ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ သာမန္မ်ား…

February 17 , 2010 | 832 views

ကြ်န္ေတာ္တို႕သည္ သာမန္ေန႕ရက္တစ္ခုအျဖစ္…။ သာမန္ မနက္ခင္းတစ္ခုတြင္…။ သာမန္လည္ပတ္ေနေသာ သာမန္ နာရီမ်ားႏွင့္….။ သာမန္ ပညတ္မ်ားၾကားထဲ…။ သာမန္လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္…။ တဖန္…။ သာမန္ ပံုစံမ်ားအတိုင္း ျပန္လည္ႏိုးထလာခဲ့ၾက ျပန္ေလသည္…။

သာမန္ေသာက္ေနၾက ႏြားႏို႕တစ္ခြက္သည္။ သာမန္ညွစ္ေနက် ႏြားမတစ္ေကာင္ထံမွ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သို႕ေသာ္ ထိုသာမန္မဟုတ္ေသာ သာမန္ ႏြားႏို႕သည္..။ သာမန္အတိုင္း ညွီစိမ့္ေသာ အနံ႕အရသာ ရွိပါလိ့မ္မည္။ သာမန္အတိုင္း အလိုအလွ်ာက္ဟလာေသာ ပါးစပ္ေပါက္မွ တစ္ဆင့္..။ သာမန္အတိုင္း လည္ေခ်ာင္းအတြင္းသို႕ စီး၀င္သြားသည္မွာ တကယ့္ သာမန္ ျဖစ္စဥ္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ခႏၶာကိုယ္သည္ သာမန္ေန႕မ်ားေလာက္ ႏြားႏို႕ရဲ႕ အဟာရကို လိုခ်င္မွ လိုပါလိ့မ္မည္။ သို႕ေသာ္ သင္သည္ သာမန္အတိုင္း Drill တစ္ခုကို လိုအပ္သည္ျဖစ္ေစ မလိုအပ္သည္ ျဖစ္ေစ အလိုေလွ်ာက္လုပ္ေနမိေၾကာင္းကို သာမန္အားျဖင့္ သိရွိမည္မဟုတ္ေပ..။

သာမန္အတိုင္း ညွစ္လိုက္ေသာ သင့္ရဲ႕သြားတိုက္ေဆးဘူးသည္ သင့္စိတ္ထဲတြင္ ဘာမွ ထူးျခားမေနေသာ္လည္း…။ မေန႕က တိုက္ခဲ့ေသာသင့္ရဲ႕ သြားတိုက္ေဆးဘူးထက္ အနဲငယ္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်သြားေၾကာင္းကို သာမန္အားျဖင့္ သင္ သတိထားမိမည္ မဟုတ္ပါ။ သင္သည္ သာမန္အတိုင္း ပင္ ေရခ်ိဳးခန္းရဲ႕ နံရံမွာ ကပ္ထားေသာ မွန္အား ၾကည့္ေပလိ့မ္မည္။ ထိုအခါ…။ ထုိမွန္သည္ သင္ ယခင္ေန႕က အသံုးျပဳခဲ့ေသာ မွန္ထက္ သာမန္ အတုိင္း အနဲငယ္ မွဳန္၀ါးလာေၾကာင္း…။ သင့္ရဲ႕ ဆံပင္မ်ားသည္ သာမန္ထက္ အနဲငယ္ပိုရွည္လာေၾကာင္း..။ သင့္ရဲ႕ အေရျပားမ်ားသည္ သာမန္ အတိုင္း တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ တြန္႕ေၾကလာေၾကာင္း..။ သင့္ရဲ႕ သက္တမ္းသည္ သာမန္အတိုင္း ပိုမိုအိုမင္းလာေၾကာင္း…။ စသည့္ သာမန္ေပါင္း မ်ားစြာအား..။ သာမန္အားျဖင့္…။ သင္ လွ်စ္လွ်ဴ ရွဳလိုက္ျခင္းမွာ သာမန္ေန႕ရက္တစ္ခုရဲ႕ သာမန္ရိုးက် အစတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။

သာမန္မနက္ခင္းတစ္ခုတြင္..။ သာမန္ပဲျပဳတ္သည္တစ္ေယာက္သည္…။ သာမန္ေအာ္ေနၾကအတိုင္းေအာ္ကာ လွည့္လည္ေရာင္းခ်ေနႏိုင္ပါသည္..။ သို႕ေသာ္ ပဲျပတ္ရဲ႕ ေစ်းကေတာ့ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ထိုနည္းတူ ထိုပဲျပဳတ္သည္ရဲ႕ေတာင္းထဲက ပဲျပဳတ္ေတြသည္ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ျဖစ္ခ်င္မွလည္း ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ပဲျပဳတ္သည္ ဆိုေသာ ပညတ္သည္ သာမန္ ျဖစ္သည္…။ သို႕ေသာ္ ထိုပဲျပဳတ္ကို ေရာင္းေသာ သူရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္ပါလိ့မ္မယ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္)..။ ထို႕အတူ ပတ္၀န္းက်င္သည္ သာမန္ မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္) ေလထုသည္ သာမန္မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္) ယဥ္ေက်းမွဳ သည္ သာမန္မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ပို ညစ္ညမ္းလာပါတယ္)… ထို႕ေၾကာင့္ ယေန႕သာမန္မ်ားသည္ သာမန္ အားျဖင့္ မေန႕က သာမန္မ်ားႏွင့္ တူသေယာင္ေယာင္ရွိေသာ္လည္း သာမန္အတိုင္း မေန႕က သာမန္မ်ား မဟုတ္ၾကေတာ့သည္မွာ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါသည္။

Company ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို သာမန္မဟုတ္ေသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ပိုင္ဆိုင္ထားေသာ သာမန္သူေဌးဟု သူ႕ကိုသူထင္ေနေသာ သူေဌးတစ္ေယာက္၏ သာမန္အသံုးစရိတ္သည္ သာမန္လူတန္းစား မိသားစု ေပါင္းမ်ားစြာ၏ သာမန္ရိုးက် ရွာေဖြထားေသာ ေငြေၾကးဥစၥာတို႕ႏွင့္ သာမန္အတိုင္း အခ်ိဳးတူညီျခင္းမရွိသည္မွာ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္တစ္ခုအျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သာမန္အတိုင္း သတ္မွတ္လို႕ ရႏိုင္မည္ မထင္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အရြယ္အစားအတိုင္းျဖစ္သည္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အေလးခ်ိန္အတိုင္း ျဖစ္သည္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အတိုင္း စုတ္ျပဲေလ့ရွိသည္။ သို႕ေသာ ထိုေငြစကၠဴရဲ႕ တန္ဖိုးသည္ ထူးျခားစြာ သာမန္တန္ဖိုးအတိုင္း ျဖစ္မေနသည္မွာ သာမန္အတိုင္း ဟုတ္ပါေလစ..။

သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌး၏ သာမန္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္သည္…။ သာမန္မိသားစုတစ္စုရဲ႕ သာမန္ ထမင္း၀ိုင္းေပါင္း ၁၀၀ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌး၏ သာမန္ အႏွိပ္ခန္းေၾကးသည္..။ သာမန္ မိသားစု တစ္စု၏ သာမန္ ဒဏ္ေက်ေဆးဘူးေပါင္း သိန္းႏွင့္ ခ်ီကာ ညီမွ်သည္။ သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌးရဲ႕ Hammer တစ္စီးသည္ သာမန္ မိသားစု တစ္စုလံုးရဲ႕ ဖင္ေနာက္မီွးတစ္ပိုင္းျပတ္ေနေသာ ရာဘာဖိနပ္ ေပါင္း သန္းႏွင့္ခ်ီကာ ညီမွ်သည္။ သို႕ေသာ္ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ေသာ သာမန္လူမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕သည္ သာမန္အတိုင္းပင္ လက္ပိုက္ ၾကည့္ေနသည္မွ လြဲကာ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ၾကျခင္းမွာလည္း သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။

သာမန္ေၾကြက်သြားေသာ ပန္းတစ္ပြင့္၏ ဇာတ္သိမ္းသည္…။ သာမန္ ေကြ်ၾကသင့္သည့္ ရာသီဥတုတစ္ခု မဟုတ္ခဲ့သည္မွာ သာမန္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ သာမန္ရိုးက် သတ္မွတ္ႏိုင္ရန္ အေတာ္ပင္ ခက္ခဲေပလိ့မ္မည္။ ထို ပန္းပြင့္ေလးတစ္ပြင့္၏ အညွာတိုင္သည္ သာမန္ ပန္းပြင့္မ်ားကဲ့သို႕ ရွိသင့္ေသာ ခံႏိုင္ရည္ အရည္အခ်င္းမျပည့္မွီသို႕ေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ သာမန္ ပန္းပြင့္ေလးမ်ား တိုက္ခတ္ခံရေလ့ရွိေသာ သာမန္ ေလေျပတို႕ထက္ ျပင္းထန္သည့္ သာမန္မဟုတ္ေသာ ေလေျပတို႕ပိုမိုတိုက္ခတ္ျခင္း ခံရသို႕ေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ ထုိပန္းပြင့္ေလး၏ အလွသည္ သာမန္ ပန္းပြင့္မ်ား၏ အလွထက္ ပိုမိုထူးကဲ၍ သာမန္မဟုတ္ကာ လွပေနေသာေၾကာင့္ သာမန္မဟုတ္ေသာ လက္မ်ား၏ ခူးေျခြ ခ်နင္းျခင္း (သို႕မဟုတ္) ပန္ဆင္ျခင္း ကို သာမန္အတိုင္း ခံလိုက္ရျခင္းေလာ…။ ဒီအရာတို႕သည္ သာမန္ျဖစ္စဥ္မ်ားပင္ေလာ..။ သို႕မဟုတ္ သာမန္ မဟုတ္ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ားေလာ…။ သို႕ေသာ္ ထိုပန္းပြင့္ေလးသည္ သာမန္ အနိစၥ တစ္ခုရဲ႕ သေဘာကို သာမန္အတိုင္းပင္ ရိုးရိုးေလး သက္ေသျပခဲ့ သည္။ သူသည္ သာမန္ဖူးပြင့္ခဲ့သည္…။ ထို႕ေနာက္ သာမန္ ေၾကြလြင့္သြားခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ သူ႕ရဲ႕ လွပခ်ိန္ (သို႕မဟုတ္) လွပခြင့္ သက္တမ္းသည္ သာမန္အခ်ိန္ကာလထက္ တိုေတာင္းခဲ့ျခင္းကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ မ်က္စိစံုမိွတ္ကာ သာမန္ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု အျဖစ္ပဲ သတ္မွတ္လိုက္ၾကပါစို႕…။

(more…)

Cateogry : Essay | 10 Comments

ဒုတိယကမာၻ (သို႕မဟုတ္) …

November 28 , 2009 | 1,907 views

သကၠရာဇ္အားျဖင့္ AD 3000 ဘက္သို႕ ခ်ဥ္းႏွင္း ၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။

ကမာၻ၏ ဗဟိုလည္မွတ္မွဳ စနစ္မ်ား တိမ္းေစာင္း လြဲမွားစျပဳလာျခင္းမွအစ…။ သတၱ၀ါ (အဓိက လူ) တို႕၏ ခံယူခ်က္ႏွင့္ အေတြးအေခၚမ်ား တရွိန္ထိုး ေျပာင္းလဲလာခဲ့သည့္ေနာက္ ကမာၻတစ္၀ွမ္းတြင္ ေၾကာက္မယ္ဖြယ္ရာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးတစ္ခု ေပၚေပါက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။

(မွတ္ခ်က္။ ။ အက္ေဆး ေနာက္ပိုင္းတြင္ သတၱ၀ါ ဆိုေသာေ၀ါဟာရအစား လူ ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရ ျဖင့္သာ ဆက္လက္ေရး သားသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ဤအက္ေဆးသည္ လူ မ်ားကိုသာ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသား ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္..။)

ထိုေတာ္လွန္ေရးကို ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွ “ဒုတိယကမာၻေတာ္လွန္ေရး (သို႕) သက္ရွိ၀ါဒ ေတာ္လွန္ေရး” လို႕ ေခၚဆို အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္…။

ေတာ္လွန္ေရးေပၚေပါက္လာရျခင္း၏ အဓိကဇစ္ျမစ္မွာ အေၾကာင္းအရာမွာ လူသားတို႕၏ စကားလံုးႏွင့္ ေ၀ါဟာရမ်ားကို ေဖာင္းပြစြာတီထြင္ခဲ့ၾက ျခင္း၊ သံုးစြဲ (သို႕) သတ္မွတ္ခဲ့ၾကျခင္းတို႕ေၾကာင့္ စတင္ခဲ့ပါတယ္..။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာမွ စစ္ပြဲမ်ားႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းမ်ား ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ၾကမည္ဆိုပါက လူသားအခ်င္းခ်င္း ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးမ်ားသာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကပါတယ္…။

ထိုအခ်ိန္က ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ စာေရးဆရာမ်ား၊ သိပံၸပညာရွင္မ်ားက လက္ရွိကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာက္ရွိေနေသာ သကၠရာဇ္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးမ်ားမွာ လူသားႏွင့္ အျခားကမာၻမွ အႏာၱရယ္မ်ား၊ လူသားႏွင့္ စက္ယႏာၱယားတို႕၏ စစ္ပြဲမ်ားပင္ ျဖစ္ေပၚလာလိ့မ္မည္ဟု ၾကိဳတင္ခန္႕မွန္႕သံုးသပ္ခဲ့ၾကပါတယ္..။ သို႕ေသာ္ ထိုေဟာကိန္းမ်ားသည္ တစ္ကယ္တမ္းတြက္ လံုး၀ မွားယြင္းခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။ ထုိကဲ့သို႕ မွားယြင္း ေသာ ေဟာကိန္းမ်ား ထုတ္ခဲ့ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းမွာ ၎တို႕အေနျဖင့္ လူသားတို႕ႏွင့္ အနီးကပ္ဆံုးတြင္ ထာ၀ရတည္ရွိခဲ့ေသာ သက္မဲ့အရာ၀တၳဳ မ်ားအေပၚ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ ျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္…။

ေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ေက်ာ္) မ်ားအရ သက္ရွိႏွင့္ သက္မဲ့မ်ား၏ ကြဲျပားျခားနားမွဳအေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳးခြဲျခား သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္…။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ အသက္ရွဴရမည္။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ ခံစားခ်က္ရွိရမည္။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ အသိဥာဏ္ရွိရမည္။ စသည္ျဖင့္ သတ္မွတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္…။ ၎တို႕ ထိုကဲ့သို႕ ေျခအၿငိမ္မေန လက္အၿငိမ္မေန ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ ခ်က္မ်ားကို ခ်ျခင္တိုင္းခ်၊ ထုတ္ျခင္တိုင္း ထုတ္ခဲ့ျခင္းမ်ား၏ ရလာဒ္မ်ားအေနျဖင့္ လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေခတ္မွ လူသားမ်ား ယခုအခါ အလူးအလဲ ခံေနၾကရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။

၂၉ ရာစုႏွစ္မတိုင္မွီ အထိတည္ရွိခဲ့ေသာ ထုိေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အေတြးေခ်ာ္ ပညာရွင္မ်ားသည္ ထိုကဲ့သို႕မွားယြင္းေသာ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား၊ ေဟာကိန္းမ်ားကို ထုတ္ခဲ့ရံုသာမက လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရင္ဆိုင္ေနရေသာ “ဒုတိယကမာၻေတာ္လွန္ေရး” ျဖစ္ေပၚလာဖို႕အတြက္ အဓိက အစပ်ိဳး မ်ိဳးေစ့ခ်ေပးခဲ့ၾကေသာ သမိုင္းတရားခံမ်ားလည္း ျဖစ္ပါတယ္…။

အေၾကာင္းမွာ ၎တို႕သည္ ထိုကဲ့သို႕ မည္သည့္အရာမ်ားသည္ သက္ရွိမ်ားျဖစ္သည္။ မည္သည့္အရာမ်ားသည္ သတ္မဲ့မ်ား ျဖစ္သည္ဟု ပညာရွင္ မ်ားပီပီ ၿပီးၿပီးေရာ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကၿပီးသည့္ေနာက္တြင္….။ ထုိသူတို႕မွပင္ တစ္ဖန္ သက္မဲ့မ်ားသည္ အသက္ရွဴၾကေၾကာင္း….။ သက္မဲ့မ်ားတြင္ ခံစားခ်က္မ်ားရွိေၾကာင္း..။ သက္မဲ့ မ်ားတြင္ အသိဥာဏ္မ်ားရွိေၾကာင္း စတင္ေဖာ္ထုတ္ကာ ျပသနာအား မီးစေမႊးခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္….။

ထိုရလဒ္မ်ားအျဖစ္…

ေနရာမွာ တစ္ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ သက္ရွိသက္မဲ့ တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရးရရွိေရး ဌာနႀကီးရဲ႕ အစည္းအေ၀း ခန္းမအတြင္း ျဖစ္ပါတယ္…။ ခန္းမရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ ထိပ္ဆံုးေနရာတြင္ သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အၾကီးအကဲ မ်ားထိုင္ရန္သတ္မွတ္ေပးထားေသာ စင္ျမင့္ႏွင့္ မိန္႕ခြန္းေျပာစင္ ရွိပါတယ္..။ က်န္တဲ့ ခန္းမတစ္ခုလံုးမွာ ရွိသည့္ ခံုမ်ားကိုေတာ့ Column သုံးခု ပိုင္းျခားသတ္မွတ္ထားပါတယ္..။ လက္၀ဲဘက္အစြန္ဆံုးတြင္ လူမဟုတ္ေသာ သက္ရွိမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေနရာယူၾကပါတယ္..။ အလယ္ Column တြင္ လူသားမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ ေနရာယူ ၾကကာ။ လက္ယာအစြန္ဆံုးတြင္ေတာ့ ယခင္ သက္မဲ့မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရေသာ သက္မဲ့မ်ား (၀ါ) သက္ရွိမ်ား စာရင္းတြင္ အၾကံဳး၀င္ဖို႕အတြက္ ၾကိဳးစားေနေသာ သက္မဲ့မ်ားမွ ေရြးခ်ယ္ေစလႊတ္လိုက္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕မ်ားက ေနရာယူထားၾကပါသည္။ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း တစ္ေထာင္ခန္႕က ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢအဖြဲ႕အစည္း၏ အစည္းအေ၀းခန္းမကို မ်က္လံုးထဲ ျမင္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္)

အစည္းအေ၀းခန္းတစ္ခုလံုးကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းခြဲျခားၾကည့္လိုက္ပါက…။ ေလာကတြင္ (လူမပါ) သက္ရွိမ်ား၊ သက္မဲ့မ်ား မ်ားစြာရွိသည့္အနက္…။ က်န္ေသာ အဖြဲ႕မ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ ရာခိုင္ႏွဳန္း ၆၆.၆၆ သာ အစည္း အေ၀းတက္ေရာက္ခြင့္ရရွိကာ လူလည္ (အလယ္ Column မွာထိုင္ေသာေၾကာင့္ လူလည္ လို႕ေခၚျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ “လူလယ္” ႏွင့္ မမွားၾကပါကုန္…။) မ်ားမွာမူ တစ္ကမာၻလံုးရွိ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့မ်ားအားလံုး၏ ၃၃.၃၃ ရာခိုင္ႏွဳန္း စာ တက္ေရာက္ခြင့္ရရွိေနျခင္းမွာမူ…။

(more…)

Cateogry : Essay | 11 Comments

ေရစီးေၾကာင္းမ်ား တိမ္းေစာင္းျခင္း (၁)

November 22 , 2009 | 1,279 views

အမွာ…

အခု ကြ်န္ေတာ္ေရးမယ့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားဟာ လူငယ္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္သိေစျခင္တာ ျမင္ေစျခင္ တာမ်ား ျဖစ္သလို…။ လူငယ္ထဲက လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္လည္း သတိေပးတဲ့ သေဘာမ်ားပါ၀င္ပါတယ္…။ ဘိန္းစားျခင္းအတူတူ တလံုးပိုရွဴတယ္ထင္ ရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွမေျပာလိုပါဘူး…။

ေခတ္ေတြ၊ ယဥ္ေက်းမွဳေတြနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီးေရးရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ တာ၀န္ႀကီး တာေတာ့အမွန္ပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေရးသမွ် အေၾကာင္းအရာ အားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ တာ၀န္ အျပည့္အ၀ ယူပါတယ္..။ အခုလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ေခတ္ေတြ ယဥ္ေက်းမွဳေတြအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေတြ၊ ေ၀ဖန္ေရးေတြ မ်ားစြာေရးသားေနၾကတာကို ကြ်န္ေတာ္ ျမင္ခဲ့ဖူး၊ ေတြ႕ခဲ့ဖူးေပမယ့္..။ သူတို႕ ေျပာဆို ေရးသားေနတာေတြဟာ ခုတ္ရာတစ္ျခား ရွရာတစ္ျခားျဖစ္ေနတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္ (ကိုယ္ပိုင္) အျမင္နဲ႕ ယံုၾကည္ပါတယ္…။

ဒါေၾကာင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး လူငယ္ေတြရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲကို တိုက္ရိုက္ထိႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၿပီး ဒီေဆာင္းပါးရွည္ကို ကြ်န္ေတာ္ေရးဖို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေနာက္ ၅ လ၊ ၆ လ ေနရင္ ပညာသင္ ခရီးစဥ္ ၿပီးဆံုးလို႕ ေရႊျပည္ေတာ္ကို ျပန္တဲ့အခါ ဟိုမွာက ဆက္ေရးျဖစ္ဖို႕ မေရး ျဖစ္ဖို႕က မေသခ်ာေလေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္ မျပန္ခင္ေလး ဒီ Blog ကို စလုပ္ကတည္းက ေရးျခင္ခဲ့တာ..။ ေျပာျခင္ခဲ့တာေတြကို မက်န္ခဲ့ရေလေအာင္…။ ေရးသားလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။

ဒီေဆာင္းပါးဟာ အခန္းဆက္ ေဆာင္းပါးရွည္ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ အဓိက ေဆြးေႏြးသြားမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြက လူငယ္နဲ႕ ၀တ္စား ဆင္ယင္မဳွ၊ လူငယ္မ်ားနဲ႕ လူေနမွဳ (သမီးရည္းစား ဆက္ဆံေရးမ်ား အပါအ၀င္) ၊ လူငယ္ႏွင့္ ပညာေရးတို႕ ပါ၀င္ပါလိ့မ္မယ္..။ ဒါေတြက ကြ်န္ေတာ္ ေလာေလာဆယ္ စဥ္းစားမိထားတာေတြပါ..။ ထပ္ေပၚလာရင္ ထပ္ျဖည့္ေရးပါမယ္..။ ေရးခ်င္စိတ္ပ်က္ သြားရင္ ဆက္ေရးမွာ မဟုတ္ပါဘူး…။

ေဆာင္းပါးပါ အေၾကာင္းအရာမ်ား၊ စကားလံုးမ်ား၊ အသံုးအႏွံဳးမ်ားနဲ႕ အခ်က္အလက္မ်ားဟာ တိုက္ရိုက္ေရးသားထားေသာ စကားလံုးမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အနဲငယ္ ၾကမ္းတမ္းေသာ အသံုးအႏွဳန္းမ်ား ပါ၀င္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၾကိဳက္တင္ သတိေပးလိုပါတယ္…။

နိဒါန္း

ေခတ္…..။ ေခတ္မွီတယ္…။ ခင္ဗ်ားတို႕လည္း ေခတ္မွီခ်င္ၾကတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေခတ္မွီခ်င္တယ္…။ အားလံုးေခတ္မွီခ်င္ၾကတယ္….။ ဒါေပမယ့္….။

ေခတ္မွီတယ္ဆိုတာဘာလဲ….? ဘယ္လိုေနထိုင္မွ ေခတ္မီွမွာလဲ…? ဘယ္လိုေျပာဆုိမွ ေခတ္မွီမွာလဲ? ဘယ္လို ၀တ္စားဆင္ယင္မွ ေခတ္မွီမွာလဲ….? ဘယ္လိုေတြ လုပ္ကိုင္ ဖန္တီးျပေနမွ ေခတ္မွီမွာလဲ..? ကဲ….။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘယ္လို သတ္မွတ္ၾကမလဲ…?

ေခတ္ ဆိုတာ ကာလ ပါ။ ေခတ္မွီတယ္ဆိုေတာ့ ကာလကို အမွီသဟဲ ျပဳတယ္…။ ထင္ဟပ္ေစတယ္ လို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္..။ လြယ္လြယ္ေျပာာရရင္ေတာ့ ေခတ္(ကာလ) ႏွင့္အညီ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ ေနထိုင္ ႏိုင္ျခင္း၊ သို႕မဟုတ္ …။ ေနထိုင္ႏိုင္မွဳလို႕ပဲ ခပ္ပါးပါး သတ္မွတ္လိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ…။

ေခတ္မွီတယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႕ မတိမ္းမယိမ္း…။ တစ္ကယ္ဆို ဖြားေတာ္ဘက္လို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရပါတယ္…။ ေပၚေပါက္လာတဲ့ စကားလံုးတစ္ လံုးကေတာ့ သရုပ္ပ်က္ျခင္းပါပဲ….။ သရုပ္ပ်က္ျခင္းဆိုတာ ဘာလဲ…? ဘယ္လိုအရာမ်ား ျပဳမူေဆာင္ရြက္၊ ေျပာဆုိေနထိုင္ျခင္းကို ေခတ္မီွတယ္လို႕ ေခၚၿပီး ေတာ့…။ မည္သည့္အရာမ်ား ျပဳမူေဆာင္ရြက္၊ ေျပာဆိုေနထိုင္ျခင္းကို သရုပ္ပ်က္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ ေခၚဆို သတ္မွတ္ၾကပါမလဲ…?

ေခတ္အေၾကာင္းေျပာၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ယဥ္ေက်းမွဳဆိုတဲ့ စကားလံုး ေ၀ါဟာရ တစ္ခုကို ခ်န္လွပ္ထားလို႕ ရမယ္မထင္ပါဘူး…။ ကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံတိုင္း၊ လူမ်ိဳးတိုင္းရဲ႕ လက္ရွိ ေရာက္ရွိေနတဲ့ ေခတ္ (ကာလ) ဟာ သူတို႕ ျဖတ္သန္းက်င္လည္ခဲ့တဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳ သမိုင္း ေၾကာင္း၊ ယံုၾကည္မွဳနဲ႕ ေနသားက်မွဳ မ်ားအေပၚမွာ တိုက္ရိုက္မူတည္ေနတတ္ၾကပါတယ္…။

ယဥ္ေက်းမွဳသည္ ကူးစက္ျမန္ေသာ ေရာဂါပိုးမႊားတစ္ခုဆိုပါက…။ စတင္ကူးစက္ေသာ ေနရာေဒသႏွင့္ အကူးစက္ခံရေသာ ေနရာေဒသ လူမ်ိဳးတို႕သည္ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းလာၾကေသာ သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ ေနာက္ခံအေျခအေနျခင္း မတိမ္းမယိမ္းျဖစ္ေနပါက ဘာမွ ျပသနာမရွိႏိုင္ ေသာ္လည္း..။ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ ယံုၾကည္မွဳ၊ သမိုင္းေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ အစစအရာရာ ကြဲျပားျခားနားေသာ ေနရာတစ္ခု (သို႕) ႏိုင္ငံ တစ္ခု စတင္ ကူးစက္ပ်ံ႕ႏွံ႕ေသာ အခါတြင္မူ….။

ယဥ္ေက်းမွဳတစ္ခုကို လက္ခံ က်င့္သံုးႏိုင္ဖို႕…။ ထုိလက္ခံက်င့္သံုးမည့္ ေနရာေဒသႏွင့္ လူမွဳပတ္၀န္း က်င္သည္ ထိုယဥ္ေက်းမွဳ၏ ဒဏ္ကို လက္ခံႏိုင္ေသာ အေနအထားႏွင့္ မိမိယဥ္ေက်းမွဳႏွင့္ လိုက္ဖက္ညီေထြစြာ အသြင္ေျပာင္းလဲႏိုင္မွဳအင္အား ရွိရပါမယ္..။ ထိုကဲ့သို႕ လိုက္ဖက္ညီ ေထြစြာ အသြင္မျပာင္းလဲႏိုင္သည့္ အခါတြင္…။ လူမ်ိဳးစုတစ္ခု…။ သို႕…။ ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ ယဥ္ေက်းမွဳဟာ စတင္ အတိုက္စားခံရပါေတာ့တယ္…။

(more…)

Cateogry : Article | 21 Comments

မွားယြင္းခဲ့ေသာ ေနထြက္ခ်ိန္မ်ား

April 19 , 2009 | 1,408 views

နိဒါန္း

“တီ…တီ…တီ”

Phone သံကိုပင္ သူၿပီးေအာင္ေစာင့္မေနႏိုင္ေတာ့…။ ခ်င္ျခင္းပင္ေကာက္ကိုင္လိုက္မိပါတယ္..။

“အင္း…ေျပာ”

“…………….”

“ခြပ္….”

သူ႕လက္ထဲမွ လြတ္က်သြားေသာ Mobile Phone ရဲ႕အသံေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ သူ႕ရင္ဘတ္ထဲမွ ႏုလံုးသား၏ အသံေလာ…။ သူတိတိက်က် မေျပာႏိုင္ေသာ တစ္ခ်ိန္ထဲ တစ္ျပိဳင္ထဲ ထြက္ေပၚလာသည့္ ျမည္သံစြဲတစ္ခု….။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ တစ္ပိုင္းတစ္စစီ က်ကြဲ သြားေသာ သူ႕ရဲ႕ Phone ဟာ…။ သူ႕ရင္ဘတ္ထဲမွ ႏုလံုးသားရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ကို အတိအက် နိမိတ္ထင္ဟပ္ ေနေစျခင္းပင္…။

အခန္း (၁)

သူ႕တစ္ကိုယ္လံုး ေခြ်းစီးမ်ားႏွင့္သာ ေမာဟိုက္လို႕ေနပါတယ္…။ တစ္ဘက္မွစကားသံအဆံုး သူ႕ကမာၻတစ္ခုလံုးအေမွာင္ က်သြားပါတယ္..။ ခႏၶာ ကိုယ္တစ္ခုလံုးကို အတြင္းအျပင္ ဆြဲလွန္လိုက္သလို ေ၀ဒနာက နာၾကည္း သည္းထန္လြန္းလွပါတယ္…။ တစ္ခ်ိန္ကသူ႕ရဲ႕ ခပ္မိုက္မိုက္အေတြးေတြ က အခုခ်ိန္မွာ သူ႕ဘ၀ကို တကယ္ပင္ အေမွာင္အတိ ဖုန္းေစခဲ့ပါၿပီ…။ သူ႕ဘ၀ရဲ႕ တက္လမ္း…။ ရည္ရြယ္ခ်က္…။ ေရွ႕ေရး…။ အရာရာဟာ စုတ္ျပတ္သြားပါေတာ့မယ္…။ ဘယ္သူမျပဳမိမိမွဳ…။ ဒါေတြအားလံုးရဲ႕ တရားခံဟာ သူမွလြဲၿပီး အျခားဘယ္သူမွ မျဖစ္ႏိုင္…။ မျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ အသိစိတ္…။ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ မသိစိတ္…။ အားျပိဳင္မွဳ ႏွစ္ခုၾကား သူ႕ဘ၀လံုးပါးပါးေတာ့ေလမည္…။

တကယ္ဆို ဒါေတြဟာ သူ႕ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳ…။ ေတြေ၀မွဳေတြေၾကာင့္ဆိုတာ သိပ္ထင္ရွားလြန္းပါတယ္…။ ခံစားခ်က္တစ္ခုရဲ႕ အျမင့္မားဆံုးေနရာ တစ္ခု…။ ခပ္သိမ္းေသာ အသိစိတ္တို႕ မွိတ္သုန္း ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့တယ္…။ ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ အသိတရားတစ္ခု လံုးပါးပါးခဲ့တယ္..။ အရာရာဟာ စိတ္ရဲ႕ ေစရာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ခဲ့ၿပီးမွေတာ့…။ ခါးသီးတဲ့ အနာဂတ္တစ္ခုကလြဲလို႕ ဘာမ်ားသူ႕အတြက္ေမွ်ာ္လင့္စရာ ရွိဦးေတာ့မတဲ့ လဲ…။ ဆူပြက္ ေပါက္ကြဲေနတဲ့ အေတြးေတြၾကား…။ အဆံုးအျဖတ္တစ္ခုအတြက္ အခ်ိန္ေတြကလဲ ခပ္ပါးပါးေတာင္ မ်က္ႏွာသာေပးျခင္ပံုမရေတာ့ပါ။

ဘာလုပ္မလဲ…။ ဘယ္လမ္းကိုေရြးမလဲ…။ ဘာေတြက ျဖစ္သင့္တာလဲ…။ ဘာေတြက ျဖစ္ခဲ့ၿပီလဲ…။ ေမးခြန္းေတြ…။ ေမးခြန္းေတြ…။ အဆက္မျပတ္ သူ႕ဦးေခါင္းတစ္ခုလံုး စုတ္ျပတ္သတ္သြားသည္….။ သူ႕အေသြး…။ သူ႕အသား…။ ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး အက္စစ္ကန္ထဲ အစိမ္ခံထားရသလိုခံစား ရသည္…။ အၾကိမ္ၾကိမ္ ခ်ဳပ္တည္းခဲ့တဲ့ အသိစိတ္တစ္ခ်က္ လြတ္အထြက္မွာ…။ ဘ၀ဟာ ဒီေလာက္ စုတ္ျပတ္သြားမယ္မွန္း ဘယ္တုန္းကမွ သူ မမွန္းစမိခဲ့ေပ…။ ကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္းခဲ့တဲ့ အရိပ္ဆိုးတစ္ခု….။ ဘ၀အဆက္ဆက္ သံသရာရွည္ေတာ့ေလမည္သာ….။

အခန္း (၂)

“ငါမသတ္ဘူး…။ မင္းကို ငါမသတ္ဘူး…။ ငါသတ္တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ….”

“ဟား..ဟား…။ ခင္ဗ်ားဗ်ာ…။ ကိုယ့္အသတ္ေသမွာေတာ့ ေၾကာက္တတ္လိုက္တာ…။”

“မဟုတ္ပါဘူးကြာ…။ ငါမင္းကို တကယ္မသတ္ခဲ့တာပါ…။ ငါ့ရဲ႕ ေပါ့….ေပါ့….ေပါ့ဆမွဳ…။ အသံုးမက်မွဳေၾကာင့္ ဒီလို ျဖစ္….ျဖစ္…ျဖစ္ခဲ့ရတာပါကြာ”

“ခင္ဗ်ားဗ်ာ…။ ေျပာထြက္လိုက္တာ…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘာမ်ားလုပ္ခဲ့လို႕လဲဗ်ာ…။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာအမွားမ်ားရွိခဲ့လို႕လဲ…။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာအျပစ္မ်ား ရွိခဲ့လို႕ ခင္ဗ်ား ဒီလို ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ခဲ့ရတာလဲဗ်ာ…”

” ငါ…။ ငါ….။ ငါေလ…။ မင္းအေပၚ ရက္စက္ခ်င္လို႕မဟုတ္ပါဘူးကြာ…။ အဲ့ဒါကိုေတာ့ မင္းယံုၾကည္ေပးပါ…။ မင္းအတြက္ တစ္ကယ္ပဲ ငါ့စိတ္ေတြ ထိခိုက္ ေၾကကြဲခဲ့ရပါတယ္ကြာ…။ ငါ့….ငါ့…ငါ့မွာ အျခားေရြးစရာ လမ္းမရွိ …. မရွိ…. မရွိေတာ့လို႕ပါကြာ…..။ ငါ့ကို…ငါ့ကိုေလ….။ ခြင့္လႊတ္ေပးဖို႕ ငါမေတာင္းဆိုလိုပါဘူးကြာ…။ ဒါေပမယ့္…။ ဒါေပမယ့္ေလ…။ ငါ့ကို နားလည္ေပးဖို႕ေတာ့ ငါေတာင္းဆိုျခင္ပါတယ္ကြာ…”

“မရေတာ့ဘူးဗ်ာ…။ အားလံုးဟာ လြန္သြားခဲ့ၿပီ..။ က်ဳပ္ကခြင့္လႊတ္တယ္ထား…။ ခင္ဗ်ားကို ခြင့္မလႊတ္တဲ့သူေတြက မၾကာခင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ အတြက္ လာေခၚၾကလိ့မ္မယ္…။ ေဟာ ဟိုမွာ လာေနၾကၿပီ…။ ကဲ… က်ဳပ္လည္းသြားမယ္ဗ်ာ…။ ကံမကုန္ေသးရင္ေတာ့ ျပန္ဆံုၾကေသးတာေပါ့..”

“ငါမသတ္ဘူး…။ ငါမသတ္ဘူး…။ မင္းကို ငါမသတ္ဘူး…။ ငါ့ကိုနားလည္ပါ…။ ငါ့ကိုနားလည္ေပးပါကြာ…။ ငါ့မွာ ေရြးစရာလမ္းတကယ္ကို မရွိခဲ့လို႕ ပါ..။ ငါ့ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုးလဲ မင္းအတြက္ ေၾကကြဲခဲ့ရပါတယ္ကြာ…။”

“ငါမသတ္ဘူး….”

“ငါ့ကို နားလည္ပါ…”

“ငါမသတ္ဘူး…”

“အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”

အကယ္၍ ဒီအရာသည္သာ အိပ္မက္တစ္ခု မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုေလလွ်င္….။

အခန္း (၃)

“ေသခ်ာသြားၿပီ…။ အခုဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ…?”

“ဟားးးးးးး….” သူစီးကရက္တစ္လိပ္မွ နီကိုဒင္းအဆိပ္ေငြ႕ေတြအားလံုးကို အဆုတ္ထဲ အျပည့္ရွိဳက္သြင္းလိုက္မိသည္..။

“ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..? ထြက္ေျပးလို႕လဲ လြတ္မယ့္ကိစၥမ်ိဳးမွမဟုတ္တာကြာ…။ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ၿပီး..။ ျပင္ဆင္ၾကရံု၊ ရင္ဆိုင္ၾကရံုေပါ့…”

တစ္ဘက္က တိတ္ဆိတ္လွ်က္…။ သူတစ္ေယာက္ထဲသာ စကားေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ဆက္ေျပာေနမိသည္…။

“မင္းအတြက္လည္း ငါစိတ္မေကာင္းဘူးကြာ…။ မင္းစိတ္ထဲမွာ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္ခံစားေနမယ္ဆိုတာကို ငါသိပါတယ္…။ ငါ့ခႏၶာကိုယ္တစ္ခု လံုးလဲ ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ ေခ်ာ္ရည္ေတြ စီးဆင္းေနသလို ခံစားေနရပါတယ္…။ တစ္ကယ္ဆို ဒါဟာ ငါ့ရဲ႕ေပါ့ဆမွဳေတြပါ…။ ငါ့ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳ ေတြပါ…။ ငါ့ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳေတြအတြက္ ငါ၀င္ခံပါတယ္…။ ငါ့အျပစ္ေတြအတြက္ ငါေပးဆပ္သြားခ်င္တယ္..။ ေပးဆပ္ခြင့္ရျခင္တယ္…။ ေပးဆပ္ သြားလိုက္ျခင္တယ္…။ ဒါေပမယ့္ကြာ…။ ငါဘယ္လိုပဲ ေပးဆပ္ေပးဆပ္…။ ငါ့ေၾကာင့္ အျပစ္မရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ ….။ ငါ့အျပစ္ေတြ မေၾကႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ငါသိပါတယ္ကြာ….။ ငါေလ…။ ငါ…..။ ငါ….အရမ္း၀မ္းနည္းတယ္ကြာ….။ ဒါေပမယ့္….”

သူ႕အသံေတြထဲ ရွိဳက္သံေတြပါလာခဲ့သည္…။ သူ႕လည္မ်ိဳတစ္ခုလံုးစို႕တက္လာသည္…။ သူ႕ပါးျပင္တစ္ေလွ်ာက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္သည့္ “ေတာက္” ေခါက္သံေတြက တသြင္သြင္ စီးဆင္းလွ်က္…။

” ငါတို႕စီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္းသာ ဆက္လုပ္ၾကရံုေပါ့ကြာ…”

သူ ရွိဳက္ၾကီးတငင္ငင္ ငိုခ်မိလိုက္သည္…။ သို႕ေသာ္ သူ႕ရင္ထဲက အပူေတြကေတာ့ ညိမ္သက္မသြားသည့္အျပင္ ပို၍ ပို၍ တိုးလို႕သာ…။

(more…)

Cateogry : Essay | 23 Comments