နိဒါန္း
အမွန္တရားဆိုသည္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ မည္သို႕ေသာအရာကို ေခၚေၾကာင္း…။ မည္သို႕ေသာ္ စံသတ္မွတ္ခ်က္ျဖင့္ သတ္မွတ္ေၾကာင္း…။ မည္သို႕ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ေၾကာင္း…. သူ သိခ်င္လွသည္…။ ” ဒီအခ်ိန္ဟာ ည” ဟုေျပာလွ်င္ သူရပ္တည္ရာ ေဒသႏွင့္ အခ်ိန္ ၊ ေနရာမတူ ေသာ အျခားကမာၻတစ္ဘက္ျခမ္းမွ လူမ်ားက သူ႕အား “မဟုတ္ဘူး ေန႕ကြ” လို႕ ျပန္ေျပာၾကမည္မွာ အေသအခ်ာပင္ျဖစ္သည္..။ ထိုသို႕ဆိုလွ်င္ အမွန္တရားဟူသည္ ကာလံေဒသံ ဆိုသည့္ အခ်ိန္ႏွင့္ ေနရာအေပၚတြင္လိုက္၍ ေျပာင္းလဲျခင္း သေဘာမ်ား ရွိေလသေလာ…? ကမာၻ႕ေရွးေဟာင္း ေတြးေခၚပညာရွင္မ်ား၏ ကမာၻဗဟုိျပဳ လည္ပတ္မွဳသည္ ကိုပါးနိကပ္၏ အခ်ိန္သို႕ေရာက္လာေသာအခါ အားလံုး ေဇာက္ထိုးမိုး ေမွ်ာ္ ျဖစ္ခဲ့ၾကရေလသည္။
လူတစ္ေယာက္၏ ဘ၀တြင္ မၾကာခဏဆိုသလို အေျခအေနႏွစ္ရပ္ၾကားတြင္ ေရြးခ်ယ္ရခက္ ေျဖရွင္းရခက္ေသာ အေျခအေနမ်ားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရေလ့ ရွိတာ အဆန္းတစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါ..။ အမွားႏွင့္ အမွန္…။ အေကာင္းႏွင့္အဆိုး…။ ကိုယ္စီျပဌာန္းခ်က္မ်ား သီးသန္႕ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္…။ ဒါ ေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဒီလိုဆန္႕က်င္ဘက္ႏွစ္ခုရဲ႕ ၾကားမွာ ညပ္ေနျခင္းဟာ ေသေသခ်ာခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္လာမယ့္ အေျခအေနတစ္ခုထက္စာရင္ အမ်ားၾကီးခံသာေနေသးပါတယ္…။ ေနာက္ထပ္လာမယ့္ အေျခအေနဆိုတာ???? ဒီလို အမွန္အမွား ေ၀ခြဲဆံုးျဖတ္ရ တာ ထက္ပဲ ခက္ခဲတဲ့ အေျခအေနဆိုတာရွိႏိုင္ေသးလို႕လား…? ရွိပါတယ္…။ အတိအက်ကိုရွိေနပါတယ္…။ အဲ့ဒါကေတာ့ အမွန္တရား ႏွစ္ခုၾကား မွာ ေရြးခ်ယ္ရျခင္း Jeopardize ျဖစ္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။
လူတစ္ေယာက္ဟာ အမွန္ႏွင့္အမွား၊ အေကာင္းနဲ႕အဆိုး ေရြးၾကစတမ္းဆို မည္သူမဆို အမွန္ဘက္ကို ေရြးခ်ယ္ၾကမွာပါပဲ…။ ဒါဟာသိပ္ရိုးရွင္းပါ တယ္..။ သို႕ေသာ္ အမွန္ႏွင့္ အမွန္ၾကားသို႕ မထင္မွတ္ပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာက္ရွိသြားၾကေသာ အခ်ိန္တြင္မူ…..။
အခန္း (၁)
“ရွင္ဘယ္ေတာ့ ကြ်န္မဆီ ေငြလဲႊမွာလဲ…? ဒီမွာ ကေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းစရိတ္၊ က်ဴရွင္စားရိတ္ေတြ…အိမ္လခေတြက ရွင္းရေတာ့မယ္…။ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းေတြ ကလည္း ရွင္သိတဲ့အတိုင္းပဲ…။ အဲ့ဒါ လႊဲမယ္ဆိုရင္ ေဒၚလာေစ်းေလးေကာင္းတုန္း ျမန္ျမန္လဲႊဦး…”
Gtalk ေခၚ ေခတ္သစ္ ဆက္သြယ္ေရး အခ်က္အခ်ာေနရာတစ္ခုသူ ေျခခ်လွ်င္ ျခခ်င္းတစ္ဘက္မွ အဆက္မျပတ္၀င္ေရာက္လာေသာ ထိုးေဖာက္ တိုက္စစ္မ်ားေၾကာင့္ သူဘာျပန္ေျပာရမွန္းပင္မသိျဖစ္သြားပါတယ္….။
“ဟ…။ မင္းကလြန္လြန္းၿပီထင္တယ္ကြာ…။ ငါဒီမွာ ပိုက္ဆံကို တြင္းထဲက ႏွိဳက္ထုတ္ၿပီးေပးေနတာမဟုတ္ဘူးကြ…။ သူမ်ားႏိုင္ငံ…။ သူမ်ားလူမ်ိဳး လက္ေအာက္မွာ ကြ်ဲလို၊ ႏြားလို ရုန္းကန္ၿပီး ရွာေဖြေနရတာ…။”
“အိုး…။ ဒါကေတာ့ ရွင္က ေယာက္်ားေလ၊ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေလ…။ ကိုယ့္မိသားစုေကာင္းစားဖို႕ ၾကီးပြားတိုးတက္ဖို႕အတြက္ ၾကိဳးစားရမွာ ရွင့္တာ၀န္ ပဲ မဟုတ္ဘူးလား..။ ဒါဆိုရင္ ရွင္ဘာလို႕ မိန္းမယူထားေသးလဲ…?”
“မင္းေလွ်ာက္မေျပာနဲ႕..။ ငါမင္းတို႕ကို တာ၀န္မယူခ်င္ရင္ အစကတည္းက အခုလို ေရျခားေျမျခားကို ဒုကၡခံၿပီးလာေနစရာေတာင္မလိုဘူး..။ အဲ့ဒါကို မင္းနားလည္…။ ငါအခုေျပာေနတယ္ဆိုတာက မင္းကို အတိုင္းအတာေလးနဲ႕ ခ်င့္ခ်င့္ခ်ိန္ခ်ိန္ သံုးဖုိ႕စြဲဖို႕ ေျပာေနတာ..။”
“ရွင္က ကြ်န္မကိုအဲ့လို ေျပာရေအာင္ ကြ်န္မကဘာေတြလုပ္ေနလို႕လဲ…။ ရွင္ တာ၀န္မယူခ်င္တိုင္း ကြ်န္မကိုလာမစြတ္စြဲနဲ႕…”
“ေတာက္….။ မင္းကြာ..။ မင္းမုိ႕အဲ့ဒီ့စကားေျပာထြက္တယ္…။ ငါဒီမွာ အႏွစ္ႏွစ္အလလ ကြ်န္ခံၿပီးရွာေဖြေပးခဲ့တဲ့ ေငြေတြမင္းဘာလုပ္ျပစ္လဲ မင္းသိတယ္..။ ႏွစ္လံုးဆိုလဲ မင္းပါတယ္…။ သံုးလံုးဆိုလဲ မင္းမလြတ္ဘူး…။ မင္းဘယ္ေလာက္ ရွံဳးခဲ့လဲဆိုတာမင္းအသိဆံုး…။ မင္းသာ လိမၼာခဲ့မယ္ ဆိုရင္ အခုလိုအိမ္လခေပးေနဖို႕မေျပာနဲ႕…။ ဒီအခ်ိန္မွာ ငါပို႕ေပးခဲ့တဲ့ ေငြနဲ႕ ငါတို႕မိသားစု ျခံနဲ႕၊ ကားနဲ႕ တင့္တင့္တယ္တယ္ေနႏိုင္ေနၿပီ…။ အခု မင္းၾကည့္စမ္း…။ ငါ့မွာ ပလိုင္းေပါက္နဲ႕ ဖားေကာက္ေနသလို ျဖစ္ေနၿပီ…။ ငါဒါေတြ ခဏခဏ ထပ္မေျပာခ်င္ဘူးကြာ…။
“ဒါကေတာ့ ကြ်န္မလဲ ကြ်န္မနည္း ကြ်န္မဟန္နဲ႕ အဆင္ေျပမလားလို႕ ၾကိဳးစားၾကည့္တာပဲ…။ ကံၾကမၼာက မ်က္္ႏွာသာမေပးလို႕ ျဖစ္သြားတာ ကြ်န္မ လဲ ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ?”
“ေတာ္စမ္းဘာကြာ…။ ေအး ထပ္ေျပာဦးမယ္..။ ငါရွာေနတဲ့ စီးပြားက ငါ့မိသားစုေလး သာယာဖို႕..။ လူတန္းေစဖို႕..။ လူအမ်ားၾကားမ်ာ မ်က္ႏွာမငယ္ ပဲ တင့္တင့္တယ္တယ္ေလး ျဖစ္ဖို႕ရွာေနတာကြ…။ မင္းအေမေတြ..။ မင္းေမာင္ေတြ…။ ရွိရွိသမွ် မင္းအမ်ိဳးေတြကို အိမ္ဦးခန္းတင္ၿပီး ထမင္းေကြ်း ထားဖို႕မဟုတ္ဘူး…။ ငါဒီလိုေျပာေတာ့…။ ငါလူမိုက္ျဖစ္ဦးမယ္..။ ေစတနာမရွိဦးျဖစ္ဦးမယ္…။ အတိုင္းနဲ႕အထြာနဲ႕ မင္းမိသားစုကို မင္းေထာက္ပံ့၊ မိဘကို ျပန္ၾကည့္ရွဳတာကို ငါမေျပာလိုဘူး..။ အခုဟာက ရွိရွိသမွ် ခ်ီးကအစ…။ ေသးကအစ…။ ေတာက္…။ ငါမေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး…။ ၿပီးရင္လဲ ကြယ္ရာၾက အပုပ္ခ်ခံရေသး…။ ငါ့ဘ၀က “……ေသးတယ္…….ေသးတယ္ ဆုိသလို ျဖစ္ေနၿပီ…။ မင္းကေတာ့ မင္းအမ်ိဳးဆိုေတာ့ ဘယ္နာမလဲ..။ ၾကာေတာ့ ဒီဒဏ္ေတြ ငါမခံႏိုင္ေတာ့ဘူးကြ…။ မင္းတို႕ သိပ္တရားလြန္ၿပီ…။ ငါ့ကိုမကူညီရင္ေနၾကပါကြာ..။ တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳးစိတ္ဆင္းရဲေအာင္ ေတာ့ မလုပ္ၾကပါနဲ႕…။ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္…။”
“ရွင္တရားလြန္လာၿပီ..။ ကြ်န္မမိဘေတြ…။ ေဆြမ်ိဳးေတြကိုပါ ရွင္ကစြတ္စြဲတယ္ေပါ့ေလ…”
“ဟူး…။ ေအး…။ ေျပာကြာ…။ ေျပာ….။ မင္းပဲေျပာေတာ့…။ ငါမေျပာေတာ့ဘူး….။ ငါ့သားသမီးေလးေတြ မ်က္ႏွာသာမရွိခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္ကြာ။ အခုေတာ့ ၀ဋ္ရွိသ၍ မင္းနဲ႕ မင္းအမ်ိဳးေတြ ႏွိပ္စက္သမွ် ၀န္ကိုထမ္းဖို႕…။ ငါကြ်န္သြားခံလိုက္ဦးမယ္..။ ဒါပဲကြာ…။ ေနာက္တစ္ခါအေရးအေၾကာင္း ရွိရင္ ငါဖုန္းဆက္မယ္..။ အြန္လိုင္းလဲ လာမေနနဲ႕ေတာ့…။ မင္းလိုခ်င္တဲ့ ေငြ ငါပို႕ေပးလိုက္မယ္….။ ဒါဆိုၿဖစ္ၿပီမလား..။ ျပန္ေတာ့ကြာ….။”
“ဟူး…။”
သက္ျပင္းေမာတစ္ခုႏွင့္အတူ သူ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ဆိုဖာေပၚသို႕ လွဲခ်လိုက္မိသည္…။
အသံေတြဆူညံေနတယ္…။ ညီညီညာညာေတာ့ မဟုတ္..။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္မ်ိဳး…။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လဲ တစ္ေယာက္ထဲကိုက အေပၚႏွဳတ္ခမ္း က တစ္သံ..။ ေအာက္ႏွဳတ္ခမ္းက တစ္သံ…။ တစ္ေယာက္ထဲအသံႏွစ္မ်ိဳးထြက္လို႕…။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လည္း အသံေတြက ကာလံေဒသံလိုက္ၿပီး ေျပာင္းလဲ ၾကေလရဲ႕..။ ဘုရားေပၚမွာ တတြတ္တြတ္ရြတ္ဆိုခဲ့တဲ့ ပါဌိစကားလံုးေတြဟာ…။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သားသတ္ရံုတစ္ခုထဲက တိရစာၦန္ ေတြရဲ႕ ေအာ္ဟစ္ ၿငီးတြားသံေတြနဲ႕ လံုးေထြးသြားတယ္..။ အရွင္ဘုရား..။ ပရမတ္နဲ႕ သစၥာတရား (အမွန္တရား) ဆက္စပ္ရ ခက္လွပါလား အရွင္ ဘုရား..။
ကာလအေပၚလိုက္ၿပီး ေျပာင္းလဲေသာအမွန္တရား…။ ေနရာအေပၚလိုက္ၿပီးေျပာင္းလဲေသာ အမွန္တရား..။ ေရၾကည္ရာကို ျမက္ႏုတတ္ေသာ အမွန္တ ရား..။ ေရမ်ားရာ မိုးလိုက္ရြာၾကေသာ အမွန္တရား…။ ဆန္အိုးထဲက အမွန္တရား…။ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ တစ္ခုအေပၚက အမွန္တရား…။ သင္ပုန္းၾကီး ဖတ္စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲက အမွန္တရား…။ ၾကာၾကာ၀ါးရင္ ခါးတတ္ေသာ အမွန္တရား…။ ေဘာင္ခတ္ထားေသာ အမွန္တရား..။ ေနာက္ဆံုး…။ က်ည္ဆံ တစ္ေတာင့္ေပၚက အမွန္တရား…။ ဒီေလာက္အမွန္တရားေတြ မိွဳလိုေပါက္ေအာင္မ်ားေနတဲ့ၾကား…။ ငါတစ္ေယာက္ထဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္မွားပါရေစ…။
အမွန္တရားဆိုတာ ဒလကအျပန္ ရာဇသၾကၤန္ရလာတဲ့ အသိတရားလား…? ဒီလူၾကီး ဒီေလာက္ေတာ့ မေပ်ာ့ည့ံသင့္ဘူး..။ ရာဇသၾကၤန္အေၾကာင္း ယံုၾကည္ခ်က္ တစ္ခုေၾကာင့္ အဆိပ္ေသာက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသရင္း သက္ေသျပသြားတဲ့ ဆိုကေရးတီး သာျမင္ရင္ အူတက္ေအာင္ပဲ ရယ္ေလ မလား..။ ရင္ဘတ္ၾကီးႏွစ္ျခမ္းပဲ ျဗမ္းျဗမ္းကြဲေအာင္ ငိုေလမလား..။ ဘာပဲေျပာေျပာ ရာဇသၾကၤန္ကေတာ့ ျပန္ၿပီးေကာင္းစားသြားတာပဲ…။ သနားတယ္ ဆိုကေရးတီးရယ္…။ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ မင္းကိုေလးစားတဲ့သူထက္ ရာဇသၾကၤန္လမ္းစဥ္ကို လိုက္ေနၾကတဲ့သူက အဆမတန္သိပ္မ်ား တယ္….။ မင္းမွ ရာဇသၾကၤန္ေလာက္ ဥာဏ္မရွိတာ….။ ေသေလဦးေပါ့ ဆိုကေရးတီးရယ္…။ ေနာက္ထပ္ ၅၄၉ ဘ၀ေလာက္…။
ဘ၀ကို နဖားၾကိဳးထိုးဖို႕ ၾကိဳးစားၾက..။ ကံၾကမၼာကို လာဒ္ထိုးဖို႕ၾကိဳးစားၾက…။ သံုးစားလို႕မရေတာ့တဲ့ အတိတ္က မျဖစ္စေလာက္ေအာင္ ျမင္မွဳေတြကို လူေတြေရွ႕ ခဏခဏထုတ္ၾကြားဖို႕ ၾကိဳးစားၾက…။ ဘ၀ေတြလြတ္ေျမာက္ရဖုိ႕ ဆႏၵေတြကို မီးေလာင္တုန္းခ်နင္းၾက…။ ကိုယ္နာမည္ ေကာင္းရဖို႕၊ အျမတ္ထြက္ဖို႕အတြက္ စုတ္ျပတ္ေနတဲ့လူေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို အသံုးခ်ၾက…။ ဘုရားသခင္ေပးခဲ့တဲ့ လက္ေတြကိုကို လက္ညိဳးထိုးဖို႕ တစ္ခုထဲအ တြက္သံုးဖို႕ ၾကိဳးစားၾက…။ အေပါစား နားလည္မွဳေတြ၊ စာနာဂရုစိုက္ျခင္း မုန္တိုင္းေတြနဲ႕ ယိုင္နဲ႕နဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းအိမ္ေလးေတြကို ရိုက္ခ်ိဳးၾက…။ လူေတြလည္း တစစနဲ႕ အမွ် ေတာင္ေခၚဖို႕ မတန္ေတာ့ဘူး…။
ဒီေခါင္းထဲ ဘယ္လာက္ရိုက္သြားႏိုင္မတဲ့လဲ မဟုတ္တမ္းတရားေတြ…။ ဒီဘက္နားက၀င္ ဟိုဘက္နားက ထြက္…။ ငါ့၀ိဥာဥ္က အမွန္တရားေတြကိုပဲ စုပ္ယူထားလိမ့္မယ္…။ တစ္ခမ္းတစ္နားစိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ က်ဥ္းက်ဥ္းၾကပ္ၾကပ္ ၾကယ္ငါးပြင့္ဟိုတယ္ထဲက သစ္တစ္ပင္ထက္..။ လြင္ျပင္ေတြေပၚ လြတ္လပ္စြာ ရွင္သန္ေနတဲ့ ျမက္ရိုင္းေတြကို ငါဦးညြတ္တယ္…။ တစ္ခုေပးမွ တစ္ခုယူ ဒီေလာကၾကီးထဲ ငါလဲဘာမွမလိုခ်င္ဘူး..။ ငါ့ဆီကလဲ ဘာမွမ ေမွ်ာ္လင့္ၾကေလနဲ႕…။ အဆက္မျပတ္ရြာခ်ေနတဲ့ မိုးခါးေတြထဲ…။ ငါေရာ ဘယ္ေလာက္အထိ ေရအငတ္ခံႏိုင္မလဲ…? ခင္ဗ်ားေရာ ဘယ္ေလာက္ ခ်ဳပ္တည္းႏိုင္မလဲ…?
နာၾကည္းခ်က္ေတြလား…? ခံစားခဲ့ရတာေတြလား….? လာမေျပာပါနဲ႕…။ အမ်ားၾကီးေတာ့မေျပာခ်င္ဘူး…။ ဒါေတြဟာ တစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေနတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာသိရင္ ခရီးဆက္လို႕ရၿပီ..။ တစ္ခါတစ္ေလ ေနာက္တစ္လွမ္းစုတ္တာကို အရွံဳးေပးတယ္လို႕ မထင္မိဖို႕ေတာ့လိုတာေပါ့…။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုေတာ့ေျပာမယ္….။ မ်ည္ရည္ဆိုတာ မခံခ်င္စိတ္ဆိုတဲ့ ယႏာၱရားတစ္ခုကိုလည္ပတ္ေစတဲ့ ေလာင္စာပါပဲ..။ မလိုအပ္ရင္ အျပင္ မထြက္ေစနဲ႕…။ ကိုယ္စီဘ၀ေတြထဲ ေသေသခ်ာခ်ာသိမ္းထား..။ တကယ္တမ္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ရုန္းတဲ့အခါ ေလာင္စာေတြ အျပည့္အ၀ရွိဖို႕ လိုမယ္ေလ…။
P.S- ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြထဲက ရဲရဲရင့္ရင့္က်ရွံဳးခဲ့ျခင္းေတြဟာ အေပါစားေအာင္ျမင္မွဳေတြထက္ အမ်ားၾကီး ျမင့္ျမတ္ၾကပါတယ္…။
အခန္း(၁)
ငါ့ကို ခဏေလာက္ေတာ့
စစ္ျပင္ဆင္ခြင့္ေပးပါ
ႏွလံုးသား စစ္ေျမျပင္မွာ
ပိုးစိုးပက္စက္ ငါက်ရွံဳးခ်င္လို႕…။
BLACK DREAM
သူမရဲ႕စကားေတြ နားေထာင္ရင္း သူရင္ေတြ တေျဖးေျဖးပိုခုန္လာခဲ့သည္။ သူအခ်ိန္ကာလ ၾကာရွည္စြာေစာင့္ စား ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္တစ္ခု သူ႕ေရွ႕ေမွာက္ကို ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳျမိဳက္ေရာက္ရွိေနၿပီ ဆိုတဲ့အသိက သူ႕ရဲ႕အေတြးေတြကို အေတာ္ေလးကို ေနမထိထိုင္မသာ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္…။ လက္ထဲမွာကိုင္ထားတဲ့ Hand Phone ကိုသူက်စ္က်စ္ပါ ေအာင္ဆုပ္ထားပံုမွာ မသိပါက နားထဲသို႕ထုိ Hand Phone အား, အလံုးလိုက္ထိုးသြင္းေတာ့မဲ့ ပံုပါပဲ…။ တစ္ ဘက္မွ တစ္လံုးျခင္းေျပာေနတဲ့ သူမရဲ႕စကားသံေတြကို နားေထာင္ရင္း ဖုန္းကိုင္ထားတဲ့လက္ေရာ က်န္ေနတဲ့ အျခား လက္တစ္ဘက္ေရာ လက္ႏွစ္ဘက္စလံုးမွာ ေဇာေခြ်းေတြ ျပန္ေနၿပီဆိုဆိုတာ သူအေသအခ်ာကို သတိထားမိ လိုက္ပါတယ္…။
“ျမတ္ေသာ္ နင္…ငါေျပာေနတာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကားရဲ႕လား…?”
တစ္ဘက္မွ စကားသံကိုၾကားလိုက္မွ သူ႕အေတြးေတြ ျပတ္ေတာက္သြားၿပီး မိမိခႏၶာကိုယ္ကို ရွဳေနတဲ့ တရားေတြ သူမထံကို ျပန္လည္ေရာက္ရွိသြားပါတယ္….။
“ေၾသာ္…အင္း…။ ၾကားပါတယ္ ေမႏွင္းစက္…။ ငါၾကားပါတယ္…။ ေသေသခ်ာခ်ာလဲ နားေထာင္ေနပါတယ္”
သူအလန္႕တၾကား ကမန္းကတမ္း ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္…။
“ေအး ၾကားရင္ၿပီးေရာ…။ ေသေသခ်ာခ်ာနားေထာင္…။ ငါႏွစ္ခါထပ္မေျပာဘူးေနာ္…။”
ထံုးစံအတိုင္းပါပဲ သူမရဲ႕ အမိန္႕ေပးသံေတြက အဆက္မျပတ္ ျမတ္ေသာ္ေပၚက်ေရာက္လို႕သာ ေနပါတယ္…။ သူ ကလည္းသူပဲေလ…။ သူမရဲ႕ႏွဳတ္ခမ္းကထြက္တဲ့ စကားဆို ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ တတ္ပံုမ်ား…။ မိဘေတြသာသိရင္ ရင္က်ိဳးေလာက္တယ္…။ ဒီေလာက္ အေလ်ာ့ေပး သီးခံေနတဲ့ သူ႕ကို သူမကအျမဲတမ္း အႏိုင္က်င့္၊ အထက္စီးက ဆက္ဆံခဲ့တာလည္း တကယ္ တမ္းဆို ဆန္းေတာ့ မဆန္းေလာက္ပါဘူး…။
“ေအးပါဟာ…ငါနင့္စကားဆို အျမဲတမ္း အေလးအနက္ထားနားေထာင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ နင္သိပါတယ္…။ အထူးသျဖင့္ အခုလိုငါ့ဘ၀အတြက္အေရးၾကီးတဲ့ စကားမ်ိဳးေျပာမယ့္ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ငါဘယ္ေလာက္ထိ နင့္စကားသံေတြကို အာရံုစိုက္တန္ဖိုးထားေနမယ္ဆိုတာ နင္သိသင့္ ပါတယ္….။”
“ေတာ္…တိတ္…။ စကားေၾကာလာမရွည္နဲ႕…။ ငါေျပာတာပဲနားေထာင္….။”
“အင့္…။ ေအးပါ..။ ဟုတ္ပါၿပီ…။ ေျပာမွာသာ ေျပာပါဟာ…။ ငါဒီမွာ ရင္ေတြခုန္လြန္းလို႕ ေသေတာ့မယ္….။”
“ေအး.. ဒါဆိုေျပာမယ္.။ နင္နဲ႕ငါနဲ႕ အေလာင္းအစားတစ္ခုလုပ္မယ္ နင္ႏိုင္ရင္ နင္လိုခ်င္တဲ့ အေျဖကိုငါေပးမယ္။ ငါႏိုင္ရင္ နင္ေတာင္းထားတဲ့ အေျဖကို ျပန္ရုပ္သိမ္းေပးရမယ္….။ ဘယ္လိုလဲ…?”
“ဘာ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
ျမတ္ေသာ္ အလန္႕တၾကား ထေအာ္မိပါတယ္…။ သူေမွ်ာ္လင့္ထားတာက ဒီစကား မဟုတ္ဘူး ေလ…။ ဒီစကားအတြက္ဆို သူဒီေလာက္ရင္ခုန္ေနစရာမွ မလိုတာ…။ ေတာ္ေတာ္လည္း ကြဲ်ျမီွးတိုသြားပါတယ္….။ ဒါသူ႕ကို သက္သက္ ပညာျပတာပဲ…။ ဒီအေျခအေနအထိ ေရာက္ ေအာင္ ဆြဲေခၚလာၿပီး …။ အနားေရာက္မွ ကပ္ျဖဳတ္တာပဲ …။ သူတစ္ေယာက္ထဲ ေဒါသေတြနဲ႕ တဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနပါေတာ့တယ္….။
“နင္ငါ့ကို မေအာ္ပါနဲ႕….။ အခုလိုအခ်ိန္ကတည္းက နင္ကငါ့ကို ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ ဆက္ဆံေနရင္ ငါနင့္ကိုငါ့ဘ၀ အ တြက္ ဘယ္လိုယံုၾကည္ရမလဲ…။ ဘယ္လိုအားကိုးရမလဲ…။” (more…)
