ရိုးမ ဆည္းဆာ
495 viewsနိဒါန္း
Check Mate သည္ စစ္တုရင္ကစား၀ိုင္းတစ္ခုအတြက္ ဇာတ္သိမ္းကကြက္ တစ္ခုျဖစ္သည္ဟု သင္အဆိုျပဳမည္ဆိုပါက..။ Check Mate ဟူေသာ စကားလံုးသည္ ထိုစကားလံုးျဖစ္ေပၚလာဖုိ႕ရန္အတြက္ က်ဆံုးသြားခဲ့သည့္ မ်ားစြာေသာ စစ္တုရင္ တပ္သားမ်ားအားလံုးအား စစ္တုရင္ဘာသာ စကား ျဖင့္ ” အေလးျပဳ” ဟု အမိန္႕ေပးျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သူ ျပန္ေျပာျဖစ္မွာ ေသခ်ာေပသည္…။
အခန္း (၁)
“Love All…”
သူေရာ…။ ေစာအယ္ဒိုေရာ…။ အသံလာရာဆီသို႕ ျပိဳင္တူလွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္…။
ဆည္းဆာသည္ အေနာက္ဘက္ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းတြင္ အဆံုးမရွိေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အား ေရးသားေနသည့္ႏွယ္…။ တစ္ခ်က္ခ်က္ ေတာင္ကုန္းေပၚ ကို ျဖတ္သန္းတိုက္ခိုက္လိုက္ေသာ ေလႏွေအးတစ္ခ်ိဳ႕သည္ မၾကာခဏ ခိုးခိုးခ်လိုက္ေသာ သူ႕ရဲ႕သက္ျပင္းအခ်ိဳ႕အား အဆံုးအစမဲ့ေသာ အနႏၱ စၾကာ၀ဌာဆီသို႕ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္သြားၾကေလသည္…။
” ဗိုလ္လံု…။ သက္ျပင္းေတြ ခ်လွခ်ည္လားဗ်…။ ပစၥဳပၸန္ တည့္တည့္အေပၚမွာပဲ အာရံုထားရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ..။ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္တစ္ခုမွာပဲ အာရံုထားပါ ဗိုလ္လံု..။ အရာအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာရွိတဲ့ လက္တစံုထဲနဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္ကို ဘုရား သခင္က ေပးမထားပါဘူး…။” ေၾသာ…။ သူ႕သက္ျပင္းေတြကို သူၾကားသြားသည္ပဲ…။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ သင့္ရဲ႕ သက္ျပင္းသံမ်ားကိုပင္ သင္လံုျခံဳစြာ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ ေၾကာင္း သင္သိထားႏွင့္ သင့္ပါသည္။
“ခင္ဗ်ားေျပာတာ မွန္ပါတယ္ဗ်ာ…” ျပံဳးရင္း ျပန္ေျဖလိုက္ေသာ သူ႕ရဲ႕ စကားအဆံုးမွာ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ျပံဳးလွ်က္ ၾကည့္ ႏွင့္ေနၿပီးသား ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္..။
ျမင္ကြင္းသည္ ဖုန္အနဲငယ္ထေနေသာေၾကာင့္ မသဲကြဲေပ။ ဖုန္တို႕သည္ လူတို႕၏ျမင္ကြင္းအား နံရံတစ္ခုကဲ့သို႕ လံုး၀ ကြယ္ ေပ်ာက္သြားေအာင္ ကာ ကြယ္ႏိုင္ျခင္းမရွိသည့္တိုင္ အနဲႏွင့္အမ်ားဆိုသလိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အျမင္အာရံုမ်ားကို ေ၀၀ါးသြားေစသည္ မွာေတာ့ ေသခ်ာလွေပသည္…။ သို႕ေသာ္ ထိုမွဳန္၀ါး၀ါး ဖုန္ေတြၾကားထဲ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လက္ကနဲ လက္ကနဲ ျဖစ္သြားေသာ အရာအခ်ိဳ႕ တက္ၾကြ လန္းဆန္းစြာ လွဳပ္ရွားေနၾက သည္ကို သင္သတိထားမိပါက ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါတယ္…။
ဟုတ္ပါတယ္..။ တစ္ေန႕တာကို ႏွဳတ္ဆက္ကာနီး ေနမင္းဆီမွ အလင္းတန္းတို႕သည္ အကၤ်ီခြ်တ္ထားလို႕ ေခြ်းတျပိဳက္ျပိဳက္က်ေနေသာ ပိုက္ေက်ာ္ ျခင္းခတ္ေနၾကသည့္ ႏွစ္ဘက္ေသာ အသင္းသားတို႕၏ ခႏၶာ ကိုယ္ေပၚသို႕ က်ေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ ထိုကဲ့သို႕ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ လက္ကနဲ လက္နဲ ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္အတူ သူ ကစားကြက္ေျပာင္းလုိက္သည္…။ နယ္ရုပ္တစ္ေကာင္ကို ေရွ႕သို႕တစ္ကြက္တက္လိုက္ျခင္းျဖင့္ သူရဲ႕ တိုက္စစ္အဟုန္ ကို ပိုမိုျမွင့္တင္ဖို႕ လွဳပ္ရွားလိုက္ပါတယ္..။
အခန္း (၂)
“ေစာအယ္ဒို..။ ခင္ဗ်ားက ကရင္ျဖစ္ၿပီး ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ ရွမ္းထဲ ေရာက္ေနရတာလဲ..?”
“ဒါ အထူးအဆန္းတစ္ခုလား ဗိုလ္လံု..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ တိုင္းရင္းသားေတြေလ…။ ဒီအမိႏိုင္ငံၾကီးမွာ အတူတကြေပါက္ဖြား ၾကီးျပင္းခဲ့ၾကတဲ့သူေတြ ပဲ မဟုတ္ဖူးလား…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိခင္ၾကီးရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လြတ္လပ္စြာ လွဳပ္ရွား ေနထိုင္ခြင့္မရွိႏိုင္ဖူးလား..? လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ ၾကိဳးစားပိုင္ခြင့္မရွိဖူးလား..? လြတ္လပ္စြာ ရဲရင့္က်ဆံုး ႏိုင္ခြင့္မရွိဘူးလား ဗိုလ္လံု…? “
” မွန္ပါတယ္..။ ဒါကို ကြ်န္ေတာ္မျငင္းပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႕…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိခင္ၾကီးရဲ႕ ရင္ခြင္ၾကီးထဲကေန စြန္႕ခြာသြားမွာကို စိုးရိမ္မိတာ ေတာ့ အမွန္ပဲ ေစာအယ္ဒို..”
ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒီတစ္ခါ သက္ျပင္းခိုးခ်သူမွာ သူမျဖစ္ႏိုင္ေပ..။
” Hope…. Two!”
“ဗိုလ္လံု႕ လူေတြ တယ္စြာသကိုးဗ်…။ ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္ေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႕ထဲမွာဆို တကယ့္ နာမည္ၾကီးေတြဗ်…။ သူတို႕ ရွာတိုက္တဲ့ အရက္ပု လင္းနဲ႕ ေဆးလိပ္ဘူးေတြ ကြ်န္ေတာ္ ေသာက္ခဲ့ရတာ မနဲလွဖူး..။ ဟား..ဟား “
” ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိတာ တစ္ခုရွိတယ္ ေစာအယ္ဒို…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္က လူေတြက ဒီပြဲကို အားကစားတစ္ခုအေနနဲ႕ ယွဥ္ျပိဳင္ေနတယ္..။ ဒါေပ မယ့္ ခင္ဗ်ား လူေတြက တိုက္ပြဲတစ္ခုကို တိုက္ခိုက္ေနသလို ကစားေနတယ္..။ ဒါဟာ သူတို႕အတြက္ ဖိအားကို ပိုမိုျဖစ္ေပၚၿပီး အေရးနိမ့္ဖို႕အတြက္ အခြင့္အလမ္းကို လက္ကမ္းၾကိဳေနသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္…။”
ျမစ္
493 viewsအခန္း (၁)
ေလႏွင္ရာလြင့္ရလို႕
ေၾကကြဲရတဲ့အထဲမွာ
ဘယ္တုန္းကမွ
ရြက္ေလွေတြ မပါခဲ့ဘူး…။
BLACK DREAM
သူ႕ရဲ႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ မထင္မွတ္တဲ့အရာေတြ မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မၾကာခဏဆိုသလို ၾကံဳေတြ႕ရတတ္တာ သူ႕အတြက္ အထူးအဆန္း တစ္ခုမဟုတ္ခဲ့တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ…။ အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြထူေျပာပါတယ္ဆိုတဲ့ ဘ၀ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းေတြေပၚကို ငယ္ရြယ္စဥ္အခ်ိန္ ကတည္းက စတင္ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့သူမို႕…။ အခုလို ႏွစ္ကာလ ၾကာရွည္လာၿပီျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕အတြက္ အရာရာဟာ ေနသားက်ေနခဲ့ၿပီ ျဖစ္ ပါတယ္…။ ကိုယ္ပိုင္ ရင္ဆိုင္မွဳ…။ ကိုယ္ပိုင္ သံုးသပ္ခ်က္…။ ကိုယ္ပိုင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ သူေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရာ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ သူ႕ေနာက္က အရိပ္ေတြလို မ်က္ေျခမျပတ္ လိုက္ပါခဲ့ပါတယ္…။ တကယ္ဆို….။ သူေလွ်ာက္လွမ္းရာ ဘ၀ခရီးလမ္းဟာ အမ်ားသူငွာေတြထက္ အခ်ိဳးအေကြ႕ အေျပာင္းအလဲေတြက မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပိုမိုမ်ားျပားလွပါတယ္…။ သာမန္လူေတြ ၾကံဳေတြ႕ေနၾက…။ ၾကီးမားပါတယ္ဆိုတဲ့ ျပႆနာ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူ႕အတြက္ေတာ့ အျပံဳးမပ်က္ေစခဲ့တာ အမွန္ပါပဲ…။
အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြမ်ားလွတဲ့ ဘ၀ျမစ္ေၾကာင္းေတြၾကား အခုဆိုရင္ သူ႕ဘ၀ ရြက္ေလွကို ဟန္ခ်က္ညီညီ ထိမ္းတတ္ခဲ့ပါၿပီ…။ သူျဖတ္သန္းရာ ျမစ္ ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္…။ တစ္ညိမ့္ညိမ့္တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေလႏုေအးေတြကို ခံစားရင္း ရြက္လႊင့္ခဲ့ဖူးသလို…။ ရိုက္ခ်က္ျပင္းျပင္း မုန္တိုင္းေတြရဲ႕ ၾကားထဲမွာလည္း သူတင္ ကိုယ္တင္ ရြက္လႊင့္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္…။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ လူအခ်ိဳ႕သူ႕ရြက္ေလွေလး အေပၚတက္လာၿပီး သူနဲ႕အတူ ခရီးၾကံဳ လိုက္ပါခဲ့ၾကတယ္…။ မၾကာခဏဆိုသလို လိုရာေရာက္သြားတဲ့ လမ္းၾကံဳအခ်ိဳ႕ သူ႕ရြက္ေလွေလးေပၚက ျပန္လည္ထြက္ခြာသြာၾကတယ္…။ အခ်ိဳ႕က လက္ျပႏွဳတ္ဆက္သြားတယ္..။ အခ်ိဳ႕က ေက်ာခိုင္းစြန္႕ခြာသြားတယ္…။ အင္း…။ အခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ပင္ လမ္းတစ္၀က္မွာ ကန္ခ်ခဲ့ဖူးတယ္။
သူ ရြက္လႊင့္ရာ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ မၾကာခဏဆိုသလို သူ႕ဘ၀ရဲ႕ ရြက္ေလွေလးကို ခဏတာ နားခိုဖို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ ေရွ႕ဆက္သြားရမယ့္ ခရီး အတြက္ လိုအပ္တာေတြ ျဖည့္ဆည္းဖို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ ေနာက္ဆံုး ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ အထီးက်န္ခဲ့တဲ့ သူ႕၀ိဥာဥ္ကို အနားေပးဖို႕အတြက္ပဲ ျဖစ္ ျဖစ္ ဆိပ္ကမ္းအခ်ိဳ႕မွာ ဆိုက္ကပ္ခဲ့ဖူးတယ္….။ အခ်ိဳ႕ဆိပ္ကမ္းေတြက သူ႕ရြက္ေလွေလးကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ၾကိဳဆိုၾကတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိပ္ကမ္း ေတြကေတာ့ လူစိမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ သူ႕ကို ႏုလံုးသားအစိမ္းေတြနဲ႕ ၾကည့္ၾကတယ္…။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ဆိပ္ကမ္းေတြၾကေတာ့လဲ မသိလိုက္ မသိ ဖာသာ…။ သူတို႕နဲ႕ မဆိုင္သလို…။ အင္း…။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ပါေစ..။ ေက်းဇူးတင္စရာေလးတစ္ခုကေတာ့ ဘယ္ဆိပ္ကမ္းကမွ သူ႕ကို ခါးခါးသီးသီး ႏွင္မထုတ္ခဲ့ၾကဖူးဘူး..။
အခန္း (၂)
တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ
ပုဇြန္ေခါင္းတစ္ခုေပါ့
လူေတြယိုသမွ် အညစ္အေၾကးအားလံုး
သူ႕ေခါင္းထဲမွာပဲ စုခဲ့ေလရဲ႕…။
BLACK DREAM
သူရြက္လႊင့္ရာ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ သူ႕အတြက္ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ အေတြ႕အၾကံဳေတြကို ရွဴရွိဳက္ခြင့္ရခဲ့တယ္…။ ဘ၀ဆိုတဲ့အရာက လူေတြ ကို ဒုကၡေပးေနတာလား…။ လူေတြက ဘ၀ဆိုတဲ့အရာကို ခုတုံးလုပ္အသံုးခ်ေနၾကတာလားဆိုတာကိုသူ အတိအက်ၾကီးမဟုတ္ေတာင္ အၾကမ္းဖ်ဥ္း ေလာက္ ေလ့လာႏိုင္ခဲ့တယ္…။ သူျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႕ ခ်ိန္ထိုးသံုးသပ္မိတယ္…။ လူေတြဟာ သူတို႕လိုခ်င္တာေတြကို ရရွိပိုင္ဆိုၿပီးတဲ့ ေနာက္ မလုိအပ္ေတာ့တဲ့ အမုန္းေတြ…။ အာဃာတေတြ…။ ေလာဘေတြ…။ ေဒါသေတြ…။ ေမာဟေတြကို အညစ္အေက်း စြန္႕ျပစ္ပစၥည္းတစ္ခု အျဖစ္အသြင္ေျပာင္းကာ ဘ၀ဆိုတဲ့ ျမစ္ျပင္ထဲကို စည္းမရွိ၊ ကမ္းမရွိ စြန္႕ျပစ္ခဲ့ၾကတယ္…။ ပထမ…။ မ်က္ႏွာလႊဲတယ္…။ ေနာက္ သူတို႕ အရွဳပ္ထုပ္ကို ဘ၀ဆိုတဲ့ျမစ္ျပင္ေပၚ သြန္ခ်စြန္႕ျပစ္တယ္…။ ဒီလိုနဲ႕….။ လူေပါင္းမ်ားစြာ….။ အညစ္အေၾကးေပါင္းမ်ားစြာ…။ မ်က္ရည္ေပါင္းမ်ား စြာ….။ ဒီျမစ္ျပင္မွ အဆိပ္မသင့္ ဘယ္သူသင့္မလဲ…။


(3 votes, average: 3.67 out of 5)