ဒုတိယကမာၻ (သို႕မဟုတ္) …
သကၠရာဇ္အားျဖင့္ AD 3000 ဘက္သို႕ ခ်ဥ္းႏွင္း ၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။
ကမာၻ၏ ဗဟိုလည္မွတ္မွဳ စနစ္မ်ား တိမ္းေစာင္း လြဲမွားစျပဳလာျခင္းမွအစ…။ သတၱ၀ါ (အဓိက လူ) တို႕၏ ခံယူခ်က္ႏွင့္ အေတြးအေခၚမ်ား တရွိန္ထိုး ေျပာင္းလဲလာခဲ့သည့္ေနာက္ ကမာၻတစ္၀ွမ္းတြင္ ေၾကာက္မယ္ဖြယ္ရာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးတစ္ခု ေပၚေပါက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ အက္ေဆး ေနာက္ပိုင္းတြင္ သတၱ၀ါ ဆိုေသာေ၀ါဟာရအစား လူ ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရ ျဖင့္သာ ဆက္လက္ေရး သားသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ဤအက္ေဆးသည္ လူ မ်ားကိုသာ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသား ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္..။)
ထိုေတာ္လွန္ေရးကို ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွ “ဒုတိယကမာၻေတာ္လွန္ေရး (သို႕) သက္ရွိ၀ါဒ ေတာ္လွန္ေရး” လို႕ ေခၚဆို အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္…။
ေတာ္လွန္ေရးေပၚေပါက္လာရျခင္း၏ အဓိကဇစ္ျမစ္မွာ အေၾကာင္းအရာမွာ လူသားတို႕၏ စကားလံုးႏွင့္ ေ၀ါဟာရမ်ားကို ေဖာင္းပြစြာတီထြင္ခဲ့ၾက ျခင္း၊ သံုးစြဲ (သို႕) သတ္မွတ္ခဲ့ၾကျခင္းတို႕ေၾကာင့္ စတင္ခဲ့ပါတယ္..။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာမွ စစ္ပြဲမ်ားႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းမ်ား ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ၾကမည္ဆိုပါက လူသားအခ်င္းခ်င္း ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးမ်ားသာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကပါတယ္…။
ထိုအခ်ိန္က ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ စာေရးဆရာမ်ား၊ သိပံၸပညာရွင္မ်ားက လက္ရွိကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာက္ရွိေနေသာ သကၠရာဇ္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးမ်ားမွာ လူသားႏွင့္ အျခားကမာၻမွ အႏာၱရယ္မ်ား၊ လူသားႏွင့္ စက္ယႏာၱယားတို႕၏ စစ္ပြဲမ်ားပင္ ျဖစ္ေပၚလာလိ့မ္မည္ဟု ၾကိဳတင္ခန္႕မွန္႕သံုးသပ္ခဲ့ၾကပါတယ္..။ သို႕ေသာ္ ထိုေဟာကိန္းမ်ားသည္ တစ္ကယ္တမ္းတြက္ လံုး၀ မွားယြင္းခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။ ထုိကဲ့သို႕ မွားယြင္း ေသာ ေဟာကိန္းမ်ား ထုတ္ခဲ့ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းမွာ ၎တို႕အေနျဖင့္ လူသားတို႕ႏွင့္ အနီးကပ္ဆံုးတြင္ ထာ၀ရတည္ရွိခဲ့ေသာ သက္မဲ့အရာ၀တၳဳ မ်ားအေပၚ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ ျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္…။
ေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ေက်ာ္) မ်ားအရ သက္ရွိႏွင့္ သက္မဲ့မ်ား၏ ကြဲျပားျခားနားမွဳအေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳးခြဲျခား သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္…။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ အသက္ရွဴရမည္။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ ခံစားခ်က္ရွိရမည္။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ အသိဥာဏ္ရွိရမည္။ စသည္ျဖင့္ သတ္မွတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္…။ ၎တို႕ ထိုကဲ့သို႕ ေျခအၿငိမ္မေန လက္အၿငိမ္မေန ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ ခ်က္မ်ားကို ခ်ျခင္တိုင္းခ်၊ ထုတ္ျခင္တိုင္း ထုတ္ခဲ့ျခင္းမ်ား၏ ရလာဒ္မ်ားအေနျဖင့္ လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေခတ္မွ လူသားမ်ား ယခုအခါ အလူးအလဲ ခံေနၾကရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။
၂၉ ရာစုႏွစ္မတိုင္မွီ အထိတည္ရွိခဲ့ေသာ ထုိေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အေတြးေခ်ာ္ ပညာရွင္မ်ားသည္ ထိုကဲ့သို႕မွားယြင္းေသာ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား၊ ေဟာကိန္းမ်ားကို ထုတ္ခဲ့ရံုသာမက လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရင္ဆိုင္ေနရေသာ “ဒုတိယကမာၻေတာ္လွန္ေရး” ျဖစ္ေပၚလာဖို႕အတြက္ အဓိက အစပ်ိဳး မ်ိဳးေစ့ခ်ေပးခဲ့ၾကေသာ သမိုင္းတရားခံမ်ားလည္း ျဖစ္ပါတယ္…။
အေၾကာင္းမွာ ၎တို႕သည္ ထိုကဲ့သို႕ မည္သည့္အရာမ်ားသည္ သက္ရွိမ်ားျဖစ္သည္။ မည္သည့္အရာမ်ားသည္ သတ္မဲ့မ်ား ျဖစ္သည္ဟု ပညာရွင္ မ်ားပီပီ ၿပီးၿပီးေရာ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကၿပီးသည့္ေနာက္တြင္….။ ထုိသူတို႕မွပင္ တစ္ဖန္ သက္မဲ့မ်ားသည္ အသက္ရွဴၾကေၾကာင္း….။ သက္မဲ့မ်ားတြင္ ခံစားခ်က္မ်ားရွိေၾကာင္း..။ သက္မဲ့ မ်ားတြင္ အသိဥာဏ္မ်ားရွိေၾကာင္း စတင္ေဖာ္ထုတ္ကာ ျပသနာအား မီးစေမႊးခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္….။
ထိုရလဒ္မ်ားအျဖစ္…
ေနရာမွာ တစ္ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ သက္ရွိသက္မဲ့ တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရးရရွိေရး ဌာနႀကီးရဲ႕ အစည္းအေ၀း ခန္းမအတြင္း ျဖစ္ပါတယ္…။ ခန္းမရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ ထိပ္ဆံုးေနရာတြင္ သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အၾကီးအကဲ မ်ားထိုင္ရန္သတ္မွတ္ေပးထားေသာ စင္ျမင့္ႏွင့္ မိန္႕ခြန္းေျပာစင္ ရွိပါတယ္..။ က်န္တဲ့ ခန္းမတစ္ခုလံုးမွာ ရွိသည့္ ခံုမ်ားကိုေတာ့ Column သုံးခု ပိုင္းျခားသတ္မွတ္ထားပါတယ္..။ လက္၀ဲဘက္အစြန္ဆံုးတြင္ လူမဟုတ္ေသာ သက္ရွိမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေနရာယူၾကပါတယ္..။ အလယ္ Column တြင္ လူသားမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ ေနရာယူ ၾကကာ။ လက္ယာအစြန္ဆံုးတြင္ေတာ့ ယခင္ သက္မဲ့မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရေသာ သက္မဲ့မ်ား (၀ါ) သက္ရွိမ်ား စာရင္းတြင္ အၾကံဳး၀င္ဖို႕အတြက္ ၾကိဳးစားေနေသာ သက္မဲ့မ်ားမွ ေရြးခ်ယ္ေစလႊတ္လိုက္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕မ်ားက ေနရာယူထားၾကပါသည္။ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း တစ္ေထာင္ခန္႕က ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢအဖြဲ႕အစည္း၏ အစည္းအေ၀းခန္းမကို မ်က္လံုးထဲ ျမင္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္)
အစည္းအေ၀းခန္းတစ္ခုလံုးကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းခြဲျခားၾကည့္လိုက္ပါက…။ ေလာကတြင္ (လူမပါ) သက္ရွိမ်ား၊ သက္မဲ့မ်ား မ်ားစြာရွိသည့္အနက္…။ က်န္ေသာ အဖြဲ႕မ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ ရာခိုင္ႏွဳန္း ၆၆.၆၆ သာ အစည္း အေ၀းတက္ေရာက္ခြင့္ရရွိကာ လူလည္ (အလယ္ Column မွာထိုင္ေသာေၾကာင့္ လူလည္ လို႕ေခၚျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ “လူလယ္” ႏွင့္ မမွားၾကပါကုန္…။) မ်ားမွာမူ တစ္ကမာၻလံုးရွိ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့မ်ားအားလံုး၏ ၃၃.၃၃ ရာခိုင္ႏွဳန္း စာ တက္ေရာက္ခြင့္ရရွိေနျခင္းမွာမူ…။
ေရစီးေၾကာင္းမ်ား တိမ္းေစာင္းျခင္း (၂)
ဟိုတစ္ေန႕က Living Together မ်ားအေၾကာင္းဆက္မေျပာခင္ အဲ့ဒီ့ပို႕စ္မွာရခဲ့တဲ့ ကိုေလာရွည္ရဲ႕ ေကာ္မန္႕ေလးအေပၚ ကြ်န္ေတာ္ အနဲငယ္ ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္…။ သူက ေထာက္ျပသြားတဲ့အခ်က္ဟာ တစ္ကယ္ဆို ကြ်န္ေတာ္ အခု ဒီအပိုင္း (၂) ထဲမွာေရးၿပီးသားဆိုေပမယ့္…။ သူေျပာတဲ့အခ်ိန္ တုန္းက အပိုင္း (၁) မွာ မပါတဲ့ အတြက္ ဒါကို သူက ေစတနာနဲ႕ေထာက္ျပသြားတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ျမင္ပါတယ္..။ ေဆာင္းပါးမဆံုးခင္ ဆႏၵေစာၿပီး ေထာက္ျပသြားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေစတနာ အမွားတစ္ခုလို႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္ ခံယူပါတယ္..။ အခုလို ေထာက္ျပတဲ့ အတြက္လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကို ေလာရွည္ေထာက္ျပသြားတဲ့ အေၾကာင္းအရာဟာ အခု အပိုင္း (၂) မွာပါ၀င္မွာ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဒါဟာလည္း သူေထာက္မျပခင္ ကြ်န္ေတာ္ အၾကမ္း ေရးထားတဲ့ အခ်ိန္ကတည္းက ပါ၀င္ၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္းကို ဒီပို႕စ္မတင္ခင္ ပို႕စ္ အၾကမ္းဖတ္လိုက္ရတဲ့သူေတြ သိၾကမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္..။
အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ မေန႕က အေၾကာင္းေလး ဆက္ေျပာၾကရေအာင္..။
လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ိဳးမ်ားက်င့္သံုးေနတဲ့ Living Together ဆိုတာ တကယ့္ Living Together မျဖစ္ေသးပါဘူး..။ ေဘာလံုးစကားနဲ႕ ေျပာရရင္ေတာ့ Pro မေရာက္ေသးပဲ ..။ Semi Pro အဆင့္ (ဒါေတာင္ နဲနဲျမင့္ေနမလား မသိဘူး။ Beginner ေျပာရမလား Rookie ေျပာရမလားပဲ ) ေလာက္ပဲ ရွိေနပါေသးတယ္။ တစ္ကယ္တမး္ေျပာရရင္ Living Together အဆင့္မေရာက္ေသးပဲ Sleeping Together အဆင့္ပဲ ရွိေသးတယ္လို႕ ဆိုရပါလိ့မ္မယ္..။
ဒီ အက်င့္စရိုက္ဟာ တစ္ကမာၻလံုးမွာ ပ်ံ႕ႏွံ႕ခဲ့တာ ၾကာၿပီဆိုေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူမ်ိဳးေတြဆီကို (သိသိသာသာ) ၾကီးကူးစက္လာတာဟာ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ပိုမ်ားလာတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ဒီမွာ အေျခအေန ၂ ရပ္ရွိပါတယ္..။ အဲ့ဒါကေတာ့ ျပည္တြင္းေန လူငယ္ထုနဲ႕ ျပည္ပေန လူငယ္ထုပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ျပည္တြင္းေနလူငယ္ထုထက္ ျပည္ပေန လူငယ္ထုက ပိုမိုၿပီးေတာ့ လြတ္လပ္မွဳ၊ အျမင္က်ယ္မွဳရွိတဲ့ အတြက္ သူတို႕မွာ ဒီအေျခအေနမ်ိဳးရွိေနတဲ့သူေတြ ပိုမ်ားပါတယ္။ အျမင္က်ယ္မွဳဆိုတဲ့ေနရာမွာ ေကာင္းတဲ့ အျမင္က်ယ္မွဳနဲ႕ ဆိုးတဲ့ အျမင္က်ယ္မွဳ ႏွစ္ခု ထပ္ျဖစ္လာပါတယ္..။
ေကာင္းတဲ့အျမင္က်ယ္မွဳကေတာ့ ဒီလို Sleeping Together ရာမွာ မလိုလားအပ္တဲ့ ျပသနာေတြ ျဖစ္မလာဖုိ႕ တားဆီးတဲ့ နည္းလမ္းေတြ၊ ကာကြယ္တဲ့ နည္းလမ္းေတြကို ပိုမိုသိရွိျခင္း၊ ထိုကဲ့သို႕ ကာကြယ္ပို႕ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ပတ္၀န္းက်င္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေထာက္ အပံ့နဲ႕ ဖန္တီးေပးႏိုင္မွဳ အေျခအေနေတြ ပိုမိုရရွိျခင္းေၾကာင့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျပည္တြင္းမွာထက္ ပိုမို ကာကြယ္ႏိုင္ၾကပါတယ္…။ ျပည္တြင္းမွာေတာ့ ထိုကဲ့သို႕ေသာ အေျခ အေနမ်ား မေပးတာေၾကာင့္ ျပည္ပေန လူ႕အဖြ႕ဲအစည္းေလာက္ လွ်င္ျမန္တြင္က်ယ္စြာ ျပန္႕ပြားလာျခင္း မရွိတာကို ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိပါတယ္..။
ဆိုးတဲ့အခ်က္ကေတာ့..။ ထိုကဲ့သို႕ ျပည္တြင္းမွာက ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ အရွိန္၊ လူေတြရဲ႕ ပါးစပ္၊ ဘာသာတရားရဲ႕ အထိမ္းအကြပ္ေတြေၾကာင့္ တားဆီးျခင္း သို႕မဟုတ္ ကာကြယ္ဟန္႕တားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရာမွာ ျပည္ပမွာထက္ အေျခအေနေပးမွဳ သိသာစြာ နဲပါးပါတယ္..။ ဒီအတြက္ တကယ္ တမ္း ျပႆနာ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ကာယကံရွင္မ်ားေရာ၊ မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းေရာ မ်ားစြာ စိတ္ထိခိုက္ ၾကရၿပီး ျပႆနာဟာ ျဖစ္သင့္တာထက္ ပိုမိုၾကီးထြားလာ ပါေတာ့တယ္..။ ဘာမွမျဖစ္ရင္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့အတိုင္း..။ မျဖစ္တာ အေကာင္းဆံုးဆိုေပမယ့္..။ မလႊဲသာမေရွာင္သာျဖစ္ လာတဲ့အခါမွာ အခ်ိန္မွီ တားဆီးႏိုင္ျခင္းဟာ ျပသနာအဆံုးစြန္ဆံုး ေရာက္သြားတာထက္ေတာ့ သက္သာရာရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ျပည္ပ အေနအထားရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးကေတာ့ အေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့သလိုပဲ လြတ္လပ္မွဳ၊ အခြင့္အေရးေပးမဳွေတြေၾကာင့္ ဒီလို Sleeping Together ျခင္း အေနအထားေတြဟာ ပိုမိုလွ်င္ျမန္စြာ ျပန္႕ပြား လာတာကို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္..။
ဟုတ္ၿပီ..။ ဒါဆို ေမးလာၿပီ…။ ဒါဆို..။ “Living Together က လံုး၀တားဆီးသင့္တဲ့အရာလား..? မလိုလားအပ္တဲ့ အရာလား? မရွိသင့္တဲ့ အရာလား..?” ဒီလိုေမးလာရင္ အေျဖရေတာ္ေတာ္ၾကပ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္သေလာက္ ႀကိဳးစား ေျဖၾကည့္ပါ့မယ္..။
ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူမ်ိဳးေတြအေနနဲ႕ ဘာသာတရား နဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳဆိုတဲ့ စကားလံုး ႏွစ္လံုးကို လိုတဲ့ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မလိုတဲ့ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပါးစပ္ဖ်ားကမခ်ပဲ ကိုင္ကိုင္ေပါက္တတ္ၾကတဲ့ အက်င့္ဆိုးၾကီးတစ္ခုကို မျဖစ္မေန အရင္ဦးဆံုး ျပင္သင့္ပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဥပမာ ႏွစ္ခုေပးပါမယ္…။ ေခတ္ေဟာင္းက ဥပမာတစ္ခုနဲ႕ ေခတ္သစ္ ဥပမာတစ္ခုပါ..။
ကေနာင္မင္းသားၾကီးတုန္းက ေရျမွဳပ္ဗံုး စမ္းသပ္ေဖာက္ခြဲတဲ့အခ်ိန္မွာ မင္းတုန္းမင္း ဆြမ္းကပ္ေနတဲ့ ရဟန္းတာ္မ်ားက သတၱ၀ါမ်ား ေသေၾက ေစတဲ့ လက္နက္မ်ား ထုတ္လုပ္တာကို လက္မခံႏုိင္တဲ့အတြက္ ဆြမး္စားတာကို ရပ္ျပစ္ၿပီး ဆႏၵျပလို႕..။ မင္းတုန္းမင္း အမိန္႕နဲ႕ ကေနာင္မင္းသားၾကီးလဲ ဆက္မလုပ္ရေတာ့ပါဘူး..။ ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ..? ေခတ္မွီတဲ့ လက္နက္ကို မထုတ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ိဳး သူမ်ားကြ်ံဘ၀ ေရာက္ဖို႕ အတြက္ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာကေန အမဲစက္တစ္ခုျဖစ္ အတိအက် ပါ၀င္ခဲ့ရပါတယ္…။ ဒါဟာ ဘာသာေရးနဲ႕ ေခတ္ကို ေရာေထြး ယွက္တင္ ျပဳလုပ္ခဲ့လို႕ ျဖစ္ပါတယ္..။ ေနာက္တစ္ခု…
ေရစီးေၾကာင္းမ်ား တိမ္းေစာင္းျခင္း (၁)
အမွာ…
အခု ကြ်န္ေတာ္ေရးမယ့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားဟာ လူငယ္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္သိေစျခင္တာ ျမင္ေစျခင္ တာမ်ား ျဖစ္သလို…။ လူငယ္ထဲက လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္လည္း သတိေပးတဲ့ သေဘာမ်ားပါ၀င္ပါတယ္…။ ဘိန္းစားျခင္းအတူတူ တလံုးပိုရွဴတယ္ထင္ ရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွမေျပာလိုပါဘူး…။
ေခတ္ေတြ၊ ယဥ္ေက်းမွဳေတြနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီးေရးရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ တာ၀န္ႀကီး တာေတာ့အမွန္ပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေရးသမွ် အေၾကာင္းအရာ အားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ တာ၀န္ အျပည့္အ၀ ယူပါတယ္..။ အခုလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ေခတ္ေတြ ယဥ္ေက်းမွဳေတြအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေတြ၊ ေ၀ဖန္ေရးေတြ မ်ားစြာေရးသားေနၾကတာကို ကြ်န္ေတာ္ ျမင္ခဲ့ဖူး၊ ေတြ႕ခဲ့ဖူးေပမယ့္..။ သူတို႕ ေျပာဆို ေရးသားေနတာေတြဟာ ခုတ္ရာတစ္ျခား ရွရာတစ္ျခားျဖစ္ေနတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္ (ကိုယ္ပိုင္) အျမင္နဲ႕ ယံုၾကည္ပါတယ္…။
ဒါေၾကာင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး လူငယ္ေတြရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲကို တိုက္ရိုက္ထိႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၿပီး ဒီေဆာင္းပါးရွည္ကို ကြ်န္ေတာ္ေရးဖို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေနာက္ ၅ လ၊ ၆ လ ေနရင္ ပညာသင္ ခရီးစဥ္ ၿပီးဆံုးလို႕ ေရႊျပည္ေတာ္ကို ျပန္တဲ့အခါ ဟိုမွာက ဆက္ေရးျဖစ္ဖို႕ မေရး ျဖစ္ဖို႕က မေသခ်ာေလေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္ မျပန္ခင္ေလး ဒီ Blog ကို စလုပ္ကတည္းက ေရးျခင္ခဲ့တာ..။ ေျပာျခင္ခဲ့တာေတြကို မက်န္ခဲ့ရေလေအာင္…။ ေရးသားလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။
ဒီေဆာင္းပါးဟာ အခန္းဆက္ ေဆာင္းပါးရွည္ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ အဓိက ေဆြးေႏြးသြားမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြက လူငယ္နဲ႕ ၀တ္စား ဆင္ယင္မဳွ၊ လူငယ္မ်ားနဲ႕ လူေနမွဳ (သမီးရည္းစား ဆက္ဆံေရးမ်ား အပါအ၀င္) ၊ လူငယ္ႏွင့္ ပညာေရးတို႕ ပါ၀င္ပါလိ့မ္မယ္..။ ဒါေတြက ကြ်န္ေတာ္ ေလာေလာဆယ္ စဥ္းစားမိထားတာေတြပါ..။ ထပ္ေပၚလာရင္ ထပ္ျဖည့္ေရးပါမယ္..။ ေရးခ်င္စိတ္ပ်က္ သြားရင္ ဆက္ေရးမွာ မဟုတ္ပါဘူး…။
ေဆာင္းပါးပါ အေၾကာင္းအရာမ်ား၊ စကားလံုးမ်ား၊ အသံုးအႏွံဳးမ်ားနဲ႕ အခ်က္အလက္မ်ားဟာ တိုက္ရိုက္ေရးသားထားေသာ စကားလံုးမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အနဲငယ္ ၾကမ္းတမ္းေသာ အသံုးအႏွဳန္းမ်ား ပါ၀င္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၾကိဳက္တင္ သတိေပးလိုပါတယ္…။
နိဒါန္း
ေခတ္…..။ ေခတ္မွီတယ္…။ ခင္ဗ်ားတို႕လည္း ေခတ္မွီခ်င္ၾကတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေခတ္မွီခ်င္တယ္…။ အားလံုးေခတ္မွီခ်င္ၾကတယ္….။ ဒါေပမယ့္….။
ေခတ္မွီတယ္ဆိုတာဘာလဲ….? ဘယ္လိုေနထိုင္မွ ေခတ္မီွမွာလဲ…? ဘယ္လိုေျပာဆုိမွ ေခတ္မွီမွာလဲ? ဘယ္လို ၀တ္စားဆင္ယင္မွ ေခတ္မွီမွာလဲ….? ဘယ္လိုေတြ လုပ္ကိုင္ ဖန္တီးျပေနမွ ေခတ္မွီမွာလဲ..? ကဲ….။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘယ္လို သတ္မွတ္ၾကမလဲ…?
ေခတ္ ဆိုတာ ကာလ ပါ။ ေခတ္မွီတယ္ဆိုေတာ့ ကာလကို အမွီသဟဲ ျပဳတယ္…။ ထင္ဟပ္ေစတယ္ လို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္..။ လြယ္လြယ္ေျပာာရရင္ေတာ့ ေခတ္(ကာလ) ႏွင့္အညီ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ ေနထိုင္ ႏိုင္ျခင္း၊ သို႕မဟုတ္ …။ ေနထိုင္ႏိုင္မွဳလို႕ပဲ ခပ္ပါးပါး သတ္မွတ္လိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ…။
ေခတ္မွီတယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႕ မတိမ္းမယိမ္း…။ တစ္ကယ္ဆို ဖြားေတာ္ဘက္လို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရပါတယ္…။ ေပၚေပါက္လာတဲ့ စကားလံုးတစ္ လံုးကေတာ့ သရုပ္ပ်က္ျခင္းပါပဲ….။ သရုပ္ပ်က္ျခင္းဆိုတာ ဘာလဲ…? ဘယ္လိုအရာမ်ား ျပဳမူေဆာင္ရြက္၊ ေျပာဆုိေနထိုင္ျခင္းကို ေခတ္မီွတယ္လို႕ ေခၚၿပီး ေတာ့…။ မည္သည့္အရာမ်ား ျပဳမူေဆာင္ရြက္၊ ေျပာဆိုေနထိုင္ျခင္းကို သရုပ္ပ်က္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ ေခၚဆို သတ္မွတ္ၾကပါမလဲ…?
ေခတ္အေၾကာင္းေျပာၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ယဥ္ေက်းမွဳဆိုတဲ့ စကားလံုး ေ၀ါဟာရ တစ္ခုကို ခ်န္လွပ္ထားလို႕ ရမယ္မထင္ပါဘူး…။ ကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံတိုင္း၊ လူမ်ိဳးတိုင္းရဲ႕ လက္ရွိ ေရာက္ရွိေနတဲ့ ေခတ္ (ကာလ) ဟာ သူတို႕ ျဖတ္သန္းက်င္လည္ခဲ့တဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳ သမိုင္း ေၾကာင္း၊ ယံုၾကည္မွဳနဲ႕ ေနသားက်မွဳ မ်ားအေပၚမွာ တိုက္ရိုက္မူတည္ေနတတ္ၾကပါတယ္…။
ယဥ္ေက်းမွဳသည္ ကူးစက္ျမန္ေသာ ေရာဂါပိုးမႊားတစ္ခုဆိုပါက…။ စတင္ကူးစက္ေသာ ေနရာေဒသႏွင့္ အကူးစက္ခံရေသာ ေနရာေဒသ လူမ်ိဳးတို႕သည္ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းလာၾကေသာ သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ ေနာက္ခံအေျခအေနျခင္း မတိမ္းမယိမ္းျဖစ္ေနပါက ဘာမွ ျပသနာမရွိႏိုင္ ေသာ္လည္း..။ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ ယံုၾကည္မွဳ၊ သမိုင္းေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ အစစအရာရာ ကြဲျပားျခားနားေသာ ေနရာတစ္ခု (သို႕) ႏိုင္ငံ တစ္ခု စတင္ ကူးစက္ပ်ံ႕ႏွံ႕ေသာ အခါတြင္မူ….။
ယဥ္ေက်းမွဳတစ္ခုကို လက္ခံ က်င့္သံုးႏိုင္ဖို႕…။ ထုိလက္ခံက်င့္သံုးမည့္ ေနရာေဒသႏွင့္ လူမွဳပတ္၀န္း က်င္သည္ ထိုယဥ္ေက်းမွဳ၏ ဒဏ္ကို လက္ခံႏိုင္ေသာ အေနအထားႏွင့္ မိမိယဥ္ေက်းမွဳႏွင့္ လိုက္ဖက္ညီေထြစြာ အသြင္ေျပာင္းလဲႏိုင္မွဳအင္အား ရွိရပါမယ္..။ ထိုကဲ့သို႕ လိုက္ဖက္ညီ ေထြစြာ အသြင္မျပာင္းလဲႏိုင္သည့္ အခါတြင္…။ လူမ်ိဳးစုတစ္ခု…။ သို႕…။ ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ ယဥ္ေက်းမွဳဟာ စတင္ အတိုက္စားခံရပါေတာ့တယ္…။
ေလာကအလွ Online Magazine ႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း
ကြ်န္ေတာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္လခန္႕ (၀၉.၀၉.၀၉) ရက္ေန႕က ကြ်န္ေတာ့္ Blog ေရးသားတာ (၂) ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေန႕မွာပဲ မွတ္မွတ္ရရ ေလာကအလွ Online Magazine မွ ကြ်န္ေတာ္ Blog ေရးျခင္းနဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ သေဘာထားေလးေတြ၊ အျမင္ေလးေတြ၊ အေနအထားေလးေတြကို ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီ့ ေမးျမန္းမွဳေလးေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ေျဖၾကားခဲ့တာေလးေတြကို အမွတ္တရအေနနဲ႕ အခုဒီမွာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္..။ မူလေနရာမွာ ဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေလာကအလွ Online Magazine စာမ်က္ႏွာမွာ သြားေရာက္ ဖတ္ရွဳႏိုင္ ပါတယ္..။
သီတင္းကြ်တ္အမွတ္တရေပါ့ဗ်ာ..။ 
***************************************************************************************
ဘယ္အခ်ိန္က စလို႔ ဘေလာ့ဂ္ေရးတာပါလဲ။
ကြ်န္ေတာ္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႕က စၿပီး Blogspot မွာ http://blackdream21.blogspot.com ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႕ စေရးခဲ့ပါ တယ္။ ၆လခန္႕ၾကာတဲ့အခါမွာ www.blackdream21.com ကိုေျပာင္းလဲအသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာမွာ Blogspot အစား WordPress ကို စတင္ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ ထိပါပဲ။
ျပည္ပကိုေရာက္တာ ၾကာပါျပီလား။
ကြ်န္ေတာ့္ Blog စေရးတဲ့ေန႕က ကြ်န္ေတာ္ ျပည္ပကုိ ေရာက္တဲ့တစ္ႏွစ္ ျပည့္တဲ့ ေန႕ပါ။ အခု ကြ်န္ေတာ့္ Blog သက္တမ္းက ႏွစ္ႏွစ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီေရာက္တာ ၃ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။ အခုေတာ့ ေက်ာ္သြားၿပီေပါ့။
ပညာေရးက ဘာေတြလုပ္ေနတာပါလဲ။
အခု ဒီမွာ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ဘြဲ႕လြန္သင္တန္း တက္ေနပါတယ္…။
ျပည္ပမွာ ေနထိုင္ ပညာသင္ယူရတာ အခက္အခဲေတြ ရွိပါသလား။
ကိုယ့္ေရ ကိုယ့္ေျမမွာေလာက္ေတာ့ ဘယ္မွာမွ လြယ္ကူအဆင္ေျပမယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ မထင္ပါဘူး။ ရုပ္ပုိင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္မွဳေတြ အဆင္ေျပမွဳေတြ
ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ဟာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပည့္စံုရံုနဲ႕ မၿပီးႏိုင္ပါဘူး။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေႏြးေထြးမွဳနဲ႕ လံုျခံဳမွဳဟာလည္း အေရးၾကီး တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ ဓေလ့ထံုးစံကို နားလည္ႏိုင္မွဳေတြကလည္း အေရးပါ ပါတယ္။
ဒါက အားလံုးအတြက္ ျခံဳငံုသံုးသပ္ၾကည့္တာပါ။ ကြ်န္ေတာ္လက္ရွိ ပညာ သင္ၾကားေနတဲ့ေနရာမွေတာ့ အေျခအေနက နည္းနည္း ပိုရွဳပ္ေထြး ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာသံုး ဘာသာစကားကို အသံုးျပဳရတာမဟုတ္ပဲ။ သူတို႕ မိခင္ ဘာသာစကားကိုသာ အသံုးျပဳၾကတာမို႕ ပိုၿပီး အခက္အခဲေတြ ရွိပါတယ္။
အားလပ္ခ်ိန္မွာ ဘေလာ့ဂ္ေရးတယ္ဆိုေပမယ့္ ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေတြ အေတာ္ေလး စံုလင္လွျပီး စာဖတ္ပရိသတ္န႔ဲလည္း အေတာ္ေလး
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေျပာဆိုထားတာ ေတြ ေတြ႔ပါတယ္။ အခ်ိန္ကို ဘယ္လို စီမံခန္႔ခြဲပါသလဲ။
ကြ်န္ေတာ္ အရင္က စာေတာ္ေတာ္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ့မွာ ကိုယ္လည္း သူတို႕လို ေရးၾကည့္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ ေပၚလာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ စာအုပ္ေလးေတြထဲမွာ ကဗ်ာေတြ ဘာေတြ ခ်ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေနာက္ပိုင္းမွာ Internet ေတြ ဘာေတြေပၚလာေတာ့ Planet Myanmar လုိေနရာ မ်ိဳးမွာစၿပီး ကဗ်ာေတြကို Internet ေပၚ စတင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ ဆက္ၿပီး မေရးျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႕ ျပည္ပကိုေရာက္လာတဲ့ အခါမွ ဒီစိတ္က တစ္ဖန္ ႏို္းၾကြလာပါတယ္။ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကေန တဆင့္ Blog ဆိုတဲ့ အရာနဲ႕ စတင္ ထိေတြ႕ သိရွိ ခဲ့ပါတယ္။
အိပ္မက္ လက္ေဆာင္
နိဒါန္း
အေဖ…။ ညက…။ သား…။ အိပ္မက္ေတြမက္တယ္…။ အိပ္မက္ထဲမွာ အေရာင္ေတြ မညီညာဘူး..။ ပညတ္ေတြမညီညာဘူး..။ အသံေတြမညီညာဘူး။ ဘ၀ေတြ မညီညာဘူး..။ အင္း…။ ရင္ခုန္သံေတြလည္း မညီညာဘူးေပါ့ အေဖရယ္…။
အိပ္မက္ (၁)
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ နံရံအခ်ိဳ႕လည္း ပါတယ္ အေဖ..။ ထူးျခားတာက အဲ့ဒီ့နံရံေတြမွာ “နား” မပါၾကဖူးတဲ့ေလ…။ ခပ္သဲ့သဲ့ ငိုရွိဳက္သံအခ်ိဳ႕ၾကားမွာ အခ်ိဳ႕ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ ဘ၀ေတြက ခါးလွပါတယ္ အေဖရယ္..။ ေမတၱာမိုးေခါင္၊ သစၥာေရရွား..။ ဒီသဘာ၀တရား ႀကီးက တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ကယ္ပဲ တရားရဲ႕လား အေဖ…?
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ လူအခ်ိဳ႕…။ အစားတစ္လုပ္စာ လုံေလာက္တဲ့ ေငြအသျပာရဖို႕ သူတို႕အစာအိမ္ကိုသူတို႕ ျဖဳတ္ ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႕ ထုတ္ေနၾကတယ္…။ စပါးလံုးတစ္ေထာက္စာ အေရျပားတစ္ခု အ၀တ္အစား၀တ္ႏိုင္ဖို႕ ကိုယ့္သားေရကို ကိုယ္လွီးထုတ္ ပိတ္စတစ္အုပ္နဲ႕ လဲေနၾကတယ္…။ လူအခ်ိဳ႕ရွင္ သန္ဖို႕…။ လူအခ်ိဳ႕ ယဇ္စဥ္ တက္ေနရတယ္…။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕ရက္တဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္…။ ရုတ္တရက္..။ စုတ္တစ္ခ်က္အမွားမွာ…။ စုတ္ျပတ္သတ္သြားေတာ့..။ စေတးလိုက္ရတာ ဘ၀တစ္ခု လံုးေပါ့ အေဖ..။ ရမၼက္ေတြၾကား ရုန္းကန္လွဳပ္ရွား…။ တစ္ခါတစ္ေလမ်ား..။ သားတို႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အနားေပးဖို႕ေတာင္ ေမ့ခဲ့ၾကတာ ၾကာၿပီ ထင္ပါတယ္ အေဖရယ္…။
အိပ္မက္ (၂)
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ မ်က္မွန္ေတြ အရမ္း ေရာင္းေကာင္းတယ္ အေဖ…။ အဲ့ဒီ့မ်က္မွန္က ဘယ္သူ႕ကိုမဆိုၾကည့္ လိုက္တာနဲ႕ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ေက်ာကုန္းမွာ ေလွခါး ဘယ္ႏွစ္ထစ္ ပါတယ္ဆိုတာ ျမင္ရတယ္…။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ဦးေႏွာက္ ထဲမွာ ဓာတ္ဆီ ဘယ္ႏွစ္ဂါလံ ပါတယ္ဆိုျမင္ရတယ္…။ အင္း…။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ အတၱဘယ္ႏွစ္ပိသာ ပါတယ္ဆိုတာလည္း ျမင္ရတယ္ ဆိုပါေတာ့အေဖရယ္..။
အိပ္မက္ထဲမွာ….။ သားမွ်ားမိတဲ့ငါးက…။ အရိုးထြားတယ္…။ ေခ်းခါးတယ္…။ ေဘးတိုက္သြားတယ္…။ ေရခဲ ရိုက္ထားတယ္…။ ေျခေထာက္မ်ား တယ္..။ ေနာက္ၿပီးေတာ့…။ အင္း…။ နားရြက္လည္း နဲနဲကားတယ္ အေဖ…။ သူကေျပာတယ္…။ ငါဟာ ရွားပါး “ငါး”…။ မင္း မမွ်ားလည္း..။ ငါ့ကို စားခ်င္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးတဲ့…။ စုပ္လည္းဆူး..။ စားလည္းရူး…။ မထူးပါဘူးအေဖရယ္…။ သား…။ စည္သြပ္ဘူးထဲ ထည့္လိုက္တယ္….။
သန္းေခါင္ထက္ ညဥ္႕မနက္ဖူး ဆိုတဲ့စကား…။ မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ၾကားရင္…။ ဟားပါလိ့မ္မယ္ အေဖ…။ အလင္းနဲ႕ အေမွာင္ၾကား…။ သူသိတဲ့ အမွန္တရားက…။ အေရာင္ေတြ သိပ္မမ်ားလွပါဘူး…။ မယံုတစ္၀က္ ယံုတစ္၀က္နဲ႕…။ အလင္းဆိုတာ အေမွာင္ထက္ျမတ္ေၾကာင္း…။ ဘယ္ “ေတာင္” ကိုတက္ၿပီး…။ သားသူ႕ကို သက္ေသထားရမလဲ အေဖ…?
အိပ္မက္ (၃)
အိပ္မက္ထဲမွာ..။ သစ္ပင္ေတြ ေတြ႕တယ္အေဖ..။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့သစ္ပင္ေတြက ေျမျပင္မွာ အျမစ္မတြယ္ပဲ တိမ္ေတြထဲမွာ အျမစ္တြယ္တယ္ေလ..။ သူတို႕က တိမ္ညႊန္႕စားၿပီး ဖြားၾကတာတဲ့…။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ကမာၻ႕ဆြဲငင္အားက ဘယ္သူ႕ကိုမွ လက္လီ၊လကၠား ေစ်းစ ကား မမ်ားခဲ့ဘူး မဟုတ္လားအေဖ…? သူတို႕သစ္ရြက္ေတြ ေၾကြေတာ့လည္း ဒီေျမျပင္ေပၚပဲ သက္ဆင္းခဲ့ရတာပဲ မဟုတ္လား အေဖ?
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ ဧရာ၀တီဘက္က ျပန္လာတဲ့…။ ေလေျပအခ်ိဳ႕နဲ႕လည္းေတြ႕တယ္ အေဖ…။ “ဒီေကာင္ ေလပဲ ရွိတာပါကြာ..” လို႕ ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြကို မေက်နပ္လို႕..။ ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္ျခင္း၊ မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ႏိုင္ျခင္း မရွိႏိုင္ေအာင္ေလာက္ေအာင္ ႏူးည့ံေပမယ့္..။ ေလမွာလည္း သူ႕အားနဲ႕ သူရွိ ေၾကာင္းသက္ေသျပၿပီး ျပန္လာတယ္လို႕ေတာ့ ေျပာသံၾကားမိတယ္..။
တစ္ကယ္ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုတာ သားအတြက္ေတာ့ တစ္ခါက ေျပာဖူးသလို….။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေန႕စဥ္ရက္ဆက္မွန္မွန္ စားသံုးခဲ့တဲ့ နံနက္စာ သက္သက္ပါပဲ အေဖရယ္…။
နိဂံုး
ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဖူးေပါ့အေဖရယ္..။ ေလာကမွာ အေဖလို႕ ေခၚႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေလးရွိတုန္း…။ အေဖ့ ေမြးေန႕မွာ..။ အမွတ္တရအေနနဲ႕..။ မက္ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ေလးေတြအေၾကာင္း တိုင္တည္ ရံုေလာက္ပါ…။ သားလို တိုင္တည္ခြင့္မရေတာ့တဲ့ သူေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလည္း ပါတာေပါ့ အေဖ ရယ္…။
P.S- HAPPY BIRTHDAY DAD!!!