zkaungkhant for pointing my typing error )

ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ့ေန႕က ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ဓာတ္ပံုဆရာၾကီး Dragonz (မိတ္ကပ္လိမ္းတဲ့ နဂါးၾကီး) ရဲ႕ ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႕ျဖစ္လို႕ပါ..။ သူနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕က ေမြးလတူလို႕လားေတာ့မသိဘူး..။ အႏုပညာကိုရူးသြပ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး တူၾကပါ တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ထက္စာရင္ ဒီေကာင္က ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ အႏုပညာဆန္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရပါတယ္..။ (အတည္ေနာက္တာပါ ဒီေကာင္ၾကီးက ရုပ္သာၾကမ္းတာ..။ စိတ္ထားကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္..။ ) ကြ်န္ေတာ္က အလုပ္တစ္ခုလုပ္ရင္ စိတ္မရွည္သေလာက္ ဒီေကာင္က အလုပ္တစ္ခုကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ အေသးစိတ္လုပ္တတ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က ၀လံုးေတာင္ ၀ိုင္းေအာင္မေရးတတ္ သေလာက္ ဒီေကာင္က ပန္းခ်ီ၊ ကာတြန္း ေကာင္းေကာင္းဆြဲတတ္ပါတယ္..။ စာေတြဘာေတြလည္းေရးပါတယ္..။ ဒါေတြက သိပ္မထူးဆန္း ဘူးလား? အိုေက ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္ ထူးဆန္းတာေလးတစ္ခုေျပာျပပါမယ္..။ အဲ့ဒီ့ နဂါးက Paper Art ( ေရာင္စံု ကဒ္ထူစကၠဴမ်ားကို သံုးကာ ဒီဇိုင္းေတြေဖာ္တဲ့ ပညာလို႕ပဲ အၾကမ္းဖ်ဥး္သတ္မွတ္ၾကတာေပါ့ ) ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ကြ်မ္းက်င္ပါတယ္..။ အခု ေအာက္မွာ ဒီေကာင္လက္ေဆာင္ ေပးဖို႕လုပ္ထားတဲ့ Paper Art Design တစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ ရိုက္ေပးထားတဲ့ ပံုတင္ေပးထားပါတယ္..။ (Order မွာယူလိုပါက လက္လီလက္ကား လက္ခံပါတယ္တဲ့..။ )

ဆိုေတာ့..။ သူေမြးေန႕အမွတ္တရ ျဖစ္ဖို႕..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ခ်ိန္းၿပီး မနက္ပိုင္းမွာ ႏွင္းေလ်ာစီးသြားၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ တကယ့္ပထမဆံုး စလုပ္ဖူးတဲ့အလုပ္တစ္ခု အေနနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက Skate (In-Line Roller) စီးတတ္တဲ့အတြက္ အစပိုင္း ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ယိုင္တိုင္ ယိုင္တိုင္စီးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ..။ ေတာ္ေတာ္ေလးအသားက် သြားပါတယ္..။ လိပ္ ရယ္..။ အၾကိဳင္ရယ္…။ ဂါးဂါးရယ္ကေတာ့ တပိုင္းပိုင္း တဗုန္းဗုန္းပါပဲ..။ (သိကၡာခ်တာမဟုတ္ပါဘူး..။ အမွန္က အပုပ္ခ်တာပါ  ) ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးရဲ႕ ႏွင္းေလ်ာစီးအနီးကပ္ နည္းျပကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေက်ာ္ကဗ်ာဆရာ ပူရွကင္နဲ႕ တေထရာတည္းတူတဲ့ (အထူးသျဖင့္ သူ႕ရဲ႕ လန္ထြက္ ေနတဲ့ Hair Stlye က ခြ်တ္စြတ္တူပါတယ္) ခ်စ္စရာနာမည္ေလးကို ပိုင္ဆိုင္ထားသူ လီဆူးမပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္တို႕သြားတဲ့ ခရီးစဥ္မွာပါ၀င္သူေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ရယ္..။ ဂါးဂါးရယ္..။ လိပ္ (မ) ရယ္..။ အၾကိဳင္ ရယ္..။ ေပါက္စီရယ္..။ လီဆူးမရယ္။ ေနာက္္တစ္ေယာက္ရယ္ပါ (ဒီေကာင့္ Nick Name ကေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ဖဲ့သလိုျဖစ္ေနမွာစိုးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ထည့္မေရးေတာ့ပါဘူး ) စုစုေပါင္း (၇) ေယာက္ပါ..။

Skate စီးတုန္းက ဒူးေလာက္ပဲ ေညာင္းပါတယ္..။ အခု ႏွင္းေလ်ာ Skate မွာေတာ့ လက္က တုတ္ေခ်ာင္းႏွစ္ေခ်ာင္းကို အားယူၿပီးတြန္းရတဲ့အတြက္ လက္ေမာင္းေတြပါ အီစလံေ၀သြားပါတယ္..။ (စီးေနတုန္းကေတြးထားတဲ့အတိုင္းပဲ ညလည္းေရာက္ေရာ လက္ေမာင္းေတြ ကိုက္ပါေတာ့တယ္..။) ဒီေနရာမွာ ၾကံဳၾကိဳက္လို႕ ႏွင္းေလ်ာစီးနည္း တက္ကနီကြီးေလး နဲနဲေပးလိုက္ပါမယ္..။ (Skate စီးတတ္ၿပီးသူေတြကေတာ့ စက္ဘီးစီးတတ္တဲ့သူ ဆိုင္ကယ္စီးသင္ သေလာက္ပါပဲ) ဒူးနဲနဲေကြးပါ..။ ခါးနဲနဲညြတ္ပါ..။ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ Weight ကို အတင္းအားမထည့္ထားပါနဲ႕ (အတြင္းအားမသံုးပါနဲ႕..။ သံုးပါက ေခ်ာေနတဲ့ႏွင္းျပင္ေပၚမွာ ဖြတ္ကနဲ ဖင္ထိုင္လွ်က္က်ပါလိ့မ္မယ္) စိတ္ကိုေလ်ာ့ထားပါ..။ ႏွင္းေလ်ာစီးတဲ့အျပားႏွစ္ခု Parallel ျဖစ္ဖို႕ကို သတိထားပါ (မထားပါက ထုိအျပား ႏွစ္ခု ေ၀းသြားလွ်င္ ေပါင္ျပဲကာ ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္း ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ပူးသြားပါက ေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္းလိမ္ၿပီးေတာ့ Blackie က် (Black Dream က် မဟုတ္ပါ) က်ပါလိ့မ္မယ္..။) ထို႕ေနာက္ တုတ္တံ ႏွစ္ေခ်ာင္းကို မိမိရဲ႕ေနာက္နားခပ္က် က်ကိုထားကာ အားယူၿပီးတြန္းပါ..။ အရွိန္မရခင္ အနဲငယ္ အားစိုက္ရေပမယ့္ အရွိန္ရသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ဟပ္ထိုးလဲ..။ မွားလို႕…။ သက္ေတာင့္ သက္သာ တြန္းရံုနဲ႕ ရႊီးကနဲ ရႊီးကနဲ သြားပါလိ့မ္မယ္…။

ထိုကဲ့သို႕ စနစ္တက် (ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႕) နာရီ၀က္ေလာက္ ထရိန္နင္ဆင္းၿပီးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အားလံုးဟာ ဂ်ိန္းစဘြန္းနဲ႕ ငါလား ငါလား စီးႏိုင္ေလာက္တဲ့အေျခအေနကို ေရာက္သြားပါေတာ့ တယ္..။ (မယံုပါက ညာသည္ဟု မွတ္ၾကကုန္..)

ဒီေနရာမွာ ဗဟုသုတအေနနဲ႕ တစ္ခုေျပာစရာရွိလာပါတယ္..။ ဒါကေတာ့ အေအးခ်ိန္ပါပဲ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွင္းေလ်ာသြားစီးတဲ့ေန႕က ကြ်န္ေတာ္ ထင္တာမမွားဘူးဆိုရင္ အႏွဳတ္ ၁၅ ရွိပါတယ္..။ (ေသခ်ာတာကေတာ့ အႏွဳတ္ ၁၀ ေအာက္မေရာက္ပါဘူး) ေတာ္ေတာ္ေလး ေအး တယ္လို႕ယူဆလို႕ ရပါတယ္..။ ဒီအတိုင္းလမ္းေလွ်ာက္ေနရင္ လက္ေတြ၊ နားရြက္ေတြ၊ ႏွာေခါင္းေတြ ကိုက္လာသည္အထိ  ေအးေစတဲ့ အေအးခ်ိန္ပါ…။ ဒါေပမယ့္ ႏွင္းေလွ်ာစီးတဲ့အခ်ိန္မွာကေတာ့ လူက ေခြ်းေတြေတာင္စို႕ၿပီး ( ေစာေခြ်းေတြ၊ ေၾကာက္ေခြ်းေတြလားေတာ့ မသိပါဘူး ) ေတာ္ေတာ္ေလး လန္းလန္းဆန္းဆန္း တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႕ အေအးဒဏ္ကို လံုး၀သတိမထားမိေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္အထင္ ဒီဘက္အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ လို အေအးခ်ိန္မ်ားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ႏွင္းေလ်ာစီးၾကျခင္းဟာ အေပ်ာ္အတြက္လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို..။ က်န္းမာေရး အတြက္လည္း အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူျပဳႏိုင္တဲ့ အပန္းေျဖနည္းတစ္မ်ိဳးအျဖစ္ ႏွစ္သက္ၾကျခင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..။ (အစီးမေတာ္ရင္ေတာ့ က်န္းမာေရးမေကာင္းပဲ အေရးေပၚ ေတာ့ ေရာက္သြားႏိုင္ပါတယ္..) ဒီလိုနဲ႕ ၃ နာရီခန္႕ ကေလးေတြနဲ႕အၿပိဳင္အဆိုင္ (ကေလးနဲ႕ေတာင္ မနိုင္ပါဘူး..။ လူၾကီးဆိုရင္ေတာ့ ေျပာမေနပါနဲ႕ေတာ့) စီး ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငွားထားတဲ့ တိုက္ခန္းကို ျပန္ကာ ညေနက်ရင္ ျပဳလုပ္မယ့္ ဂါးဂါးရဲ႕ ေမြးေန႕ အတြက္ ေကြ်းဖို႕ေမြးဖို႕ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္..။

ေမြးေန႕ရယ္လို႕လူအမ်ားၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ကလြဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူ ဒီကိုလာတဲ့ က်န္ တဲ့သံုးေယာက္ (လိပ္ (မ)၊ အၾကိဳင္နဲ႕ ဂါးဂါး) တို႕ဟာ မႏွစ္က ဒီျမိဳ႕မွာေက်ာင္းတက္သြားတဲ့သူေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတုိ႕ဆရာမ ၄ ေယာက္ေလာက္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၄ ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္..။ အိမ္ေထာင္ေတြ ကေလးေတြနဲ႕ ျဖစ္ေနတဲ့ အသက္ၾကီးတဲ့ ဆရာမႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ၈ နာရီေလာက္မွာ ျပန္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ နဲ႕ သက္တူရြယ္တူ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ အခ်ိန္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕အတူ ဆက္လက္ကုန္ဆံုးရင္း (က်န္ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ ဆိုတာ ည ၁၂ နာရီအထိကိုပဲေျပာတာပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုဆို သိပ္ယံုၾကတာမဟုတ္လို႕ ၾကိဳရွင္းျပထားတာပါ ) ကာလုဂါ ခရီးစဥ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးည ကို ကုန္ဆံုးေစခဲ့ ပါတယ္..။

ေနာက္ေန႕မနက္ (၆.၂.၂၀၁၀) မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျပန္မယ့္အခ်ိန္ကို ညေန ၅ နာရီသတ္မွတ္ထားတဲ့အတြက္ မနက္ပိုင္းတစ္ပိုင္းလံုး ဓာတ္ပံုထပ္ရိုက္ဖို႕ အခ်ိန္ရခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေန႕မနက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကို အိမ္ငွားဖို႕ကအစ..။ အစစ အရာရာ ကူညီေပးထားတဲ့ ဆရာမဆိုလည္းဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲဟုတ္တဲ့ Olga နဲ႕ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကပါတယ္..။ သူကအားလံုးကို စီစဥ္ေပးခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕လာမယ့္ ေန႕မွာ အျခားျမိဳ႕ကသူ႕အဖိုးေတြ၊ အဘြားေတြဆီ အလည္သြားေနတဲ့အတြက္ ေမြးေန႕တုန္းက မလာႏိုင္ခဲ့ပါဘူး..။ ( ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ေၾကာက္လို႕ ထြက္ေျပးတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ) ျမိဳ႕ခံပါတာနဲ႕ မပါတာ ဒီေနရာေလးမွာ ေတာ္ေတာ္သိသာပါတယ္။ ေမာင္မင္း ၾကီးသားသံုးေယာက္က ဒီမွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္စာသင္ခဲ့တယ္သာဆိုတာ တစ္ကယ္တမ္းရိုက္မဟဲ့ဆိုေတာ့ ဘယ္သြားရိုက္ရမွန္း မသိၾကေတာ့ပါဘူး (ႏွင္းေတြအကုန္ဖံုးေနတဲ့ အတြက္ ေႏြရာသီတုန္းက လွတဲ့ေနရာေတြဟာ မလွေတာ့တာလဲ ပါပါတယ္) ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ေန႕က Olga ရဲ႕အကူအညီနဲ႕ Kaluga ျမိဳ႕ရဲ႕အလွဆံုး View Point လို႕သတ္မွတ္ရမယ့္ေနရာေလးကို ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာပဲ ဓာတ္ပံုေတြလွည့္ပတ္ရိုက္ရင္း ၄ နာရီ ခန္႕မွာ Olga ကို သူ႕အိမ္ကို ျပန္ပို႕ေပးၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕တိုက္ခန္းကို ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္..။ အိမ္ပိုင္ရွင္က ၄း၃၀ မွာ အခန္းေသာ့လာယူကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း ေဇာ္ပိုင္သီခ်င္း ကို ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္..။ ဘာသီခ်င္းလဲ ? မသိဘူးလား..? ဘယ္သီခ်င္းရွိရမွာလဲ…။ ၿမိဳ႕၀င္ညေပါ့ဗ်ာ…။

P.S- Kaluga မွသူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ စိုးေနလင္းေနာင္၊ေပါက္စီ၊ လီဆူးမ၊ ၾကည္ေဇာ္၊ ညီေလးဥကၠာမင္း၊ Olga တို႕အတြက္ ဒီပို႕စ္ေလးကို အမွတ္တရ ေရးသားလိုက္ပါတယ္..။ အဟဲ..။ ဂါးဂါးရဲ႕ ေမြးေန႕ အမွတ္တရ  ခရီးစဥ္ေလးဆိုရင္လည္း မမွားဘူးေပါ့ဗ်ာ..။

Photo Informations:

Camera: Nikon D90

Lens: Nikon Nikkor 18-105mm VR f3.5-5.6G ED; Nikon Nikkor 70-300mm f4-5.6D

ဒါက Dragonz ရဲ႕ Paper Art လက္ရာပါ

တစ္ကယ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႕ဆိုတာဟာ…။ သူကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ဆင္ႏြဲခြင့္မရလိုက္တဲ့…။ အတိတ္ဘ၀က မိသားစုတစ္စုရဲ႕ ၀မ္းနည္းေက် ကြဲျခင္း ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕တစ္ခုပါပဲ…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေမြးဖြားလာၾကတယ္…။ ထို႕ေနာက္..။ ၾကီးျပင္းလာၾကတယ္..။ ထို႕ေနာက္ အိုမင္းလာတယ္..။ ေနာက္ဆံုး ေသဆံုးၾကတယ္..။ ဘ၀ရဲ႕ Process ေတြဟာတကယ္ပဲရိုးရွင္းလွပါတယ္..။ တစ္စံုတစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေသေသခ်ာခ်ာ စုပ္ကိုင္ႏိုင္ဖို႕ၾကိဳးစားရင္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ေတြ ဘာမွ မေသခ်ာတဲ့ေလာကထဲမွာ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕လမ္းေပ်ာက္ေနခဲ့ၾကတယ္..။ ပူေလာင္ေနခဲ့ၾကတယ္..။ ေမာဟိုက္ေနခဲ့ၾကတယ္…။

ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ လူတို႕ရဲ႕စိတ္ေတြဟာ စကၠန္႕မလွပ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို လွည့္စားေနတတ္ၾကပါတယ္..။ အထိမ္းအမွတ္ေန႕စြဲေတြနဲ႕ ေမြးေန႕ေတြ ကို သိပ္တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ပင္လွ်င္ အခုဆို ကိုယ့္ေမြးေန႕ကို အၿပီးအတိုင္မဟုတ္ေတာင္..။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မွာေမ့ေနတတ္ခဲ့ပါၿပီ…။

အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္ေတြဟာ ဒီႏွစ္ေမြးေန႕မွာ အရင္ႏွစ္မ်ားကထက္ ပိုမိုေအးစက္ေနတတ္ခဲ့ပါၿပီ..။ ၾကည္လင္ျခင္းလဲ မရွိပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ အရင္ႏွစ္ေတြလို အိမ္ကိုဖုန္းဆက္ၿပီး အေဖနဲ႕ အေမကို မကန္ေတာ့ ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ့္ဖုန္းဟာ Service Error ေၾကာင့္ Incoming မရေတာ့တာကို ကြ်န္ေတာ္သိေပမယ့္ သြားမျပင္ခဲ့ပါဘူး..။ ရလဒ္အေနနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန႕မွာ ဖုန္းဆက္ၿပီးဆုေတာင္းၾကမယ့္ သူေတြ…။ Message ေတြပို႕ကာဆုေတာင္းၾကမယ့္သူေတြရဲ႕ ဆုေတာင္းေတြကို ကြ်န္ေတာ္မရနိုင္ေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေထြေထြ ထူးထူး ခံစားရျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး..။

အထူးဆန္းဆံုးတစ္ခုက ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႕မွာ ကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန႕အတြက္ ရည္စူးကာ စိတ္နယ္လြန္ Post Modern ၀တၳဳလတ္တစ္ခုကို တင္ႏိုင္ဖို႕ အတြက္ ညေနကတည္းက ထိုင္ေရးေနခဲ့ပါတယ္…။ အခ်ိန္အားျဖင့္ ၆ နာရီေလာက္ ၾကာသြားပါတယ္..။ ဇာတ္လမ္းအားလံုးမၿပီးခင္ ၃ ပံုႏွစ္ပံုေလာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ေသေသခ်ာခ်ာ Save လုပ္ခဲ့ပါတယ္..။ ဇာတ္လမ္း အားလံုးေရးၿပီး သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မထင္မွတ္ပဲ ကြ်န္ေတာ့္စက္ Over Heat တက္ကာ Shutdown က်သြားပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ဖြင့္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရးထားတဲ့ ဖိုင္တစ္ခုလံုး ျပန္ရွာလို႕မေတြ႕ေတာ့ပါဘူး..။ အမွန္ဆို အားလံုးမဟုတ္ေတာင္ သိမ္းထားတဲ့ ၃ ပံု ၂ ပံုစာေလာက္ေတာ့ ျပန္ရသင့္ပါတယ္..။ အခုေတာ့ ဖိုင္တစ္ခုလံုးေပ်ာက္သြားပါတယ္..။

သာမန္အားျဖင့္ဆိုရင္ ဘာမွ ထူးထူးဆန္းဆန္းမရွိေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ ၀တၳဳတိုထဲမွာ ဘယ္လိုစိတ္နယ္လြန္ေတြနဲ႕ ေသျခင္းတရားကို ေရးထားတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္အသိဆံုးမို႕ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဒီ၀တၳဳတိုဆံုးရွံဳးသြား ျခင္းဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ထူးဆန္းေနခဲ့ပါတယ္..။ အစက ျပန္ေရးဖို႕ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အခ်ိန္လည္းမရွိေတာ့သလို..။ စိတ္လဲမပါေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ အဲ့ဒီ့ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ၀တၳဳတိုအစား ေနာက္မ်ားမွပဲ ကြ်န္ေတာ္ ၀တၳဳရွည္တစ္ပုဒ္ ျပန္လည္ ဖန္တီးၿပီးေရးပါေတာ့ မယ္..။

ေနာက္တစ္ခုက အခု ဒီႏွစ္ ကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန႕မွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ Blog ဟာ Visitor ၅ ေသာင္းေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္..။ အထူးအဆန္းတစ္ခုမဟုတ္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့ကေပးတဲ့ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္တစ္ခုအျဖစ္မွတ္ယူလိုက္ပါတယ္…။

၀တၳဳေကာင္းတစ္ပုဒ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္မသတ္မွတ္ခ်င္ေပမယ့္..။ ကြ်န္ေတာ့္ မိတ္ေဆြေတြအေနနဲ႕ဘ၀မွာ တစ္ခါတုန္းကမွ် မဖတ္ဖူးေသးတဲ့ ဇာတ္လမ္းနဲ႕ ဖြ႕ဲစည္းထားတဲ့ ထူးဆန္းတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြပါ၀င္တဲ့ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ၀တၳဳေလးတစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ကူးထားသလို မတင္ျပႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ပဲ စိတ္မေကာင္းပါဘူး..။ အဲ့ဒီ့ ၀တၳဳပ်က္ဆီးသြားတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ထိခိုက္သြားပါတယ္..။ ရွည္ရွည္ေ၀း ေ၀းေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွဆက္မေရးခ်င္ေတာ့ပါဘူး..။ အခု ဒီပို႕စ္ေလးကို တင္လိုက္တာလည္း အမွတ္ တရသေဘာမ်ိဳး..။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုခ်စ္တဲ့ ဆုေတာင္းေပးခ်င္ၾကတဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မေတြအေနနဲ႕ ဆုေတာင္းေပးႏိုင္ေအာင္ တင္လိုက္တဲ့ သေဘာပါပဲ..။

အရင္ႏွစ္ေတြကလို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္ဆင္ၿပီး အေလးအနက္ထားမလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး…။

ကဲ…။ စိတ္ညစ္စရာေတြထားလိုက္ဗ်ာ…။

ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႕ ၂၅ ျပည့္ပါၿပီ…။ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အေရးပါတယ္လို႕ လူေတြသတ္မွတ္တဲ့ အသက္အရြယ္ အခ်ိဳး အေကြ႕တစ္ခုကို ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ…။ အေရွ႕မွာ ဘယ္လိုစိတ္ေခၚမွုေတြ..။ ရင္ဆိုင္မွဳေတြနဲ႕ ဆက္ေတြ႕ရဦးမလဲ..။ ဘ၀ကေတာ့ ဇာတ္ရွိန္ျမင့္ၿပီးရင္း ျမင့္လာၿပီလို႕ ေျပာရင္း…။

P.S- အေဖနဲ႕ အေမ့ကိုေတာ့ စိတ္ထဲကေနပဲ မွန္းၿပီး ဦးခ်ကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္…။

ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတေလးဘာေလးလဲ ယူရင္း…။ ကြ်န္ေတf္ရိုက္လာတဲ့ ပံုေလးေတြလည္း ခံစားၾကည့္ၾကတာေပါ့။ အရင္က တိုးလို႕တြဲေလာင္းနဲ႕ ေရးဖို႕က်န္ေနတဲ့ သို႕ ယူရယ္ေတာင္တန္းမ်ား ကိုလည္း အဲ့ဒီ့တုန္းက ေရးသလို ခရီးသြားမွတ္တမ္းသေဘာမ်ိဳးနဲ႕မဟုတ္ပဲ အခုလို ပံုေလးေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕အတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ခရီးသြားလို႕ရေအာင္ ျပန္စီစဥ္ၿပီး တင္ေပးပါ့မယ္..။ ဒီၾကားထဲမွာ ဓာတ္ပံုရိုက္နည္း နည္းနည္းပါးပါးလည္း (ကြ်န္ေတာ္ တတ္သေလာက္ေလး) ထည့္ၿပီးပြားသြားလို႕ရတာေပါ့..။ တစ္ခ်က္ခုတ္…။ အပိုင္းပိုင္းျပတ္ေပါ့…။

ကဲ…။ ဒါဆိုလည္း လစ္လိုက္ၾကစို႕…။

ဒီႏွစ္ေဆာင္းရာသီကေတာ့ Media ေတြရဲ႕အေျပာအရ ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္အတြင္း အေအးဆံုးနဲ႕ ေနပြင့္တဲ့ရက္ အမ်ားဆံုးအျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္သြား ပါသတဲ့..။ ေႏြရာသီ ၿပီးကတည္းက ေက်ာင္းနဲ႕ အေဆာင္၊ အေဆာင္န႕ဲေက်ာင္းကို တစ္ေန႕ ၂ မိနစ္ေလာက္ ေျခတိုေအာင္ ေလွ်ာက္လိုက္ရၿပီးတဲ့ သကာလ..။ စာေမးပြဲေပါင္းမ်ားစြာကို ဆရာနဲ႕ တပည့္..။ တပည့္နဲ႕ဆရာ..။ ဆရာကဆရာလား..။ တပည့္က တပည့္လား..။ ဘတစ္ျပန္၊ က်ားတစ္ ျပန္ အပြဲပြဲႏႊဲကာ ေအာင္ပြဲဆင္ၿပီးတဲ့သကာလ…။ ပထမႏွစ္၀က္ရဲ႕ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေရႊေရာင္ကာလၾကီးသို႕ ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္…။

သို႕ကလိုဆိုရင္ပဲ…။ ေက်ာင္းမဖြင့္ခင္ကတည္းက စီစဥ္ထားေသာ (သိပ္ေတာ့ သြားခ်င္ပံုမရပါဘူး ) Kaluga ခရီးစဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ လုပ္ပါေတာ့တယ္..။ ဟိုမွာရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒုကၡမေပးခ်င္တာက တစ္ေၾကာင္း။ (ေနာက္ပိုင္းေတြ ဖတ္ၿပီးတဲ့အခါက်မွ ဒုကၡမေပးခ်င္လို႕ပဲ ေတာ္ေတာ့တယ္လို႕ ေမတၱာမပို႕ ၾကပါနဲ႕ ) လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဇယားေလးေတြခင္း..။ ဟုတ္ပါဘူး..။ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ခ်င္တာက တစ္ေၾကာင္း ေၾကာင့္ အိမ္ခန္းတစ္ခုကို အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ဆရာမ (ဆရာမဆိုေပမယ့္ သက္တူရြယ္တူ သူငယ္ခ်င္း ေတြလိုပါပဲ ) ရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ ေစ်းသက္သက္သာ သာ ငွားလိုက္ၾကပါတယ္..။ ဒီလိုနဲ႕အစစအရာရာ အားလံုး စီစဥ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့…။

မနက္ ၆ နာရီ က ထြက္မယ္ဆိုၿပီး စီစဥ္ထားေသာ္လည္း….။ မိတ္ကပ္လိမ္းေနေသာ Facebook တြင္နာမည္ ၾကီးေနသည့္ ဓာတ္ပံုႏွင့္ Paper Art ပညာရွင္ Dragonz (နာမည္အရင္းမွာ – အစိုး) …။ ထို မိတ္ကပ္လိမ္းေသာ Dragonz (ၾကားမၾကားဖူးေပါင္..။ နဂါးမိတ္ကပ္လိမ္းတယ္လို႕) အား မိတ္ကပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အနီးကပ္ တာ၀န္ယူ ၾကီးၾကပ္ျပင္ဆင္ေပးေနေသာ မာမီၾကိဳင္ (ေခၚ)အၾကိဳင္…။ သြားခါနီးလာခါနီးအထိ ဆိုင္ရာပိုင္ရာ မႏွဲၾကီး..။ အဲ..။ မမၾကီးထံမွ ခရီးသြားခြင့္ အမိန္႕မရေသးေသာ မာမီလိပ္(မ) ေခၚ အထြန္း …။ စသည္ျဖင့္ ၎တို႕၏ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ အေရးၾကီးတာ၀န္နဲ႕ ၀တၳရားမ်ား ၿပီးျပတ္သည္ကို ေစာင့္ရင္း မနက္ ၉ နာရီ (ကို ၅၅ မိနစ္ေလးပဲ စြန္းပါတယ္) ေက်ာ္တြင္ စတင္ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါတယ္..။

ႏွစ္နာရီခန္႕ ကားစီးၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ႏွင္းေတြတၿမိဳ႕လံုးဖုံးလႊမ္းကာလွပေနတဲ့ ကာလုဂါျမိဳ႕ေလးသို႕ စတင္ ေရာက္ရွိခဲ့ပါေတာ့တယ္..။ (အမွန္က ေတာ့ တစ္ႏိုင္ငံလုံး ႏွင္းကဖံုးေနတာပါ..။ ကဗ်ာမ်ား ဆန္မလားလို႕ နဲနဲႏုၾကည့္တာ..။ )

ေအာက္ (ကဓာတ္ပံု) ကိုၾကည့္ပါ..။ ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကားဆုိက္တဲ့ ဘူတာရံုပါ..။ ဟုတ္ဖူး…။ ဘူတာဆိုက္တဲ့ ကားရံုပါ..။ ဟင္..။ ကားဆိုက္ တဲ့ ရထားရံု..။ ရထားစီးတဲ့ ကားရံု..။  ဟာ…။ ထားေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း မေရးတတ္ေတာ့ဘူး..။ ႏွစ္ခုစလံုး အဲ့ဒီ့မွာ အတူတူဆိုက္တယ္..။ ဒီလိုပဲ သေဘာေပါက္ ေပးၾကပါေတာ့..။

အဲ့ဒီ့မွာ ကားေပၚကဆင္းၿပီး အူလည္ အူလည္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူလယ္ (လူလည္မဟုတ္ပါ) ၄ ေယာက္ကုိ ညီငယ္တစ္ေယာက္မွ လာၾကိဳသျဖင့္ သူတို႕အေဆာင္သို႕လိုက္သြားကာ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လာမယ္ ဆိုလို႕ ၎တို႕၏ မ်က္ရည္ေလးမ်ားျဖင့္ ခ်က္ျပဳတ္ထားေသာ ၾကက္အသဲ..။ ပဲဟင္း..။ ၾကက္သြန္ခ်ဥ္ စသည့္ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံပါေတာ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၄ ေယာက္ ထမင္းစားပံုအား ၾကည့္ကာ သူတို႕ရြာမွေခြးၾကီး ေအာင္နက္အား သတိရသြားပံုရပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ခ်က္ေကြ်းတဲ့သူရဲ႕ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္စေတြေတာင္ စို႕လို႕(ငါေတာ့ ဒီလ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ေတာင္ နပ္မွန္ပါေတာ့မလားကြယ္)..။ ဂ်ယ္ၾကီး..။ မွားလို႕..။ ငယ္ၾကီးေခၚ ေနေနေလး ခမ်ာမွာလည္း သူ႕ေရခဲေသတၱာထဲက ထုတ္ေပးလိုက္ရတဲ့ ေငြေရာင္နဲ႕ အစိမ္းေရာင္ စပ္ထားတဲ့ ဗူးေလးေတြကိုၾကည့္ကာ ပုဆိုးနဲ႕ မ်က္ရည္ တြင္တြင္သာ သုတ္ လို႕ေနပါတယ္..။

ပြဲေတာ္ဆက္ေနတဲ့ ပံုေတြကေတာ့ ၇ ရက္သားသမီး အစားအေသာက္ေတြပ်က္ကုန္မွာစိုးလို႕ မတင္ေတာ့ပါဘူး..။ ထိုကဲ့သို႕ မသဓၶါေရစာမ်ားကို အလိုက္ကန္းဆိုးမသိ စားေသာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငွားထားတဲ့ အိမ္ကိုသြားေရာက္ကာ ပစၥည္းမ်ားကို စတည္းခ်…။ ညေနဘာ လုပ္ၾကမယ္ဆိုတာ အစီအစဥ္ေလး ဘာေလးဆဲြ..။ (အမွန္က ဆြဲစရာမလိုပါဘူး။ ဟိုအေဆာင္ကိုပဲသြားၿပီး ညစာသြားစားရံုပါပဲ ) ဒီညေတာ့ လူေတြလဲကလည္းၿပိဳင္း..။ စားထား (ေသာက္ထား) တာေတြကလည္းမ်ား…။ ခရီးကလည္းပန္းႏွင့္..။ ပထမ လာတုန္းက အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ပံုရိုက္မယ့္ အစီအစဥ္ေတာင္ ဘယ္နားေရာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ေအာင္ပင္ ပက္ပက္စက္စက္ အနားယူ အိပ္စက္ၾကပါေတာ့တယ္..။

ေနာက္ေန႕ကိုေတာ့ အားလံုးပဲ (ညက သူမမူးပါဘူးဟု တစ္ညလံုးေအာ္ေနေသာ မိတ္ကပ္လိမ္းသည့္ နဂါးၾကီးမွ အပ) တက္ၾကြစြာ ေစာေစာစီးစီးနိုး ၾကပါတယ္..။ အားလံုး ရယ္ဒီျဖစ္ေတာ့ ဒီေန႕ရဲ႕ ပထမဆံုးအစီအစဥ္ျဖစ္တဲ့ (ထံုးစံအတိုင္း ) အေဆာင္ကိုသြားကာ ထမင္းစားၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ တစ္သက္န႕ဲတစ္ကိုယ္မွာ မ်က္ရည္က်ေနေသာ “ေပါက္စီ” (သူ႕ကိုယ္သူေတာ့ “မိုးတိမ္” ပါတဲ့ခင္ဗ်ာ ) ကိုပထမဆံုးအၾကိမ္ျမင္ေတြ႕ ဖူးခဲ့ျခင္းဟာ ကာလုဂါျမိဳ႕ခရီးသြားမွတ္တမ္းရဲ႕ အေရးပါတဲ့ မွတ္တမ္းတစ္ခုအျဖစ္ ထင္က်န္ခဲ့ပါတယ္…။ စား (ေသာက္) ၿပီးတဲ့ေနာက္ မွာေတာ့ ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ ဆရာမမ်ားနဲ႕သြားေတြ႕..။ လက္ေဆာင္ေတြ ဘာေတြေပး..။ အဲ့ဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အဓိက Plan ျဖစ္တဲ့ ဒါ့ပံုရိုက္တဲ့ လုပ္ငန္းကိုစၾကပါေတာ့တယ္..။

ဒီခရီးစဥ္ေလးကေတာ့ အေပ်ာ္သြားတာကတစ္ေၾကာင္း၊ ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႕သီးသန္႕သြားတာကတစ္ေၾကာင္း၊ ႏွင္းေဖြးေဖြးက်ေနတဲ့ ေဆာင္းတြင္းၾကီး ျဖစ္ေနတာကတစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္..။ ထင္ရွားတဲ့ ျပတိုက္ေတြ၊ အထင္ကရ ေနရာေတြကို ထဲထဲ၀င္၀င္မေလ့လာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး..။ အျပင္ကေန မွတ္တမ္းတင္ရံုေလာက္ပဲ ဓာတ္ပံုေတြရိုက္ခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေန႕ကရိုက္ခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ေ၀မွ်ရင္းနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ Kaluga ခရီးစဥ္ ပထမပိုင္း ေလးကို ခဏနား လိုက္ရေအာင္ဗ်ာ…။

The Absent

The Rays...

P.S- ရိုက္လာတဲ့ပံုအားလံုးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး..။ ေကာင္းႏိုးရာရာေလးေတြပါ..။ ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္ပံုေတြကို Size ေလ်ာ့ခ်ထားတဲ့အတြက္ quality က်ႏိုင္ပါတယ္..။ ႏွစ္သက္တဲ့ပံုရွိလို႕ လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေတာင္းႏိုင္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ Original Size နဲ႕ပံုေတြ ပို႕ေပးပါ့မယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ပါတဲ့ပံုေတြကေတာ့ အားလံုးအစား အေသာက္ေတြပ်က္ကာ အိပ္မက္ဆိုးေတြမက္မွာဆိုးလို႕ မတင္ေတာ့ပါဘူး..။ Facebook က ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မေတြကေတာ့ ဒီဒဏ္ကို သိသိၾကီးနဲ႕ ခါးစီးခံလိုက္ၾကရပါတယ္..။

သာမန္ေသာက္ေနၾက ႏြားႏို႕တစ္ခြက္သည္။ သာမန္ညွစ္ေနက် ႏြားမတစ္ေကာင္ထံမွ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သို႕ေသာ္ ထိုသာမန္မဟုတ္ေသာ သာမန္ ႏြားႏို႕သည္..။ သာမန္အတိုင္း ညွီစိမ့္ေသာ အနံ႕အရသာ ရွိပါလိ့မ္မည္။ သာမန္အတိုင္း အလိုအလွ်ာက္ဟလာေသာ ပါးစပ္ေပါက္မွ တစ္ဆင့္..။ သာမန္အတိုင္း လည္ေခ်ာင္းအတြင္းသို႕ စီး၀င္သြားသည္မွာ တကယ့္ သာမန္ ျဖစ္စဥ္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ခႏၶာကိုယ္သည္ သာမန္ေန႕မ်ားေလာက္ ႏြားႏို႕ရဲ႕ အဟာရကို လိုခ်င္မွ လိုပါလိ့မ္မည္။ သို႕ေသာ္ သင္သည္ သာမန္အတိုင္း Drill  တစ္ခုကို လိုအပ္သည္ျဖစ္ေစ မလိုအပ္သည္ ျဖစ္ေစ အလိုေလွ်ာက္လုပ္ေနမိေၾကာင္းကို သာမန္အားျဖင့္ သိရွိမည္မဟုတ္ေပ..။

သာမန္အတိုင္း ညွစ္လိုက္ေသာ သင့္ရဲ႕သြားတိုက္ေဆးဘူးသည္ သင့္စိတ္ထဲတြင္ ဘာမွ ထူးျခားမေနေသာ္လည္း…။ မေန႕က တိုက္ခဲ့ေသာသင့္ရဲ႕ သြားတိုက္ေဆးဘူးထက္ အနဲငယ္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်သြားေၾကာင္းကို သာမန္အားျဖင့္ သင္ သတိထားမိမည္ မဟုတ္ပါ။ သင္သည္ သာမန္အတိုင္း ပင္ ေရခ်ိဳးခန္းရဲ႕ နံရံမွာ ကပ္ထားေသာ မွန္အား ၾကည့္ေပလိ့မ္မည္။ ထိုအခါ…။ ထုိမွန္သည္ သင္ ယခင္ေန႕က အသံုးျပဳခဲ့ေသာ မွန္ထက္ သာမန္ အတုိင္း အနဲငယ္ မွဳန္၀ါးလာေၾကာင္း…။ သင့္ရဲ႕ ဆံပင္မ်ားသည္ သာမန္ထက္ အနဲငယ္ပိုရွည္လာေၾကာင္း..။ သင့္ရဲ႕ အေရျပားမ်ားသည္ သာမန္ အတိုင္း တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ တြန္႕ေၾကလာေၾကာင္း..။ သင့္ရဲ႕ သက္တမ္းသည္ သာမန္အတိုင္း ပိုမိုအိုမင္းလာေၾကာင္း…။ စသည့္ သာမန္ေပါင္း မ်ားစြာအား..။ သာမန္အားျဖင့္…။ သင္ လွ်စ္လွ်ဴ ရွဳလိုက္ျခင္းမွာ သာမန္ေန႕ရက္တစ္ခုရဲ႕ သာမန္ရိုးက် အစတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။

သာမန္မနက္ခင္းတစ္ခုတြင္..။ သာမန္ပဲျပဳတ္သည္တစ္ေယာက္သည္…။ သာမန္ေအာ္ေနၾကအတိုင္းေအာ္ကာ လွည့္လည္ေရာင္းခ်ေနႏိုင္ပါသည္..။ သို႕ေသာ္ ပဲျပတ္ရဲ႕ ေစ်းကေတာ့ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ထိုနည္းတူ ထိုပဲျပဳတ္သည္ရဲ႕ေတာင္းထဲက ပဲျပဳတ္ေတြသည္ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ျဖစ္ခ်င္မွလည္း ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ပဲျပဳတ္သည္ ဆိုေသာ ပညတ္သည္ သာမန္ ျဖစ္သည္…။ သို႕ေသာ္ ထိုပဲျပဳတ္ကို ေရာင္းေသာ သူရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ မေန႕ကအတိုင္း သာမန္ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္ပါလိ့မ္မယ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္)..။ ထို႕အတူ ပတ္၀န္းက်င္သည္ သာမန္ မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္) ေလထုသည္ သာမန္မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ ပိုညစ္ညမ္းလာပါတယ္) ယဥ္ေက်းမွဳ သည္ သာမန္မဟုတ္ (မေန႕ကထက္ပို ညစ္ညမ္းလာပါတယ္)… ထို႕ေၾကာင့္ ယေန႕သာမန္မ်ားသည္ သာမန္ အားျဖင့္ မေန႕က သာမန္မ်ားႏွင့္ တူသေယာင္ေယာင္ရွိေသာ္လည္း သာမန္အတိုင္း မေန႕က သာမန္မ်ား မဟုတ္ၾကေတာ့သည္မွာ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါသည္။

Company ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို သာမန္မဟုတ္ေသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ပိုင္ဆိုင္ထားေသာ သာမန္သူေဌးဟု သူ႕ကိုသူထင္ေနေသာ သူေဌးတစ္ေယာက္၏ သာမန္အသံုးစရိတ္သည္ သာမန္လူတန္းစား မိသားစု ေပါင္းမ်ားစြာ၏ သာမန္ရိုးက် ရွာေဖြထားေသာ ေငြေၾကးဥစၥာတို႕ႏွင့္ သာမန္အတိုင္း အခ်ိဳးတူညီျခင္းမရွိသည္မွာ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္တစ္ခုအျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သာမန္အတိုင္း သတ္မွတ္လို႕ ရႏိုင္မည္ မထင္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အရြယ္အစားအတိုင္းျဖစ္သည္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အေလးခ်ိန္အတိုင္း ျဖစ္သည္။ ေငြစကၠဴသည္ သာမန္အတိုင္း စုတ္ျပဲေလ့ရွိသည္။ သို႕ေသာ ထိုေငြစကၠဴရဲ႕ တန္ဖိုးသည္ ထူးျခားစြာ သာမန္တန္ဖိုးအတိုင္း ျဖစ္မေနသည္မွာ သာမန္အတိုင္း ဟုတ္ပါေလစ..။

သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌး၏ သာမန္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္သည္…။ သာမန္မိသားစုတစ္စုရဲ႕ သာမန္ ထမင္း၀ိုင္းေပါင္း ၁၀၀ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌး၏ သာမန္ အႏွိပ္ခန္းေၾကးသည္..။ သာမန္ မိသားစု တစ္စု၏ သာမန္ ဒဏ္ေက်ေဆးဘူးေပါင္း သိန္းႏွင့္ ခ်ီကာ ညီမွ်သည္။ သာမန္မဟုတ္ေသာ ထိုသူေဌးရဲ႕ Hammer တစ္စီးသည္ သာမန္ မိသားစု တစ္စုလံုးရဲ႕ ဖင္ေနာက္မီွးတစ္ပိုင္းျပတ္ေနေသာ ရာဘာဖိနပ္ ေပါင္း သန္းႏွင့္ခ်ီကာ ညီမွ်သည္။ သို႕ေသာ္ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ေသာ သာမန္လူမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕သည္ သာမန္အတိုင္းပင္ လက္ပိုက္ ၾကည့္ေနသည္မွ လြဲကာ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ၾကျခင္းမွာလည္း သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။

သာမန္ေၾကြက်သြားေသာ ပန္းတစ္ပြင့္၏ ဇာတ္သိမ္းသည္…။ သာမန္ ေကြ်ၾကသင့္သည့္ ရာသီဥတုတစ္ခု မဟုတ္ခဲ့သည္မွာ သာမန္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ သာမန္ရိုးက် သတ္မွတ္ႏိုင္ရန္ အေတာ္ပင္ ခက္ခဲေပလိ့မ္မည္။ ထို ပန္းပြင့္ေလးတစ္ပြင့္၏ အညွာတိုင္သည္ သာမန္ ပန္းပြင့္မ်ားကဲ့သို႕ ရွိသင့္ေသာ ခံႏိုင္ရည္ အရည္အခ်င္းမျပည့္မွီသို႕ေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ သာမန္ ပန္းပြင့္ေလးမ်ား တိုက္ခတ္ခံရေလ့ရွိေသာ သာမန္ ေလေျပတို႕ထက္ ျပင္းထန္သည့္ သာမန္မဟုတ္ေသာ ေလေျပတို႕ပိုမိုတိုက္ခတ္ျခင္း ခံရသို႕ေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ ထုိပန္းပြင့္ေလး၏ အလွသည္ သာမန္ ပန္းပြင့္မ်ား၏ အလွထက္ ပိုမိုထူးကဲ၍ သာမန္မဟုတ္ကာ လွပေနေသာေၾကာင့္ သာမန္မဟုတ္ေသာ လက္မ်ား၏ ခူးေျခြ ခ်နင္းျခင္း (သို႕မဟုတ္) ပန္ဆင္ျခင္း ကို သာမန္အတိုင္း ခံလိုက္ရျခင္းေလာ…။ ဒီအရာတို႕သည္ သာမန္ျဖစ္စဥ္မ်ားပင္ေလာ..။ သို႕မဟုတ္ သာမန္ မဟုတ္ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ားေလာ…။ သို႕ေသာ္ ထိုပန္းပြင့္ေလးသည္ သာမန္ အနိစၥ တစ္ခုရဲ႕ သေဘာကို သာမန္အတိုင္းပင္ ရိုးရိုးေလး သက္ေသျပခဲ့ သည္။ သူသည္ သာမန္ဖူးပြင့္ခဲ့သည္…။ ထို႕ေနာက္ သာမန္ ေၾကြလြင့္သြားခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ သူ႕ရဲ႕ လွပခ်ိန္ (သို႕မဟုတ္) လွပခြင့္ သက္တမ္းသည္ သာမန္အခ်ိန္ကာလထက္ တိုေတာင္းခဲ့ျခင္းကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ မ်က္စိစံုမိွတ္ကာ သာမန္ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု အျဖစ္ပဲ သတ္မွတ္လိုက္ၾကပါစို႕…။

သာမန္ လည္ပတ္ေနေသာ ကမာၻေျမျပင္သည္ လူတို႕၏ ျပဳျပင္ဖန္တီးမွဳေၾကာင့္သာ ညီညာေနသေယာင္ထင္ရ ေသာ္လည္း…။ သာမန္အတိုင္းတြင္မူ မည္သို႕မွ် ညီညာျခင္းမရွိသည္ကို သာမန္အသိတရားတစ္ခုျဖင့္ သိရွိႏိုင္သည္။ ထို႕အတူ ကြ်န္ေတာ္တို႕သာမန္သတ္မွတ္ထားေသာ မ်ဥ္းေျဖာင့္တို႕ သည္ တစ္ကယ္တမ္းတြင္ မ်ဥ္းေျဖာင့္ အစစ္အမွန္မ်ား မဟုတ္ၾကဟု ကြ်န္ေတာ္ေျပာလွ်င္ သင္သည္ သင့္ရဲ႕ ေမြးရာပါဦးေခါင္းကို သာမန္အတိုင္း ခါရမ္းပါလိ့မ္မည္..။ အကယ္ေရြ႕သင္သည္ ဘယ္သန္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါက သင့္ဦးေခါင္းကို သာမန္အတိုင္း ဘယ္မွ ညာသို႕ခါရမ္းမည္ျဖစ္ကာ..။ ညာသန္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါက သာမန္အတိုင္း ညာမွ ဘယ္သို႕ ခါရမ္းလိ့မ္မည္ ျဖစ္သည္။

သင္မသိေသးေသာ အရာတစ္ခုကို သာမန္အတိုင္းကြ်န္ေတာ္ ေျပာျပလိုသည္။ ေလာကတြင္ သာမန္ရိုးက် ေျဖာင့္တန္းမွဳ (သို႕မဟုတ္) မ်ဥ္းေျဖာင့္ဆို သည္မွာ မည္သည့္အခါကမွ် ေပၚေပါက္ခဲ့ျခင္းမရွိပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မ်ဥ္းေျဖာင့္ဟု သာမန္သတ္မွတ္ထားေသာ မ်ဥ္းေၾကာင္းမ်ားအားလံုးသည္။ သာမန္  ေရမ်က္ႏွာျပင္တစ္ခု၏ ညီညာမွဳ (ေရျပင္ညီ) ကို အေျခခံကာ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ရာတြင္ ထိုပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္သည္ လည္း ဒီကမာၻေပၚရွိအျခားေသာ အရာမ်ားအားလံုးကဲ့သို႕ပင္ မ်ဥ္းေကြးတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္းကို သာမန္မ်က္စိျဖင့္ သင္မသိႏိုင္ေသာ္လည္း…။ သာမန္ေန႕ရက္မ်ားမွ လြန္ေျမာက္ကာ အာကာသရဲ႕ တစ္ေထာင့္ တစ္ေနရာကေန သင္ၾကည့္ခြင့္ရမည္ဆိုပါက သိရွိႏိုင္ေပလိ့မ္မည္…။ ထို႕ေၾကာင့္ ဒီကမာၻေလာကတြင္ စစ္မွန္ေသာ ရိုးေျဖာင့္မွဳဆိုသည္မွာ တစ္ကယ္မရွိေၾကာင္း သာမန္စဥ္းစားၾကည့္ရံုျဖင့္ သိႏိုင္သည္။

ညသည္ သာမန္အတိုင္း အေမွာင္တို႕ကို သယ္ေဆာင္လာခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ နီယြန္မီးတိုင္တို႕သည္ သာမန္အတိုင္း ထြန္းလင္းျခင္းရွိမရွိကုိ သာမန္အားျဖင့္ သင္မသိႏိုင္…။ မေန႕က ထိန္ထိန္ၿငီးေနေအာင္ ထြန္းလင္းခဲ့ေသာ နီယြန္ မီးသီးအခ်ိဳ႕သည္ ဒီေန႕တြင္ သာမန္အတိုင္း ထြန္းလင္း ႏိုင္စြမ္းမရွိပဲ ၿငိမ္သက္စြာျဖင့္ ျမိဳ႕ျပညကို ႏွဳတ္ဆက္ခြဲခြာသြားေသာ မီးတိုင္မ်ား မ်ားစြာရွိေနႏိုင္သည္ကို သာမန္ကာလွွ်ံကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လက္လွ်ဴ ရွဳလိုက္ၾကပါစို႕…။ ေကာင္းကင္သည္ သာမန္အတိုင္း က်ယ္ျပန္႕ေနလိ့မ္မည္။ သာမန္အတိုင္း ေမွာင္မဲေနလိမ့္မည္။ ထို႕အတူ ေကာင္းကင္ေပၚမွ ၾကယ္မ်ားသည္လည္း သာမန္အတိုင္း ထြန္းလင္းေနလိ့မ္မည္။ သို႕ေသာ္ မေန႕ညက သာမန္အတိုင္း သင္အိပ္ေနခ်ိန္မွာ ေၾကြက်သြားေသာ ၾကယ္တစ္ပြင့္ေၾကာင့္ရွိေၾကာင္းႏွင့္…။ ဒီေန႕ေကာင္းကင္တြင္ ထိုၾကယ္တစ္ပြင့္ေလ်ာ့သြားေၾကာင္းကို သင္သည္ သာမန္အတိုင္းပင္ မသိလိုက္ မသိဖာသာ ေနတတ္ခဲ့သည္။ လူတို႕သည္ အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအား ကိုယ့္အတြက္အက်ိဳးအျမတ္မရွိႏိုင္ဟု ယူဆပါက မိမိတို႕ႏွင့္ မသက္ဆိုင္ သလိုေနတတ္ၾကျခင္းမွာ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္ စဥ္တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။

သင္သည္ ကြ်န္ေတာ့္၏ သာမန္ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္အား သာမန္မ်က္စိျဖင့္ ဖတ္ေပလိ့မ္မည္။ သာမန္ မ်က္စိ အားမေကာင္းေသာ သူတို႕သည္ သာမန္ မ်က္မွန္တစ္လက္အားတပ္ကာ ဖတ္ၾကေပလိ့မ္မည္။ ထို႕ေနာက္ သာမန္မ်ားစြာျဖင့္ က်င့္သားရေနေသာ သင့္ရဲ႕ မ်က္လံုးႏွင့္ ဦးေႏွာက္တို႕သည္ ကြ်န္ေတာ္ေရးထားေသာ စကား လံုးမ်ားေနာက္သို႕ သာမန္အတိုင္း ဘယ္မွညာသို႕ အေျပးလိုက္ၾကေပလိ့မ္မည္..။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ သည္သည္ သာမန္အတိုင္း ေခါင္းကုတ္ေကာင္း ကုတ္ပါလိ့မ္မည္..။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ သာမန္အတိုင္း ျပံဳး ေကာင္းျပံဳးပါလိ့မ္မည္..။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္..။ သာမန္အတိုင္း ႏွစ္ေခါက္သံုးေခါက္ ျပန္ဖတ္ေနႏိုင္သည္။ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ သာမန္အတိုင္း သင္နားလည္ခ်င္မွ နားလည္လိ့မ္မည္။ သို႕ေသာ္ ထိုအရာမ်ားႏွင့္ ျဖစ္စဥ္ မ်ားအားလံုးသည္ သာမန္မ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္။

ဒီလိုနဲ႕…

စကၠန္႕တို႕သည္ သာမန္ အတိုင္းခရီးဆက္ၾကကာ…။ ညသည္ သာမန္အတိုင္း ျပန္လည္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါလိ့မ္မည္…။ သို႕ေသာ္ ဒီည အဖို႕ေတာ့ သင္သည္ သာမန္ညမ်ားအတိုင္း သာမန္အေတြမ်ားျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေကာင္းမွေပ်ာ္ပါလိမ့္မည္…။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သင္သည္ ယခုအခ်ိန္မွစ၍ မိမိသည္ သာမန္မ်ားၾကားတြင္ သာမန္မ်ားအတိုင္း ေန႕စဥ္ လည္ပတ္ေနေသာ သာမန္လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို သာမန္ထက္ အနဲငယ္ ထူးျခားစြာ သထိထားခဲ့ မိေသာေၾကာင့္ ပင္ျဖစ္သည္။

P.S- သာမန္စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည့္ သာမန္ အက္ေဆး တစ္ပုဒ္သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း…။

စိတ္ထဲရွိတာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာခ်င္လို႕ေရးတာပါ..။ ဘာအက်ိဳးမွ ရွိနိုင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ကိုေတာ့ အတိအက် အာမခံပါတယ္ ..။

ယံုခ်င္မွေတာ့ ယံုၾကပါလ့ိမ္မယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို ကိုယ္တိုင္ ဖြင့္မၾကည့္တာ ၂ လေက်ာ္သြားပါၿပီ ။ ဘာေၾကာင့္ဖြင့္မၾကည့္ မိတာလည္း ဆိုတာကေတာ့ အေၾကာင္းမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္သလို..။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း ဘာေၾကာင့္မွန္း တစ္ကယ္မသိႏိုင္တာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါ လ့ိမ္မယ္..။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ စာေတြေရးသည္ျဖစ္ေစ မေရးသည္ျဖစ္ေစ ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့ကို ဘယ္တုန္းကမွ မပိတ္ခဲ့ပါဘူး…။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့…။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ့္ ဘေလာ့ဆိုတာကို ဖဲၾကိဳးျဖတ္ၿပီး မဖြင့္လွစ္ခဲ့လို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

ဘာေတြလုပ္ေနလဲ..? ဘယ္ေတြေပ်ာက္ေနလဲ…? ဘယ္သူမွမေမးေပမယ့္…? ကိုယ့္ကိုယ္ကို နာမည္ၾကီး လူသိမ်ားၿပီးေတာ့ လူေတြ စိတ္၀င္စားေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပံုစံဖမ္းၿပီး ေျပာၾကည့္ခ်င္ပါတယ္..။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ လိုင္းေျပာင္းသြား (တစ္မ်ိဳးမထင္ၾကပါကုန္) လို႕ပါ..။ အမွန္က လိုင္းေၾကာင္သြားတယ္လို႕ ေျပာလည္း ရပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ အခု အုန္းသီးတစ္လံုးရထားပါတယ္..။ ေန႕ေန႕ညည ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီ့ အုန္းသီးကို ကိုင္ကာ ဖင္တစ္ျပန္ေခါင္းတစ္ျပန္ေလ့လာေနပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ၀ါသနာတစ္ပင္ကေန အျခားတစ္ပင္ကို ခဏခဏခုန္ကူးတတ္တဲ့ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္မို႕ပါ..။

အရာရာကို စိတ္၀င္စားလြယ္တယ္…။ ေလ့လာလြယ္တယ္…။ တတ္ေျမာက္လြယ္တယ္…။ ကြ်မ္းက်င္လြယ္တယ္…။ ဒါေပမယ့္….။ ၿငီးေငြ႕လည္း လြယ္တတ္ပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ၿငီးေငြ႕မသြားတဲ့ အရာေတြ…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ထဲက ဘယ္လိုမွ ထုတ္ျပစ္လို႕မရႏိုင္ တဲ့အရာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္…။ Romantic ဆန္ဆန္ေတြ…။ နက္နက္နဲနဲေတြ မေတြးၾကပါနဲ႕..။ ကြ်န္ေတာ္ အအိပ္၊အစားနဲ႕ ေဆးလိပ္ကိုေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ မၿငီးေငြ႕ခဲ့ပါဘူး…။ အႏွဳတ္ ၂၀ ေလာက္ေရာက္ေနတဲ့ ႏွင္းေတာထဲမွာ ေဘာလံုးကန္ရဲ ေလာက္တဲ့ သတၱိမရွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ္…။ အခုဆိုေပါင္ခ်ိန္က ၁၅၀ ေက်ာ္စျပဳလာပါၿပီ…။

အခုဆို ပထမႏွစ္၀က္စာေမးပြဲၿပီးလို႕ ဒုတိယႏွစ္၀က္ ျပန္စေနပါၿပီ..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ဘ၀ကေနၿပီးေတာ့ မၾကာေတာ့တဲ့ ကာလမွာ ရရွိေတာ့မယ့္ မဟာဘြဲ႕အတြက္ စာတမ္းျပဳစုေနရတဲ့ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္သို႕ စတင္ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ၿပီျဖစ္ပါတယ္..။ တကယ္ကို အခ်ိန္ေတြက အကုန္အျမန္လွပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ တကယ္ပဲ အမွဳမဲ့ အမွတ္မဲ့ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတာ သိပ္ကို သိသာလြန္းပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ့္ကို ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြက စာမေရးေတာ့ဘူးလားလို႕ေမးၾကပါတယ္…။ တကယ္ဆုိ ဒီေမးခြန္းကို ကြ်န္ေတာ္ေျဖစရာ မလိုလွဘူး ထင္ပါတယ္..။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မွ စာေရးဆရာ တစ္ေယာာက္ မဟုတ္ခဲ့တာပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ Website ေတြက ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မေတြက ေမတၱာပို႕ၾကတယ္..။ သူတို႕ ေတာင္းထားတဲ့ အကူအညီေတြ မေပးေတာ့ဘူးလားတဲ့…။ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ပဲ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ ေနမိ ခဲ့တယ္…။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အေပၚမွာေျပာခဲ့သလိုပဲ မေရရာလွပါဘူး..။ လူမွဳေရး ခံစားခ်က္ေတြ လည္းနဲနဲပါတယ္..။ ကိုယ္ပုိင္ခံစားခ်က္ေတြလည္း နဲနဲပါတယ္ (မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေတာ္ရံုတန္ရံုေလာက္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ကို သိပ္ၿပီး ဦးစားေပး ေရွ႕တန္း တင္ေလ့မရွိပါဘူး..။) လူမွဳေရးညံ့ဖ်င္းေသာကာ စကားအေျပာအဆိုမတတ္ေသာ (ကြ်န္ေတာ္ညံ့တာထက္ ပိုည့ံၾကပါတယ္) လူေတြေၾကာင့္ လည္း ပါမယ္ထင္ပါတယ္..။

ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူကေမးေမး…။ အားလားဆိုရင္ေတာ့…။ လံုး၀ပါပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္ မအားပါဘူး…။ ဘာလို႕မအားတာလဲ…။ မအားခ်င္လို႕ မအား တာပါ..။ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႕ အခ်ိန္နဲ႕အမွ်ေတြးေနရတဲ့ အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ မအားပါဘူး…။

“မင္းအႏုပညာသမားစစ္တယ္ဆိုရင္ မင္းေရးမယ့္စာေတြကို ေလးေလးနက္နက္ေစာင့္ဖတ္ေနမယ့္ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ကို မင္းေလးစားသင့္တယ္။” အဟမ္း အဟမ္း..။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆရာၾကီးအထာနဲ႕ ေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ..။ ကြ်န္ေတာ္ဆိုတဲ့ ငတိက မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္ႏွာနဲ႕ တစ္လံုးပဲ သူ႕ကိုျပန္ေမးမိတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အႏုပညာသမားလို႕ ခင္ဗ်ားကို ဘယ္သူကအခြ်န္နဲ႕ မလိုက္တာလဲ…?

ဒီေမးခြန္းကို အတည္တက်ေမးလာမယ္ဆိုရင္ ..။ တစ္ကယ္လဲ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ေျဖစရာမရွိပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာလဲ..? အႏုပညာသမားလား..? အင္ဂ်င္နီယာလား…? စစ္သားလား…? ဓာတ္ပံုဆရာလား..? အားကစား သမားလား…? ကြ်န္ေတာ္ ဘာလားမွ မဟုတ္ပါဘူး…။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ကြ်န္ေတာ္စစ္စစ္ျဖစ္ဖို႕ ၾကိဳစားေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ မျဖစ္ေသးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္ပါပဲ..။ ဒီ့ထက္ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာမွ မပိုပါဘူး..။ ( တစ္ကယ္ပါ တစ္ခါတစ္ေလ ကြ်န္ေတာ္လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသံုးရတာေတာင္ မလံုမလဲ ျဖစ္မိတယ္..။ “တကယ္ေရာ မင္းကိုယ္ တိုင္ဟုတ္ရဲ႕လား? မင္းကိုယ္မင္း ပိုင္ရဲ႕လား? ” လို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ေတြးမိပါတယ္..။)

အာ…။ မရဘူး..။ အၿမွီးကဆြဲ…။ ေခါင္းကဆြဲ…။ လူမွန္ရင္ (လူမွန္မွန္၊ မမွန္မွန္ လူေတြနဲ႕မလြတ္ကင္းႏိုင္ေသးရင္၊ လူလို႕သူတို႕ကိုယ္ သူတို႕သတ္မွတ္ထားတဲ့ လူေတြရဲ႕ အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ ေနေနေသးတယ္ဆိုရင္) ေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုေပး..။ ဒါပဲ…။

ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အခုေလာေလာဆယ္ အလင္းေတြ အေမွာင္ေတြနဲ႕ ေဆာ့ေနပါတယ္…။ တစ္ခါတစ္ေလ ေထာင့္ေတြပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္က လက္နဲ႕ ပန္းခ်ီဆြဲဖို႕ေနေနသာသာ ၀လံုးေတာင္ ၀ိုင္းေအာင္ မေရးတတ္ေလေတာ့…။ ကြ်န္ေတာ္အခု စက္ေတြရဲ႕အကူအညီနဲ႕ အလင္းနဲ႕ ဖန္တီးတဲ့ ပန္းခ်ီကားေလးေတြ ဆြဲတတ္ေအာင္ က်င့္ေနပါတယ္…။ ( အာ..။ မိေက်ာင္းသား..။ လွ်ာကလည္း ရွည္ပါ့..။ လိုရင္းေျပာ) ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ဓာတ္ပံုရိုက္ေနပါတယ္…။ မရွိမဲ့ ရွိမဲ့စုေဆာင္းထားတဲ့ ေငြေလး ရယ္..။ အိမ္က အေဖနဲ႕အေမကို လည္ပင္းညွစ္ၿပီးေတာင္းထားတဲ့ ေငြေလးရယ္ေပါင္းၿပီး Nikon D90 တစ္လံုး၀ယ္ကာ မဲမဲ ျမင္သမွ် အကုန္ လိုက္ရိုက္ေနပါတယ္…။ (အရင္က ပိုးဟပ္ေလးေတြ ရွိတဲ့အခန္း..။ အခုဆို ပိုးဟပ္ေတြေတာင္ ကြ်န္ေတာ့္ လက္ခ်က္ေၾကာက္လို႕ အျခားအခန္းေျပးကုန္ၾကပံုရတယ္…။ အခန္းထဲမွာ တစ္ေကာင္မွ မေတြ႕ရေတာ့ဘူး )

အရင္ စာေတြေရးတုန္းကလိုပဲ ကိုယ္ရိုက္ထားတဲ့ပံုေတြကို သူမ်ားေတြက (အရူးစိတ္ခ်မ္းသာရင္ ကမာၻၾကီး ေအးခ်မ္းပါတယ္ဆိုၿပီး ) အားေပးတဲ့ အခါ..။ ေကာ္မန္႕ေတြေရးၾကတဲ့အခါ…။ အဟုတ္ႀကီးထင္..။ ႏွလံုးပီတိ ဂြမ္းဆီထိကာ..။ အရူးဘံုေျမာက္ ျဖစ္ေနပါတယ္..။ (အခုက ပိုဆိုးပါတယ္..။ အရင္က ကိုယ့္ဘာသာစကားနဲ႕ ေရးတဲ့စာဆိုေတာ့ ကိုယ့္လူမ်ိဳးေတြေလာက္ပဲ ဖတ္ၾကပါတယ္..။ အခုကေတာ့ ဓာတ္ပံုဆိုေတာ့ ကိုယ္နဲ႕သိသည္ျဖစ္ ေစ မသိသည္ျဖစ္ေစ ႏိုင္ငံတကာက လူေတြကပါ ၾကည့္ရွဳခံစားႏိုင္…။ အားေပးႏိုင္ၾကပါတယ္…။)

ဒီေနရာမွာ သတိထားမိတာေလး တစ္ခုျဖည့္စြက္ေျပာခ်င္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ဓာတ္ပံုေတြတင္လို႕ရတဲ့ ေ၀ဖန္မွဳေတြ၊ မွတ္ခ်က္ေလးေတြဟာ အရင္က ကြ်န္ေတာ္ ဘေလာ့စေရးတဲ့ကာလမွာ ရခဲ့တဲ့ မွတ္ခ်က္ေလးေတြလိုပါပဲ..။ အရမ္းအရသာရွိပါတယ္..။  မင္းကိုငါေပးလို႕ ငါ့ကို မင္းျပန္ေပးရ မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေတြ မပါေလေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕ေကာင္းပါတယ္..။)

“ဟာ ေတာ္လိုက္တာ…။ ခင္ဗ်ားဟာ တကယ့္ ဘက္စံုရအႏုပညာရွင္ပဲ…။” ဟိ..။ တစ္ကယ္လို႕ မ်ားတစ္စံုတစ္ ေယာက္က ထိုကဲ့သို႕ေျပာလာေသာ္…။ ကြ်န္ေတာ္ ရုပ္တည္ႀကီးနဲ႕ တဟဲ ဟဲ လုပ္ေနပါ့မယ္..။ ေခ်ာ္လဲေရာ ထိုင္…။ ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ တကယ္အရည္အခ်င္းရွိဖို႕ထက္…။ အဓိကက လူအထင္ႀကီးခံရဖို႕ပဲ မဟုတ္လားဗ်ာ။

ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဘေလာ့မွာ ေအးေအးေဆးေဆး စာေလးေရးေနတုန္းက domain ဖိုး hosting ဖိုးေလာက္ ေလးပဲကုန္ပါတယ္..။ ဒါကလည္း အေဖ့မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြအတြက္ Website ေလးတစ္ခုေလာက္ လုပ္ေပးလိုက္ရင္..။ တစ္ႏွစ္စာ မဟုတ္ဖူး..။ ၅ ႏွစ္စာေလာက္ ျပန္ကာမိ ပါတယ္..။ အခုေတာ့ ေျခအၿငိမ္ေနႏိုင္ လက္အၿငိမ္မေနႏိုင္ ကင္မလာ တစ္လံုး၀ယ္လိုက္တာ …။ ဆင္ဖိုးထက္ ခြ်န္းဖိုးေတြက ပိုပိုၾကီးလာပါတယ္..။ လိုခ်င္ျပန္ၿပီ ဘာ Lens, လိုခ်င္ျပန္ၿပီ Tripod , လိုခ်င္ျပန္ၿပီ Flash လူလဲ ေတာ္ေတာ္ ခြ်တ္ခ်ံဳက် (ခက္ဆစ္- ခါး၀တ္ကို ခြ်တ္ကာျခံဳရေလာက္ေအာင္ ဆင္းရဲသည္။ ) ေနပါၿပီ..။

ကြ်န္ေတာ္ လက္ကျမင္းထားတဲ့ပံုေတြကို ကြ်န္ေတာ့္ Facebook မွာ အျမဲတင္ပါတယ္..။ Blog မွာေတာ့ တင္ဖို႕ အစီအစဥ္မရွိေသးပါ…။ အစီအစဥ္ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း ဒီစာေရးတဲ့ေနရာမွာ တင္ျဖစ္ဖို႕ထက္ ဓာတ္ပံုအတြက္ သီးသန္႕ Blog တစ္ခုလုပ္ၿပီး တင္ျဖစ္ဖို႕က မ်ားမယ္ထင္ပါတယ္…။ ဟင့္အင္း..။ ရဘူး..။ ရဘူး..။ ဒီမွာပဲတင္ ဆိုရင္ေတာ့..။ ဒီမွာတင္ပါ့မယ္…။ ပံုေတြခ်ည္းပဲတင္ရင္ ပ်င္းမွာဆိုးလို႕ (အဲ့လို ဆြဲေဆာင္မွဳရွိပါတယ္) ကြ်န္ေတာ္ သိထားတာေလးေတြ တတ္ထားတာေလးေတြကို..။ ဆရာၾကီးဟန္ အျပည့္နဲ႕ နဲနဲပါးပါး ထည့္ေဖာ ၿပီး တင္ေပးပါ့မယ္…။

ကြ်န္ေတာ္ပြားေနတာ ေတာ္ေတာ္ေတာ့မ်ားသြားပါၿပီ..။ ဆက္ေရးဖို႕ရွိတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြလည္း ေရးခ်င္စိတ္ မရွိတဲ့အတြက္ ဆက္မေရးျဖစ္ပါဘူး..။ ေလာကမွာ ဆရာေတြသိပ္မ်ားတယ္…။ အဲ့ဒီ့ဆရာေတြပဲ ဆက္ေျပာၾက ပါေစ..။ ကြ်န္ေတာ့္လို ငခြ်တ္တစ္ေကာင္အေနနဲ႕ကေတာ့ ဘာမွ ဆက္ေျပာဖို႕ မလိုအပ္ပါဘူး..။

အေရးအၾကီးဆံုး တစ္ခု ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္..။ ဒီတစ္ခါအတည္ပါ…။ ကြ်န္ေတာ္ အႏုပညာသမား မဟုတ္ပါဘူး..။ အႏုပညာကို ၀ါသနာပါတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဘယ္အႏုပညာပညာရပ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ခံစားပါတယ္..။ စိတ္၀င္စားပါတယ္..။ ကိုယ္တိုင္လိုက္လုပ္တာ မလုပ္တာက တစ္ပိုင္းပါ…။ အခုဆို ကြ်န္ေတာ္ စိတ္၀င္စားျခင္း၊ ခံစားျခင္းအျပင္ ကိုယ္တိုင္လုိက္လုပ္တဲ့ အႏုပညာအမ်ိဳးအစား ႏွစ္ခုရွိပါၿပီ..။ ပထမ တစ္ခုကေတာ့ စာေရးတာ..။ အခု ဒုတိယတစ္မ်ိဳးကေတာ့ ဓာတ္ပံုရိုက္တာေပါ့…။

ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဖန္တီးထားတဲ့ မျဖစ္စေလာက္ အႏုပညာေလးေတြကို ကြ်န္ေတာ့္ ဘေလာ့ေလးမွာ အခြင့္သင့္တဲ့ တစ္ေန႕ေတာ့ ခ်ျပခ်င္ပါတယ္..။ အမ်ားစုက ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့ကိုလာရင္ (မ်က္စိလည္ၿပီးလာေသာသူမ်ားကို မဆိုလိုပါ) ေသေသခ်ာခ်ာ ေမာင္းတင္ၿပီးလာၾကပါတယ္..။ မ်က္မွန္ၾကီးေတြတပ္..။ ေကာ္ဖီခြက္ၾကီးေတြခ်…။ ေဆးလိပ္ၾကီးေတြခဲၿပီး..။ ဒီဘဲ ေရးတာေတြကို အတြင္းအားနဲ႕ ဖတ္မယ္ဆိုၿပီး..။ အမွန္က ကြ်န္ေတာ္ အဲ့လိုမျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး..။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေပါ့..။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း တကယ့္ကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေနရတာကို ႏွစ္သက္တဲ့လူ တစ္ေယာက္ပါ…။ (ကြ်န္ေတာ့္ ဘေလာ့ကိုဖတ္ၿပီး “ထင္” တစ္လံုးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ကို Gtalk မွာလာအပ္ၿပီးေတာ့မွ..။ ကြ်န္ေတာ္ ငေပါမွန္းသိလို႕ တပ္လန္သြားတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ..။ မယံုရင္ သူတို႕ကိုေမးၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္)  ဘာပဲလုပ္ေနရ လုပ္ေနရ ကြ်န္ေတာ္က အဲ့ဒီ့လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ထဲမွာ ေျမာေနရရင္ ေက်နပ္ေနတတ္တဲ့ေကာင္ပါ…။

အခု ကြ်န္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လိုက္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ ဘေလာ့ဟာ အရင္က စာေတြခ်ည္းေရးတဲ့ ေနရာတစ္ခုပါ..။ အခုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီေနရာကို တစ္ကယ့္ Blog တစ္ခုအျဖစ္ ဖန္တီးဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါၿပီ (ကြ်န္ေတာ့္ကို ညီအစ္ကိုလို ခ်စ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ေရးတဲ့ စာေတြကို နက္နက္နဲနဲ အျမဲေ၀ဖန္ အားေပးခဲ့တဲ့ ကိုမိုးေမာင္ (Happycloud) လို အစ္ကိုေတြ ကေတာ့ သေဘာက်မယ္ မထင္ပါဘူး)..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီ Blog ေလးမွာ စာေတြ ဆက္ေရးႏိုင္ဖို႕ အခ်ိန္သိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ ေရႊျပည္ေတာ္ (ေရႊျပည္သူ မဟုတ္ပါ) ဆီကို ျပန္ရပါေတာ့မယ္…။

ဒီေတာ့ အရင္လို စိတ္ရူးေပါက္မွ ထထေရးမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္ ေရးခ်င္တာေတြ ေျပာခ်င္တာေတြ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္သြားတဲ့အခါ အမ်ားၾကီး မေျပာလိုက္ရပဲ က်န္ေနရစ္ခဲ့ႏိုင္ပါတယ္..။ ျပန္သြားတဲ့အခါ ဆက္ေရးလို႕ရတယ္ ဆိုေပမယ့္ အေျခအေနနဲ႕ အခြင့္အေရးက ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ ဒီေလာက္ေပးႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့လို႕ပါပဲ..။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ေပါသမွ်..။ ရူးသမွ်…။ ကို ခြင့္လႊတ္နားလည္ ဖတ္ရွဳ အားေပးခံစားၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ မမ်ားလွတဲ့ ဒီ အနက္ေရာင္အိပ္မက္တစ္ခုရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ကို တန္ဖိုးထားၾကတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မမ်ားအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ပဲ တန္ဖိုးထားပါေၾကာင္း ေျပာၾကားရင္း ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ပြားၾကမယ္ ေဟ့ေကာင္းေကာင္း အစီအစဥ္ကို နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ..။

ရႊီ…။ ေျဖာင္း…။ ေျဖာင္း…။ ေျဖာင္း…။ အေစာၾကီးကတည္းက ၿပီးသင့္တာ…။

P.S- စာျမန္ျမန္ျပန္ေရးေစခ်င္ပါက Comment မ်ားမ်ားေပးၾကပါကုန္…။

ကမာၻ၏ ဗဟိုလည္မွတ္မွဳ စနစ္မ်ား တိမ္းေစာင္း လြဲမွားစျပဳလာျခင္းမွအစ…။ သတၱ၀ါ (အဓိက လူ) တို႕၏ ခံယူခ်က္ႏွင့္ အေတြးအေခၚမ်ား တရွိန္ထိုး ေျပာင္းလဲလာခဲ့သည့္ေနာက္ ကမာၻတစ္၀ွမ္းတြင္ ေၾကာက္မယ္ဖြယ္ရာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးတစ္ခု ေပၚေပါက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။

(မွတ္ခ်က္။  ။ အက္ေဆး ေနာက္ပိုင္းတြင္ သတၱ၀ါ ဆိုေသာေ၀ါဟာရအစား လူ ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရ ျဖင့္သာ ဆက္လက္ေရး သားသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ဤအက္ေဆးသည္ လူ မ်ားကိုသာ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသား ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္..။)

ထိုေတာ္လွန္ေရးကို ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွ “ဒုတိယကမာၻေတာ္လွန္ေရး (သို႕) သက္ရွိ၀ါဒ ေတာ္လွန္ေရး” လို႕ ေခၚဆို အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္…။

ေတာ္လွန္ေရးေပၚေပါက္လာရျခင္း၏ အဓိကဇစ္ျမစ္မွာ အေၾကာင္းအရာမွာ လူသားတို႕၏ စကားလံုးႏွင့္ ေ၀ါဟာရမ်ားကို ေဖာင္းပြစြာတီထြင္ခဲ့ၾက ျခင္း၊ သံုးစြဲ (သို႕) သတ္မွတ္ခဲ့ၾကျခင္းတို႕ေၾကာင့္ စတင္ခဲ့ပါတယ္..။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာမွ စစ္ပြဲမ်ားႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းမ်ား ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ၾကမည္ဆိုပါက လူသားအခ်င္းခ်င္း ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးမ်ားသာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကပါတယ္…။

ထိုအခ်ိန္က ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ စာေရးဆရာမ်ား၊ သိပံၸပညာရွင္မ်ားက လက္ရွိကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာက္ရွိေနေသာ သကၠရာဇ္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးမ်ားမွာ လူသားႏွင့္ အျခားကမာၻမွ အႏာၱရယ္မ်ား၊ လူသားႏွင့္ စက္ယႏာၱယားတို႕၏ စစ္ပြဲမ်ားပင္ ျဖစ္ေပၚလာလိ့မ္မည္ဟု ၾကိဳတင္ခန္႕မွန္႕သံုးသပ္ခဲ့ၾကပါတယ္..။ သို႕ေသာ္ ထိုေဟာကိန္းမ်ားသည္ တစ္ကယ္တမ္းတြက္ လံုး၀  မွားယြင္းခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။ ထုိကဲ့သို႕ မွားယြင္း ေသာ ေဟာကိန္းမ်ား ထုတ္ခဲ့ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းမွာ ၎တို႕အေနျဖင့္ လူသားတို႕ႏွင့္ အနီးကပ္ဆံုးတြင္ ထာ၀ရတည္ရွိခဲ့ေသာ သက္မဲ့အရာ၀တၳဳ မ်ားအေပၚ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ ျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္…။

ေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ေက်ာ္) မ်ားအရ သက္ရွိႏွင့္ သက္မဲ့မ်ား၏ ကြဲျပားျခားနားမွဳအေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳးခြဲျခား သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္…။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ အသက္ရွဴရမည္။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ ခံစားခ်က္ရွိရမည္။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ အသိဥာဏ္ရွိရမည္။ စသည္ျဖင့္ သတ္မွတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္…။ ၎တို႕ ထိုကဲ့သို႕ ေျခအၿငိမ္မေန လက္အၿငိမ္မေန ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ ခ်က္မ်ားကို ခ်ျခင္တိုင္းခ်၊ ထုတ္ျခင္တိုင္း ထုတ္ခဲ့ျခင္းမ်ား၏ ရလာဒ္မ်ားအေနျဖင့္ လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေခတ္မွ လူသားမ်ား ယခုအခါ အလူးအလဲ ခံေနၾကရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။

၂၉ ရာစုႏွစ္မတိုင္မွီ အထိတည္ရွိခဲ့ေသာ ထုိေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အေတြးေခ်ာ္ ပညာရွင္မ်ားသည္ ထိုကဲ့သို႕မွားယြင္းေသာ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား၊ ေဟာကိန္းမ်ားကို ထုတ္ခဲ့ရံုသာမက လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရင္ဆိုင္ေနရေသာ “ဒုတိယကမာၻေတာ္လွန္ေရး” ျဖစ္ေပၚလာဖို႕အတြက္ အဓိက အစပ်ိဳး မ်ိဳးေစ့ခ်ေပးခဲ့ၾကေသာ သမိုင္းတရားခံမ်ားလည္း ျဖစ္ပါတယ္…။

အေၾကာင္းမွာ ၎တို႕သည္ ထိုကဲ့သို႕ မည္သည့္အရာမ်ားသည္ သက္ရွိမ်ားျဖစ္သည္။ မည္သည့္အရာမ်ားသည္ သတ္မဲ့မ်ား ျဖစ္သည္ဟု ပညာရွင္ မ်ားပီပီ ၿပီးၿပီးေရာ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကၿပီးသည့္ေနာက္တြင္….။ ထုိသူတို႕မွပင္ တစ္ဖန္ သက္မဲ့မ်ားသည္ အသက္ရွဴၾကေၾကာင္း….။ သက္မဲ့မ်ားတြင္ ခံစားခ်က္မ်ားရွိေၾကာင္း..။ သက္မဲ့ မ်ားတြင္ အသိဥာဏ္မ်ားရွိေၾကာင္း စတင္ေဖာ္ထုတ္ကာ ျပသနာအား မီးစေမႊးခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္….။

ထိုရလဒ္မ်ားအျဖစ္…

ေနရာမွာ တစ္ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ သက္ရွိသက္မဲ့ တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရးရရွိေရး ဌာနႀကီးရဲ႕ အစည္းအေ၀း ခန္းမအတြင္း ျဖစ္ပါတယ္…။ ခန္းမရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ ထိပ္ဆံုးေနရာတြင္ သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အၾကီးအကဲ မ်ားထိုင္ရန္သတ္မွတ္ေပးထားေသာ စင္ျမင့္ႏွင့္ မိန္႕ခြန္းေျပာစင္ ရွိပါတယ္..။ က်န္တဲ့ ခန္းမတစ္ခုလံုးမွာ ရွိသည့္ ခံုမ်ားကိုေတာ့ Column သုံးခု ပိုင္းျခားသတ္မွတ္ထားပါတယ္..။ လက္၀ဲဘက္အစြန္ဆံုးတြင္ လူမဟုတ္ေသာ သက္ရွိမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေနရာယူၾကပါတယ္..။ အလယ္ Column တြင္ လူသားမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ ေနရာယူ ၾကကာ။ လက္ယာအစြန္ဆံုးတြင္ေတာ့ ယခင္ သက္မဲ့မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရေသာ သက္မဲ့မ်ား (၀ါ) သက္ရွိမ်ား စာရင္းတြင္ အၾကံဳး၀င္ဖို႕အတြက္ ၾကိဳးစားေနေသာ သက္မဲ့မ်ားမွ ေရြးခ်ယ္ေစလႊတ္လိုက္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕မ်ားက ေနရာယူထားၾကပါသည္။ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း တစ္ေထာင္ခန္႕က ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢအဖြဲ႕အစည္း၏  အစည္းအေ၀းခန္းမကို မ်က္လံုးထဲ ျမင္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္)

အစည္းအေ၀းခန္းတစ္ခုလံုးကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းခြဲျခားၾကည့္လိုက္ပါက…။ ေလာကတြင္ (လူမပါ) သက္ရွိမ်ား၊ သက္မဲ့မ်ား မ်ားစြာရွိသည့္အနက္…။ က်န္ေသာ အဖြဲ႕မ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ ရာခိုင္ႏွဳန္း ၆၆.၆၆ သာ အစည္း အေ၀းတက္ေရာက္ခြင့္ရရွိကာ လူလည္ (အလယ္ Column မွာထိုင္ေသာေၾကာင့္ လူလည္ လို႕ေခၚျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ “လူလယ္” ႏွင့္ မမွားၾကပါကုန္…။) မ်ားမွာမူ တစ္ကမာၻလံုးရွိ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့မ်ားအားလံုး၏ ၃၃.၃၃ ရာခိုင္ႏွဳန္း စာ တက္ေရာက္ခြင့္ရရွိေနျခင္းမွာမူ…။

မၾကာခင္မွာပင္ ေခါင္းေဆာင္အသီးသီးတို႕သည္ ဆင္ျမင့္ေပၚတြင္ေနရာယူၾကကာ အစည္းအေ၀းကို စတင္လိုက္ၾကပါတယ္…။ ေရွးဦးစြာ သက္မဲ့ မ်ားအဖြဲ႕မွ စတင္ကာ သူတို႕အား သက္ရွိမ်ားအဖြဲ႕အစည္းအတြင္း အဘယ့္ေၾကာင့္ ထည့္သြင္းသတ္မွတ္ေပးသင့္ေၾကာင္းကို အခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္ စတင္ အဆိုျပဳၾကပါေတာ့ တယ္…။

ေရွးဦးစြာ ကမာၻ႕သက္မဲ့မ်ားဆိုင္ရာ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ျခင္းခံထားရေသာ အပင္မ်ားဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္း ဥကၠဌမွ စတင္ အဆိုတင္သြင္းပါတယ္..။

“ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ ေရွးဦးစြာ ေျပာၾကားလိုတာကေတာ့ အခုလို အပင္မ်ားရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္အေနနဲ႕ သာမက ကမာၻ႕သက္မဲ့မ်ားအားလံုးရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္အေနျဖင့္ စကားေျပာခြင့္ရတဲ့အတြက္ ကမာၻ႕သက္မဲ့မ်ား (သက္ရွိ သတ္မွတ္ခြင့္ရေရး တိုက္ပြဲ၀င္သူမ်ား) အားလံုးကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္..။”

ကိုယ္ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ အခုလို သက္ရွိမ်ား (ယခုအခ်ိန္အထိ သတ္မွတ္ထားေသာ) ႏွင့္ အတိုက္အခံ ျပဳလုပ္ေနျခင္းမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့ ကမာၻ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ပ်က္စီးေစလိုျခင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ ရသင့္ရထိုက္တယ္လို႕ ယံုၾကည္ထားေသာ အခြင့္အေရး တစ္ရပ္အား ေတာင္းဆိုေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္..။ ထိုကဲ့သို႕ေသာ အခြင့္အေရး (အထူးသျဖင့္ လူသားမ်ားႏွင့္ တန္းတူ) ကို ရရွိသင့္ေၾကာင္းကို လည္း အခုလက္ရွိ အလည္လိုင္းမွာထိုင္ေနၾကေသာ လူသားမ်ားမွပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ အေတြးအေခၚမ်ား အတြင္းသို႕ ရိုက္သြင္းေပးခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္..။ ဥပမာအားျဖင့္ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့ေပါင္းမ်ားစြာ ဖြဲ႕စည္းတည္ရွိသည့္ ဒီကမာၻမွာ အဘယ့္ေၾကာင့္ ကိုယ္စားလွယ္တက္ေရာက္ခြင့္ ပမာဏ ဟာ တန္းတူညီမွ်မွဳမရွိပဲ လူမ်ားက ၃၃.၃၃ ရာခိုင္းႏွဳန္း ေနရာယူရရွိပါသလဲ ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္..။”

ထုိေခါင္းေဆာင္၏ စာသားတစ္ခ်က္အဆံုးတြင္ ညာလက္အျခမ္းတြင္ ထိုင္ေနၾကေသာ သက္မဲ့မ်ားဆိုင္ရာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားဘက္အျခမ္းမွ လက္ခုပ္သံမ်ား တေျဖာင္းေျဖာင္းထြက္ေပၚလာၿပီး..။ ဘယ္ဘက္အျခမ္းတြင္ ထိုင္ေနေသာ သက္ရွိမ်ားအဖြဲ႕ (လူမပါ) ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကမူ လူလည္မ်ားထိုင္ေသာ ဘက္သို႕ နားမလည္ႏိုင္ေသာ အၾကည့္မ်ား၊ အေရခြံႏြာခ်င္ေသာ အၾကည့္မ်ား စသည္ျဖင့္ အႏွဳတ္သေဘာ ေဆာင္ေသာ အၾကည့္မ်ားျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳၾကပါေတာ့တယ္…။

အပင္ေခါင္းေဆာင္က “ ကြ်န္ေတာ္ ဥပမာအေနႏွင့္ ဘာေၾကာင့္အပင္မ်ားအေနျဖင့္ သက္ရွိအဖြဲ႕အစည္းအတြင္း ပါ၀င္သင့္ေၾကာင္းကို တင္ျပ ခြင့္ျပဳပါ…။ လူသားမ်ားရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္ ရွိပါတယ္..။ သက္ရွိမွန္ပါက အသက္ရွဴ ရမည္။ မ်ိဳးပြားျခင္း၊ ေမြးဖြားျခင္း၊ ၾကီးျပင္းျခင္း၊ အိုမင္းျခင္း၊ ေသဆံုးျခင္း ရွိရမယ္လို႕ အတိအက် သတ္မွတ္ထားေသာ အဆိုရွိပါတယ္…။ လူသားမ်ားဆိုင္ရာ ဘာသာတရား အဆံုးအမႏွင့္ သတ္မွတ္ခ်က္ မ်ားတြင္လည္း ထိုအဆိုကို ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သစ္ပင္မ်ားဟာ အသက္ရွဴၾကပါတယ္…။ ထို႕အတူ ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ မ်ိဳးပြားျခင္း၊ ေမြးဖြားျခင္း၊ ၾကီးျပင္းျခင္း၊ အိုမင္းျခင္း၊ ေသဆံုးျခင္းမ်ားကိုလည္း သက္ရွိမ်ားနည္းတူ တည္ရွိေနပါတယ္။ ထို႕ေၾကာင့္ သက္ရွိမ်ားအားလံုး၏ ေခါင္းေဆာင္ဟု လက္ရွိသတ္မွတ္ထားသည့္ လူသားတို႕၏ စံခ်ိန္စံညႊန္းမ်ားျဖင့္ ကိုက္ညီေနေသာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အပင္မ်ားအား သက္ရွိမ်ား အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေပးသင့္ပါ တယ္..။”

“ထို႕အတူ ေနာက္ထပ္ဥပမာတစ္ခုအေနျဖင့္..။ ေရမ်ားဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းကို ဥပမာျပျခင္ပါတယ္..။ လူသားမ်ားရဲ႕ သက္ရွိ အျဖစ္သတ္မွတ္ေရး အတြက္ ေနာက္ထပ္ အဓိကက်တဲ့ အခ်က္တစ္ခုရွိပါတယ္..။ ဒါကေတာ့ သက္ရွိမွန္ရင္ ခံစားတတ္ရမယ္၊ အသိဥာဏ္၊ မွတ္သားႏိုင္မွဳစြမ္းရည္ ရွိရမယ္လို႕ အတိအက် ေဖာ္ျပထားပါတယ္..။ ေရ ကိုၾကည့္ပါ..။ ထိုလူသားမ်ား၏ သက္ေသျပ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္မွဳေၾကာင့္ပဲ ေရတြင္ ခံစားမွဳ ရွိေၾကာင္း လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္ကပင္ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္…။ ထိုအခ်ိန္ကပင္ ေရသည္ ခံစားႏိုင္မွဳအျပင္ မွတ္သားႏိုင္မွဳ စြမ္းရည္ရွိေၾကာင္းကိုလည္း ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္..။ တစ္ကယ္တမ္းဆို ေရရဲ႕မွတ္သားႏိုင္မွဳ စြမ္းရည္ဟာ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ႏွင့္ ခ်ီကာ ထိမ္းသိမ္းမွတ္သားႏိုင္စြမ္းရွိေသာေၾကာင့္ လူသားမ်ားထက္ပင္ အစေပါင္းမ်ားစြာ ပိုၿပီး အားသာေနတာကို ေတြ႕ရွိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရအဖြဲ႕အစည္း၊ အပင္အဖြ႕ဲစည္းကဲ့သို႕ပင္ အျခားေသာ သက္မဲ့မ်ားမွာလည္း သက္ရွိအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရေရးအတြက္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္း ျပခ်က္ႏွင့္ အေထာက္အထားမ်ား မ်ားစြာ အတိအက်ရွိေနပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အား သက္ရွိမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးပါရန္ ေလးစားစြာ တင္ျပအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား…။”

အပင္ေခါင္းေဆာင္၏ မိန္႕ခြန္းသံအဆံုးတြင္ ခန္းမတစ္ခုလံုး လက္ခုပ္တီးသံမ်ား၊ လက္ေခါက္မွတ္သံမ်ား၊ မလိုလားေသာ ဟန္ပန္မ်ား၊ တီးတိုး တိုင္ပင္ေသာ အသံမ်ားျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းသြားပါတယ္..။

ထို႕ေနာက္ သဘာပတိမွေန၍ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအားလံုးကို ေမးျမန္းပါတယ္ “ အပင္ေခါင္းေဆာင္ၾကီး တင္ျပ သြားတဲ့ အခ်က္ဟာ အမွန္တကယ္ကုိ ခ်က္ၾကလက္ၾကရွိၿပီး ခိုင္မာတာကိုေတြ႕ရပါတယ္..။ သဘာပတိမ်ား အဖြဲ႕မွလည္း သေဘာတူပါတယ္..။ သို႕ေသာ္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအရ..။ အခု တင္ျပသြားေသာ အဆိုအေပၚ ကန္႕ကြက္မည့္သူမ်ား ရွိမရွိကိုေတာ့ ေမးျမန္းရမွာျဖစ္ပါတယ္..။

“ပထမအၾကိမ္ေမးပါမယ္..။ ကန္႕ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလား….။” ခန္းမတစ္ခုလံုးၿငိမ္….။

“ဒုတိယအႀကိမ္ေမးပါမယ္..။ ကန္႕ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလား….။” ဘာသံမွ မထြက္…။

“ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္…။ ကန္႕ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလား…”

“၀ုန္း…”

“ရွိပါတယ္…။”

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ျပံဳးေနေသာ သက္မဲ့မ်ားဆိုင္ရာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ေတြ အားလံုးမ်က္ႏွာပ်က္သြားပါတယ္..။ အေၾကာင္းမွာ ထရပ္လိုက္ေသာ သူမွာ သဘာပတိအဖြဲ႕တြင္ ပါ၀င္ေနေသာ စီေရွ အာဏာရွိသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပါ…။ သူတစ္ေယာက္ ကန္႕ကြက္ရံံုနဲ႕ အားလံုးရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား တစ္စစီ စုတ္ျပတ္ ပ်က္စီးသြားေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္…။

သဘာပတိၾကီးမွ..” ဟုတ္ကဲ့..။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႕ ကန္႕ကြက္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ဒီအတည္ျပဳမွဳတင္ျပခ်က္ဟာ ရွံဳးနိမ့္သြားပါၿပီ..။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ ကန္႕ကြက္ရတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေလးကိုေတာ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ၾကီးမ်ားအားလံုး အျမင္ရွင္းေစဖို႕ ရွင္းျပေပးေစလိုပါတယ္..”

ထိုကန္႕ကြက္ေသာ စီရွည္ အာဏာရွိသည့္ ပုဂိၢဳလ္မွာ မိန္႕ခြန္းေျပာစင္ရွိရာသို႕ ရူးသိုးသုိးျဖင့္ ေရာက္ရွိလာကာ အင္မတန္မွ တိုေတာင္းၿပီး ျပတ္သား လွေသာ ကန္႕ကြက္ရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းအား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာၾကားလိုက္ပါေတာ့သည္။

“ရွင္းပါတယ္…။ အျခားသက္မဲ့မ်ားအေၾကာင္းေတာ့ မေျပာလိုေတာ့ပါ..။ ဒါေပမယ့္  အထက္မွာ ဥပမာေပးသြားတဲ့ အပင္ႏွင့္ေရ တို႕ကိုသာ သက္ရွိမ်ားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ပါက ကြ်န္ေတာ္ကဲ့သို႕ ေသတပန္ သက္တစ္ဆံုး သက္သက္လြတ္ စားပါတယ္လို႕ ေၾကြးေၾကာ္ထားတဲ့ သူမ်ားအားလံုး စားစရာမရွိ၊ ေသာက္စရာ မရွိျဖစ္ကာ ငတ္ၿပီး ေသကုန္ၾကမွာ စိုးလို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…”

အစည္းအေ၀းခန္းမ တစ္ခုလံုး ၿငိမ္က်သြားပါတယ္…။ ထိုညီလာခံသည္လည္း ၎ကန္႕ကြက္မဲ တစ္ခုထဲျဖင့္ပင္ ဇာတ္သိမ္းသြားပါတယ္…။ သို႕ေသာ္ သက္မဲ့မ်ားအဖြဲ႕မွ ထိုကဲ့သို႕ အစည္းအေ၀းမ်ားျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အေျဖရွာ မရသည့္အဆံုး တိုက္ပြဲ၀င္ရင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ၾကပါတယ္…။

အပင္မ်ားသည္ လူသားႏွင့္ သတၱ၀ါတို႕အား အာဟာရ မျဖစ္ေစျခင္း၊ အဆိပ္အေတာက္ႏွင့္ ဥပါဒ္ျဖစ္ေစျခင္း၊ စိမ္းလန္းမွဳတို႕အား ရုပ္သိမ္းျခင္း၊ ရွင္သန္ေပါက္ဖြားမွဳတို႕အား ထိန္းခ်ဳပ္ကန္႕သတ္လိုက္ျခင္း စသည္တို႕ျဖင့္ စတင္တိုက္ခိုက္ေသာေၾကာင့္ သစ္ေတာမ်ားျပဳန္းတီးျခင္း၊ လူႏွင့္သတၱ၀ါ မ်ား အဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း၊ အပူအေအး လြန္ကဲမွဳမ်ား ျဖစ္ေပၚလာျခင္း၊ ရာသီဥတု ဟန္ခ်က္မ်ား ပ်က္စီးသြားျခင္း စသည္ျဖင့္ တိုက္ပြဲအတြင္း အလူး အလိ့မ္ ခံစားၾကရပါေတာ့တယ္…။

ထို႕အတူ ေရမ်ားဘက္မွလည္း ေရလႊမ္းမိုးမွဳမ်ားျဖစ္ေစျခင္း၊ မိုးမ်ားကို ပိုမိုေခါင္ေစျခင္း၊ ေရရွားပါးေသာေနရာ မ်ားတြင္ ပိုမိုရွားပါးလိုက္ေစျခင္း၊ ေရမ်ားျဖင့္ လွ်ပ္စစ္ေပးမွဳမ်ားကို ရပ္တန္႕ေစျခင္းအလို႕ငွာ၊ ေရစီးေၾကာင္းမ်ားကို ေျပာင္းလႊဲျပစ္ျခင္း၊ ေရမ်ားအတြင္း ေရာဂါပိုးမႊားမ်ားကို ယခင္က ထက္ ပိုမိုရွင္သန္ေနထိုင္ခြင့္ျပဳလိုက္ျခင္း စသည့္ ထိုးစစ္မ်ားအျပင္းအထန္ ဆင္ႏြဲပါေတာ့တယ္…။

အပင္ႏွင့္ေရတို႕နည္းတူ အျခားေသာသက္မဲ့မ်ားမွလည္း အျပင္းအထန္ ၀ိုင္း၀န္းတိုက္စစ္ဆင္ၾကေသာေၾကာင့္ အခ်ိန္မၾကာလိုက္ခင္မွာပဲ သက္မဲ့မ်ားအား အားကိုးေနထိုင္ေနရေသာ ကမာၻေပၚရွိ သက္ရွိမ်ား (အထူးသျဖင့္ လူမ်ား) ၏ ေတာင္းဆိုမွဳႏွင့္ သေဘာတူညီမွဳေၾကာင့္ သက္ရွိမ်ား ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းမွတစ္ဆင့္ အပင္ႏွင့္ေရအပါအ၀င္ အခ်က္အလက္ႏွင့္ ေတာင္းဆိုလာေသာ သက္မဲ့မ်ားအားလံုကို သက္ရွိမ်ားအျဖစ္ အသိ အမွတ္ျပဳေပးလိုက္ရပါေတာ့တယ္..။

သို႕ေသာ္….

မၾကာခင္မွာပဲ ေရႏွင့္အပင္ အပါအ၀င္ သက္ရွိအျဖစ္အသိအမွတ္အျပဳခဲ့မွဳ ရရွိၿပီးေသာ သက္မဲ့ ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ားသည္ သက္ရွိမ်ားအဖြဲ႕အစည္းမွ ႏွဳတ္ထြက္ကာ နဂိုသက္မဲ့မ်ားအဖြဲ႕အစည္းသို႕ ျပန္လည္၀င္ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္…။ ၎တို႕ထိုကဲ့သို႕ ဆံုးျဖတ္ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းကိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း သက္မဲ့မ်ားကိုုယ္စားလွယ္ အပင္မ်ား ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမွ ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္…။

“ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘာေၾကာင့္ သက္မဲ့အဖြဲ႕အစည္းထဲကို ျပန္၀င္သြားရလဲဆိုေတာ့…။ တကယ္ေတာ့ သက္ရွိ..။ အင္းသက္ရွိဆိုတာထက္..။ အဓိက က လူေပါ့ဗ်ာ…။ လူေတြရဲ႕ ဘာေၾကာင့္ လူလို႕ ေခၚရသလဲဆိုတဲ့ အႏွစ္သာ ရနဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို တစ္ကယ္ သိရွိသြားလို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ တစ္ကယ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖို႕ အသက္ရွဴတတ္ဖို႕လည္း မလိုပါဘူး..။ မ်ိဳးပြားတာေတြ ေသဆံုးတာေတြလည္း မလိုပါဘူး…။ အသိဥာဏ္ေတြ၊ မွတ္ဥာဏ္ ေတြလည္းမလိုပါဘူး..။

လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႕ မလိ့မ္တပါတ္ လုပ္တတ္ဖို႕ပဲ လိုပါတယ္။ မသိတာကို သိသလိုလို ဟန္ေဆာင္တတ္ရပါမယ္။ မတတ္တာကို တတ္သလိုလို ဟန္ေဆာင္တတ္ရပါမယ္..။ သူ႕အတြက္ လုပ္သလိုလိုနဲ႕ ကိုယ့္အတြက္ က်န္ေအာင္ လုပ္တတ္ရပါ့မယ္။ တကယ္တမ္းမွာေတာ့  သူတို႕လူေတြ ကိုယ္တိုင္ကပင္ သူတို႕သတ္မွတ္ထားသလို လူလို႕ အမည္ခံထားၿပီး လံုး၀အသိဥာဏ္မရွိတဲ့ မည္ကာမတၱ လူေပါင္းမ်ားစြာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမင္ေတြ႕ ခဲ့ရပါတယ္…။ ဒါေတြအျပင္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ အခုလို မူလေနရာကို ျပန္သြားၾကရျခင္း အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာရွိတဲ့ ကိုယ္ခ်င္း စာတရားနဲ႕ ရိုးသားမွဳေတြကို မစြန္႕လႊတ္ႏုိင္လို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္”

“ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ္မွာခဲ့ခ်င္တာကေတာ့…။ တစ္ကယ္လို႕ ခင္ဗ်ားသာ တစ္ကယ့္လူေတာထဲတိုးၿပီး လူတန္းေစ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားမွာရွိတဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႕ ရိုးသားမွဳေတြ အားလံုးကို စြန္႕ျပစ္ထားခဲ့ၾကပါလို႕…”

P.S- ပထမေရးေနတုန္းက အေၾကာင္းအရာတစ္ခုပါ ေရးေနရင္းလမ္းေခ်ာ္သြားလို႕ ေခ်ာ္လက္စႏွင့္ မေရးတာၾကာၿပီ ျဖစ္ေသာ ယခင္က ေရးခဲ့ဖူး သည့္ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ တစ္ေန႕တာ ၊ ေခတ္သစ္မင္းနႏၵာ တို႕လိုပံုစံမ်ိဳး ျပန္လည္ေရးသားလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လမ္းေခ်ာ္သြားလို႕ မေရးျဖစ္ လိုက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကိုေတာ့ ေနာက္မွပဲ ေရးသားေဖာ္ျပပါေတာ့မယ္။

အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ မေန႕က အေၾကာင္းေလး ဆက္ေျပာၾကရေအာင္..။

လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ိဳးမ်ားက်င့္သံုးေနတဲ့ Living Together ဆိုတာ တကယ့္ Living Together မျဖစ္ေသးပါဘူး..။ ေဘာလံုးစကားနဲ႕ ေျပာရရင္ေတာ့ Pro မေရာက္ေသးပဲ ..။ Semi Pro အဆင့္ (ဒါေတာင္ နဲနဲျမင့္ေနမလား မသိဘူး။ Beginner ေျပာရမလား Rookie ေျပာရမလားပဲ ) ေလာက္ပဲ ရွိေနပါေသးတယ္။ တစ္ကယ္တမး္ေျပာရရင္ Living Together အဆင့္မေရာက္ေသးပဲ Sleeping Together အဆင့္ပဲ ရွိေသးတယ္လို႕ ဆိုရပါလိ့မ္မယ္..။

ဒီ အက်င့္စရိုက္ဟာ တစ္ကမာၻလံုးမွာ ပ်ံ႕ႏွံ႕ခဲ့တာ ၾကာၿပီဆိုေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူမ်ိဳးေတြဆီကို (သိသိသာသာ) ၾကီးကူးစက္လာတာဟာ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ပိုမ်ားလာတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ဒီမွာ အေျခအေန ၂ ရပ္ရွိပါတယ္..။ အဲ့ဒါကေတာ့ ျပည္တြင္းေန လူငယ္ထုနဲ႕ ျပည္ပေန လူငယ္ထုပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ျပည္တြင္းေနလူငယ္ထုထက္ ျပည္ပေန လူငယ္ထုက ပိုမိုၿပီးေတာ့ လြတ္လပ္မွဳ၊ အျမင္က်ယ္မွဳရွိတဲ့ အတြက္ သူတို႕မွာ ဒီအေျခအေနမ်ိဳးရွိေနတဲ့သူေတြ ပိုမ်ားပါတယ္။ အျမင္က်ယ္မွဳဆိုတဲ့ေနရာမွာ ေကာင္းတဲ့ အျမင္က်ယ္မွဳနဲ႕ ဆိုးတဲ့ အျမင္က်ယ္မွဳ ႏွစ္ခု ထပ္ျဖစ္လာပါတယ္..။

ေကာင္းတဲ့အျမင္က်ယ္မွဳကေတာ့ ဒီလို Sleeping Together ရာမွာ မလိုလားအပ္တဲ့ ျပသနာေတြ ျဖစ္မလာဖုိ႕ တားဆီးတဲ့ နည္းလမ္းေတြ၊ ကာကြယ္တဲ့ နည္းလမ္းေတြကို ပိုမိုသိရွိျခင္း၊ ထိုကဲ့သို႕ ကာကြယ္ပို႕ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ပတ္၀န္းက်င္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေထာက္ အပံ့နဲ႕ ဖန္တီးေပးႏိုင္မွဳ အေျခအေနေတြ ပိုမိုရရွိျခင္းေၾကာင့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျပည္တြင္းမွာထက္ ပိုမို ကာကြယ္ႏိုင္ၾကပါတယ္…။  ျပည္တြင္းမွာေတာ့ ထိုကဲ့သို႕ေသာ အေျခ အေနမ်ား မေပးတာေၾကာင့္ ျပည္ပေန လူ႕အဖြ႕ဲအစည္းေလာက္ လွ်င္ျမန္တြင္က်ယ္စြာ ျပန္႕ပြားလာျခင္း မရွိတာကို ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိပါတယ္..။

ဆိုးတဲ့အခ်က္ကေတာ့..။ ထိုကဲ့သို႕ ျပည္တြင္းမွာက ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ အရွိန္၊ လူေတြရဲ႕ ပါးစပ္၊ ဘာသာတရားရဲ႕ အထိမ္းအကြပ္ေတြေၾကာင့္ တားဆီးျခင္း သို႕မဟုတ္ ကာကြယ္ဟန္႕တားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရာမွာ ျပည္ပမွာထက္ အေျခအေနေပးမွဳ သိသာစြာ နဲပါးပါတယ္..။ ဒီအတြက္ တကယ္ တမ္း ျပႆနာ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ကာယကံရွင္မ်ားေရာ၊ မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းေရာ မ်ားစြာ စိတ္ထိခိုက္ ၾကရၿပီး ျပႆနာဟာ ျဖစ္သင့္တာထက္ ပိုမိုၾကီးထြားလာ ပါေတာ့တယ္..။ ဘာမွမျဖစ္ရင္ ဘာမွ  မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့အတိုင္း..။ မျဖစ္တာ အေကာင္းဆံုးဆိုေပမယ့္..။ မလႊဲသာမေရွာင္သာျဖစ္ လာတဲ့အခါမွာ အခ်ိန္မွီ တားဆီးႏိုင္ျခင္းဟာ ျပသနာအဆံုးစြန္ဆံုး ေရာက္သြားတာထက္ေတာ့ သက္သာရာရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ျပည္ပ အေနအထားရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးကေတာ့ အေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့သလိုပဲ လြတ္လပ္မွဳ၊ အခြင့္အေရးေပးမဳွေတြေၾကာင့္ ဒီလို Sleeping Together ျခင္း အေနအထားေတြဟာ ပိုမိုလွ်င္ျမန္စြာ ျပန္႕ပြား လာတာကို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္..။

ဟုတ္ၿပီ..။ ဒါဆို ေမးလာၿပီ…။ ဒါဆို..။ “Living Together က လံုး၀တားဆီးသင့္တဲ့အရာလား..? မလိုလားအပ္တဲ့ အရာလား? မရွိသင့္တဲ့ အရာလား..?” ဒီလိုေမးလာရင္ အေျဖရေတာ္ေတာ္ၾကပ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္သေလာက္ ႀကိဳးစား ေျဖၾကည့္ပါ့မယ္..။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူမ်ိဳးေတြအေနနဲ႕ ဘာသာတရား နဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳဆိုတဲ့ စကားလံုး ႏွစ္လံုးကို လိုတဲ့ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မလိုတဲ့ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပါးစပ္ဖ်ားကမခ်ပဲ ကိုင္ကိုင္ေပါက္တတ္ၾကတဲ့ အက်င့္ဆိုးၾကီးတစ္ခုကို မျဖစ္မေန အရင္ဦးဆံုး ျပင္သင့္ပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဥပမာ ႏွစ္ခုေပးပါမယ္…။ ေခတ္ေဟာင္းက ဥပမာတစ္ခုနဲ႕ ေခတ္သစ္ ဥပမာတစ္ခုပါ..။

ကေနာင္မင္းသားၾကီးတုန္းက ေရျမွဳပ္ဗံုး စမ္းသပ္ေဖာက္ခြဲတဲ့အခ်ိန္မွာ မင္းတုန္းမင္း ဆြမ္းကပ္ေနတဲ့ ရဟန္းတာ္မ်ားက သတၱ၀ါမ်ား ေသေၾက ေစတဲ့ လက္နက္မ်ား ထုတ္လုပ္တာကို လက္မခံႏုိင္တဲ့အတြက္ ဆြမး္စားတာကို ရပ္ျပစ္ၿပီး ဆႏၵျပလို႕..။ မင္းတုန္းမင္း အမိန္႕နဲ႕ ကေနာင္မင္းသားၾကီးလဲ ဆက္မလုပ္ရေတာ့ပါဘူး..။ ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ..? ေခတ္မွီတဲ့ လက္နက္ကို မထုတ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ိဳး သူမ်ားကြ်ံဘ၀ ေရာက္ဖို႕ အတြက္ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာကေန အမဲစက္တစ္ခုျဖစ္ အတိအက် ပါ၀င္ခဲ့ရပါတယ္…။ ဒါဟာ ဘာသာေရးနဲ႕ ေခတ္ကို ေရာေထြး ယွက္တင္ ျပဳလုပ္ခဲ့လို႕ ျဖစ္ပါတယ္..။ ေနာက္တစ္ခု…

ဒီဘက္ေခတ္မွာ အိပ္ေတြ အထပ္ ေလး ငါး ဆယ္ ေဆာက္ၾကတယ္..။ လူေတြ အဆင့္ဆင့္ေနၾကတယ္…။ အရင္က အယူအဆေတြအရ…။ ေယာက်ာ္းေလးဆို ထမိန္တန္းေအာက္မ၀င္ရဘူး ဘာျဖစ္ညာျဖစ္ ရွိပါတယ္။ အခုၾကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ..။ အထပ္တိုင္းမွာ ေယာက်ာ္း၊ မိန္းမ ရွိၾကပါတယ္..။ ေအာက္ထပ္မွာေနတဲ့ ေယာက်ာ္းဟာ အလိုလုိေနရင္း အေပၚထပ္မွာေနတဲ့ မိန္းမရဲ႕ ထမိန္ေအာက္ေရာ၊ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ေအာက္ ေရာ အလိုလုိေရာက္ေနပါၿပီ…။ ဒီလိုပါပဲ…။ ကဲ ဒီလိုသာဆို..။ ဘုရားစင္ေတြေရာ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ…? အထပ္တိုင္း၊ အခန္းတိုင္းမွာ ဘုရားစင္ ရွိတယ္…။ ကဲ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ…? ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ေျပာတာပါ..။ ဘာသာတရားနဲ႕ ေခတ္ကို တိုက္ရိုက္အခ်ိဳးခ်လို႕မရပါဘူး..။ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြစြာ ေျပာင္းလဲ က်င့္သံုး လက္ခံႏိုင္ဖို႕လိုပါတယ္…။

“ဒါဆို ဘာသာတရားကို အဲ့လို တေျဖးေျဖးျခင္းသာ လိုက္ျပင္ေနလို႕ကေတာ့ ၾကာရင္ သာသနာ ပ်က္ဆီးသြားမွာေပါ့…?” မပူပါနဲ႕  ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ့သလိုပါပဲ ေနာက္ဆံုးမွာ အရာအားလံုး ပ်က္ဆီးၾကရမွာပါ….။ ဓမၼေရာ အဓၼမရာ မတည္ျမဲပါဘူး..။ အခ်ိန္တန္တဲ့ တစ္ေန႕ သာသာနာ ဟာလဲ သူ႕အလိုအေလွ်ာက္ ပ်က္ဆီးကြယ္ပသြားပါလိ့မ္မယ္..။ ဒါဟာ ဘယ္လိုမွ မျငင္းဆန္ႏိုင္တဲ့ အမွန္တရားတစ္ခုပါ…။ အခုလက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခဲ့သလို ဘာသာေရး အယူအဆေတြကို မျဖစ္မေန ျပင္ဆင္ဖို႕ ျဖစ္ေပၚလာရျခင္းဟာလဲ ထိုကဲ့သို႕ သာသနာ ကြယ္ပဖို႕အတြက္ တေျဖးေျဖးျခင္း ယိုယြင္းလာျခင္းအျဖစ္ မွတ္ယူႏိုင္ပါတယ္…။

ထားပါ…။ ေလာေလာဆယ္ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ ဘာသာေရးအပိုင္းမဟုတ္ေသးပါဘူး..။ အေပၚက စကားကို ျပန္ဆက္ရရင္..။ လိုသလား မလိုသမလား မသိ…။ လူအထင္ၾကီးေအာင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္..။ ဒါမွမဟုတ္ အျခားစကားလံုးရွာမရလို႕ ပဲျဖစ္ျဖစ္…။ တစ္ခါလာလဲ နင္တို႕ ယဥ္ေက်းမွဳ မရွိဘူးလား? ဟီရိၾသတၱပတရား မရွိဘူးလား..? ဘာသာတရား မရွိဘူးလားဆိုၿပီး လူငယ္ေတြကို ေအာ္ေဟာက္ ျခိမ္းေခ်ာက္ရင္း…။ ဒီ ဓာတ္ျပား ေဟာင္းၾကီးပဲ ဖြင့္ေနလို႕ကေတာ့ ဒီေခတ္မွာ ဘယ္လူငယ္မွ နားထဲ ၀င္ၾကေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး..။ ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူငယ္ေတြကို နည္းမွန္၊ လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ေျပာဆို ညႊန္ျပႏိုင္မယ့္ ေခတ္နဲ႕ေလွ်ာ္ညီတဲ့ ဆံုးမသြန္သင္မွဳ နည္းစနစ္ေတြ အတိအက်လိုအပ္ေနၿပီ ဆိုတာကို အထင္းသား ျမင္ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္..။

ဒီအခ်က္အလက္ေတြကို အေျခခံၿပီး အေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္ေမးခဲ့တဲ့ Living Together ဆိုတာ လံုး၀မရွိသင့္တဲ့ အရာလား..။ လံုး၀ ဆန္႕က်င္တိုက္ဖ်က္သင့္တဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳလားလို႕ ေမးလာရင္ေတာ့…။ ေခတ္ရဲ႕ ေရစီး ေၾကာင္းကို မလြန္ဆံႏိုင္တဲ့ လူသားတစ္ဦးပီပီ ရင္နာနာနဲ႕ပဲ …။ NO……!!!! လို႕ ေျဖရပါလိ့မ္မယ္…။

မရွိရင္ ေကာင္းတယ္လို႕ အၾကမ္းဖ်ဥ္း သတ္မွတ္လို႕ရႏိုင္ေပမယ့္..။ သူ႕ရဲ႕ အားသာခ်က္ေတြကလည္း အေရးႀကီးတဲ့ အစိတ္အပိုင္းမ်ားအျဖစ္ ပါ၀င္ေနပါတယ္..။ ဥပမာအားျဖင့္ မိမိနဲ႕ ေသတစ္ပန္ သက္တစ္ဆံုး လက္တြဲသြားရမယ့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို ခ်စ္သူႏွစ္ဦးေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္ေလာက္ေလးမွာ ေလ့လာႏိုင္၊ အကဲျဖတ္ႏိုင္တာထက္…။ အတူေန အတူသြား အတူလာၿပီး ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္တာက မ်ားစြာ ပိုမိုထိေရာက္ ပါတယ္..။ ညွိဳႏွိဳင္းခြင့္ေတြ၊ ျပင္ဆင္ခြင့္ေတြ ပိုမိုရရွိႏိုင္ပါတယ္..။ လူႏွစ္ဦးရဲ႕ သံေယာဇဥ္ကို ပိုမိုခိုင္မာေစပါတယ္။  ဒီ့အတြက္ မိန္းကေလးဘက္မွတင္ မဟုတ္ပါဘူး..။ ေယာက်ာ္ေလးဘက္မွလည္း နစ္နာမွဳ၊ ေပးဆပ္မွဳ၊ ဆံုးရွံဳးမွဳေတြ ရွိႏိုင္ပါတယ္..။ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဘက္ စလံုးမွာရွိမွာပါ…။ ဥပမာအားျဖင့္ – ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ ေမးေငါ့မွဳမ်ားကို ခံရႏိုင္ျခင္း၊  အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ထိုသူႏွစ္ဦး Relation ပ်က္ဆီးသြားပါက (မ်ားေသာအားျဖင့္ ) နာမည္ ပ်က္ က်န္ခဲ့ျခင္း တို႕ေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…။ ဒါေၾကာင့္ Living Together မွမဟုတ္ပါဘူး..။ ဘာကိုပဲလုပ္လုပ္ အသိတရားေလးနဲ႕ ဆင္ျခင္ႏိုင္ဖို႕ ကေတာ့ အေရးအၾကီးဆံုး ျဖစ္ပါတယ္..။

တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ဟာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေၾကာင္း တစ္ကမာၻလံုးက အေလးအနက္ထား အသိအမွတ္ ျပဳထားပါတယ္..။ ဒီစနစ္ကို ပိုမိုတြင္ က်ယ္ေအာင္ က်င့္သံုးႏိုင္ဖို႕..။ အေျခခံက်တဲ့ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ (ခ်စ္သူပဲ ေခၚေခၚ၊ ရည္းစားပဲေခၚေခၚပါ) ေရြးခ်ယ္တဲ့ေနရာမွာလည္း တတ္ႏိုင္ပါက (သို႕မဟုတ္) ျဖစ္ႏိုင္ပါက တစ္ဦးေကာင္း တစ္ေယာက္ေကာင္းကို တစ္ခါထဲ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစား၊ ဆံုးျဖတ္၊ ခံစားၿပီး ေရြးႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ကံတရားရဲ႕ မ်က္ႏွာသာေပးမွဳကလည္း ရွိေနေတာ့..။ တစ္ေယာက္ထဲနဲ႕ အဆင္ေျပမွဳ ရရွိသြားတတ္ျခင္းမ်ားဟာ…။ ရာခိုင္ႏွဳန္းအားျဖင့္ နည္းလြန္းလွပါတယ္…။

ဒီလိုအေၾကာင္းအရင္းေတြေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ လုပ္နိုင္တာတစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္..။ မတားဆီးနိုင္ေတာ့တဲ့ အေျခအေနမွာ..။ အဆိုးဆံုးေတြ ျဖစ္မသြားေအာင္..။ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြေပၚေပါက္လာေအာင္ ၾကိဳးစားၾကဖို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ NO လို႕ ေျဖလိုက္ျခင္းဟာ ဒီ လူေနမွဳစနစ္ကို ၀မ္းပန္းတသာ ႀကိဳဆိုလိုက္ျခင္း မဟုတ္တာကိုလဲ အားလံုးအေနနဲ႕ နားလည္ဖို႕လိုပါတယ္…။ “ဒီလိုဆို မင္းညီမကို ေနခိုင္းလိုက္ေလ” ဆိုရင္ေတာ့ လည္း…။ ကြ်န္ေတာ့္ညီမကို ကြ်န္ေတာ္ေျပာၿပီးသားပါ…။ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးပါ..။ ေကာင္းရင္စံ…။ ဆိုးရင္ခံလို႕..။ အရွင္းအျပတ္ ေျပာၿပီး ေၾကာင္းပါ…။ ဒီ့ထက္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္လို႕ မရ (စြက္ဖက္ခြင့္မရွိ) တာ့ပါဘူး…။

ဒီေတာ့ ဟုတ္ၿပီ…။ Living Together စနစ္ကို လက္ခံလိုက္ၿပီ…။ ဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ပထမဆံုးလုပ္ရမယ့္ အဆင့္က လက္ရွိ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ျဖစ္ေနတဲ့ Sleeping Together အဆင့္ေတြကို တကယ့္ Living Together အဆင့္ေရာက္ေအာင္ စနစ္တက် စတင္ေျပာင္းလဲဖို႕လိုအပ္လာပါၿပီ..။ ဆရာ တာရာမင္းေ၀ ေရးသားခဲ့တဲ့ စာတစ္ခုအမွတ္ရမိပါတယ္..။ Living Together ဆိုတာ ဘ၀တစ္ခုမွာ အတူတကြ လက္တြဲ ရွင္သန္ျခင္းလို႕ အနက္ဖြင့္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာသလို Sleeping Together ကေန Living Together အဆင့္ကို တကယ္သာေျပာင္းႏိုင္ပါက..။ ဆရာတာရာမင္းေ၀ ေျပာခဲ့သလို သိပ္ကိုလွတဲ့ ေလးနက္မွဳ တစ္ခုနဲ႕ တန္ဖိုးရွိတဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳ (၀ါ) လူေနမွဳ စနစ္တစ္ခု ျဖစ္သြားပါလ့ိမ္မယ္…။

ဒီလိုေနၾကတဲ့အခါမွာ အေရးအၾကီးဆံုး ကာကြယ္ (သို႕မဟုတ္) ေရွာင္က်ဥ္ သတိထားရမယ့္ ျပသနာကေတာ့ ကိုယ္၀န္ရရွိမွဳကို ကာကြယ္ဖို႕ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္…။ ကာကြယ္နည္းေတြ မ်ိဳးစံုေအာင္ ရွိပါတယ္…။ အျပင္က ကာမလား..? အတြင္းက ကလာမလား..? အေပၚက ကာမလား…? ေအာက္က ကာမ လား…? နည္းေပါင္းစံု ရွိပါတယ္..။ ဒီေလာက္ နည္းေပါင္းစံုရွိတဲ့ၾကားကမွ စိတ္အလိုကို မလိုက္ၾကဖို႕ လိုပါလိ့မ္မယ္…။ စိတ္အလိုကို လိုက္မိလို႕ ျပႆနာ ျဖစ္လာတဲ့ အခါၾကရင္ ခင္ဗ်ားတို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျပသနာတက္တာကေနာက္ပါ..။ ရွားရွားပါးပါး လူျဖစ္ခြင့္ရမယ္ ၾကံကာရွိေသးတဲ့ လူသားေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ ခင္ဗ်ားတို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳ၊ မိုက္မဲမဳွေၾကာင့္ အခ်ိန္မတိုင္မွီ ပ်ယ္လြင့္ေပ်ာက္ကြယ္သြားရမွာဟာ သိပ္ကို ရင္နာစရာ ေကာင္း ပါတယ္..။

ဒီလိုခံစားမွဳမ်ိဳးကို ကိုယ္တိုင္ခံစားဖူးတဲ့ သူမ်ား အတိအက် သိၾကပါတယ္…။

အဲ့ဒါေၾကာင့္…” အလႊာပါးေပမယ့္ ကမာၻျခားတယ္” ေတြ ဘာေတြ မလုပ္ၾကပါနဲ႕…။ အလႊာေလး ခံၿပီး ေနၾကပါ။ အလႊာပါးလို႕ ကမာၻျခားတယ္..။ နဲနဲေလးမွ အေ၀းမခံႏိုင္ဘူးဆိုရင္လည္း ေနာက္ဆံုး စကၠန္႕ပိုင္းေလးမွာ စိတ္အလိုကို မလိုက္ၾကပါနဲ႕…။ အဲ့ဒီ့ စကၠန္႕ပိုင္းေလးမွာမွ စိတ္အလိုကို လိုက္လိုက္မိရင္လည္း..။ နီးစပ္ရာ ကြ်မ္းက်င္သူ၊ တတ္သိနားလည္သူ ဆရာ၀န္မ်ားနဲ႕ (၄၂ နာရီအတြင္း) တိုင္ပင္ၾကဖို႕၊ တားဆီးကာကြယ္ၾကဖို႕ မရွက္ပါနဲ႕..။ ေနာက္ဆံုး ဆရာ၀န္နဲ႕ တိုင္ပင္ရမွာ ရွက္တယ္ဆိုရင္လည္း အခ်င္းခ်င္း သမာၻက်ေသာ ဆရာၾကီးမ်ားအား ေမးျမန္းၾကပါ…။ (ကြ်န္ေတာ့္ ကိုေတာ့ ဒီေဆာင္းပါး မင္းေရးတာပဲ ဒါမွမဟုတ္ ရွင္ေရးတာပဲ ရွင္ေျပာျပ၊ မင္းေျပာျပ ဆိုၿပီး တရားခံလာမရွာၾကပါနဲ႕လို႕ေတာ့ ၾကိဳတင္ ေမတၱာရပ္ခံ ပါရေစ ) အခ်ိန္မွီကာကြယ္ၾကပါ…။ အဲ့လိုေတြ မကာကြယ္ ႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ ဘ၀မွာ ဘယ္လိုမွ မျပင္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ တစ္သက္လံုး နာၾကင္ ေနာင္တရေနရမယ့္ သင္ခန္းစာနဲ႕ ခံစားမွဳေ၀ဒနာမ်ိဳးကို ခင္ဗ်ားတို႕ အတိအက်ကို ခံစားရပါလိ့မ္မယ္….။

ဒီေနရာမွာ ဒီအေၾကာင္းရာနဲ႕ ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္တစ္ခုကို တင္ျပခ်င္ပါေသးတယ္..။ Living Together အေၾကာင္းကေတာ့ ၿပီးသေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ..။ အခု ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ဆက္စပ္ၿပီး သက္ဆိုင္ေနတဲ့ အေၾကာင္းေလးတစ္ခုပါ..။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ဒါက ေယာက်ာ္းေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ေတာ္ေတာ္ကို အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္တဲ့ အေတြးအေခၚပါ..။

အပ်ိဳစစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႕ ခံယူခ်က္ပါ…။

ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဒီလိုခံယူခ်က္မ်ိဳး၊ သေဘာထားမ်ိဳးဟာ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ေခါင္းပါးၿပီး၊ အသိဥာဏ္ႏံုနဲ႕တဲ့ သူမ်ိဳး ေတြေျပာတယ္လို႕သာ ကြ်န္ေတာ္ ယူဆပါတယ္…။ မခံႏိုင္လို႕ မႀကိဳက္ရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ အဆဲခံရံုပဲ ရွိပါတယ္..။ “ဒီလိုလား..? ဒါဆို…။ မင္းပဲ ႏြားမရြံ႕ပိတ္ယူ” ဆိုရင္လည္း…။ ဖူးစာပါလာရင္၊ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ကယ္တန္ဖိုးထားမိသြားရင္တာ့ ယူသင့္ယူရမွာပဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္….။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာလို႕ အဲ့လို ထင္ရသလဲ ဆိုတာကို ဆက္ရွင္းျပပါမယ္…။

တစ္ခ်ိန္မွာ မိမိရဲ႕ အိမ္ေထာင္ရွင္ ဇနီးေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမယ့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ အပ်ိဳစစ္ဖို႕နဲ႕ မိမိအေပၚသစၥာရွိဖို႕၊ နားလည္ ေပးႏိုင္မွဳ၊ ဂရုတစိုက္ရွိမွဳ၊ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို ႏိုင္နင္းစြာ ထိန္းသိမ္းႏိုင္တို႕နဲ႕ ဘယ္ဟာက ပိုၿပီးအေရးၾကီးပါသလဲ..? အႏွစ္သာရ ပိုၾကပါသလဲ..?ပိုျဖစ္သင့္ပါသလဲ…? လူဆိုတာ ဘယ္သူမွ အမွားနဲ႕ မကင္းႏိုင္ၾကတာ သဘာ၀တစ္ခုပါ…။ ခင္ဗ်ားတို႕လည္း မွားဖူးပါလိ့မ္မယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လည္း မွားဖူးပါတယ္..။

ဒါေပမယ့္ အမွားဟာ အျပစ္မဟုတ္ဖူးဆိုတာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ ကြဲကြဲျပားျပား နားလည္ လက္ခံထားႏိုင္ဖို႕လိုပါလိ့မ္မယ္…။ မသိလို႕ မွားသြားတာဟာ အျပစ္တစ္ခုကို က်ဴးလြန္လိုက္တာမဟုတ္ပါဘူး..။ အမွားဟာ အမွားအတိုင္းပဲရွိပါလိ့မ္မယ္..။ ဒုတိယအခါ သိလွ်က္နဲ႕ ထပ္က်ဴးလြန္ တာမ်ိဳးကသာ အမွားမဟုတ္ေတာ့ပဲ အျပစ္ အဆင့္ကို ေရာက္သြားတာပါ…။

ေနာက္တစ္ခုက လူတိုင္း တစ္ခါမွားဖူးယံုနဲ႕ တစ္သက္လံုးမွားရမယ္လို႕ ဘယ္သူကမွ ေျပာမထားပါဘူး..။ သူတို႕မွာ ျပင္ဆင္ပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ျပဳျပင္ ပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ယဥ္ေက်းလွပါတယ္၊ ဘာသာတရား လႊမ္းမိုးမွဳ ျမင့္မားလွပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွဳေအာက္က ပတ္၀န္းက်င္မ်ားကေတာ့ ပါးစပ္ကသာ ပိတိကတ္ သံုးပံုကို အာဂုံေဆာင္ရင္ ေဆာင္ေနမယ္ တစ္ကယ္တမ္းလက္ေတြ႕က်က် နားလည္ေပးႏိုင္မွဳ၊ ခြင့္လႊတ္ေပးႏိုင္မွဳ၊ တစ္ဘက္သားကို ျဖည့္ေတြးေပးႏိုင္မွဳေတြ အေပၚမွာေတာ့ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ ေတာ္ေတာ္အားနည္း ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္..။ လူတစ္ေယာက္ဟာ အျပစ္တစ္ခု..။ ဆိုပါေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ အမဲစက္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရင္..။ ပတ္၀န္းက်င္က အဲ့ဒီ့ အမဲစက္ကို ၀ိုင္း၀န္းေခ်ဖ်က္ေပးဖို႕ မၾကိဳးစားၾကပဲ..။ အမဲစက္ကေန သူ႕ဘ၀တစ္ခုလံုး အမဲေရာင္ အျခယ္ခံရေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းေမးေငါ့ တြန္းပို႕ၾကပါေတာ့တယ္ ( ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ Black Dream ကေန နာမည္ေျပာင္းရမယ့္ အေျခအေနပါပဲ )

ဒီလိုေတြေၾကာင့္ ေယာက်ာ္ေလးအမ်ားစုရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ငါ့ခ်စ္သူ အပ်ိဳစစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္အေတြး အေခၚဟာ စတင္၀င္ေရာက္ လာပါတယ္…။ ဒါဆို အဲ့လို အပ်ိဳအစစ္လိုခ်င္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အေတာင္သံုးဆယ္၀တ္ ေယာက်ာ္းသားမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ေမးခ်င္ပါတယ္…။

ခင္ဗ်ားတို႕ေရာ လူပ်ိဳစစ္ၾကရဲ႕လား…? ကိုယ့္ခ်စ္သူ မိန္းကေလးဟာ ဘယ္ေယာက်္ားေလးနဲ႕မွ အတူမေနဖူးခဲ့ရဘူး..။ ဘာ..။ ညာနဲ႕…။ ခင္ဗ်ားတို႕ ေရာ အဲ့ဒီ့ မိန္းကေလးနဲ႕ ခ်စ္သူမျဖစ္ခင္ ဘယ္လို မိန္မမ်ိဳးနဲ႕မွ အတူတူ မေနခဲ့ဖူးဘူးလား..?

အတၱသိပ္မၾကီးၾကပါနဲ႕…။ ငါက ေယာက်ာ္း ငါလုပ္ခ်င္တာလုပ္လို႕ရတယ္..။ နင္က မိန္းမ လုပ္လို႕မရဘူးဆိုတဲ့ ဖာရိုဘုရင္ လက္ထပ္က အေတြး အေခၚေတြကို ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာ့ ေခါစာျပစ္လိုက္ၾကပါေတာ့..။ အခုက  ၂၁ ရာစုထဲကိုေရာက္ေနပါၿပီ။  ဒါေတြဟာ မလိုအပ္ပါဘူး..။ မိန္းကေလးတစ္ ေယာက္ အပ်ိဳစစ္တယ္ မစစ္တယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သာမန္ေယာက်ာ္းေလးေတြ မေျပာနဲ႕..။ ကြ်မ္းက်င္တဲ့ ပါရဂူ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြ ေတာင္ အတိအက် မခြဲျခားႏိုင္ပါဘူး..။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားႏိုင္တဲ့ ဘာမွအဓိပၸါယ္မရွိတဲ့၊ တန္ဖိုးမရွိတဲ့ အေမွးပါးေလး တစ္ခုမရွိ ေတာ့ယံုနဲ႕ ဒီ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ လံုး၀ တန္ဖိုးမရွိရေတာ့ဘူးတဲ့လားဗ်ာ…?

အေရးႀကီးတာက တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ နားလည္မွဳ၊ ယံုၾကည္မွဳ၊ သံေယာဇဥ္၊ သစၥာတရားေတြနဲ႕ ခိုင္မာလွပတဲ့ မိသားစု ဘ၀ေလးတစ္ခု ကို တည္ေထာင္ႏိုင္ဖို႕ပဲ မဟုတ္လား…?

ဒါေၾကာင့္မို႕လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေယာက်ာ္းလို႕ သတ္မွတ္ျခင္ရင္ ေယာက်ာ္းဆန္တဲ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳးေတြ ေတြးၾကပါ…။ ေယာက်ာ္းဆန္တဲ့ လုပ္ရပ္နဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်ၾကပါလို႕ေျပာခ်င္ပါတယ္…။ အေရးမပါတာကို အရာမေပးၾကပါနဲ႕လားဗ်ာ…။ No One Is Perfect ပါ….။

အခု ကြ်န္ေတာ္ လူငယ္နဲ႕ Life Stlye အေၾကာင္းအရာနဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္မ်ားကို ေတာ္ေတာ္ေလး တင္ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ..။ စာဖတ္သူမ်ား အေနျဖင့္ သေဘာတူတာေတြလည္း ပါႏိုင္ပါတယ္..။ သေဘာ မတူတာေတြလည္း ပါႏိုင္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္က တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အျမင္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အားနည္းခ်က္မ်ား၊ ခြ်င္းခ်က္မ်ားရွိရင္လည္း အျပဳသေဘာ ေထာက္ျပ ေျပာဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ အနဲငယ္ ျဖည့္စြက္ၿပီးေျပာခ်င္ပါေသးတယ္..။ “မင္းက ဒီလိုေတြ ဆရာႀကီးလုပ္ေနရေအာင္ မင္းက သူေတာ္ေကာင္းလား..?ဒါမ်ိဳးေတြ မင္းက မလုပ္ဖူးဘူးလား?” ဆိုရင္..။ ကြ်န္ေတာ္ သူေတာ္ ေကာင္းမဟုတ္သလို…။ ေၾကာင္သူေတာ္..။ ၾကြက္သူခိုး…။ သူေတာ္ေကာင္း ေယာင္လည္း တစ္ခါမွ မေဆာင္ခဲ့ဖူးပါဘူး..။ ဒါေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ လုပ္ခဲ့ဖူး၊ ၾကံဳခဲ့ဖူး၊ ခံစားခဲ့ဖူး၊ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရဖူး၊ နာၾကင္ခဲ့ရဖူးပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္လဲ ကြ်န္ေတာ္ခံစား ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရသလိုေတြ မခံစား၊ မၾကံဳၾကိဳက္ရေအာင္ အခုအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ အႏုစိတ္ မဟုတ္ေပမယ့္ အေသးစိတ္နည္းပါး ေရးသား ရွင္းျပျခင္း လုပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္..။ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ အေနအထားနဲ႕ အၾကံဥာဏ္ႏွင့္ နည္းလမ္းမ်ားကို ေပးေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ဆရာႀကီးလုပ္ေနျခင္း မဟုတ္ပါဘူး..။

ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာတစ္ခုက အေ၀ဖန္ေတာ့ မေစာၾကေစခ်င္ဘူး..။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ေဆာင္းပါး မၿပီးေသးလို႕ပါ..။ ဒီတစ္ခန္းပဲ ၿပီးေသးတာပါ..။  ေနာက္ထပ္ေရးမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ အျခားအေၾကာင္းအရာေတြ ဆိုေပမယ့္ ဒီအခန္းနဲ႕ သက္ဆိုင္တာမ်ား ပါရွိေကာင္း ပါရွိလာဦးမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္…။ အေျခအေန အခ်ိန္အခါ လိုက္ၿပီး ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ Variable သေဘာတရားေတြေၾကာင့္ အရာရာမွာ ေနရာနဲ႕ အေျခအေနကို လိုက္ၿပီး ခြ်င္းခ်က္ေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ ဘာကိုမွ တရားေသ ဆံုးျဖတ္ခ်က္..။ သံုးသပ္ခ်က္ မေစာဖို႕ကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကိဳတင္ေမတၱာရပ္ခံရင္းနဲ႕ လူငယ္နဲ႕ Life Stlye ေခါင္းစဥ္ကို ဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္ အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္..။

“လူငယ္ႏွင့္ Hang Out လုပ္ျခင္း၊ Date လုပ္ျခင္း ႏွင့္ သမီးရည္းစားထားျခင္း” ဆိုတဲ့ အဲ့ဒီ့စကားလံုးေတြနဲ႕၊ အေျခအေန၊ အေနအထားေတြ မတူညီမွဳမ်ား အေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္တစ္ပိုင္းမွာ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပ ပါမယ္…။

P.S- ေဖာ္ျပပါအေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ လူငယ္မ်ားအားလံုးကို ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပဲ..။ ထုိကဲ့သို႕ လႊဲမွားစြာ စီးဆင္းေနေသာ လူငယ္မ်ား ျပင္ဆင္ၾက ေစႏိုင္ေရးအတြက္သာ ရည္ရြယ္ပါေၾကာင္းႏွင့္ ေဆြးေႏြးလိုပါက ကြ်န္ေတာ္ ဒီပို႕စ္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ Myanmar Genius Forumမွာ တင္ထားေပးမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲ့ဒီ့မွာ ေဆြးေႏြးႏိုင္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ Blog Post မွာ ကြ်န္ေတာ္ Comment ျပန္ေရးျခင္း မရွိတဲ့ အတြက္ ဒီေနရာမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္လည္ ေျဖၾကားမည္ မဟုတ္ပါ..။

အခု ကြ်န္ေတာ္ေရးမယ့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားဟာ လူငယ္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္သိေစျခင္တာ ျမင္ေစျခင္ တာမ်ား ျဖစ္သလို…။ လူငယ္ထဲက လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္လည္း သတိေပးတဲ့ သေဘာမ်ားပါ၀င္ပါတယ္…။ ဘိန္းစားျခင္းအတူတူ တလံုးပိုရွဴတယ္ထင္ ရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွမေျပာလိုပါဘူး…။

ေခတ္ေတြ၊ ယဥ္ေက်းမွဳေတြနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီးေရးရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ တာ၀န္ႀကီး တာေတာ့အမွန္ပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေရးသမွ် အေၾကာင္းအရာ အားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ တာ၀န္ အျပည့္အ၀ ယူပါတယ္..။ အခုလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ေခတ္ေတြ ယဥ္ေက်းမွဳေတြအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေတြ၊ ေ၀ဖန္ေရးေတြ မ်ားစြာေရးသားေနၾကတာကို ကြ်န္ေတာ္ ျမင္ခဲ့ဖူး၊ ေတြ႕ခဲ့ဖူးေပမယ့္..။ သူတို႕ ေျပာဆို ေရးသားေနတာေတြဟာ ခုတ္ရာတစ္ျခား ရွရာတစ္ျခားျဖစ္ေနတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္ (ကိုယ္ပိုင္) အျမင္နဲ႕ ယံုၾကည္ပါတယ္…။

ဒါေၾကာင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး လူငယ္ေတြရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲကို တိုက္ရိုက္ထိႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၿပီး ဒီေဆာင္းပါးရွည္ကို ကြ်န္ေတာ္ေရးဖို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေနာက္ ၅ လ၊ ၆ လ ေနရင္ ပညာသင္ ခရီးစဥ္ ၿပီးဆံုးလို႕ ေရႊျပည္ေတာ္ကို ျပန္တဲ့အခါ ဟိုမွာက ဆက္ေရးျဖစ္ဖို႕ မေရး ျဖစ္ဖို႕က မေသခ်ာေလေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္ မျပန္ခင္ေလး ဒီ Blog ကို စလုပ္ကတည္းက ေရးျခင္ခဲ့တာ..။ ေျပာျခင္ခဲ့တာေတြကို မက်န္ခဲ့ရေလေအာင္…။ ေရးသားလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။

ဒီေဆာင္းပါးဟာ အခန္းဆက္ ေဆာင္းပါးရွည္ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ အဓိက ေဆြးေႏြးသြားမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြက လူငယ္နဲ႕ ၀တ္စား ဆင္ယင္မဳွ၊ လူငယ္မ်ားနဲ႕ လူေနမွဳ (သမီးရည္းစား ဆက္ဆံေရးမ်ား အပါအ၀င္) ၊ လူငယ္ႏွင့္ ပညာေရးတို႕ ပါ၀င္ပါလိ့မ္မယ္..။ ဒါေတြက ကြ်န္ေတာ္ ေလာေလာဆယ္ စဥ္းစားမိထားတာေတြပါ..။ ထပ္ေပၚလာရင္ ထပ္ျဖည့္ေရးပါမယ္..။ ေရးခ်င္စိတ္ပ်က္ သြားရင္ ဆက္ေရးမွာ မဟုတ္ပါဘူး…။

ေဆာင္းပါးပါ အေၾကာင္းအရာမ်ား၊ စကားလံုးမ်ား၊ အသံုးအႏွံဳးမ်ားနဲ႕ အခ်က္အလက္မ်ားဟာ တိုက္ရိုက္ေရးသားထားေသာ စကားလံုးမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အနဲငယ္ ၾကမ္းတမ္းေသာ အသံုးအႏွဳန္းမ်ား ပါ၀င္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၾကိဳက္တင္ သတိေပးလိုပါတယ္…။

နိဒါန္း

ေခတ္…..။ ေခတ္မွီတယ္…။ ခင္ဗ်ားတို႕လည္း ေခတ္မွီခ်င္ၾကတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေခတ္မွီခ်င္တယ္…။ အားလံုးေခတ္မွီခ်င္ၾကတယ္….။ ဒါေပမယ့္….။

ေခတ္မွီတယ္ဆိုတာဘာလဲ….? ဘယ္လိုေနထိုင္မွ ေခတ္မီွမွာလဲ…? ဘယ္လိုေျပာဆုိမွ ေခတ္မွီမွာလဲ? ဘယ္လို ၀တ္စားဆင္ယင္မွ ေခတ္မွီမွာလဲ….? ဘယ္လိုေတြ လုပ္ကိုင္ ဖန္တီးျပေနမွ ေခတ္မွီမွာလဲ..? ကဲ….။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘယ္လို သတ္မွတ္ၾကမလဲ…?

ေခတ္ ဆိုတာ ကာလ ပါ။ ေခတ္မွီတယ္ဆိုေတာ့ ကာလကို အမွီသဟဲ ျပဳတယ္…။ ထင္ဟပ္ေစတယ္ လို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္..။ လြယ္လြယ္ေျပာာရရင္ေတာ့ ေခတ္(ကာလ) ႏွင့္အညီ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ ေနထိုင္ ႏိုင္ျခင္း၊ သို႕မဟုတ္ …။ ေနထိုင္ႏိုင္မွဳလို႕ပဲ ခပ္ပါးပါး သတ္မွတ္လိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ…။

ေခတ္မွီတယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႕ မတိမ္းမယိမ္း…။ တစ္ကယ္ဆို ဖြားေတာ္ဘက္လို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရပါတယ္…။ ေပၚေပါက္လာတဲ့ စကားလံုးတစ္ လံုးကေတာ့ သရုပ္ပ်က္ျခင္းပါပဲ….။ သရုပ္ပ်က္ျခင္းဆိုတာ ဘာလဲ…? ဘယ္လိုအရာမ်ား ျပဳမူေဆာင္ရြက္၊ ေျပာဆုိေနထိုင္ျခင္းကို ေခတ္မီွတယ္လို႕ ေခၚၿပီး ေတာ့…။ မည္သည့္အရာမ်ား ျပဳမူေဆာင္ရြက္၊ ေျပာဆိုေနထိုင္ျခင္းကို သရုပ္ပ်က္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ ေခၚဆို သတ္မွတ္ၾကပါမလဲ…?

ေခတ္အေၾကာင္းေျပာၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ယဥ္ေက်းမွဳဆိုတဲ့ စကားလံုး ေ၀ါဟာရ တစ္ခုကို ခ်န္လွပ္ထားလို႕ ရမယ္မထင္ပါဘူး…။ ကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံတိုင္း၊ လူမ်ိဳးတိုင္းရဲ႕ လက္ရွိ ေရာက္ရွိေနတဲ့ ေခတ္ (ကာလ) ဟာ သူတို႕ ျဖတ္သန္းက်င္လည္ခဲ့တဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳ သမိုင္း ေၾကာင္း၊ ယံုၾကည္မွဳနဲ႕ ေနသားက်မွဳ မ်ားအေပၚမွာ တိုက္ရိုက္မူတည္ေနတတ္ၾကပါတယ္…။

ယဥ္ေက်းမွဳသည္ ကူးစက္ျမန္ေသာ ေရာဂါပိုးမႊားတစ္ခုဆိုပါက…။ စတင္ကူးစက္ေသာ ေနရာေဒသႏွင့္ အကူးစက္ခံရေသာ ေနရာေဒသ လူမ်ိဳးတို႕သည္ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းလာၾကေသာ သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ ေနာက္ခံအေျခအေနျခင္း မတိမ္းမယိမ္းျဖစ္ေနပါက ဘာမွ ျပသနာမရွိႏိုင္ ေသာ္လည္း..။ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ ယံုၾကည္မွဳ၊ သမိုင္းေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ အစစအရာရာ ကြဲျပားျခားနားေသာ ေနရာတစ္ခု (သို႕) ႏိုင္ငံ တစ္ခု စတင္ ကူးစက္ပ်ံ႕ႏွံ႕ေသာ အခါတြင္မူ….။

ယဥ္ေက်းမွဳတစ္ခုကို လက္ခံ က်င့္သံုးႏိုင္ဖို႕…။ ထုိလက္ခံက်င့္သံုးမည့္ ေနရာေဒသႏွင့္ လူမွဳပတ္၀န္း က်င္သည္ ထိုယဥ္ေက်းမွဳ၏ ဒဏ္ကို လက္ခံႏိုင္ေသာ အေနအထားႏွင့္ မိမိယဥ္ေက်းမွဳႏွင့္ လိုက္ဖက္ညီေထြစြာ အသြင္ေျပာင္းလဲႏိုင္မွဳအင္အား ရွိရပါမယ္..။ ထိုကဲ့သို႕ လိုက္ဖက္ညီ ေထြစြာ အသြင္မျပာင္းလဲႏိုင္သည့္ အခါတြင္…။ လူမ်ိဳးစုတစ္ခု…။ သို႕…။ ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ ယဥ္ေက်းမွဳဟာ စတင္ အတိုက္စားခံရပါေတာ့တယ္…။

ေရွးလူၾကီးေတြ ဆိုဆံုးမခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခုရွိပါတယ္…။ ယဥ္ေက်းမွဳေပ်ာက္ရင္ လူမ်ိဳးပါ ေပ်ာက္လိမ့္ မည္တဲ့….။ တကယ္ေတာ့ ယဥ္ေက်းမွဳ ေရစီး ေၾကာင္းဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘယ္လိုမွ တားဆီး ဟန္႕တားလို႕ရတဲ့အမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး..။ ယဥ္ေက်းမွဳ ေရစီးေၾကာင္းေၾကာင့္ လူမ်ိဳးဆိုတဲ့ ကမ္းပါး မျပိဳရေလေအာင္..။ မွန္ကန္ ေျဖာင့္မတ္တဲ့ ေရစီးေၾကာင္းတစ္ခုျဖစ္ဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၀ိုင္း၀န္း ေဆာင္ရြက္ ႀကိဳးစားေပးလို႕ပဲ ရပါလိ့မ္မယ္။

ကဲ ဒီလိုဆို ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ဘာေတြလုပ္ဖို႕လုိအပ္ေနၿပီလဲ…? ဘာေတြ မွားယြင္းေနၿပီလဲ…? ဘယ္လို ျပင္ဆင္ၾကမလဲ…? ဘာဆက္လုပ္ၾက မလဲ…? ရွင္းပါတယ္…။ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူးေတြ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ မစဥ္းစားခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အေရးအၾကီးဆံုးနဲ႕ အေျခခံအက်ဆံုး အရာတစ္ ခုကို ပဲ အရင္ဆံုးလုပ္ဖို႕လိုပါတယ္…။ အဲ့ဒါကေတာ့….

အရွိကို အရွိအတိုင္း၊ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း လက္ခံ၊ နားလည္ႏိုင္ၾကဖို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ ေလာကမွာ အမွန္တရား ဆိုတဲ့အမ်ိဳးဟာ အျမဲတမ္း ခါးတတ္ၾကစျမဲဆိုတာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး လက္ခံထား ႏိုင္ဖို႕လိုပါလိ့မ္မယ္…။

ကမာၻတစ္၀ွမ္းတြင္ ယဥ္ေက်းမွဳ တစ္ခုကို အဓိက စတင္ ေျပာင္းလဲ၊ ဖန္တီးေသာသူမ်ား၊ ဖန္တီးမွဳမ်ား မွာ ထိုႏိုင္ငံအတြင္းရွိ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ ၇၀  သက္ၾကားအိုမ်ား…။ ၄၀ ေက်ာ္ ၅၀ လူၾကီးပိုင္းမ်ား မဟုတ္ၾကပါဘူး…။ အတုျမင္ရင္ အတတ္သင္ျခင္ေသာ..။ အရာရာကို စူးစမ္းဆင္ျခင္လိုေသာ..။ သို႕မဟုတ္..။ လက္တဲ့စမ္းလိုေသာ…။ လူငယ္မ်ားသာျဖစ္ၾကပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္သည္လည္း လူငယ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုအမ်ိဳးအစားထဲတြင္ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း အပါအ၀င္ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေခတ္နဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳကို သံုးသပ္ၾကမယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီ့ လူငယ္ေတြကပဲ စတင္ၾက ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္…။

လူငယ္မ်ားႏွင့္ Life Style

ဒီေန႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာ လူငယ္ေတြရဲ႕ လူေနမွဳ၊ သမီးရည္းစားထားမွဳ အေျခအေနေတြနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ စတင္ သံုးသပ္လိုပါတယ္..။

ယခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာ သမီးရည္းစား ရွာၾကတဲ့ေနရမွာ…။ အေျခခံအားျဖင့္ ႏွစ္ပိုင္း သိသိသာသာ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္..။ အေပ်ာ္တြဲျခင္းနဲ႕ အတည္တြဲျခင္း ဆိုၿပီး ျဖစ္ပါတယ္..။ သီးသန္႕ထပ္ရွင္းေနဖို႕ မလိုဘူးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္…။ ကဲ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒီမွာ ဒီလို Relation ေတြရွိလာျခင္းအတြက္ ဘာေတြက ေကာင္းက်ိဳးေတြျဖစ္လာသလဲ…။ ဘာေတြက ဆိုးက်ိဳးေတြ ျဖစ္လာသလဲ..။ ဘယ္လိုေတြ လြဲမွားေနၾကသလဲ…?

အရင္ဆံုး မိန္းကေလးေတြ အတြက္ စေျပာခ်င္ပါတယ္…။ Lady First လို႕ အဆိုရွိတယ္မလား..? မိန္းကေလး (အထူးသျဖင့္ ျမန္မာမိန္းကေလး) ေတြအတြက္ေတာ့ အေပ်ာ္ရည္းစားထားျခင္းဆိုတာ သာမန္အားျဖင့္ ၾကားလိုက္ရရင္ မယံုၾကည္ႏိုင္စရာ တစ္ခုလိုပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ တကယ္ လက္ေတြ႕ ျဖစ္ပ်က္ေနပါၿပီ..။ ယခင့္ ယခင္မ်ားက အေပ်ာ္ရည္းစားထားတယ္..။ မ်က္ႏွာမ်ားတယ္ဆိုတာ ေယာက်ာ္းေလးေတြရဲ႕ အက်င့္စရိုက္တစ္ခုပါ…။ အခုေတာ့ ေယာက်ာ္းနဲ႕ မိန္းမ တန္းတူညီ ရင္ဘာင္တန္းေနတဲ့ ေခတ္မွာ မိန္းကေလးမ်ားကလည္း အားက်မခံ ေယာက်ာ္ေလးမ်ားနဲ႕ အတူ ရင္ေဘာင္ တန္းလာၾကၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။ ဒီလို ရင္ေဘာင္တန္းလာေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ…?

ႏွလံုးသားနဲ႕ ဦးေႏွာက္ကို အေလးအနက္ထား ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး ဘ၀အတြက္ လက္တြဲေဖာ္ အတည္တက် ေရြးခ်ယ္ၾကတဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသားနဲ႕ အမ်ိဳးေကာင္း သမီးမ်ား အေၾကာင္းကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အက်ယ္တ၀င့္ မေဆြးေႏြးေတာ့ပါ…။ အေပ်ာ္တြဲတာပါဆိုေသာ အမ်ိဳးေကာင္းသား၊ အမ်ိဳးေကာင္း သမီးေလး မ်ားအေၾကာင္းသာ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးသြားပါမယ္..။

မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုေသာအခ်က္ေတြနဲ႕ ကိုက္ညီရင္ အေပ်ာ္တြဲၾကပါသလဲ….? ထိုေကာင္ ေလးသည္ ေယာက်္ားေကာင္းပီသဖို႕ မလိုပါ..။ ကိုယ္ပိုင္အရည္အျခင္း ရွိဖို႕မလိုပါ..။ သက္ဆိုင္ရာ ေနရာေဒသ (ေက်ာင္း၊ သင္တန္း) စသည္တို႕တြင္ ထင္ေပၚေသာ နာမည္ႀကီးေသာသူမ်ား၊ ရုပ္ရည္ (မိန္းမေခ်ာ) ေခ်ာေမာသူ မ်ား၊ မိသားစု ေနာက္ခံအင္အား ေတာင့္တင္းသည္ဟု ယူဆရသူမ်ား၊ ၀တ္ပံုစားပံု ေခတ္အေခၚ လန္း သူမ်ား..။ ဟုတ္တာ မဟုတ္တာ အပထား..။ ေတာ္ကီ ညက္သူမ်ားကို စိတ္၀င္စားတတ္ၾကပါတယ္..။ အေပ်ာ္တြဲ (တြဲၾကည့္ခ်င္ၾကပါတယ္..။ သူတို႕ရဲ႕ ေယ်ဘူယ ခံယူခ်က္အရ နာမည္ၾကီးခ်င္လို႕..။ လူအၾကည့္ခံခ်င္လို႕ ျဖစ္ၾကပါတယ္..။ မိန္းကေလးမ်ားမွ မဟုတ္ပါ ေယာက္်ားေလးမ်ားလည္း ထိုနည္းတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္)

ထိုကဲ့သို႕ေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ ညပ္သြားၿပီဆိုပါက…။ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေစ..။ သူငယ္ခ်င္း တျပံဳတမၾကီးႏွင့္ ျဖစ္ေစ..။ သြားမယ္..။ လာမယ္..။ စားမယ္..။ ေသာက္မယ္…။ ေပ်ာ္မယ္..။ ပါးမယ္..။ ကဲမယ္..။ ရြဲမယ္..။ ျပဲၾကပါမယ္…။ ေကာင္းၿပီ…။ ဘာလိုေတြကဲၾကသလဲ..?

ေရွးဦးစြာ လက္ရွိျပသေနတဲ့ ကိုရီးယားကားမ်ားရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးေၾကာင့္ ရည္းစားရၿပီဆိုတာနဲ႕ လူတန္းေစ့ရေလေအာင္ အနဲဆံုး K-TV ကိုစသြားၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အရင္လူၾကီးမ်ားတုန္း ကေတာ့ ရည္းစားျဖစ္ၿပီဆိုရင္ အရင္ဆံုး ဘုရားသြား၊ ဆုေတာင္း ဘာညာ သာရကာ လုပ္ၾကပါတယ္။ အခုကေတာ့ ပထမအဆင့္အေနျဖင့္ ဘယ္ K-TV ေခ်ာင္ၾကသလဲ..။ ဘယ္ Café Shop က အခန္းပါသလဲ အရင္ေရြးၿပီး လစ္ၾကပါတယ္..။ ဒါက ပထမအဆင့္ပါ..။ ႏွစ္ေယာက္ထဲဆိုပါက ႏွစ္ေယာက္ထဲနဲ႕တူေအာင္ ေနထိုင္ပါတယ္..။ အေဖၚအေပါင္းမ်ားႏွင့္ဆိုပါက ကိုရီးယားကားမ်ားထဲက အတိုင္း ေသာက္ၾက စားၾကပါတယ္..။ ဒီေခတ္မွာ မိန္းကေလးမ်ား အဲ့လို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အျပင္သြားလို႕ Beer ေသာက္တာေလာက္ကို အိမ္မွ ကိုရီးယား ေမေမ မ်ားမွလည္း ေကာင္းမြန္ ေခတ္မွီစြာ လက္ခံ နားလည္ေပးတတ္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။

K-TV ဆိုတာ Karaokae Launge ကို အတိုေကာက္ေခၚတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ (၁၉၉၉-၂၀၀၀) ၀န္းက်င္က K-TV ဆိုေသာေနရာမ်ားမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ Father ၾကီးေတြလို ဘူတားၾကီးေတြ..။ Business Men ေတြ ညဘက္သြားအပန္းေျဖၾက..။ ကဲၾက..။ ေကာင္မေလးေတြ ေဘးမွာ ထားၿပီး သီခ်င္းဆိုၾက…။ မူးၾက..။ ရူးၾကတဲ့ ေနရာပါ..။ ဘယ္လူငယ္မွ မသြား ၾကပါဘူး..။ လူၾကီးေတြရဲ႕ အျမင္နဲ႕ ခြင့္ျပဳမွဳအေနအထားမွာလဲ K-TV ဆိုတာကို Night Club နဲ႕တန္းတူ မသြားသင့္တဲ့ ေနရာတစ္ခုလို႕လဲ အၾကမ္းဖ်ဥ္းသတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ အခုက ေခတ္ေတြေျပာင္းသြားပါၿပီ..။ အေမေတြကလည္း ကိုရီးယားကားေတြ လႊတ္ၾကည့္ ကိုရီးယား စတိုင္ေတြ ၀င္ေနေတာ့ ကိုယ့္သမီးကို သူ႕ရည္းစားက K-TV ေခၚသြားရင္ပဲ အရင္က သမီးရည္းစား ႏွစ္ေယာက္ ဘကၻရည္ ဆိုင္မွာ ခ်ိန္းေတြ႕တာေလာက္ေတာင္ ေရးၾကီးခြင္က်ယ္မလုပ္ၾက ေတာ့ပါဘူး..။

ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..။ လဘၻရည္ဆိုင္မွာေတြ႕ရင္ လူျမင္ေတာ့ မိသားစုေရာ သမီးေရာ သိကၡာက်ႏိုင္ပါတယ္..။ အခုက K-TV တို႕…။ အခန္းနဲ႕ Coffee ဆိုင္တို႕ဆိုေတာ့ သမီးေခ်ာေလး အလိမၼာေလးကို ဘယ္သူမွလည္းမေတြ႕ေတာ့ တဲ့သကာလ သိကၡာမက်ရ မ်က္ႏွာမပ်က္ရေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ ႏိုင္ပါတယ္..။ ဒီ့ထက္ လံုျခံဳ စိတ္ခ်ရတဲ့ ေနရာအေၾကာင္း ထပ္လာပါမယ္..။

လက္ရွိေခတ္ လူငယ္ေတြ အေနအထားအရလည္း K-TV ဆိုတာကို လံုး၀ Don’t Care ပါပဲ..။   ကြ်န္ေတာ္ပဲ ေခတ္မမွီေတာ့လို႕ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ အထက္မွာ ေရးခဲ့သလို ကြ်န္ေတာ့္ Father ၾကီးနဲ႕ သူ႕အေပါင္းအပါမ်ားသြားကဲ ၾကတဲ့ေနရာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ပဲ မိသားစုေတြ လာေရာက္ အပန္းေျဖလို႕ရတဲ့ (M3 လို)  K-TV မ်ိဳးေတြ ဖြင့္ထားေပးရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မသိေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ..။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဘယ္သမီးရည္းစားအတြဲကမွ လင္းလင္းထင္းထင္း၊ လူျမင္သူျမင္ အဲ့လို K-TV မ်ိဳး Café မ်ားကို မသြားၾကပါဘူး…။

မိန္းကေလးေတြ ကိုယ္တိုင္ကလိုက္မွ..။ အခ်ိဳ႕ဆို ေယာက်ာ္ေလးက ဘယ္သြားမလဲ ေမးရင္ သူတို႕ကတာင္ အဲ့ဒီ့ကိုသြားဖို႕ စေျပာတဲ့ အေန အထားေတြ ရွိပါတယ္..။ မယံုမရွိပါနဲ႕..။ အဲ့လို မိန္းကေလး ေတြက Don’t Care လုပ္မွေတာ့ အေမာင္ သေကာင့္သားကလဲ အၾကိဳက္ေပါ့ဗ်ာ..။ ေခၚေလသတည္း ေပါ့..။ အဲ့လိုမ်ိဳးေတြက မင္းတို႕လို ေရေပၚစီပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးေနတဲ့ လူေတြမွာပဲ ရွိတာပါကြာလို႕ ေျပာရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာလိုပါ..။ ရွိေစ…။

ဒီလိုနဲ႕ အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာမယ္ (အခ်ိန္ၾကာတယ္ဆိုတာ ၃ ႏွစ္ ၃ မိုး ကို ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး..။ လြန္ေရာ ကြ်ံေရာ တစ္ပတ္မွ တစ္လေပါ့) ရင္းႏွီး မွဳနဲ႕ ရဲတင္းမွဳေတြရွိလာတဲ့အခါ..။ ဒီ့ထက္ပိုၿပီး လံုျခံဳ စိတ္ခ်ရတဲ့၊ အမ်ားသူငွာ မျမင္ႏိုင္တဲ့အတြက္ မိသားစုဂုဏ္သိကၡာကို ပိုမိုကာကြယ္ရာေရာက္တဲ့ ေနရာ မ်ားကို ဒုတိယအဆင့္ (ေနာက္ဆံုးအဆင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္) ေနရာမ်ားကိုသြားၾကပါတယ္..။

ေဟာ္တယ္မ်ား..။ တည္းခိုခန္းမ်ား ျဖစ္ပါတယ္…။

ေဟာ္တယ္ေတြ၊ တည္းခိုခန္းေတြ သြားတယ္လား..? သူတို႕ေတြ ေစ်းၾကီး တဲ့အစားအေသာက္ေတြ သြားစားၾကတာလားလို႕ ေမးလာရင္ေတာ့…။ ကြ်န္ေတာ္လည္း မေျဖတတ္ပါ..။

ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက အဲ့လို သြားၾကတဲ့အေၾကာင္း မဟုတ္ပါဘူး..။ အဲ့လို သြားၾကျခင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္..။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ၾကားမွာ ထားရွိတဲ့ ခံယူခ်က္ ကို ေျပာခ်င္တာပါ….။ ေယာက်ာ္ေလးက ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ေခၚသြားသလဲ…?  ေကာင္မေလးကေရာ ဘယ္လိုနားလည္မွဳ..။ ဘယ္ လို ခံယူမွဳ..။ ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ နားလည္မွဳ…။ ဘယ္လိုေတြးေခၚမွဳေတြနဲ႕ လိုက္သြားပါသလဲ…?

ကြ်န္ေတာ္လက္ရွိ ဥေရာပႏိုင္ငံမွာ ပညာသင္ၾကားေနပါတယ္..။ မႏွစ္က ေႏြရာသီမွာ ကြ်န္ေတာ္ ခရီးထြက္တာ အားလံုးသိၾကမွာပါ…။ အဲ့ဒီ့မွာ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ခဲ့တာေလး တစ္ခုကို အခု ဒီေဆာင္းပါးနဲ႕ တိုက္ဆိုင္လို႕ ေဖာ္ျပပါရေစ..။

ကြ်န္ေတာ့္ဆရာမမွာ..။ သူ႕သမီးနဲ႕ ရြယ္တူ တူမရွိပါတယ္..။ သူ႕သမီးနဲ႕ဆို တ၀မ္းကြဲေပါ့…။ ဆရာမ သမီးနဲ႕ သူတို႕က သူငယ္ခ်င္းအဖြဲ႕ေတြပါ..။ အဲ့ဒီ့ ဆရာမရဲ႕ တူမမွာ ခ်စ္သူရွိပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့ေကာင္မ ေလးနဲ႕ ေကာင္ေလးဟာ Living Together ပါ..။ လာပါၿပီ Living Together..။ အေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္ ပြားခဲ့တာေတြ အားလံုးဟာ အဲ့ဒီ့ Living Together ကို ရွင္းျခင္လို႕ပါ…။

ဆုိုေတာ့..။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္က တိုက္ခန္းတစ္ခုမွာ အတူတူေနၾကပါတယ္..။ ႏွစ္ဘက္ မိသားစု အသိုင္းအ၀ိုင္းကလည္းသိပါတယ္…။ အားလို႕..။ ယားလို႕..။ ခ်မ္းသာလို႕ တိုက္ခန္းမွာ သြားကဲေန ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး…။ အဲ့ဒီ့တိုက္ခန္းေလးဟာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္အတူၾကိဳးစားၿပီး အရစ္ၾကစနစ္နဲ႕ ၀ယ္ေနၾကတာပါ..။ ပိုက္ဆံအကုန္မေပးရေသးေပမယ့္ အေၾကြးစနစ္အရ ေနလို႕ရပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက အေၾကြးစနစ္အေၾကာင္း မဟုတ္ပါဘူး..။ အဲ့ဒီတိုက္ခန္းကို သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ အတူတူ အလုပ္လုပ္ ပိုက္ဆံစု..။ တေျဖးေျဖးခ်င္းထည့္ၿပီး ၀ယ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနၾကတာပါ..။ (ကြ်န္ေတာ္တို႕ စီမွာ အဲ့လိုအေၾကြးစနစ္မရွိလို႕ သူတို႕လို မႀကိဳးစားႏိုင္တာပါ လို႕ေျပာလာရင္လည္း ခံေပေတာ့ ေမာင္ Black ေရ ပါပဲ) သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ပိုက္ဆံနဲ႕ ၀ယ္ထားတဲ့ ကားေလးတစ္စင္းလဲ ရွိပါတယ္..။ မာစီဒီးေတာ့ ဘယ္ ဟုတ္ပါ့မလဲေပါ့ဗ်ာ..။ ဒီလိုပဲ အသင့္အတင့္ သြားလို႕ လာလို႕ရတဲ့ ကားေလးပါ…။ အဲ့လိုပဲ ႏွစ္ယာက္စလံုးက အလုပ္ႏွစ္ခုစီ လုပ္ၾကပါတယ္..။ ေကာင္ေလးက ဘဏ္မွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ ေကာင္မေလးက Company တစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့အျပင္ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး အလွကုန္ပစည္းေတြေရာင္းတဲ့ ဆုိင္ေလး ဖြင့္ထားပါတယ္..။ (သူတို႕ ဆိုင္ေျပာင္းတာနဲ႕တိုးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ မုန္႕ဟင္းခါး ၀င္စားခဲ့ရပါေသးတယ္) အလုပ္ခ်ိန္ေတြကို ညိွထားပါတယ္ ေကာင္ေလး ဘဏ္သြားရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာင္မေလးက အလုပ္ခ်ိန္မရွိတဲ့အတြက္ ဆိုင္ထိုင္ပါတယ္။ ေကာင္မေလး အလုပ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာင္ေလး ဘဏ္သြားစရာ မလိုတဲ့အတြက္ ဆိုင္ထိုင္ပါတယ္..။ ဒီလိုေနလာၾကတာ သူတို႕ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ..။ အခုထိ မဂၤလာမေဆာင္ ရေသးပါဘူး..။ ဒီႏွစ္ ကုန္မွာ ေဆာင္ၾကပါလိ့မ္မယ္…။ ( ဒီေနရာမွာ ကိုယ္၀န္ကာကြယ္ျခင္း အေၾကာင္း သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႕ ၃ ႏွစ္ေလာက္အတူေနတာ ဘာျပသနာမွ မရွိပဲ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားမွာေတာ့ ကိုယ့္ျပသနာ ကိုယ္မရွင္းႏိုင္တဲ့ အေျခ အေနေတြက ၾကားလို႕ မေကာင္းေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္…။ )

ဒါဟာ ဘာလဲဆိုေတာ့ Living Together ရဲ႕ အႏွစ္သာရပါ..။ Make Love (Sex) လုပ္ဖို႕ တစ္ခုထဲ အတြက္ မဟုတ္ပဲ ႏွစ္ဦးေပါင္းၿပီး ဘ၀အတြက္ ႀကိဳစားၾကတာပါ..။ သူတို႕ မဂၤလာေဆာင္တဲ့အခါၾကရင္ သူတို႕ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္နဲ႕ ကားနဲ႕ အလုပ္နဲ႕ အားလံုး အဆင္သင့္ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံက လူငယ္ (ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား) ေတြလိုမ်ိဳး အမ်ိဳးသားဘက္က တိုက္ေတြ၊ ျခံေတြလက္ဖြ႕ဲ..။ အမ်ိဳးသမီးဘက္က ကားေတြ လက္၀တ္ရတနာေတြ လက္ဖြဲ႕တာမ်ိဳးကို မေမွ်ာ္ကိုး ၾကပါဘူး..။ ကိုယ့္အားပဲ ကိုယ္ကိုးၾကပါတယ္..။ ဒီလို ၾကိဳးစားေနတဲ့ ႏွစ္အပိုင္းအျခားအတြင္း မွာလည္း ခ်စ္တာက ခ်စ္တာ တစ္ပိုင္း…။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ စိတ္သေဘာထား၊ စရိုက္ စတာေတြကို ညိွယူၾက..။ ျပင္ၾက ဆင္ၾကနဲ႕..။ ဘ၀အတြက္ ဒီလို ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရႊျပည္ၾကီးက Living Together  ေတြကေရာ ဘယ္လို ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ၊ Plan ေတြ ခ်ထားၾကပါလိ့မ္?

အားက်လို႕ အတုယူတယ္ဆိုရင္လည္း အကုန္ယူၾကပါလို႕ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္..။ ကိုယ္လိုခ်င္ တာေလး ျဖတ္မယူၾကပါနဲ႕…။ အတူေနၿပီး Make Love လုပ္တာၾကေတာ့ အတုယူတယ္..။ သူမ်ားေတြ ဘယ္လို ၾကိဳးစားၾကတယ္ဆိုတာေတာ့ အတုမယူၾကဘူး..။ ဒီဘက္ႏိုင္ငံေတြမွာ ေယာက္်ားေလး ျဖစ္ျဖစ္ မိန္းကေလး ျဖစ္ျဖစ္ ၁၈ ႏွစ္ဆို ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ၾကပါတယ္..။ မိဘအိမ္မွာ ေနေနေသးတယ္ဆိုေပမယ့္ အားလံုးနီးပါး (၈၀%) က အလုပ္လုပ္ၾကပါတယ္။ သူတို႕အတြက္ အလုပ္ရွိျခင္းဟာ ဂုဏ္ပါပဲ..။ အဲ့ဒီ့ေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္တယ္..။ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ေက်ာင္းတယ္..။ ကိုယ့္ေျခ ေထာက္အေပၚ ကိုယ္ရပ္ၿပီးေနႏိုင္လို႕ကေတာ့ Living Together ပဲ ေနေန Sleeping Toghether ပဲ လုပ္လုပ္ ဘာမွ ျပသာ မရွိပါဘူး…။

ျပသနာျဖစ္လာရင္ ကိုယ့္ျပသနာ ကိုယ္ရွင္းပါတယ္..။ အေမကယ္ပါ..။ အေဖကယ္ပါ..။ ဟိုအဖြဲ႕ အစည္းတိုင္ ဒီအဖြဲ႕အစည္းတိုင္ မရွိပါဘူး..။ အဲ့လို တိုင္တယ္..။ သို႕မဟုတ္ တိုင္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတာလည္း အဓိပၸါယ္မရွိပါဘူး..။ ဗလက္ကာရ ( Black ကာယ လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး..။ ေတာ္ၾကာ တစ္မ်ိဳး ျမင္ကုန္မွာဆိုးလို႕) လုပ္တာမွမဟုတ္တာ..။ ႏွစ္ဦး သေဘာတူမွ ျဖစ္တာ..။ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ျဖစ္ခဲ့ၿပီးမွ တိုင္တယ္ တန္းတယ္၊ တိုင္ခြင့္ရွိတယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ဗဟုသုတမရွိလို႕လား မသိဘူး..။ ဘယ္ႏွိင္ငံမွာမွ ရွိတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ မၾကားဖူးေသးပါ..။

သူတို႕အရြယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံက လူငယ္ေတြ ဘာေတြလုပ္ေနၾကပါသလဲ..။ တစ္ကယ္ၾကိဳစား ေနၾကတဲ့လူငယ္ေတြ အမွန္အကန္ရွိပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစုကေတာ့ ေက်ာင္းသား လိုလို…။ သင္တန္းတက္ေနသလိုလို..။ လကၻရည္ဆိုင္ထိုင္..။ အင္တာနက္ ကေဖးသြားၿပီး Chatting တက္..။ ညေန စည္ဘီယာဆိုင္သြား..။ လူစံုရင္ K-TV ၾကြ..။ မုန္႕ဖိုးလွွ်ံရင္ Night Club သြား..။ Shopping ထြက္..။ စသျဖင့္ အလုပ္ၾကီးအကိုင္ၾကီးမ်ား လုပ္ၾကပါတယ္…။

ယုတ္စြအဆံုးဗ်ာ ရည္းစားနဲ႕အတူ ေနျခင္လို႕ ေဟာ္တယ္ေခၚသြားတဲ့ ပိုက္ဆံက အေဖ့အိပ္ထဲက အေဖလစ္တုန္း ႏွိဳက္လာတဲ့ ပိုက္ဆံ ဆိုေတာ့….။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္…။

P.S- ေဖာ္ျပပါအေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ လူငယ္မ်ားအားလံုးကို ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပဲ..။ ထုိကဲ့သို႕ လႊဲမွားစြာ စီးဆင္းေနေသာ လူငယ္မ်ား ျပင္ဆင္ၾက ေစႏိုင္ေရးအတြက္သာ ရည္ရြယ္ပါေၾကာင္းႏွင့္ ေဆြးေႏြးလိုပါက ကြ်န္ေတာ္ ဒီပို႕စ္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ Myanmar Genius Forum မွာ တင္ထားေပးမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲ့ဒီ့မွာ ေဆြးေႏြးႏိုင္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ Blog Post မွာ ကြ်န္ေတာ္ Comment ျပန္ေရးျခင္း မရွိတဲ့ အတြက္ ဒီေနရာမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္လည္ ေျဖၾကားမည္ မဟုတ္ပါ..။

သီတင္းကြ်တ္အမွတ္တရေပါ့ဗ်ာ..။

***************************************************************************************

ဘယ္အခ်ိန္က စလို႔ ဘေလာ့ဂ္ေရးတာပါလဲ။

ကြ်န္ေတာ္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႕က စၿပီး Blogspot မွာ http://blackdream21.blogspot.com ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႕ စေရးခဲ့ပါ တယ္။ ၆လခန္႕ၾကာတဲ့အခါမွာ www.blackdream21.com ကိုေျပာင္းလဲအသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာမွာ Blogspot အစား  Wordpress ကို စတင္ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ ထိပါပဲ။

အေဖ…။ ညက…။ သား…။ အိပ္မက္ေတြမက္တယ္…။ အိပ္မက္ထဲမွာ အေရာင္ေတြ မညီညာဘူး..။ ပညတ္ေတြမညီညာဘူး..။ အသံေတြမညီညာဘူး။ ဘ၀ေတြ မညီညာဘူး..။  အင္း…။ ရင္ခုန္သံေတြလည္း မညီညာဘူးေပါ့ အေဖရယ္…။

အိပ္မက္ (၁)

အိပ္မက္ထဲမွာ…။ နံရံအခ်ိဳ႕လည္း ပါတယ္ အေဖ..။ ထူးျခားတာက အဲ့ဒီ့နံရံေတြမွာ “နား” မပါၾကဖူးတဲ့ေလ…။ ခပ္သဲ့သဲ့ ငိုရွိဳက္သံအခ်ိဳ႕ၾကားမွာ အခ်ိဳ႕ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ ဘ၀ေတြက ခါးလွပါတယ္ အေဖရယ္..။ ေမတၱာမိုးေခါင္၊ သစၥာေရရွား..။ ဒီသဘာ၀တရား ႀကီးက တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ကယ္ပဲ တရားရဲ႕လား အေဖ…?

အိပ္မက္ထဲမွာ…။ လူအခ်ိဳ႕…။ အစားတစ္လုပ္စာ လုံေလာက္တဲ့ ေငြအသျပာရဖို႕ သူတို႕အစာအိမ္ကိုသူတို႕ ျဖဳတ္ ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႕ ထုတ္ေနၾကတယ္…။ စပါးလံုးတစ္ေထာက္စာ အေရျပားတစ္ခု အ၀တ္အစား၀တ္ႏိုင္ဖို႕ ကိုယ့္သားေရကို ကိုယ္လွီးထုတ္ ပိတ္စတစ္အုပ္နဲ႕ လဲေနၾကတယ္…။ လူအခ်ိဳ႕ရွင္ သန္ဖို႕…။ လူအခ်ိဳ႕ ယဇ္စဥ္ တက္ေနရတယ္…။

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕ရက္တဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္…။ ရုတ္တရက္..။ စုတ္တစ္ခ်က္အမွားမွာ…။ စုတ္ျပတ္သတ္သြားေတာ့..။ စေတးလိုက္ရတာ ဘ၀တစ္ခု လံုးေပါ့ အေဖ..။ ရမၼက္ေတြၾကား ရုန္းကန္လွဳပ္ရွား…။ တစ္ခါတစ္ေလမ်ား..။ သားတို႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အနားေပးဖို႕ေတာင္ ေမ့ခဲ့ၾကတာ ၾကာၿပီ ထင္ပါတယ္ အေဖရယ္…။

အိပ္မက္ (၂)

အိပ္မက္ထဲမွာ…။ မ်က္မွန္ေတြ အရမ္း ေရာင္းေကာင္းတယ္ အေဖ…။ အဲ့ဒီ့မ်က္မွန္က ဘယ္သူ႕ကိုမဆိုၾကည့္ လိုက္တာနဲ႕ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ေက်ာကုန္းမွာ ေလွခါး ဘယ္ႏွစ္ထစ္ ပါတယ္ဆိုတာ ျမင္ရတယ္…။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ဦးေႏွာက္ ထဲမွာ ဓာတ္ဆီ ဘယ္ႏွစ္ဂါလံ ပါတယ္ဆိုျမင္ရတယ္…။ အင္း…။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ အတၱဘယ္ႏွစ္ပိသာ ပါတယ္ဆိုတာလည္း ျမင္ရတယ္ ဆိုပါေတာ့အေဖရယ္..။

အိပ္မက္ထဲမွာ….။ သားမွ်ားမိတဲ့ငါးက…။ အရိုးထြားတယ္…။ ေခ်းခါးတယ္…။ ေဘးတိုက္သြားတယ္…။ ေရခဲ ရိုက္ထားတယ္…။ ေျခေထာက္မ်ား တယ္..။ ေနာက္ၿပီးေတာ့…။ အင္း…။ နားရြက္လည္း နဲနဲကားတယ္ အေဖ…။ သူကေျပာတယ္…။ ငါဟာ ရွားပါး “ငါး”…။ မင္း မမွ်ားလည္း..။ ငါ့ကို စားခ်င္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးတဲ့…။ စုပ္လည္းဆူး..။ စားလည္းရူး…။ မထူးပါဘူးအေဖရယ္…။ သား…။ စည္သြပ္ဘူးထဲ ထည့္လိုက္တယ္….။

သန္းေခါင္ထက္ ညဥ္႕မနက္ဖူး ဆိုတဲ့စကား…။ မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ၾကားရင္…။ ဟားပါလိ့မ္မယ္ အေဖ…။ အလင္းနဲ႕ အေမွာင္ၾကား…။ သူသိတဲ့ အမွန္တရားက…။ အေရာင္ေတြ သိပ္မမ်ားလွပါဘူး…။ မယံုတစ္၀က္ ယံုတစ္၀က္နဲ႕…။ အလင္းဆိုတာ အေမွာင္ထက္ျမတ္ေၾကာင္း…။ ဘယ္ “ေတာင္” ကိုတက္ၿပီး…။ သားသူ႕ကို သက္ေသထားရမလဲ အေဖ…?

အိပ္မက္ (၃)

အိပ္မက္ထဲမွာ..။ သစ္ပင္ေတြ ေတြ႕တယ္အေဖ..။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့သစ္ပင္ေတြက ေျမျပင္မွာ အျမစ္မတြယ္ပဲ တိမ္ေတြထဲမွာ အျမစ္တြယ္တယ္ေလ..။ သူတို႕က တိမ္ညႊန္႕စားၿပီး ဖြားၾကတာတဲ့…။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ကမာၻ႕ဆြဲငင္အားက ဘယ္သူ႕ကိုမွ လက္လီ၊လကၠား  ေစ်းစ ကား မမ်ားခဲ့ဘူး မဟုတ္လားအေဖ…? သူတို႕သစ္ရြက္ေတြ ေၾကြေတာ့လည္း ဒီေျမျပင္ေပၚပဲ သက္ဆင္းခဲ့ရတာပဲ မဟုတ္လား အေဖ?

အိပ္မက္ထဲမွာ…။ ဧရာ၀တီဘက္က ျပန္လာတဲ့…။ ေလေျပအခ်ိဳ႕နဲ႕လည္းေတြ႕တယ္ အေဖ…။ “ဒီေကာင္ ေလပဲ ရွိတာပါကြာ..” လို႕ ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြကို မေက်နပ္လို႕..။ ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္ျခင္း၊ မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ႏိုင္ျခင္း မရွိႏိုင္ေအာင္ေလာက္ေအာင္ ႏူးည့ံေပမယ့္..။ ေလမွာလည္း သူ႕အားနဲ႕ သူရွိ ေၾကာင္းသက္ေသျပၿပီး ျပန္လာတယ္လို႕ေတာ့ ေျပာသံၾကားမိတယ္..။

တစ္ကယ္ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုတာ သားအတြက္ေတာ့ တစ္ခါက ေျပာဖူးသလို….။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေန႕စဥ္ရက္ဆက္မွန္မွန္ စားသံုးခဲ့တဲ့ နံနက္စာ သက္သက္ပါပဲ အေဖရယ္…။

နိဂံုး

ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဖူးေပါ့အေဖရယ္..။ ေလာကမွာ အေဖလို႕ ေခၚႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေလးရွိတုန္း…။ အေဖ့ ေမြးေန႕မွာ..။ အမွတ္တရအေနနဲ႕..။ မက္ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ေလးေတြအေၾကာင္း တိုင္တည္ ရံုေလာက္ပါ…။ သားလို တိုင္တည္ခြင့္မရေတာ့တဲ့ သူေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလည္း ပါတာေပါ့ အေဖ ရယ္…။

P.S- HAPPY BIRTHDAY DAD!!!