Kaluga 2010 (Part-1)

မေန႕က Essay တစ္ပုဒ္တင္ထားတယ္ဆိုေတာ့…။ ဒီေန႕အဖို႕ေတာ့ ပထမဆံုးအေျပာင္းအလဲ တစ္ခုအေနနဲ႕..။ စိတ္ရွဳပ္စရာေတြ..။ ေခါင္းမူးစရာေတြ မေရးေတာ့ဘူးဗ်ာ..။ အခု ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားထားတာက အရင္လို Essay ေတြ Article ေတြခ်ည္းပဲ ဆက္တိုက္တင္မေနေတာ့ပဲ တစ္လွည့္စီ အေျပာင္းအလဲေလးနဲ႕ တင္သြားမလား လို႕ပါ..။ သိတဲ့အတိုင္း အဲ့လိုေတြခ်ည္းတင္မယ္ဆိုလည္း ပို႕စ္တစ္ခုနဲ႕တစ္ခုက တစ္ကမာၻေလာက္ေစာင့္ ရတာ..။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ပြားခ်င္တဲ့ေနရာမွာ No 2 ဆိုေတာ့ သိပ္ Key မကိုက္ဖူး..။ Essay ေတြ Artilce ေတြလို အျပင္းစားၾကီးေတြ ဖတ္မွ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဦးေႏွာက္ေတြက ရႊင္လန္းမွာမွ မဟုတ္တာ..။ တစ္ခါတစ္ေလ တြတ္ပီစာအုပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္..။ ၀ိဇာကာတြန္းကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေန႕ရက္ေတြကို ရႊင္လန္းေစတယ္ဟုတ္? Right..? ဒါဆို လာၾကဗ်ာ..! ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ အတူ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ခရီးေလး တစ္ခုေလာက္ ထြက္လိုက္ရေအာင္…။

ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတေလးဘာေလးလဲ ယူရင္း…။ ကြ်န္ေတf္ရိုက္လာတဲ့ ပံုေလးေတြလည္း ခံစားၾကည့္ၾကတာေပါ့။ အရင္က တိုးလို႕တြဲေလာင္းနဲ႕ ေရးဖို႕က်န္ေနတဲ့ သို႕ ယူရယ္ေတာင္တန္းမ်ား ကိုလည္း အဲ့ဒီ့တုန္းက ေရးသလို ခရီးသြားမွတ္တမ္းသေဘာမ်ိဳးနဲ႕မဟုတ္ပဲ အခုလို ပံုေလးေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ခရီးသြားလို႕ရေအာင္ ျပန္စီစဥ္ၿပီး တင္ေပးပါ့မယ္..။ ဒီၾကားထဲမွာ ဓာတ္ပံုရိုက္နည္း နည္းနည္းပါးပါးလည္း (ကြ်န္ေတာ္ တတ္သေလာက္ေလး) ထည့္ၿပီးပြားသြားလို႕ရတာေပါ့..။ တစ္ခ်က္ခုတ္…။ အပိုင္းပိုင္းျပတ္ေပါ့…။

ကဲ…။ ဒါဆိုလည္း လစ္လိုက္ၾကစို႕…။

ဒီႏွစ္ေဆာင္းရာသီကေတာ့ Media ေတြရဲ႕အေျပာအရ ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္အတြင္း အေအးဆံုးနဲ႕ ေနပြင့္တဲ့ရက္ အမ်ားဆံုးအျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္သြား ပါသတဲ့..။ ေႏြရာသီ ၿပီးကတည္းက ေက်ာင္းနဲ႕ အေဆာင္၊ အေဆာင္န႕ဲေက်ာင္းကို တစ္ေန႕ ၂ မိနစ္ေလာက္ ေျခတိုေအာင္ ေလွ်ာက္လိုက္ရၿပီးတဲ့ သကာလ..။ စာေမးပြဲေပါင္းမ်ားစြာကို ဆရာနဲ႕ တပည့္..။ တပည့္နဲ႕ဆရာ..။ ဆရာကဆရာလား..။ တပည့္က တပည့္လား..။ ဘတစ္ျပန္၊ က်ားတစ္ ျပန္ အပြဲပြဲႏႊဲကာ ေအာင္ပြဲဆင္ၿပီးတဲ့သကာလ…။ ပထမႏွစ္၀က္ရဲ႕ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေရႊေရာင္ကာလၾကီးသို႕ ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္…။

သို႕ကလိုဆိုရင္ပဲ…။ ေက်ာင္းမဖြင့္ခင္ကတည္းက စီစဥ္ထားေသာ (သိပ္ေတာ့ သြားခ်င္ပံုမရပါဘူး ) Kaluga ခရီးစဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ လုပ္ပါေတာ့တယ္..။ ဟိုမွာရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒုကၡမေပးခ်င္တာက တစ္ေၾကာင္း။ (ေနာက္ပိုင္းေတြ ဖတ္ၿပီးတဲ့အခါက်မွ ဒုကၡမေပးခ်င္လို႕ပဲ ေတာ္ေတာ့တယ္လို႕ ေမတၱာမပို႕ ၾကပါနဲ႕ ) လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဇယားေလးေတြခင္း..။ ဟုတ္ပါဘူး..။ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ခ်င္တာက တစ္ေၾကာင္း ေၾကာင့္ အိမ္ခန္းတစ္ခုကို အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ဆရာမ (ဆရာမဆိုေပမယ့္ သက္တူရြယ္တူ သူငယ္ခ်င္း ေတြလိုပါပဲ ) ရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ ေစ်းသက္သက္သာ သာ ငွားလိုက္ၾကပါတယ္..။ ဒီလိုနဲ႕အစစအရာရာ အားလံုး စီစဥ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့…။

မနက္ ၆ နာရီ က ထြက္မယ္ဆိုၿပီး စီစဥ္ထားေသာ္လည္း….။ မိတ္ကပ္လိမ္းေနေသာ Facebook တြင္နာမည္ ၾကီးေနသည့္ ဓာတ္ပံုႏွင့္ Paper Art ပညာရွင္ Dragonz (နာမည္အရင္းမွာ – အစိုး) …။ ထို မိတ္ကပ္လိမ္းေသာ Dragonz (ၾကားမၾကားဖူးေပါင္..။ နဂါးမိတ္ကပ္လိမ္းတယ္လို႕) အား မိတ္ကပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အနီးကပ္ တာ၀န္ယူ ၾကီးၾကပ္ျပင္ဆင္ေပးေနေသာ မာမီၾကိဳင္ (ေခၚ)အၾကိဳင္…။ သြားခါနီးလာခါနီးအထိ ဆိုင္ရာပိုင္ရာ မႏွဲၾကီး..။ အဲ..။ မမၾကီးထံမွ ခရီးသြားခြင့္ အမိန္႕မရေသးေသာ မာမီလိပ္(မ) ေခၚ အထြန္း …။ စသည္ျဖင့္ ၎တို႕၏ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ အေရးၾကီးတာ၀န္နဲ႕ ၀တၳရားမ်ား ၿပီးျပတ္သည္ကို ေစာင့္ရင္း မနက္ ၉ နာရီ (ကို ၅၅ မိနစ္ေလးပဲ စြန္းပါတယ္) ေက်ာ္တြင္ စတင္ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါတယ္..။

ႏွစ္နာရီခန္႕ ကားစီးၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ႏွင္းေတြတၿမိဳ႕လံုးဖုံးလႊမ္းကာလွပေနတဲ့ ကာလုဂါျမိဳ႕ေလးသို႕ စတင္ ေရာက္ရွိခဲ့ပါေတာ့တယ္..။ (အမွန္က ေတာ့ တစ္ႏိုင္ငံလုံး ႏွင္းကဖံုးေနတာပါ..။ ကဗ်ာမ်ား ဆန္မလားလို႕ နဲနဲႏုၾကည့္တာ..။ )

ေအာက္ (ကဓာတ္ပံု) ကိုၾကည့္ပါ..။ ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကားဆုိက္တဲ့ ဘူတာရံုပါ..။ ဟုတ္ဖူး…။ ဘူတာဆိုက္တဲ့ ကားရံုပါ..။ ဟင္..။ ကားဆိုက္ တဲ့ ရထားရံု..။ ရထားစီးတဲ့ ကားရံု..။  ဟာ…။ ထားေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း မေရးတတ္ေတာ့ဘူး..။ ႏွစ္ခုစလံုး အဲ့ဒီ့မွာ အတူတူဆိုက္တယ္..။ ဒီလိုပဲ သေဘာေပါက္ ေပးၾကပါေတာ့..။

အဲ့ဒီ့မွာ ကားေပၚကဆင္းၿပီး အူလည္ အူလည္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူလယ္ (လူလည္မဟုတ္ပါ) ၄ ေယာက္ကုိ ညီငယ္တစ္ေယာက္မွ လာၾကိဳသျဖင့္ သူတို႕အေဆာင္သို႕လိုက္သြားကာ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လာမယ္ ဆိုလို႕ ၎တို႕၏ မ်က္ရည္ေလးမ်ားျဖင့္ ခ်က္ျပဳတ္ထားေသာ ၾကက္အသဲ..။ ပဲဟင္း..။ ၾကက္သြန္ခ်ဥ္ စသည့္ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံပါေတာ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၄ ေယာက္ ထမင္းစားပံုအား ၾကည့္ကာ သူတို႕ရြာမွေခြးၾကီး ေအာင္နက္အား သတိရသြားပံုရပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ခ်က္ေကြ်းတဲ့သူရဲ႕ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္စေတြေတာင္ စို႕လို႕(ငါေတာ့ ဒီလ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ေတာင္ နပ္မွန္ပါေတာ့မလားကြယ္)..။ ဂ်ယ္ၾကီး..။ မွားလို႕..။ ငယ္ၾကီးေခၚ ေနေနေလး ခမ်ာမွာလည္း သူ႕ေရခဲေသတၱာထဲက ထုတ္ေပးလိုက္ရတဲ့ ေငြေရာင္နဲ႕ အစိမ္းေရာင္ စပ္ထားတဲ့ ဗူးေလးေတြကိုၾကည့္ကာ ပုဆိုးနဲ႕ မ်က္ရည္ တြင္တြင္သာ သုတ္ လို႕ေနပါတယ္..။

ပြဲေတာ္ဆက္ေနတဲ့ ပံုေတြကေတာ့ ၇ ရက္သားသမီး အစားအေသာက္ေတြပ်က္ကုန္မွာစိုးလို႕ မတင္ေတာ့ပါဘူး..။ ထိုကဲ့သို႕ မသဓၶါေရစာမ်ားကို အလိုက္ကန္းဆိုးမသိ စားေသာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငွားထားတဲ့ အိမ္ကိုသြားေရာက္ကာ ပစၥည္းမ်ားကို စတည္းခ်…။ ညေနဘာ လုပ္ၾကမယ္ဆိုတာ အစီအစဥ္ေလး ဘာေလးဆဲြ..။ (အမွန္က ဆြဲစရာမလိုပါဘူး။ ဟိုအေဆာင္ကိုပဲသြားၿပီး ညစာသြားစားရံုပါပဲ ) ဒီညေတာ့ လူေတြလဲကလည္းၿပိဳင္း..။ စားထား (ေသာက္ထား) တာေတြကလည္းမ်ား…။ ခရီးကလည္းပန္းႏွင့္..။ ပထမ လာတုန္းက အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ပံုရိုက္မယ့္ အစီအစဥ္ေတာင္ ဘယ္နားေရာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ေအာင္ပင္ ပက္ပက္စက္စက္ အနားယူ အိပ္စက္ၾကပါေတာ့တယ္..။

Read the rest of this entry »

(1 votes, average: 5.00 out of 5)

 Loading ...