အနုပညာရှင်အမြောက်အများ ပါဝင်ကူညီခဲ့ကြတာကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်..။ တစ်ကယ်ကို ပီတိဖြစ် ဝမ်းသာဖို့ကောင်းတဲ့ ရံပုံငွေပွဲတစ်ခုပါ…။ လာရောက် အားပေးကြတဲ့ ပရိတ်သတ်တွေလည်း တော်တော်လေးများတာကိုတွေ့ရပါတယ်…။

မနေ့က ပွဲပြီးပြီးချင်း ညတွင်းချင်းတင်ပေးချင်ပေမယ့် အိမ်မှာလည်း အင်တာနက်မရှိတာက တစ်ကြောင်း…။ ပုံတွေများတာက တစ်ကြောင်း…။ ဆိုးရွားလှတဲ့ ကွန်နက်ရှင်များကတစ်ကြောင်း …။ အကြောင်းကြောင်းတွေ ဆုံသွားခဲ့တဲ့အတွက် အခုမှတင်ဖြစ်ပါတယ်…။ နောက်တစ်ခုက ကျွန်တော်ဟာ သတင်းသမား တစ်ယောက်မဟုတ်တဲ့အတွက် သူများတွေထက် အရင်ဦးအောင် တင်ဖို့လည်း မလိုဘူးလို့ ယူဆလို့ပါ…။

အခု ကျွန်တော်ရိုက်လာတဲ့ပုံတွေဟာ ကျွန်တော် တန်ဖိုးထားတဲ့ ဓာတ်ပုံပညာအတွက်သော်လည်းကောင်း…။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသွေးအသားထဲစီးဝင်နေတဲ့ စာရေးချင်တဲ့စိတ် (Blogging လုပ်တယ်ပဲ ထားပါတော့ဗျာ) အတွက် သော်လည်းကောင်း…။ ကိုယ်ရော စိတ်ရော နှစ်ကာ ပါဝင်ဖျော်ဖြေပေးခဲ့ကြတဲ့ အနုပညာရှင်များအား ဂုဏ်ပြုရန် တွက်သော်လည်းကောင်း…။ နောက်ဆုံး…။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူပြည်သားတွေ စောင့်စားခဲ့ရတဲ့ အချိန်တစ်ခုနဲ့ အောင်မြင်မှုရလဒ်တစ်ခုအတွက် သော်လည်းကောင်း ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ ဖော်ပြလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်…။

ကျွန်တော် မေတ္တာရပ်ခံချင်တာ တစ်ခုရှိပါတယ်…။ ကျွန်တော် ဒီပွဲမှာ CF Memory Card 8GB တစ်ခုကုန်အောင်ရိုက်ခဲ့ပါတယ်..။ အနုပညာရှင်များစွာရဲ့ ပုံတွေပါဝင်ပါတယ်..။ ဒါပေမယ့် သူတို့ပုံတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော်ဖော်ပြမှာမဟုတ်ပါဘူး..။ ဒီရံပုံငွေပွဲအတွက် တကယ်အသက်ပါမယ်..။ ရံပုံငွေပွဲရဲ့ ရုပ်လုံးကို ပိုပြီးကြွစေမယ့်လို့ (ကျွန်တော့်ဘာသာ) ထင်တဲ့ပုံတွေနဲ့ Media တော်တော်များများမှာ မပါနိုင်လောက်ဖူး ထင်တဲ့ပုံတွေကိုပဲ ရွေးချယ် ဖော်ပြထားပါတယ်….။

ကျွန်တော် Video တွေလည်းရိုက်ထားတာ ရှိပါတယ်…။ ကော်နက်ရှင်ကောင်းတဲ့အခါ ကျရင် Youtube မှာ တင်ပေးပါ့မယ်…။

လွတ်လပ်စွာ ဝေမျှ ဖြန့်ဝေခွင့်ရှိပါတယ်…။ သို့သော် အသိပေး အကြောင်းကြား ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံခြင်းမရှိပဲ မည်သည့် အကြောင်းကြောင်းနှင့်မျှ စီးပွားရေးဆိုင်ရာ အသုံးချမှုများနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အသုံးချမှုများ မပြုလုပ်ကြပါရန် အထူးမေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါတယ်…။

P.S – May God Bless Our Country, More & More….!

သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္မွာ
ဒီေနရာဆိုတာ တစ္ေန႕ေတာ့
လူတိုင္းေရာက္လာၾကရဦးမွာပါ….။

အဖိုးေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားတစ္ခြန္းလိုေပါ့….

တစ္ကယ္ဆိုရင္ သံသရာဆိုတာဟာ
“Shadow With The Unseen Force” ပါ…။

တစ္ေန႕ေတာ့ ဒီေနရာကို
အေဖနဲ႕ အေမလည္း….
သားတို႕တစ္ေတြလည္း…..။

တစ္ေကြ႕ေကြ႕မွာ
သံသရာမဆံုးသမွ် ေတြ႕ၾကဦးမယ္လို႕
ေမွ်ာ္…..
………လင့္……..
……………….ရင္း……။ ။

P.S- Dedicated To Our Beloved Grandfater (U Min Thaw) Who Suddenly Left Us Yesterday…

ကျွန်တော်က ဘောလုံးပွဲသတင်းရေးမှာ မဟုတ်ပဲ အနိုင်အရှုံးရလဒ်နဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို အသားပေးပြီး တင်တာဖြစ်တဲ့အတွက် ပွဲချိန် ဘယ်နှစ်မိနစ်မှာ ဘယ်သူက ဘယ်လိုသွင်းတယ်တွေ ဘာတွေမရေးတော့ပါဘူး..။ အကြမ်းလေးပဲ ရေးလိုက်ပါတယ်…။

ပွဲက ၃ နာရီခွဲမှာ စပါတယ်…။ ဖြစ်ချင်တော့ ကျောင်းကလည်း မီးပျက်လို့ ဒီနေ့စောလွှတ်လိုက်တာနဲ့ ကွက်တိဖြစ်သွားပါတယ်..။ Yangon United FC နဲ့ မြက်ခင်းတုကွင်းက တော်တော်လေးကောင်းပါတယ်..။ ကွင်းထဲ ဝင်ဝင်ခြင်းစတွေ့ရတာတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ Sea Game တုန်းက မြန်မာအသင်းကို အချိန်တိုအတွင်း အောင်မြင်မှု အထိုက် အလျှောက်ရအောင် စွမ်းဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ နည်းပြကြီး ဟန်ဆန်ကို စတွေ့ပါတယ်…။ ဒီနေ့ပွဲကို မြန်မာဘောလုံး အဖွဲ့ချုပ် President ကြီး ဦးဇော်ဇော်လည်း လာကြည့်ပါတယ်…။

ကွင်းထဲရောက်တော့ Yangon United FC ကွင်းတာဝန်ခံစီမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်လို့ပါလို့ ပြောလိုက်တော့..။ ဘယ်ဂျာနယ် တိုက်ကလည်း ဘာညာတောင် မေးမနေပါဘူး..။ ရပါတယ် ရိုက်ရိုက်ဆိုတာနဲ့ ကွင်းဘေးအထိ သွားပြီး ရိုက်ခွင့်ရပါတယ်။

ပွဲစတာလို့ပဲ မကြာသေးပါဘူး မလေးရှားအသင်းက ရန်ကုန်ဘက်ကို ဦးဆောင်ကို စသွင်းသွားပါတယ်…။ မကြာပါဘူး ရန်ကုန်က ပဲ ချေပဂိုး ပြန်သွင်းလိုက်ပါတယ်…။ ခဏလောက်ထပ်ကြာတော့ ရန်ကုန်က ပင်နယ်တီ ရပါတယ်…။ နိုင်ငံခြား သား ကစားသမားက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ကန်သွင်ယူသွားတဲ့အတွက် နှစ်ဂိုး တစ်ဂိုးဖြစ်သွားပါတယ်…။ မလေးအသင်း ကပိုပြီးဖိကစားတာကို သတိထားမိပါတယ်…။ ရန်ကုန်က တန်ပြန်တိုက်စစ်နဲ့ပဲ ကစားနေရပါတယ်..။ ကစားနေရင်းပဲ ပွဲအလယ်လောက်မှာ ရန်ကုန်က တတိယဦးဆောင်ဂိုးကို ထပ်ရသွားပါတယ်…။ စောစောက ပင်နယ်တီ ကန်ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံခြား ကစားသမားပါပဲ…။

ဆက်ကန်…ဆက်ကန်….။ ပထမပိုင်းပွဲအပြီးလောက်မှာ မလေးရှားအသင်းက ပင်နယ်တီ တစ်လုံးပြန်ရပါတယ်…။ သူတို့ လည်း ရန်ကုန်လိုပါပဲ အေးအေးဆေးဆေး ကန်သွင်းပြီး ဂိုးယူသွားပါတယ်…။ ပထမပိုင်း ပြီးတဲ့အချိန်မှာ ၃ ဂိုး ၂ ဂိုးနဲ့ ရန်ကုန်က ဦးဆောင်နေခဲ့နိုင်ပါတယ်…။

ဒုတိယပိုင်းပွဲစတယ်ဆိုပဲ မလေးအသင်းက ကစားပုံ ပိုသွက်လာပါတယ်..။ တိုက်စစ်လည်း ပိုဖွင့်ပြီး ရဲရဲတင်းတင်း ကစား လာတာတွေ့ရပါတယ်..။ ဒုတိယပိုင်းစပြီး သိပ်မကြာလိုက်ခင်မှာပဲ မလေးတိုက်စစ်ကို ရန်ကုန် မခုခံနိုင်တော့ပဲ ခြေပဂိုး တစ်ဂိုး ပြန်ပေးလိုက်ရပါတော့တယ်…။

ချေပေဂိုးပေးလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ ရန်ကုန်ဟာ စောစောကလို အေးတိအေးစက် ကစားမနေတော့ပဲ အပြန်အလှန်တိုက်စစ် ပြန်ဖွင့်ကစားလာတဲ့ အတွက် ပွဲက ပိုသွက်လာပါတယ်…။ ချစ်ကြည်ရေးပွဲဖြစ်တဲ့ အတွက်လူတွေကတော့ စိတ်ကြိုက်လဲ ကြပါတယ်..။ မလေးက ကစားသမားတစ်ဦး ရန်ကုန်က နောက်တန်းနဲ့ မတော်တဆထိခိုက်မိပြီး တော်တော်လေးကို နာသွားပါတယ်…။ ကျွန်တော်က မလေးအသင်း အဖွဲ့နားက ရိုက်တာဆိုတော့ အဲ့ဒီ့တစ်ယောက်ကွင်းပြင်ရောက်လာတဲ့ အခါမှာ အနီးကပ်မြင်ရပါတယ်…။ သနားဖို့တော့ တော်တော်ကောင်းပါတယ် ခြေထောက်ကို လုံးဝကို အထိမခံတော့ တာပါ..။ ကျွန်တော်လည်း ခြေထောက်ကျိုးဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံရှိတော့ လုံးဝကျိုးသွားတယ်လို့ ယူဆရပါ တယ်…။

ဒီလိုနဲ့ ဆက်ကစားလိုက်တာ မြန်မာအသင်းက ကြည်လင်းက ရန်ကုန်အတွက် လေးလုံးမြောက်ဂိုးကို ထပ်သွင်းပေးလိုက် ပါတယ်…။ မလေးရှားတွေ စိတ်ဓာတ်ကျစသွားပါတယ်…။ ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရန်ကုန်အသင်းက ခေါ်ထားတဲ့ ကပ္ပလီတစ်ယောက်က နောက်ဆုံးနဲ့ ပွဲသိမ်းဂိုးကို ထပ်သွင်းပေးလိုက်တဲ့အတွက် ရန်ကုန်အသင်းက ပွဲအသိမ်းမှာ ၅ ဂိုး ၃ ဂိုး နဲ့ အနိုင်ရသွားပါတယ်…။ နောက်ဆုံးသွင်းသွားတဲ့ အလုံးကတော့ မြန်မာကစားသမား ဒေးဗစ်ထန် ဆိုလားမသိဘူး (ကျွန်တော်လည်း ဘောလုံးသမားနာမည်တွေ မသိတော့တာ တော်တော်ကြာပါပြီ..။ ကြည်လင်းတောင် ဒီနေ့ပွဲမှာ တော်တော်လေး ကောင်းလို့ သတိထားမိပြီး သိတာပါ…)

ဘောလုံးပွဲ အကျဥ်းလေးကတော့ ဒါပါပဲ.. ။ အောက်မှာတော့ ကျွန်တော်ရိုက်လာတဲ့ ပုံလေးတွေ ခံစားကြည့်လိုက်ပါဦး..။ အသစ်ဝယ်ထားတဲ့ 7D ရဲ့ Burst လေးကို ပထမဆုံး ပွဲထုတ်စမ်းသပ်လိုက်တာပါ…။ (ကြုံတုန်းလေး ကြွားတာပါ ) 7D ဆိုတဲ့အတိုင်း Lucky လို့ပဲ ယူဆ လိုက်ပါတယ်…။ ဘာပဲ ပြောပြော ရန်ကုန် နိုင်တယ်ဆိုတာလည်း မြန်မာတို့ရဲ့ နိုင်ပွဲပဲလား မဟုတ်ဖူးလားဗျာ…။

P.S- ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အသိပေးခွင့်တောင်းခြင်းမရှိပဲ ပုံများကို မည်သည့်နေရာမှာမှ အသုံးမပြုဖို့ မေတ္တာရပ်ခံ အပ်ပါသည်…။

တစ်ခြားကြောင့်တော့မဟုတ်ပါဘူး..။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစု အတူတူ ခရီးမသွားခဲ့ကြတာဆိုရင် အခုဆိုရင် ၁၀ နှစ်ကျော်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ပါတဲ့ ခရီးတွေမှာ ကျွန်တော့် ညီမလေးမပါ..။ ကျွန်တော့် ညီမပါတဲ့ ခရီးတွေမှာ ကျွန်တော် အဝေးရောက်နေတဲ့ အတွက် မပါနိုင်…။ ကျွန်တော့် ညီမနဲ့ အမေ ကျွန်တော့် ဆီကို လာကြတဲ့အခါ ကျွန်တော့် အဖေမအားလို့ မပါနိုင် စသဖြင့် တစ်ယောက်မဟုတ် တစ်ယောက် ဘက်ပဲ့နေခဲ့တာ အခုဆိုရင် ၁၀ နှစ်ကျော်ခဲ့ ပါပြီ…။

မနေ့က ညနေ ၁ နာရီလောက်မှာ ကျွန်တော့်အဖိုးနေတဲ့ မင်္ဂလာဒုံခြံကနေ ထွက်ခွာခဲ့ကြပါတယ်…။ ကျွန်တော်နဲ့အတူ Lady Black, Sister Black, Daddy Black, Mommy Black နဲ့ ကျွန်တော့် အချစ်တော် ကိုကြီးကျော်တို့ စုစုပေါင်း ၆ ယောက်ဖြစ်ပါတယ်…။ ဒီလို ခရီးမျိုး နောင် ဘယ်နှစ်နှစ်ကြာမှ ပြန်သွားဖြစ် မယ်ဆိုတာကို မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ကျွန်တော့် ဘဝအတွက်တော့ အမှတ်တရ ဖြစ်အောင် ခရီးစဉ်လေးတစ်ရှောက် ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းအတိုအစလေးတွေနဲ့ မိသားစု ဓာတ်ပုံလေးတွေကို တတ်နိုင်သလောက် ရိုက်ကူးမှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပါတယ်…။

မနေ့က တစ်နေကုန်နဲ့ …။ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဖေ့ရဲ့ အလုပ်တွေ ပြီးပြတ်သွားတဲ့ ဒီနေ့ ညနေမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ မိသားစု နေပြည်တော် ရေပန်း ပန်းခြံကို ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်..။ အဖေကတော့ တစ်နေကုန် အလုပ်ကိစ္စတွေ ပင်ပန်းတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူမလိုက်ပဲ ဟော်တယ်မှာပဲ ကျန်နေရစ်ခဲ့ပါတယ်။ သူကျန်နေခဲ့တာ ပိုကောင်းပါတယ်…။ သို့မဟုတ်ရင် ခဏနေ ကျွန်တော်ဆက်ရေးမယ့်အပိုင်းမှာ သူပါရင် ပွဲက ပိုရှုပ်သွားနိုင်ပါတယ်..။

အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် မြန်မာပြည် ပြန်ရောက်တာ ၁ နှစ်ကျော်သွားပါပြီ…။ အခုချိန်အထိ နေပြည်တော်ဆိုတာကို အိပ်မှုန်စုံမွှားနဲ့ အဝေးပြေးကားပေါ်က ကြည့်သွားရုံ၊ မြန်မာပြည် ပြန်ရောက်ရောက်ခြင်း အလုပ်တာဝန်နဲ့ သွားတဲ့အခေါက်မှာ ဝါးတီးဆွဲဖို့နဲ့ ကျန်းမာရေးသွားဖို့ အတွက် ခဏတာ ဝင်ရောက်ရုံလောက်သာ ကျွန်တော် ရောက်ခဲ့ဖူးပါသေးတယ်…။ ဒါဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ဆိုတဲ့ နေရာကို ရောက်ဖူး ခြင်းပါပဲ…။

ကျွန်တော် တစ်ချို့အချက်တွေကို သတိထားပြီး ကြည့်မိပါတယ်…။ ဪ …။ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ကြီးဆိုပါလား…။ လမ်းကြီးတွေက ကျယ်ပါတယ်…။ ဒါပေမယ့် ကတ္တရာလမ်းတွေမဟုတ်ပဲ ကွန်ကရစ်လမ်းတွေသာဖြစ်ပါတယ်…။ ညလုံးပေါက် လမ်းမီးတွေ တစ်လုံးမှ မကျွမ်းပဲ ထိန်ထိန်ငြီးလို့နေပါတယ်…။ ဪ…။ ဒီနေရာမှာ တိုင်စေ့ မီးတွေထွန်းမယ့်အစား …. တစ်တိုင်ကျော်စီသာ ထွန်း…။ ဒါမှမဟုတ် တစ်တိုင်ကို နှစ်လုံးထွန်းမယ့်အစား တစ်လုံးသာထွန်းပြီး..။ ပိုလျှံလာမယ့် လျှပ်စစ်တွေကို တိုင်းပြည်ရဲ့ တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ ကျေးလက်တွေကို ပေးလိုက်ရင် ပိုများကောင်းသွားလေမလား…။ အင်းပေါ့ဗျာ…။ မြို့တော် ကြီးဆိုတော့လည်း မြို့တော် အင်္ဂါရပ်နဲ့ ညီအောင် ဆောင်ရွက်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်မလားဗျာ…။

သဘောကျဖို့ကောင်းတာတစ်ခုကတော့ ရန်ကုန်မှာ လျှပ်စစ်သွယ်တန်းသလို ဓာတ်တိုင်တွေပေါ်မှာ ကြိုးတန်းပြီး သွယ်တာမျိုးမဟုတ်တော့ပဲ…။ ကျွန်တော့် ညီမ ပြောသလို လျှပ်စစ်မီးတွေက ကြိုးပျောက်အင်္ကျီ ကိုယ်စီနဲ့ ပေါ့ဗျာ…။ ဒါကတော့ တကယ်ကိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်စီမံချက်နဲ့ ပြောင်းလဲမှုပုံစံသစ်ပါပဲ..။

ကျွန်တော် ချီးကျူးလို့ သိပ်မဆုံးလိုက်ပါဘူး…။ မိုးတွေ သဲကြီးမဲကြီး ရွာချလာပါတယ်…။ လမ်းကြီးတွေက အကျယ်ကြီး…။ နီယွန်မီးသီးတွေက ထိန်ထိန်ညီးလို့ ….။ ဟွန်း…။ ဘာများ ဂရုစိုက်စရာရှိလို့လဲ…။

ဪ….။ သူလည်း ရန်ကုန်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံပုံရပါသည်…။ လမ်းကျယ်ကြီးတွေပေါ်မှာ ရေတွင် ခြေသလုံးလောက်အထိအောင် မြုပ်လို့…။ ဒါကတော့ တစ်ကယ်ကို မဖြစ်သင့်တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် သုံးသပ်မိပါတယ်…။ ဒီမြို့ကြီးကို တည်ထောင်တဲ့အချိန်ဟာ မြို့ပြလူနေမှုစနစ်၊ အင်ဂျင်နီယာ အတတ်ပညာ…။ နည်းပညာထွန်းကားတဲ့ ၂၁ ရာစုသစ်ကြီးမှာ ဖြစ်ပါတယ်…။ ရှိစေတော့ ရန်ကုန်မြို့ကြီး ရေးကြီးတာ မြို့တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အင်္ဂလိပ် ကောင်ကြီးတွေ အသုံးမကျလို့..။ အမျှော်အမြင်မရှိလို့…။ (မှတ်ချက်…။ ဒီလောက်အမျော်အမြင်မရှိတဲ့ လူကြီးတွေတည်ဆောက်သွားတာကို လက်ရှိ အာရှရဲ့ ကျားကြီးပါဆိုတဲ့ ဆင်ကျားပေါ နိုင်ငံကို တည်ဆောက်တုန်းက အတုယူရဆိုပဲ…။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်တော့ မမြင်ဖူးလိုက်ပါဘူး..။ သူများတွေပြောတာကို ကြားဖူးလို့ ပြန်ရွီးကြည့်တာပါ…။)

ဒီလို ၂၁ ရာစုနဲ့ ကမာ္ယ့တည်ဆောက်မှုအမြန်ဆုံး မြို့တော်အဖြစ် ဂရင်းနစ်စံချိန်တောင် ဝင်ခဲ့တဲ့ မြို့တော်သစ်ကြီးကတော့ ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူးပေါ့လေ..။ (မဆီမဆိုင် အဆိုတော် နေရဲမာန် အခု ဘာအခွေကို ဘယ်အဆိုတော်တွေနဲ့တွဲပြီး..။ မော်ဒယ်ဘယ်နှစ်ယောက်လောက်နဲ့များ တွဲရိုက်ဖို့ လုပ်နေသလဲလို့ တွေးမိပါသေးတယ်…။ ဘာမှမဆိုင်ဘူးနော်…။ ဟုတ်တယ်မလား..? ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ…။ ဘာမှမဆိုင် ပါဘူး…။)

နေပြည်တော်မှာ လမ်းကြီးတွေကျယ်တာရယ်..။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူနေရပ်ကွက်များနဲ့ စားသောက်ဆိုင်များ…၊ ရှော့ပင်းစင်တာကြီးများ ရှိတဲ့နေရာတွေ ရယ်ကလွဲပြီး ကျန်တဲ့နေရာတွေက ထင်သလောက်မစီကားသေးတာတော့ တွေ့ရပါတယ်…။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒါတွေကနောက်ထပ် အများကြီးစောင့်စရာ မလိုပဲ ၅ နှစ်လောက်ဆို သူ့အထိုက်အလျှောက်တော့ စည်ကားလာလိ့မ်မယ်လို့ထင်ပါတယ်…။ ဘယ်နေရာလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် မခေါ်တတ်ပေမယ့် (မခေါ်တတ်ဆို နေပြည်တော်က မြို့နာမည်တွေကို မှတ်ရတာ…။ ပုဂံခေတ်နဲ့ ကုန်းဘောင်ခေတ်တစ်လျှောက်လုံး အာဂုံဆောင်ခဲ့တဲ့ မြို့နာမည်တွေထက် ပိုပြီး လျှာခေါက်လှပါတယ်…။) ကျွန်တော် သဘောကျတဲ့ နေရာလေးတစ်ခုတော့ တွေ့ခဲ့ပါတယ်..။ မေးကြည့်တော့ ဝန်ထမ်းအိမ်ယာတွေလို့ ပြောပါတယ်..။ ဝန်ထမ်း အိမ်ယာတွေကို သဘောကျတာမဟုတ်ပါဘူး..။ အဲ့ဒီ့ပါတ်ဝန်းကျင်လေးကို သဘောကျတာပါ…။ ရေကန် ခပ်ကြီးကြီးလေးတစ်ခုရှိပါတယ်..။ တစ်ဘက်ကမ်းမှာတော့ ဝန်ထမ်းအိမ်ယာတွေ ဖြစ်ပြီး…။ ဒီဘက်အခြမ်း( ကားလမ်းဘက်အခြမ်း) မှာတော့ ကွန်ကရစ် အုတ်ခုံလေးတွေ သေသေချာချာ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့…။ ကျွန်တော်တွေးကြည့်မိတယ်…။ နောင်အနှစ် ၂၀ လောက်မှာ ဒီနေရာလေးဟာ နေပြည်တော် မြို့တော်သစ်ကြီးရဲ့ အင်းယားကန်ဘောင် လေးများ ဖြစ်လာလေမလား…။ အင်း….။ ရာဇဝင်ကြီးခဲ့တဲ့…။ အင်းယားရဲ့ သမိုင်းကိုတော့ ဘယ်မှီနိုင်ပါ့မလဲ…။ သို့ပေမယ့်လဲပေါ့လေ…။

နေပြည်တော်သည်…။ နေတော်တော်ပူပါသည်…။

လမ်းဘေးဝဲယာနဲ့ လမ်းလယ်ကျွန်းတွေမှာတော့ နှစ်ရှည်စီမံကိန်းနဲ့ သစ်ပင်များ စနစ်တကျစိုက်ပျိုးထားပါတယ်..။ မနေ့တစ်နေ့ကမှ စိုက်ထားတာ ဖြစ်တဲ့အတွက မနက်ဖြန်နဲ့ သဘက်ခါမှာတော့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အရိပ်မရနိုင်သေးပါဘူး….။ ဒါပေမယ့် နောက်ထပ် မျိုးဆက် တစ်ခု…။ နောက်….။ နှစ်ခုနဲ့ နောက် ….။ ကြာလာတဲ့အခါမှာတော့ ဒီနေရာများသည်လည်း နေပြည်တော်ကြီး၏ ခရေပင်လမ်းခွဲလေးများ ဖြစ်လာနိုင်မလားဟု ကျွန်တော် စိတ်ကူး ယဉ်ကြည့်မိပါတယ်..။

ကျွန်တော် တစ်ခုတော့ စဉ်းစားမိတယ်…။ ကျွန်တော်ဉာဏ်လေးတစ်ထွာတစ်မိုက်နဲ့ ကြားဖူးနားဝရှိသမျှ မြို့တော်တို့ဟူသည် ပင်လယ်ထွက်ပေါက်ရှိသော နေရာသာဖြစ်သင့်ပေသည်…။ လာအို မြို့တော် ဗီယန်ကျင်းသည် ပင်လယ်ထွက်ပေါက်မရှိပေ..။ အဘယ့် ကြောင့်ဆိုသော် သူ့နိုင်ငံတစ်ခုလုံးသည် ကုန်းတွင်းပိတ်နိုင်ငံ ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်…။ ကုန်စည် စီးဆင်းမှု …။ နိုင်ငံတကာရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှု …။ အစရှိသည့် တိုင်းပြည်၏ အကျိုးစီးပွားကို ဖော်ဆောင်ရာတွင် ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်းသည်….။ လေယာဉ်များထက်ပင် ပို၍ အရေးပါပေသည်..။ အဘယ့် ကြောင့်ဆိုသော တိုင်းပြည်၏ အဓိကထွက်ကုန်များဖြစ်သော သစ်များ၊ ဆန်များ၊ ရေနံများအား လေယာဉ်ပျံဖြင့် စင်းလုံးတိုက်သယ်သွားသည်ဟု ကျွန်တော် မကြားဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်…။ ကျွန်တော် အ ၍ လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်…။ သဘောပေါ်သို့ ကုန်ပစ္စည်းတင်ပို့ ဖို့အတွက် နေပြည်တော်သို့ လာကာ စာရွက်စာတမ်းကိစ္စ လုပ်လိုက်…။ ရန်ကုန်သို့ ပြန်ပြေးကာ သငေ်္ဘာကြီးမထွက်ပါနဲ့ ဦးဗျို့ဟု အော်လိုက် လုပ်ရသော အလုပ်သည် ကုန်စည်စီးဆင်းမှုအဟုန်ကို မည်သို့ မြန်စေမည် ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော့ ဖြုတ်ဦီးနှောက်သည် မစဉ်းစားနိုင်ပေ…။

ကျွန်တော်သည် အမေရိကားသို့ မရောက်ဖူးပေ…။ ရောက်ဖူးဖို့နေနေသာသာ…။ အခု မြန်မာလိုရေးရာမှာပင် အမေရိကားလို့ ရေးရမလား…။ အမေရိကန် လို့ရေးရမလား…။ မဝေခွဲနိုင်ပေ…။ သို့သော် ကျွန်တော် ထပ်စဉ်းစားမိတာ တစ်ခုရှိသည်…။ ကျွန်တော်သည် ရန်ကုန်မှာမွေး ရန်ကုန်မှာကြီးကာ…။ မြန်မာနိုင်ငံ ၏ မြို့တော်သည် ရန်ကုန်မြို့ ဖြစ်ပါသည်ဟု နှုတ်တိုက် ရွတ်ဆိုခဲ့ဖူးသော ချာတိတ်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်..။ ထို့ကြောင့် အခု အရှင်မွေး နေ့ခြင်းကြီးလာသော မြို့တော်သစ်ကြီးနှင့် ကျွန်တော်ချစ်သော ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီးကို ချိန်ထိုးသုံးသပ်ကြည့်သည်…။ အရာတော်တော်များများကို ချိန်ထိုး သုံးသပ်၍ မရကြောင်းတွေ့ရသည်…။ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ ပက်ပက်စက်စက် သာသည်ကိုသာ ကျွန်တော်သိသည်…။ ကျွန်တော် သေသေချာချာ သုံးသပ်မိတာ တစ်ခုတော့ ရှိသည်…။ ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီးသည် အမေရိကားရှိ နယူးယော့် မြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်ပြီး…။ အခုမြို့တော်သစ်ကြီးသည် ဝါရှင်တန် ဒီစီ ဖြစ်နိုင်ပေသည်…။ အကြောင်းအရင်းကိုတော့ ကျွန်တော် မပြောလိုတော့ပေ…။

ကျွန်တော် တွေးမိ….။ ငေးမိသလောက် နေပြည်တော်မြို့သစ်ကြီး၏ အကြောင်းသည် ဒီလောက်သာဖြစ်သည်…။ ကျွန်တော်တို့ ရေပန်း ပန်းခြံထဲသို့ ပြန်သွား ကြပါမည်…။

သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့ညဖြစ်သော ကြောင့်အလွန်စည်ကားပါသည်…။ အရက် ဘီယာများလည်း အခါကြီးရက်ကြီး ပီပီ တော်တော်ရောင်းကောင်းပုံ ရပါသည်…။ မြို့တော်ကြီးက အဆင့်မြင့်ပါသည်…။ အစီအရင်က ခမ်းနားပါသည်…။ ထို့ကြောင့်ပို၍ ခမ်းနားသွားအောင် မခမ်းနားသေးသော လူငယ်တစ်ဖွဲ့ ခမ်းခမ်းနားနားဖြစ်အောင် နေတတ်ဖို့ လက်ပြန် နှစ်ချက်ဆင့်အုပ်ကာ ဆုံးမခဲ့ခြင်းဖြင့် ကျွန်တော်သည် နိုင်ငံကြီးသား တစ်ယောက်ပီသစွာ တိုင်းပြည်နှင့် လူမျိုး၏ အကျိုးစီးပွားကို ရေးရှု၍ ပြည်သူ့တာဝန် ကျေလိုက်ခြင်းဖြင့် နေပြည်တော် ခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပါသည်…။

မနက်ဖြန် ရန်ကုန်ပြန်မည် ဖြစ်ပြီး…။ သဘက်ခါတွင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို သွားရောက်ဖြေဆိုမည်ဖြစ်ပါသည်..။

လောလောဆယ်တွင်မူ ကျွန်တော့်၏ Lady Black ကျွန်တော့်အား အကြီးအကျယ် စိတ်ဆိုးကာ ဖြင့် ခွေခေါက်ထိုးအိပ်နေပါသည်…။ ထိုကဲ့သို့ မိန်းမ စိတ်ကောက်နေသောကြောင့်သာ ကျွန်တော့်၏ လေကြောကို ဒီမျှလောက်နှင့် ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် မျက်စိကိုက်စ ပြုကုန်ပြီဖြစ်သော စာဖတ်ပရိတ်သတ် အပေါင်းတို့ Lady Black အား ကျေးဇူးတင်ကြလေကုန်သောဝ်….။

P.S- အောက်မှာ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် ကျွန်တော်ရိုက်လာခဲ့တဲ့ အချို့ပုံလေးတွေနဲ့ ရေပန်း ပန်းခြံထဲက Video File လေးနှစ်ခုကို ရွှေပြည်ကြီးနဲ့ ဝေးနေသူများ ခံစားနိုင်ဖို့အတွက် ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်….။  ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့လေး တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ…။ (ကျွန်တော်ကတော့ Lady Black ကို ချော့ရပေဦီးမည်…။)

 2011 Thadin Gyut, Nay Pyi Taw Part -1

 2011 Thadin Gyut, Nay Pyi Taw Part -2

ဟိုနားမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်…။ ဒီနားမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်…။ တိုးတိုးတိတ်တိတ်တွေများလာတော့ အချို့ကို ရိုးရိုးရိပ်ရိပ် မြင်လာရသည်။ အချို့တွေ စိုးစိုးထိတ်ထိတ် ရင်ခုန်ကြသည်…။ အချို့တွေ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် မျှော်နေမိကြသည်…။

သူလည်း မျှော်နေမိသည်…။

တစ်ချိန်က မတွေ့ဖြစ်ခဲ့သည် ရက်တွေကို လက်ချိုးရေတွက်ခဲ့ဖူးသည်..။ တစ်ရက်…။ နှစ်ရက်…။ တစ်လ..။ နှစ်လ…။ ကြာလာတော့ သူ့လက်တွေ ဆက်လက် ရေတွက်ဖို့အတွက် အားအင်တွေ မဲ့လာခဲ့သည်..။ ကွေးလိုက်ဆန့်လိုက် သူ့လက်ချောင်းများ အကြိမ်ရေ ဘယ်နှစ်သန်းလောက်များ မျှော်လင့်ခဲ့ ပြီးပြီလဲ…။ မမှတ်မိတော့ပေ…။ သေချာတာတစ်ခုကတော့ သူအင်အားရှိသမျှ…။ တစ်နည်းအားဖြင့် မျှော်လင့်ချက်တွေ ခွန်အားရှိသမျှ ရေတွက်ခဲ့ဖူးသည်…။ အချိန်တွေ ကြာလာခဲ့သည် …။ မျှော်လင့်ချက်တွေ ယိုင်နဲ့လာခဲ့သည်…။ ယုံကြည်ချက်တွေ ချိနဲ့စ ပြုလာခဲ့သည်…။ သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ အတူပေါ့လေ…။

လူတွေက ပြောကြသည်…။ တစ်ယောက်တစ်မျိုးဖြစ်သည်…။ သို့သော်လူပေါင်းများလာသော အခါ…။ အမျိုးပေါင်းများလာခဲ့သည်…။ ဒီအရာသည် လောက၏ ဓမ္မတာများပေလော…။ တစ်ချို့က ပြောကြသည်…။ မှန်သည်…။ တစ်ချို့က နှာခေါင်းရှုံ့ကြသည်..။ သူ့စားရိတ်နဲ့သူပေါ့…။ သူသည် အမှန်ကိုလည်း လက်ခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သလို…။ အမှားကိုလဲ ကြားယူနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ…။ ထင်ချင်သလို ထင်ကြပါစေ…။ ဒါတွေဟာ အပေါစား ဝတ္ထုတို တစ်ပုဒ်စာလောက်ပင် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလိ့မ်မည် မဟုတ်ပေ…။ တစ်ချို့ကို မကြားချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်…။ တစ်ချို့ကို နားမဝင်သယောင် နေလိုက် သည်..။ ထင်မြင်ချက်သည်…။ ပြင်ဆင်ချက်မဟုတ်သောကြောင့်…။ ယုံကြည်ချက်သည်…။ ရှင်လျှက်နဲ့ မသေဖို့ လိုအပ်ပေလိ့မ်မည်…။

အတူရှိခဲ့ဖူးသော အချိန်များသည် ရုပ်ရှင် ပြကွက်တစ်ခုလို နုလုံးသားထဲမှာ အစီအရီပေါ်လာသော အခါ..။ မျက်လုံးအိမ်တို့ ရီဝေဝေ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်သွား ပါလိမ့်မည်…။ သို့သော် သူ့အတွက် ဒီအရာတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နားယဉ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော ပုံပြင်ဟောင်းတစ်ပုဒ်သာ ဖြစ်ပါသည်..။ သို့သော် ပုံရိပ်တို့ သည် အရင်နေ့များထက် ဒီညတွင် ပို၍ပီပြင်လွန်းလှသည်…။ ပို၍လတ်ဆတ်လွန်းလှသည်…။ ပို၍ ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းခဲ့သည်…။ မြန်မြန်ပြန်တွေ့ချင် လှပေပြီ..။

ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အိမ်ရှေ့တံခါးခေါက်သံကြားတိုင်း သူရင်ခုန်ခဲ့ဖူးသည်…။ သူများ ပြန်လာခဲ့လေသလား…။ အပြေးအလွှား တံခါးပြေးဖွင့်ခဲ့ရသော အကြိမ်ပေါင်းသည်…။ သူ့မျက်ဝန်းအတွင်းမှ စီးဆင်းခဲ့ဖူးသော မေတ္တာရေကြည်အပေါင်းနှင့် ထပ်တူကြပေလိ့မ်မည်…။ တံခါးခေါက်သံတို့ တဖန် ပြန်လည် တိုးလျသွားခဲ့သည်..။ သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်…။ နှစ်တွေကြာခဲ့လေပြီ..။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် စိုက်ဝင်ခဲ့သော မျှော်လင့်ခြင်းဆူးတို့သည် နုလုံးအိမ်အထိ ပြီတည်ခဲ့လေပြီ….။

တွေးရင်းတွေးရင်း ရင်မောလာသည်…။ သာမန်ထက် ပို၍တိတ်ဆိတ်လွန်းလှသော ဒီညတွင် တစ်ချက်တစ်ချက် လေတိုးသံ သဲ့သဲ့ကြားရသည်..။ အဝေးက ပြေးလာနေသော ခြေသံတစ်ခုလေများလား….။ သူ့နားထဲတွင် သဲ့သဲ့ကြားနေရသည်…။ ဆောင်းတွင်းလေသည် ဒီလိုပဲ စိတ်ကို ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်စေတတ် ပေသည်..။

ကောင်းကင်တွင် လမင်းသည် အရှိန်ကောင်းကောင်း ထွန်းပလျှက်ရှိသည်…။ ကမ္ယာလူသားအပေါင်းတို့အား တတ်စွမ်းသမျှ အအေးဓာတ်ကို ပေးစွမ်းဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့သည်…။ လူသားတို့သည် နေမင်း၏ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လောင်ကျွမ်းခဲ့မှု၏ အောက်တွင် အချိန်ပေါင်းများစွာ …..။ ရက်ပေါင်းများစွာ…။ နှစ်ပေါင်း များစွာ ငိုကျွေးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်…။

ဒီနေ့သည် လပြည့်နေ့ဖြစ်သည်…။ သီတင်းကျွတ် အခါသမယလည်းဖြစ်သည်…။ တစ်နည်းအားဖြင့်နေ့ထူးနေ့မြတ် ဖြစ်သည်..။ သားသမီးပေါင်းများ စွာသည် ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးသော အပြစ်များအတွက်…။ အထူးတလည် ဝန်ချတောင်းပန်ရန်အတွက် မိဘတို့ထံ အပြေးအလွား ပြေးလာနေကြသည်…။ တပည့် အပေါင်းတို့သည်လည်း တစ်ချိန်က ဆရာသမားတို့၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အထူးရည်ဆူး ကျေးဇူး ဆပ်ရန် ပြေးလာနေကြသည်..။

အသံတွေကြားနေပြီ…။

ဟိုနားမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်…။ ဒီနားမှာလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်…။ တိုးတိုးတိတ်တိတ်တွေများလာတော့ အချို့ကို ရိုးရိုးရိပ်ရိပ် မြင်လာရသည်။ အချို့တွေ စိုးစိုးထိတ်ထိတ် ရင်ခုန်ကြသည်…။ အချို့တွေ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် မျှော်နေမိကြသည်…။

လေသံလိုလို သဲ့သဲ့ကြားမိသည်….။ တစ်ချိန်ကလိုပင် ဖြစ်လေမလား…။ သူဒီတစ်ခါတော့ မဝံ့မရဲ မျှော်လင့်မိသည်..။ လေသံတွေကို ပိုမိုပီပြင်လာသည်…။ သူ သေသေချာချာ ကြားနေရသည်…။ လေဟုန်ကို ခွင်းကာ … ။ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြေးလာသော ခြေသံတစ်စုံဖြစ်သည်…။ ဝေးကောင်း ဝေးပေလိမ့်ဉီးမည် ..။ သို့သော် သူ သေသေချာချာ ကြားနေရပြီဖြစ်သည်…။

သူလာနေပြီ…။ သူပြန်လာနေပေပြီ…။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော ကာလတို့ကို ကျော်ဖြတ်၍ သူပြန်လာနေပြီဖြစ်သည်…။ သူ့ကို ကန်တော့ဖို့ သူ ပြန်လာနေပြီ…။ ထိုကဲ့သို့ ဝပ်တွားဉီးညွတ်ကာ မိမိ၏ ခြေစုံအရင်းတွင် နဖူးတင်၍ ကန်တော့နေသော သူ့၏ ဆံနွယ်စများကို ယုယစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ဆုတွေပေးချင်နေပြီ…။ သူဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ခက်ခဲသည့် အချိန်ကာလများတွင် ကုန်ခမ်းခဲ့သည် သူ့၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ယုံကြည်ချက်များအတွက် နားလည်မှု အပြည့်ရှိတဲ့ အပြုံးများဖြင့် အားပေးနှစ်သိ့မ်လိုလှပြီ….။

ခြေသံတွေ ပိုပြီးနီးလာလေပြီ…။

အိမ်ရှေ့တံခါးအား သူ ရင်ခုန်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်…။ ဒီတစ်ခါ တံခါးလာခေါက်ပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ သိမ်းဆည်းခဲ့ရသော မေတ္တာတို့၏ ရှိရှိသမျှ အဟုန်ဖြင့် တံခါးအားပြေးဖွင့်နိုင်ရန် သူပြင်ဆင်ထားသည်…။

သူတံခါးအား ဆူးစိုက်စွာ ကြည့်နေမိသည်…။

ခြေလှမ်းတို့သည် ပိုမို ကျယ်လောင်လာပြီဖြစ်သည်…။

တံခါးသည် သူ့အား စူးစိုက်စွာ ပြန်ကြည့်နေသည်…။

ခြေသံတွေ ပိုကျယ်လာသည်…။

ဒီအချိန်တွင် သူအကြားချင်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းမှာ….

“သားပြန်လာပြီ အမေရေ…………”

P.S- ဒီနေ့သည် သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့ဖြစ်သည်။ မိဘကိုချစ်သော..။ မိဘကချစ်သော…။ တိုင်းပြည်ကိုချစ်သော…။ တိုင်းပြည်ကချစ်သော…။ သားကောင်း တပည့်အများအားလုံး ဒီနေ့ထူးနေ့မြတ်တွင် မိမိတို့၏ မိဘ ဆရာသမားများအား ဦးချ ကန်တော့ခွင့် ရကြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း….။

ပထမအချက်အနေနဲ့ မနေ့ကအထိ သုံးခဲ့တဲ့ Theme ကို စိတ်တိုင်းမကျလို့ အသစ်တစ်ခု ပြန်ပြင်ရေးလိုက်ပါတယ်…။ ဒီလထဲမှာပဲ သုံးခုမြောက် Theme ဖြစ်သွားပါတယ်…။ ပထမဆုံး ရေးခဲ့တဲ့ Theme နဲ့ ဒုတိယ ရေးခဲ့တဲ့ Theme ထဲက သဘောကျတဲ့အစိတ်အပိုင်းလေးတွေကိုယူ..။ မကြိုက်တာတွေကိုပြင်..။ ထည့်ချင်တာလေးတွေ ထပ်ထည့်ပြီး တတိမြောက် ကိုယ်ပိုင် Theme တစ်ခုကို လုပ်လိုက်ပါတယ်…။ အခုသုံးထားတဲ့ Theme ပါပဲ…။ မဲမဲနဲ့ မှောင်မှောင် ဖြစ်တာကတော့ အရင်ထုံးစံအတိုင်းပါပဲ…။ ဒါပေမယ့်… အရင်ဟာတွေနဲ့ မတူတာတော်တော်များများ ပါလာပါတယ်…။ အခု သုံးထားတယ် ဆိုပေမယ့်လို့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းပြီးသွားတာတော့လည်း မဟုတ်သေးပါဘူး..။ ဟိုတို့တိ ဒီတို့တိ နဲနဲပါးပါး ပြင်စရာလေးတွေ ကျန်နေပါသေးတယ်…။ လုံးဝ စိတ်တိုင်းကျသွား တာ မဟုတ်သည့်တိုင် Blog တစ်ခုအနေနဲ့တော့ သပ်သပ်ရပ်ရပ် အရင်ကဟာတွေထက် ပိုရှိသွားသလို ခံစားရပါတယ်…။ နောက် အားတော့မှ ဒီ Blog Design ကို ငုံပြီး Portfolio Design တစ်ခု ထပ်လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားပါတယ်…။ သေချာတာတစ်ခုကတော့ ဒီရက်ပိုင်းထဲ လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး…။

အပြည့်အဝမပြီးသေးပေမယ့် သုံးလိုက်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဒီရက်ပိုင်း ခေါင်းစားစရာတွေ ဒုနဲ့ဒေး ရှိနေတဲ့ အတွက် လောလောဆယ် Theme ရေးဖို့အတွက် ဆက်ပြီး ခေါင်းအစားမခံချင်လို့ပါ…။

စိတ်ရှုပ်ရခြင်းအကြောင်းအရင်းတွေထဲမှာ ဒုတိယအချက်ကတော့ ရန်ကုန်မှာ အောက်တိုဘာ ၃၁ က နေ စပြီး JICA ကဖွင့်မယ့် Network Developement သင်တန်းအတွက် ရင်ခုန်နေရလို့ပါ…။ ဒီသင်တန်းတက်ခွင့်ရဖို့ကို တော်တော်လေး ရုန်းကန်လှုပ်ရှားလိုက်ရပါတယ်…။ အဆင့်တစ်ခုက တက်ခွင့်ပြုလိုက်ပေမယ့် …။ အခု ဒီ့ထက်မြင့်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရ ဆဲဖြစ်ပါတယ်…။ ဒီသင်တန်းက ကိုယ့်အတွက်ရော ကိုယ်ပါဝင်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အဖွဲ့ အစည်းရော၊ တိုင်းပြည်အတွက်ရော (နဲနဲ စကားလုံးကြီးသွားတယ်ထင်ရင် ခွင့်လွှတ်ပါ..။ ကျွန်တော် အတည်ပြောတာပါ…။) အကျိုးရှိနိုင်တယ်..။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း တကယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့အတွက် အရမ်းတက်ချင်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်…။

ခက်တာက အဆင့်ဆင့်ခွင့်ပြုချက်ရသည့်တိုင် ဒီသင်တန်းတက်ဖို့ကို Entrance ဖြေရဦးမှာဖြစ်ပါတယ်…။ ကျွန်တော်က Web သမားပါ..။ ကျွန်တော့်အတွက် Network ကတော်တော်ဝေးဝေးမှာ ခပ်စိမ်းစိမ်းရှိနေတဲ့အတွက် ဝင်ခွင့်အတွက်လည်း ပူရပြန်ပါတယ်..။ ၃ နာရီမေးခွန်းနဲ့ International Certificate ဆိုတာ ပြီးပြီးရောစစ်မယ့် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး…။ တတ်နိုင်သလောက် လေ့လာ၊ ဖတ်ရှုနေပေမယ့်လည်း…။ စိမ်းတာကတော့ စိမ်းတုန်းပါပဲ…။

သင်တန်းက ၅ လ ကျော် ၆ လ လောက်ကြာမှာပါ…။ ရန်ကုန်မှာမွေး ရန်ကုန်မှာကြီးတဲ့ ရန်ကုန်သားပီပီ ရန်ကုန်မှာ ကျောင်းဆင်းပြီးကတည်းက အိမ်မက် တောင် မမက်ဖူးတဲ့ ကာလ ..။ ၆ လ…။ နေရမယ့် အခွင့်အရေးလေးတစ်ခုပါ…။ ဒါကျွန်တော် အရိုးသားဆုံးပြောတာပါ..။ ဒီကာလ အတွင်းမှာ ဒီသင်တန်းအပြင် IELTS ကိုလည်း ဖြေကြည့်ချင်ပါတယ်..။ ဒီအတွက်လည်း ပြင်ဆင်ရပါဦးမယ်…။ မင်းဘဝနဲ့ IELTS နဲ့ဆိုင်သလားလို့ မေးရင်တော့ အဖြေကရှင်းပါတယ်..။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မှတ်ကျောက်တင်ကြည့်ချင်လို့ပါ..။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်အနေအထားလေး ကိုယ်တီးခေါက် ကြည့်မိထား တော့ အရေးကြုံရင် သက်လုံကောင်းလေမလားလို့ပါ…။

နောက်တစ်ခုစဉ်းစားထားတာကတော့ ဓာတ်ပုံအသင်းမှာ သင်တန်းတက်ဖို့ပါ…။ ဒါကတော့ ကျွန်တော်အပေါ်မှာတက်ချင်တဲ့ သင်တန်းနှစ်ခုနဲ့ အချိန်တွေ လွတ်မယ်ဆိုရင် တက်ချင်ပါတယ်..။ အလုပ်တစ်ခုကို ထင်ရာမြင်ရာ စွတ်လုပ်နေပြီး Inspiration, Imagination အော်နေလို့တော့ မဖြစ်ဖူးလို့ ယူဆလို့ပါ..။ ဘယ်အရာပဲ ဖြစ်ဖြစ်သူ့ပညာနဲ့သူရှိပါတယ်…။ အခြေခံဆိုတာ နေရာတိုင်းအတွ အရေးအကြီးဆုံးပါ…။ အောက်ခြေမလွတ်ဖို့အတွက် အခြေခိုင်ဖို့ လိုမယ်လို့ ကျွန်တော် ယူဆပါတယ်…။

ဒီအချိန်မှာ ကိုယ်အတတ်နိုင်ဆုံးအလုပ် သုံးခုပဲ ရှိပါတယ်…။ (၁) ခွင့်ပြုပါစေလို့ ဆုတောင်းဖို့ (၂) ဝင်ခွင့်အတွက် တတ်နိုင်သလောက် အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်ဖို့နဲ့ (၃) အောင်ပါစေသား အောင်စေသား ဂါထာကို တစ်နေ့သုံးကြိမ် ရွတ်နေဖို့ပဲရှိပါတယ်…။

အပေါ်က နှစ်ခုလောက် စိတ်မလေးရပေမယ့်…။ ထူးမခြားနားဆိုသလို ရှိတာကတော့ ဓာတ်ပုံပြိုင်ပွဲပါပဲ…။ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြည်တွင်းကလုပ်တဲ့ ဓာတ်ပုံ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဝင်ပြိုင်ထားပါတယ်…။ သစ်တောဝန်ကြီးဌာနက လုပ်တာပါ..။ ကမ္ယာ့ သစ်တောများနေ့ အတွက်ဖြစ်ပါတယ်…။ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ဘာဆုမှ မလိုချင်ပါဘူး..။ ပထမဆုံးပွဲလေး အညွှန့်မကျိုးရလေအောင် နှစ်သိမ့်ဆုလောက်ရရင်ပဲ ကျေနပ်ပါပြီ…။ အသစ်ဝယ်ချင်နေတဲ့   Lens လေးဝယ်ဖို့ အကြောင်း ပြချက်ကောင်းရုံလောက်လေးဆို ကျေနပ်ပါပြီ…။

အရင်လို့ အက်ဆေးလေးတွေ ပြန်ရေးချင်ပေမယ့်…။ လောလောဆယ်တော့ တည်ဆောက်ထားတာ မကြာသေးတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝလေးတစ်ခုကို တည်ငြိမ်ဖို့၊ အထိုင်ကျအောင် ကြိုးစားရင်း ခဏလောက်တော့ ငြိမ်နေလိုက်ဦးမယ်ဗျာ….။

အခုတော့ ကျွန်တော် ပြိုင်ပွဲဝင်ဖို့ပို့ထားတဲ့ ပုံလေးတွေထဲက လွယ်လွယ်ကူကူတင်လို့ရတဲ့ ၂ ပုံတင်ပေးလိုက်ပါတယ်..။ ကျန်တဲ့ ၂ ပုံမှာတစ်ပုံက Facebook မှာတင်ထားတဲ့ ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန်ပုံပါ..။ နောက်တစ်ပုံကတော့ ဘယ်မှာမှ တင်မထားပါဘူး…။ လောလောဆယ်တော့ ဒီပုံလေးတွေပဲ  ကြည့်ပြီး ကျေနပ်ကျပါဦးလို့….။

P.S- အသားစ စစ်ထားတဲ့ အဖြေရပါပြီ…။ အခုထိတော့ ကင်ဆာမရှိသေးပါဘူး..။ ဒါပေမယ့်..။ အစာအိမ်ရဲ့ Cell တွေဟာ လုံးဝ ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပဲ အချိန် မရွေး Cancer ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လို့တော့ ပြောပါတယ်…။ အထူးသဖြင့် ဆေးလိပ်ဆက်သောက်နေမယ်ဆိုရင်ပေါ့ဗျာ….။

ဘာမေးတာလဲဆိုတော့ ဒီနှစ် Blog Anniversary အတွက် မရေးဘူးလားတဲ့…။

သူမေးလိုက်တဲ့ မေးခွန်းက ရိုးရှင်းပေမယ့် ကျွန်တော့် အတွက်တော့ တွေးစရာ အများကြီးဖြစ်သွားပါတယ်…။ ဟုတ်တယ်လေ ကျွန်တော်တို့လို Blogger တွေ ဆိုတာ ကိုယ့်ဘလော့ကို ကိုယ့်ရင်သွေးတစ်ယောက်လို…။ ကိုယ်ပွားတစ်ခုလို…။ အရိပ်တစ်ခုလို သဘောထားကြ…။ တန်ဖိုးထားကြတာမလား…။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း ကျွန်တော့် Blog ဟာ ကျွန်တော် မပိုင်ဆိုင်လိုက်ရတဲ့ ကျွန်တော့် အိပ်မက်တစ်ခုရဲ့ အရိပ်ပါလို့ တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်…။

အရင်တစ်ချိန် လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်ကျော် ၄ နှစ်က Blog ရေးကာစကဆို…။ မနက်မိုးလင်း မျက်စိနှစ်လုံးမပွင့်သေးဘူး ကွန်ပျူတာကို လက်ကလှမ်းဖွင့်ပြီးသား..။ ကို့ယ် Blog ရဲ့ C-Box မှာ ဘယ်သူတွေ… ဘာတွေများ လာပြောသွားသလဲ…။ ဘယ်ပို့စ်မှာ Comment တွေ တက်လာလဲ…။ ဒီနေ့ ဘာရေးရမလဲ..။ စသဖြင့် ….။ Blog နဲ့ မျက်နှာသစ်တယ်လို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်…။ 

နောက်ရေးရင်းရေးရင်း တစ်နှစ်ကျော် နှစ်နှစ်လောက်ဖြစ်လာတော့…။ Blogger တွေရော Blog တွေရော မှိုလိုပေါက်သလို များလာပါတယ်..။ ဒါဟာ Information Technology ခေတ်အတွက် ကောင်းတဲ့ နိမိတ်ပါ…။ အတင်းအဖျင်းပဲ ရေးရေး…။ သတင်း…။ ပုလင်းပဲရေးရေး…။ အားလုံးဟာ ဆိုင်သူ ဆိုင်သူ ကိုယ်စီအတွက်ကတော့ အရေးပါတဲ့ Information ပါပဲ..။

ကျွန်တော့်လို စာရေးဆရာရူး အတွက်ကလည်း…။ အဆင့်မမှီလို့ စာမျက်နှာတွေပေါ်မရောက်တဲ့စာတွေကိုရေး…။ အားပေးတဲ့သူတွေက အားပေးနဲ့ တော်တော်လေးကို ဘဝကြီးထင်ခဲ့ဖူးပါတယ်..။ မှတ်မိသလောက် Blogger Academy တွေဘာတွေတောင်ပေးခဲ့ကြတဲ့အထိ ရူးခဲ့ကြဖူးတာတွေကို အခုချိန် ပြန် စဉ်းစားကြည့်ရင် တော်တော်လေး သဘောကျဖို့ကောင်းပါတယ်…။ အခုတော့ အဲ့ဒီ့တုန်းက သောက်သောက်လဲတက်ကြွခဲ့ကြတဲ့သူတွေ Blog လောကမှာ တော်တော်များများ ပျောက်ကွယ်သွားကြပါပြီ…။ ရင့်ကျက်ကုန်ကြလို့လား…။ အချိန်မရကြတော့လို့လားတော့ မသိပါဘူး…။ ကျွန်တော့်လို ရူးလို့ မဝသေးတဲ့ သူအတွက်ကတော့ အရှိန်ကောင်းဆဲပါ…။ ဒါပေမယ့်သေချာတာတစ်ခုကတော့ ကိုယ့် Blog Anniversary ကိုမေ့ရလောက်အောင် အရင်ကလောက် အရှိန်မရတော့တာကတော့ သေချာပါတယ်…။

ကျွန်တော်စဉ်းစားမိတယ်…။ ဘာကြောင့်လဲ…။ အိမ်ထောင်ကျသွားလို့လား…။ အိမ်ထောင်ကျလို့ Blog မလုပ်ဖြစ်တော့ဘူးဆို..။ အိမ်ထောင်တွေကျ ကလေးတွေရပြီးမှ လျှမ်းလျှမ်းတောက် အောင်မြင်လူသိများလာတဲ့ Blogger တွေ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ…။ အလုပ်တွေများလာလို့လား…။ ဒီလိုဆိုပြန်တော့လဲ Blogger မှန်သမျှဟာ မသိရင် အလုပ်မရှိ အကိုင်မရှိ အားယားနေတဲ့ သဘောဖြစ်သွားပါမယ်…။ တစ်ကယ့်အောင်မြင်နေတဲ့ IT ပညာရှင် Blogger တွေ၊ စီးပွားရေးသမားတွေ…၊ ပရဟိတ ဆောင်ရွက်နေတဲ့ Blogger တွေလည်း အများကြီးပါ…။ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကတော့ အများကြီးမှာ..။ သူများတွေနဲ့ ချိန်ထိုးပြီး စဉ်းစားနေလို့ကတော့ အဖြေမထွက်နိုင်တဲ့အတွက် ကို့ယ်ဘာသာပဲ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါတယ်…။

(၁) ပြည်တော်ပြန်ရောက်လာတဲ့အတွက် အရင်လို Internet ကို ၂၄ နာရီ မသုံးနိုင်တော့ခြင်း…။ (ရောက်ကာစကဆို ၆ လ လောက် Internet နဲ့အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားတာ ကိုယ့် Facebook နဲ့ Gmail Password တွေပါ လုံးဝမေ့သွားတဲ့အထိပါပဲ..။)

(၂) ကျောင်းသားဘဝထက်စာရင် လုပ်ငန်းခွင်ထဲ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် အရင်လောက် Blog အပေါ်တွင် အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ခြင်း..။

(၃) အိမ်ထောင်ကျသွားပြီဖြစ်တဲ့အတွက်..။ လူမှူရေး..။ စီးပွားရေးနှင့် ဘဝရှေ့ရေးများက ဝင်ရောက်နေရာ ယူလာခြင်း…။ မအားလပ်တော့ခြင်း..။

(၄) အရင်လို Essay များရေးဖို့အတွက် သီးသန့်အချိန်မပေးနိုင်တော့ခြင်း…။ (ရေးချင်စိတ်များ ကုန်ခမ်းလာခြင်းနှင့် ကိုယ့်စာများကို ကိုယ်တိုင် အားမရတော့ခြင်း..)။

(၅) ဒီအချက်ကတော့ နံပါတ် (၄)အချက်နဲ့ ပြောင်းပြန်ပါ…။ ရေးချင်တာတွေ အရမ်းများလာ (Essay, Article, Tutorial) ခြင်းကြောင့်…။ ဘာရေးရမှန်း မသိတော့ပဲ ဖြစ်ကာ ဘာမှ မရေးမိတော့ခြင်း…။

(၆) Blog Addict ဖြစ်ချင်းကို အလုံးအရင်း အပြတ်အသတ်တိုက်ခိုက်ကာ အမြစ်ပြတ်လုနည်းပါး ချေမှုန်းလိုက်သည့် Facebook Addict ဖြစ်လာခြင်း..။

အပေါ်မှာပြောခဲ့တဲ့ အချက်တွေက ကျွန်တော့်အတွက်အဓိက အကျဆုံးအချက်တွေပါ…။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကိုယ့် Blog  ရဲ့ Anniversary ကိုတောင် မေ့လောက်တဲ့ အထိ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်…။

ဘယ်လိုပဲလက်တွေ့ ဘဝမှာ မအားလပ်နေပါစေ Blog ပိုးလေးတွေကတော့ အိပ်မက်ထဲမှာ အမြဲ လှုပ်ရှားနေတုန်းပါပဲ..။ အခုဆို ဒီရက်ပိုင်းလေးမှာ အရင်လို (အရင်ထက်တောင်ပိုပါတယ်…။ အရင်ကဆို ကျွန်တော် တစ်ပါတ်နေမှ Post တစ်ခုလောက်ရေးထားပါ။ တစ်ခုရှိတာက အဲ့ဒီ့တုန်းကတော့ ရေးသမျှ အားလုံး ဟာ Essay ဒါမှမဟုတ် Article တွေပါ။) ပုံမှန်ပြန်ရေးဖြစ်လာတယ်…။ အရင်လို Essay တစ်မျိုးထဲနဲ့ ကိုယ့် Blog ကို ကိုယ်ချုပ်မထားတော့ပဲ ဖွင့်ပေးလိုက် တယ်..။ ရေးချင်တဲ့ အကြောင်းအရာပေါ်လာရင် Essay မှမဟုတ်ဘူး…။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သတင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ နည်းပညာအကြောင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရေးချလိုက်တယ်…။ ဒီလို ပုံမှန်ပြန်ရေးလာတော့ ရေးစရာအကြောင်းတွေ ခေါင်းထဲမှာ တစ်ဖြေးဖြေးနဲ့ အစီအရီ ပြန်ဝင်လာတယ်….။

ကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ Web Developing အလုပ်တွေလည်း ပြန်လုပ်ဖြစ်လာတယ်…။ ဓာတ်ပုံတွေလည်း ပုံမှန်ပြန်ရိုက်ဖြစ်လာတယ်…။

ကျွန်တော် သေသေချာချာ သတိထားမိသွားတာတစ်ခုကတော့…။ ဘာအလုပ်ပဲ ဖြစ်ပါစေ..။ လုပ်ချင်တယ်…။ လုပ်ချင်တယ်….။ ဘယ်ကစလုပ်ရင် ကောင်းမလဲ…။ ဘယ်လိုလုပ်ရင်ကောင်းမလဲ…။ စတာတွေကို စဉ်စားရင်း အချိန်အကုန်ခံမယ့်အစား…။ တစ်ခုခုကို စပြီးလုပ်လိုက်စေချင်ပါတယ်…။ စိတ်မပူပါနဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ဟာနဲ့ သူ ဖြစ်သင့်တဲ့အရာတွေ ဖြစ်လာပါလိ့မ်မယ်…။

တွေဝေနေခြင်းနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မယုံမကြည်ဖြစ်ခြင်းဟာ ကျွန်တော်တို့ နောက်ကျောကို ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်ထိုးမယ့် ဓားတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်..။

ဘာတွေဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မနက်ဖြန်ဆိုတာရှိနေသ၍ ကျွန်တော့်ကတော့ ကျွန်တော့်အိပ်မက်တွေကို ဆက်လက်ဖက်တွယ်နေဦးမှာပဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းအသိပေးရင်း…။ ကျွန်တော့် Blog လေးရဲ့ ၄ နှစ်မြောက် အမှတ်တရပို့စ်တစ်ခုအနေနဲ့ ရေးသားလိုက်ပါတယ်…။

P.S-  BLACK DREAM WAS PROUDLY CREATED FOR MY DREAMS &  FOR YOUR DREAMS

SINCE

“SEPTEMBER 10th 2007″

မစခင် အရေးအကြီးဆုံး အချက်အနေနဲ့ သတိပေးချင်တာကတော့ ကျွန်တော် Zawgyi နဲ့မရေးတော့ပါဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ ပို့စ်ကစပြီးတော့ Unicode နဲ့စရေးနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် Myanmar3 နဲရေးတာပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ပို့စ်တွေကို ဆက်ဖတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ Unicode Font တစ်ခုခု မဖြစ်မနေ ရှိမှကို ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ Unicode To Zawgyi Converter တင်ထားပေးပေမယ့် ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ Unicode Font လေး Install လုပ်ထားဖို့ တိုက်တွန်း လို ပါတယ်။

ထုံးစံအတိုင်း မစခင် ဒီ Tutorial Series ကို ပထမဆုံး Post ကနေ စဖတ်ဖို့ တိုက်တွန်းပါယ်…။ သို့မဟုတ်ရင် ဘာမှ နားလည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး…။

ကဲ ကျွန်တော်တို့ တတယပိုင်းလေး စလိုက်ရအောင်….။

မနေက ကျွန်တော်တို့ Header ပိုင်းလေး ရေးခဲ့ကြပါတယ်…။ ဒီနေတော့ ပိုပြီးပုံလေး ပေါ်လာအောင် Content ပိုင်းလေး စရေးကြရအောင်…။ Content အပိုင်း ရေးဖို့အတွက် Post လေး ၄ ခု ၅ ခုလောက်တော့ ရေးလိုက်ပါ..။ ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး ရေးရမလဲ စဉ်းစားမနေပါနဲ..။ Lorem Ipsum ကိုပဲ Copy ကူး ထည့်လိုက်ပါ။

မနေက အောက်က ပြထားသလောက်ပြီးပါပြီ…။

<html>

<head>

<link rel=”stylesheet” type=”text/css” media=”all” href=”<?php bloginfo( ‘stylesheet_url’ ); ?>” />

</head>

<body>

<div id=”wrapper”>

<div id=”header”>

<h1><a href=”<?php bloginfo(‘url’);?>”><?php bloginfo(‘name’);?></a></h1>

</div>

</div>

</body>

</html>

ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ Content အပိုင်းဖြည့်ရေးပါမယ်…။  header tag ရဲ့အောက်မှာ Tag အသစ်နဲ စရေးပါမယ်..။ ဒီလိုမျိုးလေးဖြစ်သွားပါမယ်…။

<div id=”header”>

<h1><a href=”<?php bloginfo(‘url’);?>”><?php bloginfo(‘name’);?></a></h1>

</div>

<div id=”content”>

</div>

</div>

Okay…။ ဆက်သွားပါမယ်…။ Content Tag ကြားမှာ ကျွန်တော်တို့  ပထမဆုံး Loop ထည့်ပါမယ်…။ ဒီအပိုင်းက အရေးကြီးပါတယ်…။ အလွတ်ရဖို့လည်း လိုပါတယ်..။ ဒီနေရာမှာ coding တစ်ချက်မှားသွားရင် Theme တစ်ခုလုံး Error တက်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်…။

<div id=”content”>

<?php if(have_posts()):?><?php while(have_posts()): the_post();?>

<?php endwhile;?>

<?php endif;?>

</div>

</div>

ဒါဟာ Loop ပါ…။ ကျွန်တော်တို့ WordPress Database ထဲမှာ Post ရှိမရှိကို စစ်ပါတယ်…။ ရှိရင် ဖော်ပြပေးဖို့ အမိန်ပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာကို ဖော်ပြပေးရမယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ အမိန် မပေးရသေးပါဘူး…။ အခု ဘာကို ဖော်ပြရမယ်ဆိုတာကို WordPress Core ကို အသုံးပြုပြီး အမိန် ပေးပါမယ်…။ ပထမဆုံး ခေါင်းစဉ်ကို ခေါ်ပါမယ်…။

<div id=”content”>

<?php if(have_posts()):?><?php while(have_posts()):the_post();?>

<?php the_title();?>

<?php endwhile;?>

<?php endif;?>

</div>

</div>

ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ Theme ကို Refresh လုပ်ကြည့်လိုက်ပါ…။ Post ခေါင်းစဉ်တွေ ကိုယ်ရေးထားသလောက် ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်…။ တစ်ခု ရေးထားရင် ခေါင်းစဉ်တစ်ခု…။ ၅ ခုရေးထားရင် ခေါင်းစဉ် ၅ ခု ပေါ်လာပါလိ့မ်မယ်…။ ဒီနေရာမှာ အခုချိန်အထိ ကျွန်တော်တို့ က Post ကို မခေါ်သေးတဲ့ အတွက် ရေး ထားတဲ့ စာတွေ မပေါ်သေးပဲ ခေါင်းစဉ်တွေပဲ ပေါ်နေတာပါ…။ အခု Post (စာသားတွေ) ကို ခေါ်ပါမယ်…။ လွယ်ပါတယ်…။ တစ်ကြောင်းထဲ ထည့်ရုံပါပဲ..။

<div id=”content”>

<?php if(have_posts()):?><?php while(have_posts()):the_post();?>

<?php the_title();?>

<?php the_cotent();?>

<?php endwhile;?>

<?php endif;?>

</div>

</div>

ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ Theme ကို Refresh လုပ်ကြည့်လိုက်ပါ…။ Post တွေပေါ်လာပါပြီ…။ အခုဆို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Theme ဟာ တော်တော်လေး ရုပ်လုံး ပေါစ ပြုလာပြီ ဖြစ်ပါတယ်…။

ကောင်းပြီ ..။ ဒီနေရာလေးမှာ ပိုပြီး ပြည့်ပြည့်စုံစုံလေး ဖြစ်သွားအောင် ကျွန်တော်တို့ ပို့စ်တွေရဲ့ ခေါင်းစဉ်မှာ ကိုယ့် Post ရဲ့ Link လေး ပါလာအောင် လုပ်ပါမယ်။ စောစောက ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းစဉ်အတွက် ခေါ်ထားတဲ့   WordPress Core ကို Permalink နဲ အုပ်လိုက်ရုံပါပဲ..။ စောစောက တစ်ခါထဲ ထည့် မရေးပဲနဲ အခုမှရေးပေးတာက သူ့အပိုင်းနဲသူ …။ သူ့လုပ်ဆောင်ချက်နဲ သူကို ကွဲကွဲပြားပြား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်စေချင်လို့ပါ…။ ဒီလိုလေး ဖြစ်သွား ပါမယ်။

<h2><a href=”<?php the_permalink();?>”><?php the_title();?></a></h2>

ဒီနေရာမှာ <h2> က ခေါင်းစဉ်ရဲ့ Size ကို သတ်မှတ်ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်..။ HTML Language မှာ h1 ကနေ h6 အထိရှိပါတယ်။ h1 က Size အကြီးဆုံးပါ။ h6 ကတော့ အငယ်ဆုံးပါ…။

ဒီနေရာမှာ သိထားဖို့ တစ်ခုက <a href=”http://yoururl”>Text</a> ပဲ ဖြစ်ပါတယ်…။ ဒီ HTML လိုင်းက WordPress Core မဟုတ်ပါဘူး h1 တို့လိုပဲ HTML Code တွေဖြစ်ပါတယ်…။ ဘယ်နေရာမှာမဆို သုံးလို့ရပါတယ်…။ <?php the_permalink();?> က မှ Post ရဲ့ Link ကို ခေါ်ပေးတဲ့ WordPress Core ပါ…။

ဒီလောက်ဆို သူ့အပိုင်းနဲ့ သူ ဘာတာဝန်တွေကို လုပ်တယ်ဆိုတာ ရှင်းလောက်ပါပြီ…။ မရှင်းရင်လည်း Comment မှာ စိတ်ရှိသလောက် ရှင်းတဲ့အထိ မေးနိုင်ပါ တယ်…။

ဒီနေအဖို့ Index ကို ပြင်တဲ့ အပိုင်းကို ဒီလောက်ပဲ လုပ်ကြပါမယ်…။ ကျွန်တော်တို့ Css ဘက်အပိုင်းကို သွားလိုက်ရအောင်…။

ဒီနေရာမှာ အခြေခံအနေနဲ မဖြစ်မနေသိထားရမှာ တစ်ခုရှိပါတယ်..။ ဒါကတော့ ကျွန်တော်တို့ HTML ဘက်တွေမှာ id နဲ ခေါ်ထားရင် Css ဘက်မှာ # နဲ ချိတ် ရပါတယ်…။ class နဲ ခေါ်ထားရင်…။ (.) နဲ ပြန်ချိတ်ရပါတယ်။ အခုချိန်ထိ ကျွန်တော် ရေးခဲ့တဲ့အထဲမှာ class မပါသေးတဲ့ အတွက် (.) ကို သုံးစရာ မလိုသေး ပါဘူး..။

ကျွန်တော်တို့ မနေ့က

/*

Theme Name: Tutorial Theme

Theme URI: http://www.your-theme-url.com

Author: Your Name

Autor URI: http://www.your-domain.com

*/

ဒါလေးပဲ ရေးခဲ့ပါတယ်…။

ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး body ကို စရေးပါမယ်..။ body မှာဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ Theme မှာသုံးမယ့် နောက်ခံ Color တွေ..။ Font အမျိုးအစားနဲ Size တွေ၊ အရောင်တွေကို သတ်မှတ်ပေးလို့ရပါတယ်…။ div တစ်ခုအချင်းအတွက် သီးသန့် နောက်ပိုင်းမှာ သတ်မှတ်ပေးလို့ရတာတွေ တွေ့ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ ရာကနေ သတ်မှတ်ပေးတာကတော့ အားလုံးအတွက် အကျုံးဝင်ပါတယ်…။ အောက်က အတိုင်း ရေးကြည့်လိုက်ပါ…။

body{

margin: 0px;

background: #000000;

color: #ffffff;

font-size: 14px;

}

ဆိုပြီးထည့် ကြည့်လိုက်ပါ..။ ကျွန်တော်တို့ Theme ရဲ့ နောက်ခံ အရောင်ဟာဆိုရင် အခုအခါ အမဲရောင်ကို ပြောင်းသွားမှာ ဖြစ်ပြီး စာလုံးတွေဟာ ဆို အဖြူ ရောင် ဖြစ်သွားပါပြီ…။ background ဆိုတာ နောက်ခံအရောင်အတွက် သုံးတာပါ..။ color ကတော့ font တွေရဲ့ အရောင်အတွက်ပါ..။ font-size က တော့ အထူး ရှင်းစရာ မလိုဘူးထင်ပါတယ်…။

အခုဆို အောက်ခံ အရောင်နဲ စာလုံးအရောင်ပြီးသွားပါပြီ…။ ကျွန်တော်တို့ တဖြေးဖြေးချင်းပုံပေါ်လာအောင် အခု wrapper ကို အရောင် ဖြည့်ပါမယ်…။ စောစောက body { } ရဲ့ အောက်မှာ ဆက်ရေးပါမယ်…။

#wrapper{

width: 1024px;

margin:auto;

background: grey;

}

Refresh ထပ်လုပ်ကြည့်လိုပါ..။ အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ Theme ဟာ သူ့အပိုင်းနဲ သူ အရောင်တွေ ပြောင်းပြီး တစ်ဖြေးဖြေး ရုပ်လုံးပေါ်လာပါပြီ..။ နောက်ခံက အနက်ရောင်..။ wrapper က မီးခိုးရောင်…။ စာလုံးက အဖြူရောင်…။ ဒီနေရာမှာ ထပ်ဖြည့်ပြီး ပြောစရာတစ်ခု ထပ်ပေါ်လာပါတယ်..။ အပေါ် မှာ တုန်းက ကျွန်တော်က အရောင်ပေါ်ဖို့ hexa ကိန်းတွေနဲ ခေါ်ပါတယ်..။ ဒုတိယအကြိမ် wrapper အတွက် ခေါ်တဲ့နေရာမှာတောင့် အရောင်ကို စာနဲ့ တိုက်ရိုက် ရေး (grey) ပြီးခေါ်လိုက်ပါတယ်..။ ဘာကွာလဲ..။ ကွာပါတယ်…။ ပထမအခါ  hexa တွေနဲ့ခေါ်တာက Standard Css Coding ပါ..။ ဒုတိယ အခါမှာ စာနဲ့ တိုက်ရိုက်ရေးခေါ်တာကတော့ အခုနောက်ဆုံး ခေတ်စားနေတဲ့ Css3 Style ပဲ ဖြစ်ပါတယ်..။

ဒီနေရာမှာ ဘာကြောင့် wrapper ကို 1024px သတ်မှတ်ပေးရသလဲဆိုတာ ပြောချင်ပါတယ်…။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်သုံးနေတဲ့ Computer အပေါ်မှာ မူတည်ပြီး Screen Resolution မတူပါဘူး…။ ဥပမာ ကျွန်တော်တို့က ဒီနေရာမှာ 1280px ဆိုပြီးသတ်မှတ်ပေးလိုက်ရင် Screen Resolution များတဲ့ သူတွေ အတွက် ပြသနာမရှိပေမယ့်..။ Resolution နိမ့်တဲ့သူတွေအတွက်ဆို Theme က  Broke ဖြစ်သွားပါလိ့မ်မယ်..။ Browser မှာ ဘေးတိုက် Scroll Bar တွေနဲ့ ပေါ်ကုန်ပါလိမ့်မယ်..။ ဒါကြောင့်ပါ…။ ဒီလို px နဲ့ရေးတာကို fixed ရေးတယ်လို့ခေါ်ပါတယ်…။ နောက်ပိုင်းမှာ % နဲ့ရေးတဲ့ float ရေးနည်းကို အလျဥ်းသင့်ရင် သင့်သလို ရှင်းပြပေးပါ့မယ်…။

body အတွက်ပြီးပါပြီ…။ wrapper အတွက်လည်းပြီးပါပြီ…။ ပြီးပြီဆိုတာ လုံးဝအချောပြီးတာကို ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး…။ အကြမ်းအနေနဲ့ သူ့အပိုင်းနဲ သူ ပုံ ပေါ်လာတာကိုပြောတာပါ…။ အခု ကျွန်တော်တို့ Content အပိုင်းအတွက် နဲနဲလေး ထပ်ဖြည့်ရင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ Tutorial ကို ဒီနေ အတွက် အဆုံးသတ်ချင် ပါတယ်…။ ကျွန်တော်လည်း Unicode ကို အခုမှ စသုံးတာဆိုတော့…။ စာရိုက်တာ စိတ်ရှိသလောက် မသွားတဲ့ အတွက် အရင်ကထက် ၃ ဆ လောက်ပိုပြီး အာရံ့စိုက်ရေးနေရတဲ့အတွက် ရေးရတာ သိပ်မတွင်ကျယ်ဘူး ဖြစ်နေလို့ပါ…။ ကဲ ကျွန်တော်တို့ Content အတွက် css လေးထည့်လိုက်ရအောင်..။

ပြီးရင် ဘယ်ဘက်ထောင့်ကို အရမ်းကပ်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ခေါင်းစဉ်ကို ပိုပြီးသပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြစ်သွားဖို့ ညာဘက်ကို နဲနဲ ရွှေ့လိုက်ပါမယ်..။

#header{

margin-left: 30px;

}

စောစောက စာမျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ wrapper က သတ်မှတ်မှတ်ပေးထားသလောက်..။ စာတွေက 1024px အပြည့် ပြန့်လိုက်ကြီးစာတွေပေါ်နေပါတယ်..။ ကျွန်တော်တို့ လိုချင်တာက ဒီလိုပုံစံမျိးမဟုတ်ပါဘူး..။ ညာဘက်မှာ  Sidebar လေးတွေ ထားဦးမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီစာတွေကို သူ့နေရာနဲ သူဖြစ်အောင် နဲနဲ လုပ်ဖို့ လိုပါတယ်..။ အောက်ကအတိုင်း ရေးကြည့်လိုက်ပါ..။ wrapper{ } ရဲ့ အောက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်….။ အပေါ်က ခေါင်းစဉ်နဲ့ အပေါ်အောက်ညီသွားအောင် margin လေး နဲနဲ ကစားပါမယ်..။

#content{

width: 600px;

margin-left: 30px;

}

ဒါပါပဲ.. ။ လောလောဆယ် ဒီနေ့အတွက်ကတော့ ဒီလောက်ပါပဲ…။ နောက်နေ့တွေ ကျမှ ကျွန်တော်တို့ အချောဆက်ကိုင် ကြတာပေါ့…။  :)

အခု ပြီးသလောက် coding  တွေအားလုံးကို အခု ကျွန်တော် စုပြီး ပြန်ရေးပြပါယမယ်…။

index.php

<html>

<head>

<link rel=”stylesheet” type=”text/css” media=”all” href=”<?php bloginfo( ‘stylesheet_url’ ); ?>” />

</head>

<body>

<div id=”wrapper”>

<div id=”header”>

<h1><a href=”<?php bloginfo(‘url’);?>”><?php bloginfo(‘name’);?></a></h1>

</div>

<div id=”content”>

<?php if(have_posts()):?><?php while(have_posts()):the_post();?>

<h2><a href=”<?php the_permalink();?>”><?php the_title();?></a></h2>

<?php the_cotent();?>

<?php endwhile;?>

<?php endif;?>

</div>

</div>

</body>

</html>

style.css

/*

Theme Name: Tutorial Theme

Theme URI: http://www.your-theme-url.com

Author: Your Name

Autor URI: http://www.your-domain.com

*/

body{

margin: 0px;

background: #000000;

color: #ffffff;

font-size: 14px;

}

#wrapper{

width: 1024px;

margin:auto;

background: grey;

}

#header{

margin-left: 30px;

}

width: 600px;

margin-left: 30px;

}

P.S- အဆင်မပြေတာတွေရှိရင် မေးဖို့ အားမနာပါနဲ့…။

Unicode ကိုစပြီးသုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်…။ အမျိုးအစားတွေကများတော့ ဘယ်ဟာကို သုံးရမလဲတော့ မစဥ်းစားမိသေးပါဘူး။ စသုံးမယ်ဆိုပြီး စာရိုက် ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတင် ကွဲပြားမှု တော်တော်များများကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဇောဂျီနဲ့ မတူပဲ စာရိုက်ရတာ ပိုပြီးစနစ်ကျလာပါတယ်။ အခုမှ စရိုက်ကြည့်ရတဲ့အတွက် လက်က သိပ်တော့ အရှိန်မရသေးတာ အမှန်ပါပဲ..။ နောက်ပိုင်းတော့ အစဥ်ပြေသွားမယ်ထင်ပါတယ်…။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် အမှန် တစ်ကယ် စပြီးသုံးသင့်တဲ့ အချိန်ကို ရောက်လာပြီလို့ ယူဆတဲ့အတွက် စသုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်..။ အခု ဒီပထမဆုံး အပိုဒ်ကို Myanmar 3 နဲ့ ရေး ထားပါတယ်…။ နောက်တစ်ပိုဒ်ကို နောက်တစ်မျိုးနဲ့ ရေးြပါမယ်…။ ဒါမှ ဘယ်အမျိုးအစားက ပိုလှလဲ…။ ရိုက်ရတာ ပိုအဆင်ပြေလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ထဲသာမက စာဖတ်သူတွေလည်း ယှဥ်ထိုးသုံးသပ်ကြည့်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်..။

Ayar Unicode

ဒီ​တစ်​ခါ​က​ Ayar​ ​အ​လှည့်​ပါ​။​ ​ဘာ​ကွာ​သွား​မ​လဲ​ဆိုတာ​ ​သ​တိ​ထား​ရိုက်​ေန​ ​ပါ​တယ်​။​ ​အ​ခု​ရိုက်​ြပီး​ ​သ​ေလာက်​ေတာ့​ Myanmar 3 က​သာ​ပါ​တယ်​။​ ​ကျွန်​ေတာ်​ ​အ​ခု​ ​ရိုက်​ြကည့်​ေန​တာ​ ​အ​ဆင်​မ​ပ​ြပါ​ဘူး​။​ ​ကျွန်​ေတာ်​ ​မ​ရိုက်​တတ်​ေသး​လို့​ ​လဲ​ ​ဖ​ြစ်​နိုင်​ပါ​တယ်​။

MyWin

ဒီတစ်ခါကတော့ Mywin ပါ…။ တော်တော်လေးအဆင်ပြေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အခုရိုက်ပြီးသလောက် Myanmar 3 ထက်တောင် ပိုအဆင်ပြေနေပါတယ်။ ဇော်ဂျီနဲ့ တော်တော်လေးနီးစပ်မှုရှိနေပါတယ်။  စာလုံး Font တွေကတော့ သိပ်မကွာဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..။ ဒီနေ့တော့ ဒီသုံးခုပဲ စမ်းကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။ အခုအောက်ဆုံးအပိုဒ်မှာ Myanmar 3 နဲ့ ပြန်ရေးကြည့်ပါမယ်။

နိဂုံး 

အခု ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ရသလောက်…။ Myanmar 3 က ရိုက်ရတာ အဆင်ပြေတယ်..။ လက်ကွက်က ဇော်ဂျီနဲ့ တော့ ကွဲလွဲမှူ တော်တော်များများလေး ရှိတယ်..။ ကျွန်တော်ရိုက်ချင်တဲ့ စာအားလုံးကို စနစ်တကျပေါ်စေတယ်…။ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စနစ် တော်တော်ပြည့်စုံတယ်လို့ ယျေဘူယျ သုံးသပ်မိပါတယ်..။ MyWin ကတော့ ရိုက်ရတာ တော်တော်လေးကို ဇော်ဂျီနဲ့ တူပါတယ်…။ အဆင်မပြေတာကတော့ ကျွန်တော်ပေါ်ချင်တဲ့ စာလုံးအချို့ စနစ်တကျ မပေါ်ပဲ ၀လုံး လေးတွေနဲ့ပဲ ပြတယ်…။ အဲ့ဒါလေးတွေ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်လိုပဲ စမ်းတဝါးဝါးနဲ့ ဇောဂျီကနေ Unicode ကို ကူးလာတဲ့ သူတွေအတွက် တော်တော် အဆင်ပြေနိုင်ပါတယ်…။ လက်ရှိစမ်းကြည့်သလောက် Myanmar 3 ကတော့ ဇော်ဂျီမှာရိုက်ရတာထက် နဲနဲလေးကွဲလွဲနေတာကလွဲလို့ စာလုံး အားလုံး ကောင်းကောင်းပေါ်တဲ့အတွက် အကောင်းဆုံးလို့ လောလောဆယ် ကျွန်တော် သတ်မှတ်ချင်ပါတယ်…။

တစ်ခြား Unicode အမျိုးအစားတွေ ကျန်ပါသေးတယ်..။ နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး ထပ်ပြီးစမ်းကြည့်ပါဦးမယ်။ ဒီနေ စမ်းသပ်မှုအတွက်တော့ Myanmar 3 ကို ရွေးချယ်လိုက်ပါတယ်။ Ayar ကတော့ အဆင်မပြမှုတွေ များလွန်းတယ်လို့ ယူဆပါတယ်။

တစ်ဆက်တည်း ကျွန်တော် ဟိုတစ်နေက ပြောခဲ့သလို Search Engine မှာ SEO ကောင်းဖို့က အစ…။ ကိုယ့် Site, Blog Visitor Traffic တက်ဖို့အလယ်…။ ပြောင်းလဲ တိုးတက်နေတဲ့ Computer IT ခေတ်ကြီးထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာဘာသာစကား သူများတွေနောက် အပြတ်အသတ်ကျန်ခဲ့ပြီး လူတော မတိုး သူတော မတိုး မဖြစ်စေဖို့အတွက် …။ စာရေးဖို့ Chatting တက်ဖို့ အဆင့်ကနေတက်ပြီး Computer ကို   Voice Command တွေပေးနိုင်အောင်..။ နိုင်ငံတကာ ဘာသာစကားတွေကို ကိယ့်မိခင် ဘာသာစကားသို့ အလွယ်တကူ Translate လုပ်နိုင်အောင် စသဖြင့် လုပ်နိုင်အောင်…

Unicode များကို အမျိုးသားရေးတာ၀န်တစ်ရပ်အနေဖြင့် အသုံးပြုကြပါလို့ တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်…။

P.S- Unicode ျဖင့္ေရးသားထားပါသည္။

၁၀ ႏွစ္သားေလာက္ကတည္းက အသံုုးျပဳလာတဲ့ Window OS ႀကီးကိုု စြန္႕လႊတ္ၿပီး Mac Platform ေပၚ ေျခခ်လိုုက္တယ္ဆိုုရင္ပဲ။ Mac က နည္းမ်ိဳးစံုုနဲ႕  ပညာစမ္းပါေတာ့တယ္..။ အခုု တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ကေန တစ္ပါတ္ေလာက္အတြင္းေတာ့ သူပညာစမ္းသမွ်ကိုု လွိမ့္ပိန္႕ခံရမွာပါပဲ…။

စ၀ယ္၀ယ္လာျခင္း Facebook သံုုးေတာ့ ျပသနာစပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ Mac က Lion ျဖစ္တဲ့အတြက္…။ ျမန္မာ Unicode တစ္ခါထဲ ပါလာပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ Facebook မွာ ရွိသမွ် ျမန္မာစာေတြအားလံုုးကိုု Unicode နဲ႕ ျပတဲ့အခါမွ ေဇာ္ဂ်ီ ျမန္မာ Font ေတြဟာ တစ္ကယ့္ကို ေဇာ္ဂ်ီ ဘာသာစကား ေတြ ျဖစ္သြားၿပီး ဘယ္လိုုမွ ဖတ္လိုု႕မရေတာ့ပါဘူး..။

ထံုုးစံအတိုင္း Google အားကိုုးနဲ႕ ဘယ္သူ႕အကူအညီမွ မယူပဲ ႀကိဳးစားၾကည့္လိုုက္ေတာ့ အဆင္ေျပသြားတယ္…။ အိုုေက ျမင္ရၿပီ..။ ဟုုတ္ကဲ့..။ ဘယ္လိုု ရိုုက္ရမွန္း ကြ်န္ေတာ္ မသိေတာ့ပါဘူး…။

Window မွာဆိုု Ctrl+Shift ဆိုု အိုုေကပါပဲ..။ Mac မွာၾကေတာ့ Key ေတြ အကုုန္ေျပာင္းကုုန္တယ္…။ ဒီ ေဇာ္ဂ်ီ စကားလံုုးေလးကိုု ရိုုက္ဖိုု႕ကိုုပဲ…။ ညေန တစ္ခုု ကုုန္ေအာင္ လုပ္လိုက္ရပါတယ္..။ အခုတာ့ ေဇာ္ဂ်ီကိုု ေက်ာ္လႊားသြားႏိုုင္ၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္..။ ဒီပိုစ္႕ကို ေရးႏိုုင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။

မၾကာခင္မွာေတာ့ ေဇာ္ဂ်ီကိုု စြန္႕လႊတ္ၿပီး အၿပီးအပိုုင္ Unicode ဘက္ကိုု ေျခလွမ္းစဖိုု႕  ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။ Window ကိုု စြန္႕  ၿပီး Mac ဘက္ကို ကူးသလိုပါပဲ..။ တစ္ကယ္လည္း ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ေတြ အေနနဲ႕ Unicode ကိုု အသံုုးျပဳသင့္ေနပါၿပီ..။ အရင္ကေတာ့ Stable မျဖစ္လိုု႕ UI မလွလိုု႕ စသျဖင့္ နည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးအေၾကာင္းျပခဲ့ၾကပါတယ္..။ အခုုေတာ့ ဒါေတြဟာ အေနအထားတစ္ခုုထိ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ…။ ဒီ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တိုု႕   မျဖစ္မေန Unicode ကုိ သံုုးဖိုု႕လိုုအပ္လာပါၿပီ…။

Search Engine Optimize ေကာင္းဖို႕  ကအစ…။ ကိုုယ့္ Site ရဲ႕ Traffic တက္ဖိုု႕အလယ္…။ ျမန္မာဘာသာစကား အေျခခိုုင္ခိုုင္နဲ႕ IT ေလာက အလည္ မွာ ရပ္တည္ႏိုုင္ဖိုု႕ အဆံုုး ကြ်န္ေတာ္တိုု႕  Unicode ကုိ အမွန္တစ္ကယ္ကို သံုုးဖိုု႕ လို အပ္လာပါၿပီ…။ ထားပါ ကြ်န္ေတာ္ အခုုေျပာခ်င္တာက Unicode အေၾကာင္းမဟုုတ္ပါဘူး…။ Unicode အေၾကာင္းကို ကိုုေမွာ္ဆရာ တို႕လို Unicode က်မ္းေက်ၿပီး ထံုုးလိုုေက် ေရလိုုေႏွာက္သူေတြက ေျပာၾကပါလိမ့္မယ္။

 အခုု ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ..။ ကြ်န္ေတာ္ ရင္ဆိုုင္ေနရတဲ့ ေဇာ္ဂ်ီထက္ ပိုုဆိုုးတဲ့…။ ေဇာ္ဂ်ီထက္ ျမင့္တဲ့ တပသီ အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

တစ္ျခားဟာေတာ့ မဟုုတ္ပါဘူး..။ ျပသနာရွိတာက ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ Window မွာ WAMP, XAMPP တိုု႕ သံုုးသလိုု Mac အတြက္ ထုုတ္ထားတဲ့ MAMP ကိုု ကြ်န္ေတာ္ Run  လိုု႕မရေသးတာကေတာ့ အဓိက ျပသနာပါပဲ။ Apache Server Fail ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဘာမွ ဆက္လုုပ္လိုု႕မရပါဘူး..။ ဒါကိုု အျမန္ဆံုုး ေျဖရွင္းႏိုုင္ဖုုိ႕  တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ အသိဥာဏ္ေလးနဲ႕ေတာ့ ႀကိဳးစားေနပါတယ္..။ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္အတြင္း အဆင္ေျပသြားမယ္ ထင္ပါတယ္..။

Web Development ကို Addict ျဖစ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ Local Server Run လိုု႕မရတဲ့အခ်ိန္ဟာ…။ မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ ကိုု ေျခေထာက္ရိုုက္ခ်ိဳးၿပီး ေညာင္ပင္မွာ ေစာက္ထိုုးႀကီး တြဲေလာင္းခ်ိတ္ ထားလိုုက္သလိုုပါပဲ…။

WAMP က မထုုတ္ေပမယ့္..။ XAMPP ကေတာ့ Mac Platform အတြက္ ထုုတ္ထားတာ ရွိပါတယ္…။ အဲ့ဒါကိုု Download ခ်ဖိုု႕ကလည္း အရွိန္အလြန္ျပင္း တဲ့ Connection ကိုုသာ အားကိုုးေနရတဲ့အတြက္ အဆင္မေျပဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္..။ ျဖစ္ႏိုုင္ရင္ေတာ့ XAMPP ကိုု မသံုုးပဲ MAMP ကိုုပဲ သံုုးၾကည့္ခ်င္တာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ဒီ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ကေတာ့ ဘယ္လိုုမွ Tutorial ဆက္ေရးႏိုုင္မွာ မဟုုတ္ပါဘူး..။ Mac ရဲ႕ စိန္ေခၚသံေတြကိုု ပ၀ါမကူ ေရမရွဴေၾကး ရင္ဆိုုင္ရ ဦးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း…။

P.S- By The Way, Mac Is Really Rock..! No Wonder It’s Became One Of The Dreams & Attracted To Most Of The Users, Developers & Artists…