zkaungkhant for pointing my typing error )

ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ့ေန႕က ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ဓာတ္ပံုဆရာၾကီး Dragonz (မိတ္ကပ္လိမ္းတဲ့ နဂါးၾကီး) ရဲ႕ ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႕ျဖစ္လို႕ပါ..။ သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕က ေမြးလတူလို႕လားေတာ့မသိဘူး..။ အႏုပညာကိုရူးသြပ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး တူၾကပါ တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ထက္စာရင္ ဒီေကာင္က ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ အႏုပညာဆန္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရပါတယ္..။ (အတည္ေနာက္တာပါ ဒီေကာင္ၾကီးက ရုပ္သာၾကမ္းတာ..။ စိတ္ထားကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္..။ ) ကြ်န္ေတာ္က အလုပ္တစ္ခုလုပ္ရင္ စိတ္မရွည္သေလာက္ ဒီေကာင္က အလုပ္တစ္ခုကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ အေသးစိတ္လုပ္တတ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က ၀လံုးေတာင္ ၀ိုင္းေအာင္မေရးတတ္ သေလာက္ ဒီေကာင္က ပန္းခ်ီ၊ ကာတြန္း ေကာင္းေကာင္းဆြဲတတ္ပါတယ္..။ စာေတြဘာေတြလည္းေရးပါတယ္..။ ဒါေတြက သိပ္မထူးဆန္း ဘူးလား? အိုေက ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္ ထူးဆန္းတာေလးတစ္ခုေျပာျပပါမယ္..။ အဲ့ဒီ့ နဂါးက Paper Art ( ေရာင္စံု ကဒ္ထူစကၠဴမ်ားကို သံုးကာ ဒီဇိုင္းေတြေဖာ္တဲ့ ပညာလို႕ပဲ အၾကမ္းဖ်ဥး္သတ္မွတ္ၾကတာေပါ့ ) ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ကြ်မ္းက်င္ပါတယ္..။ အခု ေအာက္မွာ ဒီေကာင္လက္ေဆာင္ ေပးဖို႕လုပ္ထားတဲ့ Paper Art Design တစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ ရိုက္ေပးထားတဲ့ ပံုတင္ေပးထားပါတယ္..။ (Order မွာယူလိုပါက လက္လီလက္ကား လက္ခံပါတယ္တဲ့..။ )

ဆိုေတာ့..။ သူေမြးေန႕အမွတ္တရ ျဖစ္ဖို႕..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ခ်ိန္းၿပီး မနက္ပိုင္းမွာ ႏွင္းေလ်ာစီးသြားၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ တကယ့္ပထမဆံုး စလုပ္ဖူးတဲ့အလုပ္တစ္ခု အေနနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက Skate (In-Line Roller) စီးတတ္တဲ့အတြက္ အစပိုင္း ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ယိုင္တိုင္ ယိုင္တိုင္စီးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ..။ ေတာ္ေတာ္ေလးအသားက် သြားပါတယ္..။ လိပ္ ရယ္..။ အၾကိဳင္ရယ္…။ ဂါးဂါးရယ္ကေတာ့ တပိုင္းပိုင္း တဗုန္းဗုန္းပါပဲ..။ (သိကၡာခ်တာမဟုတ္ပါဘူး..။ အမွန္က အပုပ္ခ်တာပါ  ) ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးရဲ႕ ႏွင္းေလ်ာစီးအနီးကပ္ နည္းျပကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေက်ာ္ကဗ်ာဆရာ ပူရွကင္နဲ႕ တေထရာတည္းတူတဲ့ (အထူးသျဖင့္ သူ႕ရဲ႕ လန္ထြက္ ေနတဲ့ Hair Stlye က ခြ်တ္စြတ္တူပါတယ္) ခ်စ္စရာနာမည္ေလးကို ပိုင္ဆိုင္ထားသူ လီဆူးမပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္တို႕သြားတဲ့ ခရီးစဥ္မွာပါ၀င္သူေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ရယ္..။ ဂါးဂါးရယ္..။ လိပ္ (မ) ရယ္..။ အၾကိဳင္ ရယ္..။ ေပါက္စီရယ္..။ လီဆူးမရယ္။ ေနာက္္တစ္ေယာက္ရယ္ပါ (ဒီေကာင့္ Nick Name ကေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ဖဲ့သလိုျဖစ္ေနမွာစိုးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ထည့္မေရးေတာ့ပါဘူး ) စုစုေပါင္း (၇) ေယာက္ပါ..။

Skate စီးတုန္းက ဒူးေလာက္ပဲ ေညာင္းပါတယ္..။ အခု ႏွင္းေလ်ာ Skate မွာေတာ့ လက္က တုတ္ေခ်ာင္းႏွစ္ေခ်ာင္းကို အားယူၿပီးတြန္းရတဲ့အတြက္ လက္ေမာင္းေတြပါ အီစလံေ၀သြားပါတယ္..။ (စီးေနတုန္းကေတြးထားတဲ့အတိုင္းပဲ ညလည္းေရာက္ေရာ လက္ေမာင္းေတြ ကိုက္ပါေတာ့တယ္..။) ဒီေနရာမွာ ၾကံဳၾကိဳက္လို႕ ႏွင္းေလ်ာစီးနည္း တက္ကနီကြီးေလး နဲနဲေပးလိုက္ပါမယ္..။ (Skate စီးတတ္ၿပီးသူေတြကေတာ့ စက္ဘီးစီးတတ္တဲ့သူ ဆိုင္ကယ္စီးသင္ သေလာက္ပါပဲ) ဒူးနဲနဲေကြးပါ..။ ခါးနဲနဲညြတ္ပါ..။ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ Weight ကို အတင္းအားမထည့္ထားပါနဲ႕ (အတြင္းအားမသံုးပါနဲ႕..။ သံုးပါက ေခ်ာေနတဲ့ႏွင္းျပင္ေပၚမွာ ဖြတ္ကနဲ ဖင္ထိုင္လွ်က္က်ပါလိ့မ္မယ္) စိတ္ကိုေလ်ာ့ထားပါ..။ ႏွင္းေလ်ာစီးတဲ့အျပားႏွစ္ခု Parallel ျဖစ္ဖို႕ကို သတိထားပါ (မထားပါက ထုိအျပား ႏွစ္ခု ေ၀းသြားလွ်င္ ေပါင္ျပဲကာ ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္း ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ပူးသြားပါက ေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္းလိမ္ၿပီးေတာ့ Blackie က် (Black Dream က် မဟုတ္ပါ) က်ပါလိ့မ္မယ္..။) ထို႕ေနာက္ တုတ္တံ ႏွစ္ေခ်ာင္းကို မိမိရဲ႕ေနာက္နားခပ္က် က်ကိုထားကာ အားယူၿပီးတြန္းပါ..။ အရွိန္မရခင္ အနဲငယ္ အားစိုက္ရေပမယ့္ အရွိန္ရသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ဟပ္ထိုးလဲ..။ မွားလို႕…။ သက္ေတာင့္ သက္သာ တြန္းရံုနဲ႕ ရႊီးကနဲ ရႊီးကနဲ သြားပါလိ့မ္မယ္…။

ထိုကဲ့သို႕ စနစ္တက် (ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႕) နာရီ၀က္ေလာက္ ထရိန္နင္ဆင္းၿပီးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အားလံုးဟာ ဂ်ိန္းစဘြန္းနဲ႕ ငါလား ငါလား စီးႏိုင္ေလာက္တဲ့အေျခအေနကို ေရာက္သြားပါေတာ့ တယ္..။ (မယံုပါက ညာသည္ဟု မွတ္ၾကကုန္..)

ဒီေနရာမွာ ဗဟုသုတအေနနဲ႕ တစ္ခုေျပာစရာရွိလာပါတယ္..။ ဒါကေတာ့ အေအးခ်ိန္ပါပဲ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွင္းေလ်ာသြားစီးတဲ့ေန႕က ကြ်န္ေတာ္ ထင္တာမမွားဘူးဆိုရင္ အႏွဳတ္ ၁၅ ရွိပါတယ္..။ (ေသခ်ာတာကေတာ့ အႏွဳတ္ ၁၀ ေအာက္မေရာက္ပါဘူး) ေတာ္ေတာ္ေလး ေအး တယ္လို႕ယူဆလို႕ ရပါတယ္..။ ဒီအတိုင္းလမ္းေလွ်ာက္ေနရင္ လက္ေတြ၊ နားရြက္ေတြ၊ ႏွာေခါင္းေတြ ကိုက္လာသည္အထိ  ေအးေစတဲ့ အေအးခ်ိန္ပါ…။ ဒါေပမယ့္ ႏွင္းေလွ်ာစီးတဲ့အခ်ိန္မွာကေတာ့ လူက ေခြ်းေတြေတာင္စို႕ၿပီး ( ေစာေခြ်းေတြ၊ ေၾကာက္ေခြ်းေတြလားေတာ့ မသိပါဘူး ) ေတာ္ေတာ္ေလး လန္းလန္းဆန္းဆန္း တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႕ အေအးဒဏ္ကို လံုး၀သတိမထားမိေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္အထင္ ဒီဘက္အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ လို အေအးခ်ိန္မ်ားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ႏွင္းေလ်ာစီးၾကျခင္းဟာ အေပ်ာ္အတြက္လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို..။ က်န္းမာေရး အတြက္လည္း အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူျပဳႏိုင္တဲ့ အပန္းေျဖနည္းတစ္မ်ိဳးအျဖစ္ ႏွစ္သက္ၾကျခင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..။ (အစီးမေတာ္ရင္ေတာ့ က်န္းမာေရးမေကာင္းပဲ အေရးေပၚ ေတာ့ ေရာက္သြားႏိုင္ပါတယ္..) ဒီလိုနဲ႕ ၃ နာရီခန္႕ ကေလးေတြနဲ႕အၿပိဳင္အဆိုင္ (ကေလးနဲ႕ေတာင္ မနိုင္ပါဘူး..။ လူၾကီးဆိုရင္ေတာ့ ေျပာမေနပါနဲ႕ေတာ့) စီး ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငွားထားတဲ့ တိုက္ခန္းကို ျပန္ကာ ညေနက်ရင္ ျပဳလုပ္မယ့္ ဂါးဂါးရဲ႕ ေမြးေန႕ အတြက္ ေကြ်းဖို႕ေမြးဖို႕ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္..။

ေမြးေန႕ရယ္လို႕လူအမ်ားၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ကလြဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူ ဒီကိုလာတဲ့ က်န္ တဲ့သံုးေယာက္ (လိပ္ (မ)၊ အၾကိဳင္နဲ႕ ဂါးဂါး) တို႕ဟာ မႏွစ္က ဒီျမိဳ႕မွာေက်ာင္းတက္သြားတဲ့သူေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတုိ႕ဆရာမ ၄ ေယာက္ေလာက္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၄ ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္..။ အိမ္ေထာင္ေတြ ကေလးေတြနဲ႕ ျဖစ္ေနတဲ့ အသက္ၾကီးတဲ့ ဆရာမႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ၈ နာရီေလာက္မွာ ျပန္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ နဲ႕ သက္တူရြယ္တူ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ အခ်ိန္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕အတူ ဆက္လက္ကုန္ဆံုးရင္း (က်န္ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ ဆိုတာ ည ၁၂ နာရီအထိကိုပဲေျပာတာပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုဆို သိပ္ယံုၾကတာမဟုတ္လို႕ ၾကိဳရွင္းျပထားတာပါ ) ကာလုဂါ ခရီးစဥ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးည ကို ကုန္ဆံုးေစခဲ့ ပါတယ္..။

ေနာက္ေန႕မနက္ (၆.၂.၂၀၁၀) မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျပန္မယ့္အခ်ိန္ကို ညေန ၅ နာရီသတ္မွတ္ထားတဲ့အတြက္ မနက္ပိုင္းတစ္ပိုင္းလံုး ဓာတ္ပံုထပ္ရိုက္ဖို႕ အခ်ိန္ရခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေန႕မနက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကို အိမ္ငွားဖို႕ကအစ..။ အစစ အရာရာ ကူညီေပးထားတဲ့ ဆရာမဆိုလည္းဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲဟုတ္တဲ့ Olga နဲ႕ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကပါတယ္..။ သူကအားလံုးကို စီစဥ္ေပးခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕လာမယ့္ ေန႕မွာ အျခားျမိဳ႕ကသူ႕အဖိုးေတြ၊ အဘြားေတြဆီ အလည္သြားေနတဲ့အတြက္ ေမြးေန႕တုန္းက မလာႏိုင္ခဲ့ပါဘူး..။ ( ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ေၾကာက္လို႕ ထြက္ေျပးတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ) ျမိဳ႕ခံပါတာနဲ႕ မပါတာ ဒီေနရာေလးမွာ ေတာ္ေတာ္သိသာပါတယ္။ ေမာင္မင္း ၾကီးသားသံုးေယာက္က ဒီမွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္စာသင္ခဲ့တယ္သာဆိုတာ တစ္ကယ္တမ္းရိုက္မဟဲ့ဆိုေတာ့ ဘယ္သြားရိုက္ရမွန္း မသိၾကေတာ့ပါဘူး (ႏွင္းေတြအကုန္ဖံုးေနတဲ့ အတြက္ ေႏြရာသီတုန္းက လွတဲ့ေနရာေတြဟာ မလွေတာ့တာလဲ ပါပါတယ္) ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ေန႕က Olga ရဲ႕အကူအညီနဲ႕ Kaluga ျမိဳ႕ရဲ႕အလွဆံုး View Point လို႕သတ္မွတ္ရမယ့္ေနရာေလးကို ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာပဲ ဓာတ္ပံုေတြလွည့္ပတ္ရိုက္ရင္း ၄ နာရီ ခန္႕မွာ Olga ကို သူ႕အိမ္ကို ျပန္ပို႕ေပးၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕တိုက္ခန္းကို ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္..။ အိမ္ပိုင္ရွင္က ၄း၃၀ မွာ အခန္းေသာ့လာယူကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း ေဇာ္ပိုင္သီခ်င္း ကို ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္..။ ဘာသီခ်င္းလဲ ? မသိဘူးလား..? ဘယ္သီခ်င္းရွိရမွာလဲ…။ ၿမိဳ႕၀င္ညေပါ့ဗ်ာ…။

P.S- Kaluga မွသူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ စိုးေနလင္းေနာင္၊ေပါက္စီ၊ လီဆူးမ၊ ၾကည္ေဇာ္၊ ညီေလးဥကၠာမင္း၊ Olga တို႕အတြက္ ဒီပို႕စ္ေလးကို အမွတ္တရ ေရးသားလိုက္ပါတယ္..။ အဟဲ..။ ဂါးဂါးရဲ႕ ေမြးေန႕ အမွတ္တရ  ခရီးစဥ္ေလးဆိုရင္လည္း မမွားဘူးေပါ့ဗ်ာ..။

Photo Informations:

Camera: Nikon D90

Lens: Nikon Nikkor 18-105mm VR f3.5-5.6G ED; Nikon Nikkor 70-300mm f4-5.6D

ဒါက Dragonz ရဲ႕ Paper Art လက္ရာပါ

သီတင္းကြ်တ္အမွတ္တရေပါ့ဗ်ာ..။

***************************************************************************************

ဘယ္အခ်ိန္က စလို႔ ဘေလာ့ဂ္ေရးတာပါလဲ။

ကြ်န္ေတာ္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႕က စၿပီး Blogspot မွာ http://blackdream21.blogspot.com ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႕ စေရးခဲ့ပါ တယ္။ ၆လခန္႕ၾကာတဲ့အခါမွာ www.blackdream21.com ကိုေျပာင္းလဲအသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာမွာ Blogspot အစား  Wordpress ကို စတင္ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ ထိပါပဲ။

အဲ့ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ Blog နဲ႕ပါတ္သတ္ၿပီး အလည္လာသူမ်ား..။ ဒါမွမဟုတ္ စာဖတ္သူမ်ားရဲ႕ သေဘာထားနဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ ကိုသိျခင္လာျခင္း ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ တစ္နည္းအားျဖင့္ Feedback ျပန္ယူတဲ့သေဘာပါ..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒါေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္ စာေတြကို ဆက္လက္ေရးသား ေနဖို႕ အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ ျဖစ္ေနလို႕ပါ..။

ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ Blog ေရးတဲ့သူေတြက သူတို႕ပို႕စ္ေလးေတြကို ေ၀ဖန္သြားၾကတဲ့ (သို႕မဟုတ္) အားေပးသြားၾကတဲ့ Comment ေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္တတ္ၾကပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့ ရင္ခုန္စရာ Comment ေတြအျပင္…။ အခုဆို Post View ေတြပါ ရွိေနပါတယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ Comment ဘယ္ႏွစ္ခုရတယ္ဆိုတာထက္ Post View ဘယ္ေလာက္ ခုန္ခုန္တက္သြားတယ္ ဆိုတာကို ၾကည့္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ေပ်ာ္ေနတတ္ခဲ့ပါၿပီ…။

ဒီေနရာမွာ တစ္ဆက္ထဲ တိုက္ဆိုင္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ Post View တစ္ခုအေၾကာင္းကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ စုေပါင္း တည္ေထာင္ထားတဲ့ Myanmar Genius ရဲ႕ ကိုယ္ပြားတစ္ခုျဖစ္တဲ့ MMGenius Blog Service မွာရွိတဲ့ Post ေတြထဲက How To Create Your Own Domain ဆိုတဲ့ Post တစ္ခုအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္ အစပိုင္းက သိပ္သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး…။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ပထမဆံုး သတိထားမိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႕ရဲ႕ Post View Count အရ ေတာ္ေတာ္ေလး အံ့ၾကမိသြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုးသတိထားမိတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီ့ Post ရဲ႕ Post View ဟာ ၅၀၀၀ ေက်ာ္ျဖစ္ေနလို႕ပါ..။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနလိုက္ခဲ့ပါတယ္..။

ဒါေပမယ့္ ဒုတိယအၾကိမ္ ကြ်န္ေတာ္ သတိရလို႕ ထပ္ၾကည့္မိတဲ့အခါမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အံ့ၾသမွဳက တကယ္ကို မယံုႏိုင္စရာေကာင္းလွပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ့ Post ရဲ႕ Post View ဟာ ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ေနခဲ့လို႕ပါပဲ..။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္အထင္ ၄…၅ ရက္ေလာက္ပဲ ျခားမယ္ထင္ပါ တယ္..။ အမွန္က အဲ့ဒီ့တုန္းက (ကြ်န္ေတာ္သတိထားမိတဲ့အခ်ိန္တုန္းက) ေရတြက္မွ အဲ့ဒီ့ MMGenius Blog Serivce ကို စဖြင့္ထားတာ ၄ လ ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္လို သာမေညာင္ည Blogger တစ္ေယာက္အတြက္ကေတာ့ တကယ့္ကို အံ့မခန္းပါပဲ..။

ကြ်န္ေတာ္အပိုေျပာတယ္ထင္ရင္ MMGenius Blog Service ရဲ႕ Side Bar မွာရွိတဲ့ Most Views မွာသြားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္..။

အဲ့ဒီ့ေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီ့ Post ကို သတိထားၿပီးၾကည့္လာခဲ့မိလိုက္တာ..။ အခုဆို ဘယ္ေလာက္ရွိသြားၿပီလို႕ ထင္ၾကပါသလဲ…?

33704…. သံုးေသာင္း သံုးေထာင္ ခုႏွစ္ရာ့ ေလး ျဖစ္ပါတယ္..။

ဒါက လမ္းၾကံဳလို႕ Post View အေၾကာင္းေလးေျပာရင္း MMGenius Blog Service အေၾကာင္းေၾကာျငာ၀င္တာပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္စကားကို ျပန္ဆက္ပါ့မယ္..။

လူဆိုတာကလည္း တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ တစ္မ်ိဳး အနဲနဲ႕အမ်ား၊ အထူနဲ႕အပါးဆိုသလုိ ရူးလိုက္ရမွ ေနသာထိုင္သာ ရွိၾကတဲ့သေဘာျဖစ္တဲ့အတြက္ လူထဲ က လူတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ (ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ထားျခင္းပါ..။ ဟုတ္ခ်င္မွလည္း ဟုတ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္ပါလိ့မ္မယ္) ကြ်န္ေတာ္လည္း ရူးပါတယ္…။

တကယ္တမ္း Post View အေရအတြက္နဲ႕ Comment အေရအတြက္အခ်ိဳးခ်ၾကည့္လိုက္ရင္ သိပ္ကိုကြာျခားပါတယ္..။ ဒါက ဘာကိုျပေနလဲ ဆိုေတာ့ ေျခရာလက္ရာမခ်န္ပဲ လာအားေပးသြားတဲ့ သူေတြအမ်ားအျပား ရွိေနတယ္ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ ေရာက္၊ ထင္ရာျမင္ရာ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ေရးတတ္တဲ့ ဒီစာမ်က္ႏွာေလးကို ဘယ္သူေတြ တျမတ္တႏိုး ဖတ္ရွဳေနၾကပါသလဲ…? ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္ ပါတယ္…။

အိမ္တိုင္ရာေရာက္ လာဖတ္တဲ့သူေတြလည္းရွိမယ္..။ Google Reader ထဲက ေအးေအးေဆးေဆးဖတ္ေနတဲ့သူေတြလည္းရွိမယ္..။ Feed ေတြထဲ က ထိုင္ဖတ္ေနသူေတြလည္းရွိပါလိ့မ္မယ္..။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီလူေတြအားလံုးဟာ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ခင္ရတဲ့…။ ကြ်န္ေတာ္ေလးစားရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အမာခံ ပရိတ္သတ္မ်ားပဲ ဆိုတာ ေသခ်ာလြန္းလွပါတယ္..။ သူတို႕မွာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ေျပာစရာမ်ားရွိေနလိ့မ္မယ္လို႕လည္း ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္ပါ တယ္..။

အဲ့ဒါေၾကာင့္…။ ထိုထိုေသာ မမ်ားလွတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားရဲ႕ ရင္ခုန္သံမ်ားကို နားေထာင္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ဧည့္မွတ္တမ္း ေလးတစ္ခုကို ဖန္တီးလိုက္ပါတယ္..။ ဒီေနရာေလးဟာ သာမန္ Post တစ္ခုကို Comment ေပးသလိုမ်ိဳး Post တစ္ခုထဲနဲ႕ သက္ဆိုင္ျခင္း၊ Post အသစ္မ်ားတင္လာတာနဲ႕အမွ် အေနာက္ကိုေရာက္ေရာက္သြားျခင္းမရွိပဲ..။ ကြ်န္ေတာ့္ Blog တစ္ခုလံုးအတြက္ အမွတ္တရအေနနဲ႕ စာမ်က္ႏွာတစ္ ခုထဲမွာ အျမဲတမ္း စုစုစည္စည္းရွိေနပါလိ့မ္မယ္…။

ဒီေနရာကို Click လုပ္ၿပီးေတာ့ ျဖစ္ေစ…။ အေပၚမွာရွိတဲ့ Guest Book ကို Click လုပ္ၿပီးေတာ့ ျဖစ္ေစ..။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဧည့္သည္ေတာ္မွတ္တမ္းမွာ လက္မွတ္ေရးထုိးႏိုင္ၾကပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္….

အားလံုးပဲ ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာ့ အနက္ေရာင္ အိပ္မက္ တစ္ခု၏ ၀ိဥာဥ္မ်ား အေပၚမွာ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ အိပ္မက္မ်ားကို ျဖန္႕က်ဲေပးခဲ့ၾကပါလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ေတာင္းဆိုလိုက္ရပါရေစ…။

P.S- Feed Reader မ်ား၊ Google Reader မ်ားလည္း ဒီ Post ကို ဖတ္ၿပီးရင္ လာေရာက္ မွတ္တမ္းေလး တင္ေပးၾကပါလို႕ ဖိတ္ေခၚပါရေစ..။

ကြ်န္ေတာ္ ၉ ရက္ ၉ လ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ဘေလာ့စတင္ေရးသားခဲ့ပါတယ္..။ ဘယ္လုိရည္ရြယ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ Blog စေရးျဖစ္ခဲ့တယ္..။ ဘယ္သူ ေတြက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ လက္ဦး ျမင္ဆရာ၊ သင္ဆရာ၊ ၾကားစရာေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို အရင္က ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ပို႕စ္ေတြထဲမွာ အလ်ဥ္းသင့္ သလို ထည့္သြင္းေရးသားခဲ့ဖူးပါတယ္..။ မဖတ္ရေသးရင္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ လြန္ေလၿပီးေသာ ၃၆၅ ရက္ ဆိုတဲ့ တစ္ႏွစ္ျပည့္ပို႕စ္ မွာ ထပ္မံဖတ္ရွဳႏိုင္ ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါ ကြ်န္ေတာ္ေျပာ ျပခ်င္တာကေတာ့ Black Dream သို႕မဟုတ္ blackdream21 သို႕မဟုတ္ အနက္ေရာင္ အိပ္မက္ ဆိုတဲ့ နာမည္ တစ္ကို ဘယ္လိုရရွိခဲ့တယ္..။ ဘယ္လို အဓိပၸါယ္ေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ခံစားထားတယ္…။ စတာေတြကို ေျပာျပခ်င္လို႕ပါ…။

သာမန္ Tag Post တစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ ပို႕စ္ဖတ္လို႕ ကုန္သြားမယ့္ အခ်ိန္အတြက္ အခ်ိန္ကုန္ရက်ိဳးနပ္မယ္ ထင္မွဆက္ဖတ္ဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ အရင္ဆံုး ေျပာခ်င္ပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုး Blog စေရးမယ္ စဥ္းစားေတာ့ ငယ္ငယ္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ စကား၀ွက္အျဖစ္သံုးခဲ့ဖူးတဲ့ စကားလံုးေလး တစ္လံုးကို အရင္ဆံုး သတိရမိပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္အပါအ၀င္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးရဲ႕ အဲ့ဒီ့စကားလံုးအေပၚ အေလးအနက္ထားမွဳက အေတာ္အတန္ ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕တဲ့ အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ သီးသန္႕လုပ္တဲ့ ဒီေနရာမွာ အဲ့ဒီ့စကားလံုးကို အသံုးမျပဳဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဆံုး ျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္မွာ ပညတ္ေတြထဲက မလြတ္ႏိုင္ေသးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ပညတ္တစ္ခုကို အျမန္ဆံုးရွာေဖြႏိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားရပါေတာ့ တယ္။

သိပ္ေတာ့ ၾကာၾကာ မစဥ္းစားလိုက္ရဘူးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္..။ နာမည္တစ္ခု ရခဲ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀မွာ အေရးပါတဲ့…။ ကြ်န္ေတာ္ႏွစ္ သက္တဲ့ အရာေလးေတြကို စုစည္းထားတဲ့ နာမည္တစ္ခုပါ..။

ကြ်န္ေတာ္ငယ္စဥ္ ကတည္းက အနက္ေရာင္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးႏွစ္သက္ပါတယ္..။ အ၀တ္အစားပဲ ၀ယ္၀ယ္ အသံုးအေဆာင္ပဲ ၀ယ္၀ယ္ ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ႕ ဦးစားေပး အေရာင္ဟာ အနက္ေရာင္ပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ဘာသာအယူအဆ၊ မိရိုးဖလာ အယူအဆေတြအရ အနက္ေရာင္ ဆိုတာဟာ အမဂၤလာအေရာင္ မသံုးသင့္ မသံုးအပ္တဲ့အေရာင္လို႕ သတ္မွတ္ထားၾကပါတယ္။ သူ႕အယူအဆနဲ႕သူမို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ်မေျပာလိုပါ..။  ျပန္ေပးဆြဲတာကို Blackmail ေမွာင္ခိုေစ်းကြက္ကို Black Market စသည္ျဖင့္ အသံုးျပဳျခင္းမ်ားကို အစြဲျပဳၿပီးေတာ့ အခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လည္း အနက္ေရာင္ဆိုတာဟာ မေကာင္းမွဳ ဒုစရိုက္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္..။ ဘာ…ညာ..။ စသည္ျဖင့္ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္..။ ရွိေစ…။ ဒါလည္း ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ မဆိုင္ပါ….။ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ဆိုင္တာ ကိုသာ ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ေရးမည္ ျဖစ္ပါသည္။

အနက္ေရာင္

ခင္ဗ်ားတို႕ ဘယ္လိုထင္လဲ…?

အနက္ေရာင္နဲ႕ အမဲေရာင္ တူမယ္ထင္သလား…?

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မထင္ဘူး…။

ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အနက္ေရာင္ဆိုတာ အဓိပၸါယ္မ်ားစြာရွိေနပါတယ္..။ ငယ္စဥ္ကေတာ့ သာမန္ ၾကိဳက္တယ္ဆိုရံု ၾကိဳက္ခဲ့တာပါ..။ အရြယ္ နဲနဲ ရလာတဲ့ အခါ တေျဖးေျဖး စဥ္းစားမိရင္းက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အနက္ေရာင္ဟာ ပိုပိုၿပီး အဓိပၸါယ္ ရွိလာခဲ့ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အယူအစအရ အနက္ ေရာင္ ဆိုတာဟာ ေထာင္က်က် ျပားက်က် ဘ၀တစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ ေလာကရဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေရာင္ဆိုးမွဳ မ်ားကို ခံယူႏိုင္တဲ့ ဘ၀တစ္ ခုကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္…။ လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ႕ ေမွာက္မွားတတ္ေသာ အာရံုတစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္..။ လူတိုင္းလူတုိင္းအတြက္ တစ္ခ်ိန္က ရခဲ့ ဖူးေသာ ခါးသီးတဲ့ ဘ၀သင္ခန္းစာ တစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္…။ အနိမ့္အျမင့္ အလွည့္အေျပာင္းေတြ မ်ားျပားလွတဲ့ ေလာကဓံရဲ့ စိန္ေခၚမွဳေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္တဲ့ ျပင္းထန္ေသာ တြန္းအားတစ္ခုလို႕ ယူဆပါတယ္..။

အနက္ေရာင္နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး သီးျခားျပင္ပ ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ ရွာေဖြဖတ္ရွဳခဲ့ဖူးပါတယ္..။ Black is … Colour of the king,  King of the colour, Colour of Justice ဆိုၿပီးေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္..။ သူဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အၾကီးအကဲေတြဟာ ဧည့္ခံပြဲေတြ၊ ညစာစားပြဲတို႕ အခန္းအနားတို႕ ျပဳလုပ္ၾကတဲ့အခါမွာ အျမဲလိုလို အနက္ေရာင္ကို သံုးစြဲ၀တ္ဆင္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ ေတြရဲ႕ ကားေတြ ဟာလည္း အနက္ေရာင္ မ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါတယ္..။ King of the colour ဆိုတာကလည္း ဒီသေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအၾကီးအကဲေတြရဲ႕ ကားေတြ ၀တ္စံုေတြဟာ အျခားအေရာင္ေတြမျဖစ္ပဲ အနက္ေရာင္ေတြျဖစ္ေနသလဲ..? ဒါကို ဆိုလိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ Colour of Justice ဆိုတာကေတာ့ တရားမွ်တမွဳရဲ႕ အေရာင္လို႕ ဖြင့္ဆိုလို႕ရမယ္ထင္ပါတယ္..။ ဥပမာအားျဖင့္ ေရွ႕ေနေတြ၊ တရားသူၾကီး ေတြဟာ တရားစီရင္ေရးကို ျပဳလုပ္တဲ့အခါမွာ အနက္ေရာင္ ၀တ္စံုမွ လြဲၿပီးေတာ့ ဘယ္အေရာင္ကိုမွ အသံုးျပဳျခင္းမရွိပါဘူး…။

အိပ္မက္

တကယ္ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုတာ

ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ယံုၾကည္ခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ

စတင္ျမစ္ဖ်ားခံရာ ခံစားခ်က္ အရင္းအျမစ္ ေနရာတစ္ခုေပါ့…။

လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ကိုယ္စီ အိပ္မက္ေတြ ရွိတတ္ၾကပါတယ္..။ ခင္ဗ်ားတို႕မွာလည္း ခင္ဗ်ားတို႕ အိပ္မက္ေတြရွိပါလိ့မ္မယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္မွာလည္း ကြ်န္ေတာ့္ ကိုယ္ပိုင္ အိပ္မက္ေတြရွိပါတယ္..။ အသက္၀င္မလာပဲ ပ်က္စီးခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္ေတြလည္း ရွိေကာင္းရွိမယ္၊ လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျဖစ္ခ်င္ တဲ့ အိပ္မက္ေတြ အေကာင္အထည္ေပၚၿပီး ျဖစ္္ေနတာေတြလည္းရွိမယ္..။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ျဖစ္လာဖို႕ အလားအလာရွိတဲ့ အိပ္မက္ေတြလည္း ရွိ ေကာင္းရွိမယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕အိပ္မက္ေတြက စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕အိပ္မက္ေတြက လက္ေတြ႕က်တယ္..။ တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာဟာ လည္း အရွည္လ်ားဆံုး အိပ္မက္ တစ္ခုပဲ မဟုတ္လားဗ်ာ…။

တစ္ခ်ိဳ႕ေတြအတြက္ အိပ္မက္ဆိုတာ အိပ္ယာက ႏိုးထရင္ အားလံုးဟာ လြင့္ထြက္ ပ်က္စီးသြားတတ္ၾကတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြအတြက္ၾကေတာ့ အိပ္မက္ဆိုတာက အိပ္ယာက ထတာနဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္အသစ္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အသစ္နဲ႕ ခြန္အားအသစ္ေတြကိုေပးတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက အိပ္မက္ ထဲမွာ ေပ်ာ္ၾကတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက အိပ္မက္ေတြကေန ရုန္းထြက္ႏိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားၾကတယ္..။ တစ္ခါတစ္ေလ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဘ၀ေတြထဲမွာ အိပ္မက္ေတြထဲက ႏိုးထလာတဲ့သူနဲ႕ အိပ္မက္ေတြဆီကို ခရီးဆက္ေနတဲ့သူေတြ မေတာ္တဆ ဆံုမိၾကတဲ့အခါ သိပ္ကို စိတ္၀င္စားဖို႕ ေကာင္းတဲ့ အလွည့္အေျပာင္းေလးေတြ မၾကာခဏ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ၾကတယ္…။

တစ္နည္းအားျဖင့္ အိပ္မက္ဆိုတာ စိတ္ကို အသိဥာဏ္နဲ႕ ထုဆစ္ထားတဲ့ ပန္းပု ရုပ္ထုေလး တစ္ခုေပါ့…။

၂၁

ကြ်န္ေတာ္ ဖဲမကစားတတ္ပါ..။

ဆရာသစၥာနီရဲ႕ စကားအရေျပာရရင္ေတာ့ လူ႕ဘ၀ဆိုတာ အကုသိုလ္အေၾကြးယူတဲ့ ေနရာတစ္ခုေပါ့..။ ဟုတ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလူ႕ဘ၀ကေန အကုသိုလ္အေၾကြးယူဖို႕ စတင္ေရာက္ရွိတဲ့ေန႕ကို အစြဲျပဳထားတဲ့ ဂဏန္းတစ္ခုကို မွတ္မွတ္သားသား ရွိေစခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ အသံုးျပဳျခင္းပါ။

နိဂံုး

“အနက္ေရာင္ အိပ္မက္တစ္ခု၏ ၀ိဥာဥ္မ်ား…” ဒါက ကြ်န္ေတာ့္ Blog ရဲ႕ နာမည္ပါ..။ ဒီအနက္ေရာင္ အိပ္မက္တစ္ခုရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတြထဲမွာ…။ ခင္ဗ်ားတို႕ ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း ပါေကာင္းပါမယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္းလဲ ပါေကာင္းပါမယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ ဘ၀မွာ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူး မေတြ႕ဖူး မၾကားဖူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္းလဲ ပါခ်င္ပါမယ္..။ ေလာကမွ ပ်ံ႕လြင့္ေနတဲ့ အိပ္မက္ေတြအားလံုး ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတြကို ဖမ္းဆုပ္ စုစည္းထားတဲ့ သေဘာပါ…။

ေနာက္တစ္ခု..။ Black Dream ဟာ Nightmare မဟုတ္ပါ…။ အနက္ေရာင္ အိပ္မက္ဟာ အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခုမဟုတ္ပါ….။ ခင္ဗ်ားတို႕ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ေတြ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်သြားတဲ့ အခါ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘာေတြ ျမင္ရပါသလဲ…? အနက္ေရာင္ ေလာကတစ္ခု…။ တစ္နည္းအားျဖင့္ အနက္ ေရာင္ အိပ္မက္တစ္ခုက လြဲလို႕ ဘာမွမရွိႏိုင္ပါဘူး..။

ဒါဆို ခင္ဗ်ားသိလိုက္ပါ…။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဘ၀ထဲမွာလည္း Black Dream ဆိုတာ အေသအခ်ာ ရွိေနၿပီ ဆိုတာကိုေပါ့ဗ်ာ….။

P.S- ကိုဟန္သစ္ၿငိမ္ Tag ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ အခုလိုေျပာျပခြင့္ရေအာင္ Tag ေပးတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အစ္ကို..။

ကြ်န္ေတာ္ ဘေလာ့စေရးတာက Blogspot (blackdream21.blogspot.com) နဲ႕ပါ..။ ေနာက္ေတာ့ ေရာဂါပိုးေတြ အတိုင္းမသိ ရြစိတ္ခတ္လာလို႕ www.blackdream21.com ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးေလး၀ယ္တပ္ၿပီးေတာ့ Blogspot ကို ဖံုးဖိခဲ့ပါတယ္…။ (တစ္လက္စထဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို blogspot link နဲ႕ ခ်ိတ္ထားေပးသူမ်ား ေက်းဇူးျပဳ၍ .com သို႕ ျပန္လည္ ေျပာင္းေရႊ႕ ခ်ိတ္ေပးၾကပါရန္ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အဆိုျပဳ၊ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေထာက္ခံလိုက္ပါတယ္။ မၾကာခင္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ Blogspot ေလးကို အၿပီးတိုင္ ပိတ္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္) အဲ့ဒီ့ေနာက္ သကာလ ခႏၶာကိုယ္ထဲက ေရာဂါ ပိုးေတြဟာ တစ္ေန႕တစ္ျခား ပိုဆိုဆိုးရြားလာပါေတာ့တယ္…။ သူမ်ားဘေလာ့ေတြလိုက္ၾကည့္..။ အားက်..။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြေတြ႕ သို႕ေသာ္ လုပ္မရ သို႕မဟုတ္ မလုပ္တတ္…။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ တိုင္ပတ္လာခဲ့တာ…။ ေနာက္ဆံုး မတတ္ႏိုင္တဲ့အဆံုး ေခ်ာင္းကို ျပစ္ၿပီး ျမစ္ကိုရွာပါေတာ့ တယ္..။

Blogspot ဆိုတဲ့ ေခ်ာင္းကို ျပစ္ၿပီး Wordpress ဆိုတဲ့ ျမစ္ကိုရွာပါတယ္…။ ေရာက္ေရာက္ျခင္းေတာ့ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း အိုးနင္းခြက္နင္းနဲ႕ ေပါ့..။ အခုေတာ့လည္း အိုးနင္းခြက္နင္းမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး..။ နင္းစရာအိုးေတြ ခြက္ေတြ အကုန္ကြဲကုန္လို႕   Wordpress ေရာက္ရင္ ကိုယ္လိုခ်င္ တာေလးေတြမ်ား ျဖစ္လာမလားဆိုၿပီး လာခဲ့ပါတယ္..။ ဒီေရာက္ေတာ့ ဆရာ Wordpress က ပညာေတြ စျပေတာ့တာပါပဲ။ ဘယ္ကစၿပီး ဘာလုပ္ လို႕ လုပ္ရမွန္းမသိ..။ အရပ္ကူပါ လူ၀ိုင္းပါ…။ သို႕ေသာ္ျငားလည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ အဆူဆူေသာ ဆရာတို႕ရဲ႕ သင္ၾကားျပသမွဳ မေရမတြက္ႏိုင္ ေလာက္ေသာ လက္တည့္စမ္းမွဳမ်ားျဖင့္ Wordpress အား မပို႕င္တစ္ပိုင္ ကိုင္တြယ္ အသံုးျပဳလာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္..။

ဒါနဲ႕ ပထမဆံုး ကြ်န္ေတာ္ wordpress လုပ္ကတည္းက မခ်စ္ေသာလည္း ေအာင့္ကာနမ္းခဲ့ရတဲ့ Option Theme ကို ေျခစုန္ကန္ဖို႕ၾကိဳးစားပါ တယ္။ (အမွန္က Option Theme က ေတာ္ေတာ္ကိုေကာင္းတာပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္ဖာသာ မၾကိဳက္တာပါ ) ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ Theme ရွာပံုေတာ္မွာ အဓိကထားတဲ့ ဦးတည္ခ်က္ႏွစ္ခုရွိပါတယ္..။ (၁) မဲေမွာင္မိုက္ေနေသာ Theme ျဖစ္ရမည္ (၂) ရိုးရိုးေလးနဲ႕ ဆန္းေသာ Theme ျဖစ္ရမည္။ ဒါက အဓိကႏွစ္ခ်က္ပါ..။ Fluid Theme ျဖစ္ဖို႕…။ Function ေတြေကာင္းဖို႕ စတဲ့ ဘာညာ သာရကာက ေနာက္မွပါ..။ အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ရွာလာလိုက္တာ ေနာက္ဆံုးအခု ကြ်န္ေတာ္ သံုးထားတဲ့  Hemingway ဖန္တီးထားတဲ့ ဒီ Theme ေလးနဲ႕ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပသြားပါတယ္။

မဲေမွာင္မိုက္မူး ေနာက္သြားေစေသာ…။ ရိုးရိုးေလးနဲ႕ ဆန္းတဲ့ Theme ပါ..။ ကံေကာင္းျခင္ေတာ့ Fluid Theme လဲ ျဖစ္ေနပါတယ္..။ သာမန္ၾကည့္ လိုက္ရင္ေတာ့ ဒီ Theme ေလးက ရိုးရိုးေလးပါပဲ..။ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ ခပ္တုန္းတုန္းပါ ..။ အတည္ေနာက္တာပါ..။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီ Theme ေလးကိုေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္ပါတယ္..။ ဒီလို Theme မ်ိဳးကို Wordpress သမားေတြက Minimalism Theme လို႕ေခၚပါတယ္..။ ဘာလို႕ လဲဆိုေတာ့ သူက ရိုးရိုး Themes ေတြထက္အမ်ားၾကီးေပါ့ပါတယ္..။ အျမင္ရွင္းပါတယ္ (ဥပမာ- ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့ကို ၾကည့္ အျမင္ရွင္း လြန္းလို႕ ဘာမွမပါဘူးလို႕ေတာင္ ထင္ရတယ္ ) အသြင္ဆန္းပါတယ္…။ (လိုခ်င္ရင္ေျပာ အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္ )

အဲ့ဒီ့မွာ ျပႆနာစပါတယ္..။ ဒီ Theme က ပို႕စ္ေတြက သူမ်ားေတြလို တည့္တည့္မသြားပဲ ဂဏန္းသြားသြားပါတယ္..။ ျမင္ေတာ္မူၾကတဲ့အတိုင္းပါ ပဲ..။ စာဖတ္သူအမ်ားအျပား မ်က္စိလည္ၾကပါတယ္…။ စာလံုးေတြေသးလို႕ဆိုၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမတၱာပို႕ၾကပါတယ္ ။ ဒီ ဘေလာ့ဖတ္ၿပီးရင္ မူး ေနာက္ေနတာပဲလို႕ အားေပးစကားေတြ ၾကားရပါတယ္..။ ေနာက္တစ္ခါ ဒီ Blog က Cbox လည္းမထားဘူး..။ ဘာက်ယ္တယ္ဆိုလားမသိဘူး ေျပာတဲ့ ေမတၱာပို႕သံမ်ားလဲ ၾကားရပါတယ္..။ အမွန္က မွားပါတယ္ (တိန္… အမွန္ကမွားပါတယ္တဲ့ နဲနဲရွဳပ္သြားလားမသိ ရွင္းပါအံ့ )

စာလံုးေသးလို႕ အဆင္မေျပတဲ့သူမ်ားခင္ဗ်ာ..။ အေပၚ Search Bar ေအာက္မွာရွိတဲ့ +A A -A သံုးခုကို အားရပါးရ Click ၾကည့္ၾကပါ..။ ရဲရဲၾကည့္ Click ၾကပါ..။ +A ကို တစ္ခါႏွိပ္တိုင္း စာလံုးေတြ ၾကီးၾကီးလာပါလိ့မ္မယ္..။ -A ကို ႏွိပ္ရင္ေသးေသးသြားပါလိ့မ္မယ္…။ A ကို ႏွိပ္ရင္ မူရင္း ေအာ္လဂ်င္နယ္ အတိုင္း ျပန္ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ေနာက္တစ္ခါ ဆီဗံုး (သို႕မဟုတ္) C-Bomb ( သူက Nuclear Bomb ထက္ဆိုးပါတယ္..။ သူ႕မွာ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ထထကြဲရင္ အင္မတန္ ျပႆနာၾကီးၿပီး ေၾကာက္ဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္.. ဒါေၾကာင့္ သူ႕ကို ကြ်န္ေတာ္ C-Bomb လို႕ေခၚပါတယ္) ..။ ကြ်န္ေတာ့္ Blog မွာ C-Bomb ရွိပါတယ္..။ ျမန္မာ Blogger မွန္ရင္ C-Bomb ရွိရမယ္ဆိုတဲ့ ဘယ္သူမွ မသတ္ မွတ္ခဲ့ေသာလည္း ရွိေနတဲ့ နားလည္ လက္ခံမွဳၾကီးအရ ကြ်န္ေတာ့္မွာ C-Bomb ရွိပါတယ္..။ Theme ရဲ႕ နည္းပညာအပိုင္းအရ ဖြက္ထားသလို ျဖစ္ေနတာပါ..။ (တကယ္လဲ ဖြက္ထားတာပဲ ) အေပၚနားမွာ ရွိတဲ့ Open Navigation ဆိုတာကို Click လိုက္ပါ..။ ဖံုးထားသမွ် ကုန္းကြလိုက္ သလို အကုန္ေပၚလာပါလိ့မ္မယ္..။

တစ္ခုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေမတၱာရပ္ခံပါရေစ ကြ်န္ေတာ့္ C-Bomb ကို စနက္တံေတာ့ ျဖဳတ္မသြားၾကပါနဲ႕လို႕..။ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ေၾကာက္လို႕ပါ။

ေနာက္ထပ္ ျပႆနာတစ္ခုက ကြ်န္ေတာ္၀ယ္ထားတဲ့ Hosting နဲ႕ပတ္သတ္ပါတယ္..။ သူက တစ္ဆင့္ခံ Webhost ျဖစ္ေနေတာ့ကာ (ေစ်းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပါတယ္ ) အနဲငယ္ေလးပါတယ္..။ Minimalism Theme သံုးၿပီး ဆိုဒ္ၾကီးေလးေနတာကေတာ့ ရွက္ဖြယ္လိလိပါ ။ ဒါေၾကာင့္ အားလံုး ဘေလာ့အထိလာၿပီး အခ်ိန္ကုန္ဖတ္ေနစရာမလုိေအာင္ ပို႕စ္အသစ္တင္တိုင္း Email ပို႕ေပးမယ့္ subscriber ေလး ေအာက္နားမွာ ထား ေပးပါတယ္..။ သို႕ေသာ္လည္း ေအာက္နားေရာက္ေသာသူတို႕၏ ထံုးစံအတိုင္း ဥပေကၡာျပဳခံရျခင္းေလာ သို႕မဟုတ္  Subscribe လုပ္ရင္ေပးရမယ့္ အခ်ိန္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္စာကို ဖတ္ရင္ေပးရမယ့္ အခ်ိန္နဲ႕ မထိုက္တန္ဖူးဟု ယူဆေသာေၾကာင့္ သေလာေတာ့ မေျပာတတ္ ကြ်န္ေတာ့္ subscriber ရဲ႕ အေရအတြက္ဟာ ဒုံရင္းဒုံရင္းပါပဲ။

ဒါမွမဟုတ္လဲ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိလုိ႕လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ အခု ကြ်န္ေတာ္အစီအစဥ္တစ္ခုလုပ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့ အေပၚက Menu မွာ Register ဆိုတာလုပ္ေပးထားပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာ Register ေလးလုပ္လိုက္ရံုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ဒီဘေလာ့မွာ ပို႕စ္တင္တိုင္း Email နဲ႕ ပို႕စ္ေတြပို႕ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ Blog Loading လုပ္တာကို ေစာင့္ရသည့္အခ်ိန္မ်ား၊ Ban ထားသည္မ်ားကို အဆင့္ဆင့္ေက်ာ္ခြရသည့္ အေန အထားမ်ား…။ အိုးမဲသုတ္ထားေသာ ဘေလာ့ကို အာရံုစိုက္ၿပီး ဖတ္ရေသာ ဒုကၡ…။ ပုရြတ္ဆိတ္ႏွင့္ သူမသာ ကိုယ္အသုဘ  အရြယ္ေလာက္ရွိေသာ  Font ပိစိေညာက္ေတာက္မ်ားကို ဖတ္ရျခင္း ဒုကၡမ်ားမွ ကင္းေ၀းသြားမည္ျဖစ္ၿပီး ဇိမ္ရွိရွိ မိမိ Email ထဲမွ ထိုင္ဖတ္ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းပါ…။

သို႕ကလုိေသာ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္ ဘေလာ့သို႕လာမည့္ Visitor ဦးေရႏွင့္ အားေဆးမ်ားျဖစ္ေသာ Comment အေရအတြက္မ်ား က်ဆင္း ျခင္းအစရွိသည့္ Blog ေစ်းကြက္ ပ်က္စီးသြားႏိုင္ ေသာ္လည္း စာဖတ္သူမ်ား အားလံုးအဆင္ေျပပါကမူ ကြ်ႏု္ပ္ မဟူရာမဲေမွာင္ေမွာင္နက္မွ အထူး ၀မ္းသာမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း…။

P.S- အတည္ေပါျခင္းျဖစ္ပါသည္။