အိပ္မက္ လက္ေဆာင္
နိဒါန္း
အေဖ…။ ညက…။ သား…။ အိပ္မက္ေတြမက္တယ္…။ အိပ္မက္ထဲမွာ အေရာင္ေတြ မညီညာဘူး..။ ပညတ္ေတြမညီညာဘူး..။ အသံေတြမညီညာဘူး။ ဘ၀ေတြ မညီညာဘူး..။ အင္း…။ ရင္ခုန္သံေတြလည္း မညီညာဘူးေပါ့ အေဖရယ္…။
အိပ္မက္ (၁)
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ နံရံအခ်ိဳ႕လည္း ပါတယ္ အေဖ..။ ထူးျခားတာက အဲ့ဒီ့နံရံေတြမွာ “နား” မပါၾကဖူးတဲ့ေလ…။ ခပ္သဲ့သဲ့ ငိုရွိဳက္သံအခ်ိဳ႕ၾကားမွာ အခ်ိဳ႕ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ ဘ၀ေတြက ခါးလွပါတယ္ အေဖရယ္..။ ေမတၱာမိုးေခါင္၊ သစၥာေရရွား..။ ဒီသဘာ၀တရား ႀကီးက တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ကယ္ပဲ တရားရဲ႕လား အေဖ…?
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ လူအခ်ိဳ႕…။ အစားတစ္လုပ္စာ လုံေလာက္တဲ့ ေငြအသျပာရဖို႕ သူတို႕အစာအိမ္ကိုသူတို႕ ျဖဳတ္ ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႕ ထုတ္ေနၾကတယ္…။ စပါးလံုးတစ္ေထာက္စာ အေရျပားတစ္ခု အ၀တ္အစား၀တ္ႏိုင္ဖို႕ ကိုယ့္သားေရကို ကိုယ္လွီးထုတ္ ပိတ္စတစ္အုပ္နဲ႕ လဲေနၾကတယ္…။ လူအခ်ိဳ႕ရွင္ သန္ဖို႕…။ လူအခ်ိဳ႕ ယဇ္စဥ္ တက္ေနရတယ္…။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕ရက္တဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္…။ ရုတ္တရက္..။ စုတ္တစ္ခ်က္အမွားမွာ…။ စုတ္ျပတ္သတ္သြားေတာ့..။ စေတးလိုက္ရတာ ဘ၀တစ္ခု လံုးေပါ့ အေဖ..။ ရမၼက္ေတြၾကား ရုန္းကန္လွဳပ္ရွား…။ တစ္ခါတစ္ေလမ်ား..။ သားတို႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အနားေပးဖို႕ေတာင္ ေမ့ခဲ့ၾကတာ ၾကာၿပီ ထင္ပါတယ္ အေဖရယ္…။
အိပ္မက္ (၂)
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ မ်က္မွန္ေတြ အရမ္း ေရာင္းေကာင္းတယ္ အေဖ…။ အဲ့ဒီ့မ်က္မွန္က ဘယ္သူ႕ကိုမဆိုၾကည့္ လိုက္တာနဲ႕ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ေက်ာကုန္းမွာ ေလွခါး ဘယ္ႏွစ္ထစ္ ပါတယ္ဆိုတာ ျမင္ရတယ္…။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ဦးေႏွာက္ ထဲမွာ ဓာတ္ဆီ ဘယ္ႏွစ္ဂါလံ ပါတယ္ဆိုျမင္ရတယ္…။ အင္း…။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ အတၱဘယ္ႏွစ္ပိသာ ပါတယ္ဆိုတာလည္း ျမင္ရတယ္ ဆိုပါေတာ့အေဖရယ္..။
အိပ္မက္ထဲမွာ….။ သားမွ်ားမိတဲ့ငါးက…။ အရိုးထြားတယ္…။ ေခ်းခါးတယ္…။ ေဘးတိုက္သြားတယ္…။ ေရခဲ ရိုက္ထားတယ္…။ ေျခေထာက္မ်ား တယ္..။ ေနာက္ၿပီးေတာ့…။ အင္း…။ နားရြက္လည္း နဲနဲကားတယ္ အေဖ…။ သူကေျပာတယ္…။ ငါဟာ ရွားပါး “ငါး”…။ မင္း မမွ်ားလည္း..။ ငါ့ကို စားခ်င္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးတဲ့…။ စုပ္လည္းဆူး..။ စားလည္းရူး…။ မထူးပါဘူးအေဖရယ္…။ သား…။ စည္သြပ္ဘူးထဲ ထည့္လိုက္တယ္….။
သန္းေခါင္ထက္ ညဥ္႕မနက္ဖူး ဆိုတဲ့စကား…။ မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ၾကားရင္…။ ဟားပါလိ့မ္မယ္ အေဖ…။ အလင္းနဲ႕ အေမွာင္ၾကား…။ သူသိတဲ့ အမွန္တရားက…။ အေရာင္ေတြ သိပ္မမ်ားလွပါဘူး…။ မယံုတစ္၀က္ ယံုတစ္၀က္နဲ႕…။ အလင္းဆိုတာ အေမွာင္ထက္ျမတ္ေၾကာင္း…။ ဘယ္ “ေတာင္” ကိုတက္ၿပီး…။ သားသူ႕ကို သက္ေသထားရမလဲ အေဖ…?
အိပ္မက္ (၃)
အိပ္မက္ထဲမွာ..။ သစ္ပင္ေတြ ေတြ႕တယ္အေဖ..။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့သစ္ပင္ေတြက ေျမျပင္မွာ အျမစ္မတြယ္ပဲ တိမ္ေတြထဲမွာ အျမစ္တြယ္တယ္ေလ..။ သူတို႕က တိမ္ညႊန္႕စားၿပီး ဖြားၾကတာတဲ့…။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ကမာၻ႕ဆြဲငင္အားက ဘယ္သူ႕ကိုမွ လက္လီ၊လကၠား ေစ်းစ ကား မမ်ားခဲ့ဘူး မဟုတ္လားအေဖ…? သူတို႕သစ္ရြက္ေတြ ေၾကြေတာ့လည္း ဒီေျမျပင္ေပၚပဲ သက္ဆင္းခဲ့ရတာပဲ မဟုတ္လား အေဖ?
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ ဧရာ၀တီဘက္က ျပန္လာတဲ့…။ ေလေျပအခ်ိဳ႕နဲ႕လည္းေတြ႕တယ္ အေဖ…။ “ဒီေကာင္ ေလပဲ ရွိတာပါကြာ..” လို႕ ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြကို မေက်နပ္လို႕..။ ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္ျခင္း၊ မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ႏိုင္ျခင္း မရွိႏိုင္ေအာင္ေလာက္ေအာင္ ႏူးည့ံေပမယ့္..။ ေလမွာလည္း သူ႕အားနဲ႕ သူရွိ ေၾကာင္းသက္ေသျပၿပီး ျပန္လာတယ္လို႕ေတာ့ ေျပာသံၾကားမိတယ္..။
တစ္ကယ္ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုတာ သားအတြက္ေတာ့ တစ္ခါက ေျပာဖူးသလို….။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေန႕စဥ္ရက္ဆက္မွန္မွန္ စားသံုးခဲ့တဲ့ နံနက္စာ သက္သက္ပါပဲ အေဖရယ္…။
နိဂံုး
ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဖူးေပါ့အေဖရယ္..။ ေလာကမွာ အေဖလို႕ ေခၚႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေလးရွိတုန္း…။ အေဖ့ ေမြးေန႕မွာ..။ အမွတ္တရအေနနဲ႕..။ မက္ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ေလးေတြအေၾကာင္း တိုင္တည္ ရံုေလာက္ပါ…။ သားလို တိုင္တည္ခြင့္မရေတာ့တဲ့ သူေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလည္း ပါတာေပါ့ အေဖ ရယ္…။
P.S- HAPPY BIRTHDAY DAD!!!
Cateogry : Essay | 17 Comments
မိုးစက္ေၾကြ
နိဒါန္း
မိုးဖြဲမ်ား ေျဖညွင္းစြာ စတင္ က်ဆင္းလာပါတယ္…။
အခန္း (၁)
ညင္သာစြာ ျဖတ္သန္းတိုက္ခတ္လိုက္တဲ့ ေလႏုေအးတစ္ခ်က္ အမွတ္တမဲ့ သူ႕ရင္ခုန္သံအခ်ိဳ႕ကို က်ီစယ္သြားပံုက မေထမဲ့ျမင္ႏိုင္လွပါတယ္…။ သိစိတ္တစ္၀က္ မသိစိတ္တစ္၀က္နဲ႕ သတိထားမိေတာ့မွ သူ႕ေျခလွမ္းေတြ အခန္းနဲ႕အျပည့္တပ္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ေတြဆီကို ဦးတည္ ေနေၾကာင္း သူ သတိထားမိလိုက္ပါတယ္…။
ခပ္ဟဟ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပတင္းေပါက္တံခါးကို သူဆြဲဖြင့္လိုက္တာနဲ႕ တစ္ျပိဳင္နက္…။ အဆံုးအစမဲ့စြာ တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေလေျပတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ အတူ ပိုင္ရွင္မဲ့ မိုးစက္ေတြ သူ႕ရဲ႕ပါးျပင္ေပၚကို အလုအယက္….။ သို႕မဟုတ္….။ အားကိုးတၾကီး လာေရာက္ဖက္တြယ္ၾကပါတယ္။ အင္းေလ….။ သူတို႕လည္း ဒီေလာက္ေအးစက္ေနတဲ့ အျပင္ေလာကမွာေနရတာ ခ်မ္းေလာက္ေရာေပါ့…။ တစ္ေန႕ေန႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ အခုလိုပဲ ေႏြးေထြးတဲ့ေနရာ တစ္ခုခု ကို ခိုနားရေကာင္းရဲ႕ဆိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ဖူး….။ ေမွ်ာ္လင့္ဖူးခဲ့ၾကမွာေပါ့…။
မိုးစက္အခ်ိဳ႕ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္တစ္ေလွ်ာက္ ဟိုနား…။ ေနာက္…။ ဒီနား…။ စုစုေ၀းေ၀း….။ ျပန္႕က်ဲလို႕ နားေနၾကေလရဲ႕….။ ေကာင္းကင္ခရီးကို ျဖတ္သန္း ပံ်သန္းလာၾကရတာ သူတို႕အတြက္ သိပ္ကိုေမာပန္းသတဲ့ေလ…။ တစ္ေန႕ေတာ့ ေျမျပင္ခရီးကို ျဖတ္သန္းေနရတဲ့သူေတြ အေၾကာင္း သူတို႕ကို ေျပာျပရပါဦးမယ္…။ အဆင္ေျပမယ္ဆိုရင္ သူတို႕ေတြရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ေကာင္းကင္ေပၚက အေတြ႕အၾကံဳေတြကိုလည္း တတ္ႏိုင္သ ေလာက္ တီးေခါက္ၾကည့္ရပါဦးမယ္…။ ထားပါေလ…။ ေကာင္းကင္ေပၚကို ေရာက္ပါ့မလား..။ မေရာက္ႏိုင္ဖူးလား ဆိုတာထက္…။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိထားေတာ့ မေကာင္းဘူးလားေလ…။
တကယ္ေတာ့ ဒီမိုးစက္ေတြဟာ မွားယြင္းေသာ ခိုလွံဳရာကိုရွာခဲ့ၾကတာပါ…။ ေအးစက္မွဳေတြနဲ႕ စတင္ဖြဲ႕တည္လာခဲ့တဲ့ သူတို႕ဘ၀ေတြ ဆက္လက္ ရပ္တည္ဖို႕အတြက္….။ ေပ်ာ္သည္ျဖစ္ေစ မေပ်ာ္သည္ ျဖစ္ေစ…။ သူတို႕ဟာ အဲ့ဒီ့ေအးစက္မွဳေတြ ၾကားမွာပဲ ဆက္လက္ေနထိုင္ဖို႕ လိုပါလိ့မ္မယ္…။ ေႏြးေထြးမွဳကို မိုက္မဲစြာ ရွာေဖြခဲ့တဲ မိုးစက္အခ်ိဳ႕…။ သူတို႕ေတာင့္တခဲ့ၾကတဲ့ ေႏြးေထြးမွဳကိုရတဲ့အခိုက္….။ မၾကာခင္မွာပဲ ေျခာက္ခမ္းကြယ္ေပ်ာက္ သြားၾကေလရဲ႕….။
တစ္ေန႕ေန႕တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေႏြးေထြးမွဳကို အခုလိုမိုက္မဲစြာ ရွာေဖြ ခိုလွံဳခဲ့ၾကဖူးတဲ့ မိုးစက္ေတြဟာ…။ အသစ္အသစ္ေသာ ေနာင္ျဖစ္လာမယ့္ မ်ိဳး ဆက္သစ္ မိုးစက္ေတြအတြက္ မျဖစ္မေန သင္ယူစရာ သင္ခန္းစာ တစ္ခုမ်ား ျဖစ္လာေလမလား….။
အခန္း (၂)
ညဥ့္သည္ တေျဖးေျဖးခ်င္း အခ်ိန္၏တိုက္စားျခင္းကို ခံတုရင္းျဖင့္ က်ရွံဳးလို႕လာေနပါတယ္…။ တကယ္ေတာ့ အလင္းရဲ႕အင္အားကို ေတာင့္ခံႏိုင္တဲ့ အေမွာင္ဆိုတာ ဘယ္ရာဇ၀င္မွာမွ မရွိခဲ့ဖူးဘူးေလ…။ မိုးစက္ေတြ….။ မိုးစက္ေတြ….။ ဆက္လို႕သာ ၾကေနၾကေလရဲ႕…။ နီျမန္းေနတဲ့ ေကာင္းကင္ ေအာက္…။ မိုးစက္အခ်ိဳ႕ လမ္းေပ်ာက္ေနၾကတယ္…။ မိုးစက္အခ်ိဳ႕ လမ္းေဖာက္ေနၾကတယ္…။
မာက်ဴရီ မီးလံုးနားက ခရီးဆက္ခဲ့တဲ့ မိုးစက္အခ်ိဳ႕က ၀ါဖန္႕ဖန္႕အေရာင္ေတြနဲ႕…။ တံခါးပိတ္ထားတဲ့ ဆိုင္ခန္းတစ္ခုရဲ႕ “ၾကိဳဆိုပါတယ္” ဆိုတဲ့ ဆိုင္း ဘုတ္မွာထြန္းထားတဲ့ အစိမ္းေရာင္ မီးသီးေတြနားက မိုးစက္အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ခပ္စိမ္းစိမ္း…။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ…။ ၀ါဖန္႕ဖန္႕အေရာင္နဲ႕ ခရီးဆက္သြား တဲ့ မိုးစက္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ အစိမ္းေရာင္ေတြနဲ႕ ခရီးဆက္သြားတဲ့ မိုးစက္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္…။ အနဲနဲ႕အမ်ားေတာ့…။ ပိန္းပိတ္ေအာင္ က်ယ္ေျပာေနတဲ့ ေကာင္းကင္ေအာက္ ဘယ္သူမွ သတိမထားမိလိုက္ပဲ တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတဲ့ မိုးစက္ေတြထက္စာရင္ေတာ့…။ အဲ့ဒီ့ မိုးစက္ေတြထက္ စာရင္ေတာ့….။
လွပတဲ့ညတစ္ခုျဖစ္ဖို႕အတြက္..။ တကယ္တမ္း…။ အေမွာင္ဟာ ဓားစာခံတစ္ေယာက္ပါ…။ တစ္ခါတစ္ေလ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ ၾကယ္ေရာင္စံုေတြ ရဲ႕ အလွကို လူေတြခ်ီးမြမ္း ေထာပနာ ျပႏိုင္ၾကဖို႕အတြက္ အေမွာင္ဟာ ဗီလိန္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ အသံုးေတာ္ခံပါတယ္…။ ဘာပဲေျပာေျပာ အေမွာင္ထဲမွာ ဘယ္သူမွသတိမထားမိလိုက္ပဲ ခရီးဆက္ရင္းေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ မိုးစက္ေတြဟာ အနဲဆံုးေတာ့ အျခားမိုးစက္ေတြလို အေရာင္ေတြ အဆိုးမခံ လိုက္ရဖူးေပါ့ေလ…။ ကံေကာင္းပါေစ မိုးစက္ေတြေရ….။
Cateogry : Essay | 19 Commentsဂီတထြက္ေပါက္ ၃
ညစ္ေနတယ္ဗ်ာ..။ ဘာေတြမွန္းမသိဘူး..။ လူမွဳေရး..။ ပညာေရး..။ ဘ၀ေရွ႕ေရး..။ အားလံုးပဲ…။ အျမန္ဆံုးထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေအာင္..။ စာေတြ ပံုမွန္ဆက္ေရးျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ၾကိဳးစားေနပါတယ္…။ အခုေတာ့ ညစ္ညစ္နဲ႕ သီခ်င္းေတြခ်ည္းလွိမ့္နားေထာင္ေနပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္လိုပဲ Down ေန တဲ့သူေတြအားလံုး ခံစားလို႕ရေအာင္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္..။ အျပင္းမၾကိဳက္တဲ့သူေတြအတြက္ကေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး…။
ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ဘာပဲလုပ္လုပ္ တစ္ဘက္စြန္းကို ေရာက္တတ္ေလေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ့္ခံစားခ်က္..။ ကြ်န္ေတာ့္အယူအဆ…။ ကြ်န္ေတာ့္ အေတြးအေခၚေတြဟာလဲ..။ သူမ်ားနဲ႕ေတာ့ နဲနဲကြာျခင္ ကြာဟေနပါလိ့မ္မယ္…။ ၾကိဳက္တဲ့သူက ခံစားလိုက္ပါ..။ မၾကိဳက္တဲ့လူကေတာ့ ပိတ္လိုက္ရံု ေပါ့ဗ်ာ..။
Blackout – Scorpions
Numb – Linkin Park
Enter Sadman – Metallica
P.S- ထြက္ေပါက္ေပ်ာက္ေနတဲ့သူေတြအားလံုး အျမန္ဆံုး ျပန္လန္းႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ..။
Cateogry : Video Clip | 13 Commentsလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျခင္း
နိဒါန္း
သင့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ လမ္းေတြကိုဘယ္အရာနဲ႕ လွမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ပါသလဲ…? ကြ်န္ေတာ္ေရာ ဘယ္အရာျဖင့္ ေလွ်ာက္ေနတယ္လို႕သင္ထင္ပါ သ လဲ?
အခန္း (၁)
သင္ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ခဲ့ဖူးပါသလား…?
အျမင္ နဲ႕ အသံဟာ
ေထာင့္မွန္က်တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိုေပါ့….။
BLACK DREAM
ဒီလိုနဲ႕….
သူ ေလွ်ာက္လက္စ လမ္းကိုသာ ဆက္ေလွ်ာက္ေနလိုက္ပါတယ္…။ ပတ္၀န္းက်င္ကို သိပ္အေလးအနက္ၾကီးမဟုတ္ေတာင္ တစ္ခ်က္ခ်က္ ေတာ့ လူ႕သဘာ၀အတိုင္း ခပ္ေစာင္းေစာင္း သတိထားမိတာေပါ့…။ သူ ေလွ်ာက္လာတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဘယ္အသံကိုမွ တစ္ခ်က္ေလး ေလာက္မွ် ေတာင္ တည့္တည့္မတ္မတ္ မၾကားခဲ့ရပါဘူး..။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါတယ္…။ လူေတြရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းေတြရြဲ႕ ေနၾကလို႕…။ ဒါမွမဟုတ္ ႏွဳတ္ခမ္းေတြေပၚက ထြက္က်လာတဲ့ စကားလံုးေတြကိုယ္တိုင္က ရြဲ႕ေစာင္းေနၾကလို႕..။ ဒါမွမဟုတ္ လူေတြရဲ႕ အတြင္း စိတ္ေတြက ရြ႕ဲေစာင္းေနၾကလို႕…။ ဒါမွမဟုတ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကမာေျမၾကီးကို တိုင္က ၂၃ ႏွစ္ပိုင္း တစ္ပိုင္း ဒီဂရီ ရြဲ႕ေစာင္းေနလို႕…။ ဒါမွမဟုတ္ အျခား အျခားေသာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္…။
ဒါေပမယ့္ အသံေတြကေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ အခုခ်ိန္ထိ သူ႕နားထဲကို တည့္တည့္မတ္မတ္ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ၾကျခင္းမရွိေသးပါဘူး..။ သူ မ်က္ႏွာမူ ရာရဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္ (သို႕မဟုတ္) သူ႕ ဦးတည္ရာကေနၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အသံေတြဟာ သူ႕ရဲ႕လားရာေတြနဲ႕ ေထာင့္မွန္ၾကေနပါတယ္…။ သိပ္ၿပီး ေတာ့ ေထြေထြထူးထူး မစဥ္းစားၾကပါနဲ႕…။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ နားေတြဟာ နဖူးေပၚတက္ ေပါက္ေနျခင္းမဟုတ္ပဲ…။ နားထင္ နားတြင္ ေပါက္ေနၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္…။ တကယ္လို႕မ်ား နားေတြဟာ အခုလို နားထင္နားမွာေပါက္တာမဟုတ္ပဲ နဖူးေပၚ၊ ႏွာေခါင္းေပၚ၊ မ်က္ခံုးေပၚ အစရွိသည့္ အေရွ႕မ်က္ႏွာစာျပင္ဘက္တြင္ ေပါက္ေနၾကမည္ဆိုပါက..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၾကားေနရတဲ့ အသံမ်ားသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အာရံုမ်ားထဲသို႕ တည့္တည့္မတ္မတ္ ၀င္ေကာင္း၀င္လာႏိုင္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္..။
ေထာင့္မွန္က်ေနတဲ့ အသံေတြကို အရင္အတိုင္းမသိမသာ နားေထာင္ရင္း သူ႕ ေျခဖေနာင့္ေတြ ဦးတည္ရာသို႕ သူ ပံုမွန္အတိုင္း ဆက္ေလွ်ာက္ေန လိုက္ပါတယ္..။ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို ေကာင္းမြန္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ဖို႕အတြက္ သင့္မွာရွိတဲ့ ဦးေႏွာက္တစ္ျခမ္း၊ မ်က္လံုးႏွစ္ဘက္ နဲ႕ ေျခေထာက္တစ္စံု ဘယ္အရာဟာ ပိုအေရးၾကီးမယ္ထင္ပါသလဲ…။ အေျဖမေပးမွီ သင့္ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြနဲ႕အရင္ လမ္းေလွ်ာက္ ၾကည့္ပါ။ ထိုအခိုက္ အတန္႕ သင့္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္နဲ႕ ေျခေထာက္မ်ားကို လံုး၀အသံုးမျပဳဖို႕လိုပါလိ့မ္မယ္..။ ထုိ႕ေနာက္ သင့္ဦးေႏွာက္ျဖင့္ တစ္ဖန္ထပ္ၿပီး ေလွ်ာက္လွမ္း ၾကည့္ပါ..။ ပထမ အေခါက္ကကဲ့သို႕ပင္ အျခားအရာႏွစ္ခုျဖစ္ေသာ မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ေျခေထာက္မ်ားကို အသံုးမျပဳရပါ..။ ေနာက္ဆံုးတြင္ သင့္ေျခေထာက္မ်ားျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္ပါ…။ ထိုအခိုက္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အျမင္အာရံုအား ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာ့ လ်စ္လွ်ဴရွဳၾကည့္လိုက္ပါ။
Cateogry : Article , Essay | 19 Commentsပိတ္ထားေသာ တံခါးမ်ား…
နိဒါန္း
အနဲဆံုးေတာ့…
တံခါးတစ္ခ်ပ္ရဲ႕ တစ္ဘက္မွာ ေမွ်ာ္လ့င္ခ်က္ ႏွစ္ခုရွိတယ္
တစ္ခုက အေကာင္းဆံုးေတြ…။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဆန္႕က်င္ဘက္ ရလဒ္။ ။
BLACK DREAM
တစ္ခါက သိပ္ေအးခ်မ္းတဲ့ ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ရွိခဲ့ဖူးတယ္…။ အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕ေလးမွာ သာယာမွ်တတဲ့ ရာသီဥတုရွိတယ္..။ ႏူးည့ံၾကင္နာတတ္တဲ့ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕ သားေတြရွိတယ္…။ ေပါမ်ား ၾကြယ္၀တဲ့ စားကုန္၊ ထြက္ကုန္ေတြရွိတယ္။ ဘာသာတရားရဲ႕ လံုျခံဳတဲ့ ေႏြးေထြးေစာင့္ေရွာက္မွဳ ရွိတယ္။ ျခံဳေျပာရရင္ ဒီျမိဳ႕ေလးဟာ သိပ္ကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ေပါ့..။ ဒီျမိဳ႕မွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြ အားလံုးကလည္း ဒီျမိဳ႕ ေလးကိုခ်စ္ၾက တယ္…။ ဒီျမိဳ႕ေလးက နယ္ခံေတြမေျပာန႕ဲ အျခား ျမိဳ႕ရြာေတြကေန လာေရာက္လာပတ္ၾကတဲ့ ဧည့္သည္ေတြ၊ ကုန္သည္ေတြကအစ ဒီျမိဳ႕ေလးကို ႏွစ္သက္ သေဘာက်ၾကတယ္…။
ဒီျမိဳ႕ေလးရဲ႕ သာယာလွပမွဳ၊ ျမိဳ႕ခံ ျမိဳ႕သူ၊ ျမိဳ႕သားေတြရဲ႕ ေႏြးေထြးၾကင္နာတတ္မွဳ၊ ရိုင္းပင္းကူညီတတ္မွဳ၊ စိတ္သေဘာထားျမင့္ျမတ္ေကာင္းမြန္မွဳ တို႕ေၾကာင့္…။ ဒီျမိဳ႕ေလးရဲ႕ သတင္းဟာ ပတ္၀န္းက်င္ျမိဳ႕ေတြရဲ႕ အၾကားမွဳ သင္းပ်ံ႕လို႕သာ ေနပါတယ္…။ ကဗ်ာဆန္ဆန္ေျပာရရင္ ဒီျမိဳ႕ေလးနဲ႕ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕ သားေတြဟာ..။ လွပတဲ့ သံဇဥ္တစ္ခုနဲ႕ စူးရွထိေရာက္တဲ့ စာသားေတြနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လိုပဲ သိပ္ကို လိုက္ဖက္ညီလြန္းခဲ့ တယ္..။ ဘယ္ျမိဳ႕ခံကမွ ဒီျမိဳ႕ေလးကို စြန္႕သြားၾကဖို႕ကို လက္ေတြ႕မေျပာနဲ႕ အိပ္မက္ထဲေတာင္ ထည့္မမက္ဖူးခဲ့ၾကဖူး..။ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးကမ်ား ဒီေလာက္သာယာ လွပတဲ့ ျမိဳ႕ေလးကို စြန္႕ခြာသြားျခင္ပါ့မလဲ…။ ဒါဟာ သိပ္ကို သဘာ၀က်တဲ့ သေဘာတရားတစ္ခုေပါ့…။
ဒီလိုသာယာလွပမွဳေတြ ေကာင္းျခင္းတရားေတြနဲ႕ ျပည့္၀ေနတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးအေပၚ တစ္ေန႕မွာေတာ့ ဘယ္သူကမွ မထင္မွတ္ထားခဲ့တဲ့ ေဘးဆိုးတစ္ ခုက်ေရာက္ခဲ့တယ္…။ လူေတြဟာ တစ္ကယ္ကို တုန္လွဳပ္ေခ်ာက္ျခားခဲ့ရတယ္…။ ေသြးပ်က္ အံ့ၾသခဲ့ရတယ္..။ ႏွလံုးကြဲေက် ပ်က္စီးခဲ့ရတယ္..။ ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးေတြ သူတို႕ ျမိဳ႕ေလးအေပၚ ဘယ္ေတာ့မွ က်ေရာက္လာလိ့မ္မယ္လို႕ ဘယ္သူကမွ မထင္မွတ္ထားခဲ့ၾကဖူးေလ..။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ ဆိုးၾကီးကို ျမိဳ႕ခံေတြတင္မကဘူး..။ အျခား အနီးနားပတ္၀န္းက်င္က ျမိဳ႕ေတြကပါ အံ့ၾသ တုန္လွဳပ္ခဲ့ၾကတယ္..။ သူတို႕လည္း ထင္မထားခဲ့ၾကဖူးတဲ့ ေလ..။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ တစ္ကယ္တမ္း ျဖစ္လာခဲ့တယ္…။
သူတို႕ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ ျမိဳ႕အ၀င္ လမ္းမွာ “တံခါး” ၾကီးတစ္ခ်ပ္ ထူးဆန္းစြာ ေပၚလာခဲ့တဲ့ ေန႕ကစလို႕ေပါ့….။
အခန္း (၁)
ျမိဳ႕သူ ျမိဳ႕သားေတြဟာ တကယ္ကို အံ့ၾသတုန္လွဳပ္ခဲ့ၾကရတယ္…။ ဒီတံခါးေပၚလာတဲ့ ေနရာဟာ သူတို႕ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အဓိက ဆက္သြယ္မွဳ လမ္း ေၾကာင္း ေနရာျဖစ္တယ္..။ ဒီေနရာကို ျဖတ္သန္းၿပီး တစ္ျမိဳ႕နဲ႕ တစ္ျမိဳ႕ကုန္သြယ္ စီးဆင္းၾကရတယ္..။ ကူးလူးဆက္ဆံၾကရတယ္..။ ဒီလမ္းေၾကာင္း ေလးကို မွီခိုၿပီး သူတို႕ရဲ႕ ျမိဳ႕ေလး ဖြံ႕ျဖိဳး၊ သာယာစိုေျပေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရတယ္..။ ဒီလမ္းေၾကာင္းေလးဟာဆိုရင္ သူတို႕ျမိဳ႕ေလးအပါအ၀င္ အျခား ပတ္၀န္းက်င္ျမိဳ႕ေလးေတြနဲ႕ ပူးေပါင္းၿပီး တည္ေထာင္ထားတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေလးရွိရာကို သြားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေလး တစ္ခုလဲ ျဖစ္တယ္။ အခုလို ဒီတံခါးၾကီးသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ဆက္လက္ပိတ္ဆို႕ေနပါက…။ သူတို႕ျမိဳ႕ေလးမွာရွိတဲ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ ပညာေရးဟာ အျခားျမိဳ႕က လူငယ္ေတြ ရဲ႕ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ က်န္ခဲ့ေလေတာ့မည္…။
သူတို႕နားမလည္ႏိုင္တာ တစ္ခုလည္းရွိေသးသည္။ ဒီတံခါးက ဘာေၾကာင့္ေပၚလာခဲ့ရသလဲ..။ ဘယ္သူေၾကာင့္လဲ…။ ဘာအတြက္လဲ..။ ေမးခြန္း ေပါင္းမ်ားစြာက ျမိဳ႕ခံေတြရဲ႕ အေတြးေတြကို ရွဳပ္ေထြးေစခဲ့ပါတယ္..။ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုတိုင္းမ်ာ အက်ိဳးတရား တစ္ခုေတာ့ ရွိရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႕အတူ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုအတြက္အလည္း ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုေတာ့ ရွိေနဖို႕ လိုပါလိ့မ္မယ္..။ ဒါဟာ ျငင္းဆန္မရတဲ့ ေလာကရဲ႕ နိယာမတစ္ခုပါပဲ..။ သို႕ေသာ္ တစ္ခါတစ္ေလေတြ ထိုကဲ့သို႕ အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္လို႕မရေသာ အေျခအေနမ်ားလည္း ရွိလာႏိုင္ေၾကာင္းကိုမူ သူတို႕ ျမိဳ႕ခံေတြအေနနဲ႕ ယခုမွသာ ေနာက္က်စြာ သိျမင္ခဲ့ရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။
အတိတ္ကို ျပန္ေကာက္ရင္..။ သူတို႕ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြ မသိနားမလည္မွဳေတြေၾကာင့္ပဲ ဒီတံခါးဟာ ေပၚေပါက္ခဲ့ရပါသေလာ…? အခု ဒီတံခါးၾကီး ေပၚလာျခင္းဟာ သူတို႕ေတြအတြက္ ေကာင္းျခင္းကို ျဖစ္ေစမည္ေလာ..? သို႕မဟုတ္ ဆိုးရြားေသာ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို သယ္ပိုးလာျခင္းေလာ..? မည္သူမွ် အတတ္မေျပာႏိုင္ၾကေပ..။ သို႕ေသာ္ ေသခ်ာတာတစ္ခုေတာ့ရွိသည္။ လတ္တေလာ ထိုတံခါးၾကီး ရုတ္တရက္ေပၚေပါက္လာေသာေၾကာင့္ သူတို႕ရဲ႕ အလုပ္အကိုင္မ်ား၊ ပတ္၀န္းက်င္ျမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံသြားလာမွဳမ်ား၊ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုအတြက္ မရွိမျဖစ္လို အပ္ေသာ ပညာေရးဆိုသည့္ အလင္းတန္း တစ္ခုရရွိေစေရးအတြက္ အခက္အခဲမ်ားကေတာ့ ၾကံဳေတြ႕ရင္ဆုိင္လိုက္ၾကရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။
Cateogry : Essay | 27 Comments