မိုးဖြဲမ်ား ေျဖညွင္းစြာ စတင္ က်ဆင္းလာပါတယ္…။

အခန္း (၁)

ညင္သာစြာ ျဖတ္သန္းတိုက္ခတ္လိုက္တဲ့ ေလႏုေအးတစ္ခ်က္ အမွတ္တမဲ့ သူ႕ရင္ခုန္သံအခ်ိဳ႕ကို က်ီစယ္သြားပံုက မေထမဲ့ျမင္ႏိုင္လွပါတယ္…။ သိစိတ္တစ္၀က္ မသိစိတ္တစ္၀က္နဲ႕ သတိထားမိေတာ့မွ သူ႕ေျခလွမ္းေတြ အခန္းနဲ႕အျပည့္တပ္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ေတြဆီကို ဦးတည္ ေနေၾကာင္း သူ သတိထားမိလိုက္ပါတယ္…။

ခပ္ဟဟ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပတင္းေပါက္တံခါးကို သူဆြဲဖြင့္လိုက္တာနဲ႕ တစ္ျပိဳင္နက္…။ အဆံုးအစမဲ့စြာ တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေလေျပတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ အတူ ပိုင္ရွင္မဲ့ မိုးစက္ေတြ သူ႕ရဲ႕ပါးျပင္ေပၚကို အလုအယက္….။ သို႕မဟုတ္….။ အားကိုးတၾကီး လာေရာက္ဖက္တြယ္ၾကပါတယ္။ အင္းေလ….။ သူတို႕လည္း ဒီေလာက္ေအးစက္ေနတဲ့ အျပင္ေလာကမွာေနရတာ ခ်မ္းေလာက္ေရာေပါ့…။ တစ္ေန႕ေန႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ အခုလိုပဲ ေႏြးေထြးတဲ့ေနရာ တစ္ခုခု ကို ခိုနားရေကာင္းရဲ႕ဆိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ဖူး….။ ေမွ်ာ္လင့္ဖူးခဲ့ၾကမွာေပါ့…။

မိုးစက္အခ်ိဳ႕ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္တစ္ေလွ်ာက္ ဟိုနား…။ ေနာက္…။ ဒီနား…။ စုစုေ၀းေ၀း….။ ျပန္႕က်ဲလို႕ နားေနၾကေလရဲ႕….။ ေကာင္းကင္ခရီးကို ျဖတ္သန္း ပံ်သန္းလာၾကရတာ သူတို႕အတြက္ သိပ္ကိုေမာပန္းသတဲ့ေလ…။ တစ္ေန႕ေတာ့ ေျမျပင္ခရီးကို ျဖတ္သန္းေနရတဲ့သူေတြ အေၾကာင္း သူတို႕ကို ေျပာျပရပါဦးမယ္…။ အဆင္ေျပမယ္ဆိုရင္ သူတို႕ေတြရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ေကာင္းကင္ေပၚက အေတြ႕အၾကံဳေတြကိုလည္း တတ္ႏိုင္သ ေလာက္ တီးေခါက္ၾကည့္ရပါဦးမယ္…။ ထားပါေလ…။ ေကာင္းကင္ေပၚကို ေရာက္ပါ့မလား..။ မေရာက္ႏိုင္ဖူးလား ဆိုတာထက္…။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိထားေတာ့ မေကာင္းဘူးလားေလ…။

တကယ္ေတာ့ ဒီမိုးစက္ေတြဟာ မွားယြင္းေသာ ခိုလွံဳရာကိုရွာခဲ့ၾကတာပါ…။ ေအးစက္မွဳေတြနဲ႕ စတင္ဖြဲ႕တည္လာခဲ့တဲ့ သူတို႕ဘ၀ေတြ ဆက္လက္ ရပ္တည္ဖို႕အတြက္….။ ေပ်ာ္သည္ျဖစ္ေစ မေပ်ာ္သည္ ျဖစ္ေစ…။ သူတို႕ဟာ အဲ့ဒီ့ေအးစက္မွဳေတြ ၾကားမွာပဲ ဆက္လက္ေနထိုင္ဖို႕ လိုပါလိ့မ္မယ္…။ ေႏြးေထြးမွဳကို မိုက္မဲစြာ ရွာေဖြခဲ့တဲ မိုးစက္အခ်ိဳ႕…။ သူတို႕ေတာင့္တခဲ့ၾကတဲ့ ေႏြးေထြးမွဳကိုရတဲ့အခိုက္….။ မၾကာခင္မွာပဲ ေျခာက္ခမ္းကြယ္ေပ်ာက္ သြားၾကေလရဲ႕….။

တစ္ေန႕ေန႕တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေႏြးေထြးမွဳကို အခုလိုမိုက္မဲစြာ ရွာေဖြ ခိုလွံဳခဲ့ၾကဖူးတဲ့ မိုးစက္ေတြဟာ…။ အသစ္အသစ္ေသာ ေနာင္ျဖစ္လာမယ့္ မ်ိဳး ဆက္သစ္ မိုးစက္ေတြအတြက္ မျဖစ္မေန သင္ယူစရာ သင္ခန္းစာ တစ္ခုမ်ား ျဖစ္လာေလမလား….။

အခန္း (၂)

ညဥ့္သည္ တေျဖးေျဖးခ်င္း အခ်ိန္၏တိုက္စားျခင္းကို ခံတုရင္းျဖင့္ က်ရွံဳးလို႕လာေနပါတယ္…။ တကယ္ေတာ့ အလင္းရဲ႕အင္အားကို ေတာင့္ခံႏိုင္တဲ့ အေမွာင္ဆိုတာ ဘယ္ရာဇ၀င္မွာမွ မရွိခဲ့ဖူးဘူးေလ…။ မိုးစက္ေတြ….။ မိုးစက္ေတြ….။ ဆက္လို႕သာ ၾကေနၾကေလရဲ႕…။ နီျမန္းေနတဲ့ ေကာင္းကင္ ေအာက္…။ မိုးစက္အခ်ိဳ႕ လမ္းေပ်ာက္ေနၾကတယ္…။ မိုးစက္အခ်ိဳ႕ လမ္းေဖာက္ေနၾကတယ္…။

မာက်ဴရီ မီးလံုးနားက ခရီးဆက္ခဲ့တဲ့ မိုးစက္အခ်ိဳ႕က ၀ါဖန္႕ဖန္႕အေရာင္ေတြနဲ႕…။ တံခါးပိတ္ထားတဲ့ ဆိုင္ခန္းတစ္ခုရဲ႕ “ၾကိဳဆိုပါတယ္” ဆိုတဲ့ ဆိုင္း ဘုတ္မွာထြန္းထားတဲ့ အစိမ္းေရာင္ မီးသီးေတြနားက မိုးစက္အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ခပ္စိမ္းစိမ္း…။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ…။ ၀ါဖန္႕ဖန္႕အေရာင္နဲ႕ ခရီးဆက္သြား တဲ့ မိုးစက္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ အစိမ္းေရာင္ေတြနဲ႕ ခရီးဆက္သြားတဲ့ မိုးစက္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္…။ အနဲနဲ႕အမ်ားေတာ့…။ ပိန္းပိတ္ေအာင္ က်ယ္ေျပာေနတဲ့ ေကာင္းကင္ေအာက္ ဘယ္သူမွ သတိမထားမိလိုက္ပဲ တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတဲ့ မိုးစက္ေတြထက္စာရင္ေတာ့…။ အဲ့ဒီ့ မိုးစက္ေတြထက္ စာရင္ေတာ့….။

လွပတဲ့ညတစ္ခုျဖစ္ဖို႕အတြက္..။ တကယ္တမ္း…။ အေမွာင္ဟာ ဓားစာခံတစ္ေယာက္ပါ…။ တစ္ခါတစ္ေလ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ ၾကယ္ေရာင္စံုေတြ ရဲ႕  အလွကို လူေတြခ်ီးမြမ္း ေထာပနာ ျပႏိုင္ၾကဖို႕အတြက္ အေမွာင္ဟာ ဗီလိန္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ အသံုးေတာ္ခံပါတယ္…။ ဘာပဲေျပာေျပာ အေမွာင္ထဲမွာ ဘယ္သူမွသတိမထားမိလိုက္ပဲ ခရီးဆက္ရင္းေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ မိုးစက္ေတြဟာ အနဲဆံုးေတာ့ အျခားမိုးစက္ေတြလို အေရာင္ေတြ အဆိုးမခံ လိုက္ရဖူးေပါ့ေလ…။ ကံေကာင္းပါေစ မိုးစက္ေတြေရ….။

အခန္း (၃)

ေတြးလက္စ အေတြးအခ်ိဳ႕ကို ခဏရပ္လုိက္တယ္…။ အက်င့္ရၿပီးသားျဖစ္ေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြက စီးကရက္တစ္လိပ္ကို မီးညိွၿပီးေနၿပီေပါ့..။ သခင့္အလိုက္ကို သိပ္သိတတ္ၾကပံုမ်ား…။ အားရပါးရ ရွဴရွဳလိုက္တဲ့ ခဏ အရာရာဟာ ရီရီေ၀ေ၀ ၀ိုးတိုး၀ါးတားနဲ႕ လွပလို႕ေနရဲ႕…။ မ်က္လံုးေတြကို သူေျဖးညွင္းစြာ ပိတ္လိုက္ေတာ့….။ သာယာတဲ့ ဂီတသံတစ္ခု သူ႕အၾကားအာရံုထဲကို ႏူးညံ့စြာ စီး၀င္လာတယ္…။

Yanni ရဲ႕ Reflection Of Passion …..။

အဆုတ္ထဲက ဆန္တက္လာတဲ့ မီးခိုးေငြ႕ေတြကို သူႏွေျမာတသၾကီးစြာ ေျဖးေျဖးျခင္း မွဳတ္ထုတ္လိုက္တယ္…။ တလြင့္လြင့္ တေျမာေျမာနဲ႕ လြင့္ထြက္သြားတဲ့ မီးခိုးေငြ႕အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ မိုးစက္အခိ်ဳ႕ တဟြတ္ဟြတ္နဲ႕ သီးသြားၾကတယ္…။ ခပ္တိုးတိုးဆိုေပမယ့္..။ သူၾကားျဖစ္ေအာင္ ၾကားလိုက္ မိတယ္..။ သူ႕ႏွဳတ္ခမ္းမွာ အျပံဳးတစ္ခု ရိပ္ကနဲ႕ ျဖတ္သန္းသြားတယ္..။ ၾကည့္စမ္းပါဦး..။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ၾကီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ မြန္းၾကပ္ေနပံုမ်ား..။

ဟား…..။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို သိပ္သည္းစြာ သတိရေနတဲ့ စိတ္ေတြမ်ား သက္သာသြားေလမလား…။ သူ သက္ျပင္းအခ်ိဳ႕တစ္ ၀က္ကို ခဲရာခဲဆစ္ ထုစစ္ ဖန္တီးလိုက္တယ္…။

အျပင္မွာ မိုးစက္ေတြ တဖြဲဖြဲဆက္လက္ ၾကဆင္းေနၾကတုန္း…။ နဲနဲေတာ့ မိုးစက္ေတြက်ဲလာေနၿပီထင္သည္…။

သူ႕လက္ထဲမွာလည္း စီးကရက္တစ္လိပ္ အေငြ႕တလူလူနဲ႕ ေလာင္ျမိဳက္လို႕ေကာင္းေနတုန္း…။ အရင္ကထက္ေတာ့ ကုန္ဖို႕ နီးလာၿပီထင္သည္။

အၾကားအာရံုေတြထဲမွာလည္း Yanni ရဲ႕ Reflection Of Passion ကို ၾကားေနရတုန္း..။ အဆံုးကိုေရာက္ဖို႕ေတာ့ နီးလာၿပီထင္ပါသည္။

ဇာတ္သိမ္း

မိုးတိတ္သြားခဲ့ေလၿပီ….။

ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ဘာပဲလုပ္လုပ္ တစ္ဘက္စြန္းကို ေရာက္တတ္ေလေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ့္ခံစားခ်က္..။ ကြ်န္ေတာ့္အယူအဆ…။ ကြ်န္ေတာ့္ အေတြးအေခၚေတြဟာလဲ..။ သူမ်ားနဲ႕ေတာ့ နဲနဲကြာျခင္ ကြာဟေနပါလိ့မ္မယ္…။ ၾကိဳက္တဲ့သူက ခံစားလိုက္ပါ..။ မၾကိဳက္တဲ့လူကေတာ့ ပိတ္လိုက္ရံု ေပါ့ဗ်ာ..။

Blackout – Scorpions

Numb – Linkin Park

Enter Sadman – Metallica

P.S- ထြက္ေပါက္ေပ်ာက္ေနတဲ့သူေတြအားလံုး အျမန္ဆံုး ျပန္လန္းႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ..။

နားေထာင္ေနတာေတြက…။ ကြ်န္ေတာ္က အျပင္းၾကိဳက္ေတာ့ အျပင္းေတြမ်ားပါတယ္..။ အျပင္းတကာ့ အျပင္းစားေတြဆိုတဲ့ Rocker ၾကီးေတြရဲ႕ တစ္ခါတစ္ေလ ႏူးည့ံတဲ့ သံစဥ္ေတြနဲ႕ စကားလံုးေတြက ႏုၿပီ၊ ရြၿပီဆိုရင္လည္း က်န္တဲ့သူေတြ လက္မွိဳင္ခ်ရေအာင္ပါပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္ ေလာေလာဆယ္ ခံစားမိတဲ့ သီခ်င္းအခ်ိဳ႕ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္..။

ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ဘူး..။ တစ္ခုခုေပါ့..။ ထြက္ေပါက္ေလးမ်ား ရလိုရညားပါ…။

IF YOUR GONE – MATCHBOX 20

OUTSIDE – STAIND

ONE LAST BREATH – CREED

p.s- သီခ်င္းေတြထဲက ၾကိဳက္တာရွိရင္ ဆက္သြယ္လိုက္ပါ ကြ်န္ေတာ့္ဆီမွာ ရွိပါတယ္..။

Relativity Theory ထဲမွာ အိုင္းစတိုင္းက ဒီလိုရွင္းျပထားပါတယ္ ” ကြ်န္ေတာ္တို႕ စာေမးပြဲ (ကိုယ္မေျဖႏိုင္တဲ့) အခန္းတစ္ခုထဲမွာေရာက္ ေန တယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ေတြက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ကို မကုန္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..။ လူကလည္း ေဇာေခြ်းေတြျပန္လို႕..။ ဘာေရးလို႕ေရးရမွန္းလဲမသိ…။ အခ်ိန္ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႕ကို မကုန္ေတာ့ပါဘူး…။ အဲ့ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အခ်ိန္ေတြကို ၾကာလိုက္တာလို႕ ျမည္တြန္ေတာက္ တီးတတ္ၾကပါတယ္…။ အဲ..။ ဒါေပမယ့္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူရဲ႕ ေဘးနားမွာမ်ား ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ရွိေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္သြားၾကပံုမ်ား ဘယ္ကေန ဘယ္လို ကုန္သြားမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး..။” လို႕အခ်ိန္ရဲ႕ ပရမတ္ တစ္ခုကို ရွင္းျပသြားပါတယ္..။

တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူသားေတြဟာ အခ်ိန္ဆိုတဲ့အရာတစ္ခုရဲ႕ လွည့္စားျခင္းကို ခံေနခဲ့ၾကရျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္…။ ကိုမင္းတေစ ေရးခဲ့တဲ့ ပို႕စ္တစ္ခုထဲက စာသားကို ျပန္ကိုးကားၿပီးေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူသားေတြဟာ ကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္းခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ဆိုတဲ့ ေလွာင္အိမ္ ထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ျပန္ၿပီး အခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခံေနၾကရျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္…။ ဒါေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေတြ ေ၀မွဳ (Illusion) ေတြကို အတိုင္းသာ ျမင္ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္…။

ဒီလုိေတြေ၀မွဳေတြ ျဖစ္ရျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ မိမိရဲ႕ ဖန္တီးႏိုင္မွဳ၊ သိျမင္ႏိုင္မွဳ၊ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မွဳ အစရွိတဲ့ Inspiration ေတြကို ကိုယ္တိုင္ ခ်ိဳးႏွိမ္ အက်ဥ္းခ်ထားလို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္…။ တကယ္ေတာ့ Inspiration ဆိုတာဟာ စိုက္ပ်ိဳးအပ္တဲ့ အပင္ေလးတစ္ခုပါ…။ သူ႕ကို Self Cofindence, Self Control အစရွိတဲ့ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မွဳ၊ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မွဳ စတဲ့ ေျမၾသဇာေလးေတြ ေကြ်းၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ စနစ္တက်စိုက္ပိ်ဳးမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အနာဂတ္ေတြဟာ လွပစြာ ဖူးပြင့္ ေ၀ဆာလာမွာ မလြဲပါဘူး…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕လူသားေတြဟာ မၾကာခဏလည္း ထြက္ေပါက္ေပ်ာက္ေနတတ္ၾကပါတယ္..။ ဒါမွမဟုတ္ ထြက္ေပါက္တစ္ခုကို အေသအလဲ ရွာေနၾကတယ္ လို႕ေျပာလို႕လဲရပါတယ္..။ တကယ္ဆုိရင္ အဲ့ဒါကလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ မွားယြင္းေနမွဳတစ္ခုလို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ထြက္ေပါက္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တကူးတက လိုက္ရွာေနစရာမလိုပါဘူး…။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကိုယ္တိုင္ကိုက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြအတြက္ ထြက္ေပါက္ (Exit) ျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ…။

ကြ်န္ေတာ္ စကားလံုးေလးႏွစ္လံုးကို ငယ္ငယ္ကတည္းက သေဘာက်မိတာရွိပါတယ္..။ Exist နဲ႕ Exit ပါ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြ  ျဖစ္တည္ (Exist) ေန မွ် ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ ကိုယ္ပိုင္ထြက္ေပါက္ (Exit) ေတြဟာ အတိအက်ကို ရွိေနၿပီးသားလို႕ ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ဘုရားသခင္က ဖန္ဆင္းေပးခဲ့တယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳဟာ ၿပီးျပည့္စံုၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္…။ ဒါဆိုရင္ ေသာကေတြ၊ အလိုမက်မွဳေတြ၊ မျပည့္စံုမွဳေတြက ဘာလဲလို႕ ေမးလာပါလိ့မ္မယ္..။ ဟုတ္ပါတယ္…။ အဲ့ဒါေတြကိုယ္တိုင္ကိုက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳ တစ္ခုထဲမွာ မျဖစ္မေနပါ၀င္ေနရမယ့္ အဓိကသရုပ္ေဆာင္ (Main Character) ေတြပါပဲ…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳထဲမွာ သူတို႕သာမပါ၀င္ခဲ့ဖူးဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကာလသံုးပါးဟာ တကယ္ကို ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္နဲ႕ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ အတိ ျဖစ္ေနမွာေသခ်ာပါတယ္…။ တကယ္ေတာ့ ေလာကရဲ႕ အနိဌာရံုနဲ႕ ေသာကေတြဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳ၊ အဆံုးစြန္ဆံုး လြတ္ ေျမာက္မွဳ (နိဗၶာန္ သို႕မဟုတ္ ေကာင္းကင္ဘံု) အတြက္ တကယ့္ကို မိတ္ေဆြေကာင္းေတြပါပဲ…။ သူတို႕ဟာ တကယ့္မိတ္ေဆြစစ္စစ္ေတြပါ…။ တစ္ ခ်ိန္ထဲမွာပဲ သူတို႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အတြက္ ေလွခါးထစ္ေတြတျဖစ္လဲ ပါရမီျဖည့္ဘက္ေတြ အေနနဲ႕ ရွိေနပါတယ္။ ဘယ္လိုေလွခါးထစ္ေတြလဲ ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘ၀ ျမင့္သထက္ျမင့္မားၿပီး အဆံုးစြန္ဆံုးေသာ လြတ္ေျမာက္မွဳတစ္ခုအထိေရာက္ရွိေအာင္ ပို႕ေဆာင္ေပးမယ့္ ဘ၀ရဲ႕ ေလွခါးထစ္ေတြပဲေပါ့…။

ကြ်န္ေတာ့္အျမင္အရေတာ့ ေလာကရဲ႕သာယာမွဳ၊ ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္မွဳဆိုတာေတြကမွ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘ၀ေတြအတြက္ တကယ့္ ရန္သူအစစ္ေတြပါ။ သူတို႕က ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို စြဲလမ္းမွဳေတြ၊ တပ္မက္မွဳေတြ ေပးပါတယ္..။ အနတၱကို အတၱျဖစ္ေစပါတယ္…။ ရမက္ျဖစ္ေစပါတယ္..။ တဏွာျဖစ္ေစ ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရိုးရိုးေလးစဥ္းစားၾကည့္ရင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္…။ ေလာကဓံဆိုတာ (၈) ပါးထက္မပိုပါဘူး..။ အဲ့ဒီ့ မမ်ားလွေသာ ရွစ္ပါးကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေသေသခ်ာခ်ာ ခြဲျခမ္းၿပီး Analyse လုပ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေကာင္းျခင္းနဲ႕ဆိုးျခင္းဟာ တစ္ဘက္ကို (၄) ခုစီ မွ်တစြာ ပါ၀င္ေနတာကို ေတြ႕ရပါလိ့မ္မယ္…။ မပူပါနဲ႕…။ ဘယ္ေတာ့မွ (၈) ပါးထက္ပိုလာမွာမဟုတ္ပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ေျပာတာပါ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳ Existence (မဂၢဇင္းမဟုတ္ပါ ) က အားလံုးကို ၿပီးျပည့္စံုစြာ ဖန္ဆင္းေပးခဲ့ပါတယ္လို႕…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေတြ႕ၾကံဳေနရတဲ့  အခက္အခဲေတြ၊ ပူပင္ေသာကေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ အျမင္တစ္မ်ိဳးေျပာင္းၾကည့္ၾကပါစို႕…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ တပ္မ ေတာ္အၾကီးအကဲ တစ္ေယာက္ေျပာခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္း (ကြ်န္ေတာ္တို႕ သင္တန္းဆင္းတုန္းက ေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႕ခြန္းထဲမွ ေကာက္ႏွဳတ္ခ်က္ပါ) ကို ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး ႏွစ္သက္မိပါတယ္…။

“…ရဲေဘာ္တို႕ တကယ္ေတာ့ အခက္အခဲေတြ၊ ဒုကၡဆင္းရဲေတြဆိုတာဟာ ရဲေဘာ္တုိ႕အတြက္ ရန္သူေတြမဟုတ္ပါဘူး..။ မိတ္ေဆြပါ..။ အေထာက္ အပံ့ေတြပါ…။ ရဲေဘာ္တို႕အေနနဲ႕သိထားရမွာက အခက္အခဲေတြ ဒုကၡေတြနဲ႕ ေတြ႕ၾကံဳၾကတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ေရွာင္ဖယ္ဖုိ႕မၾကိဳးစားပဲ ရင္ဆိုင္ၾကဖို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ျပႆနာအခက္အခဲေတြဆိုတာ ရဲေဘာ္တို႕ ဘ၀ေတြ အတြက္ ေလွခါးထစ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ျပႆနာတစ္ခုကို ရွင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းႏိုင္ျခင္းဟာ ေလွခါးထစ္တစ္ဆင့္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ ေျချခႏိုင္ျခင္းလို႕ အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ပါတယ္..။ ရဲေဘာ္တို႕အေနနဲ႕ ျပႆနာေတြ အခက္အခဲေတြ မ်ားမ်ားရင္ဆိုင္ရေလ..။ သို႕မဟုတ္ မ်ားမ်ား ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေလ ရဲေဘာ္တို႕ရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြ ပိုမိုထက္ျမက္ေကာင္းမြန္လာၿပီး ေလွခါးတစ္ေတြကို တထစ္ၿပီး တထစ္နင္းျဖတ္ႏိုင္ကာ ဘ၀ရဲ႕ေအာင္ျမင္မွဳေတြကို အျမန္ဆံုးေရာက္ရွိမွာ ျဖစ္ပါ တယ္..။ ျပႆနာေတြ၊ အခက္အခဲေတြကို ရင္မဆိုင္ပဲ ေရွာင္လြဲေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ရဲေဘာ္တို႕ဟာ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မွဳကို ေရွာင္လႊဲေနတာနဲ႕ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…” ဆိုၿပီးမွာၾကားခဲ့ပါတယ္..။

အတိအက်မဟုတ္ေပမယ့္ သူေျပာခဲ့တဲ့အႏွစ္သာရက အဲ့ဒီ့အတိုင္းပါပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္ဘ၀မွာ အခက္အခက္ေတြနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ရတိုင္းအဲ့ဒီ့စကားကို အျမဲ သတိရမိၿပီး ကြ်န္ေတာ္ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္…။ ေနာက္တစ္ခုရွိပါေသးတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြရဲ႕ အခက္အခဲေတြ၊ ျပႆနာ ေတြဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူသားေတြအတြက္ အႏွစ္သာရအရွိဆံုး၊ အလွပဆံုး ဟာသ ဇာတ္ကြက္ေတြပါပဲ…။ အခက္အခဲေတြ၊ ျပႆနာေတြနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ရခ်ိန္တိုင္းမွာ ျပံဳးႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တိုက္တြန္းလိုပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လဲ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္..။ မယံုမရွိပါနဲ႕ ျပႆနာ၊ အခက္ အခဲေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူတို႕ကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးလုိက္တဲ့ အျပံဳးဒဏ္ကို သူတို႕မခံႏိုင္ၾကပါဘူး..။ ခဏတာအတြင္းမွာပဲ လက္နက္ျခ အညံ့ခံ သြားၾကပါလိ့မ္မယ္..။ အဲ့ဒီ့အခါၾကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနာက္ထပ္ ေလွခါးတစ္ဆင့္ကို ျပံဳးၿပီး ဆက္တက္ၾကရံုေပါ့…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ သဘာ၀တရားၾကီးထဲမွာ အဆိုးဆိုတာမရွိရင္ အေကာင္းဆိုတာလဲ ျဖစ္မလာပါဘူး..။ အားလံုးဟာ ဆက္စပ္မွဳ (Relative) ရွိေနပါ တယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ သဘာ၀ၾကီးထဲမွာ လူဆိုးဆိုတာ မရွိရင္ လူေကာင္းဆိုတာ ရွိမလာေတာ့ပါဘူး..။ ဘာေၾကာင့္လဲ ? ဒီလူတစ္ေယာက္ ေကာင္းတယ္ဆိုတာကို ေပၚလြင္ဖို႕ ဆိုးတယ္ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္မရွိပဲ လူေကာင္းဆိုတဲ့ စကားလံုး (သို႕မဟုတ္) ေ၀ါဟာရတစ္ခုကို ဘယ္လိုမွ တည္ေဆာက္လို႕မရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူသားေတြရဲ႕ သဘာ၀အရ အျမဲ လိုလိုပင္ တစ္ခုထက္ပိုလာပါက ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္ ၾကတာ ထံုးစင္တစ္ခုပင္ျဖစ္ေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္ၾကတာေပါ့…။ ဒါေပမယ့္ သူမ်ားနဲ႕ေတာ့မဟုတ္ဘူး..။ မေန႕က ကြ်န္ေတာ္တိုနဲ႕ ဒီေန႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုေပါ့ဗ်ာ…။

ဒါေပမယ့္ ေလာကမွာ ဘယ္အရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အစြန္းေရာက္တာ မေကာင္းဘူးဆိုတာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ သတိထားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္..။ မည္သို႕ပင္ ျဖစ္ေစ အခ်ိန္ေတြ၊ ပညတ္ေတြရဲ႕ လွည့္စားမွဳေအာက္မွာ အတူကြ လွည့္စားခံေနၾကရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူသားေတြအခ်င္းခ်င္း  တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ အျပန္လွန္ကူညီေစာင့္ေရွာက္ကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အသီးသီးေသာ ကိုယ္ပိုင္ထြက္ေပါက္ေတြကို ျပံဳးရႊင္စြာ ရွာေဖြေတြ႕ ရွိႏုိင္ၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းရင္း…..

………ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ၂၄ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕အတြက္ အမွတ္တရေရးသားလိုက္ပါတယ္…။

P.S- ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေသာ ေက်းဇူးရွင္ မိဘႏွစ္ပါး၊ သင္ဆရာ။ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာမ်ားအားလံုးႏွင့္တကြ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမြးဖြားခြင့္ေပးခဲ့ေသာ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တဲ့  အမိျမန္မာႏိုင္ငံၾကီး က်န္းမာ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစလို႕ ကြ်န္ေတာ္ အေ၀းမွပဲ ဦးခ်ကန္ေတာ့ ေမတၱာပို႕လိုက္ပါတယ္…။