မွားယြင္းခဲ့ေသာ ေနထြက္ခ်ိန္မ်ား
နိဒါန္း
“တီ…တီ…တီ”
Phone သံကိုပင္ သူၿပီးေအာင္ေစာင့္မေနႏိုင္ေတာ့…။ ခ်င္ျခင္းပင္ေကာက္ကိုင္လိုက္မိပါတယ္..။
“အင္း…ေျပာ”
“…………….”
“ခြပ္….”
သူ႕လက္ထဲမွ လြတ္က်သြားေသာ Mobile Phone ရဲ႕အသံေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ သူ႕ရင္ဘတ္ထဲမွ ႏုလံုးသား၏ အသံေလာ…။ သူတိတိက်က် မေျပာႏိုင္ေသာ တစ္ခ်ိန္ထဲ တစ္ျပိဳင္ထဲ ထြက္ေပၚလာသည့္ ျမည္သံစြဲတစ္ခု….။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ တစ္ပိုင္းတစ္စစီ က်ကြဲ သြားေသာ သူ႕ရဲ႕ Phone ဟာ…။ သူ႕ရင္ဘတ္ထဲမွ ႏုလံုးသားရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ကို အတိအက် နိမိတ္ထင္ဟပ္ ေနေစျခင္းပင္…။
အခန္း (၁)
သူ႕တစ္ကိုယ္လံုး ေခြ်းစီးမ်ားႏွင့္သာ ေမာဟိုက္လို႕ေနပါတယ္…။ တစ္ဘက္မွစကားသံအဆံုး သူ႕ကမာၻတစ္ခုလံုးအေမွာင္ က်သြားပါတယ္..။ ခႏၶာ ကိုယ္တစ္ခုလံုးကို အတြင္းအျပင္ ဆြဲလွန္လိုက္သလို ေ၀ဒနာက နာၾကည္း သည္းထန္လြန္းလွပါတယ္…။ တစ္ခ်ိန္ကသူ႕ရဲ႕ ခပ္မိုက္မိုက္အေတြးေတြ က အခုခ်ိန္မွာ သူ႕ဘ၀ကို တကယ္ပင္ အေမွာင္အတိ ဖုန္းေစခဲ့ပါၿပီ…။ သူ႕ဘ၀ရဲ႕ တက္လမ္း…။ ရည္ရြယ္ခ်က္…။ ေရွ႕ေရး…။ အရာရာဟာ စုတ္ျပတ္သြားပါေတာ့မယ္…။ ဘယ္သူမျပဳမိမိမွဳ…။ ဒါေတြအားလံုးရဲ႕ တရားခံဟာ သူမွလြဲၿပီး အျခားဘယ္သူမွ မျဖစ္ႏိုင္…။ မျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ အသိစိတ္…။ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ မသိစိတ္…။ အားျပိဳင္မွဳ ႏွစ္ခုၾကား သူ႕ဘ၀လံုးပါးပါးေတာ့ေလမည္…။
တကယ္ဆို ဒါေတြဟာ သူ႕ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳ…။ ေတြေ၀မွဳေတြေၾကာင့္ဆိုတာ သိပ္ထင္ရွားလြန္းပါတယ္…။ ခံစားခ်က္တစ္ခုရဲ႕ အျမင့္မားဆံုးေနရာ တစ္ခု…။ ခပ္သိမ္းေသာ အသိစိတ္တို႕ မွိတ္သုန္း ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့တယ္…။ ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ အသိတရားတစ္ခု လံုးပါးပါးခဲ့တယ္..။ အရာရာဟာ စိတ္ရဲ႕ ေစရာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ခဲ့ၿပီးမွေတာ့…။ ခါးသီးတဲ့ အနာဂတ္တစ္ခုကလြဲလို႕ ဘာမ်ားသူ႕အတြက္ေမွ်ာ္လင့္စရာ ရွိဦးေတာ့မတဲ့ လဲ…။ ဆူပြက္ ေပါက္ကြဲေနတဲ့ အေတြးေတြၾကား…။ အဆံုးအျဖတ္တစ္ခုအတြက္ အခ်ိန္ေတြကလဲ ခပ္ပါးပါးေတာင္ မ်က္ႏွာသာေပးျခင္ပံုမရေတာ့ပါ။
ဘာလုပ္မလဲ…။ ဘယ္လမ္းကိုေရြးမလဲ…။ ဘာေတြက ျဖစ္သင့္တာလဲ…။ ဘာေတြက ျဖစ္ခဲ့ၿပီလဲ…။ ေမးခြန္းေတြ…။ ေမးခြန္းေတြ…။ အဆက္မျပတ္ သူ႕ဦးေခါင္းတစ္ခုလံုး စုတ္ျပတ္သတ္သြားသည္….။ သူ႕အေသြး…။ သူ႕အသား…။ ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး အက္စစ္ကန္ထဲ အစိမ္ခံထားရသလိုခံစား ရသည္…။ အၾကိမ္ၾကိမ္ ခ်ဳပ္တည္းခဲ့တဲ့ အသိစိတ္တစ္ခ်က္ လြတ္အထြက္မွာ…။ ဘ၀ဟာ ဒီေလာက္ စုတ္ျပတ္သြားမယ္မွန္း ဘယ္တုန္းကမွ သူ မမွန္းစမိခဲ့ေပ…။ ကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္းခဲ့တဲ့ အရိပ္ဆိုးတစ္ခု….။ ဘ၀အဆက္ဆက္ သံသရာရွည္ေတာ့ေလမည္သာ….။
အခန္း (၂)
“ငါမသတ္ဘူး…။ မင္းကို ငါမသတ္ဘူး…။ ငါသတ္တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ….”
“ဟား..ဟား…။ ခင္ဗ်ားဗ်ာ…။ ကိုယ့္အသတ္ေသမွာေတာ့ ေၾကာက္တတ္လိုက္တာ…။”
“မဟုတ္ပါဘူးကြာ…။ ငါမင္းကို တကယ္မသတ္ခဲ့တာပါ…။ ငါ့ရဲ႕ ေပါ့….ေပါ့….ေပါ့ဆမွဳ…။ အသံုးမက်မွဳေၾကာင့္ ဒီလို ျဖစ္….ျဖစ္…ျဖစ္ခဲ့ရတာပါကြာ”
“ခင္ဗ်ားဗ်ာ…။ ေျပာထြက္လိုက္တာ…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘာမ်ားလုပ္ခဲ့လို႕လဲဗ်ာ…။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာအမွားမ်ားရွိခဲ့လို႕လဲ…။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာအျပစ္မ်ား ရွိခဲ့လို႕ ခင္ဗ်ား ဒီလို ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ခဲ့ရတာလဲဗ်ာ…”
” ငါ…။ ငါ….။ ငါေလ…။ မင္းအေပၚ ရက္စက္ခ်င္လို႕မဟုတ္ပါဘူးကြာ…။ အဲ့ဒါကိုေတာ့ မင္းယံုၾကည္ေပးပါ…။ မင္းအတြက္ တစ္ကယ္ပဲ ငါ့စိတ္ေတြ ထိခိုက္ ေၾကကြဲခဲ့ရပါတယ္ကြာ…။ ငါ့….ငါ့…ငါ့မွာ အျခားေရြးစရာ လမ္းမရွိ …. မရွိ…. မရွိေတာ့လို႕ပါကြာ…..။ ငါ့ကို…ငါ့ကိုေလ….။ ခြင့္လႊတ္ေပးဖို႕ ငါမေတာင္းဆိုလိုပါဘူးကြာ…။ ဒါေပမယ့္…။ ဒါေပမယ့္ေလ…။ ငါ့ကို နားလည္ေပးဖို႕ေတာ့ ငါေတာင္းဆိုျခင္ပါတယ္ကြာ…”
“မရေတာ့ဘူးဗ်ာ…။ အားလံုးဟာ လြန္သြားခဲ့ၿပီ..။ က်ဳပ္ကခြင့္လႊတ္တယ္ထား…။ ခင္ဗ်ားကို ခြင့္မလႊတ္တဲ့သူေတြက မၾကာခင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ အတြက္ လာေခၚၾကလိ့မ္မယ္…။ ေဟာ ဟိုမွာ လာေနၾကၿပီ…။ ကဲ… က်ဳပ္လည္းသြားမယ္ဗ်ာ…။ ကံမကုန္ေသးရင္ေတာ့ ျပန္ဆံုၾကေသးတာေပါ့..”
“ငါမသတ္ဘူး…။ ငါမသတ္ဘူး…။ မင္းကို ငါမသတ္ဘူး…။ ငါ့ကိုနားလည္ပါ…။ ငါ့ကိုနားလည္ေပးပါကြာ…။ ငါ့မွာ ေရြးစရာလမ္းတကယ္ကို မရွိခဲ့လို႕ ပါ..။ ငါ့ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုးလဲ မင္းအတြက္ ေၾကကြဲခဲ့ရပါတယ္ကြာ…။”
“ငါမသတ္ဘူး….”
“ငါ့ကို နားလည္ပါ…”
“ငါမသတ္ဘူး…”
“အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”
အကယ္၍ ဒီအရာသည္သာ အိပ္မက္တစ္ခု မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုေလလွ်င္….။
အခန္း (၃)
“ေသခ်ာသြားၿပီ…။ အခုဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ…?”
“ဟားးးးးးး….” သူစီးကရက္တစ္လိပ္မွ နီကိုဒင္းအဆိပ္ေငြ႕ေတြအားလံုးကို အဆုတ္ထဲ အျပည့္ရွိဳက္သြင္းလိုက္မိသည္..။
“ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..? ထြက္ေျပးလို႕လဲ လြတ္မယ့္ကိစၥမ်ိဳးမွမဟုတ္တာကြာ…။ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ၿပီး..။ ျပင္ဆင္ၾကရံု၊ ရင္ဆိုင္ၾကရံုေပါ့…”
တစ္ဘက္က တိတ္ဆိတ္လွ်က္…။ သူတစ္ေယာက္ထဲသာ စကားေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ဆက္ေျပာေနမိသည္…။
“မင္းအတြက္လည္း ငါစိတ္မေကာင္းဘူးကြာ…။ မင္းစိတ္ထဲမွာ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္ခံစားေနမယ္ဆိုတာကို ငါသိပါတယ္…။ ငါ့ခႏၶာကိုယ္တစ္ခု လံုးလဲ ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ ေခ်ာ္ရည္ေတြ စီးဆင္းေနသလို ခံစားေနရပါတယ္…။ တစ္ကယ္ဆို ဒါဟာ ငါ့ရဲ႕ေပါ့ဆမွဳေတြပါ…။ ငါ့ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳ ေတြပါ…။ ငါ့ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳေတြအတြက္ ငါ၀င္ခံပါတယ္…။ ငါ့အျပစ္ေတြအတြက္ ငါေပးဆပ္သြားခ်င္တယ္..။ ေပးဆပ္ခြင့္ရျခင္တယ္…။ ေပးဆပ္ သြားလိုက္ျခင္တယ္…။ ဒါေပမယ့္ကြာ…။ ငါဘယ္လိုပဲ ေပးဆပ္ေပးဆပ္…။ ငါ့ေၾကာင့္ အျပစ္မရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ ….။ ငါ့အျပစ္ေတြ မေၾကႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ငါသိပါတယ္ကြာ….။ ငါေလ…။ ငါ…..။ ငါ….အရမ္း၀မ္းနည္းတယ္ကြာ….။ ဒါေပမယ့္….”
သူ႕အသံေတြထဲ ရွိဳက္သံေတြပါလာခဲ့သည္…။ သူ႕လည္မ်ိဳတစ္ခုလံုးစို႕တက္လာသည္…။ သူ႕ပါးျပင္တစ္ေလွ်ာက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္သည့္ “ေတာက္” ေခါက္သံေတြက တသြင္သြင္ စီးဆင္းလွ်က္…။
” ငါတို႕စီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္းသာ ဆက္လုပ္ၾကရံုေပါ့ကြာ…”
သူ ရွိဳက္ၾကီးတငင္ငင္ ငိုခ်မိလိုက္သည္…။ သို႕ေသာ္ သူ႕ရင္ထဲက အပူေတြကေတာ့ ညိမ္သက္မသြားသည့္အျပင္ ပို၍ ပို၍ တိုးလို႕သာ…။
Cateogry : Essay | 23 Comments
သူတို႕ေတြြ…
အခန္း (၁)
၁၉၉၈ ဧၿပီလ ၁၃ ရက္ (သၾကၤန္အၾကိဳေန႕)
“မိန္းမေရ…မိန္းမ… လာပါဦးဟ…။ အား…”
ရုတ္တရက္ ထေအာ္လိုက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အေဖအသံေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္လန္႕ျဖန္႕ၿပီး ႏိုးသြားပါတယ္..။ အမွန္က ကြ်န္ေတာ္ႏိုးေနပါၿပီ..။ အျခား ေန႕ေတြသာ ကြ်န္ေတာ္အိပ္ပုပ္ၾကီးရင္ၾကီးမယ္ ဒီလိုေန႕မ်ိဳးကေတာ့ မနက္ ၅ နာရီ ၆ နာရီကတည္းက ႏိုးေနၿပီး ဒီသၾကၤန္ဘယ္လိုကဲရမလဲ ဆိုၿပီး ေတြးေနတတ္တာ ကြ်န္ေတာ့္အက်င့္ပါ…။ ကြ်န္ေတာ့္အခန္းက ကြ်န္ေတာ့္အေဖအေမအခန္းႏွင့္ ကပ္လွ်က္အေပၚထပ္မွာရွိပါတယ္..။ (ေပါက္ ကရေတြ လုပ္တတ္လြန္းလို႕ စိတ္မခ်လို႕ သူတို႕ေဘးခန္းေခၚထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။ ခ်စ္လြန္းလို႕ ေခၚထားတယ္ မထင္ၾကပါကုန္ 
) ကြ်န္ေတာ္ ကလည္း ဒီေလာက္ၾကီးမေသာင္းက်န္းပါဘူး..။ ညဘက္ လူၾကီးတဲ့အိပ္တဲ့အခ်ိန္ အေနာက္ဘက္ ၀ရန္တာကဆင္း..။ သူငယ္ခ်င္းေတြလာေခၚတဲ့ ကားေပၚတက္..။ Club သြားရံုေလာက္ပါ..။ အဲ့လိုလုပ္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္ကို လူဆိုးမထင္ပါနဲ႕..။ ကြ်န္ေတာ္က ညသာခိုးထြက္တာပါ..။ ၿပီးရင္ေတာ့ လူၾကီးေတြ စိတ္မပူရေအာင္ အေစာၾကီးျပန္လာေလ့ရွိပါတယ္…။
မနက္ ၃ နာရီတို႕ ၄ နာရီတို႕ေလ…။ ပဲျပဳတ္သည္ေတာင္မႏိုးေသးဘူး..။ ဟုတ္တယ္မလား 
ဒါနဲ႕ ေစာေစာက စကားျပန္ဆက္ပါ့မယ္…။ အေဖအဲ့လို ရုတ္တရက္ထေအာ္လိုက္တာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမ်ားျဖစ္တာပါလိ့မ္ဆိုၿပီး လန္႕ ျဖန္႕ၿပီး အေဖတို႕ အခန္းဘက္ကို ထေျပးပါေတာ့တယ္…။ အခန္းထဲမေရာက္ခင္ တံခါးအ၀မွာပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္အသံတစ္ခုကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္..။ ဒီအသံၾကားလိုက္ရတယ္ဆိုရင္ပဲ….။ ကြ်န္ေတာ္ အထဲကို ဆက္၀င္စရာမလိုေတာ့မွန္း သိလိုက္ပါတယ္…။ တစ္မ်ိဳးမထင္ၾကပါကုန္လင့္….။ ေျပာတာ ကို ဆံုးေအာင္ဆက္နားေထာင္ေစခ်င္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံကေတာ့….။
“ဗြမ္းးးးးးးးးး….ဟား ဟား ေအာင္ၿပီ…။ ေအာင္ၿပီ…။ ေအာင္ၿပီ…ကြ”
သူ႕ကိုသူ ရဟန္းစားရေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္ထဲက ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီမင္းသားၾကီး ေဇာ္လင္းေအာ္တဲ့ အသံမ်ိဳးျဖင့္ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ ေအာ္ဟစ္ေနတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့ဖခမည္းေတာ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ….။
“အာ…။ ရွင္ သိပ္လူလည္ၾကတယ္…။ ကြ်န္မကဘာမ်ား ျဖစ္လဲလို႕ လန္႕ျဖန္႕သြားတာပဲ…။ ဒါရွင္ မတရားအႏိုင္က်င့္တာ…။ မရဘူး…။ ဒီပြဲကို အသိ အမွတ္မျပဳဘူး…”
“မရေတာ့ဘူး ေကာင္မေလး…။ ပြဲကၿပီးသြားၿပီ…။ ဟဲ ဟဲ…။ အခ်စ္နဲ႕စစ္မွာ တရားတာေတြ မတရားတာေတြမရွိဘူး..။ အခုမွ ဘာမွလာရွင္းျပမေနနဲ႕ ေတာ့…။ ရွင္းျပျခင္လဲ ေနာက္ႏွစ္ေရာက္မွသာ ရွင္းျပေပေတာ့…။ ဟဲ ဟဲ…။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ကိုယ့္အရွံဳးကိုသာ ရဲရဲတင္းတင္းလက္ခံလိုက္စမ္းပါ မိန္းက ေလးရယ္..။ ဟဲ ဟဲ…”
အသံေတြတိုးသြားသည္….။ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူတို႕အခန္းဘက္မွ မိဘႏွစ္ပါး၏ အရွက္ေတာ္ရွ၍ အညိဳျငင္မခံရခင္ တရုတ္သိုင္းသမားတို႕အလား ကိုယ္ေဖာ့ကာ အခန္းအတြင္းသို႕ ျပန္၀င္ၿပီး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္ပါေတာ့တယ္…။ စိတ္ထဲမွာေတာ့….
“အင္း….။ ဒီႏွစ္လဲ ငါ့အေဖပဲ ဖလားသိမ္းသြားျပန္ၿပီ…။ ေစာင့္ေလဦးေပါ့အေမေရ….။ ေနာက္တစ္ႏွစ္…။ ဟီး ဟီး…”
အခန္း (၂)
၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၃ ရက္ (သၾကၤန္အၾကိဳေန႕)
ကြ်န္ေတာ့္အေဖက မနက္အေစာထကာ ဘုရား၀တ္ျပဳေလ့ရွိပါတယ္..။ သူက မနက္ဆို အျမဲ ၅ နာရီ ၆ နာရီဆိုႏိုးတတ္ပါတယ္..။ အရင္ကေတာ့ အဲ့ ေလာက္အေစာၾကီးမထပါဘူး…။ ၇ နာရီ ေလာက္အထိအိပ္တတ္ပါတယ္..။ ေနာက္ပိုင္းသူ Golf ရိုက္ျဖစ္ေတာ့ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္ဆို ႏိုးႏိုးေနတတ္ပါတယ္။ ပံုမွန္ကေတာ့ သူဘုရား၀တ္ျပဳၿပီးတာနဲ႕ Golf သြားသြားကစားေလ့ရွိပါတယ္…။ လြန္ခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းက ကြ်န္ေတာ္ၾကားထားရသေလာက္ ဒီသၾကၤန္ တြင္း သူတို႕ ျပိဳင္ပြဲရွိတယ္ဆိုလားပါပဲ…။ ဒါေၾကာင့္အေဖ အရင္ရက္ေတြထက္ ေစာေစာ ထေနတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…။
ထံုးစံအတိုင္းပဲေပါ့…။ သေကာင့္သားကလည္း တစ္ျခားရက္ေတြသာ ေနဖင္ထိုးေအာင္ အိပ္ရင္အိပ္မယ္…။ ဒီလိုရက္မ်ိဳးကေတာ့ ညကတည္းက သၾကၤန္အတြင္းဆံုရမယ့္ ေကာင္မေလးေတြ (အဲဟုတ္ပါဘူး ) သၾကၤန္အတြင္း ေပ်ာ္ရမယ့္အစီအစဥ္ေလးေတြေတြးၿပီး အိပ္လို႕ကသိပ္ေပ်ာ္တာ မဟုတ္ဘူး..။ အိပ္တစ္၀က္ ႏိုးတစ္၀က္နဲ႕ေပါ့…။ ဒီလိုနဲ႕ မနက္ေရာက္ေတာ့ အေဖဘုရား၀တ္ျပဳတဲ့အသံကို အိပ္ယာထဲက အတိုင္းသားၾကားေနရပါ တယ္..။ စိတ္ထဲမွာလည္း Father ၾကီးလစ္တာနဲ႕ အိမ္ကေနအျမန္ဆံုး ခ်ီတက္ႏိုင္ဖို႕ တိုင္မင္ ကိုက္ေနတာေပါ့…။ အဲ့လုိမ်ိဳး ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ ကိုယ္ျမဴးေနတုန္း….
“အာမဘေႏၱပါ အရွင္ဘုရား….”
“ဗြမ္း….”
ေသၿပီ…။ တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ အလစ္အငိုက္ ျခံဳခိုတိုက္ခိုက္ခံလိုက္ရတာ ေသခ်ာသြားပါၿပီ…။ ဒီႏွစ္ဒိုင္းကိုေတာ့ ဘယ္သူလက္၀ယ္ပိုင္ဆိုင္ သြားၿပီလဲမသိ…။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ့ လက္နက္ပုံးသံုးလိုက္တာေသခ်ာသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။
“ဟား..။ မင္းဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ… ဒီမွာ အကုန္ရႊဲကုန္ၿပီ..”
“အိုး…။ ေရေလာင္းပါတယ္ဆိုမွ ရႊဲမွာေပါ့…။ ဒါဆန္းသလား…?”
“အြန္….။ ေရေလာင္းရင္ ရႊဲတာေတာ့ ငါလဲသိတာေပါ့ဟ..။ အခုေျပာတာက လူရႊဲလို႕ေျပာတာမဟုတ္ဘူး..။ ဘုရားခန္းတစ္ခန္းလံုး ေကာ္ေဇာေတြပါ ရႊဲကုန္လို႕ေျပာတာ…။ မင္းဒါေလးေတာင္ နားမလည္ဘူးလား…?”
“ဘာမွလာရွင္းျပမေနနဲ႕ လူကေလး..။ ပြဲကၿပီးသြားၿပီ…။ ဘာတဲ့…။ အခ်စ္နဲ႕စစ္မွာ ဘုရားခန္းမပါဘူးဆိုလား…။ ကဲ..။ ဒီေတာ့ ရွင္းျပျခင္ရင္ ေနာက္တစ္ႏွစ္ကိုသာ ေစာင့္လိုက္ပါေတာ့ရွင္…။ ဟြန္း..။ မွတ္ၿပီလား”
“ေၾသာ္..။ မင္းက ဒီလိုလား…။ ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့…။ လြတ္ေအာင္သာေျပးေပေတာ့….”
“မွီမယ္ထင္ လုပ္လိုက္ေလ… ရွင့္ကိုယ္ရွင္ အရင္ကလို ဗလံေလးမ်ားေအာက္ေမ့ေနလား..။ လာလိုက္စမ္းပါ..”
“အာ ဒီမိန္းမ…။ နာၿပီသာမွတ္…။ ငါလာၿပီ…”
ေနာက္ေတာ့အသံေတြေပ်ာက္သြားသည္…။ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ ကြ်န္ေတာ္လဲမသိပါ..။ အေမက ဘယ္ေျပးလို႕ အေဖက ဘယ္ကိုလိုက္ကာ..။ ဘယ္ေနရာမွာပဲ မိသြားသလား…။ မမိဘူးလား…။ ကြ်န္ေတာ္မသိပါ…။ ကြ်န္ေတာ္သိတဲ့ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့…..။ ဒီတစ္ႏွစ္ အိမ္ေထာင္စု သၾကၤန္ဒိုင္းစုၾကီးကို ကြ်န္ေတာ့္မာတာမိခင္မွ ဂိုးျပတ္သြင္းကာ ရယူသြားပါၿပီ…။
ကြ်န္ေတာ္ ဘာရယ္လို႕မဟုတ္ စိတ္ထဲမွာ အလုိလိုျပံဳးမိသည္…။ အမည္မေဖာ္ျပႏိုင္ေသာ ခံစားမွဳတစ္မ်ိဳး ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ ညိ့မ္ေညာင္းကစီးဆင္း သြားသည္…။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ၾကည္ႏူးမိတယ္…။ သူတို႕ကို ၾကည့္ရင္း ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္ရႊင္မိတယ္…။ တကယ္ပါ…။ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ မိသားစုေလး အရမ္းေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ဗ်ာ….။
Cateogry : Essay , Personal | 25 Commentsအိပ္မက္အလြန္
နိဒါန္း
အမွန္တရားဆိုသည္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ မည္သို႕ေသာအရာကို ေခၚေၾကာင္း…။ မည္သို႕ေသာ္ စံသတ္မွတ္ခ်က္ျဖင့္ သတ္မွတ္ေၾကာင္း…။ မည္သို႕ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ေၾကာင္း…. သူ သိခ်င္လွသည္…။ ” ဒီအခ်ိန္ဟာ ည” ဟုေျပာလွ်င္ သူရပ္တည္ရာ ေဒသႏွင့္ အခ်ိန္ ၊ ေနရာမတူ ေသာ အျခားကမာၻတစ္ဘက္ျခမ္းမွ လူမ်ားက သူ႕အား “မဟုတ္ဘူး ေန႕ကြ” လို႕ ျပန္ေျပာၾကမည္မွာ အေသအခ်ာပင္ျဖစ္သည္..။ ထိုသို႕ဆိုလွ်င္ အမွန္တရားဟူသည္ ကာလံေဒသံ ဆိုသည့္ အခ်ိန္ႏွင့္ ေနရာအေပၚတြင္လိုက္၍ ေျပာင္းလဲျခင္း သေဘာမ်ား ရွိေလသေလာ…? ကမာၻ႕ေရွးေဟာင္း ေတြးေခၚပညာရွင္မ်ား၏ ကမာၻဗဟုိျပဳ လည္ပတ္မွဳသည္ ကိုပါးနိကပ္၏ အခ်ိန္သို႕ေရာက္လာေသာအခါ အားလံုး ေဇာက္ထိုးမိုး ေမွ်ာ္ ျဖစ္ခဲ့ၾကရေလသည္။
လူတစ္ေယာက္၏ ဘ၀တြင္ မၾကာခဏဆိုသလို အေျခအေနႏွစ္ရပ္ၾကားတြင္ ေရြးခ်ယ္ရခက္ ေျဖရွင္းရခက္ေသာ အေျခအေနမ်ားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရေလ့ ရွိတာ အဆန္းတစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါ..။ အမွားႏွင့္ အမွန္…။ အေကာင္းႏွင့္အဆိုး…။ ကိုယ္စီျပဌာန္းခ်က္မ်ား သီးသန္႕ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္…။ ဒါ ေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဒီလိုဆန္႕က်င္ဘက္ႏွစ္ခုရဲ႕ ၾကားမွာ ညပ္ေနျခင္းဟာ ေသေသခ်ာခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္လာမယ့္ အေျခအေနတစ္ခုထက္စာရင္ အမ်ားၾကီးခံသာေနေသးပါတယ္…။ ေနာက္ထပ္လာမယ့္ အေျခအေနဆိုတာ???? ဒီလို အမွန္အမွား ေ၀ခြဲဆံုးျဖတ္ရ တာ ထက္ပဲ ခက္ခဲတဲ့ အေျခအေနဆိုတာရွိႏိုင္ေသးလို႕လား…? ရွိပါတယ္…။ အတိအက်ကိုရွိေနပါတယ္…။ အဲ့ဒါကေတာ့ အမွန္တရား ႏွစ္ခုၾကား မွာ ေရြးခ်ယ္ရျခင္း Jeopardize ျဖစ္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။
လူတစ္ေယာက္ဟာ အမွန္ႏွင့္အမွား၊ အေကာင္းနဲ႕အဆိုး ေရြးၾကစတမ္းဆို မည္သူမဆို အမွန္ဘက္ကို ေရြးခ်ယ္ၾကမွာပါပဲ…။ ဒါဟာသိပ္ရိုးရွင္းပါ တယ္..။ သို႕ေသာ္ အမွန္ႏွင့္ အမွန္ၾကားသို႕ မထင္မွတ္ပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာက္ရွိသြားၾကေသာ အခ်ိန္တြင္မူ…..။
အခန္း (၁)
“ရွင္ဘယ္ေတာ့ ကြ်န္မဆီ ေငြလဲႊမွာလဲ…? ဒီမွာ ကေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းစရိတ္၊ က်ဴရွင္စားရိတ္ေတြ…အိမ္လခေတြက ရွင္းရေတာ့မယ္…။ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းေတြ ကလည္း ရွင္သိတဲ့အတိုင္းပဲ…။ အဲ့ဒါ လႊဲမယ္ဆိုရင္ ေဒၚလာေစ်းေလးေကာင္းတုန္း ျမန္ျမန္လဲႊဦး…”
Gtalk ေခၚ ေခတ္သစ္ ဆက္သြယ္ေရး အခ်က္အခ်ာေနရာတစ္ခုသူ ေျခခ်လွ်င္ ျခခ်င္းတစ္ဘက္မွ အဆက္မျပတ္၀င္ေရာက္လာေသာ ထိုးေဖာက္ တိုက္စစ္မ်ားေၾကာင့္ သူဘာျပန္ေျပာရမွန္းပင္မသိျဖစ္သြားပါတယ္….။
“ဟ…။ မင္းကလြန္လြန္းၿပီထင္တယ္ကြာ…။ ငါဒီမွာ ပိုက္ဆံကို တြင္းထဲက ႏွိဳက္ထုတ္ၿပီးေပးေနတာမဟုတ္ဘူးကြ…။ သူမ်ားႏိုင္ငံ…။ သူမ်ားလူမ်ိဳး လက္ေအာက္မွာ ကြ်ဲလို၊ ႏြားလို ရုန္းကန္ၿပီး ရွာေဖြေနရတာ…။”
“အိုး…။ ဒါကေတာ့ ရွင္က ေယာက္်ားေလ၊ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေလ…။ ကိုယ့္မိသားစုေကာင္းစားဖို႕ ၾကီးပြားတိုးတက္ဖို႕အတြက္ ၾကိဳးစားရမွာ ရွင့္တာ၀န္ ပဲ မဟုတ္ဘူးလား..။ ဒါဆိုရင္ ရွင္ဘာလို႕ မိန္းမယူထားေသးလဲ…?”
“မင္းေလွ်ာက္မေျပာနဲ႕..။ ငါမင္းတို႕ကို တာ၀န္မယူခ်င္ရင္ အစကတည္းက အခုလို ေရျခားေျမျခားကို ဒုကၡခံၿပီးလာေနစရာေတာင္မလိုဘူး..။ အဲ့ဒါကို မင္းနားလည္…။ ငါအခုေျပာေနတယ္ဆိုတာက မင္းကို အတိုင္းအတာေလးနဲ႕ ခ်င့္ခ်င့္ခ်ိန္ခ်ိန္ သံုးဖုိ႕စြဲဖို႕ ေျပာေနတာ..။”
“ရွင္က ကြ်န္မကိုအဲ့လို ေျပာရေအာင္ ကြ်န္မကဘာေတြလုပ္ေနလို႕လဲ…။ ရွင္ တာ၀န္မယူခ်င္တိုင္း ကြ်န္မကိုလာမစြတ္စြဲနဲ႕…”
“ေတာက္….။ မင္းကြာ..။ မင္းမုိ႕အဲ့ဒီ့စကားေျပာထြက္တယ္…။ ငါဒီမွာ အႏွစ္ႏွစ္အလလ ကြ်န္ခံၿပီးရွာေဖြေပးခဲ့တဲ့ ေငြေတြမင္းဘာလုပ္ျပစ္လဲ မင္းသိတယ္..။ ႏွစ္လံုးဆိုလဲ မင္းပါတယ္…။ သံုးလံုးဆိုလဲ မင္းမလြတ္ဘူး…။ မင္းဘယ္ေလာက္ ရွံဳးခဲ့လဲဆိုတာမင္းအသိဆံုး…။ မင္းသာ လိမၼာခဲ့မယ္ ဆိုရင္ အခုလိုအိမ္လခေပးေနဖို႕မေျပာနဲ႕…။ ဒီအခ်ိန္မွာ ငါပို႕ေပးခဲ့တဲ့ ေငြနဲ႕ ငါတို႕မိသားစု ျခံနဲ႕၊ ကားနဲ႕ တင့္တင့္တယ္တယ္ေနႏိုင္ေနၿပီ…။ အခု မင္းၾကည့္စမ္း…။ ငါ့မွာ ပလိုင္းေပါက္နဲ႕ ဖားေကာက္ေနသလို ျဖစ္ေနၿပီ…။ ငါဒါေတြ ခဏခဏ ထပ္မေျပာခ်င္ဘူးကြာ…။
“ဒါကေတာ့ ကြ်န္မလဲ ကြ်န္မနည္း ကြ်န္မဟန္နဲ႕ အဆင္ေျပမလားလို႕ ၾကိဳးစားၾကည့္တာပဲ…။ ကံၾကမၼာက မ်က္္ႏွာသာမေပးလို႕ ျဖစ္သြားတာ ကြ်န္မ လဲ ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ?”
“ေတာ္စမ္းဘာကြာ…။ ေအး ထပ္ေျပာဦးမယ္..။ ငါရွာေနတဲ့ စီးပြားက ငါ့မိသားစုေလး သာယာဖို႕..။ လူတန္းေစဖို႕..။ လူအမ်ားၾကားမ်ာ မ်က္ႏွာမငယ္ ပဲ တင့္တင့္တယ္တယ္ေလး ျဖစ္ဖို႕ရွာေနတာကြ…။ မင္းအေမေတြ..။ မင္းေမာင္ေတြ…။ ရွိရွိသမွ် မင္းအမ်ိဳးေတြကို အိမ္ဦးခန္းတင္ၿပီး ထမင္းေကြ်း ထားဖို႕မဟုတ္ဘူး…။ ငါဒီလိုေျပာေတာ့…။ ငါလူမိုက္ျဖစ္ဦးမယ္..။ ေစတနာမရွိဦးျဖစ္ဦးမယ္…။ အတိုင္းနဲ႕အထြာနဲ႕ မင္းမိသားစုကို မင္းေထာက္ပံ့၊ မိဘကို ျပန္ၾကည့္ရွဳတာကို ငါမေျပာလိုဘူး..။ အခုဟာက ရွိရွိသမွ် ခ်ီးကအစ…။ ေသးကအစ…။ ေတာက္…။ ငါမေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး…။ ၿပီးရင္လဲ ကြယ္ရာၾက အပုပ္ခ်ခံရေသး…။ ငါ့ဘ၀က “……ေသးတယ္…….ေသးတယ္ ဆုိသလို ျဖစ္ေနၿပီ…။ မင္းကေတာ့ မင္းအမ်ိဳးဆိုေတာ့ ဘယ္နာမလဲ..။ ၾကာေတာ့ ဒီဒဏ္ေတြ ငါမခံႏိုင္ေတာ့ဘူးကြ…။ မင္းတို႕ သိပ္တရားလြန္ၿပီ…။ ငါ့ကိုမကူညီရင္ေနၾကပါကြာ..။ တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳးစိတ္ဆင္းရဲေအာင္ ေတာ့ မလုပ္ၾကပါနဲ႕…။ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္…။”
“ရွင္တရားလြန္လာၿပီ..။ ကြ်န္မမိဘေတြ…။ ေဆြမ်ိဳးေတြကိုပါ ရွင္ကစြတ္စြဲတယ္ေပါ့ေလ…”
“ဟူး…။ ေအး…။ ေျပာကြာ…။ ေျပာ….။ မင္းပဲေျပာေတာ့…။ ငါမေျပာေတာ့ဘူး….။ ငါ့သားသမီးေလးေတြ မ်က္ႏွာသာမရွိခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္ကြာ။ အခုေတာ့ ၀ဋ္ရွိသ၍ မင္းနဲ႕ မင္းအမ်ိဳးေတြ ႏွိပ္စက္သမွ် ၀န္ကိုထမ္းဖို႕…။ ငါကြ်န္သြားခံလိုက္ဦးမယ္..။ ဒါပဲကြာ…။ ေနာက္တစ္ခါအေရးအေၾကာင္း ရွိရင္ ငါဖုန္းဆက္မယ္..။ အြန္လိုင္းလဲ လာမေနနဲ႕ေတာ့…။ မင္းလိုခ်င္တဲ့ ေငြ ငါပို႕ေပးလိုက္မယ္….။ ဒါဆိုၿဖစ္ၿပီမလား..။ ျပန္ေတာ့ကြာ….။”
“ဟူး…။”
သက္ျပင္းေမာတစ္ခုႏွင့္အတူ သူ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ဆိုဖာေပၚသို႕ လွဲခ်လိုက္မိသည္…။
Cateogry : Essay , Personal | 21 Commentsျမွဳပ္ႏွံျခင္း
နိဒါန္း
ခမ္းနားေသာ ေမတၱာတရားတို႕ ၀န္းရံေသာအခါတြင္ ေသးသိမ္ေသာ ပကာသနတို႕သည္ ဒူးေထာက္အည့ံခံကာ ျမင့္ျမတ္ေသာ ေမတၱာတရား၏ ၾကီးျမတ္ေသာ ေအာင္ျမင္မွဳအား ေကာင္းခ်ီးေပးရေလသည္။
အခန္း (၁)
ခဏေလာက္ ရင္ခုန္သံေတြကို
အိပ္စက္ခိုင္းလိုက္ပါ…
ေနာက္ေန႕နံနက္မွာ သူတို႕ေတြ လန္းဆန္းစြာ ႏိုးထပါေစ…။
BLACK DREAM
အခ်ိန္အားျဖင့္ (၁၂) နာရီထိုးဖို႕ (၄၅) မိနစ္ခန္႕သာ လိုပါေတာ့သည္။ မၾကာမွီအခ်ိန္တြင္ သန္းေခါင္သည္ အနက္ဆံုး ညဥ့္ပါေတာ့မည္…။ ညသည္ ယခင့္ယခင္ ညမ်ားထက္ပိုမိုသာယာ လွပလို႕ေနပါတယ္…။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ တိုက္ခိုက္လိုက္ေသာ ေလေျပတို႕သည္ လတ္ဆတ္သန္႕ရွင္းလို႕ ေန ပါတယ္…။ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္မယ္ ဆိုပါက…။ အိပ္ေမာက်ေနေသာ ျမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ခပ္ေ၀းေ၀း ေတာင္ကုန္းေလး တစ္ခုေပၚရွိ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း ေလး တစ္ခုေပၚသို႕ လက္ျခင္းတြဲယွက္၍ တစ္လွမ္းျခင္း ေလွ်ာက္လွမ္းေနေသာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးအား ေတြ႕ျမင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္…။ ၎တို႕ႏွစ္ဦး၏ ဦး တည္ခ်က္မွာလည္း ထုိ ဘုရားေက်ာင္းေသးေသးေလးသို႕သာ ျဖစ္ပါတယ္…။ ဘာအတြက္လဲ…? ဘာေၾကာင့္လဲ….?
မၾကာခင္မွာပဲ ထုိခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ ဘုရားေက်ာင္းေလးသို႕ေရာက္ရွိသြားပါတယ္..။ အခ်ိန္အားျဖင့္ ည ၁၂ နာရီထိုးဖို႕ နာရီ၀က္အလိုျဖစ္ပါတယ္..။ ထို႕ေနာက္ ထုိခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ ဘုရားေက်ာင္းေလးထဲသို႕မ၀င္ခင္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ေခတၱမွ် တစ္ဦးကို တစ္ဦး အၾကည့္ျခင္းစံုလိုက္ ၾကပါတယ္..။ ၎တို႕ႏွစ္ဦးရဲ႕ မ်က္ႏွာမ်ားေပၚတြင္ေတာ့ အျပဳံးမ်ား ကိုယ္စီႏွင့္ေပါ့…။
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ ဘုရားေက်ာင္းေလးထဲေရာက္ရွိသြားၿပီးေနာက္ ဘုရားသခင္၏ ေရွ႕ေမွာက္၌ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ပါတယ္..။ ထို႕ေနာက္ တစ္ဦး ႏွင့္တစ္ဦး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ၿပီး…။ တစ္ဦးမ်က္၀န္းကို တစ္ဦး စူးစိုက္စြာၾကည့္ကာ…။ တစ္ဦးလက္ကို တစ္ဦးဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါေတာ့တယ္……။
အခန္း (၂)
တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ
အဲ့ဒီ့ခ်စ္သူႏွစ္ဦးထဲသာ အျပန္အလွန္နားလည္ႏိုင္တဲ့
သီးျခားဘာသာစကားတစ္မ်ိဳးေပါ့…။
BLACK DREAM
သာယာေသာေကာင္းကင္ေအာက္…။ ေတာက္ပေသာ ၾကယ္စဥ္တို႕သည္ လေရာင္ရဲ႕ ေတးသြားနဲ႕အတူ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကခုန္ရင္း သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံအသီးသီးကို ပူေဇာ္ေနၾကေလရဲ႕…။ တိတ္ဆိတ္မွဳအတိဖုန္းလႊမ္းလွ်က္ရွိေသာ ပတ္၀န္းက်င္ဟာလည္း ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြ ကို ၿငိမ္သက္စြာ ခိုးနားေထာင္ေနၾကေလရဲ႕…။ စစ္မွန္ေသာ ေမတၱာတရားတို႕ျဖင့္ ကမာၻအသစ္တစ္ခုအား ဖန္ဆင္းေစအံ့…။ ခိုင္ျမဲေသာ သံဓိဌာန္ တစ္ခုသည္ မတူညီေသာ ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခုရွိ ၀ိဥာဥ္တို႕အား သံသရာကုန္ေအာင္ ရစ္ပတ္ခ်ည္ေႏွာင္ေစခဲ့ေလၿပီ…။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ စိတ္အတြင္းမွာ ကိုယ္စီ စကားသံတို႕သည္ ႏူးညံ့စြာ စီးဆင္းေနတယ္…။ သင္မၾကားႏိုင္ပါဘူး..။ ထုိ႕အတူ ကြ်န္ေတာ္လည္းမၾကားႏိုင္ပါဘူး….။
ခ်စ္သူတို႕ေျပာေသာ ဘာသာစကားတြင္ ေမတၱာတရားသည္ ဘာသာစကားအျဖစ္ပါ၀င္ၾကမည္ဆိုပါက…။ သံေယာဇဥ္သည္ နာမ္မ်ားအျဖစ္ လည္းေကာင္း ၊ နားလည္ယံုၾကည္မွဳတို႕သည္ ၾကိယာမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း…၊ ၾကင္နာယုယမွဳတို႕သည္ နာမသိေသသနမ်ားအျဖစ္လည္း ေကာင္း၊ မွ်ေ၀ခံစားမွဳတို႕သည္ ၾကိယာ၀ေသသနမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း ပါ၀င္ၾကေလမည္…။ ၎အခ်စ္သူတို႕၏ ဘာသာစကားအား သစၥာတရား တည္းဟူေသာ သဒၵါစည္းမ်ဥ္းျဖင့္ ေရးသား ဖန္တီးၾကေလသည္…။ ခ်စ္သူတို႕၏ ဘာသာစကားမ်ားတြင္ ကံမပါ,ပါ…။ ကတၱားမပါ, ပါ…။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ျပဳသူမရွိသလို…။ အျပဳခံရသူလည္းမရွိပါ…။ ေနာက္တစ္ေခါက္အေနျဖင့္ သင္ျပန္ဖတ္ၾကည့္ပါ…။ ခ်စ္သူတို႕၏ ဘာသာစကားတြင္ စကားလံုးမ်ား လည္း ပါ၀င္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရပါလိ့မ္မယ္…။
Cateogry : Essay | 13 Commentsပရိုင္းမိတ္ အိပ္မက္
လက္ေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနပံုမ်ား…။ အိမ္ေျမွာင္ဥေတြပဲ အျပြတ္လိုက္ ကိုင္ထားမိသလိုလို..။ ဒါမွမဟုတ္ ေနညိဳခ်ိန္ ေလမျပိဳရလို႕လိုလို…။ ဘာလိုလို…။ ညာလိုလိုနဲ႕…။ မသိတဲ့သူေတြေတြ႕ရင္ တစ္မ်ိဳးေတာင္ထင္သြားႏိုင္တယ္…။ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္စဥ္းစားေတာ့ လက္တင္ဘယ္ဟုတ္ မလဲ…။ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး မိုးၾကိဳးပဲ အတြဲလိုက္ အျပစ္ခံထားရသလား..။ ဒါမွမဟုတ္ ဗို႕ဒ္အား တစ္ေသာင္းေလာက္ရွိတဲ့ ဓာတ္မ်ားလိုက္ထား သလား…။ ဒါမွမဟုတ္ အေမဂ်မ္း သို႕မဟုတ္ ကိုၾကီးေက်ာ္မ်ား ၀င္ပူးေနသလားထင္ရေအာင္ တတုန္တုန္တရင္ရင္…။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကမ်ား အေ၀းက လွမ္းၾကည့္လိုက္မယ္..။ ဒါမွမဟုတ္ အမွတ္တမဲ့ လွမ္းၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္..။ အဲ့ဒီ့တုန္းက ကြ်န္ေတာ့္ပံုက အိမ္ေျမွာင္ေရွာ့ရိုက္ခံထားရ တဲ့ ပံုမ်ိဳးျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္..။
တကုိယ္လံုးတုန္ေနတာထက္ အဆိုးဆံုးက…။ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ႏိုင္ငံေတာ္ စစ္တီး၀ိုင္းၾကီးပဲ တီးေနသလား..။ ဒုတိယကမာၻစစ္တုန္းက အာဖရိကမွာ အဂၤလိပ္ေတြကိုတိုက္ဖို႕ အာဆင္ရြမ္းမဲရဲ႕ တင့္ကားတပ္မၾကီပဲ ခ်ီလာသလားေအာက္ေမ့ရေအာင္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး တဒုန္းဒုန္းနဲ႕…။ အခုေနမ်ား အရုပ္ၾကိဳးျပတ္ဆိုသလိုလဲက်သြားရင္ အေမရိကန္က Twin Tower ျပိဳတာထက္ ပိုၿပီး ရုပ္ပ်က္စင္းပ်က္ႏိုင္ၿပီး ပိုးစိုးပက္စက္ျဖစ္မွာကေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ..။ တဂုတ္ ဂုတ္ ျမည္ေနလို႕ ေခြး၀ဲစားတစ္ေကာင္မ်ား ေဘးနားလာ အရိုးကိုက္ေနလားဆိုၿပီး ေအာက္ငံုၾကည့္ေတာ့…။ အေမာင္ ဒူးေခါင္းႏွစ္လံုးက တစ္စကၠန္႕ကို အၾကိမ္တစ္သန္းႏွဳန္းေလာက္နဲ႕ ဒူးတိုက္ေဆြးေႏြးပြဲလုပ္ေနလို႕ အသံထြက္ေနျခင္းသာ…။ မယံုမရွိနဲ႕ ဗႏၶဳလေသြး အျပည့္ပါတယ္..။
“ေဟ့ေရာင္…။ အူေၾကာင္ေၾကာင္လုပ္မေနနဲ႕…။ လုပ္စရာရွိတာ အျမန္လုပ္…။ အခိ်န္မရဘူး…။ ေတာ္ၾကာအားလံုး ျပန္လာကုန္လို႕ သမခံေနရမယ္”
“ေအး..။ ေအးပါကြာ…။ ငါအရွိန္ယူေနပါတယ္…”
“ေအး အရွိန္ယူေနတယ္ဆိုလဲ ျမန္ျမန္ယူကြာ…။ ေတာ္ၾကာ မင္းနဲ႕ေပါင္းမွ ငါပါ ဆြမ္းၾကီးေလာင္းခံရတဲ့အထဲ ပါေနဦးမယ္…။”
ဟုတ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေျပာလဲ ေျပာစရာပါပဲ…။ ကြန္ေတာ္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ နတ္ကနားပြဲကေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ..။ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း လွမ္းသတိေပးလိုက္မွ ရြမ္းမဲရဲ႕ တင့္ကားတပ္မၾကီးက ပိုၿပီးအရွိန္ျပင္းထန္လာပံုရပါတယ္…။ သူေျပာတာလဲ မွန္ေတာ့မွန္သည္…။ တစ္ကယ္ဆို လွဳပ္ရွားဖို႕ အခ်ိန္ကသိပ္ရသည္မဟုတ္..။ အေျခအေနေပးတုန္း..။ အခ်ိန္အခါေပးတုန္းေလး လွဳပ္ရွားရတာ..။ ေနာက္တစ္ခါ ဒါမ်ိဳး အခြင့္အေရးရဖို႕ဆိုတာက သိပ္မေသခ်ာ…။ တစ္ဘက္မွာလည္း အဆက္အသြယ္ေတြရဲ႕ ေထာက္လွမ္းသတင္ေပးမွဳအရ ကိုယ့္အတြက္ ေသခ်ာ ေပါက္ အခြင့္အေရးတစ္ခု အပိုင္ရရွိေနၿပီးသားပါ…။ ကိုယ့္ဘက္မွာကလည္း အေျခအေနက ေတာ္ေတာ္ေလး မ်က္ႏွာသာေပးေနတယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လဲ သိေနပါတယ္…။ ဒီလို ၾကိတ္မႏိုင္ခဲမရ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ခန္႕မွန္းေျခ အားျဖင့္ မိနစ္ ၃၀ ၊ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ရွိေန ၿပီျဖစ္ပါ တယ္..။
“ေဟ့ေရာင္…ကိုထက္…။ ျဖစ္ပါ့မလားကြာ…။ ေတာ္ၾကာ အကုန္ဒုကၡေရာက္ကုန္မယ္ေနာ္…။ လက္ရွိရထားသေလာက္ကေလးနဲ႕ပဲ ေက်နပ္လိုက္ ရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္…။ အလိုၾကီးအရနဲတဲ့ေနာ္….။ “
Cateogry : Essay , Personal | 30 Comments