ေပတ ဒါန
ၾကားဖူးသူမ်ား ၾကားဖူး ပါလိ့မ္မည္…။ သိၿပီးသူမ်ားလည္း သိၿပီး ျဖစ္ပါလိ့မ္မည္…။ သို႕ေသာ္ မၾကားဖူးေသာသူမ်ားႏွင့္ မသိေသးေသာ သူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ပါသည္။ ေပတ ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရကို မသိႏိုင္ေသာလည္း ဗုဒၶဘာသာ လူမ်ိဳးတိုင္း ဒါနကိုေတာ့ သိၾကမွာပါ…။ အခု ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ့္ ေပတ ဒါန ဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အလွဴေတြထဲကမွ တစ္ခုပါ…။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားတယ္…။ စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းတယ္…။ အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳ ျပန္းထန္တယ္…။ ကုသိုလ္ရတယ္ (အျခား အလွဴမွာ ရတဲ့ ကုသိုလ္ေတြနဲ႕ မတူပါဘူး..။ ဘာလို႕လဲဆိုတာ ဒီေဆာင္းပါးၿပီးသြားရင္ သိပါလိမ့္မယ္…)
ေပတ ဒါနအေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုး ၾကားဖူးတာကေတာ့ သြားေလသူ စာေရးဆရာ နီကိုရဲ ရဲ႕ “နတ္ငယ္” ဆိုတဲ့ ၀တၳဳထဲမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ၀တၳဳရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ က ေပတဒါန အေၾကာင္းကို လူေတြသိလာေအာင္…။ လွဴဒါန္းၾကေအာင္ ရည္ရြယ္ထားၿပီး…။ အေရးအသားကေတာ့ ဆရာ နီကုိရဲရဲ႕ ပင္ကိုအတိုင္း ရယ္စရာ ဟာသ ၀တၳဳ ေလးတစ္ခုျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားပါသည္…။ ေရးသားပံုႏွင့္ ဇာတ္လမ္းဖြဲ႕စည္းပံုမွာ တကယ္အႏွစ္သာရရွိေသာ (အေပါစားမဆန္နေသာ) ဟာသမ်ိဳး ျဖစ္ေနေပမယ့္…။ အဓိက သူတင္ျပလိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ တကယ္ကို ေလးနက္ လွပါတယ္…။ (more…)
၉/ခ စံပယ္
ဇူလိုင္..။ ၾသဂုတ္..။ စက္တင္ဘာ..။ ေအာက္တိုဘာ..။ ႏို၀င္ဘာ..။ ဒီဇင္ဘာ..။ ဇန္န၀ါရီ…။ ေဖေဖာ္၀ါရီ..။ မတ္…။ ဧၿပီ…။ ေမ…။
အခ်ိန္တို႕သည္ ထင္တာထက္ပိုၿပီး လွ်င္လွ်င္ ျမန္ျမန္ကုန္ဆံုးသြားပါတယ္..။ ဘာလိုလိုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္တာ ၁ ႏွစ္ နီးပါးရွိသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ဟာ အခ်ိဳ႕အတြက္ မသိသာပါဘူး..။ မထူးျခားပါဘူး..။ အခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္မေျပာနဲ႕ တစ္စကၠန္႕ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ပိုင္းေလာက္နဲ႕ တင္ အရာအားလံုးကို ေျပာင္းလဲျပစ္ဖို႕ လံုေလာက္ပါတယ္..။
ကြ်န္ေတာ္အတြက္ေတာ့ ဒုတိယအမ်ိဳးအစားက အႀကံဳး၀င္ပါတယ္..။ တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ဟာ ဘယ္လိုကုန္လုိ႕ ကုန္သြားမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ကို လုပ္စရာေတြက စနစ္တက် ျပည့္ေနခဲ့ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ဘ၀အမ်ိဳးအစားအရ ဒါဟာ သိပ္မထူးဆန္းပါဘူး…။ စာဖတ္သူေတြအတြက္လည္း ထူးဆန္းမယ္ မထင္ပါဘူး..။ ဒီကာလတစ္ခုအတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ရရွိခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြ…။ ခံစားခ်က္ေတြဟာ အမ်ိဳးစံုသေလာက္ ရသလည္း စံုလွပါတယ္…။ ဒီအေတြ႕အႀကံဳေတြထဲက ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ ေရာက္လာတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုအေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္…။ ဒီစာကိုဖတ္လိုက္ရလို႕ ကုန္ဆံုးသြားမယ့္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ မိနစ္ပိုင္း စကၠန္႕ပိုင္းအတြက္ မေျပာပေလာက္ေသာ ပမာဏေလးျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ အက်ိဳးရွိေကာင္း ရွိမယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္…။ (more…)
Email ကေန ဖတ္မယ္…
ကြ်န္ေတာ့္ Blog ကို MPT က Ban ထားပါတယ္..။ သိတဲ့သူအခ်ိဳ႕လည္း သိၾကပါတယ္..။ မသိတဲ့သူအခ်ိဳ႕လည္း မသိၾကပါဘူး…။ အခ်ိဳ႕လည္း အမွတ္တမဲ့နဲ႕ သိသလိုလို မသိသလိုလိုပါပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္ေရးတဲ့ မျဖစ္ညစ္က်ယ္စာေတြကို ဖတ္ေလ့ဖတ္ထ မရွိတဲ့သူေတြအတြက္ ဘာမွ မထူးျခားေပမယ့္…။ ကြ်န္ေတာ့္ Blog ကို ယခင့္ ယခင္ လြန္ခဲ့သည့္ ၄ ႏွစ္ ခန္႕ကတည္းက ဖတ္ခဲ့ၾကတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြနဲ႕ စာဖတ္ပရိတ္သတ္အခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ ဒီလို Ban ခံထားရျခင္းဟာ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ ဖို႕ ေကာင္းပါလိ့မ္မယ္..။
ဘာေၾကာင့္ Ban ခံရလဲဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္လည္း မသိသလို..။ Ban တဲ့သူလည္း သိမယ္မထင္ပါဘူး…။ (ဟုတ္ပါတယ္..။ သူလည္း သူ႕အထက္ လူႀကီးက Ban ဆိုလို႕ ဘန္းတာ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ကြ်န္ေတာ့္ Blog ကို ဖတ္ဖူးမယ္ မထင္ပါ။ ရွိတယ္လို႕ေတာင္ ထင္မည္ မဟုတ္ပါ…။ ) ထားပါ..။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ က Ban တဲ့အေၾကာင္းမဟုတ္ ပါဘူး..။ အခုလို Ban ထားတဲ့အတြက္ Blog ကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္ေရာက္လာၿပီး မဖတ္ႏိုင္တဲ့သူေတြအတြက္ေရာ…။ Blog တကာ ေလွ်ာက္ပတ္ၿပီးဖတ္ေနရတာ ထက္စာရင္ Email ထဲမွ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး Feel အျပည့္နဲ႕ ဖတ္ခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ္အခု Feed Burner နဲ႕ Email Subscription လုပ္လိုက္ပါတယ္..။
အရင္ကလည္း လုပ္ဖူးပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ Site က Blogspot ကေန WordPress ကိုေရႊ႕လိုက္…။ 1and1 ကေန Dot5 ကိုေရႊ႕..။ ေနာက္ Dot5 ကေန Bluehost ကုိ ေျပာင္းလိုက္နဲ႕..။ Blog ပိုင္ရွင္ရဲ႕ စိတ္အတိုင္း ဟိုခုန္ ဒီေပါက္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ Feed ေတြ ပ်က္ေကာင္းပ်က္သြားႏိုင္ပါတယ္…။ (ပ်က္ကို ပ်က္ကုန္တာပါ)..။ အဲ့ဒါနဲ႕ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ေက်ာ္က Feed အသစ္ တစ္ခု Burn လိုက္ပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့ Feed ေတြကို လုပ္ေနတုန္း ရံုးမွာ Net က်သြားတဲ့ အတြက္ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ပဲ ထားလိုက္ပါတယ္..။ အသစ္စလုပ္ၿပီးၿပီးခ်င္း Feed အသစ္ေလးရဲ႕ Feed Count ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အားရစရာပါ “zero” reader ပါတဲ့..။ ဒါနဲ႕ ျပစ္ထားလိုက္ တယ္..။ (စိတ္နာလို႕…)
အခု..။ ဒီေန႕ Internet Cafe ကေန လာသံုးရင္း ဆက္လုပ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရင္ခုန္ဖို႕ ေကာင္းသြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ေလွ်ာက္ကလိလိုက္တာ ကြ်န္ေတာ့္ Google Feedburner Account ထဲမွာ Feed ႏွစ္ခုျဖစ္သြားပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ သေဘာေပါက္လိုက္တယ္..။ အရင္ Feed မပ်က္ေသးပဲကိုး…။ ဒါနဲ႕ ဆက္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ ပိုရင္ခုန္သြားတယ္…။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ Feed Account အေဟာင္းထဲမွာ Email Subscription 34 readers နဲ႕ Google Feedfetcher ၁ ေယာက္ ရွိပါတယ္..။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဲ့ေလာက္ Email Subscription ရွိမယ္လို႕ ေယာင္လို႕ေတာင္ အိပ္မက္ မမက္ဖူးပါဘူး… (Email Subscription ရာေက်ာ္၊ ေထာင္ေက်ာ္ရွိသူမ်ား ပက္ပက္စက္စက္ လူးလိမ့္ေနေအာင္ ရယ္ၾကပါကုန္) ..။ ဒါနဲ႕…
ဟိုေန႕ကလုပ္လိုက္တဲ့ Feed အသစ္ေလးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္မ်က္လံုး ကိုယ္မယံုႏိုင္ေအာင္ျဖစ္သြားပါတယ္…။ (အခုထိလဲ တကယ္ေရာ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႕ သံသယ ၀င္ေနတုန္းပါ) ကြ်န္ေတာ့္ Feed Count ထဲမွာ 200 Readers အတိအက် ရွိေနပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ သူၾကေတာ့ တစ္မ်ိဳးပါ..။ Account အေဟာင္းမွာ တုန္းကလို Email Subscription မ်ားမ်ား (ကြ်န္ေတာ့္အတြက္) မရွိပါ…။ Email Subscription 1 ေယာက္ပဲ ရွိပါတယ္..။ အဲ့ဒါလည္း တစ္ျခားမဟုတ္ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ့္ဘာသာ ကြ်န္ေတာ္ စမ္းၾကည့္ထားတဲ့ email ပါ (ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ား ၾကြားရာေရာက္သြားၿပီထင္တယ္၊ အဲ့ေလာက္ အားေပးတဲ့ သူမ်ားပါတယ္)
ဒါေပမယ့္ Google Feedfetcher ၁၉၉ ေယာက္ေတာင္ျဖစ္ေနပါတယ္…။ သူျပထားတဲ့ Graph ေလးၾကည့္လိုက္ေတာ့ March ၃ ရက္ေန႕မွာ ခုန္တက္သြားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္…။ Bot ေတြလား Search Engine ရဲ႕ Spider လားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မသိပါဘူး..။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္တာေပါ့ဗ်ာ..။ အေယာက္ ၂၀၀ နဲတာမွတ္ လို႕…။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ Account အေဟာင္းက Email Subscription Reader ၃၄ ေယာက္ကို ဒီဘက္ Account အသစ္ထဲ Transfer လုပ္ၿပီး ရုပ္တည္ႀကီးနဲက ၂၃၅ ေယာက္ေလာက္ ျပခ်င္တာေပါ့…။ ဒါေပမယ့္ မရပါဘူး..။ 
(မွတ္ခ်က္။ Email Subscription အမ်ားႀကီးျဖစ္ေအာင္ စိတ္ႀကိဳက္ အေရအတြက္ထည့္ၿပီး Hack လုပ္လို႕ရပါသည္။ မယံုမရွိပါႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ လုပ္တတ္ပါသည္ သို႕ေသာ္ မလုပ္ခ်င္ပါ။)
ေျပာရင္းနဲ႕ စကားေတြက ေတာ္ေတာ္လမ္းေခ်ာ္ကုန္ပါၿပီ (ခြင့္လႊတ္ပါ။ ၾကြားခ်င္အား ႀကီးသြားလို႕ပါ)။ ဆိုလိုတာက အခု Blog ကို ၀င္ဖတ္မရလို႕ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေနတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားနဲ႕ စာခ်စ္သူမ်ားအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ Account တစ္ခု ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္ၿပီး ( ဒီတစ္ခါ အတည္ပါ..။ ေနာက္မပ်က္ေစရပါဘူး..။ အာမခံ!) မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္…။ အခု ဒီ Post ရဲ႕ ေအာက္မွာပါတဲ့ Email Subscription ေလးထဲမွာ မိတ္ေဆြတို႕ရဲ႕ Email Address ေလးထည့္လိုက္ပါ။ မိတ္ေဆြ တို႕ရဲ႕ Email Account ထဲကို Confirmation ေတာင္းတဲ့ Mail တစ္ေစာင္ေရာက္လာပါလိ့မ္မယ္..။ Confirm လုပ္လိုက္ပါ..။ ဒါဆို အားလံုးအိုေကသြားပါၿပီ..။
ဒီ Post က တေျဖးေျဖးေနာက္ေရာက္သြားလို႕ Post ကိုမေတြ႕ေတာ့ဘူးဆိုလည္း ေဘးက Side Bar မွာ ကြ်န္ေတာ္ထားေပးထားပါတယ္..။ ဒီေတာ့…။ ကြ်န္ေတာ္တင္သမွ် Post ေပါင္း ၁၆၀၀၀ ကို email ထဲက အဆင္သင့္ထိုင္ဖတ္လို႕ ရသြားပါၿပီ…။ အမွန္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က လွ်ာရွည္တာပါ (တံုးတာလဲ ပါပါတယ္) ဒီေလာက္ IT ေခတ္ႀကီးထဲမွာ Email Subscription လုပ္တာေလာက္ကို ကြ်န္ေတာ္ လိုက္ရွင္းျပေနစရာမလိုပါဘူး…။ ကြ်န္ေတာ့္ထက္ေတာင္ ပိုသိၾကဦး မွာ ေသခ်ာပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ထံုးစံအတိုင္း ဆရာႀကီး လုပ္ၿပီးရွင္းျပေပးျခင္းျဖစ္ပါေၾကာင္း….။
P.S- Email Subscription မ်ား ပက္ပက္စက္စက္ Subscribe လုပ္ၾကပါေစ အရွင္ဘုရား..။
အိတ္ဖြင့္ေပးစာ (၂)
အမွာ
ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းက ေရာက္ယက္ခတ္ေနတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ Post ေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္တင္ခဲ့တဲ့အေပၚ မူတည္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ျဖစ္၊ ပ်က္ေနတဲ့ စိတ္ေတြကို သတိထား မိပံုရတဲ့ ..။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မမ်ားလွစြာေသာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားထဲမွ တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ အရွင္ညာဏစာရ ထံမွ ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို ေပးပို႕လာေသာ ဆံုးမ စာ (ေပးစာ) ကို ကြ်န္ေတာ္ကဲ့သို႕ပင္ သံသရာ ပင္လယ္ကို ျဖတ္ကူးရင္း ေလာကဓံတရားႏွင့္ စီးျခင္းထိုးေနၾကတဲ့ အျခားေသာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ား အတြက္ ျပန္လည္ေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္…။
ဆရာေတာ္၏ ေပးစာအား မည္သည့္ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္မွဳမွ မျပဳလုပ္ပဲ ဆရာေတာ္ေပးပို႕လိုက္သည့္အတိုင္း ျပန္လည္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္…။
P.S – အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ဆံုးမစာကေတာ့ တိုေတာင္းေပမယ့္ အလြန္တရာမွ အႏွစ္သာရျပည့္၀လွပါေၾကာင္း…။
******************************************************************************************************
ဒကာ ဘလက္
တေလာက ဦးဇင္း တက္ေနတဲ့ တကၠသိုလ္က ေဆြးေႏြးပြဲတခုက ဖိတ္လို႔ သြားျဖစ္တယ္။ ဦးေဆာင္ ေဆြးေႏြးတာကေတာ့ ျမန္မာဆရာေတာ္တပါး တိဘက္ဘုန္းေတာ္ၾကီးတပါး မဟာယာန ဘုန္းေတာ္ၾကီးတပါးေပါ့ေလ။ ဦးဇင္းကေတာ့ ျမန္မာဆရာေတာ္အတြက္ စကားျပန္အျဖစ္ တက္ခြင့္ရပါတယ္။
ေဆြးေႏြးတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ တရားထိုင္ျခင္း-တဲ့။ သုံးပါးစလုံး ကိုယ့္အျမင္ေတြကို တင္ျပၾကတယ္။ အမ်ားၾကီးဆိုပါေတာ့ ဒကာဘလက္ခ္။ အဲဒီတုံးက ပေရာ္ဖက္ဆာတေယာက္က ေမးခြန္းတခုေမးတာကိုေတာ့ ခုထက္ထိ အမွတ္ထင္ထင္ ရွိေနဆဲပါ။
သူေမးတဲ့ ေမးခြန္းက တရားထိုင္ျခင္းသည္ ေကာင္းသည့္အလုပ္ျဖစ္ပါလ်က္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုက်ိဳးမ်ားကို ေတြ႕ႀကဳံရတတ္ပါသလဲ-တဲ့။ ခုေနခါ ဒကာဘလက္အတြက္ တိုက္ဆိုင္မႈရွိတဲ့ ေမးခြန္းတခုမ်ား ျဖစ္ေနမလားလို႔ မွ်ေ၀လိုက္တာပါ။
ဘုန္းေတာ္ၾကီး သုံးပါးစလုံး အေျဖေတြ ကိုယ္စီ ေပးၾကေပမယ့္ ဦးဇင္းကေေတာ့ လားမားဘုန္းေတာ္ၾကီး ေပးတဲ့ အေျဖကို အၾကိဳက္ဆုံးျဖစ္ပါတယ္။ သူေျဖတာက ဥပမာေလးနဲ႔ ဆိုေတာ့ ခုထက္ထိကို မွတ္မိေနတုံးပါပဲ။
သူတို႔ရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဓမ္ရ္ဆာလာ(ဓမၼသာလာ)က တိဘက္ျပည္မၾကီးရဲ႕ အလယ္ပိုင္းမွာ ရွိပါသတဲ့။ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ဘယ္အရပ္မ်က္ႏွာက လာသည္ ျဖစ္ေစ ေတာင္တန္းေတြကို ေက်ာ္ရတယ္။ ေကြ႕ေတြကို ျဖတ္ရပါတယ္။ ေတာင္ေတြကိုပဲ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေကြ႔ေတြကိုပဲ ျဖတ္ျဖတ္ အားေတာ့ စိုက္ရတာပါပဲ။ တေတာာင္ကို ေက်ာ္ဖို႔ အတက္လမ္းကို ၾကိဳးပမ္းရတဲ့အခါ ငါ အေပၚကို ေရာက္ေနပါေပါ့လား-လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တလြဲမာန မထားမိဖို႔ လိုသလို ေတာင္ဆင္းလမ္းကို ေလ်ာက္မိတဲ့ အခါေတြမွာ ငါမွာျဖင့္ နိမ့္ပါးေနပါပေကာလားလို႔ အားငယ္ဖို႔ မလိုပါဘူး။ ေတာင္ကို တက္ေနျခင္းသည္လဲ ဓမ္ရ္ဆာလာနဲ႔ နီးဖို႔ အေၾကာင္းတခု ျဖစ္သလို ေတာင္ေပၚက ဆင္းေလ်ာက္ျခင္းက လဲ ဓမ္ရ္ဆာလာ ၿမိဳ႕ေတာ္နဲ႔ နီးဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္-တဲ့။
ဒီဥပမာေလးနဲ႔ ဟပ္ၿပီး ဓမၼေရးမွာမွ မဟုတ္ပါဘူး ေလာကေရးမွာလဲပဲ ေကာင္းက်ိဳးနဲ႔ပဲ ၾကဳံၾကဳံ ဆိုးက်ိဳးနဲ႔ပဲ ေတြ႕ေတြ႕ ျဖတ္သန္းရမယ့္ အေတြ႕အၾကဳံေတြ အျဖစ္ တည္ၿငိမ္စြာၿပီး ျဖတ္သန္း ႏွလုံးသြင္းဖို႔ လားမား ဘုန္းေတာ္ၾကီးက အၾကံျပဳပါတယ္။
ဦးဇင္းလဲ ခုခ်ိန္အထိ ေတာင္ေပၚေတြကို ေရာက္တဲ့အခါ လတ္ဆတ္တဲ့ ေလေတြကို တ၀ၾကီး ရႈလို႔ တလြဲမာနလို႔ မဆိုႏိုင္သည့္တိုင္ သာယာမႈေတြကိုေတာ့ လိုအပ္တာထက္ပိုလို႔ ဆုပ္ကိုင္မိတဲ့ အခါေတြ ရွိေနဆဲပါ။ ေတာင္အဆင္းလမ္းနဲ႔ ၾကဳံေလတိုင္း ညည္းညဴမႈေတြနဲ႔ မကင္းႏိုင္ေသးပါဘူး။ ေကြ႕ေတြကို ျဖတ္ဖို႔ ေသြးမေၾကာင္သည့္တိုင္ ေျခလွမ္းေတြ ေႏွးေနဆဲဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သုံးသပ္မိပါတယ္။
ေတာင္ေပၚကို ေရာက္ခိုက္ လိုအပ္တာထက္ ပိုၿပီး မသိမ္းပိုက္မိဖို႔ ေတာင္ဆင္းလမ္းကို ေလ်ာက္မိေလတိုင္း စိတ္မပ်က္မိေစဖို႔ လားမားဘုန္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ အေျဖစကားကို မၾကာမၾကာ ႏွလုံးသြင္းမိပါတယ္။
ေကြ႕ေတြကို ျဖတ္ဖို႔ ၾကဳံလာခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လိုအပ္တာထက္ ပိုၿပီး သတိမထားမိဖို႔ ၾကိဳးစား ျဖစ္ပါတယ္။ သတိက မပိုဘူး မဟုတ္လားလို႔ေတာ့ ေမးစရာ ရွိပါတယ္။ သတိက ပိုတယ္လို႔ေတာ့ မရွိပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္က သတိထားတယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္ သတိထားတာဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ မၾကာၾကာ သုံးသပ္ၾကည့္ဖို႔ လိုမယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ တခါတရံမွာက်ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ တြန္႔ဆုတ္မႈက သတိလို႔ အေယာင္ေဆာင္တတ္တယ္ မဟုတ္လား။
လိုရာဆႏၵ ျပည့္၀ေအာင္ ၾကိဳးစားႏိုင္ပါေစ။
အခ်ိဳး…
ေလာကသည္ လွပေပသည္။ သို႕ေသာ္ ထို႕ထက္လွပေသာ ေလာကတစ္ခုအား သူဖန္ဆင္းဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့ေသာအခါ…
အလင္းသည္ အေရာင္မရွိေပ…။ သို႕ေသာ္ လူတို႕သည္ အလင္းေရာင္ ဟုေခၚေလ့ရွိၾကသည္…။ အလင္းေၾကာင့္ အေရာင္တို႕ ထြန္းလင္းခြင့္ရရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အလင္းမရွိပါက အေရာင္မရွိေပ…။ အေရာင္မရွိပါက…။ အေရာင္ဆိုးခံရျခင္းမ်ား မရွိႏိုင္ေပ…။ အေရာင္အဆိုးခံရျခင္းမ်ားမရွိပါက….။ အတိတ္ဆိုးမ်ား မရွိ ႏိုင္ေပ…။ အတိတ္ဆိုးမ်ားမရွိပါက အနာဂတ္ဆိုးမ်ားလည္း ရွိလာႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ…။ အနာဂတ္ဆိုးမ်ား မရွိေသာေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား လိုတာထက္ ပိုမိုရွင္သန္ စရာ မလိုေတာ့ေပ…။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား နဲပါးသြားေသာအခါ လူသားတို႕၏ ေလာဘမ်ား နဲေကာင္းနဲသြားႏိုင္သည္…။ မႏိုင္မနင္းထမ္းထားရေသာ ဘ၀အေမာမ်ား အထိုက္အေလွ်ာက္ ေလ်ာ့ပါးေကာင္း ေလ်ာ့ပါးသြားေပလိ့မ္မည္…။
ထိုအခါ ေလာကသည္ ပိုမို လွပလာေပမည္ေလာ….?
လူတို႕တြင္ ေမြးရာပါ ဦးေႏွာက္တစ္ခုစီ လက္ေဆာင္ပါရွိေလသည္။ သို႕ေသာ္ ထိုဦးေႏွာက္သည္ ခံစားတတ္ျခင္းဟူေသာ ေမြးရာပါ ႀကိမ္စာသင့္လာခဲ့ေလသည္။ သူ၏ မူလအလုပ္သည္ ခံစားဖို႕ေလာ၊ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ဖို႕ေလာ၊ ေတြးေတာ္ ေမွ်ာ္ျမင္ဖို႕ေလာ၊ ေကာက္က်စ္ယုတ္မာဖို႕ေလာ၊ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ သီခ်င္းသစ္ တစ္ပုဒ္ကို ေရးသား ဖို႕ေလာ၊ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာ အႏုပညာေျမာက္သည့္ ဟာသတစ္ပုဒ္ကို ရယ္ေမာဖို႕ေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ မိမိကိုယ္ကုိ လွည့္စားဖို႕ေပမ်ားေလာ…။ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ သူသည္ ေမြးစကတည္းက မႏိုင္၀န္ထမ္းခဲ့ရေသာ သနားစဖြယ္ ျဖစ္တည္မွဳတစ္ခုသာ..။ တကယ္ဆို သူသည္ ဘုရားသခင္၏ မ်က္ႏွာသာ ေပးျခင္းကို မခံခဲ့ရေသာ ဖန္ဆင္းမွဳတစ္ခုသာ ျဖစ္ေလသည္။
တကယ္လို႕မ်ား ကြ်န္ေတာ္တို႕တြင္ ထိုဦးေႏွာက္ဆိုေသာအရာ ပါရွိမလာခဲ့ပါက…။ ေလာကတြင္..။ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္မ်ား ေလ်ာ့ပါးေနခဲ့ေပလိ့မ္မည္..။ သဘာ၀ ေဘးအႏာၱရယ္မ်ားေပၚေပါက္လာ မည္မဟုတ္ေပ…။ ဖန္ျပြန္သေႏၶသားသည္လည္းေကာင္း၊ ေသြးေခ်ာင္းစီး ႏ်ဴကလီးယား စစ္ပြဲမ်ားသည္ လည္းေကာင္း သမိုင္းစာမ်က္ႏွာ ထက္သို႕ တက္ခြင့္ရမည္မဟုတ္ေပ…။ ဘင္လာဒင္ သည္လည္း ေျမေအာက္ထဲက ထြက္လာစရာ အေၾကာင္းမရွိေပ…။ တရားမွ်တမွဳ၊ မတရားမွဳ တို႕သည္လည္း ရွိလာမည္မဟုတ္ေပ..။ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းသည္လည္း သိမ္ႀကီးေစ်း ေခါင္ မိုးေပၚတြင္ ဆိုင္ခန္းတစ္ခု ဖြင့္စရာမလိုေပ…။ ထိုအရာမ်ားအားလံုး တစ္ၿပိဳင္နက္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးတြင္ ဦးေႏွာက္မရွိခဲ့ဖို႕သင့္သည္..။ အခုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ေလာကတြင္ ႀကိမ္စာသင့္ေနေသာ ဦးေႏွာက္ေပါင္း ၆ ဘီလွ်ံေက်ာ္မွ ဒုကၡ စက္၀န္းအတြင္း လည္ပတ္ေနၾကေလသည္…။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တြင္ရွိေသာ ဦးေႏွာက္မ်ားအားလံုးကို ေဘာတယ္ကုလားထံရွိ ပဲႀကီးေလွာ္မ်ားျဖင့္ လဲလွယ္ စားေသာက္သင့္သည္…။
ထိုအခါ ေလာကသည္ ပိုမို လွပလာေလမည္ေလာ…?
ၾကယ္တို႕လွပစြာ လင္းလက္ၾကဖို႕အတြက္ အေမွာင္သည္ ဗီလိန္အျဖစ္ အသံုးေတာ္ခံခဲ့ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့ဖူးသည္…။ သူရဲေကာင္းေပါင္းမ်ားစြာ ေပၚထြက္လာဖို႕ အတြက္ ဗီလိန္ေပါင္းမ်ားစြာ နာမည္ပ်က္ခဲ့ၾကရဖူးသည္…။ ေလာကသည္ သူရဲေကာင္းမ်ား ေပါမ်ားမွ လွပမည္ဟု လူတို႕ အယူရွိၾကသည္..။ လူတိုင္းသည္ ေတာ္ခ်င္ ၾကသည္။ တတ္ခ်င္ၾကသည္..။ ဂုဏ္ျပဳခံခ်င္ၾကသည္…။ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားခ်င္ၾကသည္…။ ထိုအခါ ထိုအရာမ်ားအားလံုး အထေျမာက္ဖို႕အတြက္..။ ကိုယ္စီ ဘ၀ ဇာတ္လမ္းမွာ မင္းသား၊ မင္းသမီးမ်ားအျဖစ္ ပြဲထြက္ႏိုင္ဖို႕အတြက္..။ ဗီလိန္မ်ားကို အပူတျပင္းရွာၾကသည္…။ သို႕ေသာ္ လူတို႕သည္…။ မိမိဘ၀ဇာတ္အတြက္ မိမိ မင္းသား ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္..။ အျခားလူတစ္ေယာက္၏ ဇာတ္အတြက္ ဗီလိန္ျဖစ္ေနမွန္းကို မ်ားေသာအားျဖင့္ သတိမထားမိၾကေပ….။ မ်ားစြာ သနားဖို႕ေကာင္းေပ သည္…။
သူရဲေကာင္းမ်ား ထြန္းကားမွ လွပမည္ ဆိုေသာ ေလာကႀကီးအတြက္…။ သူရဲေကာင္း မ်ားမ်ားထြန္းကားဖို႕အတြက္ ဗီလိန္မ်ားမ်ားလိုေပသည္.. ။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး ဗီလိန္မ်ားအျဖစ္ တညီတညြတ္တည္း သရုပ္ေဆာင္ၾကပါ သူရဲေကာင္းမ်ား အမ်ားႀကီးေပၚထြန္းလာမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္..။ တစ္ေလာကလံုး ေကာင္းစားဖို႕…။ သူရဲေကာင္းထြန္းကားဖို႕ တစ္ေလာကလံုး ဗီလိန္လုပ္ၾကလွ်င္ လြန္စြာသင့္ေတာ္ေပမည္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ကမာၻေျမႀကီး၏ လည္ပင္းတြင္ ” ေပ်ာ္စ ရာ၊ ရႊင္စရာ ဗီလိန္ကမာၻ” ဟု စာတမ္းခ်ိတ္ထားလွ်င္ လြန္စြာလွပေပမည္..။ အျခားၿဂိဳလ္မွ ၿဂိဳလ္သားမ်ားလည္း အတုယူအားက်ကာ ႀကိဳးစားၾကပါက ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ အနႏၱစၾကာ၀ဌာႀကီးသည္ မၾကာေသာအခ်ိန္တြင္ ဗီလိန္စၾက၀ဌာႀကီး ျဖစ္လာမည္မွာ မလြဲေပ…။
ထိုအခါ ေလာကသည္ ပိုမို လွပသြားေပမည္ေလာ….?
သစၥာတရား၏ တန္ဖိုးသည္ သစၥာမဲ့ေသာ လူမ်ားႏွင့္ ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္မိေသာ အခါမွသာ ထင္ရွားစြာ ေပၚထြန္းလာတတ္စျမဲျဖစ္ေပသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ လူသားတို႕သည္ မိမိတို႕ သစၥာရွိေၾကာင္းကို အျခားသာ သစၥာမရွိ (ဟု သူတို႕သတ္မွတ္ေသာ) သူမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ထိုးၿပီး ဂုဏ္ယူေလ့ရွိၾကသည္…။ ထိုသစၥာရွင္ႀကီးမ်ား သစၥာရွိျပဖို႕အတြက္ အျခားလူသား တစ္ေယာက္ အလိုလုိေနရင္း သစၥာမဲ့သူ စာရင္း၀င္သြားခဲ့ရသည္…။ ထို႕ေၾကာင့္ သစၥာရွိေသာ သူမ်ား မ်ားျပားဖို႕အေရး ကြ်န္ေတာ္ တို႕အားလံုး တညီတညြတ္တည္း သစၥာေဖာက္ျပဖို႕ လုိေပလိ့မ္မည္…။ အမုန္းစစ္မွ အခ်စ္စစ္သည္ ဆိုၾကသည္…။ ထိုအခါ အမုန္းမရွိေသာ အခ်စ္သည္ အခ်စ္မစစ္ ဟု အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ေၾကာင္း စဥ္းစားမိၾကပါေလစ…။ ထိုကဲ့သို႕ဆိုလွ်င္ ခ်စ္သူတိုင္း အခ်စ္စစ္ၾကဖို႕ ခ်စ္သူတိုင္း ..။ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ တံေတြးနဲ႕ ေထြး..။ တစ္ေယာက္လည္မ်ိဳ တစ္ေယာက္တက္နင္း..။ တစ္ေယာက္ ငယ္ထိပ္ တစ္ေယာက္ ဖေနာင့္နဲ႕ေပါက္ကာ..။ ပက္ပက္စက္စက္ မုန္းတီးၾကဖို႕ လိုေပလိ့မ္မည္။ ထိုသို႕လုပ္ၿပီးေသာ သကာလမွသာ ငါနင့္ကို အရမ္းခ်စ္ေၾကာင္း အရမ္းမုန္းျပျခင္းျဖင့္ သက္ေသျပလိုက္တာပါဟု ဆိုၾကည့္ပါ…။ သင့္ခ်စ္သူသည္ သင့္အား ဘယ္လို တံု႕ျပန္ေၾကာင္း ေကာ္မန္႕တြင္ တစ္ခါ ျပန္လည္ေရးသားၾကပါ…။
ဒီလိုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူသားမ်ားသည္ ပက္ပက္စက္စက္ သစၥာတရားမ်ား မဲ့ ၾကကာ..။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ မုန္းတီးနာၾကင္ၾကျခင္းျဖင့္….။ ေလာကႀကီးသည္ သစၥာတရားထြန္းကားေသာ၊ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေသာ ကမာၻႀကီးတစ္ခုျဖစ္လာေပလိ့မ္မည္…။
ထိုအခါ ေလာကသည္ ပိုမို လွပလာေပမည္ေလာ….?
ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားၾကည့္မိသည္…။
သင္လည္း စဥ္းစားၾကည့္ေစလိုသည္…။
အျခားတစ္ေယာက္ကိုလည္း စဥ္းစားၾကည့္ဖို႕ တိုက္တြန္းေပးေစလိုသည္…။
ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးသည္ စဥ္းစား သူမ်ား ျဖစ္လာၾကမည္…။
ထို႕ေနာက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးသည္ ႏြားတင္းကုတ္ တစ္လံုးကို အတူတကြ၀ယ္ယူကာ…။ ကိုယ္စီ နဖားႀကိဳးထိုးၾကရင္း အတူတူႏြားဇာတ္ခင္းၾကပါမည္။ ထို ႏြားတင္းကုတ္အတြင္း သို႕ …
(၁) အလင္းမ၀င္ေစရ
(၂) ဦးေႏွာက္မ်ားယူေဆာင္မလာရ
(၃) သူရဲေကာင္းမ်ားမလာရ
(၄) သစၥာတရား မရွိေစရ
ထိုအခါ ေလာကသည္ ပိုမို လွပသြားေပမည္ေလာ….? လွပသြားေပမည္ေလာ…?
ေလာကသည္ လွပေပသည္။ သို႕ေသာ္ ထို႕ထက္လွပေသာ ေလာကတစ္ခုအား သူဖန္ဆင္းဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့ေသာအခါ..ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး ႏြားျဖစ္သြားၾက ေလသည္။
P.S- ဤ အက္ေဆးအား ႏြားဇာတ္ခင္းေသာ ႏြားအက္ေဆးဟု မမွတ္ေစရ…။