ဟိုနားမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်…။ ဒီနားမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်…။ တိုးတိုးတိတ်တိတ်တွေများလာတော့ အချို့ကို ရိုးရိုးရိပ်ရိပ် မြင်လာရသည်။ အချို့တွေ စိုးစိုးထိတ်ထိတ် ရင်ခုန်ကြသည်…။ အချို့တွေ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် မျှော်နေမိကြသည်…။

သူလည်း မျှော်နေမိသည်…။

တစ်ချိန်က မတွေ့ဖြစ်ခဲ့သည် ရက်တွေကို လက်ချိုးရေတွက်ခဲ့ဖူးသည်..။ တစ်ရက်…။ နှစ်ရက်…။ တစ်လ..။ နှစ်လ…။ ကြာလာတော့ သူ့လက်တွေ ဆက်လက် ရေတွက်ဖို့အတွက် အားအင်တွေ မဲ့လာခဲ့သည်..။ ကွေးလိုက်ဆန့်လိုက် သူ့လက်ချောင်းများ အကြိမ်ရေ ဘယ်နှစ်သန်းလောက်များ မျှော်လင့်ခဲ့ ပြီးပြီလဲ…။ မမှတ်မိတော့ပေ…။ သေချာတာတစ်ခုကတော့ သူအင်အားရှိသမျှ…။ တစ်နည်းအားဖြင့် မျှော်လင့်ချက်တွေ ခွန်အားရှိသမျှ ရေတွက်ခဲ့ဖူးသည်…။ အချိန်တွေ ကြာလာခဲ့သည် …။ မျှော်လင့်ချက်တွေ ယိုင်နဲ့လာခဲ့သည်…။ ယုံကြည်ချက်တွေ ချိနဲ့စ ပြုလာခဲ့သည်…။ သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ အတူပေါ့လေ…။

လူတွေက ပြောကြသည်…။ တစ်ယောက်တစ်မျိုးဖြစ်သည်…။ သို့သော်လူပေါင်းများလာသော အခါ…။ အမျိုးပေါင်းများလာခဲ့သည်…။ ဒီအရာသည် လောက၏ ဓမ္မတာများပေလော…။ တစ်ချို့က ပြောကြသည်…။ မှန်သည်…။ တစ်ချို့က နှာခေါင်းရှုံ့ကြသည်..။ သူ့စားရိတ်နဲ့သူပေါ့…။ သူသည် အမှန်ကိုလည်း လက်ခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သလို…။ အမှားကိုလဲ ကြားယူနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ…။ ထင်ချင်သလို ထင်ကြပါစေ…။ ဒါတွေဟာ အပေါစား ဝတ္ထုတို တစ်ပုဒ်စာလောက်ပင် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလိ့မ်မည် မဟုတ်ပေ…။ တစ်ချို့ကို မကြားချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်…။ တစ်ချို့ကို နားမဝင်သယောင် နေလိုက် သည်..။ ထင်မြင်ချက်သည်…။ ပြင်ဆင်ချက်မဟုတ်သောကြောင့်…။ ယုံကြည်ချက်သည်…။ ရှင်လျှက်နဲ့ မသေဖို့ လိုအပ်ပေလိ့မ်မည်…။

အတူရှိခဲ့ဖူးသော အချိန်များသည် ရုပ်ရှင် ပြကွက်တစ်ခုလို နုလုံးသားထဲမှာ အစီအရီပေါ်လာသော အခါ..။ မျက်လုံးအိမ်တို့ ရီဝေဝေ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်သွား ပါလိမ့်မည်…။ သို့သော် သူ့အတွက် ဒီအရာတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နားယဉ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော ပုံပြင်ဟောင်းတစ်ပုဒ်သာ ဖြစ်ပါသည်..။ သို့သော် ပုံရိပ်တို့ သည် အရင်နေ့များထက် ဒီညတွင် ပို၍ပီပြင်လွန်းလှသည်…။ ပို၍လတ်ဆတ်လွန်းလှသည်…။ ပို၍ ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းခဲ့သည်…။ မြန်မြန်ပြန်တွေ့ချင် လှပေပြီ..။

ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အိမ်ရှေ့တံခါးခေါက်သံကြားတိုင်း သူရင်ခုန်ခဲ့ဖူးသည်…။ သူများ ပြန်လာခဲ့လေသလား…။ အပြေးအလွှား တံခါးပြေးဖွင့်ခဲ့ရသော အကြိမ်ပေါင်းသည်…။ သူ့မျက်ဝန်းအတွင်းမှ စီးဆင်းခဲ့ဖူးသော မေတ္တာရေကြည်အပေါင်းနှင့် ထပ်တူကြပေလိ့မ်မည်…။ တံခါးခေါက်သံတို့ တဖန် ပြန်လည် တိုးလျသွားခဲ့သည်..။ သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်…။ နှစ်တွေကြာခဲ့လေပြီ..။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် စိုက်ဝင်ခဲ့သော မျှော်လင့်ခြင်းဆူးတို့သည် နုလုံးအိမ်အထိ ပြီတည်ခဲ့လေပြီ….။

တွေးရင်းတွေးရင်း ရင်မောလာသည်…။ သာမန်ထက် ပို၍တိတ်ဆိတ်လွန်းလှသော ဒီညတွင် တစ်ချက်တစ်ချက် လေတိုးသံ သဲ့သဲ့ကြားရသည်..။ အဝေးက ပြေးလာနေသော ခြေသံတစ်ခုလေများလား….။ သူ့နားထဲတွင် သဲ့သဲ့ကြားနေရသည်…။ ဆောင်းတွင်းလေသည် ဒီလိုပဲ စိတ်ကို ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်စေတတ် ပေသည်..။

ကောင်းကင်တွင် လမင်းသည် အရှိန်ကောင်းကောင်း ထွန်းပလျှက်ရှိသည်…။ ကမ္ယာလူသားအပေါင်းတို့အား တတ်စွမ်းသမျှ အအေးဓာတ်ကို ပေးစွမ်းဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့သည်…။ လူသားတို့သည် နေမင်း၏ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လောင်ကျွမ်းခဲ့မှု၏ အောက်တွင် အချိန်ပေါင်းများစွာ …..။ ရက်ပေါင်းများစွာ…။ နှစ်ပေါင်း များစွာ ငိုကျွေးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်…။

ဒီနေ့သည် လပြည့်နေ့ဖြစ်သည်…။ သီတင်းကျွတ် အခါသမယလည်းဖြစ်သည်…။ တစ်နည်းအားဖြင့်နေ့ထူးနေ့မြတ် ဖြစ်သည်..။ သားသမီးပေါင်းများ စွာသည် ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးသော အပြစ်များအတွက်…။ အထူးတလည် ဝန်ချတောင်းပန်ရန်အတွက် မိဘတို့ထံ အပြေးအလွား ပြေးလာနေကြသည်…။ တပည့် အပေါင်းတို့သည်လည်း တစ်ချိန်က ဆရာသမားတို့၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အထူးရည်ဆူး ကျေးဇူး ဆပ်ရန် ပြေးလာနေကြသည်..။

အသံတွေကြားနေပြီ…။

ဟိုနားမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်…။ ဒီနားမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်…။ တိုးတိုးတိတ်တိတ်တွေများလာတော့ အချို့ကို ရိုးရိုးရိပ်ရိပ် မြင်လာရသည်။ အချို့တွေ စိုးစိုးထိတ်ထိတ် ရင်ခုန်ကြသည်…။ အချို့တွေ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် မျှော်နေမိကြသည်…။

လေသံလိုလို သဲ့သဲ့ကြားမိသည်….။ တစ်ချိန်ကလိုပင် ဖြစ်လေမလား…။ သူဒီတစ်ခါတော့ မဝံ့မရဲ မျှော်လင့်မိသည်..။ လေသံတွေကို ပိုမိုပီပြင်လာသည်…။ သူ သေသေချာချာ ကြားနေရသည်…။ လေဟုန်ကို ခွင်းကာ … ။ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြေးလာသော ခြေသံတစ်စုံဖြစ်သည်…။ ဝေးကောင်း ဝေးပေလိမ့်ဉီးမည် ..။ သို့သော် သူ သေသေချာချာ ကြားနေရပြီဖြစ်သည်…။

သူလာနေပြီ…။ သူပြန်လာနေပေပြီ…။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော ကာလတို့ကို ကျော်ဖြတ်၍ သူပြန်လာနေပြီဖြစ်သည်…။ သူ့ကို ကန်တော့ဖို့ သူ ပြန်လာနေပြီ…။ ထိုကဲ့သို့ ဝပ်တွားဉီးညွတ်ကာ မိမိ၏ ခြေစုံအရင်းတွင် နဖူးတင်၍ ကန်တော့နေသော သူ့၏ ဆံနွယ်စများကို ယုယစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ဆုတွေပေးချင်နေပြီ…။ သူဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ခက်ခဲသည့် အချိန်ကာလများတွင် ကုန်ခမ်းခဲ့သည် သူ့၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ယုံကြည်ချက်များအတွက် နားလည်မှု အပြည့်ရှိတဲ့ အပြုံးများဖြင့် အားပေးနှစ်သိ့မ်လိုလှပြီ….။

ခြေသံတွေ ပိုပြီးနီးလာလေပြီ…။

အိမ်ရှေ့တံခါးအား သူ ရင်ခုန်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်…။ ဒီတစ်ခါ တံခါးလာခေါက်ပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ သိမ်းဆည်းခဲ့ရသော မေတ္တာတို့၏ ရှိရှိသမျှ အဟုန်ဖြင့် တံခါးအားပြေးဖွင့်နိုင်ရန် သူပြင်ဆင်ထားသည်…။

သူတံခါးအား ဆူးစိုက်စွာ ကြည့်နေမိသည်…။

ခြေလှမ်းတို့သည် ပိုမို ကျယ်လောင်လာပြီဖြစ်သည်…။

တံခါးသည် သူ့အား စူးစိုက်စွာ ပြန်ကြည့်နေသည်…။

ခြေသံတွေ ပိုကျယ်လာသည်…။

ဒီအချိန်တွင် သူအကြားချင်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းမှာ….

“သားပြန်လာပြီ အမေရေ…………”

P.S- ဒီနေ့သည် သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့ဖြစ်သည်။ မိဘကိုချစ်သော..။ မိဘကချစ်သော…။ တိုင်းပြည်ကိုချစ်သော…။ တိုင်းပြည်ကချစ်သော…။ သားကောင်း တပည့်အများအားလုံး ဒီနေ့ထူးနေ့မြတ်တွင် မိမိတို့၏ မိဘ ဆရာသမားများအား ဦးချ ကန်တော့ခွင့် ရကြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း….။

Check Mate သည္ စစ္တုရင္ကစား၀ိုင္းတစ္ခုအတြက္ ဇာတ္သိမ္းကကြက္ တစ္ခုျဖစ္သည္ဟု သင္အဆိုျပဳမည္ဆိုပါက..။ Check Mate ဟူေသာ စကားလံုးသည္ ထိုစကားလံုးျဖစ္ေပၚလာဖုိ႕ရန္အတြက္ က်ဆံုးသြားခဲ့သည့္ မ်ားစြာေသာ စစ္တုရင္ တပ္သားမ်ားအားလံုးအား စစ္တုရင္ဘာသာ စကား ျဖင့္ ” အေလးျပဳ” ဟု အမိန္႕ေပးျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သူ ျပန္ေျပာျဖစ္မွာ ေသခ်ာေပသည္…။

အခန္း (၁)

“Love All…”

သူေရာ…။ ေစာအယ္ဒိုေရာ…။ အသံလာရာဆီသို႕ ျပိဳင္တူလွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္…။

ဆည္းဆာသည္ အေနာက္ဘက္ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းတြင္ အဆံုးမရွိေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အား ေရးသားေနသည့္ႏွယ္…။ တစ္ခ်က္ခ်က္ ေတာင္ကုန္းေပၚ ကို ျဖတ္သန္းတိုက္ခိုက္လိုက္ေသာ ေလႏွေအးတစ္ခ်ိဳ႕သည္ မၾကာခဏ ခိုးခိုးခ်လိုက္ေသာ သူ႕ရဲ႕သက္ျပင္းအခ်ိဳ႕အား အဆံုးအစမဲ့ေသာ အနႏၱ  စၾကာ၀ဌာဆီသို႕ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္သြားၾကေလသည္…။

” ဗိုလ္လံု…။ သက္ျပင္းေတြ ခ်လွခ်ည္လားဗ်…။ ပစၥဳပၸန္ တည့္တည့္အေပၚမွာပဲ အာရံုထားရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ..။ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္တစ္ခုမွာပဲ အာရံုထားပါ ဗိုလ္လံု..။ အရာအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာရွိတဲ့ လက္တစံုထဲနဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္ကို ဘုရား သခင္က ေပးမထားပါဘူး…။”  ေၾသာ…။ သူ႕သက္ျပင္းေတြကို သူၾကားသြားသည္ပဲ…။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ သင့္ရဲ႕ သက္ျပင္းသံမ်ားကိုပင္ သင္လံုျခံဳစြာ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ ေၾကာင္း သင္သိထားႏွင့္ သင့္ပါသည္။

“ခင္ဗ်ားေျပာတာ မွန္ပါတယ္ဗ်ာ…” ျပံဳးရင္း ျပန္ေျဖလိုက္ေသာ သူ႕ရဲ႕ စကားအဆံုးမွာ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ျပံဳးလွ်က္ ၾကည့္ ႏွင့္ေနၿပီးသား ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္..။

ျမင္ကြင္းသည္ ဖုန္အနဲငယ္ထေနေသာေၾကာင့္ မသဲကြဲေပ။ ဖုန္တို႕သည္ လူတို႕၏ျမင္ကြင္းအား နံရံတစ္ခုကဲ့သို႕ လံုး၀ ကြယ္ ေပ်ာက္သြားေအာင္ ကာ ကြယ္ႏိုင္ျခင္းမရွိသည့္တိုင္ အနဲႏွင့္အမ်ားဆိုသလိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အျမင္အာရံုမ်ားကို ေ၀၀ါးသြားေစသည္ မွာေတာ့ ေသခ်ာလွေပသည္…။ သို႕ေသာ္ ထိုမွဳန္၀ါး၀ါး ဖုန္ေတြၾကားထဲ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လက္ကနဲ လက္ကနဲ ျဖစ္သြားေသာ အရာအခ်ိဳ႕ တက္ၾကြ လန္းဆန္းစြာ လွဳပ္ရွားေနၾက သည္ကို သင္သတိထားမိပါက ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါတယ္…။

ဟုတ္ပါတယ္..။ တစ္ေန႕တာကို ႏွဳတ္ဆက္ကာနီး ေနမင္းဆီမွ အလင္းတန္းတို႕သည္ အကၤ်ီခြ်တ္ထားလို႕ ေခြ်းတျပိဳက္ျပိဳက္က်ေနေသာ ပိုက္ေက်ာ္ ျခင္းခတ္ေနၾကသည့္ ႏွစ္ဘက္ေသာ အသင္းသားတို႕၏ ခႏၶာ ကိုယ္ေပၚသို႕ က်ေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ ထိုကဲ့သို႕ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ လက္ကနဲ လက္နဲ ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။

ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္အတူ သူ ကစားကြက္ေျပာင္းလုိက္သည္…။ နယ္ရုပ္တစ္ေကာင္ကို ေရွ႕သို႕တစ္ကြက္တက္လိုက္ျခင္းျဖင့္ သူရဲ႕ တိုက္စစ္အဟုန္ ကို ပိုမိုျမွင့္တင္ဖို႕ လွဳပ္ရွားလိုက္ပါတယ္..။

အခန္း (၂)

“ေစာအယ္ဒို..။ ခင္ဗ်ားက ကရင္ျဖစ္ၿပီး ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ ရွမ္းထဲ ေရာက္ေနရတာလဲ..?”

“ဒါ အထူးအဆန္းတစ္ခုလား ဗိုလ္လံု..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ တိုင္းရင္းသားေတြေလ…။ ဒီအမိႏိုင္ငံၾကီးမွာ အတူတကြေပါက္ဖြား ၾကီးျပင္းခဲ့ၾကတဲ့သူေတြ ပဲ မဟုတ္ဖူးလား…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိခင္ၾကီးရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လြတ္လပ္စြာ လွဳပ္ရွား ေနထိုင္ခြင့္မရွိႏိုင္ဖူးလား..? လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ ၾကိဳးစားပိုင္ခြင့္မရွိဖူးလား..? လြတ္လပ္စြာ ရဲရင့္က်ဆံုး ႏိုင္ခြင့္မရွိဘူးလား ဗိုလ္လံု…? “

” မွန္ပါတယ္..။ ဒါကို ကြ်န္ေတာ္မျငင္းပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႕…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိခင္ၾကီးရဲ႕ ရင္ခြင္ၾကီးထဲကေန စြန္႕ခြာသြားမွာကို စိုးရိမ္မိတာ ေတာ့ အမွန္ပဲ ေစာအယ္ဒို..”

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒီတစ္ခါ သက္ျပင္းခိုးခ်သူမွာ သူမျဖစ္ႏိုင္ေပ..။

” Hope…. Two!”

“ဗိုလ္လံု႕ လူေတြ တယ္စြာသကိုးဗ်…။ ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္ေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႕ထဲမွာဆို တကယ့္ နာမည္ၾကီးေတြဗ်…။ သူတို႕ ရွာတိုက္တဲ့ အရက္ပု လင္းနဲ႕ ေဆးလိပ္ဘူးေတြ ကြ်န္ေတာ္ ေသာက္ခဲ့ရတာ မနဲလွဖူး..။ ဟား..ဟား “

” ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိတာ တစ္ခုရွိတယ္ ေစာအယ္ဒို…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္က လူေတြက ဒီပြဲကို အားကစားတစ္ခုအေနနဲ႕ ယွဥ္ျပိဳင္ေနတယ္..။ ဒါေပ မယ့္ ခင္ဗ်ား လူေတြက တိုက္ပြဲတစ္ခုကို တိုက္ခိုက္ေနသလို ကစားေနတယ္..။ ဒါဟာ သူတို႕အတြက္ ဖိအားကို ပိုမိုျဖစ္ေပၚၿပီး အေရးနိမ့္ဖို႕အတြက္ အခြင့္အလမ္းကို လက္ကမ္းၾကိဳေနသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္…။”

သူ ေျပာလိုက္တဲ့စကားကို ေစာအယ္ဒိုက ေခါင္းတညိတ္ညိတ္လုပ္ကာ ရိုးသားေသာ အျပံဳးတစ္ခုျဖင့္သာ တုန္႕ျပန္လိုက္ပါတယ္…။ ေစာအယ္ဒိုရဲ႕ မ်က္လံုးအစံုက သူတို႕ၾကားမွာရွိတဲ့ စစ္တုရင္ခံုေပၚမွာ စူးစိုက္လို႕ေနပါတယ္…။

” ဗိုလ္လံု႕လိုေပါ့ဗ်ာ…။ Check!” ညင္သာေသာ တုံ႕ျပန္သံႏွင့္အတူ မထင္မွတ္ထားေသာ ေစာအယ္ဒိုရဲ႕ Check Mate အတြင္း သူက်ေရာက္သြား ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေနာက္က်စြာ သူသိလိုက္ရပါတယ္..။

“ခင္ဗ်ား ေတာ္တယ္ ေစာအယ္ဒို…။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီအေျခအေနကို သတိမထားမိလိုက္ဖူး…”

“ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္တာမဟုတ္ဖူး ဗိုလ္လံု…။ ကြ်န္ေတာ္က စစ္တုရင္ ကစားေနတာပါ….။ ဒါေပမယ့္ ဗိုလ္လံုက စစ္တိုက္ေနခဲ့တာကိုး…။”

“Cheers!!!”

စားပြဲေပၚမွာရွိေနတဲ့ Army Rum ထည့္ထားတဲ့ စစ္မတ္ခြက္ ႏွစ္လံုးျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ စစ္တုရင္ကစားပြဲရဲ႕ ပိတ္ပြဲအခမ္းအနားကို က်င္းပလိုက္ပါ တယ္..။ ၀ါးကြပ္ျပစ္ေပၚမွာ လဲေလွ်ာင္းေနတဲ့ မန္ဆန္ စီးကရက္ဗူးထဲမွ စီးကရက္ႏွစ္လိပ္ကို သူထုတ္ယူလိုက္ပါတယ္..။ သူ တစ္လိပ္..။ ေစာအယ္ဒို တစ္လိပ္…။ သူကိုယ္တိုင္ပင္ စီးကရက္ကို မီးညိွေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..။ ထို႕ေနာက္မွာေတာ့ မၿပီးေသးတဲ့ ျခင္းပြဲကို သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ၿငိမ္သက္စြာပဲ ထိုင္ၾကည့္ေနလိုက္မိပါတယ္..။

သူ႕လိုပင္..။ ေစာအယ္ဒိုရဲ႕ စိတ္ထဲမွာလည္း..။ နက္ရွိဳင္းတဲ့ ကိုယ္ပိုင္အေတြးေတြ ရွိေနမယ္ဆို ဆိုတာကို သူခန္႕မွန္းမိပါတယ္..။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြက သိပ္ တည္ၿငိမ္လြန္းေနတယ္ေလ..။ ခပ္ပါးပါးႏွဳတ္ခမ္းတစ္စံုနဲ႕အတူ မနက္ေလာက္ကမွ ရွင္းလင္း ရိတ္သင္ထားတယ္လို႕ ယူဆရတဲ့ စိမ္းဖန္႕ေနတဲ့ မွဳတ္ဆိတ္ရိတ္ထားတဲ့အေရျပားအေရာင္နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ၾကည္လင္၀င္း၀ါတဲ့ အသားအေရရယ္..။ စီးကရက္ကို ဟန္ပါပါကိုင္ထားတဲ့  ေက်ာ့ရွင္းသြယ္လွ် ေနတဲ့ သူရဲ႕ လက္အစံုရယ္ဟာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ လူသတ္လက္နက္ေတြနဲ႕ စီး၀ါးကိုက္ညီမွဳ မရွိလွဟု သူသံုးသပ္မိပါတယ္..။

“ခင္ဗ်ား..။ မင္းသားလုပ္သင့္တာဗ်…”

“တန္းတူညီမွ်ေရး၊ တရားမွ်တမွဳနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ေစာေစာကေျပာခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ ၾကိဳးစားပိုင္ခြင့္ကို အႏုပညာ ဒါမွမဟုတ္ ေဆြးေႏြးညွိႏွိဳင္း ျခင္း ဒါမွမဟုတ္ အျခားအလားတူ ႏူးညံ့ျငင္သာ နည္းမ်ိဳးနဲ႕ သမိုင္းမွာ ရယူခဲ့ဖူးတာမ်ိဳးရွိရင္ ကြ်န္ေတာ္ လုပ္မယ္ဗ်ာ..။”

“ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တစ္ခုေျပာမယ္ ေစာအယ္ဒို..။ ကြ်န္ေတာ္ ရန္ကုန္မွာရွိခဲ့စဥ္တုန္းက Pearl Harbor ဆိုတဲ့ ဇာတ္ကားၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္..။ အေမရိကန္ရဲ႕ အလစ္အငိုက္ကို ယူၿပီး ဂ်ပန္က အေမရိကန္ ေရတပ္စခန္းကို ဗံုးက်ဲတဲ့ ကားေပါ့..”

ေစာအယ္ဒိုက ျပံဳးလို႕သာေနပါတယ္..။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြက အေရွ႕မွာ ေခြ်းတလံုးလံုးႏွင့္ အျပိဳင္အဆုိင္ခတ္ေနၾကတဲ့ ျခင္းပြဲမွာပဲ ရွိေနပါတယ္..။

” အဲ့ဒီ့မွာ ဂ်ပန္ေတြ အသာစီးရေတာ့ ဂ်ပန္ ဗိုလ္မွဴးၾကီးက သူ႕ရဲ႕ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ကို သိပ္ကိုေျပာင္ေျမာက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မွဳနဲ႕ ေအာင္ျမင္မွဳပါပဲလို႕ ေျပာ တယ္ဗ်… အဲ့ဒီ့မွာ…”

” ဂ်ပန္ ဦးစီးခ်ဳပ္က A Brilliant Man Would Find A Way Not To Fight A War လို႕ ျပန္ေျဖလုိက္တယ္မလား ဗိုလ္လံု..” ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အၾကိဳက္ဆံုးခံယူခ်က္ေတြထဲက တစ္ခုေပါ့..။ ကြ်န္ေတာ္ England မွာေက်ာင္းတက္ေနတုန္းက ၾကည့္ခဲ့ရတာပါ..။ ၾကာေတာ့ ၾကာၿပီေပါ့..။

သူဘာဆက္ေျပာရမွန္း မသိျဖစ္သြားပါတယ္…။ ေခါင္းထဲတြင္ ေမးခြန္းေတြ ရွဳပ္ရွက္ခတ္သြားသည္။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီလို ပညာတတ္တစ္ေယာက္ အခုလိုေတာထဲ ေတာင္ထဲေရာက္ေနပါလိ့မ္..။ သိပ္ေတာ့ မစဥ္းစားလိုက္ရပါ..။ သူ႕ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ ခံယူခ်က္ကလြဲၿပီး သူ႕ကို ဒီလိုေနရာ မ်ိဳး ေရာက္လာေအာင္ တြန္းပို႕ႏိုင္မည့္ အျခားအရာဘာမွ မရွိႏိုင္ဘူးဆိုတာ သူခ်က္ျခင္း သေဘာေပါက္လိုက္ပါတယ္..။ ထို႕အတူ ဘာေၾကာင့္ သူစစ္ တုရင္ထိုးရာတြင္ ရွံဳးနိမ့္သြားရတယ္ဆိုတဲ့ အေျဖကိုလည္းေကာင္းကာင္း ေဘာေပါက္လိုက္မိပါတယ္။ သူတစ္ဘက္သားကို ေလ်ာ့တြက္ခဲ့မိတယ္ေလ။

“ဒါေပမယ့္..ဗိုလ္လံု။ If You Want Peace, Prepare For War ဆိုတဲ့စကားကိုလဲ ဗိုလ္လံု ၾကားဖူးမယ္ထင္ပါတယ္…။”

“Set…!!!”

ပိုက္ေက်ာ္ျခင္းပြဲကား ၿပီးသြားေလၿပီ…။

အခန္း (၃)

“၀ူး…။ ဗိုလ္ၾကီးေရ…။ ဒီေန႕ေသာက္ရမယ့္ Army Rum ကေတာ့ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ အခ်ိဳဆံုးျဖစ္မယ္ထင္တယ္ဗ်..။ ေစာအယ္ဒိုတို႕ ဘက္က လူေတြက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပဲဗ်..။ ေတာ္ေတာ္ လုပ္လိုက္ရတယ္..။ ဟား..ဟား..။”

“သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ..။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲေဘာ္ေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႕ အထဲမွာဆို ဖိုက္တာေတြဗ်..။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႕သာသြားတာတစ္ခုရွိတယ္..။ အဲ့ဒါဘာလဲဆိုေတာ့..။ ခင္ဗ်ားတို႕ ဗိုလ္ၾကီးေျပာသလို ျပိဳင္ပြဲအေပၚထားတဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲဗ်…။”

ေစာအယ္ဒိုက သူ႕ဘက္လွည့္ကာ ျပံဳးၾကည့္ရင္း ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ သူေနရ ထိုင္ရေတာ္ေတာ္ခက္သြားသည္…။

“ဘယ္လိုလဲ ဗိုလ္ၾကီး..။ ဗိုလ္ၾကီးတို႕ပြဲေရာ အေျဖဘယ္လိုထြက္သြားလဲ..” တပ္ၾကပ္ၾကီး သိန္းျမင့္ရဲ႕ ေမးခြန္းက သူ႕အရွိဳက္ထဲ ၀င္သြားပါတယ္။

“ခင္ဗ်ားတို႕ ဗိုလ္ၾကီးက အေတြးအေခၚတအားေကာင္းတယ္ဗ်..။ စဥ္းစားတာေတြ မ်ားလြန္းေတာ့  မ်က္စိေရွ႕တည့္တည့္မွာ ရွိေနတဲ့ အခြင့္အေရးကို တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ဆံုးရွံဳးရတာ ရွိေကာင္းရွိမေပါ့ဗ်ာ..။ “

သူ႕အစား၀င္ေျဖလိုက္ေသာ ေစာအယ္ဒိုရဲ႕ အေျဖက ေတာ္ေတာ္တာသြားသည္..။ ဆရာၾကီးသိန္းျမင့္လည္း ဆက္မေမးေတာ့..။

“စိတ္ခ်ပါဗ်ာ…။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႕ သင္ခန္းစာရလိုက္တယ္..။ မနက္ျဖန္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလိုမမွားေစရဘူး ေစာအယ္ဒို..။” သူ႕ရဲ႕အျပံဳး..။ ေစာအယ္ဒိုရဲ႕ အျပံဳး…။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕ အျပံဳးေတြဟာ ယံုၾကည္ခ်က္ကိုယ္စီနဲ႕ သိပ္ကို ရဲရင့္လြန္းၾကပါတယ္…။

“ကဲ အားလံုး..။ ဒီအမွတ္တရ ညေနေလးအတြက္ Cheers ဗ်ာ…။ အဲ ။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ အားလံုး ႏွစ္ပက္ထက္ေတာ့ မပိုေစနဲ႕ဗိ်ဳ႕..။ ႏွစ္ဘက္စလံုး မနက္ျဖန္ အလုပ္ေလးေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ ေမ့မထားၾကနဲ႕ဦး..။” သူအားလံုးၾကားေအာင္ ေအာ္ေျပာလိုက္သည္..။

“ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုေလး ေျပာခ်င္တယ္ ဗိုလ္လံု..”

နိဂံုး

ေစာအယ္ဒိုတို႕အဖြဲ႕ သူတို႕ စခန္းကုန္းေလးရွိရာသို႕ တေရႊ႕ေရႊ႕ႏွင့္ ခ်ီတက္သြားၾကတာကို ၾကည့္ရင္း သူ႕ရင္ထဲမွာ အေျဖမရွိေသာ ေမးခြန္းေပါင္း မ်ားစြာ ေ၀့၀ဲေနခဲ့ပါတယ္..။ မနက္ျဖန္ မနက္ အာရံုလာတာနဲ႕ တျပိဳင္နက္ အထက္ရဲ႕အမိန္႕အရ သူတို႕ရင္ဆိုင္ကုန္းႏွစ္ခုစတင္ တိုက္ခိုက္ရေတာ့ မွာ ျဖစ္ပါတယ္…။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အမ်ိဳးအမည္မသိတဲ့ သက္ျပင္းတစ္ခုကို လြတ္လပ္စြာခ်ရင္း..။ ေစာအယ္ဒိုေနာက္ဆံုး ေျပာသြားေသာ စကားကို သာ သူ႕နားထဲ ထပ္တလဲလဲ ၾကားေယာင္ေနမိပါေတာ့တယ္…။

တစ္ဘက္က ေမာင္းျပန္ေသနတ္ကို ကိုင္ေျမွာက္ရင္း တစ္ဘက္က သူ႕ပုခံုးကို တင္းၾကပ္စြာ ဖတ္စြဲ ဆုပ္ကိုင္ရင္း..။ ႏွလံုးသားရဲ႕ အနက္ရွိဳင္းဆံုးေနရာ မွ ၾကံဳး၀ါးလိုက္ေသာ သူ႕ရဲ႕ ျပင္းျပတဲ့ ဆႏၵ …။ သို႕မဟုတ္..။ ယံုၾကည္ခ်က္…။

ေစာအယ္ဒိုဆိုတဲ့ ကရင္လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အသံသည္ ရွမ္းရိုးမတစ္ခုလံုးမွာ ပဲ့တင္ရိုက္ခတ္သြားပါတယ္…။ ဒီရွမ္းရိုးမၾကီးတည္ရွိေနသမွ် အဆံုး မရွိ ရိုက္ခတ္ေနဦးမယ္ ဆိုတာကိုလည္း သူထာ၀ရယံု ၾကည္ပါတယ္…။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ဒီၾကံဳး၀ါးသံကို ရိုးမရဲ႕ ဆည္းဆာကို သက္ေသျပဳရင္း မိခင္ရဲ႕ ရင္ခြင္အတြင္း ေနထိုင္ၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသားညီအစ္ကိုမ်ားအားလံုး ၾကားႏိုင္ေစဖို႕သာ သူ ဆုေတာင္းေနခဲ့မိပါေတာ့တယ္…။

” တိုင္းရင္းသား ညီအစ္ကိုအခ်င္းခ်င္း တစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး သတ္ျဖတ္ရျခင္းမွ အျမန္ဆံုးကင္းလြတ္ဖို႕… {{{{{{ၿငိမ္းခ်မ္းေရး}}}}}}}}”

P.S- ဒီစကားသံကို အားလံုးၾကားႏိုင္ေအာင္ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္ေပးဖို႕ ခင္ဗ်ားမွာလည္း တာ၀န္ရွိပါတယ္..။

]]> http://www.blackdream21.com/2009/08/24/the-sunset/feed/ 15 http://www.blackdream21.com/2009/03/21/feeltheai/ http://www.blackdream21.com/2009/03/21/feeltheai/#comments Sat, 21 Mar 2009 01:33:11 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=536 တစ္ခါမွ ေလာကဟာ ဒီေလာက္အထိ သာယာၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းမွန္း သူမေတြးမိခဲ့ပါဘူး…။ အရာအားလံုးဟာ ၿငိမ့္ေညာင္းသာယာစြာ..။ ႏူးည့ံ ေပ်ာ့ ေျပာင္းစြာ…။ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ….။ တစ္လႊာျခင္း တစ္လႊာျခင္း လွခ်င္တုိင္းလွေနပါတယ္…။ မထင္ခဲ့ဖူး…။ ဒီေလာက္သာယာ လိ့မ္မယ္လို႕ သူတစ္ခါမွ မထင္ခဲ့ဖူး…။ ဒီလိုမွန္းသာသိရင္ ဒီအခြင့္အေရးမ်ိဳးကို သူကိုယ္တိုင္အေစာၾကီးကတည္းက ဖန္တီးခဲ့တာေပါ့…။ ညံ့လိုက္တာ…။ ကိုယ့္ ကိုယ္ကို ေတာ္ေတာ္ အသံုးမက်မွန္း အခုမွ သူ႕ကိုသူသိေတာ့တယ္…။ တစ္ကယ္ဆို အေစာၾကီးကတည္းက ေျပာပါလား..။ ေလာကဆိုတာ ကိုကင္းရာခိုင္ႏွဳန္း မသတ္မွတ္ရေသးတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါး တစ္မ်ိဳးဆိုတာ…။ ဘ၀ဆိုတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးကို ရူးသြပ္စာ စြဲလမ္းခဲ့ၿပီးမွေတာ့…။ ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ဦးမွာတဲ့လဲ…?

အၾကားအာရံုေတြထဲမွာ ပါးလွပ္လွပ္ ေလတိုးသံအခ်ိဳ႕ကို သူခံစားမိတယ္…။ အတိတ္ဆိုတဲ့ ခပ္ေပါေပါ တပ္မက္မွဳတစ္မ်ိဳးအေၾကာင္း တီးတိုး အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုေနၾကတာမ်ားလား…။ မ်က္၀န္းအစံုကို ေျဖးညွင္းစြာ မွိတ္လိုက္တဲ့ခဏ…။ အာရံုဆိုတဲ့ ပန္းခင္းၾကီးတစ္ေလွ်ာက္ ခံစားခ်က္ဆိုတဲ့ ေရာင္စံု ပန္းပြင့္ေတြ ခန္႕ျငားစြာ ပြင့္ေ၀လာခဲ့တယ္..။ ေနာင္တဆိုတာ မိုးလြန္မွ ထြန္ျခ ျခင္းဆုိတဲ့ ခပ္တံုးတံုးအေတြးအေခၚေတြ လာမေျပာပါနဲ႕..။ မိုး လြန္ရင္ ေရသြင္းစိုက္မယ္..။ ဒီလိုအေတြးအေခၚနဲ႕ ရွင္သန္ေနမယ့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳအတြက္ ၂၁ ရာစုမွာ ေနရာေတြ သိပ္ရွားတယ္..။ ရွဴသြင္းဖို႕ လတ္ဆတ္တဲ့ ေလေကာင္းေလသန္႕ေတြ သိပ္ရွားတယ္..။ ေ၀မွ်ဖို႕ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေတြ သိပ္ရွားတယ္..။ စိတ္ေတာ့မရွိေလနဲ႕ အဲ့လို လူမ်ိဳးအတြက္ ေသသြားရင္ ျမဳပ္ဖို႕ ေျမကအစရွားတယ္…။

သူ႕ဘ၀ကိုသူ လြတ္လပ္စြာ ေဖာက္ထြက္ခြင့္ေပးဖို႕ အတြက္ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးတယ္..။ ၾကိဳးစားတိုင္းေအာင္ျမင္တယ္ဆိုတာ ဒဏၰာရီပံုျပင္ထဲ က အေပါစား သူရဲေကာင္းေတြပဲ ရွိတယ္။ အင္း…။ ျဖစ္ႏုိင္တာတစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္..။ သူတို႕ဘာလို႕ ေအာင္ျမင္လဲ? ဒဏၰာရီထဲက သူရဲေကာင္း ေတြမွာ အတိတ္ေတြ အနာဂတ္ေတြမရွိဘူးေလ..။ သူတို႕ရွင္သန္ေနတဲ့ ၅ မိနစ္စာပံုျပင္ေလး တစ္ပုဒ္စာေလာက္ပဲ ပိုင္ဆိုင္ေလေတာ့…။ သူတို႕လိုပဲ လုပ္တိုင္းေအာင္ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့…။ အတိတ္တို႕…။ အနာဂတ္တို႕ဆိုတဲ့ မလိုတစ္မ်ိဳး လိုတစ္မ်ိဳး သတၱ၀ါႏွစ္ ေကာင္ကို လားပင္စင္သာ ေပးလိုက္ေပေတာ့..။

သူ႕ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ကို တိုးေ၀ွ႕ေနတဲ့ ေလေျပေတြကုိ သူယုယစြာ နမ္းရွိဳက္ေနမိတယ္..။ သူအာရံုေတြကို ေသခ်ာ စူးစိုက္ၾကည့္ေတာ့ ဒီေလျပည္ေတြထဲ က ရနံ႕တစ္မ်ိဳးကို သတိထားမိလိုက္တယ္…။ ဟုတ္တယ္…။ ေလမွာ အနံ႕ရွိတယ္…။ တစ္ျပိဳင္ထဲမွာပဲ သူခ်က္ျခင္းသတိထားမိလိုက္တယ္..။  အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ သူသိလိုက္တယ္..။ သူ႕ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုး အမွားၾကီးမွားခဲ့ၿပီ..။ ဘယ္သူေျပာလဲ…? ေလမွာ အေရာင္မရွိဘူး..။ အနံ႕မရွိဘူး..။ အရသာမရွိဘူးလို႕…? အာရံုငါးပါးထဲက တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ျပီးျပတ္ေအာင္ သုတ္သင္ျပစ္ႏိုင္ဖို႕ပဲ လိုအပ္တယ္။ တဒဂၤဆိုတဲ့ သူ႕လက္ထဲမွာရွိေတာ့တဲ့ မမ်ားလွတဲ့ အခ်ိန္အတိုင္းအတာေလးအတြင္းမွာ ရရွိလိုက္တဲ့ သူ႕ရဲ႕အသိတရားေတြဟာ သူျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္း ပ်က္ရယ္ျပဳၾကေလၿပီ..။ အခုဆိုရင္ သူ႕စိတ္နဲ႕ ခႏၶာဟာ အခ်ိန္နဲ႕ေနရာ ကို တေရြ႕ေရြ႕ ျဖတ္ေက်ာ္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္…။

အခုလို ေလဟုန္ထဲမွာ လြင့္ေျမာေနဖို႕ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ သူ႕ရဲ႕ အိပ္မက္ကမာၻကို ခ်ယ္လွယ္ျခင္း ျပဳခဲ့ပါတယ္..။ တစ္စကၠန္႕စာ လူသားဆန္ဖို႕ သို႕မဟုတ္ တစကၠန္႕စာ အိပ္မက္တစ္ခုအား အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ ဘ၀တစ္ခုလံုးနဲ႕ လဲရတာ တန္တယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ဟာ သူ႕ရဲ႕ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ ခရီးတစ္ေလွ်ာက္ နက္ရွိဳင္းစြာ တြယ္ၿငိေနတဲ့ အျမစ္ေပါင္းမ်ားစြာထဲက အျမစ္ တစ္ခုပဲေပါ့…။

တကယ္ေတာ့ ေလာကရဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္ေတြဟာ ဆန္႕က်င္ဘက္ေတြ သီးသန္႕သာျဖစ္ပါတယ္..။ ဆန္႕က်င္ဘက္ေတြဟာ ရန္ဘက္ေတြမဟုတ္ ပါဘူး..။ သင္သိပါသလား..? ဆန္႕က်င္ဘက္ေတြ Harmony ျဖစ္သြားတဲ့အခါမွာ သူမတူေအာင္ ခိုင္ျမဲတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားတစ္ခုကိုေပါ့..။ မေမ့ပါနဲ႕..။  မိုးထိေအာင္ ျမင့္မားတဲ့ အေဆာက္အဦးၾကီး တစ္ခုရဲ႕ေအာက္ေျခမွာ နက္ရွိဳင္းတဲ့ Foundation တစ္ခုရွိခဲ့ဖူးတယ္..။ သို႕မဟုတ္…။ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကိုေပါ့…။

တကယ္ေတာ့ ေလာကရဲ႕ အလွတရားေတြကို နက္ရွိဳင္းစြာ ခံစားသိရွိႏုိင္ဖို႕..။ ေလာကရဲ႕ အမွန္တရားေတြကို ေဖာက္ထြင္းကာ ထိုးထြင္းသိျမင္ႏိုင္ဖို႕ လိုအပ္ႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုဟာ သူထင္ထားခဲ့သလို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မဟုတ္ခဲ့ပါ…။ အခုသူ႕ကိုပဲ ၾကည့္ေလ..။ သူျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္မွာ ရရွိခဲ့တဲ့ အသိတရားေတြဟာ…။ တစ္ကယ္ေတာ့ အခုသူ႕ရဲ႕ ခဏတာသာ ၾကာျမင့္လိုက္တဲ့ ေလဟုန္ထဲမွာ ေျမာလြင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ တိုေလးေလာက္ပင္ တန္ဖိုးမရွိေတာ့ေပ…။ ဒါေၾကာင့္ အိုင္းစတိုင္းက ” အခ်ိန္ဟာ ပရမတ္မဟုတ္ဘူ၊ ပညတ္သာျဖစ္တယ္..။ တကယ္လို႕မ်ား အရာ ၀တၳဳတစ္ခုဟာ ခရီးတစ္ခုကို မူလရွၿပီး အရွိန္ထက္ ပိုျမန္ဆန္ေအာင္သြားႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုလွ်င္..။ အခ်ိန္ဟာ တိုေတာင္းသြားတာကို သင္တို႕ ထူးဆန္းစြာ ေတြ႕ရွိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္” လို႕ General Relativity Theory မွာအတိအလင္း ေျပာၾကခဲ့ျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…။

သူမွိတ္ထားတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စံုကို ပိုမိုနက္ရွိဳင္းစြာ မွိတ္ျပစ္လိုက္ပါတယ္…။ သူ အလိုလိုမ်ား ျပံဳးမိသြားေၾကာင္း ကိုယ့္ကုိယ္ကို သတိထားမိလိုက္ပါ တယ္..။ သူ႕ဆႏၵေတြ ျပည့္၀ခဲ့ၿပီေလ….။

********************************************************************************************************

ေနာက္ေန႕နံနက္တြင္ေတာ့ ၁၅ ထပ္ေပၚမွေန၍ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ခုန္ခ်ကာ မိမိကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္သြားသည့္ သတင္းမ်ားသည္ တကၠသိုလ္ တစ္ခုလံုးတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႕လွ်က္သာ ရွိပါေတာ့သည္….။

********************************************************************************************************

*လားပင္စင္ = ေရွးအခါက ကႏာၱရတြင္ ခရီးဆက္မသြားႏိုင္ေတာ့ေသာ လားမ်ားအား သတ္ျပစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ထုိသို႕လုပ္ျခင္းကို လားပင္ စင္ေပးတယ္လို႕ ေခၚပါတယ္။

P.S- ဘာကိုအေျခခံၿပီးေရးတယ္ဆိုတာေတာ့ အေရွ႕အပုဒ္ဖတ္ထားတဲ့ သူေတြသိၿပီးသားမို႕ မေျပာေတာ့ပါဘူး ခင္ဗ်ာ   ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သပ္သပ္စီသာ ခံစားၾကဖို႕ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။

ကာလအေပၚလိုက္ၿပီး ေျပာင္းလဲေသာအမွန္တရား…။ ေနရာအေပၚလိုက္ၿပီးေျပာင္းလဲေသာ အမွန္တရား..။ ေရၾကည္ရာကို ျမက္ႏုတတ္ေသာ အမွန္တ ရား..။ ေရမ်ားရာ မိုးလိုက္ရြာၾကေသာ အမွန္တရား…။ ဆန္အိုးထဲက အမွန္တရား…။ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ တစ္ခုအေပၚက အမွန္တရား…။ သင္ပုန္းၾကီး ဖတ္စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲက အမွန္တရား…။ ၾကာၾကာ၀ါးရင္ ခါးတတ္ေသာ အမွန္တရား…။ ေဘာင္ခတ္ထားေသာ အမွန္တရား..။ ေနာက္ဆံုး…။ က်ည္ဆံ တစ္ေတာင့္ေပၚက အမွန္တရား…။ ဒီေလာက္အမွန္တရားေတြ မိွဳလိုေပါက္ေအာင္မ်ားေနတဲ့ၾကား…။ ငါတစ္ေယာက္ထဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္မွားပါရေစ…။

အမွန္တရားဆိုတာ ဒလကအျပန္ ရာဇသၾကၤန္ရလာတဲ့ အသိတရားလား…? ဒီလူၾကီး ဒီေလာက္ေတာ့ မေပ်ာ့ည့ံသင့္ဘူး..။ ရာဇသၾကၤန္အေၾကာင္း ယံုၾကည္ခ်က္ တစ္ခုေၾကာင့္ အဆိပ္ေသာက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသရင္း သက္ေသျပသြားတဲ့ ဆိုကေရးတီး သာျမင္ရင္ အူတက္ေအာင္ပဲ ရယ္ေလ မလား..။ ရင္ဘတ္ၾကီးႏွစ္ျခမ္းပဲ ျဗမ္းျဗမ္းကြဲေအာင္ ငိုေလမလား..။ ဘာပဲေျပာေျပာ ရာဇသၾကၤန္ကေတာ့ ျပန္ၿပီးေကာင္းစားသြားတာပဲ…။ သနားတယ္ ဆိုကေရးတီးရယ္…။ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ မင္းကိုေလးစားတဲ့သူထက္ ရာဇသၾကၤန္လမ္းစဥ္ကို လိုက္ေနၾကတဲ့သူက အဆမတန္သိပ္မ်ား တယ္….။ မင္းမွ ရာဇသၾကၤန္ေလာက္ ဥာဏ္မရွိတာ….။ ေသေလဦးေပါ့ ဆိုကေရးတီးရယ္…။ ေနာက္ထပ္ ၅၄၉ ဘ၀ေလာက္…။

ဘ၀ကို နဖားၾကိဳးထိုးဖို႕ ၾကိဳးစားၾက..။ ကံၾကမၼာကို လာဒ္ထိုးဖို႕ၾကိဳးစားၾက…။ သံုးစားလို႕မရေတာ့တဲ့ အတိတ္က မျဖစ္စေလာက္ေအာင္  ျမင္မွဳေတြကို လူေတြေရွ႕ ခဏခဏထုတ္ၾကြားဖို႕ ၾကိဳးစားၾက…။ ဘ၀ေတြလြတ္ေျမာက္ရဖုိ႕ ဆႏၵေတြကို မီးေလာင္တုန္းခ်နင္းၾက…။ ကိုယ္နာမည္ ေကာင္းရဖို႕၊ အျမတ္ထြက္ဖို႕အတြက္ စုတ္ျပတ္ေနတဲ့လူေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို အသံုးခ်ၾက…။ ဘုရားသခင္ေပးခဲ့တဲ့ လက္ေတြကိုကို လက္ညိဳးထိုးဖို႕ တစ္ခုထဲအ တြက္သံုးဖို႕ ၾကိဳးစားၾက…။ အေပါစား နားလည္မွဳေတြ၊ စာနာဂရုစိုက္ျခင္း မုန္တိုင္းေတြနဲ႕  ယိုင္နဲ႕နဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းအိမ္ေလးေတြကို ရိုက္ခ်ိဳးၾက…။  လူေတြလည္း တစစနဲ႕ အမွ် ေတာင္ေခၚဖို႕ မတန္ေတာ့ဘူး…။

ဒီေခါင္းထဲ ဘယ္လာက္ရိုက္သြားႏိုင္မတဲ့လဲ မဟုတ္တမ္းတရားေတြ…။ ဒီဘက္နားက၀င္ ဟိုဘက္နားက ထြက္…။ ငါ့၀ိဥာဥ္က အမွန္တရားေတြကိုပဲ စုပ္ယူထားလိမ့္မယ္…။ တစ္ခမ္းတစ္နားစိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ က်ဥ္းက်ဥ္းၾကပ္ၾကပ္ ၾကယ္ငါးပြင့္ဟိုတယ္ထဲက သစ္တစ္ပင္ထက္..။ လြင္ျပင္ေတြေပၚ လြတ္လပ္စြာ ရွင္သန္ေနတဲ့ ျမက္ရိုင္းေတြကို ငါဦးညြတ္တယ္…။ တစ္ခုေပးမွ တစ္ခုယူ ဒီေလာကၾကီးထဲ ငါလဲဘာမွမလိုခ်င္ဘူး..။ ငါ့ဆီကလဲ ဘာမွမ ေမွ်ာ္လင့္ၾကေလနဲ႕…။ အဆက္မျပတ္ရြာခ်ေနတဲ့ မိုးခါးေတြထဲ…။ ငါေရာ ဘယ္ေလာက္အထိ ေရအငတ္ခံႏိုင္မလဲ…? ခင္ဗ်ားေရာ ဘယ္ေလာက္ ခ်ဳပ္တည္းႏိုင္မလဲ…?

နာၾကည္းခ်က္ေတြလား…? ခံစားခဲ့ရတာေတြလား….? လာမေျပာပါနဲ႕…။ အမ်ားၾကီးေတာ့မေျပာခ်င္ဘူး…။ ဒါေတြဟာ တစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေနတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာသိရင္ ခရီးဆက္လို႕ရၿပီ..။ တစ္ခါတစ္ေလ ေနာက္တစ္လွမ္းစုတ္တာကို အရွံဳးေပးတယ္လို႕ မထင္မိဖို႕ေတာ့လိုတာေပါ့…။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုေတာ့ေျပာမယ္….။ မ်ည္ရည္ဆိုတာ မခံခ်င္စိတ္ဆိုတဲ့ ယႏာၱရားတစ္ခုကိုလည္ပတ္ေစတဲ့ ေလာင္စာပါပဲ..။ မလိုအပ္ရင္ အျပင္ မထြက္ေစနဲ႕…။ ကိုယ္စီဘ၀ေတြထဲ ေသေသခ်ာခ်ာသိမ္းထား..။ တကယ္တမ္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ရုန္းတဲ့အခါ ေလာင္စာေတြ အျပည့္အ၀ရွိဖို႕ လိုမယ္ေလ…။

P.S- ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြထဲက ရဲရဲရင့္ရင့္က်ရွံဳးခဲ့ျခင္းေတြဟာ အေပါစားေအာင္ျမင္မွဳေတြထက္ အမ်ားၾကီး ျမင့္ျမတ္ၾကပါတယ္…။

Hello Sir,

I know that today gonna be your 100^th birthday ceremony, if you are still in this Mysterious Outlook! I just wrote this letter to let you know that you still keep alive in our souls, though you left our environment and society for a long time!

I have a lot to tell you about Today which you can’t know nor see! It is better you can’t see what’s going on this Earth. You know, that most of the things in our sights are ruined systematically, strategically, slightly, smoothly, delicately, and deeply day by day. I am sure that you will surprise what’s going on Today! Of course, the organization that you loved and loyally severed for many years is included as one of them!

Yes, I know very well that you able to block the river which is nearly flowed by tears and blood! I know very well that you let continue the birds flying in the sky which is nearly substituted by rockets and bullets! I know very well that you allowed the millions of lives to keep sing with their families. I know very well that you gave the chances to the parents to flower their children for new and bright generation. Yes, I do know that you sacrificed a lot for our beloved Union. But one question, please Sir! Does it deserve?

No, don’t think our Mother Land already forget about you! Please, don’t be misunderstood! It ain’t be right anymore! Don’t be doubt that there’s no one who can follow your step, yet! Untill today. Oops! Sorry, I was wrong! But…! Let it be…! I don’t want to talk about that & let’s make secret between you and me. You know what I mean, right?

Maybe we are stupid, useless. Maybe we are not bright enough like you. Maybe the century is already changed. Maybe there’s no chance for us. Maybe our fate was tricked by a magician. Maybe our dreams are locked. Maybe our histories are over written. Maybe we are screwed up. Maybe we are complicated. Maybe we are trapped!

But don’t think twice, Sir. If somebody destroyed our chances, we will find another ways! If our fates are tricked by a magician, we will use our inspiration to revolute that magician! If our dreams are locked, we will find the key for our freedom. If someone over written our history, we will try to re-write our history with our spirits again! We will cut the head of the illusion which makes us complicated and stuck between unnecessary worries.

You should know only one thing, Sir. Maybe our skin becomes pale, for lacking of rights. But the blood which flowing in our veins  still red, brilliantly as our Union’s Flag still red all over the sky! You know that we are still singing our own National Anthem which was written with our grand, grand generation’s blood and spirits! We sang, we still singing and we will sing as loud as we can, not with our mouths, but with our hearts till the end of the world, loudly….., proudly….! I bet you that you will be smiling at that time! Isn’t it?

Sir, I can promise you one thing that, no matter what happen to us we, our generation will keep walking till all the Countries, Nations in this Universe know WHAT WE ARE! WHAT OUR COUNTRY IS! HOW WE LOVE OUR UNION! HOW WE BRAVE! HOW WE PATRIOTIC….!

HAPPY 100^TH BIRTHDAY ANNIVERSARY, SIR!

I BELIEVE THAT GOD WILL BLESS US AND OUR BELOVED UNION, SIR!

BLACK DREAM

P.S- WITH REMINISCENCE