Black Dream » Uncategorized http://www.blackdream21.com About Your Dreams & About My Dreams... Sat, 31 Dec 2011 05:41:39 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 ေလာကအလွ Online Magazine ႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း http://www.blackdream21.com/2009/05/02/interview/ http://www.blackdream21.com/2009/05/02/interview/#comments Sat, 02 May 2009 07:54:50 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=680

null

မႏွစ္က ေမလ (၂) ရက္ေန႕..။ ယခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ား ဒုကၡအတိေရာက္ခဲ့ရတဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ ဒီမွာ ရွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ညီအစ္ကို၊ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ၾကိဳးစားအားထုတ္ကူညီခဲ့မွဳမ်ားနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး မေန႕က ေလာကအလွ Online Magazine ႏွင့္ ေတြ႕ဆံု ေျဖၾကားခဲ့ပါတယ္..။

မႏွစ္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ျပည္ပေရာက္ ပညာေတာ္သင္ ညီအစ္ကိုမ်ားရဲ႕ ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ဓာတ္ပံုႏွင့္ စာရင္း မွတ္တမ္းမ်ားကိုေတာ့ ေအာက္ပါ လင့္မ်ားမွာ ျပန္လည္ၾကည့္ရွဳ ႏိုင္ပါတယ္..။

ပထမအၾကိမ္ လွဴဒါန္းမွဳ မွတ္တမ္း

ရန္ပံုေငြ ေဘာလံုးျပိဳင္ပြဲ မွတ္တမ္း

ဒုတိယအၾကိမ္ လွဴဒါန္းမဳွ မွတ္တမ္း

အခုလို ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ၾကိဳးပမ္းမွဳမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳ ေဖာ္ျပေပးတဲ့ ေလာကအလွ Online Magazine အား အလွဴဒါနမ်ား  ျဖစ္ေျမာက္ အေကာင္အထည္ေပၚေအာင္ ၀ိုင္း၀န္း

လွဴဒါန္းခဲ့ေသာ၊ ကူညီခဲ့ေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသား ညီအစ္ကိုသူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ရုရွားဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၊ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ျပည္သူျပည္သားမ်ား ကိုယ္စား အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္မိပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

အဲ့ဒီ့ေတြ႕ဆံု ေမးျမန္းခ်က္အျပည့္အ

စံုကိုေတာ့ ေလာကအလွ Online Magzine ရဲ႕ ေအာက္ပါ Link မွာသြားေရာက္ဖတ္ရွဳ ႏိုင္ပါတယ္..။

http://www.lawka-ahla.com/news.php?item.721

P.S- ေမးျမန္းေပးခဲ့ေသာ မ Hana နဲ႕ ေတြ႕ဆံုမွဳအား ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ေသာ အစ္ကိုၾကီး ကို ေမွာ္ဆရာ အားလည္း ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း..။

]]> http://www.blackdream21.com/2009/05/02/interview/feed/ 8 ဒီရက္ပိုင္းထဲ… http://www.blackdream21.com/2009/03/18/status/ http://www.blackdream21.com/2009/03/18/status/#comments Wed, 18 Mar 2009 17:53:55 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=543 ဒီရက္ပိုင္း လူကေ၀ေလေလျဖစ္ေနပါတယ္..။ ဟိုဟာလုပ္ခ်င္သလိုလို ဒီဟာလုပ္ခ်င္သလိုလို…။ တကယ္တန္းထလုပ္မယ္ဆိုေတာ့လဲ ဘာမွ မလုပ္ ခ်င္ေတာ့ျပန္…။ ဒါနဲ႕ပဲ အာရုံထဲရွိတာေတြ ဟိုေလွ်ာက္လုပ္ ဒီေလွ်ာက္လုပ္နဲ႕ ကိုယ့္ဘာသာ ဘာေတြလုပ္ေနမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး..။ ” အားလား” ေမးရင္လည္း မအားဘူးပဲ ေျဖရမွာပဲ..။ ဘာေတြလုပ္ေနလို႕ မအားတာလဲ..။ ျပပါဦးဆိုေတာ့လဲ..။ ဘာသြားျပလို႕ ျပရမွန္းမသိ..။ ေတာ္ ေတာ္ေလးကို အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားကိုေရာက္ေနပါတယ္…။ လူက Blog မွာလည္း ပို႕စ္ေတြတင္ခ်င္တယ္…။ Forum မွာလည္း အခုရက္ပိုင္း ဘာမွ၀င္မေဆြးေႏြးျဖစ္လို႕ ၀င္ေဆြးေႏြးခ်င္တာေတြ အမ်ားအျပားရွိေနတယ္..။ Blog Service ေပးထားတဲ့ေနရာမွာလည္း wordpress အေၾကာင္းနဲနဲပါးပါးနဲ႕ အခ်ိဳ႕ေတာ္ေတာ္ေလး အသံုး၀င္တဲ့ Plugin ေတြအေၾကာင္းလဲ ေရးခ်င္ေနတာကရွိေသး..။ အထူးသျဖင့္ အခု Blog Service ေပးထားတဲ့ Site ရဲ႕ Theme ကို စိတ္တိုင္းမက်ေသးတာပဲ..။ နဲနဲ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ အဲ့ဒီ့ Blog Service ေပး ထားတဲ့ Site အတြက္ Theme ေတြ ထိုင္ေရြး..။ စမ္းေနတာနဲ႕ တင္အခ်ိန္ကုန္ေနတယ္လို႕ေတာ့ အၾကမ္းဖ်ဥ္းအားျဖင့္ သတ္မွတ္လို႕ရပါတယ္..။

Blog မွာလည္းေရးမယ္ဟဲ့ဆိုၿပီး ရာထားတဲ့ ပို႕စ္ေတြအတြက္ ဇာတ္လမ္းဆင္ထားတာေတြက ၆ ခုေလာက္ရွိတယ္..။ ခက္ေနတာက တစ္ခုမွ စမေရး ခ်င္ဘူး (စမေရးျဖစ္လို႕လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္) ျဖစ္ေနတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က ဦးေႏွာက္ကလည္း သိပ္မွတ္မိတာမဟုတ္ဘူး..။ ခဏခဏေမ့တတ္တယ္..။ အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ Draft ထဲမွာ ကိုယ္ေရးခ်င္တာေလးေတြကို ျပန္ၾကည့္တာနဲ႕ သတိရႏိုင္ေအာင္လို႕ တစ္ေၾကာင္းစ ႏွစ္ေၾကာင္းစေလာက္ေလးေတြေရးၿပီး သိမ္းထားလိုက္တယ္..။ ေတာ္ၾကာ ဇာတ္လမ္းေတြေမ့သြားရင္ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ယူၾကံဳးမရျဖစ္ရဦးမယ္..။ အဲ့လိုပဲေရးမယ္ဆိုၿပီး မေရးျဖစ္ေတာ့တဲ့ ပို႕စ္ ေတြ..။ စဥ္ထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ေမ့သြားတဲ့ ဟာေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ..။ ဘာလို႕မေရးခ်င္တာလဲဆိုရင္ေတာ့ အဓိက, က မေတြး ခ်င္လို႕ပဲလို႕ ေျပာရမွာပဲ…။ ဒီရက္ပိုင္းေတြးရမယ့္ အလုပ္ကိုေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္ေနမိတယ္…။ ကိုယ္တိုင္လဲ ေလဟာနယ္ထဲ ေျမာေနသလိုပဲ..။ ဘာျဖစ္ေနလို႕ ျဖစ္ေနမွန္း..။ ဘာျဖစ္ခ်င္လို႕ ျဖစ္ခ်င္မွန္း…။ ဘာမွကို စုပ္ကိုင္လို႕မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္…။

Blog မေရးျဖစ္လို႕ Blog ေတြေရာလည္ျဖစ္လာဆိုေတာ့…။ ကိုယ့္ဘေလာ့ေတာင္ ကိုယ္မေရာက္တာ သူမ်ားဘေလာ့ဆိုရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စဥ္း စားရပါလိ့မ္မယ္..။ ဘယ္မွမသြားပါ…။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဘယ္မွမေရာက္ပါ..။ ဒီရက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ျဖစ္တဲ့ဆိုဒ္ေတြက FaceBook, Twitter, MyBlogLog, MMGenius နဲ႕ Myanmar Genius Forum ေတြပဲရွိပါတယ္..။ ၾကိဳၾကားၾကိဳၾကားေတာ့ အာရံုရရင္ ရသလို တစ္ခ်ိဳ႕ဘေလာ့ေတြ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္..။ အမွန္အတိုင္းေျပာတယ္လို႕ပဲ ထင္ထင္..။ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေျပာတယ္လို႕ပဲ ေတြးေတြး ဒီရက္ပိုင္း စာေရး (Blog ေရး) တဲ့ အလုပ္ထက္..။ နည္းပညာနဲ႕ ဆိုင္တာေလးေတြကို ပိုေရးခ်င္ေနမိတယ္..။ ပိုၿပီးေလ့လာ ခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္ေနတယ္…။ အမွန္က ကြ်န္ေတာ္ နည္းပ ညာ ဆိုင္ရာေတြကို အရင္ကတည္းက စိတ္၀င္စားပါတယ္..။ ဘေလာ့မွာလည္းေရးပါတယ္..။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ Essay ေတြေရးတဲ့ ဘက္ကို တေျဖး ေျဖး ေရာက္သြားၿပီး…။ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ျပန္ေရးတာ ဘာျဖစ္လဲဆိုၿပီးေတာ့ ေတြးရင္ေတာင္…။ အခု ကြ်န္ေတာ့္ Blog ရဲ႕ အျပင္အ ဆင္ အေနအထားနဲ႕ အဲ့ဒီလိုပို႕စ္ေတြနဲ႕ မအပ္စပ္သလိုလို မဆီမဆိုင္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က ထင္ေနပါတယ္..။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီမွာမေရးျဖစ္ပါ ဘူး။ MMGenius နဲ႕ Forum မွာပဲ ေရးျဖစ္ပါတယ္..။ သူမ်ားဘေလာ့ေတြေရာက္လို႕ သူမ်ားေတြ အားရပါးရေရးထားတာေတြ ျမင္ရင္ အားငယ္တာ လဲပါပါတယ္..။

ဒီၾကားထဲမေန႕က သတင္းတစ္ခုရလုိက္တယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္ကေလးကတည္းက (ငယ္ဆို ေက်ာင္းေတြစမတက္ခင္ကတည္းကပါ) ခင္ ခဲ့ၾကတဲ့။ သူငယ္ခ်င္းလို႕ေတာင္ သတ္မွတ္လို႕မရေတာ့တဲ့ တကယ့္ညီအစ္ကိုေတြလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဂ်ပန္ကို ထြက္သြားၿပီဆိုတဲ့ သတင္းတစ္ခုၾကားလိုက္ရတယ္…။ ဆိုင္လားမဆိုင္လားေတာ့ မသိဘူး..။ တကယ္ဆုိ အရင္ဆံုးခြဲသြားခဲ့တာ ကိုယ္တိုင္ပါ..။ ဒါေပမယ့္ အဲ့လိုၾကားရ ေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကိုထားၿပီး ထြက္သြားေတာ့မွာလားဆိုတဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ အေတြးမ်ိဳး၀င္လာၿပီး စိတ္ထဲ မေကာင္းသလိုလို ဘာလိုလိုျဖစ္ပါတယ္..။ တစ္ဆက္တည္းပဲ ငယ္ငယ္က အတူတူ ျဖတ္သန္းၾကီးျပင္းခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းေတြ..။ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျမင္ကြင္းေတြက ဆက္တိုက္ဆိုသလို ကြ်န္ေတာ့္ အာရံုေတြကို တိုက္စားပါေတာ့တယ္…။ ညီအစ္ကိုေတြလို ခင္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ကြ်န္ေတာ့္မွာ ၆ ေယာက္ရွိပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္အပါဆိုရင္ေတာ့ စုစုေပါင္း ၇ ေယာက္ေပါ့ဗ်ာ..။ အခုရန္ကုန္မွာ ၂ ေယာက္ပဲက်န္ပါေတာ့တယ္…။ ေရွ႕တန္းထြက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကလြဲရင္ က်န္တဲ့သူေတြအားလံုး ျပည္ပေရာက္ကုန္ၾကပါၿပီ…။ ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္း ျပန္စဥ္းစားမိတုိင္း…။ “ငါတို႕ေတြ ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုပံုစံအေနအထားေတြနဲ႕မ်ား ျပန္ဆံုၾကမလဲ?” ဆိုတဲ့အေတြးက အျမဲတမ္း စိုးမိုးေနေလ့ ရွိပါတယ္…။

ဒါေတာင္ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းတုန္းက ခင္ခဲ့တဲ အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းမေတြးေသးပါဘူး..။ တကယ့္ ညီအစ္ကိုလို ခ်စ္ခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြအေၾကာင္း ေတြးတာေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္..။ ဆက္မေတြးတာပဲ ေကာင္းပါတယ္…။ တစ္ခါတစ္ေလ လက္အၿငိမ္မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္နဲ႕ Friendster ထဲမွာရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ Profile ေတြ ဓာတ္ပံုေတြသြားမ်ားၾကည့္မိရင္…။ လူက သူတို႕ရဲ႕ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနတဲ့ဘ၀ေတြ..။ အေျခခိုင္မာၿပီး အညြန္႕တလူလူျဖစ္ေနတဲ့ ဘ၀ေတြျမင္တိုင္း အရုပ္ၾကိဳးျပတ္ဆိုသလိုကို ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္..။ ဒါေပမယ့္လဲ လူ႕ရဲ႕စိတ္ဆိုတာက လည္း အားလံုသိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ..။ ပူပါတယ္ဆိုသည့္တိုင္ နဲနဲေတာ့ တို႕ၾကည့္ ထိၾကည့္လိုက္ရမွ ေနသာထိုင္သာရွိတာမလားဗ်ာ…။ ကြ်န္ေတာ္ လည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ..။ စိတ္ေတြ စုစည္းလို႕မရေတာ့ဘူးဆိုရင္ သူတို႕ရဲ႕ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနတဲ့ ဘ၀ေတြ၊ အခ်ဳပ္အေႏွာင္မရွိတဲ့ဘ၀ေတြ၊ လူငယ္ ဘ၀ကို အျပည့္အ၀ ျဖတ္သန္းခြင့္ရတဲ့ အခြင့္အေရးေလးေတြကို သြားသြားၿပီး ငမ္းမိတာေတာ့ အမွန္ပါ..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီဘ၀အတြက္ ဒီလို အခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြဆိုတာဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္..။ သို႕မဟုတ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ေဘာင္ေတြထဲက လူငယ္ေတြအဖို႕ ဘယ္လိုမွ ျပန္ရႏိုင္စရာ အ ေၾကာင္း မရွိေတာ့လို႕ပါပဲ…။

ရင္ဘတ္ထဲက ဒဏ္ေတြကို ဦးေႏွာက္ကဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္..။ Green Day ကို အခန္းထဲကသူငယ္ခ်င္းေတြမရွိတုန္း အက်ယ္ ဆံုးဖြင့္ၿပီး ေဖာက္ထုတ္လိုက္တယ္…။ အားလံုးက ပံုမွန္နီးပါး ျပန္လည္ လည္ပတ္လာတဲ့အခ်ိန္ၾကမွ..။ Time Of Your Life ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္း တစ္သိုက္ အသဲခိုက္ေအာင္ ၾကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းကေရာက္လာေတာ့..။ ေစာေစာက ျမဴးေနတဲ့စိတ္ေတြ ဘယ္နားကို ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္ ျဖစ္သြားမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး…။ အျမင့္ဆံုးအထိေရာက္ေအာင္ ပို႕ေပးၿပီးသြားမွ လႊတ္ခ်လိုက္သလိုပဲ..။ တကယ့္ကို ဟာကနဲ..။ ဒါမွ မဟုတ္ ၿငိမ့္ကနဲပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ လမ္းခြဲခါနီးတိုင္း ေျပာေနၾက Green Day ရဲ႕ Time Of Your Life သီခ်င္းထဲက စာသားေလး တစ္ခုရွိတယ္..” There’s Something Unpredictable…, But In The End Is Right…, I Hope You Have The Time Of Your Life..!” တဲ့..။

ဆိုင္လားမဆိုင္လားေတာ့မသိဘူး..။ လူက ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ မသိပါဘူးဆိုမွ မေန႕ညက (မနက္ ၂ နာရီ) မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ ဘံုဗိမၼာန္ၾကီးျဖစ္တဲ့ အေဆာင္ၾကီး မီးေလာင္ေတာ္မူပါတယ္..။ အခန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းႏွိဳးမွ သူရဲေကာင္းတို႕ရဲ႕ထံုး ႏွလံုးမူၿပီး  အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ ေအာက္ဆင္းေျပးရပါတယ္..။ ယူဟ..ယူဟ..။ အေရးၾကီးတာေတြယူဟဆိုေတာ့…။ ေခါင္းထဲေပၚလာတာက ဖုန္းရယ္၊ ပိုက္ဆံအိတ္ရယ္၊ ပတ္စပို႕ ရယ္၊ ေက်ာင္းသားကတ္ရယ္..။ ဒါပဲစဥ္းစားမိတယ္…။ လက္သံုးေတာ္ အေမာင္ ကြန္ပ်ဴတာလဲ ဥစၥာေျခာက္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး..။ ေျပးသည္ေပါ့…။ ဒီေလာက္အျမန္ဆင္းေျပးတာေတာင္ အျပင္ေရာက္ေတာ့ ေလွ်ာက္လမ္းတစ္ခုလံုး ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူး..။ မီးခိုးေတြ ဖံုးေနၿပီး..။ အသက္လည္း ရွဴ လို႕ ဘယ္လိုမွမေရေတာ့ပါဘူး..။ ဒါနဲ႕ အသက္ေအာင့္ၿပီး ဆင္းေျပးရပါတယ္..။ ေနတာက ၁၅ ထပ္မွာပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အထပ္ရဲ႕အေပၚမွာ သိၾကားမင္းပဲ ရွိပါေတာ့တယ္…။ ဆင္းေျပးတာေတာင္ ၁၂ ထပ္ေလာက္ေရာက္တဲ့ အထိ အသက္ရွဴလို႕မရပါဘူး..။ ၁၁ ထပ္ေလာက္ေရာက္မွ မီးခိုး ေတြနဲနဲကြဲသြားၿပီး အသက္နဲနဲရွဴလို႕ရသြားပါတယ္..။ ဒီလိုနဲ႕ ေအာက္မွာ ႏွစ္နာရီခန္႕အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္ရပါတယ္…။

မီးသတ္ကားေတြ ေရာက္လာတာ ျမန္ပါတယ္..။ သို႕ေသာ္…။ မီးသတ္သမားမ်ားရဲ႕ လွဳပ္ရွားသြားလာပံုမ်ားကေတာ့ ေယာကၡမအိမ္မီးေလာင္လို႕ ေပ်ာ္ေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြ..။ မျငိွမ္းခ်င္ ၿငိွမ္းခ်င္နဲ႕ ၿငိွမ္းေပးေနရတဲ့ပံုစံမိ်ဳးေတြနဲ႕ပါ..။ ေတာ္ေတာ္အားရဖို႕ေကာင္းပါတယ္..။ (ရုပ္ရုင္ထဲက မီးသတ္သ မားေတြနဲ႕ကြာပ) ဒီလိုမ်ိဳးမီးေလာင္ရင္ ဘယ္လို ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုတာ လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္ကပဲ ေက်ာင္းသားေတြအားလံုးကို ေလ့က်င့္ေပးပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့တုန္းကေတာ့ ေအာ္လိုက္တဲ့ အေဆာင္က Fire Alarm နဲ႕ သတိေပးေျပာေနတဲ့ စကားသံေတြ …။ ေလ့က်င့္ၿပီးသြားလို႕ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္နာရီ ေလာက္ၾကာတဲ့ အထိေအာ္ေနတုန္း..။ မေန႕က တစ္ကယ္လည္း ျဖစ္ေရာ..။ Fire Alarm ေတြ Warining ေတြမေျပာနဲ႕ အေဆာင္ေစာင့္ကိုေတာင္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ျပန္ႏိုးၿပီး ဆင္းေျပးခိုင္းရပါတယ္..။

ဘာပဲေျပာေျပာ မေန႕ညက အဲ့လိုျဖစ္လိုက္ေတာ့ လူက နဲနဲလန္းလန္းဆန္းဆန္း ျဖစ္သြားတယ္ :D အဲ့ဒါေၾကာင့္ စာေရးခ်င္စိတ္ေလး ေပၚလာတုန္း ေရးခ်င္တာေတြခ်ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။ မီးေလာင္တာကို ေက်းဇူးတင္ရမယ့္သေဘာရွိပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မေန႕က မီးေလာင္ တာကိုၾကည့္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းထဲ ပို႕စ္တစ္ခု ထပ္စဥ္းစားမိသြားလို႕ပါ…။ မၾကာမည္ တင္မည္…။ ေမွ်ာ္…..။ :P

P.S- လက္ရွိအေျခအေနအားလံုးကို ရင္ထဲ ျဖစ္ေနတဲ့အတိုင္း ေရးခ်ျခင္း သက္သက္သာျဖစ္ပါသည္။ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ပို႕စ္တစ္ခုကို ဖတ္လို႕ အခ်ိန္ ေတြ အလဟသ ျဖစ္သြားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းေၾကာင္းပါ…။

]]> http://www.blackdream21.com/2009/03/18/status/feed/ 16 အမည္မဲ့ည http://www.blackdream21.com/2008/12/09/namelessnight/ http://www.blackdream21.com/2008/12/09/namelessnight/#comments Wed, 10 Dec 2008 00:35:08 +0000 BLACK DREAM http://blackdream21.com/?p=308
ၾကယ္ေတြ အိပ္ၿပီလား ခ်စ္သူ
ငါေလ နင့္ႏွဳတ္ခမ္းကို
တိတ္တိတ္ေလး ခိုးနမ္းခ်င္လို႕ပါ….။
BLACK DREAM

ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးတြင္ တိတ္ဆိတ္မွဳမ်ား ဆူညံစြာ ဖုန္းလႊမ္းေနပါတယ္…။ စည္းခ်က္မွန္မွန္ ျမည္ေနေသာ နာရီ လက္တံတစ္ခု၏ စကၠန္႕သံတစ္ခ်က္တိုင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္ ခံႏိုင္ရည္ေတြ တစ္စစီ ေၾကြၾကေနေလရဲ႕။ တစ္ခ်ိန္ က အဲ့ဒီ့စကၠန္႕သံေတြကို ေရတြက္ရင္း ကြ်န္ေတာ္ရင္ခုန္ ၾကည္ႏူးစြာ ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္…။ ဒီတစ္ခါလည္း ကြ်န္ေတာ္ ဒီစကၠန္႕သံေတြကို ရင္ခုန္စြာ ေစာင့္ၾကည့္ေနရ ျပန္ပါၿပီ…။ ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ၾကိမ္မွာေတာ့ ေၾကကြဲစြာ နဲ႕ေပါ့…။ ကြ်န္ေတာ္ တယုတယ ထုစစ္ခဲ့ရတဲ့ ရင္ခြင္ကမ္းပါးတစ္ခု…။ အခု…။ စကၠန္႕ေတြရဲ႕ တိုက္စားျခင္း ခံရေလၿပီ။

ဘာေၾကာင့္လဲ..? ဘာေၾကာင့္လဲ…? တစ္ခ်ိန္တစ္ခါတုန္းက ကြ်န္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရဖူးတဲ့ စကၠန္႕တံေတြရဲ႕ လားရာေတြနဲ႕ အခု တေရြ႕ေရြ႕ စီးေျမာေနတဲ့ စကၠန္႕တံေတြရဲ႕ လားရာေတြ တူေနပါလွ်က္ ဘာေၾကာင့္မ်ား ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ ေျပာင္းျပန္စီးဆင္းေနၾကရပါသလဲ…? ဒါဟာေလာကရဲ႕ မတည္ျမဲျခင္းမ်ားစြာထဲက ခပ္ပါးပါး မတည္ျမဲျခင္း တစ္ခုပဲလား? ဒါမွမဟုတ္ မိမိကိုယ္ကို လွည့္စားထားေသာ အေပါစား မ်က္လွည့္ပြဲ တစ္ခုလား? အနဲဆံုးေတာ့ ရြက္ၾကားေရၾကိဳ ခံစားခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ ေက်းဇူးျပဳ၍ အသိအမွတ္ျပဳေပးဖို႕ ဘုရား သခင္ထံမွာ ကြ်န္ေတာ္ အယူခံ၀င္ျခင္ပါတယ္။

တစ္ရိပ္ရိပ္ေျပးလြႊားေနတဲ့ အာရံုေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ဖမ္းဆုပ္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားတယ္…။ ခဏရပ္..။ ျပန္စဥ္းစားတယ္…။ ထားလိုက္ပါေလ…။ ဒီအတိုင္းေလးပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပးလႊားၾကပါေစ..။ မိၿပီးသား ရင္ခုန္သံတစ္ခ်ိဳ႕ကိုပါ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တယ္…။ လြတ္လပ္ျခင္းကုိ ျမတ္ႏိုးတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕ေပါ့။ ပ်ံသန္းပါေစ…။ သူအေတာင္ေတြေညာင္းလို႕ နားခိုမယ္ ၾကံတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ ရွိေနရင္ၿပီးတာပါ ပဲေလ…။ ပ်ံသန္းခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ၾကရင္လည္း မစိုးရိမ္ၾကပါနဲ႕…။ ကြ်န္ေတာ္ ေကာင္းကင္ တစ္ခုအျဖစ္ ရွိေနေပးဦး မွာပါ…။

နင္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြေလ
ဒီရင္ဘတ္ထဲမွာ အလွ်႕ံအပယ္ပဲ
နင့္လက္နဲ႕ ျပန္ႏွဳတ္မယ့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနၾကေလရဲ႕…။
BLACK DREAM

ကြ်န္ေတာ္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး စကားလံုးတစ္လံုးကို အသက္သြင္းဖို႕ ၾကိဳးစားမိတယ္…။ တစ္ညလံုးပဲ…။ ဟုတ္တယ္။ တစ္ညလံုးပဲ…။ ဒီစကားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ မနက္ျဖန္မွာ အၿပီးတိုင္ အသက္သြင္းၿပီး ျဖစ္ဖို႕ အေရးတၾကီးလိုအပ္ တယ္…။ အဲ့ဒီ့စကားလံုးထဲမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲကို ျမင္ႏိုင္တဲ့ မွန္တစ္ခ်ပ္ပါရမယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ႏွဳတ္ခမ္းက မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ အသံေတြကို ၾကားႏုိင္ဖို႕ ၾကားခံေလဟာနယ္တစ္ခုပါရမယ္။ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ အၾကင္ နာတရားေတြနဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ အနမ္းေတြအတြက္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ တံဆိပ္တစ္ခုပါရမယ္။ ျပန္လည္ ေ၀းကြာရ ေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ေတြကို ေအာင္ျမင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ ဖိနပ္တစ္ရံ ပါရမယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ေတြကို အမွန္ကန္ဆံုး အတိက်ဆံုး တိုင္းတာျပႏိုင္မယ့္ ေပတံတစ္ေခ်ာင္းပါရမယ္…။ ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ့္ အခ်စ္ေတြကို တိုင္တည္ဖို႕ သူမသိပ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ အျဖဴေရာင္ ႏွင္းဆီ တစ္ပြင့္ပါရမယ္။

သူမရဲ႕ အေငြ႕အသက္ေတြ…။ စကားသံေတြ….။ ပံုရိပ္ေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ဒီအခန္းက်ဥ္းေလးထဲက ရုန္းထြက္ဖို႕ ကြ်န္ေတာ္မၾကိဳးစားခ်င္ပါ…။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ဒီအရာေတြအားလံုးကို တယုတရ လိုက္ေကာက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ အိပ္ယာရဲ႕ အေပၚတည့္တည့္ မ်က္ႏွာခ်က္ေလးမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားခ်င္ပါတယ္။ အတူလက္တြဲ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ဖူး တဲ့ ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ လမ္းတို႕မွ ေျခရာမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ နံရံေတြနဲ႕ အျပည့္ခ်ိတ္ဆြဲ အလွဆင္ထားျခင္ပါ တယ္…။ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ လွပခဲ့ဖူးေသာ အျပံဳးမ်ားနဲ႕ အနမ္းေတြကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ ေကာ္ဖီခြက္ေလးထဲ မွာ ထာ၀ရအတြက္ ဖြက္ထားခ်င္ပါတယ္…။ လြမ္းတဲ့အခါတိုင္း ကြ်န္ေတာ္ ထုတ္ေသာက္ႏိုင္ေအာင္ေပါ့….။

တရိပ္ရိပ္ေပၚေနတဲ့ ဒီအတိတ္ပုံရိပ္ေတြကို မ်က္၀န္းတစ္စံု မွိတ္ရံုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္မပိတ္ျပစ္ႏိုင္တာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ည့ံဖ်င္းမွဳေၾကာင့္ပဲ ဆုိၾကပါေတာ့…။ ဒီလိုဆိုလဲ ကြ်န္ေတာ္ အလင္းႏွစ္ တစ္သန္းစာေလာက္ မိုက္မဲ လိုက္ခ်င္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ အိပ္ယာတစ္ေလွ်ာက္ ကြ်န္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြ လူးလိုက္လြန္႕လိုက္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ ခ်စ္သူရဲ႕ အရိပ္ေတြကို လိုက္ရွာေနပံုမ်ား…။ ထားလိုက္ပါေလ…။ တစ္ေန႕ေတာ့ သူတို႕သခင္မရဲ႕ အရိပ္ေတြကို သူတို႕ နမ္းရွိဳက္ရ ေကာင္းပါရဲ႕….။ အိပ္မက္မွာလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ေလ…..။

မနက္ျဖန္ေပါင္းမ်ားစြာထဲကမွ
ငါအမုန္းဆံုးက မနက္ျဖန္က
မနက္ျဖန္ပဲ….။
BLACK DREAM

အေကာင္းဆံုးကိုေမွ်ာ္လင့္ဖို႕ထက္ အဆိုးဆံုးအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ပိုၿပီးအခ်ိန္ေပး ျပင္ဆင္ခဲ့ပါလွ်က္….။ တစ္ကယ္ တမ္း ရင္ဆိုင္ရျပန္ေတာ့လဲဗ်ာ…။ ရင္ထဲနင့္လွပါတယ္…။ ဆို႕တက္လာတဲ့ အမည္မဲ့ခံစားခ်က္ေတြကို အရင္က လို ေကာ္ဖီခါးခါးေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္မျမိဳခ်ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး…။ မီးခိုးေငြ႕ေတြ အျဖစ္ေလာင္တိုက္သြင္း ျပာခ်ဖို႕လည္း ကြ်န္ေတာ္ မေအာင္ျမင္ေတာ့ပါဘူး…။ စကားလံုးေတြအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းဖို႕အတြက္လည္း ကြ်န္ေတာ့္လက္ ေခ်ာင္းေတြ အင္အားမဲ့ခဲ့ရပါၿပီ…။ ကြ်န္ေတာ္ေလ…။ ကြ်န္ေတာ္….. သူမကို အရမ္းျမတ္ႏိုးမိပါသည္။

” နင္သိလားခ်စ္သူ…ငါေလ တိတ္တဆိတ္ရူးသြပ္ေနေလရဲ႕…။ နင္မရွိႏိုင္ေတာ့တဲ့ ငါ့ရဲ႕နံနက္ခင္းေတြဟာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ အရင္လို အၾကင္နာေတြျပည့္ေနတဲ့ ေကာ္ဖီနံ႕သင္းသင္းေတြ မရွိႏို္င္ေတာ့ဘူး ဆုိတာ နင္သိပါ ေလရဲ႕… ေနာက္ဆံုး အလြမ္းေတြပဲ ပြင့္လာရမယ္မွန္းသိရက္နဲ႕ ငါၾကည္ျဖဴသေဘာတူစြာနဲ႕ပဲ ဒီပန္းတစ္ပြင့္ကို စိုက္ပ်ိဳးခဲ့တာပါ…။ ခဏတာအတြက္ပဲ ခြဲရတာဆိုရင္ေတာင္ အဲ့ဒီ့ခဏေတြကို ငါေနာက္ဘ၀က်မွ အတိုးနဲ႕ ျပန္ ဆပ္လိုက္ျခင္ရဲ႕…။ နင္မသိလို႕ပါ ခ်စ္သူ…။ ငါ့ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးဟာ နင္ေပးတဲ့ အနမ္းေတြနဲ႕ လည္ပတ္ေနခဲ့ ရတယ္ဆိုတာကိုေပါ့….”

ဒီအာရုဏ္တက္ဟာ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ေတာ့ အက်ည္းတန္ဆံုး ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ပါပဲ…။ အခြင့္ရွိေသးရင္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ လစ္ဟင္းမွဳေတြ၊ အသံုးမက်မွဳေတြ၊ မွားယြင္းမွဳေတြအတြက္ သူမရဲ႕ ေျခဖမိုးထက္က ယဇ္စင္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ကို ကားစင္တင္ၿပီး ေပးစပ္ျခင္ပါေသးတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္ ခံစားခဲ့ရတဲ့ သူမရဲ႕ အလိုမက်မွဳေတြ၊ ေဒါသေတြ၊ နာၾကည္းမွဳေတြ၊ အနစ္နာခံ ေပးဆပ္မွဳေတြအတြက္ သူမရဲ႕ ေျခဖမိုး ယဇ္စင္ကို ကြ်န္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ေဆးေၾကာ သုတ္သင္ေပးခ်င္ပါေသးတယ္…။

အခြင့္ရွိေသးရင္ေပါ့ဗ်ာ…
…………….ေနာက္ထပ္ အခြင့္ရွိေသးမယ္ ဆုိရင္ေပါ့….
……………………………….ကြ်န္ေတာ္ေလ…..
…………………………………………..သူမရဲ႕ နဖူးေလးကို ေနာက္တစ္ေန႕မွာ ထပ္မံ နမ္းရွိဳက္ခြင့္ ရွိခ်င္ပါေသးသည္။

နင္သိလား….ခ်စ္သူ
နင့္ရဲ႕ အနမ္းတစ္ခ်က္တိုင္းမွာေလ…
ငါ့ ခံႏိုင္ရည္ေတြ တစ္စစီ ပဲ့ေၾကြခဲ့ ဖူးတယ္ဆိုတာကိုေပါ့…။
BLACK DREAM

p.s- အခ်ိန္အၾကာဆံုး ဖန္တီးခဲ့ရတဲ့ စည္းခ်က္တစ္ခုပါပဲ…။

]]> http://www.blackdream21.com/2008/12/09/namelessnight/feed/ 19 ANNOUNCEMENT!!! http://www.blackdream21.com/2008/11/21/announcement/ http://www.blackdream21.com/2008/11/21/announcement/#comments Sat, 22 Nov 2008 01:54:13 +0000 BLACK DREAM http://blackdream21.com/?p=281
  • FIRSTLY, IT’S MY APOLOGIES THAT I CAN’T POST ANYTHING DURING THESE MOMENTS!
  • AND NOW, MY BLOG IS UNDER MAINTAINANCE & YOUR FORGIVENESS WILL BE MY PLEASURE!
  • APPEARANCE & SOME FUNCTIONS IN THIS SITE MAY NOT BE WORK  PROPERLY RIGHT THIS MOMENT!
  • PLEASE FORGIVE ME AND I AM REALLY SORRY FOR YOUR PRECIOUS TIME BY VISITING MY BLOG!
  • WHATEVER I AM REALLY GLAD & APPRECIATE FOR YOUR VISIT!
  • YOU CAN STILL ACCESS MY VERY FIRST STEP OF BLOGGING NAMED “BLACK DREAM” HERE
    • ]]>     http://www.blackdream21.com/2008/11/21/announcement/feed/ 1     ေပါက္ကြဲျခင္း… http://www.blackdream21.com/2008/02/03/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b2%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/ http://www.blackdream21.com/2008/02/03/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b2%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/#comments Sun, 03 Feb 2008 14:09:00 +0000 BLACK DREAM http://blackdream21.com/?p=175 မေက်နပ္ရင္
    ရုိက္သတ္လိုက္
    မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ေတာ့
    ငါ့ကို အဆိပ္လာလာ မခတ္နဲ႕…။

    လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ၿပီးမွ
    ဒီေလာက္ေလးေတာင္ နားမလည္ေပးႏုိင္ဘူးလား
    ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႕
    ငါ့နားေတြကို မုဒိန္း လာလာမက်င့္နဲ႕….။

    ငါ့အတၱကို ငါကိုယ္တိုင္ ခံုရုံးတင္
    ေသဒဏ္ခ် ၾကိဳးမိန္႕ ေပးၿပီတာေတာင္ မေက်နပ္ေသးရင္
    လာ…
    ငါ့၀ိဥာဥ္ကိုပါ တစ္သက္လံုး ခ်ဳပ္ထားလိုက္…။

    ဒါမွ မေက်နပ္ေသးရင္လဲ
    ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သာ
    ေလာင္တိုက္ထဲ ၀င္ၿပီး
    အဆံုးသာ စီရင္လိုက္ေတာ့….။ ၾကားလား..?

    မွတ္ခ်က္။ ။ စကားလံုးမ်ား ၾကမ္းတမ္းသည္ဟု ထင္ပါက သည္းခံေပးၾကပါရန္။

    ]]>     http://www.blackdream21.com/2008/02/03/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b2%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/feed/ 1