ဒီေန႕အစီအစဥ္ေတြ သိပ္မ်ားမ်ားစားစားမရွိပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ အစီအစဥ္တစ္ခုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေလးကို စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းေနပါတယ္..။ မနက္ပိုင္းေတာ့ ေရသြားကူးၾကဖို႕ စီစဥ္ထားပါတယ္..။ ညေနမွာ….။ ညေနမွာ…။

ထံုးစံအတိုင္း မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္ထ မနက္စာစား ၿပီးအျပင္စထြက္ၾကပါတယ္..။ အရင္ဆံုး မေန႕ ကေရာက္ခဲ့တဲ့ ကမ္းေျခကို အရင္သြား ၾကပါတယ္…။ ေရကူး…။ ေနပူစာလံွဳ….။ ေနပူစာလံွဳတဲ့အ ေၾကာင္းကေတာ့ မေန႕က ေျပာၿပီးသြားၿပီမို႕ သိပ္ေထြေထြထူးထူးမေျပာေတာ့ပါဘူး…။

ပထမသြားတာကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ကြ်န္ေတာ့္သူူငယ္ခ်င္းရယ္..။ ဆရာမရယ္..။ သူ႕ သမီးရယ္..။ သူ႕သမီးသူငယ္ခ်င္းရယ္..။ ေလး ေယာက္ပါ..။ ေနာက္ေတာ့ ဆရာသမီးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအဖြဲ႕ေတြေရာက္လာေတာ့ လူအင္အားေတာင့္သြားပါတယ္…။ သူတို႕ေရာက္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရကူးေနတာက ျပန္ခါနီးပါ…။ သူတို႕လည္း ညေနအစီအစဥ္မွာ ပါမွာျဖစ္တဲ့အတြက္..။ သူတို႕နဲ႕ေတြ႕ စီစဥ္စရာရွိတာေတြစီစဥ္ မွာစ ရာရွိတာေတြမွာၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္…။

ေရသြားကူးေတာ့ ေန႕လည္ ၁၂ နာရီေလာက္ပါ..။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညေန ၃ နာရီေလာက္ရွိပါၿပီ။ ေန႕လည္စာစား..။ ခဏနားၿပီးေတာ့ ညေနခင္း အထူးအစီအစဥ္အတြက္ စတင္လွဳပ္ရွားၾကပါတယ္..။

ကားက စုစုေပါင္း ၃ စီးပါ…။ လူက စုစုေပါင္း ၁၃ ေရာက္….။ ဦးတည္ရာ ခရီးစဥ္ကေတာ့ ေလယာဥ္ ကြင္းကိုပါ…။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒီေန႕ ေကာင္းကင္ခရီးခ်ီတက္ဖို႕ရွိေနလို႕ပါပဲ..။ ကိုယ္တိုင္ေလယာဥ္ ေမာင္းခြင့္ရွိမယ္…။ ယူရယ္ေတာင္တန္းနဲ႕ ဒီျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အလွကို ေကာင္းကင္ က ေန ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြ တင္လို႕ရမယ္…။ စိတ္ကူးနဲ႕တင္ လူကေတာ္ေတာ္ အူျမဴးေနတာအမွန္ပါပဲ။

ညေန ၄ နာရီေလာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနတဲ့အိမ္ကေန ကားေတြအကုန္စုၿပီးထြက္ၾကပါတယ္..။ လမ္းမွာေခၚစရာရွိတဲ့လူ တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ ကို ၀င္ေခၚ..။ အားလံုးရဲ႕ ဘီးေတြက ေလယာဥ္ကြင္း ကိုသာ ဦးတည္လို႕ေနပါတယ္…။

မၾကာလိုက္ပါဘူး မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ေမာင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ (နီးလြန္းလို႕လို႕ေတာ့မဟုတ္…။ ဆရာမ သမီး ကားေမာင္းတာ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ သြားစီး မယ့္ ေလယာဥ္ Speed နီးပါးကိုရွိတယ္..။ တစ္ခါဆြဲ လိုက္ရင္ အနဲဆံုး ကီလို 120 ေအာက္ကကိုမခ်ဘူး..။ လူလဲ မနဲဘုရားတၿပီးစီးေနရတယ္ )

ဒင္းက ထိပ္ဆံုးကေမာင္းေတာ့…။ အေနာက္ကလိုက္တဲ့ Opel နဲ႕ Lancer ကလည္း ဘယ္ေနလိမ့္ မလဲ နင္လား..။ ငါလားလိုက္ေမာင္းလိုက္ၾက တာ..။ လူက ေလယာဥ္မစီးခင္ အရင္ဆံုး Formula 1 ျပိဳင္ပြဲနဲ႕ အရင္ၾကံလုိက္ရေတာ့…။ ေလယာဥ္ေပၚမွာ တုန္စရာ ရင္ေတာင္မက်န္ေတာ့သ ေလာက္ ျဖစ္သြားပါတယ္..။

ေရာက္ပါၿပီ..။ ေလယာဥ္ကြင္း..။ ေလယာဥ္ကြင္းဆိုလို႕ အၾကီးၾကီးမထင္ပါနဲ႕..။ လယ္ကြင္းထဲမွာပါ..။ ကိုယ္ပိုင္ေဖာက္ထားတဲ့ အမ်ားပိုင္ေလယာဥ္ ကြင္းပါ…။ သူတို႕က Company ပိုင္ေလယာဥ္ကြင္းျဖစ္ပါ တယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕လိုပဲ အေပ်ာ္တမ္း ေလယာဥ္စီးၿပီး ျမိဳ႕အလွကိုခံစားခ်င္ တဲ့သူေတြ။ ေလယာဥ္ေမာင္းသင္ခ်င္တဲ့လူေတြ…။ Sky Diver စီးခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ ေထာင္ထားတဲ့ Company ပါ…။

တစ္ခုေတာ့ စဥ္းစားမိတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာလည္း တစ္ေန႕ဒီလိုအေျခအေနေလးေတြ အစီအစဥ္ေလးေတြ ျဖစ္လာရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕ ပါ..။

ကြ်န္ေတာ္တို႕သြားတဲ့ေန႕က ၾကာသာပေတး (ထင္ပါတယ္) ဆိုေတာ့ Sky Diver စီးလို႕မရပါဘူး..။ သူက စေန၊ တနဂၤေႏြမွ ရပါတယ္..။ စီးခ်င္ရင္ လည္း ဘာမွသိပ္မခက္ပါဘူး..။ နာရီ၀က္ တစ္နာရီ ေလာက္ သူတို႕ Lecture ပို႕ခ်တာခံ..။ ေအာက္မွာ သူတို႕ေဆးစစ္တဲ့ေနရာမွာ ေဆးစစ္ၿပီးလို႕ အိုေက တယ္ဆို..။ ဇ ရွိရင္ ခုန္လို႕ရပါၿပီ…။ တစ္ကယ္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္ ဇ ရွိပါတယ္။ ခုန္ရမယ့္ ရက္မဟုတ္လို႕ သာ မခုန္လိုက္ရတာပါ..။ (ယံုပါေနာ္..။ ယံုေပးၾကပါေနာ္..။ )

ေလယာဥ္ Driver ( ဟီး..။ ၾကားရင္ Pilot က သူ႕ကိုအဲ့လိုေခၚရမလားဆိုၿပီး သတ္ဦးမယ္ ) က ဘယ္ဘက္ကထိုင္ပါတယ္..။ ညာဘက္မွာ Co-Pilot အတြက္ထိုင္ခံုပါပါတယ္..။ ေလယာဥ္စတက္ ျခင္းကို Co-Pilot ေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက ထိုင္ၿပီးေမာင္းပါတယ္..။ ( အထင္ မၾကီးၾကပါကုန္ ေလယာဥ္ Driver က ဟိုဟာႏွိပ္ဆို လိုက္ႏွိပ္..။ ဒီဟာႏွိပ္ဆိုလိုက္ႏွိပ္ပါ ) သူက အေပၚေရာက္တဲ့ အထိ ေမာင္း..။ ေနာက္ ၅ မိနစ္ ေလာက္ၾကာေတာ့ လူလဲ..။ အဟမ္း အဟမ္း…။ ကြ်န္ေတာ့္အလွည့္ပါ

တစ္သက္နဲ႕ တစ္ကုိယ္ တစ္ခါမွ ကိုယ္တိုင္ေလယာဥ္ေမာင္းဖူးလိ့မ္မယ္လို႕ မထင္ခဲ့ရိုးအမွန္ပါ..။ ကုန္းေပၚမွာမေမာင္းဖူးတာဆိုလို႕ ရထား..။ ေရထဲ မွာမေမာင္းဘူးဆိုတာဆိုလို႕ သေဘၤာပဲ ရွိပါတယ္..။ က်န္တာ ကြ်န္ေတာ္ ကုန္းေပၚမွာဆိုက္ကား..။ ေရထဲမွာ ရြက္ေလွ (Laser, Optimist) ကအစ အကုန္ ေမာင္းတတ္ပါတယ္…။ (ေနာက္ေန႕မွာ ရြက္္ေလွသြားစီးတဲ့အေၾကာင္းဆက္ေရးပါဦးမယ္) ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွေတာ့ ကိုယ္တိုင္ ေလယာဥ္ ေမာင္းရလိ့မ္မယ္လို႕ ထင္မထားခဲ့ဖူးပါဘူး..။ အခုေတာ့ ဆရာ မ ကေလာ္လို႕ ေလယာဥ္ Driver ထိုင္ခံုေပၚေရာက္ခဲ့ရပါၿပီ…။

အမွန္က ကိုယ္ေမာင္းတဲ့အလွည့္မွာ ၾကိဳက္သေလာက္ လက္စြမ္းျပၿပီးေမာင္းလို႕ရ (ေမာင္းခြင့္ရွိပါ တယ္..။ Pilot ကလည္း ႏိုင္ငံတကာ စံသတ္မွတ္ ခ်က္ လက္မွတ္ရထားတဲ့သူပါ…။ သူက ေဘးက ထိန္းေပးပါတယ္) ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕က ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ဆိုေတာ့ ဘုမသိဘမသိနဲ႕ ေလ ယာဥ္ စီယာတိုင္ၾကီးကိုပဲ ကိုင္ၿပီး ဟိုဘက္တိုးလိုက္ ဒီဘက္တိုးလိုက္နဲ႕ နဲနဲပဲ ကလိခဲ့ရပါတယ္..။ လာပါၿပီ..။ မဂ်မ္းေတာ….။

ဒီေန႕အဖို႕ တကယ္လက္စြမ္းျပ သြားသူကေတာ့ ေျမျပင္ကို ေလယာဥ္အထင္နဲ႕ ကားကို ေလထဲပ်ံ တက္မတတ္ ေမာင္းတဲ့ ဆရာမသမီးပါ…။ ေလယာဥ္ကို အေပၚထိုးတင္လိုက္…။ ေအာက္ကို ေဇာက္ထိုး ထိုးစိုက္လိုက္…။ ဘယ္ဘက္ကို မဟားတရားေစာင္းလိုက္….။ ညာဘက္ကို ပိုးစိုးပက္ စက္ လွည့္ လိုက္တဲ့..။ ပါလာသမွ် လူအားလံုးကို လက္စြမ္းျပသြားပါတယ္..။ ဇီးျဖဴသီးစေကာထဲ ထည့္အလွိမ့္ခံရတဲ့ အျဖစ္ဆိုတာ အခုမွကိုယ္ေတြ႕  ၾကံဳဖူးပါေတာ့တယ္..။ လူက ဘုရားပါ တယူရပါေတာ့တယ္…။

ေနာက္ဆံုး ေလယာဥ္လည္းေအာက္ျပန္ဆင္းေရာ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕အတူပါလာတဲ့ အေမရိကန္ ခရီးသြားတစ္ေယာက္ဆို အန္ယူရတဲ့အထိပါပဲလား အရပ္ကတို႕ရယ္…။

သူ႕အလွည့္ၿပီးသြားေတာ့မွပဲ..။ လူေတြအားလံုးလဲ..။ သက္ျပင္းခ်တဲ့သူကခ်..။ ဘုရားစာရြတ္တာ ရပ္တဲ့သူကရပ္..။ ဖတ္ဖတ္ကိုေမာ..။ ရင္ဘတ္ ေနာက္ကေက်ာပါပဲဗ်ာ…။ ကဲ..။ အားလံုးေအးေအးေဆးေဆးျဖစ္သြားၿပီဆိုမွ..။ ကင္မရာပါတဲ့သူေတြက ကင္မရာေတြထုတ္ၾက..။ ယူရယ္ေတာင္ တန္းနဲ႕..။ သဘာ၀အလွေတြကို ေလယာဥ္ေပၚကေန မွတ္တမ္းေတြတင္ၾက…။ ရွဳခင္းကို အျပည့္အ၀ခံစားတဲ့သူက ခံစား…။ အား…။ ေလာကၾကီးက အခုလိုဆိုေတာ့လည္း သိပ္ယာယာတယ္ဗ်ာ…။ ကြ်န္ေတာ္ ေျမျပင္ကို ခဏေမ့သြားခဲ့တယ္…။

တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ခဏေမ့ၾကတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက တစ္သက္လံုးအတြက္ ေမ့သြားၾကတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက သတိျပန္ရတယ္…။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ေတာ့….! ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..။ ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္တာတစ္ခုက…။ ေကာင္းကင္ေပၚေရာက္သြားတဲ့အခိုက္ ေျမျပင္တုန္းကဘ၀ေတြကို ေမ့သြားတတ္တာ သဘာ၀တစ္ခုေပပဲလားဗ်ာ…?

ဒီလိုနဲ႕ပဲ….ကိုေလးျဖဴေျပာသလိုေပါ့…။ ေတြးရင္း..။ ေငးရင္း…။ ေဆြးရင္း….။ ခဏေလးပါပဲ…။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္…

အပိုင္း (၁)

အပိုင္း (၂)

ဒါေလးေတြက မနက္ခင္းအလွေပါ့

ဒါကေတာ့ နာမည္ေက်ာ္ ယူရယယ္ေတာင္တန္းေတြပါပဲ

ဒါကေတာ့ ေလယာဥ္အထဲကအေျခအေနပါ..။ ယခုေမာင္းႏွင္ေနသူကေတာ့ ကြ်ႏ္ုပ္မဟူရာ မဲေမွာင္ေမွာင္နက္ ျဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႕လက္တဲ့စမ္းခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္ၾကီးပါ

အိမ္ျပန္မယ္…။

P.S- ေနာက္တစ္ခါ Sky Diver သြားစီးမယ္..။ ပါခ်င္တဲ့သူေတြ လက္ညိွဳးေထာင္ခဲ့ၾကပါ..။ ၿပီးရင္..။

ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိက္ထားပါတယ္..။ လက္ရွိ ၅ ရက္ေလာက္အတြင္းကို စုစုေပါင္း Camera သံုးလံုးေပါင္း ပံု ၂၀၀၀ ေလာက္ ရွိေနပါၿပီ..။ (သိပ္မရိုက္ပါဘူးေနာ္ ) ပံုေတြနဲ႕ပတ္သတ္လို႕ ဒီေနရာမွာေတာ့ ရွဳခင္းပံုအခ်ိဳ႕နဲ႕ အထင္ကရေနရာေတြရဲ႕ ပံုေတြေလာက္ပဲ ေတာ္ရံု ေလာက္ တင္မွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ လက္စြမ္းျပထားတဲ့ပံုေတြနဲ႕၊ အမွတ္တရဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ ခါတိုင္းတင္ေနၾကေနရာမွာပဲ ျပန္လာရင္ တင္ပါ့မယ္

၁၅.၇.၂၀၀၉

မေန႕က အခ်ိန္မရွိတဲ့ၾကားထဲမွာပဲ ရသေလာက္ကဲထားတဲ့အရွိန္ေတြရယ္..။ ခရီးပန္းထားတဲ့အရွိန္ေတြ ရယ္ေပါင္းၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလးအိပ္လို႕ ေကာင္းေနတုန္းပဲ..။ သူငယ္ခ်င္းက အျပင္သြားမယ္..။ ဆရာမဖုန္းဆက္ေနၿပီဆိုတာနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရေျပးခ်ိဳး၊ အ၀တ္အစားလဲ၊ မနက္စာစားၿပီး ဆရာမ လာေခၚမယ့္ အခ်ိန္ကို ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္ပါတယ္…။

ခဏၾကာေတာ့ ဆရာမေရာက္လာၿပီး ဒီေန႕သြားမယ့္ အစီအစဥ္ကိုေျပာျပပါတယ္..။ ဒီေန႕အဖို႕ကေတာ့ မနက္၊ ေန႕လည္၊ ည Non Stop Schedule ဆြဲထားပါတယ္…။

ဒီေန႕သြားမယ့္ ခရီးစဥ္အေၾကာင္းမေျပာခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အခုေရာက္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးအေၾကာင္းကို နဲနဲေျပာျပျခင္ပါတယ္..။ ဒီျမိဳ႕ေလးကို လြန္ခဲ့ တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃၆ ႏွစ္ျဖစ္တဲ့ ၁၇၇၃ ခုႏွစ္မွာ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ယခင္က ဒီျမိဳ႕ေလးဟာ သာမာန္ျမိဳ႕တစ္ခုမဟုတ္ပဲ ေမာ္ေတာ္ကား အပါအ၀င္ အာကသသိပံနဲ႕သက္ဆိုင္တဲ့ နည္းပညာဆိုင္ရာ၊ စမ္းသပ္မွဳေတြ၊ ထုတ္လုပ္မွဳေတြ အစရွိတဲ့ စက္ကိရိယာမ်ားကို အဓိက ထုတ္လုပ္ရာ ျမိဳ႕ေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ အစိုးရက ခြင့္ျပဳထားတဲ့သူမ်ားနဲ႕ သက္ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းခြင္မွ မိသားစုမ်ားကလြဲလို႕ က်န္တဲ့ အျခားျမိဳ႕ကလူေတြ လာခြင့္ မရွိပါဘူး။ အျပင္လူအထဲမ၀င္ရ အထဲကလူ အျပင္မထြက္ရဆိုတာ ဒီျမိဳ႕ကမွ အစစ္ပါ..။ သိပံပညာရွင္မ်ားစြာ ေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေလးတစ္ခုဆုိလည္း မမွားပါဘူး…။

ဒါက အခု ကြ်န္ေတာ္သြားမယ့္ေနရာနဲ႕ အနည္းငယ္ဆက္စပ္ေနတာရယ္..။ ဗဟုသုတအျဖစ္ မွတ္သားလို႕ရေအာင္ရယ္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒီေန႕အ တြက္ ပထမဆံုး စတင္ေရာက္ရွိေလ့လာခဲ့တဲ့ေနရာကေတာ့ အၾကီးစားေမာ္ေတာ္ယဥ္မ်ား ထုတ္လုပ္တဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားစက္ရံုပဲျဖစ္ပါတယ္..။ ကုန္တင္တဲ့ေနရာ၊ သစ္ထုတ္တဲ့ေနရာ စသည္ျဖင့္ အၾကီးစား၀န္သယ္မွဳေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ေနရာမွာ အသံုးျပဳတဲ့ ကားၾကီးေတြ ထုတ္လုပ္တဲ့ေနရာပါ..။ IVECO Company ျဖစ္ပါတယ္..။

အဲ့ဒီ့ Company က Director နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဆရာမက သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ့ သူကလာေရာက္ ေလ့လာဖို႕ ဖိတ္ေခၚတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ကားတစ္စီးလံုးကို အစကေနစၿပီး..။ ေနာက္ဆံုးတပ္ဆင္ျပီးတဲ့အထိ အဆင့္ဆင့္ျပဳလုပ္ပံုမ်ား..။ အသံုးျပဳသည့္ နည္းပညာမ်ား..။ စသျဖင့္ စိတ္၀င္စားဖို႕ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္..။

Company က Italy ပိုင္ျဖစ္ပါတယ္..။ အင္ဂ်င္က France ကပါ…။ စက္ကရိယာေတြက Germany Made ပါ…။ တာရာေတြနဲ႕ Body က ဒီမွာ လုပ္ပါတယ္…။ ၾကည့္ရတာ…။ ဟဲ…ဟဲ…။ သူတို႕လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို အားက်လို႕ ထင္ပါတယ္ေနာ္…။

ကားစက္ရံုၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အိမ္ျပန္ေန႕လည္စာစားၿပီး ခဏနား…။ ေနာက္ေတာ့ ဒီျမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ ေနရာဆိုလဲဟုတ္ ျပယုဂ္ဆိုလည္း ဟုတ္တဲ့ ေရကန္ၾကီးမွာ သြားေရာက္အပန္းေျဖလည္ ပတ္ၾကပါတယ္..။ မေန႕ကသြားခဲ့တဲ့ေနရာနဲ႕ မတူပါဘူး..။ ဒီေနရာက အခုကြ်န္ေတာ္ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပေပးထားတဲ့ပံုအခ်ိဳ႕ကိုၾကည့္ပါ..။ အမွတ္တမဲ့ၾကည့္ရင္ တကယ့္ ပင္လယ္ကမ္းေျခတစ္ခုလိုျဖစ္ေအာင္ကို ဖန္တီးေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ အမွန္က ရန္ကုန္က အင္းယားကန္လို၊ ကန္ေတာ္ၾကီးလို ကန္မ်ိဳးပါပဲ (အဟဲ..။ သူကေတာ့ အဆ ၅၀ ေလာက္ ပိုၾကီးတာေပါ့ ) အနားယူ အပန္းေျဖတဲ့သူေတြ ကလည္း တကယ့္ကို စိတ္လြတ္လက္လြတ္…။ အကုန္လႊႊတ္ၿပီးေတာ့ကို အနားယူၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္အပါ အ၀င္ေပါ့

သူတို႕စီစဥ္ဖန္တီးေပးထားတဲ့ ကမ္းေျခ (ကမ္းေျခပဲဆိုပါေတာ့ဗ်ာ..။ ေရကန္ေဘာင္ကို သဲေလးေတြခင္းၿပီး တစ္ကယ့္ကမ္းေျခလိုျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးထားေတာ့…။ ) တစ္ေလွ်ာက္မွာ တစ္ျမိဳ႕လံုးက လူေတြဟာ တကယ့္ကုိ အခ်ိန္ျပည့္ ကမ္းလံုးကြ်တ္အမွ်ပါပဲ..။ သူတို႕လိုေအးႏိုင္ငံေတြအ တြက္ အခုလိုပြင့္လင္းရာသီမွာ ဒီလိုမ်ိဳးေနပူဆာလံွဳရတာသိပ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက်ပံုရပါတယ္..။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ အသား ဘယ္သူ ပိုမဲသြားသလဲ၊ ေနပူဘယ္သူ ပိုေလာင္သြားလဲဆိုၿပီး အမဲျပိဳင္ၾကပါတယ္..။ ပိုမဲတဲ့သူက ႏိုင္ပါတယ္ ( သူတို႕မုိ႕အမဲျပိဳင္ရတယ္လို႕ေနာ္ ) ကြ်န္ေတာ္တို႕လား? မေမးပါနဲ႕ ကမ္းေျခတစ္လံုးမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ႏွစ္ေယာက္က ဘုရင္ပါပဲ..။ ဟိုလူကၾကည့္ ဒီလူကၾကည့္နဲ႕..။ အားက်ေနတဲ့ မ်က္လံုးရြဲၾကီးေတြနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ..။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေကာင္စလံုးက ေနပူဆာမလံွဳခင္ကတည္းက သူတို႕ထက္မဲၿပီး သားျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ

ဒီေနရာမွာေျပာစရာတစ္ခုရွိတာက စည္းကမ္းပိုင္းပါ..။ လူေတြဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား..။ ဘယ္ေလာက္ စားထားၾက ေသာက္ထားၾက..။ သူတို႕လူမ်ိဳး ေတြဆို ဘီယာကိုေရလိုေသာက္၊ ေဗာ္ကာကို ဘီယာလို ေသာက္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးေတြဆိုေတာ့ ေျပာမယ္ဆိုရင္ အမူးသမားေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားႏိုင္မလဲ ခန္႕မွန္းၾကည့္လို႕ရပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ Privacy ကို တစ္ေယာက္က ထိခိုက္ျခင္းမရွိေအာင္ ေနၾကျခင္း၊ ေျပာမယ္ဆို ကမ္းေျခကလည္းျဖစ္၊ ဒီႏိုင္ငံကလူေတြကမ္းေျခမွာ ဘယ္လိုေနၾကသလဲဆိုတာ အားလံုးသိၿပီးသားျဖစ္တဲ့အတိုင္း လက္ကျမင္း၊ ေျခကျမင္းလို႕ ရေသာ္လည္း အဲ့လိုသရုပ္ပ်က္မွဳမ်ိဳးေတြမရွိပါဘူး (သူတို႕အတြက္ ရိုးေနလို႕ေနမွာေပါ့ဆိုတဲ့ စကားမ်ိဳးကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လက္ ခံႏိုင္မယ္ မထင္ပါ။ ဒီလိုသရမ္းတာမ်ိဳးက ရိုးသြားတဲ့အရာဟာမ်ိဳးမဟုတ္တဲ့အတြက္..။ အဓိက စိတ္ဓာတ္က စကားေျပာတယ္လို႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္ ယူဆပါတယ္) မိမိစားၿပီးေသာက္ၿပီးတဲ့ အမွိဳက္သရွိက္ေတြကို စနစ္တက်လႊင့္ျပစ္ျခင္း (အမွိဳက္ပံုးထားေပးထားလို႕ အမွိဳက္ပံုးထဲ ထည့္တာေတာင္မဟုတ္ပါဘူး။ အမွိဳက္ပံုးမရွိေပမယ့္…။ ကိုယ့္အသိစိတ္ဓာတ္နဲ႕ကို စားထား ေသာက္ထားတဲ့ အမွိဳက္ေတြကို ကြ်တ္ကြ်တ္အိပ္ေတြ ေက်ာပိုးအိတ္ေတြနဲ႕ ျပန္ထည့္ သြားၾကတာပါ။) ဒါေၾကာင့္ အမွိဳက္ပံုးမရွိလို႕ ေတြ႕တဲ့ေနရာမွာ ျပစ္တာပါဆိုတဲ့ ေရႊႏိုင္ငံၾကီးသားမ်ားအတြက္ ဒါေတြဟာ အတုယူသင့္ပါတယ္။

ဒီေန႕အဖို႕ေနာက္ဆံုးအစီအစဥ္ကေတာ့ တကယ့္ကိုထူးထူးဆန္းဆန္းပါပဲ..။ သူတို႕ လူမ်ိဳးေတြလဲ တစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳးမရုိးရေအာင္ တတ္လဲ တတ္ႏိုင္ ၾကလြန္းပါတယ္…။ ဒီလိုပါ…။

သိတဲ့သူေတြလည္း သိၾကမွာပါ..။ မၾကားဖူးေသးတဲ့သူေတြလည္း အခုသိရတာေပါ့ဗ်ာ..။ ညေနကြ်န္ေတာ္တို႕သြားတဲ့ေနရာက Sauna ပါ..။ ဒီကအသံထြက္ကလည္း အဲ့ဒီ့အတိုင္းပါပဲ..။ သိပ္မကြာပါဘူး။ ဘယ့္ႏွယ့္ဗ်ာ အပူခ်ိန္ ၁၀၀ ဒီဂရီအထိ (အတိအက် ၁၀၀ ဒီဂရီပါ..။ တစ္ခါတစ္ေလ ၁၀၁/၁၀၂ အထိ ျဖစ္ပါတယ္) ေရာက္ေအာင္အပူေပးထားတဲ့ ေပ ၂၀ ပတ္လည္ေလာက္ေလးရွိတဲ့ အခန္းထဲကို လူေတြ ဆံ့သေလာက္ ၀င္ၾကပါတယ္..။ ပံုမွန္ကေတာ့ တစ္ခါ၀င္ ၅ ေယာက္ ၁၀ ေယာက္..။ ဒီေလာက္ပါ..။ အဲ့လို၀င္ၿပီးရင္ ၁၀ မိနစ္ကေန ၁၅ မိနစ္ေလာက္အထိ အထဲမွာ ေခြ်းကတစ္ကိုယ္လံုး မိုးမိထားသလို မ်ိဳးရႊဲဆိုေနတဲ့အထိ ထိုင္ၾကပါတယ္..။ ေရကူး၀တ္စံုေတြနဲ႕ပါ..။ အဲ့လိုမ်ိဳး ၁၀ မိနစ္ေလာက္ထုိင္ၿပီးလို႕ တစ္ကိုယ္လံုး ကင္ထားသလိုျဖစ္ၿပီဆိုတာနဲ႕ အခန္းထဲက ထြက္ၾက..။ ၿပီးရင္ကမ္းေျခကိုေျပး…။ ေရကန္ထဲ ဒိုင္ဗင္ထိုးၿပီး ၅ မိနစ္ေလာက္ ေရျပန္ဆင္းကူးၾက…။ ၿပီးရင္ အခန္းထဲ ျပန္၀င္ၾက..။ ေရကန္ထဲ ျပန္ေျပးၾကနဲ႕..။ သတ္မွတ္ခ်ိန္မျပည့္မခ်င္းပါပဲ…။

ၿပီးရင္ အဲ့လို ေခြ်းျပိဳက္ျပိဳက္ၾကေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ထင္းရွဴးပင္က သစ္ခက္ေတြနဲ႕ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ရိုက္ေပးၾကပါတယ္…။ Sauna ဆိုင္က တစ္ခါထဲစီစဥ္ေပးထားတာပါ..။ (အိပ္ခန္းထဲက ေမြ႕ယာေနပူထဲ ထုတ္ၿပီး တုတ္နဲ႕ ရိုက္သလိုေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မလဲဗ်ာ။ အသက္ပါ ပါသြားမွာေပါ့ ) အေၾကာအခ်ဥ္ေျပေစတယ္လို႕ ေျပာတာပါပဲ..။ တစ္ခန္းလံုးက ပူက်စ္..။ ထင္းရွဴးနံ႕ေလးေတြကသင္း။ မသိရင္ ငရဲျပည္က ထင္းရွဴးပင္းေအာက္မွာ မီးလံွဳေနရသလိုပါပဲ…။

ေနာက္တစ္ခါ ျပန္လာ..။ ေခြ်းျပန္ထုတ္ၾက..။ ျပန္ေျပးဆင္းၾက…။ အာ…။ ရွဳပ္ရွက္ကို ခတ္ေနေတာ့ တာပါပဲ…။ ဒီလိုလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ကိုယ္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ေခ်းေတြ၊ ေခြ်းေတြအားလံုးကို သန္႕စင္ျပစ္လိုက္ တဲ့သေဘာပါ..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူတို႕လိုပဲ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့လိုက္လုပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္းဗ်ာ ဆင္လည္းဆင္အထြာနဲ႕ ဆင္..။ ဆိတ္လဲ ဆိတ္အထြာနဲ႕ ဆိတ္ဆိုသလိုေပါ့..။ ရွင္းရွင္း ေျပာတာပါ..။ သူတို႕ေလာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မမိုက္ႏိုင္ပါဘူး..။ ဘယ့္ႏွယ့္ဗ်ာ..။ အရွင္လတ္လတ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ငရဲခန္းထဲပို႕ရတယ္လို႕..။

နဂိုကတည္းကမွ အကုသိုလ္က သိပ္ကင္းတာမဟုတ္ဖူး..။ ေတာ္ၾကာ အထဲမွာ ၾကပ္တင္ျပီးသားျဖစ္သြားမွျဖင့္…။ ဘယ့္နယ္….။ မနက္ျဖန္ ဆက္မကဲ လိုက္ရပဲေနမွာေပါ့ဗ်ာ..။ ဟုတ္ဖူးလား..။

ဒီလိုနဲ႕ပဲ တစ္ရက္ကုန္သြားခဲ့ပါတယ္…။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္…

အပိုင္း (၁)

အပိုင္း (၃)

P.S- ကြ်န္ေတာ္ Post တစ္ခုကို ႏွစ္ရက္စာေရးမလို႕ပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းရက္ေတြက တစ္ေန႕ထဲမွာ သြားတာလာတာေတြကလည္းမ်ား၊ ေရးခ်င္စရာ သိသင့္တာေလးေတြျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ႏွစ္ရက္စာေပါင္းေရးရင္ တအားရွည္ၿပီး ဖတ္ရတာ အိုင္သြားမွာစိုးတဲ့အတြက္ ဒီေန႕ေတာ့ တစ္ရက္စာပဲ ေရးလိုက္ပါတယ္..။ ေနာက္ေန႕ေတြက်ရင္ေတာ့…..။ အဆင္ေျပသလိုေပါ့

Final Stage မေရာက္ခင္ တစ္ဆင့္အလိုပါ

တကယ္ဆြဲမယ့္ပံုၾကီး

အဖိုးၾကီးေတြေရာ၊ အဖြားၾကီးေတြေရာ၊ ကေလးေရာ၊ ေခြးေရာ စံုေနတာပဲ

Yatch Club ပါ..။

အရွင္လတ္လတ္ငရဲခန္းပါ၊ အိုက္ခမန္းရဲ႕ ငရဲခန္း ထက္ ပိုဆိုးမယ္ထင္ပါတယ္…

ဒီခရီးစဥ္တစ္ခုလံုးနဲ႕ပါတ္သတ္ၿပီး ရရွိလိုက္တဲ့ အသိတရားေတြ၊ အေတြ႕အၾကံဳ ဗဟုသုတေတြ၊ အယူအဆ နဲ႕ အျမင္ေတြ၊ သံုးသပ္ခ်က္ေတြကိုေတာ့ ခရီးစဥ္မွတ္တမ္းအားလံုးေရးၿပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္က်မွ ကြ်န္ေတာ္ သီးသန္႕ထပ္ေရးပါမယ္..။ အခု ကြ်န္ေတာ္တင္ျပမယ့္ ခရီးစဥ္အပိုင္းလိုက္ ေလးေတြ ကေတာ့..။ အေပ်ာ္သေဘာ၊ ခရီးသြားမွတ္တမ္း သေဘာမ်ိဳးသက္သက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။

အားလံုးပဲ ခံစားလိုက္ၾကရေအာင္လားဗ်ာ

၁၂.၇.၂၀၀၉

ေမာ္စကိုမွ ညေန ၃း၁၅ ရထားျဖင့္ စတင္ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္…။ အိပ္စင္အတြဲနဲ႕ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းက ေအာက္ထပ္အိပ္စင္မွာ ေနရာယူပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က အေပၚထပ္ အိပ္စင္မွာပါ..။ ရထားတြဲထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္နဲ႕အတူ အျခားအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နဲ႕ သူ႕ကေလးပါ ပါတယ္…။

အဲ့ဒီ့အမ်ိဳးသမီးနဲ႕ ကေလး ရထားလက္မွတ္ကိုင္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕အခန္းထဲ ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ခရီးသြားရင္း ဇာတ္လမ္း စဥ္မဟဲ့ ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးေလးဟာ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါေတာ့တယ္..။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာမ်ား..။ မင္းသားကခရီးသြားရင္ မင္းသမီးနဲ႕ အတူထိုင္။ မင္းသမီးက ခရီးသြားရင္ မင္းသားနဲ႕တိုး…။ သူတို႕မေတာ့…။ တယ္လည္း အဆင္ေျပလွပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ တစ္ပြဲမွ မတိုးေသးပါဘူး…။

ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ခရီးသြားဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အတြက္ အမွန္အကန္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ..။ (ခရီးအတူသြားလိုသူ {{မိန္းကေလး<<လွလွေလး>>မ်ား}} မ်ားရွိပါက ဆက္သြယ္ၾကကုန္!!!) 

ဒီလိုနဲ႕ပဲ ရထားေပၚမွာ အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ..။ စာအုပ္ဖတ္လိုက္..။ မုန္႕စားလိုက္..။ သီခ်င္းနားေထာင္ လိုက္..။ ယူလာတဲ့ Laptop ကို ထုတ္ၿပီး ရွပ္ရွင္ၾကည့္လိုက္..။ ေမွာင္ေတာ့ အိပ္လိုက္နဲ႕ပဲ..။ စာေမးပြဲကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဆရာေတြနဲ႕ လံုးေထြးရစ္ပတ္ သတ္ပုတ္ခဲ့ရသမွ်ေတြ၊  ေခါင္းက မီးခိုးထြက္မတက္ တြက္ခဲ့စဥ္းစားခဲ့ရတာေတြကို အပန္းေျဖရင္း…။ ခရီးဆက္လာ ခဲ့လိုက္တာ….။

၁၄.၇.၀၉

ျမိဳ႕ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္နဲ႕ နာရီေပါင္း ၄၀ အတိအၾကာမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ပန္းတိုင္….။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ငယ္ စဥ္က ပထ၀ီဘာသာရပ္ထဲမွာ သင္ၾကားခဲ့ရ တဲ့ အာရွတိုက္နဲ႕ ဥေရာပတိုက္ကို ပိုင္းျခားထားတဲ့ ယူရယ္ (Urla Ranges) ေတာင္တန္းေပၚမွာ တည္ရွိတဲ့ Myass (Миасс) ဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးကို နံနက္ ၆း၃၀ မွာစတင္ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။

ဘူတာမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဆရာမနဲ႕ ဆရာမရဲ႕ သမီးက အသင့္ လာေရာက္ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ဆရာမက အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာေမြး တာပါ..။ သူကေႏြရာသီဆို ဒီျမိဳ႕ေလးက သူ႕အေမအိမ္မွာ မိသားစုလိုက္အျမဲ လာေရာက္ အပန္းေျဖေလ့ရွိပါတယ္..။ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕လာမယ္ ဆိုတဲ့အတြက္ သူတို႕ အိမ္ခန္းရဲ႕ ေအာက္ထပ္မွာ အခန္းတစ္ခန္းငွားေပးပါတယ္..။ ပိုက္ဆံကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေပး ေပါ့ စားတာေသာက္တာ အားလံုးကိုေတာ့ သူကေကြ်းပါတယ္..။ မေကြ်းလို႕လည္း မျဖစ္ပါ..။ ရထားလက္မွတ္ အသြားအျပန္ဖိုး၊ ၁၀ ရက္စာ အိမ္ငွားခနဲ႕တင္ လူကေတာ္ေတာ္ ေလး ဖြတ္တက္ေနပါၿပီ။

ေႏြရာသီရဲ႕ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းတစ္ခုေတာ့ စတင္လိုက္ၿပီျဖစ္ပါတယ္..။

ပထမဆံုး ကြ်န္ေတာ္တို႕ေနရမယ့္အိမ္ကို အရင္သြားၾကပါတယ္..။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ထားစရာရွိတာေတြ ေနရာခ်..။ ေရခ်ိဳး..။ ၿပီးေတာ့ ေန႕လည္စာ စား…။ က်န္ရွိေနတဲ့ ေန႕တစ္၀က္အတြက္ သြားဖို႕လာဖို႕။ လန္းဖို႕ အစီအစဥ္ေတြကို စတင္စဥ္းစား တုိင္ပင္ၾကပါတယ္..။

ေန႕တစ္၀က္ေလာက္ ျဖစ္ေနၿပီမို႕..။ ဒီေန႕အတြက္ဘာမွ သိပ္လုပ္စရာမရွိေတာ့ပါဘူး..။ ျမိဳ႕ေရာက္ေရာက္ျခင္း လိုအပ္တဲ့ ၀ယ္စရာရွိတာအခ်ိဳ႕ ၀ယ္ပါတယ္…။ ၀ယ္စရာရွိတာေတြ ၀ယ္ျခမ္းၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေန႕လည္ ၂ နာရီေလာက္ရွိေနပါၿပီ…။ အဲ့ဒီ့ေတာ့ဘာလုပ္မလဲ..? အိမ္ျပန္ ေန႕လည္ စာစားေပါ့…။ သိတယ္မလား..။ ညေနမွာ အစီအစဥ္ေတြက်န္ေသးတယ္ေလ

စားေသာက္ၿပီး ခဏနား…။ အဲ့ဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ဒီျမိဳ႕ေလးမွာရွိတဲ့ ေရအိုင္ၾကီးဆီကို စတင္ ခရီးဆက္ ၾကပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံက အင္းေလးကန္ထက္ ၃ ဆခန္႕ ပိုမိုက်ယ္ျပန္႕တဲ့ ေရကန္ၾကီး တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္..။ ကမာေက်ာ္ ဘိုင္ကယ္ ေရအိုင္ၾကီးျပီးလွ်င္ ဒီႏိုင္ငံမွာ ဒုတိယ အၾကီးဆံုး ေရအိုင္ၾကီးပါ..။  (ဘိုင္ကယ္ေရအိုင္ကလည္း ဒီႏိုင္ငံမွာပါပဲ) ဘိုင္ကယ္ထက္စာရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးေသးပါေသးတယ္..။ (ဒါေတာင္ အင္းေလးထက္ ၃ ဆ ေလာက္ က်ယ္တယ္)

ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဲ့ဒီ့ညေနသြားတာကေတာ့ ကမ္းေျခသေဘာမ်ိဳးေနရာမဟုတ္ပဲ..။ ဘန္ဂလိုေလးေတြနဲ႕ သီးသန္႕နားေနတဲ့ေနရာမ်ိဳးေလးပါ..။ ေရကူးဖို႕ေနရာေတာ့ရွိပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကားႏွစ္စီးနဲ႕သြား ၾကပါတယ္..။ ဆရာမရယ္ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းရယ္ ဆရာမသူ ငယ္ခ်င္းရယ္က ဆရာမ သမီးေမာင္းတဲ့ကားနဲ႕ပါ…။ ေနာက္တစ္စီးမွာက ဆရာမသမီးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ…။

ဟိုမွာက ဆရာမရဲ႕အေပါင္းအသင္းေတြက အသင့္ေစာင့္ေနၾကၿပီးသားပါ..။ ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အ၀တ္အစားေတြလဲ ေရထဲ တန္းဆင္းပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေန႕က မိုးနဲနဲအံု႕ေနတာရယ္..။ ညေနေတာ္ေတာ္ ေလးေစာင္း (၇ နာရီေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ) ေနတာရယ္ေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေရက ေအးေန ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ အားလံုး ခဏပဲ အပန္းေျပရံုေလာက္ကူးၿပီး ျပန္တက္လာလိုက္ၾကပါတယ္..။

အဲ့ဒီ့ေနာက္ ေရစို၀တ္ေတြ ျပန္လဲၾက..။ မီးလွံဳၾက…။ ညစာကို ကမ္းေျခမွာပဲ အတူတစ္ကြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စားၾကေသာက္ၾက…။ ပါလာတဲ့ Guitar ႏွစ္လက္ (သူတို႕ ဂစ္တာေတြပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္ ဂစ္တာပထမက ယူသြားဖို႕အစီအစဥ္ရွိေပမယ့္ ေနာက္ေတာ့ မသယ္ခ်င္တာနဲ႕ ထားခဲ့လိုက္ပါတယ္) နဲ႕ သူတို႕က သူတို႕သီခ်င္းေတြ တီးလိုက္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က ျမန္မာသီခ်င္းေတြ၊ ရသေလာက္ အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြ ဆိုလိုက္နဲ႕ပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခရီးစဥ္ရဲ႕ ပထမဆံုး ညေနေလးကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အဆံုး သတ္လိုက္ပါတယ္…။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္…

အပိုင္း (၂)

အပုိင္း (၃)

P.S- ညဘက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက ပင္ပန္းလို႕ဆိုၿပီး မလိုက္ပဲ အိပ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဆရာမသမီးရယ္ သူ႕သူ ငယ္ခ်င္းေတြရယ္နဲ႕ ေပါင္းၿပီး ဆက္လိမ့္ပါတယ္..။ ဘာေတြ သြားၾကတယ္..။ ဘာလုပ္ၾကတယ္ဆိုတာကေတာ့…။

စလံုးေရ “စ”

ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ သယ္ေဆာင္လာေသာ ရထားတြဲမ်ား

သူတို႕ဆီမွာလည္း ေလွခါးထစ္ စိုက္ပ်ိဳးေရး စနစ္ရွိတယ္

ေရာက္ၿပီဗ်ိဳ႕

ညေနဘက္ အနားယူခဲ့ေသာ ဘန္ဂလိုေနရာေလးပါ

ငါဟာရြက္လႊင့္…ငါဟာရြက္လႊင့္..ကိုယ့္အိမ္သို႕..တစ္ေခါက္ျပန္ဖို႕..လွိဳင္းေတြျဖတ္လို႕..ရြက္လႊင့္ျခင္း