အနဲဆံုးေတာ့ ဆံုစည္းဖို႕အတြက္လား…

ခြဲခြဖို႕အတြက္လား…. ဆိုတာကိုေတာ့ သိသင့္တာေပါ့….

BLACK DREAM (ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ သူမ မွ)

တစ္ခါတစ္ရံ အရမ္းထူးဆန္းတယ္လို႕ မထင္မိၾကဘူးလား…? အခ်ိန္ေတြဟာ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အကုန္ျမန္ၿပီး…။ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့ ၾကာရွည္လြန္းလွတဲ့ အေၾကာင္းကိုေလ…။ အိုင္းစတိုင္းက Relativity Theory ရဲ႕ သေဘာလို႕ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္…။ သူေျပာတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္ဆိုတာဟာလည္း ပညတ္တစ္ခုပဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္…။ အျမဲတမ္းေတာ့ ဘယ္မွန္ႏိုင္ပါ့မလဲ…။ တကယ္တမ္းဆိုရင္ေတာ့ အခ်ိန္က ျမန္သြားလိုက္ ေႏွးသြားလိုက္ ျဖစ္ေနတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ေၾကာင့္ဆိုတာ အားလံုးသိၾကပါတယ္…။ စိတ္ဆိုတာ တကယ္တမ္းၾကေတာ့ အခ်ိန္ကိုေတာင္ ျမန္တယ္ ေႏွးတယ္လို႕ ထင္ရေလာက္ေအာင္ေတာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္အား ၾကီးမားလွတာ တကယ္ကို အံ့ၾသစရာပါ…။ အခု ကြ်န္ေတာ္လည္း အဲ့ဒီ့အခ်ိန္ မ်က္လွည့္ထဲမွာ ေရာက္ရွိလို႕ေနေပါ့…။

တစ္ခ်ိန္ကေတာ့ ၄ ႏွစ္ဆိုတဲ့ ကာလၾကီးကို ငါဘယ္လိုမ်ားေက်ာ္ျဖတ္ရပါ့မလဲလို႕ တံတားဦးေလဆိပ္ရဲ႕ လူ၀င္မွဳၾကီးၾကပ္ေရးအေရွ႕မွာ တားထားတဲ့ စည္းအ၀ါေလးကို ျဖတ္တုန္းက စဥ္းစားခဲ့ဖူးတယ္…။ အဲ့ဒီ့စည္း၀ါေလးရဲ႕ ေနာက္ကို ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ မိသားစုေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ လိုက္မလာႏိုင္ေတာ့သလို…။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ လည္း အဲ့ဒီ့ စည္း၀ါေလးကိုေက်ာ္ၿပီး မိသားစုေတြရွိတဲ့ေနရာကို ျပန္သြားလို႕ မရေတာ့ဘူးေလ…။ ဟုတ္တယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီကာလေတြကို ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္မလဲ လို႕ တကယ္ပဲ စဥ္းစားခဲ့ဖူးပါတယ္…။ ဒါဟာ စြန္႕စားခန္းတစ္ခုရဲ႕ အစ…။ ဘ၀တစ္ခုရဲ႕ တစ္ဆစ္ခ်ိဳး…။ ကံၾကမၼာတစ္ခုရဲ႕ ဒီေရတက္ခ်ိန္…။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီ့ စည္းအ၀ါေလးကို အသာအယာပဲ ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး…။ ႏွင္းေတြေ၀ေနေအာင္ လွသလို…။ ေအးစက္မွဳေတြနဲ႕ ျပည့္၀ေနတဲ့ ၄ ႏွစ္တာ အခ်ိန္စက္၀န္းတစ္ ခုထဲ ကို ၀င္ေရာက္လိုက္ပါတယ္…။

ရုပ္၀တၳဳေတြ ဖူးပြင့္ေနတဲ့ အဲ့ဒီ့ ႏွင္းပင္ၾကီးဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ေမတၱာမိုးေခါင္ခံရတဲ့ သူအတြက္ေတာ့ ေျမာင္းထဲက ေရစက္တစ္စက္ေလာက္၏ ႏွစ္သိမ့္မွဳမ်ိဳး..။ ပိုးစုန္းၾကဴတစ္ေကာင္က ထုတ္လြတ္လိုက္တဲ့ အလင္းေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ ေႏြးေထြးမွဳေလးေလာက္ေတာင္ မေပးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး…။ ဒီလိုနဲ႕ တစ္ခါတစ္ေလ ႏွင္းေတာေတြ ထဲမွာ မ်က္ရည္လည္ေတာ့…။ မ်က္ခမ္းစမွာတင္ ေအးခဲလို႕….။ စီးဆင္းခြင့္ေတာင္ မရခဲ့ဖူးေလ…။

ဒီလိုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕ႏွင္းေတြနဲ႕….။ ႏွင္းေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕ အၿပိဳင္ဆိုင္စစ္ခင္းလိုက္ၾကတာ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ တိုက္ပြဲဟာ ၿပီးဆံုးခဲ့ၿပီေပါ့…။  အႏိုင္ေတြ မရွိခဲ့ဖူး…။ အရွံဳးေတြ မရွိခဲ့ဖူး..။ စစ္ေျပၿငိမ္းျခင္းေတြမရွိခဲ့ဖူး…။ ခင္ဗ်ားအံ့ၾသ ပါလိ့မ္မယ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ စစ္ပြဲဟာ ေႏြးေထြးတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတစ္ခုနဲ႕ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းေတြ အျဖစ္ စီးဆင္းလို႕…။ ဒီႏွင္းပင္ႀကီးက မ်က္ရည္ေတြ ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္က်တဲ့အခါၾကေတာ့လည္း…။ လမ္းမတစ္ေလွ်ာက္ ေရာ္ရြက္တို႕ရဲ႕ ေရႊအိုေရာင္ေလး ေတြ ၀ါလို႕…။ ထိန္လို႕…။ ေလဆိပ္အထိ လမ္းခင္းေပးရင္း ႏွဳတ္ဆက္ၾကေလမလား…။ “ထာ၀ရအတြက္ ႏွဳတ္ဆက္ပါတယ္” လို႕ေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွင္းပင္ၾကီးေအာက္မွာ ရွိေနခဲ့သမွ် ကာလအတြင္း ခံႏိုင္ရည္ေတြရွိေအာင္၊ အခက္အခဲေတြ ရင္ဆိုင္တတ္ေအာင္၊ အလင္းေရာင္ကို ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးတတ္ေအာင္ အေႏြးဓာတ္ကို ကိုယ္တိုင္ စိုက္ပ်ိဳးတတ္ေအာင္…။ သင္ၾကားေပးခဲ့တဲ့ ဆရာမရဲ႕ ပါးမွာ မ်က္ရည္စေတြနဲ႕ေပါ့….။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္မေလေျပာခဲ့ပါဘူး…။ “ထာ၀ရ ႏွဳတ္ဆက္ပါ တယ္ ဆရာမရယ္…” လို႕ေလ…။

ရယ္သံေတြတူ

ငိုသံေတြတူ…

တကယ္ဆို ငါတို႕က

ရင္ဘတ္ေတြ တူခဲ့တယ္ေလ….။

BLACK DREAM

ကြ်န္ေတာ္ ႏွင္းပင္ႀကီးေအာက္မွာ ေနစဥ္တစ္ခဏအတြင္း…။ ဆရာမ ေျပာသလို ေႏြးေထြးမဳွတစ္ခုကိုရွာခဲ့ေလရဲ႕…။ မနက္ျဖန္ဆိုတာရွိေနသ၍ ငါကေတာ့ ငါ့အိပ္မက္ ကို ဖက္တြယ္ထားမွာပဲ…. ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းနဲ႕ အတူေပါ့…။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ ခံစားခ်က္ေတြ ၿပိဳက်ေတာ့ ေသြးေၾကာေတြထဲ စကားလံုးေတြ အျဖစ္ စီးဆင္း ၾကေလရဲ႕…။ ကြ်န္ေတာ့္လိုပဲ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ အပင္အသီးအသီးမွာ ေလာကရဲ႕ အဖူးအပြင့္ေတြ ရလိုရျငား ေမွ်ာ္လင့္ရင္း မိခင္ေတာနက္ၾကီးကို ကြ်န္ေတာ့္လို ရင္နာနာ နဲ႕စြန္႕ခြာခဲ့တဲ့ သူေတြ ကြ်န္ေတာ္တို႕မိသားစုေလး တစ္စုကို ဖန္တီးလို႕ေပါ့…။ ကြ်န္ေတာ့္မိသားစုထဲမွာ ကိုလင္းထက္က အစ္ကိုအႀကီးဆံုး..။ ကိုစိုးထက္က ဒုတိယ..။ ကိုမိုးေမာင္ႀကီးက တတိယေပါ့…။ အင္း…။ မိုးေသာက္ယံ…။ ရဲေအာင္သူ…။ေမာင္မ်ိဳး…။ သားျဖိဳးတို႕…။ ဥဂၢ..။ Zox..။ အိုင္လြယ္ပန္ တို႕က မတိမ္းမရိမ္း သူငယ္ခ်င္း ဆိုလည္းဟုတ္ ညီအစ္ကိုေတြဆိုလည္း ဟုတ္ေပါ့..။ မေရႊျပည္သူတို႕…။ မလဲ့တို႕က အစ္မအၾကီးေတြဆို…။ မြန္..။ မီးငယ္…။ မေဗဒါ..။ အမရာ…။ မွဴးဒါရီ…။ တို႕က သူငယ္ခ်င္းဆိုလည္းဟုတ္…။  ေမာင္ႏွမဆိုလည္းဟုတ္ေပါ့…။ ေနာက္ထပ္အမ်ားႀကီးဆို တကယ့္အမ်ားၾကီးကို က်န္ၾကေလေသးရဲ႕…။

တံးခါကို ေျဖးေျဖးပိတ္

တိုးတိုးတိတ္တိတ္

ႏွင္းၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီး အိပ္ေနပါေစ….။

BLACK DREAM

ကြန္ပ်ဴတာကိုပိတ္…။ လက္ဆြဲအိတ္ထဲထည့္…။ အထုပ္အပိုးေတြကို သယ္ပိုး..။ ေျဖးေျဖးျခင္းပိတ္သြားမဲ့ ဓာတ္ေလွေခါးၾကားကေန ငါ့အခန္းေလးကို ေျဖးေျဖးျခင္း ခိုး ၾကည့္…။ ေလးႏွစ္တာ ေႏြးေထြးမွဳေတြနဲ႕…။ ငါ့အရိပ္ တစိတ္တေလမ်ား က်န္ခဲ့ေလဦးမလား…။ ကားေပၚကိုတက္…။ ျပတင္းေပါက္က ၾကည့္ေတာ့..။ လမ္းမ တစ္ ေလွ်ာက္ ေရာ္ရြက္ေတြက ဟိုနား..။ ဒီနား..။ ခပ္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနတာ ေရႊအိုေရာင္…။ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးေရွ႕က ျဖတ္ေမာင္းေတာ့..။ ေၾကးရုပ္ႀကီးက ငါ့ကိုၾကည့္ေနမလား။ ၾကည္ႏူးတာလား..။ ေၾကကြဲတာလား…။ အားေပးတာလား…။ တားေနေလေရာ့ သလား…။ အိမ္ျပန္ရမတဲ့လား…။ ေပ်ာ္စရာႀကီးဆိုပါလား…။ ေမွ်ာ္ေနၾကသတဲ့လား..။ ရင္ခုန္ရမတဲ့လား…။ ေၾသာ္…။ အိမ္ကိုျပန္ရမတဲ့လား…။ အိမ္ကို ဟုတ္ရဲ႕လား…။

ဒီႏွင္းပင္ႀကီးမွာ ေလးႏွစ္တစ္ခါမွ ႏွစ္လံုးသားတစ္ခုဟာ အသက္၀င္သတဲ့လား…။ အခုၾကေတာ့လည္း ေအးစက္ခဲ့သူဟာ သူမဟုတ္သလိုပါပဲလား..။ ေၾကကြဲစရာ ျဖစ္ရပ္ေတြကို ဟားတိုက္ခဲ့တာ သူမဟုတ္ဖူးတဲ့လား…။ အစားထိုးမရႏိုင္ေတာ့တဲ့ ဆံုးရွဳံးမွဳေတြကို လ်စ္လွ်ဴရွဳခဲ့တုန္းက ႏွာစီးေနသတဲ့လား..။ အထီးက်န္ညေတြကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႕ စီးကရက္တစ္လိပ္နဲ႕ ျဖတ္သန္းတုန္းက သူနဲ႕မဆိုင္ဘူးဆိုပါလား…။ ဆရာေတြနဲ႕ ဘတစ္ျပန္ က်ားတစ္ျပန္ နပမ္းေတြသတ္တုန္းက သူကေပ်ာ္ စရာႀကီးဆိုၿပီး ေျချပစ္လက္ျပစ္ရယ္လို႕…။ ေမာလို႕…။ ဟားေတြတိုက္လို႕…။ အခုေတာ့လည္း ႏွင္းပင္ႀကီးရဲ႕ အကိုင္းအခက္ေတြမွာ မ်က္ရည္ေတြ ဖူးပြင့္သတဲ့လား..။ ေလာကဟာ သူ႕အတြက္မတရားဘူးလို႕ မ်ားေအာ္ေနသလား…။ ႏွင္းၿမိဳ႕သူ ႏွင္းၿမိဳ႕သားေတြက မင္းတို႕ကို ခ်စ္ၾကပါတယ္တဲ့လား…။ ရင္ျပင္နီရဲ႕ ပက္ၾကားအပ္ေတြ ဟာ ငါတို႕ကို လြမ္းလို႕ ကြဲတာပါတဲ့လား…။ တကယ္ေရာ ဟုတ္ပါ့မလားေလလို႕ ေတြးရင္း…။ ေငးရင္း…။ ေဆြးရင္း….။

P.S- အခု ဒီစာကို ကြ်န္ေတာ့္ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မေတြ ဖတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာဆိုရင္ Black Dream တစ္ေယာက္ ….

တကယ္ဆို ငါဟာေမွာင္မိုက္ျခင္းကမာၻငယ္တစ္ခုမွာ ငါ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြအားကိုးနဲ႕ အရာအားလံုးကို ေမ့ေပ်ာက္ထားျခင္ခဲ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္ေပါ့…။ တကယ္ဆိုမင္းဟာ…။ မစို႕မပို႕အလင္းတန္းအခ်ိဳ႕နဲ႕ ငါ့အထီးက်န္ေန႕ရက္ ေရခြက္ငယ္တစ္ခုကို ဂယက္ထေစခဲ့သူ…။ ငါ့ႏွလံုးသားေက်ာက္ေတာင္ကုိ တေျဖးေျဖးျခစားေစခဲ့သူ…။ အနည္က်ေနတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကို ေသြးရူးေသြးတမ္း ေဆာ့ကစားေစခဲ့သူ…။ ငါ့ဘ၀အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတာ အသက္သြင္း ေစခဲ့သူ…။ သိပ္လွတဲ့ နတ္သမီးတစ္ပါးေပါ့ ဟန္နီ…။

လြင္ျပင္ရိုင္းေတြကို ျဖတ္သန္းတိုက္ခိုက္လိုက္ေတာ့…။ ငါ့၀ိဥာဥ္ေတြထဲျဖတ္သန္းသြားတဲ့ ခပ္ပါးပါး ရင္ခုန္သံခ်က္ဟာ မင္းမ်ားလား…။ ခပ္သဲ့သဲ့ၾကားေနရတဲ့ ေခၚသံေတြ…။ တကယ္ဆို…။ လိုက္ေလေ၀းေလ…။ အိပ္မက္ဆိုတာ အရည္မရွိ ျဒပ္မရွိဆိုတာ…။ ငါအေစာၾကီးကတည္းက သိႏွင့္ခဲ့ဖို႕ေကာင္းတာေပါ့…။ မင္းမသိလို႕ပါ…။ တစ္ကယ္ေတာ့ ငါဟာ အခ်စ္ဆိုတဲ့ ၾကိမ္စာတစ္ခုကို ေက်ေက်နပ္နပ္ ၿမိဳခ်ထားခဲ့တဲ့ မေကာင္းဆိုး၀ါး တေစၦတစ္ ေကာင္ဆိုတာကိုေပါ့ ဟန္နီ…။

သက္တ့ံေတြထဲ ျဖတ္သန္းလမ္းေလွ်ာက္ဖို႕ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ကို ဘုရားသခင္က ငါ့အားေပးသနားေတာ္မူတုန္းက..။ ငါ့ကိုယ္ပိုင္ သက္တံ့ေလးတစ္ခုကို ငါကိုယ္တိုင္ ဖက္တြယ္လို႕ မာနေလးတစ္ခြဲသားနဲ႕ ျငင္းပယ္ခဲ့ဖူး သူဟာ ငါပါ…။ ေနမ၀င္ႏုိင္တဲ့ ညေနခင္း…။ မင္းဟာ ငါ့ဘ၀အတြက္ ထာ၀ရအလင္းလို႕ ယံုၾကည္ခဲ့တုန္းက…။ ဒီရင္ခြင္ေပၚ ျဖတ္နင္း …။ ရင္ခုန္ျခင္း မျပဳရဆိုတဲ့…။ စကားတစ္ခြန္း…။ ငါခပ္စြန္းစြန္းေတာင္ မၾကားခဲ့ေလေတာ့…။ ငါ့ထိုက္နဲ႕ ငါ့ကံ…။ မင္းမ်ား ဒီရင္ခြင္ကို ကန္သြားေလမလား…

လင္းတလဲ့ မွိန္တလဲ့ မင္းေပးခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြထဲမွာ…။ ငါ့ႏွလံုးေသြးေတြ စီးေျမာ…။ ရင္ခုန္သံ ခပ္ေပါေပါေတြ ေပးခ်င္မွေတာ့…။ ငါ့ကိုငါ ခ်ခင္း …။ ဒီလမ္းကို ငါဘယ္ခင္းပါ့မလဲ ဟန္နီ…။ ႏွလံုးသားက ႀကိမ္စာတိုက္…။ တကယ္ေတာ့ ငါဟာ ရူးမိုက္တတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ မခဲ့သည့္တိုင္…။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေတာ့ ယိုင္ယိုင္သြား တာေတာ့ အမွန္ပါ…။ စစ္ေၾကျငာသံေတြ တစ္ဖက္ကၾကား..။ ငါ့ရန္သူဟာ ငါ့ႏုလံုးသားကို ခါးေစမတဲ့လား…။ မင္း မၾကားလို႕ပါ…။ ဒီနံရံေတြက တစ္ေန႕စကားေျပာတဲ့အခါ…။ မင္းငိုသံ ခပ္ပါးပါး…။ ႏွစ္လံုးသား စည္းျခားသံကို..။ အေ၀းကေနေတာင္ ငါမၾကား ခ်င္ဘူး ဟန္နီ…။

ငါဟာ ဒဂၤါးျပားတစ္ခုရဲ႕ “ေခါင္း” တစ္ခုတဲ့လား…။ မင္းကို ေပးလိုက္တဲ့ဘက္က “ပန္း” …။ အနဲဆံုးေတာ့ မဲ့ျပံဳးတစ္ ခ်က္နဲ႕ မင္းေပ်ာ္မွာပါ…။ “အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ပိုင္ရွင္ကို ျပန္အပ္ရတာပါပဲ” ဆိုတာ မင္းအတြက္ သေဘာက်စရာ အျပံဳးတစ္ခုကို ျဖစ္ေစသတဲ့လား…။ တစ္လွမ္းျခင္းပဲ လွမ္းလွမ္း…။ တစ္ျခမ္းျခင္းပဲ လွမ္းလွမ္း..။ တကယ္ေတာ့ ေျခလွမ္းဟာ အလွမ္းေ၀းေစတယ္ဆိုတာ မင္းမသိေရာ့ေလသေတာ့လား…။ မလိုပါဘူး..။ တကယ္ဆို သံေယာဇဥ္ ဆိုတာဟာ ရင္ခုန္သံျခင္း စကားေျပာတဲ့ အသံကိုၾကားေစတဲ့ ၾကားခံဒဏ္ခံႀကိဳး အမွ်င္ေလးတစ္ခုေပါ့…။ ဟန္နီရယ္…။

P.S- အိပ္မက္ကႏိုး… ရုတ္တရက္တိုးတိုးေလးေအာ္လိုက္တယ္…. ဟန္နီ…..

ဒါဟာ တကယ့္ သဘာ၀တစ္ခုေပပဲလား..။ ဒါမွမဟုတ္…။ လူတို႕ဖန္တီးအပ္တဲ့ သဘာ၀တစ္ခုလား…။ ဟန္ေဆာင္မွဳတစ္ခုလား…။ ၾကံေဆာင္မွဳတစ္ခုလား…။  ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာကို ကိုယ္ကိုတိုင္ ေလလံျပစ္ျခင္းတစ္မ်ိဳးလား…။ Emporio Armani ကထုတ္တဲ့ ခ်ိဳင္းနံ႕ေပ်ာက္ေဆး တစ္မ်ိဳးလား..။  ေျခလွမ္းတစ္ခုတဲ့လား..။ ပုဂံကို ေရာက္ခဲ့တာလား…။ ပုဂံကိုေရာက္ဖို႕ ပထမဆံုးေျခလွမ္းလား…။ ပုဂံကေရာ တကယ္ရွိရဲ႕လား…။ ပုဂံကေရာ ကိုယ့္ကို တကယ္ေစာင့္ေနရဲ႕လား…။ ေအာင္ျမင္မွဳ အတြက္ ေလွခါးတစ္ခုလား…။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ငရဲထဲတြန္းပို႕တဲ့ ေလွခါးတစ္ခုလား…။  ဒါမွမဟုတ္ နံရံမွာ မွန္ေဘာင္သြင္းၿပီးခ်ိတ္ဖို႕ ဓာတ္ပံုတစ္ခုအတြက္ပဲလား…။ အေဖနဲ႕အေမၾကြားဖို႕လား…။ မဂၤလာေဆာင္ ဖိတ္စာတစ္ခုမွာ စာလံုးႀကီးႀကီးနဲ႕ စာတမ္း ရွည္ရွည္ေရးဖို႕အတြက္လား..။ သတို႕သမီးကေရာ ရွိၿပီလား…။  ကိုယ္ခ်စ္တဲ့တိုင္းျပည္အတြက္ အသီးအပြင့္ေတြ ဖူးပြင့္ဖို႕ ေျမၾသဇာတစ္ခုလား…။ ျပည္သူေတြအတြက္ ထမင္းတစ္လုပ္လား…။ ဒါမွမဟုတ္ မ်က္ရည္ တစ္စက္လား…။ ဘာအတြက္လည္း ဆိုတာ မင္းေရာသိလား..။ ငါေရာသိလား..။ ကြ်န္ေတာ္သိသလား…။ ခင္ဗ်ားတို႕ေရာ သိၾကရဲ႕လား…။

လူေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြက ႏွစ္လံုးသားက ျပစ္ျပစ္ႏွစ္ႏွစ္စီးဆင္းလို႕…။ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြၾကေတာ့ လည္း..။ ေလႀကီးမိုးၾကီးေတြ…။ သၾကားလံုးႀကီးႀကီးေတြ စီးဆင္းလို႕….။ ။ တစ္ခ်ိဳ႕က အေပၚယံ…။ တစ္ခ်ိဳ႕က အတြင္းခံ…။ တစ္ခ်ိဳ႕က အရင္းခံ…။ တစ္ခ်ိဳ႕က အဖ်ားခံ…။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္..။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေလွၾကံဳတူခရီးသြား..။ တစ္ခ်ိဳ႕က အုတ္ေရာေရာ ေက်ာက္ေရာေရာ…။ တစ္ခ်ိဳ႕က အရိပ္ေနေန အခက္ခ်ိဳးခ်ိဳး..။ တစ္ခ်ိဳ႕က သားေရေပၚအိပ္ သားေရနားစား…။ တစ္ခ်ိဳ႕က ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ…။ တစ္ခ်ိဳ႕က ျငဴျငဴဆူဆူ…။ တစ္ခ်ိဳ႕က အူတူတူ…။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ရင္ခုန္သံေတြ တူလို႕ေပါ့…။

အျဖစ္အပ်က္ေတြကျမန္…။ အေျပာင္းအလဲေတြကျမန္…။ အေလ်ာ္အစားေတြကျမန္…။ အထိုးအေကြ်းေတြကျမန္…။ အိပ္မက္ေတြကျမန္…။ ခံစားခ်က္ေတြကျမန္…။ ယံုၾကည္မွဳေတြကျမန္…။ မုန္းတီးမွဳေတြကျမန္…။ အိပ္ယာထခ်ိန္ကျမန္…။ အိမ္သာတက္ခ်ိန္ကျမန္…။ ကုန္သြားတဲ့အခ်ိန္ေတြကျမန္…။ ကုန္သြားတဲ့ပိုက္ဆံေတြ ကျမန္..။ ဆံပင္ျဖဴတာျမန္..။ စီးကရက္ေတြကုန္တာျမန္…။ ေကာ္ဖီခါးခါးေတြအကုန္ျမန္…။ မ်က္လံုးေတြမွဳန္လာတာကျမန္…။ ဦးေႏွာက္ေတြမွိဳတက္လာတာကျမန္..။ နွလံုးသားေပၚ ျမက္ရိုင္းေတြေပါက္ေပါက္လာတာကျမန္…။ အီတလီရွံဳးတာကျမန္…။ စီးေနၾကဖိနပ္က ပါးပါးသြားတာျမန္…။ ခ်ိဳင္းေမႊးေတြရွည္လာတာကျမန္…။ အေတြးအေခၚ ေျခာက္ခန္းမွဳေတြကျမန္…။ လူကိုလူျခင္းျခနင္းမွဳေတြကျမန္..။ တစ္ေယာက္ ေက်ာကုန္းတစ္ေယာက္ တံတားခင္းျခင္းကျမန္…။  တိုင္းျပည္ရဲ႕ သယံဇာတ အရင္းအျမစ္ေတြကုန္တာျမန္…။ အသက္ေတြၾကီးလာ တာျမန္…။ မျမန္တာဆိုလို႕ ဒီစာတစ္ပုိဒ္ကိုေရးရတာပဲ…။

P.S – ဘာဆက္ေရးရမွန္းမသိေတာ့ဘူးဗ်ာ…။ ဒီမွာပဲ ရက္လိုက္ေတာ့မယ္….။

]]> http://www.blackdream21.com/2010/07/11/%e1%80%a1%e1%80%93%e1%80%ad%e1%80%95%e1%81%b8%e1%80%ab%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%9b%e1%80%bd%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%85%e1%80%ac/feed/ 15 http://www.blackdream21.com/2010/04/17/%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac-%e1%80%a1%e1%82%8f%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%8a%e1%80%ac/ http://www.blackdream21.com/2010/04/17/%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac-%e1%80%a1%e1%82%8f%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%8a%e1%80%ac/#comments Sat, 17 Apr 2010 13:54:09 +0000 Black Dream http://www.blackdream21.com/?p=980 အႏုပညာ…။ ပို၍တိတိက်က် ေျပာရလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္ သိေသာ အႏုပညာ…။

ကြ်န္ေတာ္သိေသာ အႏုပညာဆိုေသာေၾကာင့္ ဒီအျမင္သည္ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ သီးသန္႕သာ ျဖစ္ေပ လိမ့္မည္..။ မည္သည့္ က်မ္းကိုးမွ မပါ..။ မည္သည့္ ကမာၻေက်ာ္ အဆိုအမိန္႕မွ မပါ..။ မည္သည့္ ကိုးကြယ္ ဘက္လိုက္မွဳမွ မပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္ ႏုလံုးသားထဲမွ လာေသာ အရာ..။ ကြ်န္ေတာ့္ အသိဥာဏ္ထဲမွ လာေသာအရာမွ်သာ..။

အႏုပညာ..။ ပို၍တိတိက်က် ေျပာရလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္ သိေသာ အႏုပညာဆိုသည္မွာ…

ကြ်န္ေတာ္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေျပာခဲ့သလိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါ..။ စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္လည္းမဟုတ္ပါ…။ အျခားလူမ်ားနည္းတူ…။ အႏုပညာကို ၀ါသနာ ပါေသာ..။ တန္ဖိုးထားေလ့ ရွိေသာ သာမန္ လူငယ္တစ္ေယာက္မွ်သာ..။ ကြ်န္ေတာ္ ဥာဏ္မီွသ၍ အႏုပညာဆိုသည္မွာ ခက္ခဲသည္..။ သိမ္ေမြ႕သည္..။ စူးရွသည္..။ ႏူးညံ့သည္..။ ခန္႕ညားသည္..။ ရိုက်ိဳးသည္..။ အႏုပညာသည္ ေပါင္းစည္းမွဳ ျဖစ္သည္..။ အႏုပညာသည္ ဆန္႕က်င္ဘက္ ျဖစ္သည္..။

အႏုပညာသည္ ျပည္သူ႕အတြက္လည္း မဟုတ္ေပ..။ အႏုပညာရွင္အတြက္လည္း မဟုတ္ေပ..။ ေငြေၾကးဥစၥာအတြက္လည္း မဟုတ္ေပ..။ ဂုဏ္ပကာသဏ အတြက္ လည္းမဟုတ္ေပ..။ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္က်ားမွဳအတြက္လည္း မဟုတ္ေပ…။ အႏုပညာသည္ အသံုးေတာ္ခံ မဟုတ္ေပ..။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ အႏုပညာသည္ မ်က္ႏွာဖုန္းတစ္ခု မဟုတ္ေသာေၾကာင့္..။ အႏုပညာသည္ ေလွခါးတစ္ခုမဟုတ္ေသာေၾကာင့္..။ အႏုပညာသည္ ၀ါဒျဖန္႕ လက္နက္တစ္ခုမဟုတ္ေသာေၾကာင့္..။ အႏုပညာသည္ ေနာက္ေက်ာကိုထိုးေသာ ဓားတစ္ေခ်ာင္းမဟုတ္ေသာေၾကာင့္..။ အႏုပညာသည္ ကာရာ အိုေကခန္းတစ္ခုမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္..။

ကိုယ့္ဘိုးေဘး ဘီဘင္မ်ား၏ ဘုိးေဘး ဘီဘင္မ်ားပင္ မမွီလိုက္ေသာ BC ႏွင့္ အေတာ္ေ၀းေ၀း AD အေစာပိုင္းကာလမ်ားမွ ကမာၻေက်ာ္ (ဟုအမ်ားက သတ္မွတ္က် ေသာ) အႏုပညာရွင္ႀကီးမ်ား၏ အယူအဆမ်ား..။ သေဘာတရားမ်ား..။ အဆုိအမိန္႕မ်ားကို သိမွ…။ ဖတ္ဖူး…။ နားလည္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ဖူးမွ…။ လူေရွ႕သူေရွ႕မ်ားတြင္ အရွက္မရွိ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ ၾကက္တူေရြး စာခ်ရြတ္ႏိုင္မွ…။ ကိုယ္တကယ္မသိသည့္တိုင္..။ ၾကားဖူးသည္မ်ားကို  ကိုယ့္နား၀ေလာက္တြင္ မထားပဲ..။ သူမ်ားနား၀ထဲသို႕ ၾကားခ်င္မွန္းမသိ မၾကားခ်င္မွန္းမသိ ပို႕ႏိုင္မွ…။ ပါးေနာက္ဆံုး..။ ထိုလူမ်ား၏ ခက္ခဲရွဳပ္ေထြးရွည္လ်ား လွေသာ နာမည္ မ်ားကို အလြတ္ေျပာႏိုင္မွ..။ အႏုပညာသမားဟုတ္ သတ္မွတ္လွ်င္…။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ႏွဳတ္ဆိတ္ေနမည္ျဖစ္သည္..။

အႏုပညာ သမားစစ္စစ္မွန္လွ်င္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးရမည္..။ ႏြမ္းလ်ေနေသာ ပုဆိုး..။ လည္ကတံုး အကၤ်ီအျဖဴတစ္ထည္…။ ေဆးေပါ့လိပ္တို တစ္လိပ္နဲ႕…။ ျပတ္လုနီးပါး တစ္ရံထဲေသာ ဖိနစ္တစ္ရံႏွင့္ ေလထန္ကုန္း လကၻရည္ဆိုင္မ်ားတြင္ ထိုင္ဖူးမွ..။ အႏုပညာသမားဟုတ္ သတ္မွတ္လွ်င္..။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ႏွဳတ္ဆိတ္ေနမည္ ျဖစ္သည္။

လိမ္လည္မွဳသည္လည္း အႏုပညာတစ္ခုျဖစ္သည္..။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ ကမာၻေပၚရွိ စိတ္ကူးယဥ္ ၀တၳဳမ်ား..။ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းမ်ားသည္ လိမ္လည္မွဳတင္ဆက္ မွဳမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္..။ သို႕ေသာ္ အဘယ့္ေၾကာင့္ လူတို႕သည္ ထိုအရာမ်ားအေပၚ တန္ဖိုးထား..။ ရင္ခုန္ၾကပါနည္း..။ ေကာင္းခ်ီးၾသဘာ လက္ခုပ္မ်ားျဖင့္ အားေပးၾကပါသနည္း..။ ထိုလူတုိ႕သည္ လိမ္လည္မွဳ သို႕မဟုတ္ လူလိမ္မ်ားကို အားေပးေနၾကျခင္းေလာ..။ မဟုတ္ပါ..။ ထိုလူသားတို႕၏ လက္ခုပ္ၾသဘာသံမ်ား သည္ ထိုလိမ္လည္မွဳမ်ားကို အားေပးေနျခင္းမဟုတ္ပဲ..။ မဟုတ္မမွန္မွန္း မိမိအားလွည့္စားေနမွန္း သိသည့္တိုင္ေအာင္..။ မိမိမွ တကယ္ျဖစ္ေနတယ္ထင္တယ္ဆို သည့္ အေတြးမွ..။ တကယ္မ်ားလား ဟုတ္ စိတ္အထင္ေရာက္ေစႏိုင္တဲ့အထိ..။ ထိုလိမ္လည္မွဳ သို႕မဟုတ္ လူလိမ္မ်ားက..။ သူတို႕၏ စိတ္ကူးအေတြးအေခၚမ်ား၊ ထက္ျမတ္သည့္အေရးအသားမ်ား..။ ေျပာင္ေျမာက္သည့္ သရုပ္ေဆာင္မွဳမ်ားျဖင့္ သဘာ၀က်က် ဖန္တီး တင္ဆက္ျပသႏိုင္ခဲ့သေသာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕သည္ ထိုထိုေသာ သူတို႕၏ အႏုပညာ အရည္အခ်င္းအား တန္ဖိုးထားအားေပးၾကျခင္းသာ ျဖစ္သည္..။ လိမ္လည္မွဳႏွင့္ လွည့္ဖ်ားမွဳတို႕ကို အားေပးျခင္းမဟုတ္ေပ..။ သို႕ေသာ ေသခ်ာသည္တစ္ခုမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျပံဳးျပံဳးၾကီး အလိမ္ခံလိုက္ရသည္ ျဖစ္သည္..။ ထို႕ေၾကာင့္ အႏုပညာသည္ လိမ္လည္မွဳ တစ္ခုလည္းျဖစ္သည္..။

အႏုပညာသည္ အမွန္တရားတစ္ခုလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္…။ ေလာက သဘာ၀ရဲ႕ ျဖစ္တည္မွဳမ်ား..။ ပ်က္သုန္းမွဳမ်ား..။ မတည္ျမဲမွဳမ်ား..။ ၾကိဳတင္မခန္႕မွန္းႏိုင္ျခင္းမ်ား။ မေရရာမွဳမ်ား..။ အစရွိသည့္ သဘာ၀တရားမ်ားကို တင္ျပ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ျခင္း…။ အမွန္ႏွင့္အမွား..။ အေကာင္းႏွင့္အဆိုး..။ အလင္းႏွင့္အေမွာင္ၾကား..။ လမ္းေပ်ာက္ ေနသူမ်ား..။ ေ၀ခြဲရခက္ေနသူမ်ား..။ ေတြေ၀တံု႕ဆိုင္းေနသူမ်ားအား..။ ထုိသူ၏ အျမင္ႏွင့္ခံယူခ်က္အေပၚမူတည္၍ (၎လူတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ အမွန္တရား ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိ့မ္မည္..။ သို႕ေသာ္ အမွန္တရားဟု ကြ်န္ေတာ္မသံုးလို) အျဖစ္သင့္ဆံုးႏွင့္ အသင့္ေတာ္ဆံုး လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုအေပၚ ေရာက္ေအာင္ တည့္မတ္ လမ္းညႊန္ေပးႏိုင္သည္..။ ေကာင္းျခင္းတရားတို႕ကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးသည္..။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လက္ခုပ္ၾသဘာမ်ားျဖင့္ ခ်ီးျမွင့္ၾကသည္..။ သို႕ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ လက္ခုပ္ၾသဘာမ်ားသည္ အမွန္တရားအား ခ်ီးျမွင့္အားေပးၾကျခင္းမဟုတ္ပဲ..။ ထုိကဲ့သို႕ တည့္မတ္လမ္းညႊန္ေပးႏိုင္ခဲ့ေသာ အႏုပညာရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ ရည္အား ဂုဏ္ျပဳ ခ်ီးျမွင့္ၾကျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္းကို သင္သည္ သတိထားမိလိ့မ္မည္ မဟုတ္ေခ်..။ ထို႕ေၾကာင့္ အႏုပညာသည္ အမွန္တရား တစ္ခုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေပ သည္..။

ထုိ႕အတူ…။ အႏုပညာေပၚလာႏုိင္စရာ ဇစ္ျမစ္မ်ားစြာရွိသည္…။  ရတုတမ္းျခင္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ႏိုင္သည္…။ Metallica ၏ Enter Sad Man လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။  အႏုပညာသည္ ဆုိက္ကားသမား တစ္ေယာက္၏ ဘ၀လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္..။ ဖင္ေနာက္မွီး တစ္ပိုင္းျပတ္ေနေသာ ရာဘာဖိနပ္တစ္ရံလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အခိုးခံလိုက္ရေသာ အိပ္မက္တစ္စံုတစ္ရာလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္..။ သင္ႏွင့္လမ္းခြဲသြားေသာ ရည္းစား ေဟာင္း တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္..။ အိပ္ယာ၀င္ပံုျပင္တစ္ ပုဒ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္..။ ေသာက္လက္စ စီးကရက္တစ္လိပ္၏ နီကိုးဒင္းမီးခိုးေငြ႕မ်ားလည္း ျဖစ္ ႏိုင္သည္..။ ခ်စ္တယ္ ဆိုေသာ စကားတစ္ခြန္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္..။ လွပေသာ ေန၀င္ဆည္းဆာတစ္ခုလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္..။ အႏုပညာသည္ သံုးၿပီးသား Condom တစ္ခုျဖစ္ႏိုင္သည္..။ အႏုပညာသည္ ညည့္ငွက္မေလးတစ္ေယာက္၏ လူမသိ သူမသိခ်ိန္တြင္ ႀကိတ္၍ ငိုေၾကြးခဲ့ရေသာ မ်က္ရည္ တစ္စက္ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ႏူးညံ့ေသာ မိဘေမတၱာတရားလည္း ျဖစ္ႏိုင္လို..။ ေသြးသံ တရဲရဲျဖင့္ စစ္ေျမ၏ အနိဌာရံု တစ္ခုလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္..။ အႏုပညာသည္ ထိုတြင္ရွိသည္..။ ဒီတြင္ရွိသည္..။ သင့္အနားတြင္ရွိသည္..။ သင္ႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ရွိသည္..။ ထိုကဲ့သို႕ ရွိေနျခင္းကို သင္သိရွိႏိုင္ဖို႕အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ ခံစားတတ္တဲ့ ႏုလံုးသားတစ္စံုနဲ႕ ခံစားမွဳကို အသက္၀င္လာေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္မည့္ အရည္အခ်င္းတစ္ခုသာ လိုအပ္သည္..။ ထုိ႕ေၾကာင့္…

အႏုပညာသည္ မတရားမွဳတစ္ခုမဟုတ္…။ အႏုပညာသည္ အမွန္တရားတစ္ခုလည္းမဟုတ္..။ စစ္မွန္ေသာ အႏုပညာဆိုသည္မွာ ေျပာင္ေျမာက္ေသာ ဖန္တီးမွဳ တစ္ခု သာျဖစ္သည္..။ ထိုမွ်ထက္ ဘာမွမပို..။ ပိုေအာင္လည္း မည္သည့္ လူသားကမွ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္စြမ္းမရွိ..။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သိပ္သည္းေသာ ခံစားမဳွေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေျပာင္ေျမာက္သည့္ ႏုလံုးသားႏွင့္ ဖန္တီးသည့္ အရာတစ္ခု၏ အင္အားသည္ ကမာၻေပၚရွိ အလံုးစံုေသာ ရုပ္ပိုင္း၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာတို႕ထက္ သာလြန္ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္..။

ထုိ႕ေၾကာင့္ ထုိဖန္တီးမွဳ (အႏုပညာဆိုသည္မွာ) ..။ အာဏာရွင္မ်ားအတြက္လည္းမဟုတ္ေပ..။ ဒီမိုကေရစီအတြက္လည္းမဟုတ္ေပ..။ ပစၥည္းမဲ့၀ါဒ ေဒါသတစ္ခု မဟုတ္ေပ..။ ဘက္လိုက္မွဳ မဟုတ္ေပ..။ သာေပါင္းညာစားမဟုတ္ေပ..။ ေျမနိမ့္ရာ စိုက္ေသာလွံတစ္ေခ်ာင္းမဟုတ္ေပ။ လူညီ၍ ဤကို ကြဲ်ဖတ္ျခင္းလည္းမဟုတ္ေပ။ တစ္ေယာက္ထက္ပို လို႕ အုပ္စုဖြဲ႕ျခင္းလည္းမဟုတ္ေပ..။ ၀ါဒျဖန္႕ လက္ႏွက္တစ္ခုလည္းမဟုတ္ေပ..။ အသံံုးေတာ္ခံ အရာတစ္ခုလည္းမဟုတ္ေပ..။ ေနာက္ဆံုး အႏုပညာသည္ သူကိုယ္တိုင္လည္းမဟုတ္ေပ…။ အႏုပညာကိုယ္တိုင္က သူကိုယ္တိုင္မဟုတ္သည့္ အခါတြင္..။ အႏုပညာရွင္ဆိုသည္မွာ ဆိုဖြယ္ရာပင္ ရွိမည္ မဟုတ္ေခ်…။

အႏုပညာသည္ ႏွလံုးသားႏွင့္ အသိဥာဏ္ ကာရံညီစြာ ဖန္တီးထားေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္သာ ျဖစ္သည္။ တစ္နည္းဆိုရေသာ အႏုပညာသည္ ဖန္တီးမွဳတစ္ခုသာ ျဖစ္သည္။

သင္သည္ ကြ်န္ေတာ့္၏ အႏုပညာကို သေဘာတူႏိုင္သည္..။ ထို႕အတူ သေဘာမတူပဲေနခြင့္လည္းရွိသည္..။ ငါခံစားသည္..။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ငါတည္ရွိသည္ဆိုေသာ..။ ခံစားမွဳအဓိက ( Essentialism) တစ္ခုအျဖစ္သင္ယူဆႏိုင္သည္..။ ထုိ႕အတူ ငါတည္ရွိသည္ ..။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ငါခံစားလို႕ရသည္ဆိုေသာ..။ ျဖစ္တူမွဳပဓာန (Existentialism) ..။ ထုိ သို႕သင္လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ခြင့္ရွိျခင္းသည္လည္း သင္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ကုိ အရင္းတည္ကာ သင့္ အသိဥာဏ္က ဖန္တီးေပးလိုက္ေသာ ခံစားခ်က္တစ္ခုျဖစ္သည္..။ ထို႕ေၾကာင့္ သင့္သည္ ဖန္တီးမွဳတစ္ခုကို Force လုပ္စရာမလိုပဲ ရရွိလိုက္သည္..။ ေပၚေပါက္သြားခဲ့သည္..။ ျဖစ္တည္သြားခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ထုိကဲ့သို႕လြတ္လပ္စြာ ခံယူလိုက္သည့္ သင့္ရဲ႕ စိတ္ကပင္ သင္ဖန္တီးလိုက္ေသာ ဖန္တီးမွဳ (အႏုပညာ) တစ္ခုသာ ျဖစ္ေပသည္..။ ထုိ႕ေၾကာင့္ သင္သည္ လည္း အႏုပညာရွင္တစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ေပေတာ့သည္..။

P.S- ဤ ေဆာင္းပါးသည္ ကြ်န္ေတာ့္၏ အျမင္ႏွင့္ ယူဆခ်က္ သီးသန္႕ျဖင့္ ခံစားထားေသာ အႏုပညာပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဘယ္အေၾကာင္းက စပြားရမလဲ..။ အနီးဆံုးအေၾကာင္းအရာဆိုရင္ေတာ့ သၾကၤန္ေပါ့ဗ်ာ..။ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ခ်စ္တဲ့ေရႊျပည္ေတာ္ၾကီးမွာ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခ်စ္တဲ့ ျမန္မာ့ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ သၾကၤန္ၾကီး စတင္ၿပီေပါ့..။ ကြ်န္ေတာ္ သၾကၤန္ဆိုတာနဲ႕ အဆက္အသြယ္ျပတ္ခဲ့တာ တကယ္တမ္းဆို ၈ ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ..။ ဒီၾကားထဲ ၂၀၀၅ သၾကၤန္တုန္းကေတာ့ ခြင့္ရက္ေလးနဲ႕ တစ္ခါၾကံဳသြားလို႕ ႏြဲလိုက္ရပါေသးတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေ၀းကြာခဲ့ရတာကတစ္ေၾကာင္း..။ အသက္ အရြယ္နဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြက ငယ္ငယ္ကေတာ့ေလာက္ မလတ္ဆတ္ေတာ့တာက တစ္ေၾကာင္း..။ အျခားအေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ အဲ့ဒီ့ႏွစ္သၾကၤန္ဟာလဲ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ဘာမွ အဓိပၸါယ္မရွိခဲ့ပါဘူး..။ အင္း..။ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းဘူးေပါ့ဗ်ာ…။

တကယ္ဆို ကြ်န္ေတာ္က သၾကၤန္ပိုးအရမ္းပါတယ္..။ ကေလးဘ၀ သိတတ္တဲ့အခ်ိန္ကတည္းက သၾကၤန္ဆို တစ္ရက္မွမလြတ္ေစရေအာင္..။ အရြယ္အလိုက္ ဆင္ႏြဲခဲ့ တူသူပါ..။ သၾကၤန္ကို တစ္ရက္လြတ္သြားမွာကို ကြ်န္ေတာ္ အသက္ထြက္သြားမွာထက္ ပိုေၾကာက္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္လည္း ဘ၀ရဲ႕အလွည့္အေျပာင္းေတြၾကားမွာ သၾကၤန္ကို ခ်စ္ခဲ့တဲ လူတစ္ေယာက္ သၾကၤန္ဆိုတာနဲ႕ေ၀းရာ….။ ေ၀းရာ…။ သို႕သာ…။ တစ္ခ်ိန္က ခ်စ္တဲ့သူေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ မိသားစုေတြနဲ႕ အတူတကြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆင္ႏြဲခဲ့ဖူးတဲ့..။ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သၾကၤန္..။ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတဲ့ သၾကၤန္ဟာ..။ အတိတ္နဲ႕အတူ တစ္ေန႕ထက္ တစ္ေန႕ ကြ်န္ေတာ့ ဘ၀က ေန ပိုမိုေ၀းကြာတဲ့ေနရာကို ေရာက္သြားခဲ့ပါၿပီ…။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ပါေစ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ကံေကာင္းျခင္းေတြ၊ ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ၊ လန္းဆန္းမွဳေတြနဲ႕ ျဖတ္သန္း ဆင္ႏြဲႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ကြ်န္ေတာ္ဆုေတာင္းေပးပါတယ္..။

Internet (Blog) မွာ စာဆက္ေရးဖို႕ကေတာ့ အခု တကယ္စဥ္းစားရမယ့္ အေနအထားေရာက္ပါၿပီ..။ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ သက္တမ္းတိုးရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ Domain က ေနာက္ထပ္ ရက္ေပါင္း ၅၂ ရက္အတြင္း သက္တမ္းကုန္ေတာ့မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ သက္တမ္းတိုးဖို႕ Notice စာ မေန႕ကပဲ ရပါတယ္..။ ကဲ ကြ်န္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ..။ ဆက္၀ယ္ရမလား..။ Blackdream21 ကို ႏွဳတ္ဆက္လိုက္ရမလား…။ ကြ်န္ေတာ္ အြန္လိုင္းမွာေတာ့ ေနာက္ပိုင္း စာသိပ္မေရးျဖစ္ေလာကေတာ့ဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ အခု မဂၢဇင္းေတြစပို႕ပါၿပီ..။ ကြ်န္ေတာ့္အထင္ ဇြန္လမွာ စထြက္မယ့္ မဂၢဇင္းအသစ္တစ္ခုမွာ စပါ ပါလိ့မ္မယ္…။ ကဲ ဒီလိုဆိုေတာ့..။ စာေတြ ေဆာင္းပါးေတြ မဟုတ္ပဲ..။ Blog ေလးအေနနဲ႕ေရးမယ္ဆိုရင္ေရာ…?

ဘ၀ဆိုတာကို လူေတြက ကိုယ္ျဖတ္သန္းလာတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြ ခံစားခ်က္ေတြအေပၚမူတည္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးအဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိၾကခဲ့ဖူးတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြကမွ ျပည့္စံုႏိုင္မယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္မထင္ဘူး..။ လူေတြဟာ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကိုေတာင္ ကိုယ္တိုင္ ျပန္ၿပီး အဓိပၸါယ္မဖြင့္ဆိုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ညံ့ၾကမွန္း အခ်ိန္ေတြပိုၾကာလာေလ ကြ်န္ေတာ္ပိုၿပီး သတိထားမိလာေလပဲ…။ ေနာက္ထပ္ ထင္ရွားတဲ့ ဥပမာတစ္ခု..။ ဥပမာ..။ အခ်စ္ေပါ့ဗ်ာ..။

အခ်စ္ဆိုတာ….။ မဆံုးႏိုင္ေသာ ေမးခြန္း…။ မျပည့္စံုေသာ ဖြင့္ဆိုမွဳ…။ မလိုလားအပ္ေသာ လိုအပ္ခ်က္…။ မဖန္တီးခဲ့သင့္ေသာ စကားလံုး…။ အလွပဆံုး ပိုးစိုးပက္စက္ လွည့္စားမွဳ..။ မခ်ိမဆန္႕ ေ၀ဒနာတစ္ရပ္…။ ေဇာက္ထိုး မိုးေမွ်ာ္ ဘ၀တစ္ခု…။ မိမိကိုယ္ကို လုပ္ၾကံမွဳ…။ ေက်ာခ်င္းကပ္ေနေသာ ဆန္႕က်င္ဘက္..။ ေနာက္ဆံုး…..။ အခ်စ္ဆိုတာ….လူတို႕ဖန္ဆင္းအပ္ေသာ………လုပ္ဇာတ္တစ္ခု။ (Black Dream : ခ်စ္ခ်စ္ မင္းတို႕ပဲ ခ်စ္ၾက မွ )

အခ်စ္အေၾကာင္းေတြ ဘ၀အေၾကာင္းေတြ ေျပာေနလို႕ ကြ်န္ေတာ္အသဲကြဲေနတယ္ေတာ့မထင္ပါနဲ႕..။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ (၄ ႏွစ္နီးပါး) ခ်စ္ခဲ့ရတဲ့သူနဲ႕ မတိုက္ဆိုင္တဲ့ သေဘာထား ေတြ..။ အယူအေတြ..။ အက်င့္စရိုက္ေတြနဲ႕..။ ကံၾကမၼာရဲ႕ အျဖစ္စေလာက္ လွည့္ကြက္ေတြေၾကာင့္ ေ၀းခဲ့ရတာ မွန္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္အသဲေတာ့ မကြဲပါဘူး..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မွာ တစ္ခါၿပီး တစ္ခါကြဲရေအာင္ အသဲေရာ၊ ႏွစ္လံုးေရာ (မည္သည့္ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းမွ) အပိုမပါတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အရမ္းသတိရတယ္…။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့သတိရတဲ့ တစ္စကၠန္႕ဆိုတဲ့ ကာလမျပည့္မွီ..။ အဲ့ဒီ့ေနာက္က နာက်င္စရာေတြ..။ မခံမရပ္ႏိုင္စရာေတြ..။ ျပင္းထန္ ခါးသီးတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြက ခ်က္ျခင္းလိုက္လာတယ္..။ ထားလိုက္ပါ..။ အမည္ခံ အလြမ္းသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေလာက္မွ နားေထာင္လို႕ မေကာင္းပါဘူး…။

လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္ဘ၀နဲ႕ ကိုယ္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ မင္းသားပါပဲ..။ ကိုယ္တိုင္ မင္းသမီးပါပဲ..။ ကိုယ့္စိတ္ရူးနဲ႕ ကိုယ္မင္းသားလုပ္ၾကပါ..။ မင္းသမီးလုပ္ၾကပါ..။ ဘာ ျပႆနာမွ မရွိပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ လူဆိုတဲ့အမ်ိဳးဟာ ဘာေၾကာင့္မ်ား ကိုယ့္ကိုယ္ကို မင္းသား၊ မင္းသမီး ခန္႕လို႕မွ အားမရ..။ သူမ်ားတကာေတြကို လူၾကမ္းအခန္း ေတြ၊ ဗီလိန္အခန္းေတြကေန ပါေစခ်င္ၾက..။ အဲ့ဒီ့အခန္းေတြထဲကို အတင္းထိုးထည့္ၾကတာလဲ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ တကယ္ကို စဥ္းစားလို႕မရတဲ့ ေမးခြန္း တစ္ခုပါ…။ အဂၤလိပ္ဆိုရိုးစကားတစ္ခုအရ သူဟာ သိကၡာသမာဓိနဲ႕ ျပည့္စံုတဲ့ မင္းသား၊ မင္းသမီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေၾကာင္းျပဖို႕အတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေနတဲ့ ဗီလိန္ ကို အတင္းဖန္ဆင္းခဲ့တာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ကိုယ့္ဘာသာ မင္းသားလုပ္ၾကပါဗ်ာ..။ မေက်နပ္ရင္ ပတ္မၾကီးထိုးခြဲၾကပါ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မဆိုင္တဲ့သူေတြ ကိုေတာ့ ဇြတ္ေရာ အတင္းေရာ ဗီလိန္ေနရာ ဆြဲမထည့္ၾကပါနဲ႕ဗ်ာ…။

တကယ္ဆုိ ခင္ဗ်ားတို႕ကေတာ္ၿပီးသားပါ..။ ခင္ဗ်ားတို႕က တတ္ၿပီးသားပါ..။ ထူးခြ်န္ၿပီးသားပါ..။ ေအာင္ျမင္ၿပီးသားပါ..။ နာမည္ၾကီးၿပီးသားပါ..။ လူသိမ်ားၿပီးသားပါ။ ဒါေတာင္ ဘာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို နင္းမွ ဒီ့ထက္ျမင္တဲ့ေနရာကိုေရာက္မယ္လို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ ထင္္ေနၾကရတာလဲ..? နိမ့္တိုင္းမေကာင္းသလို..။ ျမင့္တိုင္းလည္း မေကာင္းႏိုင္ဘူးဆိုတာ ခင္ဗ်ား ကြ်န္ေတာ့္ထက္ ပိုသိပါတယ္..။ ခင္ဗ်ားတို႕ ဂုဏ္ယူပါ..။ ၀င့္ၾကြားပါ..။ ဟစ္ေၾကြးပါ..။ မာန္တက္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ လက္ခုပ္တီးပါ့ မယ္..။ လက္ခုပ္တီးရင္ အသံထြက္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ပါးကို ခင္ဗ်ားလက္၀ါးနဲ႕ ရိုက္မွ အသံထြက္တာ မဟုတ္ဖူးဆိုတာကို ခင္ဗ်ားတို႕ေတြ ဘာေၾကာင့္ မသိၾကတာ လဲ..။ အင္းေပါ့ဗ်ာ..။ ပညာရွိေတြမို႕လို႕ သတိျဖစ္ခဲသြားတာ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ေနာက္တစ္ခါေတာ့ သတိမလစ္ပါေစနဲ႕ဗ်ာ..။ ကြ်န္ေတာ့္ပါးေတြ နားေတြလည္း ခင္ဗ်ား လက္၀ါးေၾကာင့္ ေယာင္ကုိင္းလွပါၿပီ…။

တစ္ခုေလာက္ေမးၾကည့္ခ်င္တယ္..။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဆိုတာ ဘာမ်ားပါလိမ့္..။ ကိုယ့္ကိုထိရင္ေတာ့ မခ်ိေအာင္နာတတ္ၿပီး..။ သူမ်ားကိုက်ေတာ့ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္..။ ေသခ်င္ေသ ဆိုတာမ်ိဳးကိုမ်ားေခၚမလား..။ ဒါဟာ ၂၁ ရာစု ကိုယ္ခ်င္းစာ၀ါဒအသစ္ တစ္ရပ္လား…။ သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္းနဲ႕ ကိုယ္ေကာင္းေၾကာင္းဟာ ၂၁ ရာစုရဲ႕ နံနက္စာ အမ်ိဳးအစားသစ္တခုလား…? ကိုယ့္ထက္သာ မနာလိုတာဟာ ၂၁ ရာစုအတြက္ အဟာရျဖစ္စရာ ႏြားႏို႕တစ္ခြက္မ်ားလား..? ေျမနိမ့္ရာလွံစိုက္ၿပီး..။ သာေပါင္း ညာစားျခင္းဟာ ၂၁ ရာစုရဲ႕ ေအာင္ျမင္ျခင္း နည္းလမ္းတစ္ခုလား..? တကယ္ဆို ခင္ဗ်ားတို႕ မတရားဘူးဗ်ာ..။ အားခ်င္မတူတာေတာင္..။ ခင္ဗ်ားတို႕..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို မသနားဘူး..။ တကယ္ဆို ကြ်န္ေတာ္တို႕က ခင္ဗ်ားတို႕ အေခၚျမဴးတိုင္း ဘုရားထူးရေအာင္ အရူးေတြမွ မဟုတ္တာပဲ…။

ဘာမွလုပ္ခ်င္စိတ္မရွိတာေၾကာင့္ တစ္ေၾကာင္း..။ စာေတြ အရင္လို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေပၚ (ဘေလာ့မွာ) မေရးခ်င္ေတာ့တာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္..။ လစ္ဟာ ေနတဲ့စိတ္ကို အာသာေျပေအာင္ Facebook ကိုပဲသံုးေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ..။ အစကေတာ့ ဟုတ္တိပါတ္တိပါပဲ..။ ေနာက္ပိုင္းၾကာလာေတာ့ Facebook ဆို တာလဲ အခုလက္ရွိ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနတဲ့ (အမည္ခံ) Blogger ေတြနဲ႕ ဘာမွမထူး..။ အသြင္းတမူထူးၿပီး ရူးေနၾကတဲ့ ေနရာတစ္ခုပဲ ဆိုတာ ပိုသိလာရတယ္…။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ျပိဳင္ၾက ဆုိင္ၾက..။ ေဆာ္ၾက..။ ႏွဳက္ၾက..။ ေစာင္းၾက..။ ေျမာင္းၾက…။ ၀ါးလံုးရွည္ေတြနဲ႕ရမ္းက်..။ ဓားတိုေတြနဲ႕ ေနာက္ေက်ာကို ထုိးၾက..။ သူ႕လူ ကိုယ့္လူေတြ ဖြဲ႕ၾက..။ ဒါေတြကို မ်ားျမင္ရင္..။ အသက္ ၂၆ သာရွိေသးတဲ့ Facebook Founder ျဖစ္တဲ့ Mark Zuckerberg သာျမင္ရင္ ရင္က်ိဳးမွာ ပဲ..။ ဒီလိုေတြ ထင္တိုင္းက်ဲေနၾကတာ လူငယ္ေတြပဲလား..။ မဟုတ္ပါဘူး..။ အိုၾကီးအိုမေတြ..။ ေရွ႕မွီသလိုလို ေနာက္မွီသလိုလိုနဲ႕..။ ဘာမွမမွီပဲ ေမ်ာက္သစ္ကိုင္း လြတ္ေနတဲ့သူေတြ လည္းပါတယ္..။

မသိရင္ သူတို႕ကိုယ္ သူတို႕ Mark Zuckerberg လိုလို Worpdress Founder Matt Mullenweg လိုလို..။ လူတိုင္းကပဲ သူတို႕ကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ မ်က္စိ ေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနသလိုလို..။ သူတို႕ေျပာမွပဲ သိရသလိုလို တတ္ရသလိုလိုနဲ႕..။ ဟိတ္ၾကီး ဟန္ၾကီးေတြနဲ႕..။ ေနာက္ကြယ္မွာေတာ့ ဟုိလူ႕အတင္းတုတ္..။ ဒီလူ႕ အတင္းတုတ္နဲ႕..။ ဟိုလူနဲ႕သိလုိက္ျပန္ၿပီ..။ ဒီလူ႕အေၾကာင္းလဲ သိတာပဲ..။ ဒါကိုပဲ ဂုဏ္ယူစရာတစ္ခုလိုလို..။ ဖူး….(fool….)။

ေအာ္ေနလိုက္ၾကတာ..။ ဟစ္ေၾကြးေနလိုက္ၾကတာ..။ မသိရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးမွာ သူတို႕ကိုပဲ ခ်က္ျခင္း သမၼတခန္႕ရေတာ့မလိုလို..။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးကိုပဲ ကိုယ္စားျပဳေန သလိုလို..။ အမွန္တရား ဘက္ေတာ္သားၾကီးေတြလိုလို…။ ဘာၾကီးလိုလို..။ ညာၾကီးလိုလို..။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း က်ေတာ့လည္း..။ အကုန္လံုး ပုဆုိးျခံဳထဲက လက္ သီး ျပေနတဲ့သူေတြခ်ည္းပဲ..။ အေျပာကေတာ့ ေရႊမန္း..။ ကေတာ့ ခ်ိဳမိုင္မိုင္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးေတြပဲျဖစ္မယ္..။ ေျပာလိုက္တာကေတာ့ ေလၾကီးမိုးၾကီး..။ ကိုယ္တိုင္ ဘာမ်ား ေပးဆပ္ဖူးသလဲ..။ ေသြးမေျပာနဲ႕..။ ေခြ်းေတာင္ ေပးဖူးရဲ႕လားဆိုေတာ့..။ အီး..။ အဲ…။ ဟဲ ..။ ဟဲ..။ ခင္ဗ်ားတို႕ သိသေလာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း သိတယ္..။ ခင္ဗ်ားတို႕ မသိတာေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ သိႏိုင္တယ္..။ ခင္ဗ်ားတို႕ မျမင္ဖူးတာေတြ..။ မၾကံဳဖူးတာေတြ..။ တစ္ခါမွထင္မထားဖူးတဲ့ အခက္အခဲနဲ႕ အေနအထား ေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၾကံဳဖူးႏိုင္ပါတယ္..။ ပါးစပ္နဲ႕ေျပာတာကေတာ့ တစ္ႏွစ္သားကေလး (နဲနဲငယ္သြားလားမသိဘူး..။ ၅ ႏွစ္သားေလာက္ထားဗ်ာ) လဲ ၾကားဖန္ မ်ားရင္…။ ေျပာတတ္ပါတယ္ဗ်ာ…။ အေ၀းၾကီးက ေအာ္ေနၾက ဟစ္ေနၾကမယ့္အစား..။ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္ၾက လာၾကိဳးစားေပးၾကပါဆိုေတာ့လဲ..။ သူတို႕နဲ႕ ထိုက္တန္ တဲ့ေနရာနဲ႕ အခြင့္အေရးပဲ မရွိသလိုလို..။ သူတို႕တတ္ထား သိထားတဲ့ ပညာေတြနဲ႕ပဲ မထိုက္တန္သလိုလို..။ ပါးစပ္ကေလး ပိတ္ၿပီး ရသေလာက္ အခြင့္အေရးေလးနဲ႕ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ခက္ခက္ခဲခဲ ၾကိဳးစားေနၾကတဲ့..။ လူငယ္ေတြ..။ လူလတ္ေတြ..။ လူၾကီးေတြကိုလည္း အားနာၾကပါဦးဗ်ာ..။

ဘယ္အရာမွ အေကာင္းခ်ည္းပဲ မရွိသလို..။ အဆိုးခ်ည္းပဲလည္းမရွိပါဘူး…။ အရာအားလံုးဟာ အေကာင္းနဲ႕ အဆိုးအျမဲဒြန္တြဲေနတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႕ပညာတတ္ ေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ဘာမွမဟုတ္တဲ့ေကာင္ေတြထက္ ပိုသိၾကပါတယ္…။ ဒီတစ္ခါလည္း ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲသြားျပန္ၿပီနဲ႕ တူပါတယ္..။ ခင္ဗ်ားတို႕ ပညာရွိၾကီးေတြ.. ပညာတတ္ၾကီးေတြကလည္း ျဖစ္ျဖစ္ႏိုင္လြန္းတယ္ဗ်ာ။ မေကာင္းရင္ မေကာင္းဘူးေျပာ..။ မွန္တယ္..။ ေကာင္းတာေလး ရွိရင္လည္း ေကာင္းတယ္ ေပါ့ဗ်ာ..။ ေမြးကာစကေလးေတြလို အျမဲခ်ည္းပဲ “ဘူး” ခ်ည္းပဲေတာ့ မွဳတ္မေနနဲ႕ေပါ့..။

ခဏတိုင္း ၀ါးလံုးရွည္ေတြနဲ႕ ရမ္းတာခံရဖန္မ်ားေတာ့..။ လူေတြလည္း ကြန္ဖူးေတြ..။ ကရာေတးေတြ ေတာ္ေတာ္တတ္ေနၿပီ…။ ထင္ၿပီးသားလူေတြက ၀ါးလံုးရွည္နဲ႕ ရမ္းတာကို ျပံဳးျပံဳးေလး ၾကည့္ရင္း ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္သလိုေနတတ္ေပမယ့္..။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္အထင္ၾကီးမယ္လို႕ ၾကံထားတဲ့သူေတြက အဲ့လို အက်င့္မ်ိဳးေတြ ကူးစက္ၿပီး ၀ါးလံုးရွည္နဲ႕ ရမ္းတာကိုခံရတဲ့အခါေတာ့..။ အငိုက္မိတဲ့ ငမိုက္သား..။ ခံစားရတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္ဗ်ာ…။

တကယ္ဆို ကြ်န္ေတာ္က လူေတြနဲ႕ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရတာ..။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္စုစုရံုးရံုးေလး ေနရတာကို အရမ္းသေဘာက်တတ္တဲ့လူပါ..။ အဲ့လိုပဲ တစ္ခ်ိန္တည္း တစ္ျပိဳင္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲ ၿငိမ္သက္စြာ လြင့္ေျမာေနရတာကိုလည္း ျမတ္ႏိုးတတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ပါ…။ ကြ်န္ေတာ့္လက္ရွိအသက္အရြယ္ရဲ႕ ၃ ပံု ၁ ပံု ေက်ာ္ေက်ာ္ ၃ ပံု ၂ ပံုနီးပါးကိုေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ သိပ္ၿပီးအံမ၀င္လွတဲ့ ပါတ္၀န္းက်င္တစ္ခုမွာ ရွင္သန္ခဲ့ရ..။ ရွင္သန္ေနရတာေၾကာင့္..။ တစ္ေယာက္ထဲ ေနရတဲ့ အေျခအေနကို ပိုၿပီးသေဘာက်ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ လူ႕သဘာ၀အတိုင္း ၿငီးေငြ႕လာလို႕ အေပါင္းေလး အသင္းေလးနဲ႕ သိုက္သိုက္၀န္း၀န္း ေနမယ္ဆိုျပန္ေတာ့လည္း …။ မနာလိုတာေတြပဲလား..။ (မနာလိုရေအာင္ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမွ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ ေတာ္တဲ့သူ၊ ေအာင္ျမင္တဲ့သူလည္းမဟုတ္) ၾကိတ္ၿပီးေတာ့ပဲ မေက် မနပ္ေတြ ျဖစ္ေနသလား..။ မေခၚႏုိင္..။ မေျပာႏိုင္..။ မျပံဳးႏိုင္…။ ကိုယ္က မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး စကားစၿပီး သြားေျပာရင္ေတာင္မွ ေျပာခ်င္သလိုလို မေျပာခ်င္ သလိုလို..။ ၾကားသလိုလို..။ မၾကားသလိုလို…။ ေၾသာ္..။ မေက်နပ္တာရွိလည္း ဒဲ့ေပါ့ကြာ..။ မိန္းကေလးေတြမွ မဟုတ္..။ ေယာက်္ားေလးေတြလည္း ဒီလိုျဖစ္ တတ္တာ ထူးဆန္းပါ့ဗ်ာ..။ အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ က်င္လည္ေနတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာရွိတဲ့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္တာကေတာ့..။ စိတ္ပဲဆိုး ရမလား..။ ရယ္ခ်င္ ပက္က်ိ..။ ဟိ ဟိ ဟိ..။ လို႔ ပဲေျပာရမလား..။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမွဳ..။ ကိုယ္က အထြန္႕ရွည္ၿပီး စုစုေ၀းေ၀းေလး အေပါင္းနဲ႕ အသင္းနဲ႕ ေနခ်င္ခဲ့တာကိုး..။ အရင္လို တစ္ေယာက္ထဲ ေနလဲ ရရဲ႕သားနဲ႕…။ ဖူး…(fool…) ။ ဒီတစ္ခါကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဖူးတာပါ…။

ေျပရာေျပေၾကာင္း ဓာတ္ပံုေတြလိုက္ရိုက္ေနတယ္..။ အားရတာေတြလည္းရွိတယ္..။ အားမရတာေတြလည္းရွိတယ္..။ ဒီေရာဂါက ဘယ္အခ်ိန္အထိ အဆိပ္တက္ေနဦး မလဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္းမေျပာတတ္ဖူး..။ အခုထိေတာ့ အရွိန္ေကာင္းေနတုန္း (အရွိန္အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္လို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရပါတယ္..)။ ေလာေလာဆယ္ ေတာ့ Blog ေတြ..။ Facebook ေတြ ထက္အမ်ားၾကီးသာပါတယ္..။ (ဘယ္အခ်ိန္ ထေဖာက္မလဲေတာ့မသိဘူး) ..။ တစ္ရြာလံုးနဲ႕ ငါ့ဘၾကီးဆိုေတာ့..။ ဘယ္ရမလဲ..။ တစ္ရြာလံုးမွားတာပဲ ျဖစ္ရမွာေပါ့..။ ငါ့ဘၾကီးကေတာ့ Ever Right! ပဲ..။ နဲနဲေလးမွ မေလ်ာ့ေပးႏိုင္ဘူး..။

ေမာင္ Zox နဲ႕ ေမာင္ဥဂၢ ..။ ေရာက္ရာအရပ္ကေန အေသသာ လာသတ္ၾကပါေတာ့…။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးၾကီးလဲ ၾကိဳးစားၿပီး ျပင္ၾကည့္ပါတယ္..။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ျပႆနာ ကၾကီးပါတယ္..။ DNS Wildcard အထိ ျပင္ဖို႕လိုလာတယ္လို႕ဆိုပါတယ္..။ အရင္ကမျဖစ္ပဲ အခုမွ ဘာေတြထေၾကာင္ၿပီး ျဖစ္လဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးလည္း မေလွ်ာက္တတ္ေတာ့ပါဘူး..။ အခုလို စိတ္အေနအထားမွာ Domain ၾကီးတစ္ခုလံုး ဖ်က္မျပစ္တာပဲ ကံေကာင္းတယ္လို႕ ေျပာရပါလိ့မ္မယ္..။ ေစာင္းေျမာင္းၿပီး ေျပာေနတဲ့သူေတြ..။ ေကာလဟာလ လႊတ္ေနတဲ့သူေတြ..။ မထိတရိ လာရိေနတဲ့သူေတြကို ဘာမွ ျပန္ေျပာမေနပါနဲ႕..။ ေဒါသလည္း ထြက္မေနပါနဲ႕..။ စာရင္းေလးသာ မွတ္ထားလိုက္ပါ…။ အဲ့ဒီ့ စာရင္း ေနာက္ ၂ လ ၾကာရင္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကိုယ္တိုင္ လိုက္ၿပီး..။ သူတို႕ေက်နပ္တဲ့အထိ ခခယယ လိုက္ ရွင္းေပးပါ့ မယ္လို႕..။

တစ္ခါတစ္ေလ စဥ္းစားမိေနတယ္..။ အခုေရးေနတဲ့စာတမ္းက Photography အေၾကာင္းသာျဖစ္သြားရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ..။ လအနဲအငယ္အတြင္း မီးကုန္ရမ္းကုန္ ေလ့လာထား..။ ဖတ္ထားတာေတြနဲ႕သာ စာတမ္းတင္လိုက္ရလို႕ကေတာ့ ေသခ်ာတယ္..။ Dr. ဘြဲ႕တန္းကနဲပါမွာ..။ အခုေတာ့ စာတမ္းလည္း ျပစ္ထားတာ ၾကာာေပါ့။ ဆရာေရ…။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အေသသာ လာသတ္လိုက္ပါေတာ့ဗ်ာ…။

စိတ္နဲ႕ကိုယ္နဲ႕မကပ္ပံုမ်ား…။ အရင္ကဆို..။ ဇန္န၀ါရီလကေန..။ ဒီဇင္ဘာလအထိ..။ ေမြးေန႕ေတြတင္မက..။ အထိမ္းအမွတ္ေန႕ေတြ..။ ႏွစ္ပါတ္လည္ေန႕ေတြ..။ ဘာေန႕…။ ညာေန႕…။ အကုန္အလြတ္ရေနတတ္တဲ့ေခါင္း..။ အိပ္ယာထတာနဲ႕ ဒီေန႕ဘယ္သူ႕ေမြးေန႕..။ ဒါမွမဟုတ္..။ ဘာေန႕ဆိုတာကို အရင္ဆံုးေတြးေနတတ္တဲ့ ေခါင္းက…။

အေမေရ…။ ခြင့္လႊတ္ပါဗ်ာ..။ အေမ့ေမြးေန႕ April 23 ကို သား 13 နဲ႕မွားခဲ့ၿပီ..။ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၿပီး..။ ေနာက္လေတာ့ မုန္႕ဖိုးမပို႕ပဲမေနပါနဲ႕..။ သား Lens ေလး ႏွစ္ခုနဲ႕ မ်က္မွန္ေလး တစ္လက္ေလာက္ေတာ့ မျပန္ခင္ ၀ယ္ထားလိုက္ခ်င္ေသးတယ္ အေမရယ္….။ ေနာ္…။

P.S- Have A Great New Year Festival Everybody. It’s Thigyan! Let’s Rock N Roll!!!

ကြ်န္ေတာ္အရင္ဆံုး မဂၤလာရွိတဲ့သတင္းတစ္ခုကိုေျပာခ်င္ပါတယ္..။ အဲ့ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ညီအစ္ကိုေတြ စုေပါင္းၿပီးတည္ေထာင္ထားတဲ့ MMGenius Blog Service အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ISP ကလူေတြကေတာ့ ဘယ္လိုေတြ သေဘာရၿပီး အျမင္မၾကည္လင္တာေတြ ရွိလို႕ Ban လိုက္တယ္ေတာ့မသိဘူး..။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ လေက်ာ္ေလာက္က ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ www.blackdream21.com အပါအ၀င္ www.mmgenius.com ပါ အ Ban ခံလိုက္ရပါတယ္..။ ဒါနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အရင္ကထားခဲ့တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ အားလံုးသဲထဲေရသြန္သလိုျဖစ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဓာတ္က်သြားခဲ့ၾကပါတယ္…။

ဒီလိုေတြ မျဖစ္ခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ Server အခ်ိန္းအေျပာင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕အားနည္းခ်က္၊ အသံုးျပဳ သူေတြရဲ႕ ေပါ့ဆမွဳေတြေၾကာင့္ ကြ်န္တာ္တို႕ MMGenius မွာလုပ္ထားၾကတဲ့ Blog ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပ်က္စီးသြားပါတယ္..။ ဒီလိုေတြမျဖစ္ေအာင္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ အသံုးျပဳသူေတြကို Server ေျပာင္းမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ Backup မ်ား လုပ္ထားၾကဖို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ email မ်ားပို႕ၿပီး သတိေပးခဲ့ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ္စီကိုယ္စီအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ Backup လုပ္မိတဲ့သူထက္ မလုပ္မိတဲ့သူေတြက ပိုမ်ားၾကပါတယ္..။ Backup မလုပ္ထားရင္ေတာ့ Server ၾကီးတစ္ခုလံုး အသစ္ေျပာင္းလိုက္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမွ ျပန္ၿပီးမကူညီႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..။

အဲ့လိုအေၾကာင္းတရားေတြကျဖစ္..။ အျခား နားလည္မွဳမေပးႏိုင္ေသာ၊ လူမွဳေရးနားမလည္သည့္ သူေတြရဲ႕ အေျပာအဆိုေတြခံရနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း လုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္စိတ္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာက္သြားတာ ေတာ့အမွန္ပါပဲ…။ ဒီၾကားထဲ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ Personal ကိစၥေတြကပါ တစ္ဘက္က ရွိလာျပန္ေတာ့ အေၾကာင္းအရာ မ်ားအားလံုး ေပါင္းစည္းလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ အပါအ၀င္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တည္ေထာင္ထားတဲ့ Site ေတြအားလံုးကို လ်စ္လ်ဴရွဳလိုက္မိသလို ျဖစ္သြားပါတယ္..။

ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႕မွာ ကြ်န္ေတာ္ ဘေလာ့ေတြကို လိုက္ဖတ္ၾကည့္ရင္း Backup လုပ္ထားလို႕က်န္ခဲ့ တဲ့ www.mmgenius.com နဲ႕ေရးေနၾကတဲ့ Zox ရဲ႕ Post ႏွစ္ခုကို ဆက္တိုက္ဖတ္လိုက္မိပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ MMGenius ကေပးထားတဲ့ ၀န္ေဆာင္မွဳကို သစၥာရွိရွိနဲ႕ တစ္စိုက္မတ္မတ္ ဆက္လက္ အသံုးျပဳကာေရးေနၾကတဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မေတြရဲ႕ ဆႏၵေတြနဲ႕ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္မိလိုက္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ပဲ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္..။ စိတ္ပ်က္ လက္ပ်က္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ေတြလည္း တစ္ခါ ေခါင္းျပန္ေထာင္လာပါတယ္…။ နားလည္မွဳ မရွိတဲ့ လူအခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ တကယ္ တစ္စိုက္မတ္မတ္ အသံုးျပဳေနတဲ့သူေတြ..။ သံုးခ်င္တဲ့သူေတြရဲ႕ အက်ိဳးေတြ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေပ်ာ့ညံ့မွဳေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးကုန္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ခံစားလိုက္ရပါတယ္..။

Myanmar Genius Forum မွာဆိုရင္လည္း Blog လုပ္ေပးဖို႕ေတာင္းဆိုထားတဲ့ Request ေပါင္းမ်ား စြာကို ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ေပမယ့္ …။ ဒီအတိုင္းပဲ ငူတူတူ ေငါင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ ၾကည့္ေနရံုကလြဲၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွမလုပ္ေပးခဲ့မိပါဘူး..။ ဒါေတြအားလံုးဟာ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အျပစ္ေတြပါပဲ။ ဒီအတြက္လည္း ကြ်န္ေတာ္ အားလံုးကိုေတာင္းပန္ပါတယ္..။ အခုေရးေနတဲ့သူေတြေရာ…။ အရင္ကေရးခဲ့တဲ့သူေတြေရာ..။ ေနာင္ေရးလာမယ့္သူေတြေရာ အားလံုးကို ေတာင္းပန္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္..။

အခုေတာ့ MMGenius က ျမန္မာျပည္မွာ ဖြင့္လို႕ရတဲ့ေနရာကရ..။ မရတဲ့ ေနရာကမရ ျဖစ္ေနေတာ့..။ အေျခအေနအမွန္ကို ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အတိအက်ေတာ့ မသိပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ဆံုး ျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကိုေတာ့ ျပတ္ျပတ္သားသားခ်လိုက္ပါတယ္..။

ပိတ္ထားသည္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္..။ ဖြင့္ထားသည္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေစတနာအရင္းခံထားၿပီးလုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ ဆက္လက္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ ပါတယ္..။ အရင္လို အဆင္ေျပလြယ္ကူစြာ အသံုးျပဳလို႕မရႏိုင္ေတာ့ေပမယ့္…။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြၾကားထဲမွာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအျခင္းျခင္းေပးေနတဲ့ ၀န္ေဆာင္မွဳတစ္ခုကို ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အပ်က္အစီးမခံႏိုင္တာအမွန္ပါ…။

ဒါေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္ကာလ အေတာ္ၾကာရပ္ဆိုင္းသြားတဲ့ MMGenius ကို ျပန္လည္ စတင္လည္ပတ္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္အားလံုးနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္တာကေတာ့..။ MMGenius Blog Service အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ Admin အသစ္ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ အားျဖည့္ဖြဲ႕စည္းလိုက္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ စာတမ္းေၾကာင့္ မအားလပ္ႏိုင္ေတာ့တာက တစ္ေၾကာင္း..။ တစ္ေယာက္ထဲလုပ္ေနရတာထက္စာရင္ အားလံုးစုစုစည္းစည္းေလးနဲ႕ ၀ိုင္းၾကိဳးစား လိုက္ရင္ ပိုမိုေအာင္ျမင္ထိေရာက္စြာ အက်ိဳးျပဳႏုိင္မယ္လို႕ ယံုၾကည္တာကတစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္..။  သားၿဖိဳး (ကဗ်ာလြယ္အိတ္ေလး) နဲ႕ Zox (Netmaze) တို႕ကို MMGenius BLog Service ရဲ႕ Admin မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ အခု သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ပူးေပါင္းတိုင္ပင္ၿပီး Blog ေတြ ျပန္ေပးေနပါၿပီ..။ အရင္ေတာင္းထားတဲ့သူေတြကိုလည္း ျပန္ေပးေနပါၿပီ..။ အသစ္ထပ္ေတာင္းမယ့္သူေတြကိုလည္း ေပးၾကပါလိ့မ္မယ္..။

အရင္က ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲလုပ္ေနတာထက္ အခု ကြ်န္ေတာ့္ညီႏွစ္ေယာက္က ထပ္ၿပီး အားျဖည့္ကူညီလိုက္ၾကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ MMGenius Blog Service ဟာ အရင္ကထက္ ပိုမို အရွိန္ျပင္းစြာ၊ ပိုမိုထိေရာက္စြာ အက်ိဳးျပဳလာႏိုင္မယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္အတိအက်ယံုၾကည္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အခုလို တစ္ဘက္ တစ္လွမ္းက ကူညီတဲ့ အတြက္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး ၀မ္းသာမိပါတယ္..။ သားျဖိဳးနဲ႕၊ Zox မွ မဟုတ္ပါဘူး..။ ယခုအခ်ိန္အထိ MMGenius မွာ တစ္စိုက္ မတ္မတ္ေရးခဲ့တဲ့..။ ေမာင္ဥဂၢ၊ ေန႕အိပ္မက္၊ ဖိုးဂ်ယ္ တို႕ကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါ တယ္..။

ဒါေၾကာင့္ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ MMGenius Blog Service ကိုအရင္အတိုင္း အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ျပန္လည္ေမာင္းႏွင္ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ပထမအခ်က္အေနနဲ႕ သတင္းေကာင္းပါးလိုက္ပါတယ္..။

ဒုတိယအခ်က္အေနနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မေတြ စုစည္းၿပီး ဦးစြာတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ Myanmar Genius Forum အေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္နဲနဲေလး ဆက္ၿပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ိဳးေတြ တည္ေထာင္ထားတဲ့ မ်ားစြာေသာ ဖိုရမ္မ်ားအနက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ Myanmar Genius ဖိုရမ္ဟာ အရမ္းေအာင္ျမင္ခဲ့ျခင္းမရွိသည့္တိုင္ေအာင္..။ အုတ္ေရာေရာေက်ာက္ေရာေရာ အဆင့္ကို မေရာက္ပဲ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ အသိအမွတ္ျပဳ လူစိတ္၀င္စားျခင္းကို ခံခဲ့ရတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ဂုဏ္ယူပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ Myanmar Genius ၀န္ေဆာင္မွဳမ်ားအေပၚမွာ လူအမ်ား ဘယ္ေလာက္အထိ စိတ္၀င္စားမွဳရွိတယ္မရွိဘူးဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ Facebook မွာလုပ္ထားတဲ့ Fan Page နဲ႕ Group မွာ လူေပါင္းေထာင္ေက်ာ္ေအာင္ Member မ်ားရွိေနျခင္းက သက္ေသတည္ေနပါတယ္..။

အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ Myanmar Genius Forum ကို ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ကြ်န္ေတာ့္အစ္ကို ျဖစ္တဲ့ ကိုရဲေအာင္သူရယ္ ပူးေပါင္းၿပီး ျပန္လည္ လည္ပတ္ေအာင္ လုပ္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္..။ ကိုရဲေအာင္သူရဲ႕ ဦးေဆာင္ စီစဥ္မွဳနဲ႕ပဲ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္လက Myanmar Genius Forum မိသားစုမ်ားရဲ႕ ပထမဆံုး အႀကိမ္အလွဴတစ္ခု ကိုေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္..။ ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ Myanmar Genius Forum ရဲ႕ ပထမဦးဆံုးေသာ ေျခလွမ္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္..။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကာ လတုန္းက ကြ်န္ေတာ္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မေဖာ္ျပျဖစ္ခဲ့တာေၾကာင့္ အခုေဖာ္ျပျခင္းျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳျခင္း ျဖစ္ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့အလွဴျဖစ္ေအာင္ ၀င္ေရာက္ကူညီ ၾကတဲ့ ဖိုရမ္ မန္ဘာမ်ား အက္ဒမင္းမ်ားကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ ဒီေနရာကေနပဲ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာပါရေစ..။

အလွဴရက္ သတ္မွတ္မွဳကပ္သြားျခင္း…။ ထံုးစံအတိုင္း ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အသံုးမက်ျခင္းေၾကာင့္..။ မန္ဘာမ်ားကို ေသေသခ်ာခ်ာ လံွဳေဆာ္စည္းရံုးႏိုင္ခဲ့ျခင္း မရွိတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အဓိက အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ Myanmar Genius Forum ရဲ႕ ေျခလွမ္း ေတြဟာ ဒီတစ္ခု ထဲမွာ ၿပီးဆံုးသြားမွာမဟုတ္ပဲ ေနာက္ထပ္ အၾကိမ္ေတြထပ္ရွိလာဦးမွာျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေနာင္အခါမ်ားမွာေတာ့ ယခုထက္ပိုၿပီး မန္ဘာမ်ား၊ ေစတနာရွင္၊ အလွဴရွင္မ်ား ပိုမိုထိေရာက္ စြာပါ၀င္လာႏိုင္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ၾကိဳးစားသြားေပးပါ့မယ္လို႕ ေျပာၾကားရင္း..။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ တစ္ေၾကာ့ျပန္ ပို႕စ္တစ္ခုအျဖစ္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္..။

P.S- အားလံုးပဲ Myanmar Genius Forum နဲ႕ MMGenius Blog Service သို႕လာေရာက္လည္ပတ္ ကာ Member ၀င္ျခင္း၊ Blog မ်ားျပဳလုပ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၾကဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ေလးစားစြာ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါ တယ္..။

zkaungkhant for pointing my typing error )

ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ့ေန႕က ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ဓာတ္ပံုဆရာၾကီး Dragonz (မိတ္ကပ္လိမ္းတဲ့ နဂါးၾကီး) ရဲ႕ ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႕ျဖစ္လို႕ပါ..။ သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕က ေမြးလတူလို႕လားေတာ့မသိဘူး..။ အႏုပညာကိုရူးသြပ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး တူၾကပါ တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ထက္စာရင္ ဒီေကာင္က ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ အႏုပညာဆန္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရပါတယ္..။ (အတည္ေနာက္တာပါ ဒီေကာင္ၾကီးက ရုပ္သာၾကမ္းတာ..။ စိတ္ထားကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္..။ ) ကြ်န္ေတာ္က အလုပ္တစ္ခုလုပ္ရင္ စိတ္မရွည္သေလာက္ ဒီေကာင္က အလုပ္တစ္ခုကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ အေသးစိတ္လုပ္တတ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က ၀လံုးေတာင္ ၀ိုင္းေအာင္မေရးတတ္ သေလာက္ ဒီေကာင္က ပန္းခ်ီ၊ ကာတြန္း ေကာင္းေကာင္းဆြဲတတ္ပါတယ္..။ စာေတြဘာေတြလည္းေရးပါတယ္..။ ဒါေတြက သိပ္မထူးဆန္း ဘူးလား? အိုေက ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္ ထူးဆန္းတာေလးတစ္ခုေျပာျပပါမယ္..။ အဲ့ဒီ့ နဂါးက Paper Art ( ေရာင္စံု ကဒ္ထူစကၠဴမ်ားကို သံုးကာ ဒီဇိုင္းေတြေဖာ္တဲ့ ပညာလို႕ပဲ အၾကမ္းဖ်ဥး္သတ္မွတ္ၾကတာေပါ့ ) ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ကြ်မ္းက်င္ပါတယ္..။ အခု ေအာက္မွာ ဒီေကာင္လက္ေဆာင္ ေပးဖို႕လုပ္ထားတဲ့ Paper Art Design တစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ ရိုက္ေပးထားတဲ့ ပံုတင္ေပးထားပါတယ္..။ (Order မွာယူလိုပါက လက္လီလက္ကား လက္ခံပါတယ္တဲ့..။ )

ဆိုေတာ့..။ သူေမြးေန႕အမွတ္တရ ျဖစ္ဖို႕..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ခ်ိန္းၿပီး မနက္ပိုင္းမွာ ႏွင္းေလ်ာစီးသြားၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ တကယ့္ပထမဆံုး စလုပ္ဖူးတဲ့အလုပ္တစ္ခု အေနနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက Skate (In-Line Roller) စီးတတ္တဲ့အတြက္ အစပိုင္း ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ယိုင္တိုင္ ယိုင္တိုင္စီးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ..။ ေတာ္ေတာ္ေလးအသားက် သြားပါတယ္..။ လိပ္ ရယ္..။ အၾကိဳင္ရယ္…။ ဂါးဂါးရယ္ကေတာ့ တပိုင္းပိုင္း တဗုန္းဗုန္းပါပဲ..။ (သိကၡာခ်တာမဟုတ္ပါဘူး..။ အမွန္က အပုပ္ခ်တာပါ  ) ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးရဲ႕ ႏွင္းေလ်ာစီးအနီးကပ္ နည္းျပကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေက်ာ္ကဗ်ာဆရာ ပူရွကင္နဲ႕ တေထရာတည္းတူတဲ့ (အထူးသျဖင့္ သူ႕ရဲ႕ လန္ထြက္ ေနတဲ့ Hair Stlye က ခြ်တ္စြတ္တူပါတယ္) ခ်စ္စရာနာမည္ေလးကို ပိုင္ဆိုင္ထားသူ လီဆူးမပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္တို႕သြားတဲ့ ခရီးစဥ္မွာပါ၀င္သူေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ရယ္..။ ဂါးဂါးရယ္..။ လိပ္ (မ) ရယ္..။ အၾကိဳင္ ရယ္..။ ေပါက္စီရယ္..။ လီဆူးမရယ္။ ေနာက္္တစ္ေယာက္ရယ္ပါ (ဒီေကာင့္ Nick Name ကေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ဖဲ့သလိုျဖစ္ေနမွာစိုးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ထည့္မေရးေတာ့ပါဘူး ) စုစုေပါင္း (၇) ေယာက္ပါ..။

Skate စီးတုန္းက ဒူးေလာက္ပဲ ေညာင္းပါတယ္..။ အခု ႏွင္းေလ်ာ Skate မွာေတာ့ လက္က တုတ္ေခ်ာင္းႏွစ္ေခ်ာင္းကို အားယူၿပီးတြန္းရတဲ့အတြက္ လက္ေမာင္းေတြပါ အီစလံေ၀သြားပါတယ္..။ (စီးေနတုန္းကေတြးထားတဲ့အတိုင္းပဲ ညလည္းေရာက္ေရာ လက္ေမာင္းေတြ ကိုက္ပါေတာ့တယ္..။) ဒီေနရာမွာ ၾကံဳၾကိဳက္လို႕ ႏွင္းေလ်ာစီးနည္း တက္ကနီကြီးေလး နဲနဲေပးလိုက္ပါမယ္..။ (Skate စီးတတ္ၿပီးသူေတြကေတာ့ စက္ဘီးစီးတတ္တဲ့သူ ဆိုင္ကယ္စီးသင္ သေလာက္ပါပဲ) ဒူးနဲနဲေကြးပါ..။ ခါးနဲနဲညြတ္ပါ..။ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ Weight ကို အတင္းအားမထည့္ထားပါနဲ႕ (အတြင္းအားမသံုးပါနဲ႕..။ သံုးပါက ေခ်ာေနတဲ့ႏွင္းျပင္ေပၚမွာ ဖြတ္ကနဲ ဖင္ထိုင္လွ်က္က်ပါလိ့မ္မယ္) စိတ္ကိုေလ်ာ့ထားပါ..။ ႏွင္းေလ်ာစီးတဲ့အျပားႏွစ္ခု Parallel ျဖစ္ဖို႕ကို သတိထားပါ (မထားပါက ထုိအျပား ႏွစ္ခု ေ၀းသြားလွ်င္ ေပါင္ျပဲကာ ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္း ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ပူးသြားပါက ေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္းလိမ္ၿပီးေတာ့ Blackie က် (Black Dream က် မဟုတ္ပါ) က်ပါလိ့မ္မယ္..။) ထို႕ေနာက္ တုတ္တံ ႏွစ္ေခ်ာင္းကို မိမိရဲ႕ေနာက္နားခပ္က် က်ကိုထားကာ အားယူၿပီးတြန္းပါ..။ အရွိန္မရခင္ အနဲငယ္ အားစိုက္ရေပမယ့္ အရွိန္ရသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ဟပ္ထိုးလဲ..။ မွားလို႕…။ သက္ေတာင့္ သက္သာ တြန္းရံုနဲ႕ ရႊီးကနဲ ရႊီးကနဲ သြားပါလိ့မ္မယ္…။

ထိုကဲ့သို႕ စနစ္တက် (ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႕) နာရီ၀က္ေလာက္ ထရိန္နင္ဆင္းၿပီးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အားလံုးဟာ ဂ်ိန္းစဘြန္းနဲ႕ ငါလား ငါလား စီးႏိုင္ေလာက္တဲ့အေျခအေနကို ေရာက္သြားပါေတာ့ တယ္..။ (မယံုပါက ညာသည္ဟု မွတ္ၾကကုန္..)

ဒီေနရာမွာ ဗဟုသုတအေနနဲ႕ တစ္ခုေျပာစရာရွိလာပါတယ္..။ ဒါကေတာ့ အေအးခ်ိန္ပါပဲ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွင္းေလ်ာသြားစီးတဲ့ေန႕က ကြ်န္ေတာ္ ထင္တာမမွားဘူးဆိုရင္ အႏွဳတ္ ၁၅ ရွိပါတယ္..။ (ေသခ်ာတာကေတာ့ အႏွဳတ္ ၁၀ ေအာက္မေရာက္ပါဘူး) ေတာ္ေတာ္ေလး ေအး တယ္လို႕ယူဆလို႕ ရပါတယ္..။ ဒီအတိုင္းလမ္းေလွ်ာက္ေနရင္ လက္ေတြ၊ နားရြက္ေတြ၊ ႏွာေခါင္းေတြ ကိုက္လာသည္အထိ  ေအးေစတဲ့ အေအးခ်ိန္ပါ…။ ဒါေပမယ့္ ႏွင္းေလွ်ာစီးတဲ့အခ်ိန္မွာကေတာ့ လူက ေခြ်းေတြေတာင္စို႕ၿပီး ( ေစာေခြ်းေတြ၊ ေၾကာက္ေခြ်းေတြလားေတာ့ မသိပါဘူး ) ေတာ္ေတာ္ေလး လန္းလန္းဆန္းဆန္း တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႕ အေအးဒဏ္ကို လံုး၀သတိမထားမိေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္အထင္ ဒီဘက္အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ လို အေအးခ်ိန္မ်ားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ႏွင္းေလ်ာစီးၾကျခင္းဟာ အေပ်ာ္အတြက္လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို..။ က်န္းမာေရး အတြက္လည္း အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူျပဳႏိုင္တဲ့ အပန္းေျဖနည္းတစ္မ်ိဳးအျဖစ္ ႏွစ္သက္ၾကျခင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..။ (အစီးမေတာ္ရင္ေတာ့ က်န္းမာေရးမေကာင္းပဲ အေရးေပၚ ေတာ့ ေရာက္သြားႏိုင္ပါတယ္..) ဒီလိုနဲ႕ ၃ နာရီခန္႕ ကေလးေတြနဲ႕အၿပိဳင္အဆိုင္ (ကေလးနဲ႕ေတာင္ မနိုင္ပါဘူး..။ လူၾကီးဆိုရင္ေတာ့ ေျပာမေနပါနဲ႕ေတာ့) စီး ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငွားထားတဲ့ တိုက္ခန္းကို ျပန္ကာ ညေနက်ရင္ ျပဳလုပ္မယ့္ ဂါးဂါးရဲ႕ ေမြးေန႕ အတြက္ ေကြ်းဖို႕ေမြးဖို႕ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္..။

ေမြးေန႕ရယ္လို႕လူအမ်ားၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ကလြဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူ ဒီကိုလာတဲ့ က်န္ တဲ့သံုးေယာက္ (လိပ္ (မ)၊ အၾကိဳင္နဲ႕ ဂါးဂါး) တို႕ဟာ မႏွစ္က ဒီျမိဳ႕မွာေက်ာင္းတက္သြားတဲ့သူေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတုိ႕ဆရာမ ၄ ေယာက္ေလာက္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၄ ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္..။ အိမ္ေထာင္ေတြ ကေလးေတြနဲ႕ ျဖစ္ေနတဲ့ အသက္ၾကီးတဲ့ ဆရာမႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ၈ နာရီေလာက္မွာ ျပန္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ နဲ႕ သက္တူရြယ္တူ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ အခ်ိန္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕အတူ ဆက္လက္ကုန္ဆံုးရင္း (က်န္ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ ဆိုတာ ည ၁၂ နာရီအထိကိုပဲေျပာတာပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုဆို သိပ္ယံုၾကတာမဟုတ္လို႕ ၾကိဳရွင္းျပထားတာပါ ) ကာလုဂါ ခရီးစဥ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးည ကို ကုန္ဆံုးေစခဲ့ ပါတယ္..။

ေနာက္ေန႕မနက္ (၆.၂.၂၀၁၀) မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျပန္မယ့္အခ်ိန္ကို ညေန ၅ နာရီသတ္မွတ္ထားတဲ့အတြက္ မနက္ပိုင္းတစ္ပိုင္းလံုး ဓာတ္ပံုထပ္ရိုက္ဖို႕ အခ်ိန္ရခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေန႕မနက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကို အိမ္ငွားဖို႕ကအစ..။ အစစ အရာရာ ကူညီေပးထားတဲ့ ဆရာမဆိုလည္းဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲဟုတ္တဲ့ Olga နဲ႕ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကပါတယ္..။ သူကအားလံုးကို စီစဥ္ေပးခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕လာမယ့္ ေန႕မွာ အျခားျမိဳ႕ကသူ႕အဖိုးေတြ၊ အဘြားေတြဆီ အလည္သြားေနတဲ့အတြက္ ေမြးေန႕တုန္းက မလာႏိုင္ခဲ့ပါဘူး..။ ( ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ေၾကာက္လို႕ ထြက္ေျပးတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ) ျမိဳ႕ခံပါတာနဲ႕ မပါတာ ဒီေနရာေလးမွာ ေတာ္ေတာ္သိသာပါတယ္။ ေမာင္မင္း ၾကီးသားသံုးေယာက္က ဒီမွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္စာသင္ခဲ့တယ္သာဆိုတာ တစ္ကယ္တမ္းရိုက္မဟဲ့ဆိုေတာ့ ဘယ္သြားရိုက္ရမွန္း မသိၾကေတာ့ပါဘူး (ႏွင္းေတြအကုန္ဖံုးေနတဲ့ အတြက္ ေႏြရာသီတုန္းက လွတဲ့ေနရာေတြဟာ မလွေတာ့တာလဲ ပါပါတယ္) ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ေန႕က Olga ရဲ႕အကူအညီနဲ႕ Kaluga ျမိဳ႕ရဲ႕အလွဆံုး View Point လို႕သတ္မွတ္ရမယ့္ေနရာေလးကို ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာပဲ ဓာတ္ပံုေတြလွည့္ပတ္ရိုက္ရင္း ၄ နာရီ ခန္႕မွာ Olga ကို သူ႕အိမ္ကို ျပန္ပို႕ေပးၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕တိုက္ခန္းကို ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္..။ အိမ္ပိုင္ရွင္က ၄း၃၀ မွာ အခန္းေသာ့လာယူကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း ေဇာ္ပိုင္သီခ်င္း ကို ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္..။ ဘာသီခ်င္းလဲ ? မသိဘူးလား..? ဘယ္သီခ်င္းရွိရမွာလဲ…။ ၿမိဳ႕၀င္ညေပါ့ဗ်ာ…။

P.S- Kaluga မွသူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ စိုးေနလင္းေနာင္၊ေပါက္စီ၊ လီဆူးမ၊ ၾကည္ေဇာ္၊ ညီေလးဥကၠာမင္း၊ Olga တို႕အတြက္ ဒီပို႕စ္ေလးကို အမွတ္တရ ေရးသားလိုက္ပါတယ္..။ အဟဲ..။ ဂါးဂါးရဲ႕ ေမြးေန႕ အမွတ္တရ  ခရီးစဥ္ေလးဆိုရင္လည္း မမွားဘူးေပါ့ဗ်ာ..။

Photo Informations:

Camera: Nikon D90

Lens: Nikon Nikkor 18-105mm VR f3.5-5.6G ED; Nikon Nikkor 70-300mm f4-5.6D

ဒါက Dragonz ရဲ႕ Paper Art လက္ရာပါ

တစ္ကယ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႕ဆိုတာဟာ…။ သူကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ဆင္ႏြဲခြင့္မရလိုက္တဲ့…။ အတိတ္ဘ၀က မိသားစုတစ္စုရဲ႕ ၀မ္းနည္းေက် ကြဲျခင္း ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕တစ္ခုပါပဲ…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေမြးဖြားလာၾကတယ္…။ ထို႕ေနာက္..။ ၾကီးျပင္းလာၾကတယ္..။ ထို႕ေနာက္ အိုမင္းလာတယ္..။ ေနာက္ဆံုး ေသဆံုးၾကတယ္..။ ဘ၀ရဲ႕ Process ေတြဟာတကယ္ပဲရိုးရွင္းလွပါတယ္..။ တစ္စံုတစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေသေသခ်ာခ်ာ စုပ္ကိုင္ႏိုင္ဖို႕ၾကိဳးစားရင္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ေတြ ဘာမွ မေသခ်ာတဲ့ေလာကထဲမွာ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕လမ္းေပ်ာက္ေနခဲ့ၾကတယ္..။ ပူေလာင္ေနခဲ့ၾကတယ္..။ ေမာဟိုက္ေနခဲ့ၾကတယ္…။

ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ လူတို႕ရဲ႕စိတ္ေတြဟာ စကၠန္႕မလွပ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို လွည့္စားေနတတ္ၾကပါတယ္..။ အထိမ္းအမွတ္ေန႕စြဲေတြနဲ႕ ေမြးေန႕ေတြ ကို သိပ္တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ပင္လွ်င္ အခုဆို ကိုယ့္ေမြးေန႕ကို အၿပီးအတိုင္မဟုတ္ေတာင္..။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မွာေမ့ေနတတ္ခဲ့ပါၿပီ…။

အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္ေတြဟာ ဒီႏွစ္ေမြးေန႕မွာ အရင္ႏွစ္မ်ားကထက္ ပိုမိုေအးစက္ေနတတ္ခဲ့ပါၿပီ..။ ၾကည္လင္ျခင္းလဲ မရွိပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ အရင္ႏွစ္ေတြလို အိမ္ကိုဖုန္းဆက္ၿပီး အေဖနဲ႕ အေမကို မကန္ေတာ့ ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ့္ဖုန္းဟာ Service Error ေၾကာင့္ Incoming မရေတာ့တာကို ကြ်န္ေတာ္သိေပမယ့္ သြားမျပင္ခဲ့ပါဘူး..။ ရလဒ္အေနနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန႕မွာ ဖုန္းဆက္ၿပီးဆုေတာင္းၾကမယ့္ သူေတြ…။ Message ေတြပို႕ကာဆုေတာင္းၾကမယ့္သူေတြရဲ႕ ဆုေတာင္းေတြကို ကြ်န္ေတာ္မရနိုင္ေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေထြေထြ ထူးထူး ခံစားရျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး..။

အထူးဆန္းဆံုးတစ္ခုက ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႕မွာ ကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန႕အတြက္ ရည္စူးကာ စိတ္နယ္လြန္ Post Modern ၀တၳဳလတ္တစ္ခုကို တင္ႏိုင္ဖို႕ အတြက္ ညေနကတည္းက ထိုင္ေရးေနခဲ့ပါတယ္…။ အခ်ိန္အားျဖင့္ ၆ နာရီေလာက္ ၾကာသြားပါတယ္..။ ဇာတ္လမ္းအားလံုးမၿပီးခင္ ၃ ပံုႏွစ္ပံုေလာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ေသေသခ်ာခ်ာ Save လုပ္ခဲ့ပါတယ္..။ ဇာတ္လမ္း အားလံုးေရးၿပီး သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မထင္မွတ္ပဲ ကြ်န္ေတာ့္စက္ Over Heat တက္ကာ Shutdown က်သြားပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ဖြင့္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရးထားတဲ့ ဖိုင္တစ္ခုလံုး ျပန္ရွာလို႕မေတြ႕ေတာ့ပါဘူး..။ အမွန္ဆို အားလံုးမဟုတ္ေတာင္ သိမ္းထားတဲ့ ၃ ပံု ၂ ပံုစာေလာက္ေတာ့ ျပန္ရသင့္ပါတယ္..။ အခုေတာ့ ဖိုင္တစ္ခုလံုးေပ်ာက္သြားပါတယ္..။

သာမန္အားျဖင့္ဆိုရင္ ဘာမွ ထူးထူးဆန္းဆန္းမရွိေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ ၀တၳဳတိုထဲမွာ ဘယ္လိုစိတ္နယ္လြန္ေတြနဲ႕ ေသျခင္းတရားကို ေရးထားတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္အသိဆံုးမို႕ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဒီ၀တၳဳတိုဆံုးရွံဳးသြား ျခင္းဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ထူးဆန္းေနခဲ့ပါတယ္..။ အစက ျပန္ေရးဖို႕ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အခ်ိန္လည္းမရွိေတာ့သလို..။ စိတ္လဲမပါေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ အဲ့ဒီ့ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ၀တၳဳတိုအစား ေနာက္မ်ားမွပဲ ကြ်န္ေတာ္ ၀တၳဳရွည္တစ္ပုဒ္ ျပန္လည္ ဖန္တီးၿပီးေရးပါေတာ့ မယ္..။

ေနာက္တစ္ခုက အခု ဒီႏွစ္ ကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန႕မွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ Blog ဟာ Visitor ၅ ေသာင္းေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္..။ အထူးအဆန္းတစ္ခုမဟုတ္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့ကေပးတဲ့ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္တစ္ခုအျဖစ္မွတ္ယူလိုက္ပါတယ္…။

၀တၳဳေကာင္းတစ္ပုဒ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္မသတ္မွတ္ခ်င္ေပမယ့္..။ ကြ်န္ေတာ့္ မိတ္ေဆြေတြအေနနဲ႕ဘ၀မွာ တစ္ခါတုန္းကမွ် မဖတ္ဖူးေသးတဲ့ ဇာတ္လမ္းနဲ႕ ဖြ႕ဲစည္းထားတဲ့ ထူးဆန္းတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြပါ၀င္တဲ့ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ၀တၳဳေလးတစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ကူးထားသလို မတင္ျပႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ပဲ စိတ္မေကာင္းပါဘူး..။ အဲ့ဒီ့ ၀တၳဳပ်က္ဆီးသြားတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ထိခိုက္သြားပါတယ္..။ ရွည္ရွည္ေ၀း ေ၀းေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွဆက္မေရးခ်င္ေတာ့ပါဘူး..။ အခု ဒီပို႕စ္ေလးကို တင္လိုက္တာလည္း အမွတ္ တရသေဘာမ်ိဳး..။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုခ်စ္တဲ့ ဆုေတာင္းေပးခ်င္ၾကတဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မေတြအေနနဲ႕ ဆုေတာင္းေပးႏိုင္ေအာင္ တင္လိုက္တဲ့ သေဘာပါပဲ..။

အရင္ႏွစ္ေတြကလို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္ဆင္ၿပီး အေလးအနက္ထားမလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး…။

ကဲ…။ စိတ္ညစ္စရာေတြထားလိုက္ဗ်ာ…။

ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႕ ၂၅ ျပည့္ပါၿပီ…။ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အေရးပါတယ္လို႕ လူေတြသတ္မွတ္တဲ့ အသက္အရြယ္ အခ်ိဳး အေကြ႕တစ္ခုကို ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ…။ အေရွ႕မွာ ဘယ္လိုစိတ္ေခၚမွုေတြ..။ ရင္ဆိုင္မွဳေတြနဲ႕ ဆက္ေတြ႕ရဦးမလဲ..။ ဘ၀ကေတာ့ ဇာတ္ရွိန္ျမင့္ၿပီးရင္း ျမင့္လာၿပီလို႕ ေျပာရင္း…။

P.S- အေဖနဲ႕ အေမ့ကိုေတာ့ စိတ္ထဲကေနပဲ မွန္းၿပီး ဦးခ်ကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္…။

ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတေလးဘာေလးလဲ ယူရင္း…။ ကြ်န္ေတf္ရိုက္လာတဲ့ ပံုေလးေတြလည္း ခံစားၾကည့္ၾကတာေပါ့။ အရင္က တိုးလို႕တြဲေလာင္းနဲ႕ ေရးဖို႕က်န္ေနတဲ့ သို႕ ယူရယ္ေတာင္တန္းမ်ား ကိုလည္း အဲ့ဒီ့တုန္းက ေရးသလို ခရီးသြားမွတ္တမ္းသေဘာမ်ိဳးနဲ႕မဟုတ္ပဲ အခုလို ပံုေလးေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ခရီးသြားလို႕ရေအာင္ ျပန္စီစဥ္ၿပီး တင္ေပးပါ့မယ္..။ ဒီၾကားထဲမွာ ဓာတ္ပံုရိုက္နည္း နည္းနည္းပါးပါးလည္း (ကြ်န္ေတာ္ တတ္သေလာက္ေလး) ထည့္ၿပီးပြားသြားလို႕ရတာေပါ့..။ တစ္ခ်က္ခုတ္…။ အပိုင္းပိုင္းျပတ္ေပါ့…။

ကဲ…။ ဒါဆိုလည္း လစ္လိုက္ၾကစို႕…။

ဒီႏွစ္ေဆာင္းရာသီကေတာ့ Media ေတြရဲ႕အေျပာအရ ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္အတြင္း အေအးဆံုးနဲ႕ ေနပြင့္တဲ့ရက္ အမ်ားဆံုးအျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္သြား ပါသတဲ့..။ ေႏြရာသီ ၿပီးကတည္းက ေက်ာင္းနဲ႕ အေဆာင္၊ အေဆာင္န႕ဲေက်ာင္းကို တစ္ေန႕ ၂ မိနစ္ေလာက္ ေျခတိုေအာင္ ေလွ်ာက္လိုက္ရၿပီးတဲ့ သကာလ..။ စာေမးပြဲေပါင္းမ်ားစြာကို ဆရာနဲ႕ တပည့္..။ တပည့္နဲ႕ဆရာ..။ ဆရာကဆရာလား..။ တပည့္က တပည့္လား..။ ဘတစ္ျပန္၊ က်ားတစ္ ျပန္ အပြဲပြဲႏႊဲကာ ေအာင္ပြဲဆင္ၿပီးတဲ့သကာလ…။ ပထမႏွစ္၀က္ရဲ႕ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေရႊေရာင္ကာလၾကီးသို႕ ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္…။

သို႕ကလိုဆိုရင္ပဲ…။ ေက်ာင္းမဖြင့္ခင္ကတည္းက စီစဥ္ထားေသာ (သိပ္ေတာ့ သြားခ်င္ပံုမရပါဘူး ) Kaluga ခရီးစဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ လုပ္ပါေတာ့တယ္..။ ဟိုမွာရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒုကၡမေပးခ်င္တာက တစ္ေၾကာင္း။ (ေနာက္ပိုင္းေတြ ဖတ္ၿပီးတဲ့အခါက်မွ ဒုကၡမေပးခ်င္လို႕ပဲ ေတာ္ေတာ့တယ္လို႕ ေမတၱာမပို႕ ၾကပါနဲ႕ ) လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဇယားေလးေတြခင္း..။ ဟုတ္ပါဘူး..။ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ခ်င္တာက တစ္ေၾကာင္း ေၾကာင့္ အိမ္ခန္းတစ္ခုကို အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ဆရာမ (ဆရာမဆိုေပမယ့္ သက္တူရြယ္တူ သူငယ္ခ်င္း ေတြလိုပါပဲ ) ရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ ေစ်းသက္သက္သာ သာ ငွားလိုက္ၾကပါတယ္..။ ဒီလိုနဲ႕အစစအရာရာ အားလံုး စီစဥ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့…။

မနက္ ၆ နာရီ က ထြက္မယ္ဆိုၿပီး စီစဥ္ထားေသာ္လည္း….။ မိတ္ကပ္လိမ္းေနေသာ Facebook တြင္နာမည္ ၾကီးေနသည့္ ဓာတ္ပံုႏွင့္ Paper Art ပညာရွင္ Dragonz (နာမည္အရင္းမွာ – အစိုး) …။ ထို မိတ္ကပ္လိမ္းေသာ Dragonz (ၾကားမၾကားဖူးေပါင္..။ နဂါးမိတ္ကပ္လိမ္းတယ္လို႕) အား မိတ္ကပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အနီးကပ္ တာ၀န္ယူ ၾကီးၾကပ္ျပင္ဆင္ေပးေနေသာ မာမီၾကိဳင္ (ေခၚ)အၾကိဳင္…။ သြားခါနီးလာခါနီးအထိ ဆိုင္ရာပိုင္ရာ မႏွဲၾကီး..။ အဲ..။ မမၾကီးထံမွ ခရီးသြားခြင့္ အမိန္႕မရေသးေသာ မာမီလိပ္(မ) ေခၚ အထြန္း …။ စသည္ျဖင့္ ၎တို႕၏ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ အေရးၾကီးတာ၀န္နဲ႕ ၀တၳရားမ်ား ၿပီးျပတ္သည္ကို ေစာင့္ရင္း မနက္ ၉ နာရီ (ကို ၅၅ မိနစ္ေလးပဲ စြန္းပါတယ္) ေက်ာ္တြင္ စတင္ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါတယ္..။

ႏွစ္နာရီခန္႕ ကားစီးၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ႏွင္းေတြတၿမိဳ႕လံုးဖုံးလႊမ္းကာလွပေနတဲ့ ကာလုဂါျမိဳ႕ေလးသို႕ စတင္ ေရာက္ရွိခဲ့ပါေတာ့တယ္..။ (အမွန္က ေတာ့ တစ္ႏိုင္ငံလုံး ႏွင္းကဖံုးေနတာပါ..။ ကဗ်ာမ်ား ဆန္မလားလို႕ နဲနဲႏုၾကည့္တာ..။ )

ေအာက္ (ကဓာတ္ပံု) ကိုၾကည့္ပါ..။ ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကားဆုိက္တဲ့ ဘူတာရံုပါ..။ ဟုတ္ဖူး…။ ဘူတာဆိုက္တဲ့ ကားရံုပါ..။ ဟင္..။ ကားဆိုက္ တဲ့ ရထားရံု..။ ရထားစီးတဲ့ ကားရံု..။  ဟာ…။ ထားေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း မေရးတတ္ေတာ့ဘူး..။ ႏွစ္ခုစလံုး အဲ့ဒီ့မွာ အတူတူဆိုက္တယ္..။ ဒီလိုပဲ သေဘာေပါက္ ေပးၾကပါေတာ့..။

အဲ့ဒီ့မွာ ကားေပၚကဆင္းၿပီး အူလည္ အူလည္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူလယ္ (လူလည္မဟုတ္ပါ) ၄ ေယာက္ကုိ ညီငယ္တစ္ေယာက္မွ လာၾကိဳသျဖင့္ သူတို႕အေဆာင္သို႕လိုက္သြားကာ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လာမယ္ ဆိုလို႕ ၎တို႕၏ မ်က္ရည္ေလးမ်ားျဖင့္ ခ်က္ျပဳတ္ထားေသာ ၾကက္အသဲ..။ ပဲဟင္း..။ ၾကက္သြန္ခ်ဥ္ စသည့္ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံပါေတာ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၄ ေယာက္ ထမင္းစားပံုအား ၾကည့္ကာ သူတို႕ရြာမွေခြးၾကီး ေအာင္နက္အား သတိရသြားပံုရပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ခ်က္ေကြ်းတဲ့သူရဲ႕ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္စေတြေတာင္ စို႕လို႕(ငါေတာ့ ဒီလ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ေတာင္ နပ္မွန္ပါေတာ့မလားကြယ္)..။ ဂ်ယ္ၾကီး..။ မွားလို႕..။ ငယ္ၾကီးေခၚ ေနေနေလး ခမ်ာမွာလည္း သူ႕ေရခဲေသတၱာထဲက ထုတ္ေပးလိုက္ရတဲ့ ေငြေရာင္နဲ႕ အစိမ္းေရာင္ စပ္ထားတဲ့ ဗူးေလးေတြကိုၾကည့္ကာ ပုဆိုးနဲ႕ မ်က္ရည္ တြင္တြင္သာ သုတ္ လို႕ေနပါတယ္..။

ပြဲေတာ္ဆက္ေနတဲ့ ပံုေတြကေတာ့ ၇ ရက္သားသမီး အစားအေသာက္ေတြပ်က္ကုန္မွာစိုးလို႕ မတင္ေတာ့ပါဘူး..။ ထိုကဲ့သို႕ မသဓၶါေရစာမ်ားကို အလိုက္ကန္းဆိုးမသိ စားေသာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငွားထားတဲ့ အိမ္ကိုသြားေရာက္ကာ ပစၥည္းမ်ားကို စတည္းခ်…။ ညေနဘာ လုပ္ၾကမယ္ဆိုတာ အစီအစဥ္ေလး ဘာေလးဆဲြ..။ (အမွန္က ဆြဲစရာမလိုပါဘူး။ ဟိုအေဆာင္ကိုပဲသြားၿပီး ညစာသြားစားရံုပါပဲ ) ဒီညေတာ့ လူေတြလဲကလည္းၿပိဳင္း..။ စားထား (ေသာက္ထား) တာေတြကလည္းမ်ား…။ ခရီးကလည္းပန္းႏွင့္..။ ပထမ လာတုန္းက အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ပံုရိုက္မယ့္ အစီအစဥ္ေတာင္ ဘယ္နားေရာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ေအာင္ပင္ ပက္ပက္စက္စက္ အနားယူ အိပ္စက္ၾကပါေတာ့တယ္..။

ေနာက္ေန႕ကိုေတာ့ အားလံုးပဲ (ညက သူမမူးပါဘူးဟု တစ္ညလံုးေအာ္ေနေသာ မိတ္ကပ္လိမ္းသည့္ နဂါးၾကီးမွ အပ) တက္ၾကြစြာ ေစာေစာစီးစီးနိုး ၾကပါတယ္..။ အားလံုး ရယ္ဒီျဖစ္ေတာ့ ဒီေန႕ရဲ႕ ပထမဆံုးအစီအစဥ္ျဖစ္တဲ့ (ထံုးစံအတိုင္း ) အေဆာင္ကိုသြားကာ ထမင္းစားၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ တစ္သက္န႕ဲတစ္ကိုယ္မွာ မ်က္ရည္က်ေနေသာ “ေပါက္စီ” (သူ႕ကိုယ္သူေတာ့ “မိုးတိမ္” ပါတဲ့ခင္ဗ်ာ ) ကိုပထမဆံုးအၾကိမ္ျမင္ေတြ႕ ဖူးခဲ့ျခင္းဟာ ကာလုဂါျမိဳ႕ခရီးသြားမွတ္တမ္းရဲ႕ အေရးပါတဲ့ မွတ္တမ္းတစ္ခုအျဖစ္ ထင္က်န္ခဲ့ပါတယ္…။ စား (ေသာက္) ၿပီးတဲ့ေနာက္ မွာေတာ့ ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ ဆရာမမ်ားနဲ႕သြားေတြ႕..။ လက္ေဆာင္ေတြ ဘာေတြေပး..။ အဲ့ဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အဓိက Plan ျဖစ္တဲ့ ဒါ့ပံုရိုက္တဲ့ လုပ္ငန္းကိုစၾကပါေတာ့တယ္..။

ဒီခရီးစဥ္ေလးကေတာ့ အေပ်ာ္သြားတာကတစ္ေၾကာင္း၊ ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႕သီးသန္႕သြားတာကတစ္ေၾကာင္း၊ ႏွင္းေဖြးေဖြးက်ေနတဲ့ ေဆာင္းတြင္းၾကီး ျဖစ္ေနတာကတစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္..။ ထင္ရွားတဲ့ ျပတိုက္ေတြ၊ အထင္ကရ ေနရာေတြကို ထဲထဲ၀င္၀င္မေလ့လာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး..။ အျပင္ကေန မွတ္တမ္းတင္ရံုေလာက္ပဲ ဓာတ္ပံုေတြရိုက္ခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေန႕ကရိုက္ခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ေ၀မွ်ရင္းနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ Kaluga ခရီးစဥ္ ပထမပိုင္း ေလးကို ခဏနား လိုက္ရေအာင္ဗ်ာ…။

The Absent

The Rays...

P.S- ရိုက္လာတဲ့ပံုအားလံုးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး..။ ေကာင္းႏိုးရာရာေလးေတြပါ..။ ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္ပံုေတြကို Size ေလ်ာ့ခ်ထားတဲ့အတြက္ quality က်ႏိုင္ပါတယ္..။ ႏွစ္သက္တဲ့ပံုရွိလို႕ လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေတာင္းႏိုင္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ Original Size နဲ႕ပံုေတြ ပို႕ေပးပါ့မယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ပါတဲ့ပံုေတြကေတာ့ အားလံုးအစား အေသာက္ေတြပ်က္ကာ အိပ္မက္ဆိုးေတြမက္မွာဆိုးလို႕ မတင္ေတာ့ပါဘူး..။ Facebook က ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မေတြကေတာ့ ဒီဒဏ္ကို သိသိၾကီးနဲ႕ ခါးစီးခံလိုက္ၾကရပါတယ္..။

သာမန္ေသာက္ေနၾက ႏြားႏို႕တစ္ခြက္သည္။ သာမန္ညွစ္ေနက် ႏြားမတစ္ေကာင္ထံမွ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သို႕ေသာ္ ထိုသာမန္မဟုတ္ေသာ သာမန္ ႏြားႏို႕သည္..။ သာမန္အတိုင္း ညွီစိမ့္ေသာ အနံ႕အရသာ ရွိပါလိ့မ္မည္။ သာမန္အတိုင္း အလိုအလွ်ာက္ဟလာေသာ ပါးစပ္ေပါက္မွ တစ္ဆင့္..။ သာမန္အတိုင္း လည္ေခ်ာင္းအတြင္းသို႕ စီး၀င္သြားသည္မွာ တကယ့္ သာမန္ ျဖစ္စဥ္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ခႏၶာကိုယ္သည္ သာမန္ေန႕မ်ားေလာက္ ႏြားႏို႕ရဲ႕ အဟာရကို လိုခ်င္မွ လိုပါလိ့မ္မည္။ သို႕ေသာ္ သင္သည္ သာမန္အတိုင္း Drill  တစ္ခုကို လိုအပ္သည္ျဖစ္ေစ မလိုအပ္သည္ ျဖစ္ေစ အလိုေလွ်ာက္လုပ္ေနမိေၾကာင္းကို သာမန္အားျဖင့္ သိရွိမည္မဟုတ္ေပ..။

သာမန္အတိုင္း ညွစ္လိုက္ေသာ သင့္ရဲ႕သြားတိုက္ေဆးဘူးသည္ သင့္စိတ္ထဲတြင္ ဘာမွ ထူးျခားမေနေသာ္လည္း…။ မေန႕က တိုက္ခဲ့ေသာသင့္ရဲ႕ သြားတိုက္ေဆးဘူးထက္ အနဲငယ္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်သြားေၾကာင္းကို သာမန္အားျဖင့္ သင္ သတိထားမိမည္ မဟုတ္ပါ။ သင္သည္ သာမန္အတိုင္း ပင္ ေရခ်ိဳးခန္းရဲ႕ နံရံမွာ ကပ္ထားေသာ မွန္အား ၾကည့္ေပလိ့မ္မည္။ ထိုအခါ…။ ထုိမွန္သည္ သင္ ယခင္ေန႕က အသံုးျပဳခဲ့ေသာ မွန္ထက္ သာမန္ အတုိင္း အနဲငယ္ မွဳန္၀ါးလာေၾကာင္း…။ သင့္ရဲ႕ ဆံပင္မ်ားသည္ သာမန္ထက္ အနဲငယ္ပိုရွည္လာေၾကာင္း..။ သင့္ရဲ႕ အေရျပားမ်ားသည္ သာမန္ အတိုင္း တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ တြန္႕ေၾကလာေၾကာင္း..။ သင့္ရဲ႕ သက္တမ္းသည္ သာမန္အတိုင္း ပိုမိုအိုမင္းလာေၾကာင္း…။ စသည့္ သာမန္ေပါင္း မ်ားစြာအား..။ သာမန္အားျဖင့္…။ သင္ လွ်စ္လွ်ဴ ရွဳလိုက္ျခင္းမွာ သာမန္ေန႕ရက္တစ္ခုရဲ႕ သာမန္ရိုးက် အစတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။

သာမန္မနက္ခင္းတစ္ခုတြင္..။ သာမန္ပဲျပဳတ္သည္တစ္ေယာက္သည္…။ သာမန္ေအာ္ေနၾကအတိုင္းေအာ္ကာ လွည့္လည္ေရာင္းခ်ေနႏိုင္ပါသည္..။ သို႕ေသာ္ ပဲျပတ္ရဲ႕ ေစ်းကေတာ့ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ထိုနည္းတူ ထိုပဲျပဳတ္သည္ရဲ႕ေတာင္းထဲက ပဲျပဳတ္ေတြသည္ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ျဖစ္ခ်င္မွလည္း ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ပဲျပဳတ္သည္ ဆိုေသာ ပညတ္သည္ သာမန္ ျဖစ္သည္…။ သို႕ေသာ္ ထိုပဲျပဳတ္ကို ေရာင္းေသာ သူရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္ပါလိ့မ္မယ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္)..။ ထို႕အတူ ပတ္၀န္းက်င္သည္ သာမန္ မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္) ေလထုသည္ သာမန္မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္) ယဥ္ေက်းမွဳ သည္ သာမန္မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ပို ညစ္ညမ္းလာပါတယ္)… ထို႕ေၾကာင့္ ယေန႕သာမန္မ်ားသည္ သာမန္ အားျဖင့္ မေန႕က သာမန္မ်ားႏွင့္ တူသေယာင္ေယာင္ရွိေသာ္လည္း သာမန္အတိုင္း မေန႕က သာမန္မ်ား မဟုတ္ၾကေတာ့သည္မွာ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါသည္။

Company ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို သာမန္မဟုတ္ေသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ပိုင္ဆိုင္ထားေသာ သာမန္သူေဌးဟု သူ႕ကိုသူထင္ေနေသာ သူေဌးတစ္ေယာက္၏ သာမန္အသံုးစရိတ္သည္ သာမန္လူတန္းစား မိသားစု ေပါင္းမ်ားစြာ၏ သာမန္ရိုးက် ရွာေဖြထားေသာ ေငြေၾကးဥစၥာတို႕ႏွင့္ သာမန္အတိုင္း အခ်ိဳးတူညီျခင္းမရွိသည္မွာ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္တစ္ခုအျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သာမန္အတိုင္း သတ္မွတ္လို႕ ရႏိုင္မည္ မထင္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အရြယ္အစားအတိုင္းျဖစ္သည္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အေလးခ်ိန္အတိုင္း ျဖစ္သည္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အတိုင္း စုတ္ျပဲေလ့ရွိသည္။ သို႕ေသာ ထိုေငြစကၠဴရဲ႕ တန္ဖိုးသည္ ထူးျခားစြာ သာမန္တန္ဖိုးအတိုင္း ျဖစ္မေနသည္မွာ သာမန္အတိုင္း ဟုတ္ပါေလစ..။

သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌး၏ သာမန္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္သည္…။ သာမန္မိသားစုတစ္စုရဲ႕ သာမန္ ထမင္း၀ိုင္းေပါင္း ၁၀၀ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌး၏ သာမန္ အႏွိပ္ခန္းေၾကးသည္..။ သာမန္ မိသားစု တစ္စု၏ သာမန္ ဒဏ္ေက်ေဆးဘူးေပါင္း သိန္းႏွင့္ ခ်ီကာ ညီမွ်သည္။ သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌးရဲ႕ Hammer တစ္စီးသည္ သာမန္ မိသားစု တစ္စုလံုးရဲ႕ ဖင္ေနာက္မီွးတစ္ပိုင္းျပတ္ေနေသာ ရာဘာဖိနပ္ ေပါင္း သန္းႏွင့္ခ်ီကာ ညီမွ်သည္။ သို႕ေသာ္ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ေသာ သာမန္လူမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕သည္ သာမန္အတိုင္းပင္ လက္ပိုက္ ၾကည့္ေနသည္မွ လြဲကာ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ၾကျခင္းမွာလည္း သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။

သာမန္ေၾကြက်သြားေသာ ပန္းတစ္ပြင့္၏ ဇာတ္သိမ္းသည္…။ သာမန္ ေကြ်ၾကသင့္သည့္ ရာသီဥတုတစ္ခု မဟုတ္ခဲ့သည္မွာ သာမန္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ သာမန္ရိုးက် သတ္မွတ္ႏိုင္ရန္ အေတာ္ပင္ ခက္ခဲေပလိ့မ္မည္။ ထို ပန္းပြင့္ေလးတစ္ပြင့္၏ အညွာတိုင္သည္ သာမန္ ပန္းပြင့္မ်ားကဲ့သို႕ ရွိသင့္ေသာ ခံႏိုင္ရည္ အရည္အခ်င္းမျပည့္မွီသို႕ေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ သာမန္ ပန္းပြင့္ေလးမ်ား တိုက္ခတ္ခံရေလ့ရွိေသာ သာမန္ ေလေျပတို႕ထက္ ျပင္းထန္သည့္ သာမန္မဟုတ္ေသာ ေလေျပတို႕ပိုမိုတိုက္ခတ္ျခင္း ခံရသို႕ေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ ထုိပန္းပြင့္ေလး၏ အလွသည္ သာမန္ ပန္းပြင့္မ်ား၏ အလွထက္ ပိုမိုထူးကဲ၍ သာမန္မဟုတ္ကာ လွပေနေသာေၾကာင့္ သာမန္မဟုတ္ေသာ လက္မ်ား၏ ခူးေျခြ ခ်နင္းျခင္း (သို႕မဟုတ္) ပန္ဆင္ျခင္း ကို သာမန္အတိုင္း ခံလိုက္ရျခင္းေလာ…။ ဒီအရာတို႕သည္ သာမန္ျဖစ္စဥ္မ်ားပင္ေလာ..။ သို႕မဟုတ္ သာမန္ မဟုတ္ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ားေလာ…။ သို႕ေသာ္ ထိုပန္းပြင့္ေလးသည္ သာမန္ အနိစၥ တစ္ခုရဲ႕ သေဘာကို သာမန္အတိုင္းပင္ ရိုးရိုးေလး သက္ေသျပခဲ့ သည္။ သူသည္ သာမန္ဖူးပြင့္ခဲ့သည္…။ ထို႕ေနာက္ သာမန္ ေၾကြလြင့္သြားခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ သူ႕ရဲ႕ လွပခ်ိန္ (သို႕မဟုတ္) လွပခြင့္ သက္တမ္းသည္ သာမန္အခ်ိန္ကာလထက္ တိုေတာင္းခဲ့ျခင္းကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ မ်က္စိစံုမိွတ္ကာ သာမန္ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု အျဖစ္ပဲ သတ္မွတ္လိုက္ၾကပါစို႕…။

သာမန္ လည္ပတ္ေနေသာ ကမာၻေျမျပင္သည္ လူတို႕၏ ျပဳျပင္ဖန္တီးမွဳေၾကာင့္သာ ညီညာေနသေယာင္ထင္ရ ေသာ္လည္း…။ သာမန္အတိုင္းတြင္မူ မည္သို႕မွ် ညီညာျခင္းမရွိသည္ကို သာမန္အသိတရားတစ္ခုျဖင့္ သိရွိႏိုင္သည္။ ထို႕အတူ ကြ်န္ေတာ္တို႕သာမန္သတ္မွတ္ထားေသာ မ်ဥ္းေျဖာင့္တို႕ သည္ တစ္ကယ္တမ္းတြင္ မ်ဥ္းေျဖာင့္ အစစ္အမွန္မ်ား မဟုတ္ၾကဟု ကြ်န္ေတာ္ေျပာလွ်င္ သင္သည္ သင့္ရဲ႕ ေမြးရာပါဦးေခါင္းကို သာမန္အတိုင္း ခါရမ္းပါလိ့မ္မည္..။ အကယ္ေရြ႕သင္သည္ ဘယ္သန္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါက သင့္ဦးေခါင္းကို သာမန္အတိုင္း ဘယ္မွ ညာသို႕ခါရမ္းမည္ျဖစ္ကာ..။ ညာသန္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါက သာမန္အတိုင္း ညာမွ ဘယ္သို႕ ခါရမ္းလိ့မ္မည္ ျဖစ္သည္။

သင္မသိေသးေသာ အရာတစ္ခုကို သာမန္အတိုင္းကြ်န္ေတာ္ ေျပာျပလိုသည္။ ေလာကတြင္ သာမန္ရိုးက် ေျဖာင့္တန္းမွဳ (သို႕မဟုတ္) မ်ဥ္းေျဖာင့္ဆို သည္မွာ မည္သည့္အခါကမွ် ေပၚေပါက္ခဲ့ျခင္းမရွိပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မ်ဥ္းေျဖာင့္ဟု သာမန္သတ္မွတ္ထားေသာ မ်ဥ္းေၾကာင္းမ်ားအားလံုးသည္။ သာမန္  ေရမ်က္ႏွာျပင္တစ္ခု၏ ညီညာမွဳ (ေရျပင္ညီ) ကို အေျခခံကာ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ရာတြင္ ထိုပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္သည္ လည္း ဒီကမာၻေပၚရွိအျခားေသာ အရာမ်ားအားလံုးကဲ့သို႕ပင္ မ်ဥ္းေကြးတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္းကို သာမန္မ်က္စိျဖင့္ သင္မသိႏိုင္ေသာ္လည္း…။ သာမန္ေန႕ရက္မ်ားမွ လြန္ေျမာက္ကာ အာကာသရဲ႕ တစ္ေထာင့္ တစ္ေနရာကေန သင္ၾကည့္ခြင့္ရမည္ဆိုပါက သိရွိႏိုင္ေပလိ့မ္မည္…။ ထို႕ေၾကာင့္ ဒီကမာၻေလာကတြင္ စစ္မွန္ေသာ ရိုးေျဖာင့္မွဳဆိုသည္မွာ တစ္ကယ္မရွိေၾကာင္း သာမန္စဥ္းစားၾကည့္ရံုျဖင့္ သိႏိုင္သည္။

ညသည္ သာမန္အတိုင္း အေမွာင္တို႕ကို သယ္ေဆာင္လာခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ နီယြန္မီးတိုင္တို႕သည္ သာမန္အတိုင္း ထြန္းလင္းျခင္းရွိမရွိကုိ သာမန္အားျဖင့္ သင္မသိႏိုင္…။ မေန႕က ထိန္ထိန္ၿငီးေနေအာင္ ထြန္းလင္းခဲ့ေသာ နီယြန္ မီးသီးအခ်ိဳ႕သည္ ဒီေန႕တြင္ သာမန္အတိုင္း ထြန္းလင္း ႏိုင္စြမ္းမရွိပဲ ၿငိမ္သက္စြာျဖင့္ ျမိဳ႕ျပညကို ႏွဳတ္ဆက္ခြဲခြာသြားေသာ မီးတိုင္မ်ား မ်ားစြာရွိေနႏိုင္သည္ကို သာမန္ကာလွွ်ံကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လက္လွ်ဴ ရွဳလိုက္ၾကပါစို႕…။ ေကာင္းကင္သည္ သာမန္အတိုင္း က်ယ္ျပန္႕ေနလိ့မ္မည္။ သာမန္အတိုင္း ေမွာင္မဲေနလိမ့္မည္။ ထို႕အတူ ေကာင္းကင္ေပၚမွ ၾကယ္မ်ားသည္လည္း သာမန္အတိုင္း ထြန္းလင္းေနလိ့မ္မည္။ သို႕ေသာ္ မေန႕ညက သာမန္အတိုင္း သင္အိပ္ေနခ်ိန္မွာ ေၾကြက်သြားေသာ ၾကယ္တစ္ပြင့္ေၾကာင့္ရွိေၾကာင္းႏွင့္…။ ဒီေန႕ေကာင္းကင္တြင္ ထိုၾကယ္တစ္ပြင့္ေလ်ာ့သြားေၾကာင္းကို သင္သည္ သာမန္အတိုင္းပင္ မသိလိုက္ မသိဖာသာ ေနတတ္ခဲ့သည္။ လူတို႕သည္ အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအား ကိုယ့္အတြက္အက်ိဳးအျမတ္မရွိႏိုင္ဟု ယူဆပါက မိမိတို႕ႏွင့္ မသက္ဆိုင္ သလိုေနတတ္ၾကျခင္းမွာ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္ စဥ္တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။

သင္သည္ ကြ်န္ေတာ့္၏ သာမန္ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္အား သာမန္မ်က္စိျဖင့္ ဖတ္ေပလိ့မ္မည္။ သာမန္ မ်က္စိ အားမေကာင္းေသာ သူတို႕သည္ သာမန္ မ်က္မွန္တစ္လက္အားတပ္ကာ ဖတ္ၾကေပလိ့မ္မည္။ ထို႕ေနာက္ သာမန္မ်ားစြာျဖင့္ က်င့္သားရေနေသာ သင့္ရဲ႕ မ်က္လံုးႏွင့္ ဦးေႏွာက္တို႕သည္ ကြ်န္ေတာ္ေရးထားေသာ စကား လံုးမ်ားေနာက္သို႕ သာမန္အတိုင္း ဘယ္မွညာသို႕ အေျပးလိုက္ၾကေပလိ့မ္မည္..။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ သည္သည္ သာမန္အတိုင္း ေခါင္းကုတ္ေကာင္း ကုတ္ပါလိ့မ္မည္..။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ သာမန္အတိုင္း ျပံဳး ေကာင္းျပံဳးပါလိ့မ္မည္..။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္..။ သာမန္အတိုင္း ႏွစ္ေခါက္သံုးေခါက္ ျပန္ဖတ္ေနႏိုင္သည္။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ သာမန္အတိုင္း သင္နားလည္ခ်င္မွ နားလည္လိ့မ္မည္။ သို႕ေသာ္ ထိုအရာမ်ားႏွင့္ ျဖစ္စဥ္ မ်ားအားလံုးသည္ သာမန္မ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္။

ဒီလိုနဲ႕…

စကၠန္႕တို႕သည္ သာမန္ အတိုင္းခရီးဆက္ၾကကာ…။ ညသည္ သာမန္အတိုင္း ျပန္လည္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါလိ့မ္မည္…။ သို႕ေသာ္ ဒီည အဖို႕ေတာ့ သင္သည္ သာမန္ညမ်ားအတိုင္း သာမန္အေတြမ်ားျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေကာင္းမွေပ်ာ္ပါလိမ့္မည္…။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သင္သည္ ယခုအခ်ိန္မွစ၍ မိမိသည္ သာမန္မ်ားၾကားတြင္ သာမန္မ်ားအတိုင္း ေန႕စဥ္ လည္ပတ္ေနေသာ သာမန္လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို သာမန္ထက္ အနဲငယ္ ထူးျခားစြာ သထိထားခဲ့ မိေသာေၾကာင့္ ပင္ျဖစ္သည္။

P.S- သာမန္စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည့္ သာမန္ အက္ေဆး တစ္ပုဒ္သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း…။