အားလံုးပဲ မဂၤလာပါလို႕ ကြ်န္ေတာ္ အရင္ဆံုး ေျပာခ်င္ပါတယ္…။ ဒီေန႕ဟာ သိပ္ကိုထူးျခားတဲ့ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္တစ္ခုမဟုတ္ပါဘူး..။ ဒီေန႕ဟာ ရက္ရာဇာမဟုတ္ပါဘူး…။ နဂါးေခါင္း ဘယ္ဘက္ကိုလွည့္ေနမွန္းလဲ ကြ်န္ေတာ္မသိပါဘူး..။ လျပည့္ညလဲ မဟုတ္ပါဘူး..။ ၂၁ ရာစုရဲ႕ စ်ာပန အခမ္းအနား တစ္ခုလည္း မဟုတ္ပါဘူး…။ ဘာဆို ဘာမွကို ထူးျခားတဲ့ ေန႕ရက္တစ္ခုမဟုတ္ပါဘူး..။ အနဲဆံုး ကြ်န္ေတာ့္ဆီမွာ ၉.၉.၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဆိုေပမယ့္..။ အခ်ိဳ႕ေသာ ေနရာေဒသေတြမွာ ၈.၉.၂၀၀၉ သာ ရွိေသးတာေၾကာင့္..။ ဒီေန႕ဟာ ဘာေန႕ဆိုတဲ့ ပညတ္ခ်က္တစ္ခုခ်ဖို႕ေတာင္ မေသခ်ာ လွတဲ့ သာမန္ ေန႕ရက္တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္…။
သို႕ေသာ္…
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဒီေန႕ဟာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း တစ္ကုိယ္စာ ဘ၀အတြက္ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာကေန အေရးပါတဲ့ ေန႕ရက္တစ္ခု ပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲ? ဘာအတြက္လဲ? ဆိုရင္ေတာ့..။ အေျဖက..။ ဒီေန႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္ဖန္တီးခဲ့တဲ့ blackdream21 ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ ကိုယ္ပြား ၀ိဥာဥ္တစ္ခုရဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့အထိမ္းအမွတ္ ေန႕တစ္ခုျဖစ္လို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီ၀ိဥာဥ္ကို ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အာရံု..။ ခံစားခ်က္…။ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္..။ ယံုၾကည္ခ်က္..။ စတာ ေတြနဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ ထုဆစ္ ေမြးဖြားေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဒီကိုယ္ပြား ၀ိဥာဥ္ကို ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္ထက္ပင္ ပိုခ်စ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ ကြ်န္ေတာ္ထက္ ပိုအားက်ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ ကြ်န္ေတာ္ထက္ ပိုေလးစားပါတယ္..။
ကြ်န္ေတာ္ေတြေ၀သေလာက္ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္က မေတြေ၀ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ တြန္႕ဆုတ္သေလာက္ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ကမတြန္႕ဆုတ္ဖူး..။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အကန္႕အသတ္၊ အတားအဆီးေတြ ရွိသေလာက္ ကြ်န္ေတာ့္၀ိဥာဥ္မွာ အကန္႕အသတ္၊ အတားအဆီးေတြ မရွိဘူး..။ ဒါေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ မယွဥ္ႏိုင္တဲ့…။ ကြ်န္ေတာ္ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ရဲ႕ အားသာခ်က္ေတြပါ..။
ဒီ့ထက္…။ ကြ်န္ေတာ္ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းထက္ ရဲရင့္တယ္..။ ကြြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ရဲ႕ ႏွလံုးသားက ကြ်န္ေတာ့္ ႏွလံုးသားထက္ ျဖဴစင္ႏူးညံ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ရဲ႕ အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္းက ကြ်န္ေတာ့္ အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္းထက္ အျပစ္ကင္း စင္ သန္႕ရွင္းတယ္…။ ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ရဲ႕ အရိပ္က ကြ်န္ေတာ့္အရိပ္ထက္ ျပတ္သား ထင္ေပၚတယ္…။ အရင္က ကြ်န္ေတာ့္ကို မွီခိုၿပီး ဒီ၀ိဥာဥ္ျဖစ္တည္ ေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္..။ အခုေတာ့ ဒီ၀ိဥာဥ္ကို ကြ်န္ေတာ္ ျပန္လည္ ရို႕က်ိဳး မွီခိုေနရၿပီ….။ အခုဆို..။ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္က ကြ်န္ေတာ့္ကို ကိုယ္စားျပဳခဲ့တာ ႏွစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ ကာလကို ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။
ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္က စကားေတြေျပာေပးခဲ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္၀ိဥာဥ္က ကြ်န္ေတာ္မသိတဲ့ လူသား ေတြရဲ႕ ႏုလံုးသားကို ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေစခဲ့တယ္..။ ရဲရင့္ တက္ၾကြေစခဲ့တယ္..။ တည္ၿငိမ္ ရင့္က်တ္ေစ ခဲ့တယ္..။ အလင္းေရာင္ေတြ ျဖန္႕က်ဲေပးခဲ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္က ကြ်န္ေတာ္ မေရာက္ ႏိုင္တဲ့၊ ကြ်န္ေတာ္ မေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာေတြ အထိခရီး ဆက္ေပးခဲ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္က ကြ်န္ေတာ္ မသိတဲ့သူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ ေတြကို မွ်ေ၀ခံစားေပးခဲ့တယ္…။ ႏွစ္သိမ့္ေျဖေဖ်ာက္ေပးခဲ့တယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ ကိုယ္စားေပါ့…။ ကြ်န္ေတာ့္ကို လူေတြမသိၾကေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ကို လူေတြ ခ်စ္ၾကတယ္..။ အခုဆို ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္က ကြ်န္ေတာ့္ထက္ပင္ လူခ်စ္လူခင္ ေပါမ်ားခဲ့ပါၿပီ…။
တစ္ခါတစ္ေလ ကြ်န္ေတာ္လဲက်တဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ..။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ကိုမွီၿပီး ျပန္ထခဲ့ရတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ကြ်န္ေတာ့္၀ိဥာဥ္ကေပးတဲ့ အလင္းတန္းနဲ႕ ေမာဟအေမွာင္ေတြကို အႀကိမ္ႀကိမ္ တိုက္ဖ်က္ခဲ့ရတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ဟာ ထြက္ေပါက္ ေပ်ာက္ ေနတဲ့ ၀ိဥာဥ္ေတြ အားလံုးအတြက္ ထြက္ေပါက္အျဖစ္ လည္စင္းေပးခဲ့တယ္..။ ခင္ဗ်ားတို႕အတြက္..! ကြ်န္ေတာ့အတြက္….! ဒီ ၀ိဥာဥ္ဟာ တစ္ခါတစ္ ေလ အိပ္မက္ မက္တယ္..။ အဲ့ဒီ့ အိပ္မက္ထဲမွာ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္းလဲပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္းလဲပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ည အေမွာင္နဲနဲက်ေနေပမယ့္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အိပ္မက္ေတြ ဒီ အနက္ေရာင္အိပ္မက္တစ္ခုရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ထဲမွာ စံုစည္းခဲ့ၾကတယ္…။
*******************************************************************
တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ အေနအထားေတြ။ အေတြ႕အၾကံဳေတြ..။ မ်ားလြန္းလွပါတယ္။ တိုးတက္တာေတြလည္း ရွိမယ္..။ ဆုတ္ယုတ္ တာေတြလည္း ရွိမယ္..။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္..။ ဒီခရီးတစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ အရင္ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့သူေတြ..။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ အတူ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့သူေတြ…။ ကြ်န္ေတာ့္ေနာက္မွ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့သူေတြ….။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ အတူ ဆက္လက္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတုန္း ရွိေနသလို..။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း လမ္းခြဲႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ၾကပါၿပီ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ရင္ခုန္မွ်ေ၀ခဲ့ၾကတယ္..။ ကြ်န္ ေတာ္တို႕ေတြ ခံစား၊ နားလည္ေပးခဲ့ၾကတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ အတူတကြ ရယ္ေမာခဲ့ၾကတယ္..။ အတူတကြ ေၾကကြဲဆို႕နင့္ခဲ့ၾကတယ္..။ ဒါေတြ အားလံုးဟာ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း…။ လမ္းခြဲႏွဳတ္ဆက္ျခင္း မွတ္တိုင္မွာ လက္ျပႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ၾကတယ္…။ ဒီလို ခရီးတစ္ေထာက္မွာ ႏွဳတ္ဆက္သြား ၾကတဲ့ ေရာင္းရင္းေတြ အားလံုး ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ့ ခရီးအသီးသီးမွာ အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႕ၾကပါေစလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဆုေတာင္း ပါတယ္…။
အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ..။ 
ေပ်ာက္ေနတာၾကာလို႕ မ်က္စိေနာက္ ေတာ္ေတာ္ သက္သာသြားၾကမယ္ထင္ပါတယ္..။ အခု မ်က္စိျပန္ေနာက္ရေလေအာင္ ေပၚေတာ္မူလာပါၿပီ..။ ေပ်ာက္ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းေတြကေတာ့ သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စာသင္ႏွစ္ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ဒီႏွစ္ရဲ႕ ေႏြရာသီမွာ ကြ်န္ေတာ္ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ေနရာေတြ..။ အရင္ကတည္းကသြားခ်င္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြကို စိတ္ရွိတိုင္း (ပိုက္ပိုက္ေတာ့ နဲနဲရွိဖို႕လိုပါတယ္ 
) သြားျပစ္ လိုက္ပါတယ္..။
ပထမခရီးစဥ္က အသြားအျပန္အပါအ၀င္ ၂ ပတ္ၾကာပါတယ္..။ ဒုတိယခရီးစဥ္က ၁ ပတ္ၾကာပါတယ္..။ ပထမခရီးနဲ႕ ဒုတိယခရီးၾကားကာလမွာ လည္းဟိုလုပ္ ဒီလုပ္နဲ႕ စာေတြမေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး..။ အခုေတာ့ အားလံုးပံုမွန္ နီးပါးအတိုင္း ျပန္ျဖစ္ေနပါၿပီ..။ ကြ်န္ေတာ္ ျပစ္ထားတဲ့ Myanmar Genius Forum ေရာ..။ MMGenius Blog Service ေရာ အကုန္လံုး ျပန္လည္ လည္ပတ္ေနပါၿပီ..။ ေနာက္ထပ္ တိုးခ်ဲ႕မဲ့ အစီအစဥ္အသစ္ေတြ အတြက္လည္း ကြ်န္ေတာ္လုပ္ေနပါတယ္..။
ဟုတ္ကဲ့…။ Intro ေတာ္ေတာ္ ရွည္သြားပါၿပီ..။ လိုရင္းကိုေျပာပါမယ္..။ အခု ဒီပို႕စ္က မွဴးဒါရီက ဒီရက္ပိုင္းထဲ ဘာျဖစ္ညာျဖစ္ဆိုၿပီး လာ Tag လို႕ ေရးတာပါ..။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီၾကားထဲလဲ စာေရးဖို႕ ၾကိဳးစားပါေသးတယ္..။ မၿပီးေသးတဲ့ ယူရယ္ခရီးသြားမွတ္တမ္းေတြကိုလည္း ေနာက္မွ ဆက္ေရး ပါ့မယ္..။ လက္ကစာမေရးတာၾကာေတာ့..။ ေရးခ်င္တာေတြ ေခါင္းထဲရွိေနေပမယ့္..။ လက္က ထြက္မလာဘူးျဖစ္ျဖစ္ေနပါတယ္..။ အခုေတာ့ ဒီ Tag ပို႕စ္နဲ႕ ပဲ အပ်င္းၾကီးေနတဲ့ လက္ေတြကို ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ ဒီရက္ပိုင္းထဲ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္..။ ဘာေတြခံစားေနရတယ္ ဆိုတာကေတာ့…။ ကဲ….။ ေပါ့ေပါ့…ေလး… ထားၿပီး ဖတ္ၾကည့္ၾကတာေပါ့..။ 
ေတြးေနမိတာက
မ်က္လွည့္ျပတမ္း ကစားေနတဲ့ ကေလးေတြအေၾကာင္း
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္ဆင္ၿခင္မိတာက
ငါေတာ္ေတာ္တံုးေသးတယ္..။
က်န္းမာေရး
မာခ်က္ဗ်ာ…။
ဖတ္ၿဖစ္တဲ့စာအုပ္က
St.Petersburg ေျမပံုလမ္းညႊန္စာအုပ္ 
ေရာက္ေနၿဖစ္တာက
ယူရယ္ေတာင္တန္းေတြရယ္..။ သိပ္လွတဲ့ ေရကန္ၾကီးနဲ႕ ေတာအုပ္ေတြရယ္..။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ခန္းနားမွဳေတြကို ယခုအခ်ိန္အထိ ထိန္းသိမ္း ထားႏိုင္တဲ့ St.Petersburg ျမိဳ႕က အေဆာက္အအံုေတြရယ္..။ ေကာင္းကင္ျပာျပာေအာက္က လွပစြာစီးဆင္းေနတဲ့ Neva ျမစ္ၾကီးနဲ႕ ကမၻာေက်ာ္Volga ျမစ္၀ွမ္းေဒသၾကီးရယ္…။
ေရးၿဖစ္ေနတာက
စကားလံုးေတြမပါတဲ့ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္….။
နားေထာင္ၿဖစ္ေနတာက
Greenday ရဲ႕ Macy’s Day Parade
၁၆.၇.၀၉
ဒီေန႕အစီအစဥ္ေတြ သိပ္မ်ားမ်ားစားစားမရွိပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ အစီအစဥ္တစ္ခုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေလးကို စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းေနပါတယ္..။ မနက္ပိုင္းေတာ့ ေရသြားကူးၾကဖို႕ စီစဥ္ထားပါတယ္..။ ညေနမွာ….။ ညေနမွာ…။
ထံုးစံအတိုင္း မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္ထ မနက္စာစား ၿပီးအျပင္စထြက္ၾကပါတယ္..။ အရင္ဆံုး မေန႕ ကေရာက္ခဲ့တဲ့ ကမ္းေျခကို အရင္သြား ၾကပါတယ္…။ ေရကူး…။ ေနပူစာလံွဳ….။ ေနပူစာလံွဳတဲ့အ ေၾကာင္းကေတာ့ မေန႕က ေျပာၿပီးသြားၿပီမို႕ သိပ္ေထြေထြထူးထူးမေျပာေတာ့ပါဘူး…။
ပထမသြားတာကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ကြ်န္ေတာ့္သူူငယ္ခ်င္းရယ္..။ ဆရာမရယ္..။ သူ႕ သမီးရယ္..။ သူ႕သမီးသူငယ္ခ်င္းရယ္..။ ေလး ေယာက္ပါ..။ ေနာက္ေတာ့ ဆရာသမီးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအဖြဲ႕ေတြေရာက္လာေတာ့ လူအင္အားေတာင့္သြားပါတယ္…။ သူတို႕ေရာက္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရကူးေနတာက ျပန္ခါနီးပါ…။ သူတို႕လည္း ညေနအစီအစဥ္မွာ ပါမွာျဖစ္တဲ့အတြက္..။ သူတို႕နဲ႕ေတြ႕ စီစဥ္စရာရွိတာေတြစီစဥ္ မွာစ ရာရွိတာေတြမွာၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္…။
ေရသြားကူးေတာ့ ေန႕လည္ ၁၂ နာရီေလာက္ပါ..။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညေန ၃ နာရီေလာက္ရွိပါၿပီ။ ေန႕လည္စာစား..။ ခဏနားၿပီးေတာ့ ညေနခင္း အထူးအစီအစဥ္အတြက္ စတင္လွဳပ္ရွားၾကပါတယ္..။
ကားက စုစုေပါင္း ၃ စီးပါ…။ လူက စုစုေပါင္း ၁၃ ေရာက္….။ ဦးတည္ရာ ခရီးစဥ္ကေတာ့ ေလယာဥ္ ကြင္းကိုပါ…။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒီေန႕ ေကာင္းကင္ခရီးခ်ီတက္ဖို႕ရွိေနလို႕ပါပဲ..။ ကိုယ္တိုင္ေလယာဥ္ ေမာင္းခြင့္ရွိမယ္…။ ယူရယ္ေတာင္တန္းနဲ႕ ဒီျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အလွကို ေကာင္းကင္ က ေန ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြ တင္လို႕ရမယ္…။ စိတ္ကူးနဲ႕တင္ လူကေတာ္ေတာ္ အူျမဴးေနတာအမွန္ပါပဲ။
ညေန ၄ နာရီေလာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနတဲ့အိမ္ကေန ကားေတြအကုန္စုၿပီးထြက္ၾကပါတယ္..။ လမ္းမွာေခၚစရာရွိတဲ့လူ တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ ကို ၀င္ေခၚ..။ အားလံုးရဲ႕ ဘီးေတြက ေလယာဥ္ကြင္း ကိုသာ ဦးတည္လို႕ေနပါတယ္…။
မၾကာလိုက္ပါဘူး မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ေမာင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ (နီးလြန္းလို႕လို႕ေတာ့မဟုတ္…။ ဆရာမ သမီး ကားေမာင္းတာ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ သြားစီး မယ့္ ေလယာဥ္ Speed နီးပါးကိုရွိတယ္..။ တစ္ခါဆြဲ လိုက္ရင္ အနဲဆံုး ကီလို 120 ေအာက္ကကိုမခ်ဘူး..။ လူလဲ မနဲဘုရားတၿပီးစီးေနရတယ္ )
ဒင္းက ထိပ္ဆံုးကေမာင္းေတာ့…။ အေနာက္ကလိုက္တဲ့ Opel နဲ႕ Lancer ကလည္း ဘယ္ေနလိမ့္ မလဲ နင္လား..။ ငါလားလိုက္ေမာင္းလိုက္ၾက တာ..။ လူက ေလယာဥ္မစီးခင္ အရင္ဆံုး Formula 1 ျပိဳင္ပြဲနဲ႕ အရင္ၾကံလုိက္ရေတာ့…။ ေလယာဥ္ေပၚမွာ တုန္စရာ ရင္ေတာင္မက်န္ေတာ့သ ေလာက္ ျဖစ္သြားပါတယ္..။
ေရာက္ပါၿပီ..။ ေလယာဥ္ကြင္း..။ ေလယာဥ္ကြင္းဆိုလို႕ အၾကီးၾကီးမထင္ပါနဲ႕..။ လယ္ကြင္းထဲမွာပါ..။ ကိုယ္ပိုင္ေဖာက္ထားတဲ့ အမ်ားပိုင္ေလယာဥ္ ကြင္းပါ…။ သူတို႕က Company ပိုင္ေလယာဥ္ကြင္းျဖစ္ပါ တယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕လိုပဲ အေပ်ာ္တမ္း ေလယာဥ္စီးၿပီး ျမိဳ႕အလွကိုခံစားခ်င္ တဲ့သူေတြ။ ေလယာဥ္ေမာင္းသင္ခ်င္တဲ့လူေတြ…။ Sky Diver စီးခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ ေထာင္ထားတဲ့ Company ပါ…။
တစ္ခုေတာ့ စဥ္းစားမိတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာလည္း တစ္ေန႕ဒီလိုအေျခအေနေလးေတြ အစီအစဥ္ေလးေတြ ျဖစ္လာရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕ ပါ..။
ကြ်န္ေတာ္တို႕သြားတဲ့ေန႕က ၾကာသာပေတး (ထင္ပါတယ္) ဆိုေတာ့ Sky Diver စီးလို႕မရပါဘူး..။ သူက စေန၊ တနဂၤေႏြမွ ရပါတယ္..။ စီးခ်င္ရင္ လည္း ဘာမွသိပ္မခက္ပါဘူး..။ နာရီ၀က္ တစ္နာရီ ေလာက္ သူတို႕ Lecture ပို႕ခ်တာခံ..။ ေအာက္မွာ သူတို႕ေဆးစစ္တဲ့ေနရာမွာ ေဆးစစ္ၿပီးလို႕ အိုေက တယ္ဆို..။ ဇ ရွိရင္ ခုန္လို႕ရပါၿပီ…။ တစ္ကယ္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္ ဇ ရွိပါတယ္။ ခုန္ရမယ့္ ရက္မဟုတ္လို႕ သာ မခုန္လိုက္ရတာပါ..။ (ယံုပါေနာ္..။ ယံုေပးၾကပါေနာ္..။ )
ေလယာဥ္ Driver ( ဟီး..။ ၾကားရင္ Pilot က သူ႕ကိုအဲ့လိုေခၚရမလားဆိုၿပီး သတ္ဦးမယ္ ) က ဘယ္ဘက္ကထိုင္ပါတယ္..။ ညာဘက္မွာ Co-Pilot အတြက္ထိုင္ခံုပါပါတယ္..။ ေလယာဥ္စတက္ ျခင္းကို Co-Pilot ေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက ထိုင္ၿပီးေမာင္းပါတယ္..။ ( အထင္ မၾကီးၾကပါကုန္ ေလယာဥ္ Driver က ဟိုဟာႏွိပ္ဆို လိုက္ႏွိပ္..။ ဒီဟာႏွိပ္ဆိုလိုက္ႏွိပ္ပါ ) သူက အေပၚေရာက္တဲ့ အထိ ေမာင္း..။ ေနာက္ ၅ မိနစ္ ေလာက္ၾကာေတာ့ လူလဲ..။ အဟမ္း အဟမ္း…။ ကြ်န္ေတာ့္အလွည့္ပါ
အပိုင္း (၁) ကိုေရးၿပီး..။ ခရီးထြက္ေနတဲ့ေနရာကေန ေနာက္တစ္ဆင့္ ခရီးထပ္ထြက္သြားရလို႕ ဆက္မေရးျဖစ္ဖူးျဖစ္သြားပါတယ္..။ သြားတာက ေတာထဲကိုပါ…။ ဆရာမသမီးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူ လူငယ္ေတြခ်ည္းသက္သက္ Camp သေဘာမ်ိဳးသြားေနလို႕ပါ…။ အခု ဒုတိယခရီးကေန ပထမခရီးကို ျပန္ေရာက္ပါၿပီ..။ (ပထမခရီးေတြေရာ ဒုတိယခရီးေတြေရာ..။ တစ္ေယာက္ထဲကို ရွဳပ္ေနတာပဲ )
ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိက္ထားပါတယ္..။ လက္ရွိ ၅ ရက္ေလာက္အတြင္းကို စုစုေပါင္း Camera သံုးလံုးေပါင္း ပံု ၂၀၀၀ ေလာက္ ရွိေနပါၿပီ..။ (သိပ္မရိုက္ပါဘူးေနာ္ ) ပံုေတြနဲ႕ပတ္သတ္လို႕ ဒီေနရာမွာေတာ့ ရွဳခင္းပံုအခ်ိဳ႕နဲ႕ အထင္ကရေနရာေတြရဲ႕ ပံုေတြေလာက္ပဲ ေတာ္ရံု ေလာက္ တင္မွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ လက္စြမ္းျပထားတဲ့ပံုေတြနဲ႕၊ အမွတ္တရဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ ခါတိုင္းတင္ေနၾကေနရာမွာပဲ ျပန္လာရင္ တင္ပါ့မယ္
၁၅.၇.၂၀၀၉
မေန႕က အခ်ိန္မရွိတဲ့ၾကားထဲမွာပဲ ရသေလာက္ကဲထားတဲ့အရွိန္ေတြရယ္..။ ခရီးပန္းထားတဲ့အရွိန္ေတြ ရယ္ေပါင္းၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလးအိပ္လို႕ ေကာင္းေနတုန္းပဲ..။ သူငယ္ခ်င္းက အျပင္သြားမယ္..။ ဆရာမဖုန္းဆက္ေနၿပီဆိုတာနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရေျပးခ်ိဳး၊ အ၀တ္အစားလဲ၊ မနက္စာစားၿပီး ဆရာမ လာေခၚမယ့္ အခ်ိန္ကို ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္ပါတယ္…။
ခဏၾကာေတာ့ ဆရာမေရာက္လာၿပီး ဒီေန႕သြားမယ့္ အစီအစဥ္ကိုေျပာျပပါတယ္..။ ဒီေန႕အဖို႕ကေတာ့ မနက္၊ ေန႕လည္၊ ည Non Stop Schedule ဆြဲထားပါတယ္…။
ဒီေန႕သြားမယ့္ ခရီးစဥ္အေၾကာင္းမေျပာခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အခုေရာက္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးအေၾကာင္းကို နဲနဲေျပာျပျခင္ပါတယ္..။ ဒီျမိဳ႕ေလးကို လြန္ခဲ့ တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃၆ ႏွစ္ျဖစ္တဲ့ ၁၇၇၃ ခုႏွစ္မွာ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ယခင္က ဒီျမိဳ႕ေလးဟာ သာမာန္ျမိဳ႕တစ္ခုမဟုတ္ပဲ ေမာ္ေတာ္ကား အပါအ၀င္ အာကသသိပံနဲ႕သက္ဆိုင္တဲ့ နည္းပညာဆိုင္ရာ၊ စမ္းသပ္မွဳေတြ၊ ထုတ္လုပ္မွဳေတြ အစရွိတဲ့ စက္ကိရိယာမ်ားကို အဓိက ထုတ္လုပ္ရာ ျမိဳ႕ေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ အစိုးရက ခြင့္ျပဳထားတဲ့သူမ်ားနဲ႕ သက္ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းခြင္မွ မိသားစုမ်ားကလြဲလို႕ က်န္တဲ့ အျခားျမိဳ႕ကလူေတြ လာခြင့္ မရွိပါဘူး။ အျပင္လူအထဲမ၀င္ရ အထဲကလူ အျပင္မထြက္ရဆိုတာ ဒီျမိဳ႕ကမွ အစစ္ပါ..။ သိပံပညာရွင္မ်ားစြာ ေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေလးတစ္ခုဆုိလည္း မမွားပါဘူး…။
ဒါက အခု ကြ်န္ေတာ္သြားမယ့္ေနရာနဲ႕ အနည္းငယ္ဆက္စပ္ေနတာရယ္..။ ဗဟုသုတအျဖစ္ မွတ္သားလို႕ရေအာင္ရယ္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒီေန႕အ တြက္ ပထမဆံုး စတင္ေရာက္ရွိေလ့လာခဲ့တဲ့ေနရာကေတာ့ အၾကီးစားေမာ္ေတာ္ယဥ္မ်ား ထုတ္လုပ္တဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားစက္ရံုပဲျဖစ္ပါတယ္..။ ကုန္တင္တဲ့ေနရာ၊ သစ္ထုတ္တဲ့ေနရာ စသည္ျဖင့္ အၾကီးစား၀န္သယ္မွဳေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ေနရာမွာ အသံုးျပဳတဲ့ ကားၾကီးေတြ ထုတ္လုပ္တဲ့ေနရာပါ..။ IVECO Company ျဖစ္ပါတယ္..။
အဲ့ဒီ့ Company က Director နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဆရာမက သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ့ သူကလာေရာက္ ေလ့လာဖို႕ ဖိတ္ေခၚတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ကားတစ္စီးလံုးကို အစကေနစၿပီး..။ ေနာက္ဆံုးတပ္ဆင္ျပီးတဲ့အထိ အဆင့္ဆင့္ျပဳလုပ္ပံုမ်ား..။ အသံုးျပဳသည့္ နည္းပညာမ်ား..။ စသျဖင့္ စိတ္၀င္စားဖို႕ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္..။
Company က Italy ပိုင္ျဖစ္ပါတယ္..။ အင္ဂ်င္က France ကပါ…။ စက္ကရိယာေတြက Germany Made ပါ…။ တာရာေတြနဲ႕ Body က ဒီမွာ လုပ္ပါတယ္…။ ၾကည့္ရတာ…။ ဟဲ…ဟဲ…။ သူတို႕လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို အားက်လို႕ ထင္ပါတယ္ေနာ္…။
ကားစက္ရံုၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အိမ္ျပန္ေန႕လည္စာစားၿပီး ခဏနား…။ ေနာက္ေတာ့ ဒီျမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ ေနရာဆိုလဲဟုတ္ ျပယုဂ္ဆိုလည္း ဟုတ္တဲ့ ေရကန္ၾကီးမွာ သြားေရာက္အပန္းေျဖလည္ ပတ္ၾကပါတယ္..။ မေန႕ကသြားခဲ့တဲ့ေနရာနဲ႕ မတူပါဘူး..။ ဒီေနရာက အခုကြ်န္ေတာ္ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပေပးထားတဲ့ပံုအခ်ိဳ႕ကိုၾကည့္ပါ..။ အမွတ္တမဲ့ၾကည့္ရင္ တကယ့္ ပင္လယ္ကမ္းေျခတစ္ခုလိုျဖစ္ေအာင္ကို ဖန္တီးေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ အမွန္က ရန္ကုန္က အင္းယားကန္လို၊ ကန္ေတာ္ၾကီးလို ကန္မ်ိဳးပါပဲ (အဟဲ..။ သူကေတာ့ အဆ ၅၀ ေလာက္ ပိုၾကီးတာေပါ့ ) အနားယူ အပန္းေျဖတဲ့သူေတြ ကလည္း တကယ့္ကို စိတ္လြတ္လက္လြတ္…။ အကုန္လႊႊတ္ၿပီးေတာ့ကို အနားယူၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္အပါ အ၀င္ေပါ့
ကြ်န္ေတာ္ ခရီးထြက္ေနပါတယ္..။ ေႏြရာသီ အပန္းေျဖ ခရီးသေဘာမ်ိဳးပါ…။ အဲ့ဒီ့ ခရီးစဥ္ေလးနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ အပိုင္းေလးေတြခြဲကာ အားလံုး အတြက္မွ်ေ၀ေပးလိုပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္လည္း ခရီးသြားမွတ္တမ္းသေဘာမ်ိဳးေလးျဖစ္သလို။ ဖတ္ရတဲ့ သူေတြအတြက္လည္း ဗဟုသုတ ရႏိုင္စရာေလးေတြမ်ားပါရင္ အက်ိဳးရွိမလားဆိုၿပီးေတာ့ပါ။ ခရီးစဥ္မွတ္တမ္းကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အပိုင္းလိုက္ ခြဲၿပီးေရးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခရီးစဥ္တစ္ခုလံုးနဲ႕ပါတ္သတ္ၿပီး ရရွိလိုက္တဲ့ အသိတရားေတြ၊ အေတြ႕အၾကံဳ ဗဟုသုတေတြ၊ အယူအဆ နဲ႕ အျမင္ေတြ၊ သံုးသပ္ခ်က္ေတြကိုေတာ့ ခရီးစဥ္မွတ္တမ္းအားလံုးေရးၿပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္က်မွ ကြ်န္ေတာ္ သီးသန္႕ထပ္ေရးပါမယ္..။ အခု ကြ်န္ေတာ္တင္ျပမယ့္ ခရီးစဥ္အပိုင္းလိုက္ ေလးေတြ ကေတာ့..။ အေပ်ာ္သေဘာ၊ ခရီးသြားမွတ္တမ္း သေဘာမ်ိဳးသက္သက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။
အားလံုးပဲ ခံစားလိုက္ၾကရေအာင္လားဗ်ာ
၁၂.၇.၂၀၀၉
ေမာ္စကိုမွ ညေန ၃း၁၅ ရထားျဖင့္ စတင္ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္…။ အိပ္စင္အတြဲနဲ႕ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းက ေအာက္ထပ္အိပ္စင္မွာ ေနရာယူပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က အေပၚထပ္ အိပ္စင္မွာပါ..။ ရထားတြဲထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္နဲ႕အတူ အျခားအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နဲ႕ သူ႕ကေလးပါ ပါတယ္…။
အဲ့ဒီ့အမ်ိဳးသမီးနဲ႕ ကေလး ရထားလက္မွတ္ကိုင္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕အခန္းထဲ ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ခရီးသြားရင္း ဇာတ္လမ္း စဥ္မဟဲ့ ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးေလးဟာ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါေတာ့တယ္..။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာမ်ား..။ မင္းသားကခရီးသြားရင္ မင္းသမီးနဲ႕ အတူထိုင္။ မင္းသမီးက ခရီးသြားရင္ မင္းသားနဲ႕တိုး…။ သူတို႕မေတာ့…။ တယ္လည္း အဆင္ေျပလွပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ တစ္ပြဲမွ မတိုးေသးပါဘူး…။
ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ခရီးသြားဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အတြက္ အမွန္အကန္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ..။ (ခရီးအတူသြားလိုသူ {{မိန္းကေလး<<လွလွေလး>>မ်ား}} မ်ားရွိပါက ဆက္သြယ္ၾကကုန္!!!)
ဒီလိုနဲ႕ပဲ ရထားေပၚမွာ အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ..။ စာအုပ္ဖတ္လိုက္..။ မုန္႕စားလိုက္..။ သီခ်င္းနားေထာင္ လိုက္..။ ယူလာတဲ့ Laptop ကို ထုတ္ၿပီး ရွပ္ရွင္ၾကည့္လိုက္..။ ေမွာင္ေတာ့ အိပ္လိုက္နဲ႕ပဲ..။ စာေမးပြဲကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဆရာေတြနဲ႕ လံုးေထြးရစ္ပတ္ သတ္ပုတ္ခဲ့ရသမွ်ေတြ၊ ေခါင္းက မီးခိုးထြက္မတက္ တြက္ခဲ့စဥ္းစားခဲ့ရတာေတြကို အပန္းေျဖရင္း…။ ခရီးဆက္လာ ခဲ့လိုက္တာ….။
၁၄.၇.၀၉
ျမိဳ႕ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္နဲ႕ နာရီေပါင္း ၄၀ အတိအၾကာမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ပန္းတိုင္….။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ငယ္ စဥ္က ပထ၀ီဘာသာရပ္ထဲမွာ သင္ၾကားခဲ့ရ တဲ့ အာရွတိုက္နဲ႕ ဥေရာပတိုက္ကို ပိုင္းျခားထားတဲ့ ယူရယ္ (Urla Ranges) ေတာင္တန္းေပၚမွာ တည္ရွိတဲ့ Myass (Миасс) ဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးကို နံနက္ ၆း၃၀ မွာစတင္ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။
ဘူတာမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဆရာမနဲ႕ ဆရာမရဲ႕ သမီးက အသင့္ လာေရာက္ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ဆရာမက အဲ့ဒီ့ျမိဳ႕မွာေမြး တာပါ..။ သူကေႏြရာသီဆို ဒီျမိဳ႕ေလးက သူ႕အေမအိမ္မွာ မိသားစုလိုက္အျမဲ လာေရာက္ အပန္းေျဖေလ့ရွိပါတယ္..။ အခု ကြ်န္ေတာ္တို႕လာမယ္ ဆိုတဲ့အတြက္ သူတို႕ အိမ္ခန္းရဲ႕ ေအာက္ထပ္မွာ အခန္းတစ္ခန္းငွားေပးပါတယ္..။ ပိုက္ဆံကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေပး ေပါ့ စားတာေသာက္တာ အားလံုးကိုေတာ့ သူကေကြ်းပါတယ္..။ မေကြ်းလို႕လည္း မျဖစ္ပါ..။ ရထားလက္မွတ္ အသြားအျပန္ဖိုး၊ ၁၀ ရက္စာ အိမ္ငွားခနဲ႕တင္ လူကေတာ္ေတာ္ ေလး ဖြတ္တက္ေနပါၿပီ။
ေႏြရာသီရဲ႕ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းတစ္ခုေတာ့ စတင္လိုက္ၿပီျဖစ္ပါတယ္..။
ပထမဆံုး ကြ်န္ေတာ္တို႕ေနရမယ့္အိမ္ကို အရင္သြားၾကပါတယ္..။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ထားစရာရွိတာေတြ ေနရာခ်..။ ေရခ်ိဳး..။ ၿပီးေတာ့ ေန႕လည္စာ စား…။ က်န္ရွိေနတဲ့ ေန႕တစ္၀က္အတြက္ သြားဖို႕လာဖို႕။ လန္းဖို႕ အစီအစဥ္ေတြကို စတင္စဥ္းစား တုိင္ပင္ၾကပါတယ္..။
ေန႕တစ္၀က္ေလာက္ ျဖစ္ေနၿပီမို႕..။ ဒီေန႕အတြက္ဘာမွ သိပ္လုပ္စရာမရွိေတာ့ပါဘူး..။ ျမိဳ႕ေရာက္ေရာက္ျခင္း လိုအပ္တဲ့ ၀ယ္စရာရွိတာအခ်ိဳ႕ ၀ယ္ပါတယ္…။ ၀ယ္စရာရွိတာေတြ ၀ယ္ျခမ္းၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေန႕လည္ ၂ နာရီေလာက္ရွိေနပါၿပီ…။ အဲ့ဒီ့ေတာ့ဘာလုပ္မလဲ..? အိမ္ျပန္ ေန႕လည္ စာစားေပါ့…။ သိတယ္မလား..။ ညေနမွာ အစီအစဥ္ေတြက်န္ေသးတယ္ေလ
Green Day – Holiday
p.s- HAPPY SUMMER HOLIDAYS EVERYBODY!!! LET’S ROCK!!!!
သိတဲ့သူေတြလည္း သိခ်င္ရင္ သိလိမ့္မယ္..။ သိခ်င္မွလည္း သိလိမ့္မယ္…။ သတိရတဲ့သူေတြလည္း ရွိရင္ရွိလိမ့္မယ္..။ ရွိခ်င္မွလည္းရွိလိမ့္မယ္…။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မေမ့ေသးဘူးအစ္ကိုေရ…။
ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ေမြးေန႕တစ္ခုျဖစ္ပါေစ အစ္ကိုၾကီး ကိုစိုးထက္ေရ…။
ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႕ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ Post ေတြမွာထည့္ထားတဲ့ Post View Counter ေတြကိုၾကည့္ရင္း အမွတ္မထင္ စဥ္းစားမိသြားတာ တစ္ခုရွိပါ တယ္..။ အၾကံတစ္ခုရတယ္လို႕ ေျပာရင္လည္း ရပါတယ္..။ သိပ္ထူးထူးျခားျခားၾကီးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး…။ ကြ်န္ေတာ့္လို သာမန္ရိုးက် လူတစ္ ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာတတ္တဲ့ သာမန္ ဥာဥ္ေလးတစ္ခုပါပဲ….။
အဲ့ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ Blog နဲ႕ပါတ္သတ္ၿပီး အလည္လာသူမ်ား..။ ဒါမွမဟုတ္ စာဖတ္သူမ်ားရဲ႕ သေဘာထားနဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ ကိုသိျခင္လာျခင္း ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ တစ္နည္းအားျဖင့္ Feedback ျပန္ယူတဲ့သေဘာပါ..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒါေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္ စာေတြကို ဆက္လက္ေရးသား ေနဖို႕ အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ ျဖစ္ေနလို႕ပါ..။
ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ Blog ေရးတဲ့သူေတြက သူတို႕ပို႕စ္ေလးေတြကို ေ၀ဖန္သြားၾကတဲ့ (သို႕မဟုတ္) အားေပးသြားၾကတဲ့ Comment ေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္တတ္ၾကပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့ ရင္ခုန္စရာ Comment ေတြအျပင္…။ အခုဆို Post View ေတြပါ ရွိေနပါတယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ Comment ဘယ္ႏွစ္ခုရတယ္ဆိုတာထက္ Post View ဘယ္ေလာက္ ခုန္ခုန္တက္သြားတယ္ ဆိုတာကို ၾကည့္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ေပ်ာ္ေနတတ္ခဲ့ပါၿပီ…။
ဒီေနရာမွာ တစ္ဆက္ထဲ တိုက္ဆိုင္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ Post View တစ္ခုအေၾကာင္းကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ စုေပါင္း တည္ေထာင္ထားတဲ့ Myanmar Genius ရဲ႕ ကိုယ္ပြားတစ္ခုျဖစ္တဲ့ MMGenius Blog Service မွာရွိတဲ့ Post ေတြထဲက How To Create Your Own Domain ဆိုတဲ့ Post တစ္ခုအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္..။
ကြ်န္ေတာ္ အစပိုင္းက သိပ္သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး…။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ပထမဆံုး သတိထားမိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႕ရဲ႕ Post View Count အရ ေတာ္ေတာ္ေလး အံ့ၾကမိသြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုးသတိထားမိတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီ့ Post ရဲ႕ Post View ဟာ ၅၀၀၀ ေက်ာ္ျဖစ္ေနလို႕ပါ..။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနလိုက္ခဲ့ပါတယ္..။
ဒါေပမယ့္ ဒုတိယအၾကိမ္ ကြ်န္ေတာ္ သတိရလို႕ ထပ္ၾကည့္မိတဲ့အခါမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အံ့ၾသမွဳက တကယ္ကို မယံုႏိုင္စရာေကာင္းလွပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ့ Post ရဲ႕ Post View ဟာ ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ေနခဲ့လို႕ပါပဲ..။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္အထင္ ၄…၅ ရက္ေလာက္ပဲ ျခားမယ္ထင္ပါ တယ္..။ အမွန္က အဲ့ဒီ့တုန္းက (ကြ်န္ေတာ္သတိထားမိတဲ့အခ်ိန္တုန္းက) ေရတြက္မွ အဲ့ဒီ့ MMGenius Blog Serivce ကို စဖြင့္ထားတာ ၄ လ ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္လို သာမေညာင္ည Blogger တစ္ေယာက္အတြက္ကေတာ့ တကယ့္ကို အံ့မခန္းပါပဲ..။
ကြ်န္ေတာ္အပိုေျပာတယ္ထင္ရင္ MMGenius Blog Service ရဲ႕ Side Bar မွာရွိတဲ့ Most Views မွာသြားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္..။
အဲ့ဒီ့ေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီ့ Post ကို သတိထားၿပီးၾကည့္လာခဲ့မိလိုက္တာ..။ အခုဆို ဘယ္ေလာက္ရွိသြားၿပီလို႕ ထင္ၾကပါသလဲ…?
33704…. သံုးေသာင္း သံုးေထာင္ ခုႏွစ္ရာ့ ေလး ျဖစ္ပါတယ္..။
ဒါက လမ္းၾကံဳလို႕ Post View အေၾကာင္းေလးေျပာရင္း MMGenius Blog Service အေၾကာင္းေၾကာျငာ၀င္တာပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္စကားကို ျပန္ဆက္ပါ့မယ္..။
လူဆိုတာကလည္း တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ တစ္မ်ိဳး အနဲနဲ႕အမ်ား၊ အထူနဲ႕အပါးဆိုသလုိ ရူးလိုက္ရမွ ေနသာထိုင္သာ ရွိၾကတဲ့သေဘာျဖစ္တဲ့အတြက္ လူထဲ က လူတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ (ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ထားျခင္းပါ..။ ဟုတ္ခ်င္မွလည္း ဟုတ္ပါလိ့မ္မယ္…။ ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္ပါလိ့မ္မယ္) ကြ်န္ေတာ္လည္း ရူးပါတယ္…။
တကယ္တမ္း Post View အေရအတြက္နဲ႕ Comment အေရအတြက္အခ်ိဳးခ်ၾကည့္လိုက္ရင္ သိပ္ကိုကြာျခားပါတယ္..။ ဒါက ဘာကိုျပေနလဲ ဆိုေတာ့ ေျခရာလက္ရာမခ်န္ပဲ လာအားေပးသြားတဲ့ သူေတြအမ်ားအျပား ရွိေနတယ္ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ ေရာက္၊ ထင္ရာျမင္ရာ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ေရးတတ္တဲ့ ဒီစာမ်က္ႏွာေလးကို ဘယ္သူေတြ တျမတ္တႏိုး ဖတ္ရွဳေနၾကပါသလဲ…? ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္ ပါတယ္…။
အိမ္တိုင္ရာေရာက္ လာဖတ္တဲ့သူေတြလည္းရွိမယ္..။ Google Reader ထဲက ေအးေအးေဆးေဆးဖတ္ေနတဲ့သူေတြလည္းရွိမယ္..။ Feed ေတြထဲ က ထိုင္ဖတ္ေနသူေတြလည္းရွိပါလိ့မ္မယ္..။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီလူေတြအားလံုးဟာ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ခင္ရတဲ့…။ ကြ်န္ေတာ္ေလးစားရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အမာခံ ပရိတ္သတ္မ်ားပဲ ဆိုတာ ေသခ်ာလြန္းလွပါတယ္..။ သူတို႕မွာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ေျပာစရာမ်ားရွိေနလိ့မ္မယ္လို႕လည္း ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္ပါ တယ္..။
အဲ့ဒါေၾကာင့္…။ ထိုထိုေသာ မမ်ားလွတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားရဲ႕ ရင္ခုန္သံမ်ားကို နားေထာင္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ဧည့္မွတ္တမ္း ေလးတစ္ခုကို ဖန္တီးလိုက္ပါတယ္..။ ဒီေနရာေလးဟာ သာမန္ Post တစ္ခုကို Comment ေပးသလိုမ်ိဳး Post တစ္ခုထဲနဲ႕ သက္ဆိုင္ျခင္း၊ Post အသစ္မ်ားတင္လာတာနဲ႕အမွ် အေနာက္ကိုေရာက္ေရာက္သြားျခင္းမရွိပဲ..။ ကြ်န္ေတာ့္ Blog တစ္ခုလံုးအတြက္ အမွတ္တရအေနနဲ႕ စာမ်က္ႏွာတစ္ ခုထဲမွာ အျမဲတမ္း စုစုစည္စည္းရွိေနပါလိ့မ္မယ္…။
နိဒါန္း
ကြ်န္ေတာ္ ၉ ရက္ ၉ လ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ဘေလာ့စတင္ေရးသားခဲ့ပါတယ္..။ ဘယ္လုိရည္ရြယ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ Blog စေရးျဖစ္ခဲ့တယ္..။ ဘယ္သူ ေတြက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ လက္ဦး ျမင္ဆရာ၊ သင္ဆရာ၊ ၾကားစရာေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို အရင္က ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ပို႕စ္ေတြထဲမွာ အလ်ဥ္းသင့္ သလို ထည့္သြင္းေရးသားခဲ့ဖူးပါတယ္..။ မဖတ္ရေသးရင္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ လြန္ေလၿပီးေသာ ၃၆၅ ရက္ ဆိုတဲ့ တစ္ႏွစ္ျပည့္ပို႕စ္ မွာ ထပ္မံဖတ္ရွဳႏိုင္ ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါ ကြ်န္ေတာ္ေျပာ ျပခ်င္တာကေတာ့ Black Dream သို႕မဟုတ္ blackdream21 သို႕မဟုတ္ အနက္ေရာင္ အိပ္မက္ ဆိုတဲ့ နာမည္ တစ္ကို ဘယ္လိုရရွိခဲ့တယ္..။ ဘယ္လို အဓိပၸါယ္ေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ခံစားထားတယ္…။ စတာေတြကို ေျပာျပခ်င္လို႕ပါ…။
သာမန္ Tag Post တစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ ပို႕စ္ဖတ္လို႕ ကုန္သြားမယ့္ အခ်ိန္အတြက္ အခ်ိန္ကုန္ရက်ိဳးနပ္မယ္ ထင္မွဆက္ဖတ္ဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ အရင္ဆံုး ေျပာခ်င္ပါတယ္..။
ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုး Blog စေရးမယ္ စဥ္းစားေတာ့ ငယ္ငယ္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ စကား၀ွက္အျဖစ္သံုးခဲ့ဖူးတဲ့ စကားလံုးေလး တစ္လံုးကို အရင္ဆံုး သတိရမိပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္အပါအ၀င္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးရဲ႕ အဲ့ဒီ့စကားလံုးအေပၚ အေလးအနက္ထားမွဳက အေတာ္အတန္ ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕တဲ့ အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ သီးသန္႕လုပ္တဲ့ ဒီေနရာမွာ အဲ့ဒီ့စကားလံုးကို အသံုးမျပဳဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဆံုး ျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္မွာ ပညတ္ေတြထဲက မလြတ္ႏိုင္ေသးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ပညတ္တစ္ခုကို အျမန္ဆံုးရွာေဖြႏိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားရပါေတာ့ တယ္။
သိပ္ေတာ့ ၾကာၾကာ မစဥ္းစားလိုက္ရဘူးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္..။ နာမည္တစ္ခု ရခဲ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀မွာ အေရးပါတဲ့…။ ကြ်န္ေတာ္ႏွစ္ သက္တဲ့ အရာေလးေတြကို စုစည္းထားတဲ့ နာမည္တစ္ခုပါ..။
ကြ်န္ေတာ္ငယ္စဥ္ ကတည္းက အနက္ေရာင္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးႏွစ္သက္ပါတယ္..။ အ၀တ္အစားပဲ ၀ယ္၀ယ္ အသံုးအေဆာင္ပဲ ၀ယ္၀ယ္ ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ႕ ဦးစားေပး အေရာင္ဟာ အနက္ေရာင္ပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ဘာသာအယူအဆ၊ မိရိုးဖလာ အယူအဆေတြအရ အနက္ေရာင္ ဆိုတာဟာ အမဂၤလာအေရာင္ မသံုးသင့္ မသံုးအပ္တဲ့အေရာင္လို႕ သတ္မွတ္ထားၾကပါတယ္။ သူ႕အယူအဆနဲ႕သူမို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ်မေျပာလိုပါ..။ ျပန္ေပးဆြဲတာကို Blackmail ေမွာင္ခိုေစ်းကြက္ကို Black Market စသည္ျဖင့္ အသံုးျပဳျခင္းမ်ားကို အစြဲျပဳၿပီးေတာ့ အခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လည္း အနက္ေရာင္ဆိုတာဟာ မေကာင္းမွဳ ဒုစရိုက္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္..။ ဘာ…ညာ..။ စသည္ျဖင့္ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္..။ ရွိေစ…။ ဒါလည္း ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ မဆိုင္ပါ….။ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ဆိုင္တာ ကိုသာ ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ေရးမည္ ျဖစ္ပါသည္။
အနက္ေရာင္
ခင္ဗ်ားတို႕ ဘယ္လိုထင္လဲ…?
အနက္ေရာင္နဲ႕ အမဲေရာင္ တူမယ္ထင္သလား…?
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မထင္ဘူး…။
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အနက္ေရာင္ဆိုတာ အဓိပၸါယ္မ်ားစြာရွိေနပါတယ္..။ ငယ္စဥ္ကေတာ့ သာမန္ ၾကိဳက္တယ္ဆိုရံု ၾကိဳက္ခဲ့တာပါ..။ အရြယ္ နဲနဲ ရလာတဲ့ အခါ တေျဖးေျဖး စဥ္းစားမိရင္းက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အနက္ေရာင္ဟာ ပိုပိုၿပီး အဓိပၸါယ္ ရွိလာခဲ့ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အယူအစအရ အနက္ ေရာင္ ဆိုတာဟာ ေထာင္က်က် ျပားက်က် ဘ၀တစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ ေလာကရဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေရာင္ဆိုးမွဳ မ်ားကို ခံယူႏိုင္တဲ့ ဘ၀တစ္ ခုကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္…။ လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ႕ ေမွာက္မွားတတ္ေသာ အာရံုတစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္..။ လူတိုင္းလူတုိင္းအတြက္ တစ္ခ်ိန္က ရခဲ့ ဖူးေသာ ခါးသီးတဲ့ ဘ၀သင္ခန္းစာ တစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္…။ အနိမ့္အျမင့္ အလွည့္အေျပာင္းေတြ မ်ားျပားလွတဲ့ ေလာကဓံရဲ့ စိန္ေခၚမွဳေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္တဲ့ ျပင္းထန္ေသာ တြန္းအားတစ္ခုလို႕ ယူဆပါတယ္..။
အနက္ေရာင္နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး သီးျခားျပင္ပ ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ ရွာေဖြဖတ္ရွဳခဲ့ဖူးပါတယ္..။ Black is … Colour of the king, King of the colour, Colour of Justice ဆိုၿပီးေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္..။ သူဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အၾကီးအကဲေတြဟာ ဧည့္ခံပြဲေတြ၊ ညစာစားပြဲတို႕ အခန္းအနားတို႕ ျပဳလုပ္ၾကတဲ့အခါမွာ အျမဲလိုလို အနက္ေရာင္ကို သံုးစြဲ၀တ္ဆင္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ ေတြရဲ႕ ကားေတြ ဟာလည္း အနက္ေရာင္ မ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါတယ္..။ King of the colour ဆိုတာကလည္း ဒီသေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအၾကီးအကဲေတြရဲ႕ ကားေတြ ၀တ္စံုေတြဟာ အျခားအေရာင္ေတြမျဖစ္ပဲ အနက္ေရာင္ေတြျဖစ္ေနသလဲ..? ဒါကို ဆိုလိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ Colour of Justice ဆိုတာကေတာ့ တရားမွ်တမွဳရဲ႕ အေရာင္လို႕ ဖြင့္ဆိုလို႕ရမယ္ထင္ပါတယ္..။ ဥပမာအားျဖင့္ ေရွ႕ေနေတြ၊ တရားသူၾကီး ေတြဟာ တရားစီရင္ေရးကို ျပဳလုပ္တဲ့အခါမွာ အနက္ေရာင္ ၀တ္စံုမွ လြဲၿပီးေတာ့ ဘယ္အေရာင္ကိုမွ အသံုးျပဳျခင္းမရွိပါဘူး…။
ဒီေန႕ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာမွာ ဒီဆုေတာင္းေလးပါလာပါၿပီ..။ အခုလို စီစဥ္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ လူအားေရာ၊ ေငြအားေရာ အစစအရာရာ ကူညီ ေပးခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၀င့္ဟန္၊ ေၾကာ္ျငာထည့္ဖို႕လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို မရမက ခိုးထုတ္ေပးတဲ့ ညီမငယ္ ပံု႕ပံု႕တို႕နဲ႕ မေန႕က ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့တဲ့ ပို႕စ္မွာ လာေရာက္ဆုေတာင္းေပးၾကတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မေတြအားလံုးအား အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္မိပါေၾကာင္း….။
