သို႕… ယူရယ္ေတာင္တန္းမ်ား (၃)
၁၆.၇.၀၉
ဒီေန႕အစီအစဥ္ေတြ သိပ္မ်ားမ်ားစားစားမရွိပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ အစီအစဥ္တစ္ခုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေလးကို စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းေနပါတယ္..။ မနက္ပိုင္းေတာ့ ေရသြားကူးၾကဖို႕ စီစဥ္ထားပါတယ္..။ ညေနမွာ….။ ညေနမွာ…။
ထံုးစံအတိုင္း မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္ထ မနက္စာစား ၿပီးအျပင္စထြက္ၾကပါတယ္..။ အရင္ဆံုး မေန႕ ကေရာက္ခဲ့တဲ့ ကမ္းေျခကို အရင္သြား ၾကပါတယ္…။ ေရကူး…။ ေနပူစာလံွဳ….။ ေနပူစာလံွဳတဲ့အ ေၾကာင္းကေတာ့ မေန႕က ေျပာၿပီးသြားၿပီမို႕ သိပ္ေထြေထြထူးထူးမေျပာေတာ့ပါဘူး…။
ပထမသြားတာကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ကြ်န္ေတာ့္သူူငယ္ခ်င္းရယ္..။ ဆရာမရယ္..။ သူ႕ သမီးရယ္..။ သူ႕သမီးသူငယ္ခ်င္းရယ္..။ ေလး ေယာက္ပါ..။ ေနာက္ေတာ့ ဆရာသမီးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအဖြဲ႕ေတြေရာက္လာေတာ့ လူအင္အားေတာင့္သြားပါတယ္…။ သူတို႕ေရာက္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရကူးေနတာက ျပန္ခါနီးပါ…။ သူတို႕လည္း ညေနအစီအစဥ္မွာ ပါမွာျဖစ္တဲ့အတြက္..။ သူတို႕နဲ႕ေတြ႕ စီစဥ္စရာရွိတာေတြစီစဥ္ မွာစ ရာရွိတာေတြမွာၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္…။
ေရသြားကူးေတာ့ ေန႕လည္ ၁၂ နာရီေလာက္ပါ..။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညေန ၃ နာရီေလာက္ရွိပါၿပီ။ ေန႕လည္စာစား..။ ခဏနားၿပီးေတာ့ ညေနခင္း အထူးအစီအစဥ္အတြက္ စတင္လွဳပ္ရွားၾကပါတယ္..။
ကားက စုစုေပါင္း ၃ စီးပါ…။ လူက စုစုေပါင္း ၁၃ ေရာက္….။ ဦးတည္ရာ ခရီးစဥ္ကေတာ့ ေလယာဥ္ ကြင္းကိုပါ…။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒီေန႕ ေကာင္းကင္ခရီးခ်ီတက္ဖို႕ရွိေနလို႕ပါပဲ..။ ကိုယ္တိုင္ေလယာဥ္ ေမာင္းခြင့္ရွိမယ္…။ ယူရယ္ေတာင္တန္းနဲ႕ ဒီျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အလွကို ေကာင္းကင္ က ေန ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြ တင္လို႕ရမယ္…။ စိတ္ကူးနဲ႕တင္ လူကေတာ္ေတာ္ အူျမဴးေနတာအမွန္ပါပဲ။
ညေန ၄ နာရီေလာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနတဲ့အိမ္ကေန ကားေတြအကုန္စုၿပီးထြက္ၾကပါတယ္..။ လမ္းမွာေခၚစရာရွိတဲ့လူ တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ ကို ၀င္ေခၚ..။ အားလံုးရဲ႕ ဘီးေတြက ေလယာဥ္ကြင္း ကိုသာ ဦးတည္လို႕ေနပါတယ္…။
မၾကာလိုက္ပါဘူး မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ေမာင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ (နီးလြန္းလို႕လို႕ေတာ့မဟုတ္…။ ဆရာမ သမီး ကားေမာင္းတာ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ သြားစီး မယ့္ ေလယာဥ္ Speed နီးပါးကိုရွိတယ္..။ တစ္ခါဆြဲ လိုက္ရင္ အနဲဆံုး ကီလို 120 ေအာက္ကကိုမခ်ဘူး..။ လူလဲ မနဲဘုရားတၿပီးစီးေနရတယ္ 
)
ဒင္းက ထိပ္ဆံုးကေမာင္းေတာ့…။ အေနာက္ကလိုက္တဲ့ Opel နဲ႕ Lancer ကလည္း ဘယ္ေနလိမ့္ မလဲ နင္လား..။ ငါလားလိုက္ေမာင္းလိုက္ၾက တာ..။ လူက ေလယာဥ္မစီးခင္ အရင္ဆံုး Formula 1 ျပိဳင္ပြဲနဲ႕ အရင္ၾကံလုိက္ရေတာ့…။ ေလယာဥ္ေပၚမွာ တုန္စရာ ရင္ေတာင္မက်န္ေတာ့သ ေလာက္ ျဖစ္သြားပါတယ္..။
ေရာက္ပါၿပီ..။ ေလယာဥ္ကြင္း..။ ေလယာဥ္ကြင္းဆိုလို႕ အၾကီးၾကီးမထင္ပါနဲ႕..။ လယ္ကြင္းထဲမွာပါ..။ ကိုယ္ပိုင္ေဖာက္ထားတဲ့ အမ်ားပိုင္ေလယာဥ္ ကြင္းပါ…။ သူတို႕က Company ပိုင္ေလယာဥ္ကြင္းျဖစ္ပါ တယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕လိုပဲ အေပ်ာ္တမ္း ေလယာဥ္စီးၿပီး ျမိဳ႕အလွကိုခံစားခ်င္ တဲ့သူေတြ။ ေလယာဥ္ေမာင္းသင္ခ်င္တဲ့လူေတြ…။ Sky Diver စီးခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ ေထာင္ထားတဲ့ Company ပါ…။
တစ္ခုေတာ့ စဥ္းစားမိတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာလည္း တစ္ေန႕ဒီလိုအေျခအေနေလးေတြ အစီအစဥ္ေလးေတြ ျဖစ္လာရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕ ပါ..။ 
ကြ်န္ေတာ္တို႕သြားတဲ့ေန႕က ၾကာသာပေတး (ထင္ပါတယ္) ဆိုေတာ့ Sky Diver စီးလို႕မရပါဘူး..။ သူက စေန၊ တနဂၤေႏြမွ ရပါတယ္..။ စီးခ်င္ရင္ လည္း ဘာမွသိပ္မခက္ပါဘူး..။ နာရီ၀က္ တစ္နာရီ ေလာက္ သူတို႕ Lecture ပို႕ခ်တာခံ..။ ေအာက္မွာ သူတို႕ေဆးစစ္တဲ့ေနရာမွာ ေဆးစစ္ၿပီးလို႕ အိုေက တယ္ဆို..။ ဇ ရွိရင္ ခုန္လို႕ရပါၿပီ…။ တစ္ကယ္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္ ဇ ရွိပါတယ္။ ခုန္ရမယ့္ ရက္မဟုတ္လို႕ သာ မခုန္လိုက္ရတာပါ..။ (ယံုပါေနာ္..။ ယံုေပးၾကပါေနာ္..။ )
ေလယာဥ္ Driver ( ဟီး..။ ၾကားရင္ Pilot က သူ႕ကိုအဲ့လိုေခၚရမလားဆိုၿပီး သတ္ဦးမယ္ ) က ဘယ္ဘက္ကထိုင္ပါတယ္..။ ညာဘက္မွာ Co-Pilot အတြက္ထိုင္ခံုပါပါတယ္..။ ေလယာဥ္စတက္ ျခင္းကို Co-Pilot ေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက ထိုင္ၿပီးေမာင္းပါတယ္..။ ( အထင္ မၾကီးၾကပါကုန္ ေလယာဥ္ Driver က ဟိုဟာႏွိပ္ဆို လိုက္ႏွိပ္..။ ဒီဟာႏွိပ္ဆိုလိုက္ႏွိပ္ပါ 
) သူက အေပၚေရာက္တဲ့ အထိ ေမာင္း..။ ေနာက္ ၅ မိနစ္ ေလာက္ၾကာေတာ့ လူလဲ..။ အဟမ္း အဟမ္း…။ ကြ်န္ေတာ့္အလွည့္ပါ
သို႕… ယူရယ္ေတာင္တန္းမ်ား (၂)
အပိုင္း (၁) ကိုေရးၿပီး..။ ခရီးထြက္ေနတဲ့ေနရာကေန ေနာက္တစ္ဆင့္ ခရီးထပ္ထြက္သြားရလို႕ ဆက္မေရးျဖစ္ဖူးျဖစ္သြားပါတယ္..။ သြားတာက ေတာထဲကိုပါ…။ ဆရာမသမီးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူ လူငယ္ေတြခ်ည္းသက္သက္ Camp သေဘာမ်ိဳးသြားေနလို႕ပါ…။ အခု ဒုတိယခရီးကေန ပထမခရီးကို ျပန္ေရာက္ပါၿပီ..။ (ပထမခရီးေတြေရာ ဒုတိယခရီးေတြေရာ..။ တစ္ေယာက္ထဲကို ရွဳပ္ေနတာပဲ )
ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိက္ထားပါတယ္..။ လက္ရွိ ၅ ရက္ေလာက္အတြင္းကို စုစုေပါင္း Camera သံုးလံုးေပါင္း ပံု ၂၀၀၀ ေလာက္ ရွိေနပါၿပီ..။ (သိပ္မရိုက္ပါဘူးေနာ္ ) ပံုေတြနဲ႕ပတ္သတ္လို႕ ဒီေနရာမွာေတာ့ ရွဳခင္းပံုအခ်ိဳ႕နဲ႕ အထင္ကရေနရာေတြရဲ႕ ပံုေတြေလာက္ပဲ ေတာ္ရံု ေလာက္ တင္မွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ လက္စြမ္းျပထားတဲ့ပံုေတြနဲ႕၊ အမွတ္တရဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ ခါတိုင္းတင္ေနၾကေနရာမွာပဲ ျပန္လာရင္ တင္ပါ့မယ္ 
၁၅.၇.၂၀၀၉
မေန႕က အခ်ိန္မရွိတဲ့ၾကားထဲမွာပဲ ရသေလာက္ကဲထားတဲ့အရွိန္ေတြရယ္..။ ခရီးပန္းထားတဲ့အရွိန္ေတြ ရယ္ေပါင္းၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလးအိပ္လို႕ ေကာင္းေနတုန္းပဲ..။ သူငယ္ခ်င္းက အျပင္သြားမယ္..။ ဆရာမဖုန္းဆက္ေနၿပီဆိုတာနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရေျပးခ်ိဳး၊ အ၀တ္အစားလဲ၊ မနက္စာစားၿပီး ဆရာမ လာေခၚမယ့္ အခ်ိန္ကို ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္ပါတယ္…။
ခဏၾကာေတာ့ ဆရာမေရာက္လာၿပီး ဒီေန႕သြားမယ့္ အစီအစဥ္ကိုေျပာျပပါတယ္..။ ဒီေန႕အဖို႕ကေတာ့ မနက္၊ ေန႕လည္၊ ည Non Stop Schedule ဆြဲထားပါတယ္…။
ဒီေန႕သြားမယ့္ ခရီးစဥ္အေၾကာင္းမေျပာခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အခုေရာက္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးအေၾကာင္းကို နဲနဲေျပာျပျခင္ပါတယ္..။ ဒီျမိဳ႕ေလးကို လြန္ခဲ့ တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃၆ ႏွစ္ျဖစ္တဲ့ ၁၇၇၃ ခုႏွစ္မွာ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ယခင္က ဒီျမိဳ႕ေလးဟာ သာမာန္ျမိဳ႕တစ္ခုမဟုတ္ပဲ ေမာ္ေတာ္ကား အပါအ၀င္ အာကသသိပံနဲ႕သက္ဆိုင္တဲ့ နည္းပညာဆိုင္ရာ၊ စမ္းသပ္မွဳေတြ၊ ထုတ္လုပ္မွဳေတြ အစရွိတဲ့ စက္ကိရိယာမ်ားကို အဓိက ထုတ္လုပ္ရာ ျမိဳ႕ေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ အစိုးရက ခြင့္ျပဳထားတဲ့သူမ်ားနဲ႕ သက္ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းခြင္မွ မိသားစုမ်ားကလြဲလို႕ က်န္တဲ့ အျခားျမိဳ႕ကလူေတြ လာခြင့္ မရွိပါဘူး။ အျပင္လူအထဲမ၀င္ရ အထဲကလူ အျပင္မထြက္ရဆိုတာ ဒီျမိဳ႕ကမွ အစစ္ပါ..။ သိပံပညာရွင္မ်ားစြာ ေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေလးတစ္ခုဆုိလည္း မမွားပါဘူး…။
ဒါက အခု ကြ်န္ေတာ္သြားမယ့္ေနရာနဲ႕ အနည္းငယ္ဆက္စပ္ေနတာရယ္..။ ဗဟုသုတအျဖစ္ မွတ္သားလို႕ရေအာင္ရယ္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒီေန႕အ တြက္ ပထမဆံုး စတင္ေရာက္ရွိေလ့လာခဲ့တဲ့ေနရာကေတာ့ အၾကီးစားေမာ္ေတာ္ယဥ္မ်ား ထုတ္လုပ္တဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားစက္ရံုပဲျဖစ္ပါတယ္..။ ကုန္တင္တဲ့ေနရာ၊ သစ္ထုတ္တဲ့ေနရာ စသည္ျဖင့္ အၾကီးစား၀န္သယ္မွဳေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ေနရာမွာ အသံုးျပဳတဲ့ ကားၾကီးေတြ ထုတ္လုပ္တဲ့ေနရာပါ..။ IVECO Company ျဖစ္ပါတယ္..။
အဲ့ဒီ့ Company က Director နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဆရာမက သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ့ သူကလာေရာက္ ေလ့လာဖို႕ ဖိတ္ေခၚတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ကားတစ္စီးလံုးကို အစကေနစၿပီး..။ ေနာက္ဆံုးတပ္ဆင္ျပီးတဲ့အထိ အဆင့္ဆင့္ျပဳလုပ္ပံုမ်ား..။ အသံုးျပဳသည့္ နည္းပညာမ်ား..။ စသျဖင့္ စိတ္၀င္စားဖို႕ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္..။
Company က Italy ပိုင္ျဖစ္ပါတယ္..။ အင္ဂ်င္က France ကပါ…။ စက္ကရိယာေတြက Germany Made ပါ…။ တာရာေတြနဲ႕ Body က ဒီမွာ လုပ္ပါတယ္…။ ၾကည့္ရတာ…။ ဟဲ…ဟဲ…။ သူတို႕လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို အားက်လို႕ ထင္ပါတယ္ေနာ္…။
ကားစက္ရံုၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အိမ္ျပန္ေန႕လည္စာစားၿပီး ခဏနား…။ ေနာက္ေတာ့ ဒီျမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ ေနရာဆိုလဲဟုတ္ ျပယုဂ္ဆိုလည္း ဟုတ္တဲ့ ေရကန္ၾကီးမွာ သြားေရာက္အပန္းေျဖလည္ ပတ္ၾကပါတယ္..။ မေန႕ကသြားခဲ့တဲ့ေနရာနဲ႕ မတူပါဘူး..။ ဒီေနရာက အခုကြ်န္ေတာ္ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပေပးထားတဲ့ပံုအခ်ိဳ႕ကိုၾကည့္ပါ..။ အမွတ္တမဲ့ၾကည့္ရင္ တကယ့္ ပင္လယ္ကမ္းေျခတစ္ခုလိုျဖစ္ေအာင္ကို ဖန္တီးေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ အမွန္က ရန္ကုန္က အင္းယားကန္လို၊ ကန္ေတာ္ၾကီးလို ကန္မ်ိဳးပါပဲ (အဟဲ..။ သူကေတာ့ အဆ ၅၀ ေလာက္ ပိုၾကီးတာေပါ့ ) အနားယူ အပန္းေျဖတဲ့သူေတြ ကလည္း တကယ့္ကို စိတ္လြတ္လက္လြတ္…။ အကုန္လႊႊတ္ၿပီးေတာ့ကို အနားယူၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္အပါ အ၀င္ေပါ့
သို႕… ယူရယ္ေတာင္တန္းမ်ား (၁)
ကြ်န္ေတာ္ ခရီးထြက္ေနပါတယ္..။ ေႏြရာသီ အပန္းေျဖ ခရီးသေဘာမ်ိဳးပါ…။ အဲ့ဒီ့ ခရီးစဥ္ေလးနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ အပိုင္းေလးေတြခြဲကာ အားလံုး အတြက္မွ်ေ၀ေပးလိုပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္လည္း ခရီးသြားမွတ္တမ္းသေဘာမ်ိဳးေလးျဖစ္သလို။ ဖတ္ရတဲ့ သူေတြအတြက္လည္း ဗဟုသုတ ရႏိုင္စရာေလးေတြမ်ားပါရင္ အက်ိဳးရွိမလားဆိုၿပီးေတာ့ပါ။ ခရီးစဥ္မွတ္တမ္းကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အပိုင္းလိုက္ ခြဲၿပီးေရးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခရီးစဥ္တစ္ခုလံုးနဲ႕ပါတ္သတ္ၿပီး ရရွိလိုက္တဲ့ အသိတရားေတြ၊ အေတြ႕အၾကံဳ ဗဟုသုတေတြ၊ အယူအဆ နဲ႕ အျမင္ေတြ၊ သံုးသပ္ခ်က္ေတြကိုေတာ့ ခရီးစဥ္မွတ္တမ္းအားလံုးေရးၿပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္က်မွ ကြ်န္ေတာ္ သီးသန္႕ထပ္ေရးပါမယ္..။ အခု ကြ်န္ေတာ္တင္ျပမယ့္ ခရီးစဥ္အပိုင္းလိုက္ ေလးေတြ ကေတာ့..။ အေပ်ာ္သေဘာ၊ ခရီးသြားမွတ္တမ္း သေဘာမ်ိဳးသက္သက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။
အားလံုးပဲ ခံစားလိုက္ၾကရေအာင္လားဗ်ာ
၁၂.၇.၂၀၀၉
ေမာ္စကိုမွ ညေန ၃း၁၅ ရထားျဖင့္ စတင္ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္…။ အိပ္စင္အတြဲနဲ႕ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းက ေအာက္ထပ္အိပ္စင္မွာ ေနရာယူပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က အေပၚထပ္ အိပ္စင္မွာပါ..။ ရထားတြဲထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္နဲ႕အတူ အျခားအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နဲ႕ သူ႕ကေလးပါ ပါတယ္…။
အဲ့ဒီ့အမ်ိဳးသမီးနဲ႕ ကေလး ရထားလက္မွတ္ကိုင္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕အခန္းထဲ ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ခရီးသြားရင္း ဇာတ္လမ္း စဥ္မဟဲ့ ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးေလးဟာ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါေတာ့တယ္..။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာမ်ား..။ မင္းသားကခရီးသြားရင္ မင္းသမီးနဲ႕ အတူထိုင္။ မင္းသမီးက ခရီးသြားရင္ မင္းသားနဲ႕တိုး…။ သူတို႕မေတာ့…။ တယ္လည္း အဆင္ေျပလွပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ တစ္ပြဲမွ မတိုးေသးပါဘူး…။
ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ခရီးသြားဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အတြက္ အမွန္အကန္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ..။ (ခရီးအတူသြားလိုသူ {{မိန္းကေလး<<လွလွေလး>>မ်ား}} မ်ားရွိပါက ဆက္သြယ္ၾကကုန္!!!)
ဒီလိုနဲ႕ပဲ ရထားေပၚမွာ အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ..။ စာအုပ္ဖတ္လိုက္..။ မုန္႕စားလိုက္..။ သီခ်င္းနားေထာင္ လိုက္..။ ယူလာတဲ့ Laptop ကို ထုတ္ၿပီး ရွပ္ရွင္ၾကည့္လိုက္..။ ေမွာင္ေတာ့ အိပ္လိုက္နဲ႕ပဲ..။ စာေမးပြဲကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဆရာေတြနဲ႕ လံုးေထြးရစ္ပတ္ သတ္ပုတ္ခဲ့ရသမွ်ေတြ၊ ေခါင္းက မီးခိုးထြက္မတက္ တြက္ခဲ့စဥ္းစားခဲ့ရတာေတြကို အပန္းေျဖရင္း…။ ခရီးဆက္လာ ခဲ့လိုက္တာ….။
၁၄.၇.၀၉
ျမိဳ႕ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္နဲ႕ နာရီေပါင္း ၄၀ အတိအၾကာမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ပန္းတိုင္….။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ငယ္ စဥ္က ပထ၀ီဘာသာရပ္ထဲမွာ သင္ၾကားခဲ့ရ တဲ့ အာရွတိုက္နဲ႕ ဥေရာပတိုက္ကို ပိုင္းျခားထားတဲ့ ယူရယ္ (Urla Ranges) ေတာင္တန္းေပၚမွာ တည္ရွိတဲ့ Myass (Миасс) ဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးကို နံနက္ ၆း၃၀ မွာစတင္ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။
ဘူတာမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဆရာမနဲ႕ ဆရာမရဲ႕ သမီးက အသင့္ လာေရာက္ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ဆရာမက အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာေမြး တာပါ..။ သူကေႏြရာသီဆို ဒီျမိဳ႕ေလးက သူ႕အေမအိမ္မွာ မိသားစုလိုက္အျမဲ လာေရာက္ အပန္းေျဖေလ့ရွိပါတယ္..။ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕လာမယ္ ဆိုတဲ့အတြက္ သူတို႕ အိမ္ခန္းရဲ႕ ေအာက္ထပ္မွာ အခန္းတစ္ခန္းငွားေပးပါတယ္..။ ပိုက္ဆံကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေပး ေပါ့ စားတာေသာက္တာ အားလံုးကိုေတာ့ သူကေကြ်းပါတယ္..။ မေကြ်းလို႕လည္း မျဖစ္ပါ..။ ရထားလက္မွတ္ အသြားအျပန္ဖိုး၊ ၁၀ ရက္စာ အိမ္ငွားခနဲ႕တင္ လူကေတာ္ေတာ္ ေလး ဖြတ္တက္ေနပါၿပီ။
ေႏြရာသီရဲ႕ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းတစ္ခုေတာ့ စတင္လိုက္ၿပီျဖစ္ပါတယ္..။
ပထမဆံုး ကြ်န္ေတာ္တို႕ေနရမယ့္အိမ္ကို အရင္သြားၾကပါတယ္..။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ထားစရာရွိတာေတြ ေနရာခ်..။ ေရခ်ိဳး..။ ၿပီးေတာ့ ေန႕လည္စာ စား…။ က်န္ရွိေနတဲ့ ေန႕တစ္၀က္အတြက္ သြားဖို႕လာဖို႕။ လန္းဖို႕ အစီအစဥ္ေတြကို စတင္စဥ္းစား တုိင္ပင္ၾကပါတယ္..။
ေန႕တစ္၀က္ေလာက္ ျဖစ္ေနၿပီမို႕..။ ဒီေန႕အတြက္ဘာမွ သိပ္လုပ္စရာမရွိေတာ့ပါဘူး..။ ျမိဳ႕ေရာက္ေရာက္ျခင္း လိုအပ္တဲ့ ၀ယ္စရာရွိတာအခ်ိဳ႕ ၀ယ္ပါတယ္…။ ၀ယ္စရာရွိတာေတြ ၀ယ္ျခမ္းၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေန႕လည္ ၂ နာရီေလာက္ရွိေနပါၿပီ…။ အဲ့ဒီ့ေတာ့ဘာလုပ္မလဲ..? အိမ္ျပန္ ေန႕လည္ စာစားေပါ့…။ သိတယ္မလား..။ ညေနမွာ အစီအစဥ္ေတြက်န္ေသးတယ္ေလ
မိုးစက္ေၾကြ
နိဒါန္း
မိုးဖြဲမ်ား ေျဖညွင္းစြာ စတင္ က်ဆင္းလာပါတယ္…။
အခန္း (၁)
ညင္သာစြာ ျဖတ္သန္းတိုက္ခတ္လိုက္တဲ့ ေလႏုေအးတစ္ခ်က္ အမွတ္တမဲ့ သူ႕ရင္ခုန္သံအခ်ိဳ႕ကို က်ီစယ္သြားပံုက မေထမဲ့ျမင္ႏိုင္လွပါတယ္…။ သိစိတ္တစ္၀က္ မသိစိတ္တစ္၀က္နဲ႕ သတိထားမိေတာ့မွ သူ႕ေျခလွမ္းေတြ အခန္းနဲ႕အျပည့္တပ္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ေတြဆီကို ဦးတည္ ေနေၾကာင္း သူ သတိထားမိလိုက္ပါတယ္…။
ခပ္ဟဟ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပတင္းေပါက္တံခါးကို သူဆြဲဖြင့္လိုက္တာနဲ႕ တစ္ျပိဳင္နက္…။ အဆံုးအစမဲ့စြာ တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေလေျပတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ အတူ ပိုင္ရွင္မဲ့ မိုးစက္ေတြ သူ႕ရဲ႕ပါးျပင္ေပၚကို အလုအယက္….။ သို႕မဟုတ္….။ အားကိုးတၾကီး လာေရာက္ဖက္တြယ္ၾကပါတယ္။ အင္းေလ….။ သူတို႕လည္း ဒီေလာက္ေအးစက္ေနတဲ့ အျပင္ေလာကမွာေနရတာ ခ်မ္းေလာက္ေရာေပါ့…။ တစ္ေန႕ေန႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ အခုလိုပဲ ေႏြးေထြးတဲ့ေနရာ တစ္ခုခု ကို ခိုနားရေကာင္းရဲ႕ဆိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ဖူး….။ ေမွ်ာ္လင့္ဖူးခဲ့ၾကမွာေပါ့…။
မိုးစက္အခ်ိဳ႕ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္တစ္ေလွ်ာက္ ဟိုနား…။ ေနာက္…။ ဒီနား…။ စုစုေ၀းေ၀း….။ ျပန္႕က်ဲလို႕ နားေနၾကေလရဲ႕….။ ေကာင္းကင္ခရီးကို ျဖတ္သန္း ပံ်သန္းလာၾကရတာ သူတို႕အတြက္ သိပ္ကိုေမာပန္းသတဲ့ေလ…။ တစ္ေန႕ေတာ့ ေျမျပင္ခရီးကို ျဖတ္သန္းေနရတဲ့သူေတြ အေၾကာင္း သူတို႕ကို ေျပာျပရပါဦးမယ္…။ အဆင္ေျပမယ္ဆိုရင္ သူတို႕ေတြရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ေကာင္းကင္ေပၚက အေတြ႕အၾကံဳေတြကိုလည္း တတ္ႏိုင္သ ေလာက္ တီးေခါက္ၾကည့္ရပါဦးမယ္…။ ထားပါေလ…။ ေကာင္းကင္ေပၚကို ေရာက္ပါ့မလား..။ မေရာက္ႏိုင္ဖူးလား ဆိုတာထက္…။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိထားေတာ့ မေကာင္းဘူးလားေလ…။
တကယ္ေတာ့ ဒီမိုးစက္ေတြဟာ မွားယြင္းေသာ ခိုလွံဳရာကိုရွာခဲ့ၾကတာပါ…။ ေအးစက္မွဳေတြနဲ႕ စတင္ဖြဲ႕တည္လာခဲ့တဲ့ သူတို႕ဘ၀ေတြ ဆက္လက္ ရပ္တည္ဖို႕အတြက္….။ ေပ်ာ္သည္ျဖစ္ေစ မေပ်ာ္သည္ ျဖစ္ေစ…။ သူတို႕ဟာ အဲ့ဒီ့ေအးစက္မွဳေတြ ၾကားမွာပဲ ဆက္လက္ေနထိုင္ဖို႕ လိုပါလိ့မ္မယ္…။ ေႏြးေထြးမွဳကို မိုက္မဲစြာ ရွာေဖြခဲ့တဲ မိုးစက္အခ်ိဳ႕…။ သူတို႕ေတာင့္တခဲ့ၾကတဲ့ ေႏြးေထြးမွဳကိုရတဲ့အခိုက္….။ မၾကာခင္မွာပဲ ေျခာက္ခမ္းကြယ္ေပ်ာက္ သြားၾကေလရဲ႕….။
တစ္ေန႕ေန႕တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေႏြးေထြးမွဳကို အခုလိုမိုက္မဲစြာ ရွာေဖြ ခိုလွံဳခဲ့ၾကဖူးတဲ့ မိုးစက္ေတြဟာ…။ အသစ္အသစ္ေသာ ေနာင္ျဖစ္လာမယ့္ မ်ိဳး ဆက္သစ္ မိုးစက္ေတြအတြက္ မျဖစ္မေန သင္ယူစရာ သင္ခန္းစာ တစ္ခုမ်ား ျဖစ္လာေလမလား….။
အခန္း (၂)
ညဥ့္သည္ တေျဖးေျဖးခ်င္း အခ်ိန္၏တိုက္စားျခင္းကို ခံတုရင္းျဖင့္ က်ရွံဳးလို႕လာေနပါတယ္…။ တကယ္ေတာ့ အလင္းရဲ႕အင္အားကို ေတာင့္ခံႏိုင္တဲ့ အေမွာင္ဆိုတာ ဘယ္ရာဇ၀င္မွာမွ မရွိခဲ့ဖူးဘူးေလ…။ မိုးစက္ေတြ….။ မိုးစက္ေတြ….။ ဆက္လို႕သာ ၾကေနၾကေလရဲ႕…။ နီျမန္းေနတဲ့ ေကာင္းကင္ ေအာက္…။ မိုးစက္အခ်ိဳ႕ လမ္းေပ်ာက္ေနၾကတယ္…။ မိုးစက္အခ်ိဳ႕ လမ္းေဖာက္ေနၾကတယ္…။
မာက်ဴရီ မီးလံုးနားက ခရီးဆက္ခဲ့တဲ့ မိုးစက္အခ်ိဳ႕က ၀ါဖန္႕ဖန္႕အေရာင္ေတြနဲ႕…။ တံခါးပိတ္ထားတဲ့ ဆိုင္ခန္းတစ္ခုရဲ႕ “ၾကိဳဆိုပါတယ္” ဆိုတဲ့ ဆိုင္း ဘုတ္မွာထြန္းထားတဲ့ အစိမ္းေရာင္ မီးသီးေတြနားက မိုးစက္အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ခပ္စိမ္းစိမ္း…။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ…။ ၀ါဖန္႕ဖန္႕အေရာင္နဲ႕ ခရီးဆက္သြား တဲ့ မိုးစက္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ အစိမ္းေရာင္ေတြနဲ႕ ခရီးဆက္သြားတဲ့ မိုးစက္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္…။ အနဲနဲ႕အမ်ားေတာ့…။ ပိန္းပိတ္ေအာင္ က်ယ္ေျပာေနတဲ့ ေကာင္းကင္ေအာက္ ဘယ္သူမွ သတိမထားမိလိုက္ပဲ တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတဲ့ မိုးစက္ေတြထက္စာရင္ေတာ့…။ အဲ့ဒီ့ မိုးစက္ေတြထက္ စာရင္ေတာ့….။
လွပတဲ့ညတစ္ခုျဖစ္ဖို႕အတြက္..။ တကယ္တမ္း…။ အေမွာင္ဟာ ဓားစာခံတစ္ေယာက္ပါ…။ တစ္ခါတစ္ေလ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ ၾကယ္ေရာင္စံုေတြ ရဲ႕ အလွကို လူေတြခ်ီးမြမ္း ေထာပနာ ျပႏိုင္ၾကဖို႕အတြက္ အေမွာင္ဟာ ဗီလိန္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ အသံုးေတာ္ခံပါတယ္…။ ဘာပဲေျပာေျပာ အေမွာင္ထဲမွာ ဘယ္သူမွသတိမထားမိလိုက္ပဲ ခရီးဆက္ရင္းေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ မိုးစက္ေတြဟာ အနဲဆံုးေတာ့ အျခားမိုးစက္ေတြလို အေရာင္ေတြ အဆိုးမခံ လိုက္ရဖူးေပါ့ေလ…။ ကံေကာင္းပါေစ မိုးစက္ေတြေရ….။
Happy Summer Holiday!!!!
Green Day – Holiday
p.s- HAPPY SUMMER HOLIDAYS EVERYBODY!!! LET’S ROCK!!!!