ျမွဳပ္ႏွံျခင္း
နိဒါန္း
ခမ္းနားေသာ ေမတၱာတရားတို႕ ၀န္းရံေသာအခါတြင္ ေသးသိမ္ေသာ ပကာသနတို႕သည္ ဒူးေထာက္အည့ံခံကာ ျမင့္ျမတ္ေသာ ေမတၱာတရား၏ ၾကီးျမတ္ေသာ ေအာင္ျမင္မွဳအား ေကာင္းခ်ီးေပးရေလသည္။
အခန္း (၁)
ခဏေလာက္ ရင္ခုန္သံေတြကို
အိပ္စက္ခိုင္းလိုက္ပါ…
ေနာက္ေန႕နံနက္မွာ သူတို႕ေတြ လန္းဆန္းစြာ ႏိုးထပါေစ…။
BLACK DREAM
အခ်ိန္အားျဖင့္ (၁၂) နာရီထိုးဖို႕ (၄၅) မိနစ္ခန္႕သာ လိုပါေတာ့သည္။ မၾကာမွီအခ်ိန္တြင္ သန္းေခါင္သည္ အနက္ဆံုး ညဥ့္ပါေတာ့မည္…။ ညသည္ ယခင့္ယခင္ ညမ်ားထက္ပိုမိုသာယာ လွပလို႕ေနပါတယ္…။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ တိုက္ခိုက္လိုက္ေသာ ေလေျပတို႕သည္ လတ္ဆတ္သန္႕ရွင္းလို႕ ေန ပါတယ္…။ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္မယ္ ဆိုပါက…။ အိပ္ေမာက်ေနေသာ ျမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ခပ္ေ၀းေ၀း ေတာင္ကုန္းေလး တစ္ခုေပၚရွိ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း ေလး တစ္ခုေပၚသို႕ လက္ျခင္းတြဲယွက္၍ တစ္လွမ္းျခင္း ေလွ်ာက္လွမ္းေနေသာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးအား ေတြ႕ျမင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္…။ ၎တို႕ႏွစ္ဦး၏ ဦး တည္ခ်က္မွာလည္း ထုိ ဘုရားေက်ာင္းေသးေသးေလးသို႕သာ ျဖစ္ပါတယ္…။ ဘာအတြက္လဲ…? ဘာေၾကာင့္လဲ….?
မၾကာခင္မွာပဲ ထုိခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ ဘုရားေက်ာင္းေလးသို႕ေရာက္ရွိသြားပါတယ္..။ အခ်ိန္အားျဖင့္ ည ၁၂ နာရီထိုးဖို႕ နာရီ၀က္အလိုျဖစ္ပါတယ္..။ ထို႕ေနာက္ ထုိခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ ဘုရားေက်ာင္းေလးထဲသို႕မ၀င္ခင္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ေခတၱမွ် တစ္ဦးကို တစ္ဦး အၾကည့္ျခင္းစံုလိုက္ ၾကပါတယ္..။ ၎တို႕ႏွစ္ဦးရဲ႕ မ်က္ႏွာမ်ားေပၚတြင္ေတာ့ အျပဳံးမ်ား ကိုယ္စီႏွင့္ေပါ့…။
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ ဘုရားေက်ာင္းေလးထဲေရာက္ရွိသြားၿပီးေနာက္ ဘုရားသခင္၏ ေရွ႕ေမွာက္၌ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ပါတယ္..။ ထို႕ေနာက္ တစ္ဦး ႏွင့္တစ္ဦး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ၿပီး…။ တစ္ဦးမ်က္၀န္းကို တစ္ဦး စူးစိုက္စြာၾကည့္ကာ…။ တစ္ဦးလက္ကို တစ္ဦးဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါေတာ့တယ္……။
အခန္း (၂)
တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ
အဲ့ဒီ့ခ်စ္သူႏွစ္ဦးထဲသာ အျပန္အလွန္နားလည္ႏိုင္တဲ့
သီးျခားဘာသာစကားတစ္မ်ိဳးေပါ့…။
BLACK DREAM
သာယာေသာေကာင္းကင္ေအာက္…။ ေတာက္ပေသာ ၾကယ္စဥ္တို႕သည္ လေရာင္ရဲ႕ ေတးသြားနဲ႕အတူ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကခုန္ရင္း သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံအသီးသီးကို ပူေဇာ္ေနၾကေလရဲ႕…။ တိတ္ဆိတ္မွဳအတိဖုန္းလႊမ္းလွ်က္ရွိေသာ ပတ္၀န္းက်င္ဟာလည္း ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြ ကို ၿငိမ္သက္စြာ ခိုးနားေထာင္ေနၾကေလရဲ႕…။ စစ္မွန္ေသာ ေမတၱာတရားတို႕ျဖင့္ ကမာၻအသစ္တစ္ခုအား ဖန္ဆင္းေစအံ့…။ ခိုင္ျမဲေသာ သံဓိဌာန္ တစ္ခုသည္ မတူညီေသာ ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခုရွိ ၀ိဥာဥ္တို႕အား သံသရာကုန္ေအာင္ ရစ္ပတ္ခ်ည္ေႏွာင္ေစခဲ့ေလၿပီ…။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ စိတ္အတြင္းမွာ ကိုယ္စီ စကားသံတို႕သည္ ႏူးညံ့စြာ စီးဆင္းေနတယ္…။ သင္မၾကားႏိုင္ပါဘူး..။ ထုိ႕အတူ ကြ်န္ေတာ္လည္းမၾကားႏိုင္ပါဘူး….။
ခ်စ္သူတို႕ေျပာေသာ ဘာသာစကားတြင္ ေမတၱာတရားသည္ ဘာသာစကားအျဖစ္ပါ၀င္ၾကမည္ဆိုပါက…။ သံေယာဇဥ္သည္ နာမ္မ်ားအျဖစ္ လည္းေကာင္း ၊ နားလည္ယံုၾကည္မွဳတို႕သည္ ၾကိယာမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း…၊ ၾကင္နာယုယမွဳတို႕သည္ နာမသိေသသနမ်ားအျဖစ္လည္း ေကာင္း၊ မွ်ေ၀ခံစားမွဳတို႕သည္ ၾကိယာ၀ေသသနမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း ပါ၀င္ၾကေလမည္…။ ၎အခ်စ္သူတို႕၏ ဘာသာစကားအား သစၥာတရား တည္းဟူေသာ သဒၵါစည္းမ်ဥ္းျဖင့္ ေရးသား ဖန္တီးၾကေလသည္…။ ခ်စ္သူတို႕၏ ဘာသာစကားမ်ားတြင္ ကံမပါ,ပါ…။ ကတၱားမပါ, ပါ…။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ျပဳသူမရွိသလို…။ အျပဳခံရသူလည္းမရွိပါ…။ ေနာက္တစ္ေခါက္အေနျဖင့္ သင္ျပန္ဖတ္ၾကည့္ပါ…။ ခ်စ္သူတို႕၏ ဘာသာစကားတြင္ စကားလံုးမ်ား လည္း ပါ၀င္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရပါလိ့မ္မယ္…။
Cateogry : Essay | 13 Comments
ပညတ္မဲ့…
“မင္းဘယ္သြားမလို႕လဲ…?”
“တစ္ေနရာရာေပါ့..။”
“ဘယ္လိုေနရာမ်ိဳးလဲ…?”
“ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ အသက္ရွင္ရျခင္းေတြမွ ကင္းေ၀းတဲ့ေနရာ..။ အိပ္မက္ဆိုတဲ့ ၀င္သက္၊ ထြက္သက္ေတြကို ရွဴရွိဳက္ရျခင္းေတြနဲ႕ ကင္းေ၀းတဲ့ေနရာ။ ျဖစ္သင့္တာေတြ၊ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ၊ ျဖစ္ေနတာေတြမရွိတဲ့ေနရာ…။ အတိတ္ဆိုတဲ့ အရိပ္ေတြမရွိတဲ့ေနရာ…။ ပစၥဳပၸန္ဆိုတဲ့ ျဖစ္တည္ျခင္းေတြ မရွိတဲ့ ေနရာ…။ အနာဂတ္ဆိုတဲ့ လွည့္စားျခင္းေတြ မရွိတဲ့ေနရာ…။”
“မင္းဟာက အဓိပၸါယ္မရွိတာ…”
“ေအး…ငါတစ္ခုေျပာဖို႕ေမ့သြားတယ္..။ ဟုတ္တယ္…။ မင္းေျပာတဲ့ “အဓိပၸါယ္” ဆိုတဲ့အရာေတြပါ မရွိတဲ့ေနရာ…။
“ေဟ့ေရာင္…။ မင္း..။ မင္း ရူးမ်ားေနလား…?”
“ဟင့္အင္း..။ အခုေတာ့ ငါထင္ထားသေလာက္ ရူးခြင့္မရေသးဘူး..။ အခုအဲ့ဒီ့ေနရာကိုသြားမယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ထဲမွာ…။ “လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရူးသြပ္ခြင့္” ရခ်င္တာလဲ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းထဲမွာ ပါတယ္..။”
” မင္း ဒီလိုေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတာ..။ မင္းဘ၀အတြက္…။ မင္းေရွ႕ေရးအတြက္ ဘာမွမစဥ္းစားေတာ့ဘူးလား…။ မင္း ဒါေတြေလွ်ာက္လုပ္ေနလို႕ မင္းဘ၀ ဘာျဖစ္လာမွာတဲ့လဲ..။ မင္းဘယ္လိုလုပ္ ေအာင္ျမင္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေတာာ့မလဲ…?”
“ဟုတ္တယ္…။ ဘာမွျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး…။ ဟုတ္လား…? ဟား…ဟား…။ တကယ္လို႕မ်ား ဘာမွျဖစ္မလာျခင္းဆိုတဲ့အရာေတြဟာ ငါျဖစ္ျခင္တဲ့ ဆႏၵေတြပဲလို႕ ေျပာရင္ မင္းဘာေျပာမလဲ..။ ဘ၀ေတြ ဘာမွျဖစ္မလာဘူးဆိုတာ တကယ္ေတာ့ မွားတယ္..။ လံုး၀မွားတယ္…။ တကယ္က ျဖစ္လာ တယ္..။
“ဟမ္…။ ဘယ္လို…ဘယ္လို..။ ငါမူးလာၿပီ မင္းစကားကို ငါနားမလည္ဘူး…။ ဘာမွ ျဖစ္မလာျခင္းဆိုမွေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ျဖစ္လာတယ္လို႕ မင္း ကေျပာဦးမလို႕လဲ…?”
“ဘာျဖစ္လာတာလဲဆိုေတာ့ ” ဘာမွ မျဖစ္ျခင္းဆိုတဲ့ ျဖစ္တည္ျခင္း” တစ္မ်ိဳးျဖစ္လာတယ္…။ မင္းစဥ္းစားၾကည့္ပါဦး..။ မင္းတို႕၊ ငါတို႕ ရွင္သန္ ေနတဲ့ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ…။ လူေတြက အျမဲတမ္း တစ္ခုမဟုတ္ေသာ အရာေတြကို အျမဲေတာင့္တေနၾကတယ္..။ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ရၾက တယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕မရဘူး..။ တစ္ခ်ိဳ႕ ရသေလာက္နဲ႕ မတင့္တိမ္ႏိုင္ပဲ ထပ္လိုခ်င္တယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕မလိုခ်င္တာေတြရတယ္…။ တစ္ခ်ိဳ႕ ရတာေတြ မလို ခ်င္ဘူး…။ ဘယ္ႏွခါမ်ား ျပည့္စံုခဲ့ၾကလဲ…? ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား ျပည့္၀ခဲ့ၾကလဲ…? ဘယ္ႏွစ္ခါမ်ား ၿပီးဆံုးခဲ့ၾကလဲ….? ငါတို႕လူသားေတြ အမ်ားစုပိုင္ဆိုင္ ေနတဲ့ (သို႕မဟုတ္) ပိုင္ဆိုင္တယ္လို႕ ထင္ေနၾကတဲ့ ဘ၀ေတြဟာ တကယ္ေတာ့ သမင္ေမြးရင္း က်ားစားရင္ျဖစ္ေနတယ္..။
Cateogry : Essay | 27 Comments၂၄ ခုေျမာက္ တံခါးတစ္ခ်ပ္…
တစ္ခါတေလၾကရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ အခ်ိန္ေတြက အကုန္ျမန္တာလို႕ခံစားရတတ္ပါတယ္..။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကာ ေနတယ္လို႕ ခံစားရတတ္ပါတယ္..။ အမွန္ေတာ့ ဒါေတြဟာ Reativity Theory အရ ကြ်န္ေတာ္တို႕စိတ္ေၾကာင့္သာ အေႏွးအျမန္ေတြ ျဖစ္ေနၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ။ အခ်ိန္ေတြကေတာ့ ပံုမွန္ပဲ သြားလာေနၾကစျမဲ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို လွည့္စားေနၾကျမဲပဲျဖစ္ပါတယ္…။
Relativity Theory ထဲမွာ အိုင္းစတိုင္းက ဒီလိုရွင္းျပထားပါတယ္ ” ကြ်န္ေတာ္တို႕ စာေမးပြဲ (ကိုယ္မေျဖႏိုင္တဲ့) အခန္းတစ္ခုထဲမွာေရာက္ ေန တယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ေတြက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ကို မကုန္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..။ လူကလည္း ေဇာေခြ်းေတြျပန္လို႕..။ ဘာေရးလို႕ေရးရမွန္းလဲမသိ…။ အခ်ိန္ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႕ကို မကုန္ေတာ့ပါဘူး…။ အဲ့ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အခ်ိန္ေတြကို ၾကာလိုက္တာလို႕ ျမည္တြန္ေတာက္ တီးတတ္ၾကပါတယ္…။ အဲ..။ ဒါေပမယ့္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူရဲ႕ ေဘးနားမွာမ်ား ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ရွိေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္သြားၾကပံုမ်ား ဘယ္ကေန ဘယ္လို ကုန္သြားမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး..။” လို႕အခ်ိန္ရဲ႕ ပရမတ္ တစ္ခုကို ရွင္းျပသြားပါတယ္..။
တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူသားေတြဟာ အခ်ိန္ဆိုတဲ့အရာတစ္ခုရဲ႕ လွည့္စားျခင္းကို ခံေနခဲ့ၾကရျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္…။ ကိုမင္းတေစ ေရးခဲ့တဲ့ ပို႕စ္တစ္ခုထဲက စာသားကို ျပန္ကိုးကားၿပီးေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူသားေတြဟာ ကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္းခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ဆိုတဲ့ ေလွာင္အိမ္ ထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ျပန္ၿပီး အခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခံေနၾကရျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္…။ ဒါေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေတြ ေ၀မွဳ (Illusion) ေတြကို အတိုင္းသာ ျမင္ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္…။
ဒီလုိေတြေ၀မွဳေတြ ျဖစ္ရျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ မိမိရဲ႕ ဖန္တီးႏိုင္မွဳ၊ သိျမင္ႏိုင္မွဳ၊ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မွဳ အစရွိတဲ့ Inspiration ေတြကို ကိုယ္တိုင္ ခ်ိဳးႏွိမ္ အက်ဥ္းခ်ထားလို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္…။ တကယ္ေတာ့ Inspiration ဆိုတာဟာ စိုက္ပ်ိဳးအပ္တဲ့ အပင္ေလးတစ္ခုပါ…။ သူ႕ကို Self Cofindence, Self Control အစရွိတဲ့ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မွဳ၊ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မွဳ စတဲ့ ေျမၾသဇာေလးေတြ ေကြ်းၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ စနစ္တက်စိုက္ပိ်ဳးမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အနာဂတ္ေတြဟာ လွပစြာ ဖူးပြင့္ ေ၀ဆာလာမွာ မလြဲပါဘူး…။
ကြ်န္ေတာ္တို႕လူသားေတြဟာ မၾကာခဏလည္း ထြက္ေပါက္ေပ်ာက္ေနတတ္ၾကပါတယ္..။ ဒါမွမဟုတ္ ထြက္ေပါက္တစ္ခုကို အေသအလဲ ရွာေနၾကတယ္ လို႕ေျပာလို႕လဲရပါတယ္..။ တကယ္ဆုိရင္ အဲ့ဒါကလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ မွားယြင္းေနမွဳတစ္ခုလို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ထြက္ေပါက္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တကူးတက လိုက္ရွာေနစရာမလိုပါဘူး…။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကိုယ္တိုင္ကိုက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြအတြက္ ထြက္ေပါက္ (Exit) ျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ…။
ကြ်န္ေတာ္ စကားလံုးေလးႏွစ္လံုးကို ငယ္ငယ္ကတည္းက သေဘာက်မိတာရွိပါတယ္..။ Exist နဲ႕ Exit ပါ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြ ျဖစ္တည္ (Exist) ေန မွ် ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ ကိုယ္ပိုင္ထြက္ေပါက္ (Exit) ေတြဟာ အတိအက်ကို ရွိေနၿပီးသားလို႕ ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ဘုရားသခင္က ဖန္ဆင္းေပးခဲ့တယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳဟာ ၿပီးျပည့္စံုၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္…။ ဒါဆိုရင္ ေသာကေတြ၊ အလိုမက်မွဳေတြ၊ မျပည့္စံုမွဳေတြက ဘာလဲလို႕ ေမးလာပါလိ့မ္မယ္..။ ဟုတ္ပါတယ္…။ အဲ့ဒါေတြကိုယ္တိုင္ကိုက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳ တစ္ခုထဲမွာ မျဖစ္မေနပါ၀င္ေနရမယ့္ အဓိကသရုပ္ေဆာင္ (Main Character) ေတြပါပဲ…။
ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳထဲမွာ သူတို႕သာမပါ၀င္ခဲ့ဖူးဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကာလသံုးပါးဟာ တကယ္ကို ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္နဲ႕ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ အတိ ျဖစ္ေနမွာေသခ်ာပါတယ္…။ တကယ္ေတာ့ ေလာကရဲ႕ အနိဌာရံုနဲ႕ ေသာကေတြဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳ၊ အဆံုးစြန္ဆံုး လြတ္ ေျမာက္မွဳ (နိဗၶာန္ သို႕မဟုတ္ ေကာင္းကင္ဘံု) အတြက္ တကယ့္ကို မိတ္ေဆြေကာင္းေတြပါပဲ…။ သူတို႕ဟာ တကယ့္မိတ္ေဆြစစ္စစ္ေတြပါ…။ တစ္ ခ်ိန္ထဲမွာပဲ သူတို႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အတြက္ ေလွခါးထစ္ေတြတျဖစ္လဲ ပါရမီျဖည့္ဘက္ေတြ အေနနဲ႕ ရွိေနပါတယ္။ ဘယ္လိုေလွခါးထစ္ေတြလဲ ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘ၀ ျမင့္သထက္ျမင့္မားၿပီး အဆံုးစြန္ဆံုးေသာ လြတ္ေျမာက္မွဳတစ္ခုအထိေရာက္ရွိေအာင္ ပို႕ေဆာင္ေပးမယ့္ ဘ၀ရဲ႕ ေလွခါးထစ္ေတြပဲေပါ့…။
Cateogry : Article , Personal | 58 Comments