ဒုတိယကမာၻ (သို႕မဟုတ္) …
သကၠရာဇ္အားျဖင့္ AD 3000 ဘက္သို႕ ခ်ဥ္းႏွင္း ၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။
ကမာၻ၏ ဗဟိုလည္မွတ္မွဳ စနစ္မ်ား တိမ္းေစာင္း လြဲမွားစျပဳလာျခင္းမွအစ…။ သတၱ၀ါ (အဓိက လူ) တို႕၏ ခံယူခ်က္ႏွင့္ အေတြးအေခၚမ်ား တရွိန္ထိုး ေျပာင္းလဲလာခဲ့သည့္ေနာက္ ကမာၻတစ္၀ွမ္းတြင္ ေၾကာက္မယ္ဖြယ္ရာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးတစ္ခု ေပၚေပါက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ အက္ေဆး ေနာက္ပိုင္းတြင္ သတၱ၀ါ ဆိုေသာေ၀ါဟာရအစား လူ ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရ ျဖင့္သာ ဆက္လက္ေရး သားသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ဤအက္ေဆးသည္ လူ မ်ားကိုသာ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသား ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္..။)
ထိုေတာ္လွန္ေရးကို ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွ “ဒုတိယကမာၻေတာ္လွန္ေရး (သို႕) သက္ရွိ၀ါဒ ေတာ္လွန္ေရး” လို႕ ေခၚဆို အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္…။
ေတာ္လွန္ေရးေပၚေပါက္လာရျခင္း၏ အဓိကဇစ္ျမစ္မွာ အေၾကာင္းအရာမွာ လူသားတို႕၏ စကားလံုးႏွင့္ ေ၀ါဟာရမ်ားကို ေဖာင္းပြစြာတီထြင္ခဲ့ၾက ျခင္း၊ သံုးစြဲ (သို႕) သတ္မွတ္ခဲ့ၾကျခင္းတို႕ေၾကာင့္ စတင္ခဲ့ပါတယ္..။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာမွ စစ္ပြဲမ်ားႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းမ်ား ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ၾကမည္ဆိုပါက လူသားအခ်င္းခ်င္း ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးမ်ားသာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကပါတယ္…။
ထိုအခ်ိန္က ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ စာေရးဆရာမ်ား၊ သိပံၸပညာရွင္မ်ားက လက္ရွိကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာက္ရွိေနေသာ သကၠရာဇ္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးမ်ားမွာ လူသားႏွင့္ အျခားကမာၻမွ အႏာၱရယ္မ်ား၊ လူသားႏွင့္ စက္ယႏာၱယားတို႕၏ စစ္ပြဲမ်ားပင္ ျဖစ္ေပၚလာလိ့မ္မည္ဟု ၾကိဳတင္ခန္႕မွန္႕သံုးသပ္ခဲ့ၾကပါတယ္..။ သို႕ေသာ္ ထိုေဟာကိန္းမ်ားသည္ တစ္ကယ္တမ္းတြက္ လံုး၀ မွားယြင္းခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။ ထုိကဲ့သို႕ မွားယြင္း ေသာ ေဟာကိန္းမ်ား ထုတ္ခဲ့ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းမွာ ၎တို႕အေနျဖင့္ လူသားတို႕ႏွင့္ အနီးကပ္ဆံုးတြင္ ထာ၀ရတည္ရွိခဲ့ေသာ သက္မဲ့အရာ၀တၳဳ မ်ားအေပၚ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ ျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္…။
ေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ေက်ာ္) မ်ားအရ သက္ရွိႏွင့္ သက္မဲ့မ်ား၏ ကြဲျပားျခားနားမွဳအေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳးခြဲျခား သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္…။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ အသက္ရွဴရမည္။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ ခံစားခ်က္ရွိရမည္။ သက္ရွိမွန္လွ်င္ အသိဥာဏ္ရွိရမည္။ စသည္ျဖင့္ သတ္မွတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္…။ ၎တို႕ ထိုကဲ့သို႕ ေျခအၿငိမ္မေန လက္အၿငိမ္မေန ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ ခ်က္မ်ားကို ခ်ျခင္တိုင္းခ်၊ ထုတ္ျခင္တိုင္း ထုတ္ခဲ့ျခင္းမ်ား၏ ရလာဒ္မ်ားအေနျဖင့္ လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေခတ္မွ လူသားမ်ား ယခုအခါ အလူးအလဲ ခံေနၾကရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။
၂၉ ရာစုႏွစ္မတိုင္မွီ အထိတည္ရွိခဲ့ေသာ ထုိေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အေတြးေခ်ာ္ ပညာရွင္မ်ားသည္ ထိုကဲ့သို႕မွားယြင္းေသာ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား၊ ေဟာကိန္းမ်ားကို ထုတ္ခဲ့ရံုသာမက လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရင္ဆိုင္ေနရေသာ “ဒုတိယကမာၻေတာ္လွန္ေရး” ျဖစ္ေပၚလာဖို႕အတြက္ အဓိက အစပ်ိဳး မ်ိဳးေစ့ခ်ေပးခဲ့ၾကေသာ သမိုင္းတရားခံမ်ားလည္း ျဖစ္ပါတယ္…။
အေၾကာင္းမွာ ၎တို႕သည္ ထိုကဲ့သို႕ မည္သည့္အရာမ်ားသည္ သက္ရွိမ်ားျဖစ္သည္။ မည္သည့္အရာမ်ားသည္ သတ္မဲ့မ်ား ျဖစ္သည္ဟု ပညာရွင္ မ်ားပီပီ ၿပီးၿပီးေရာ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကၿပီးသည့္ေနာက္တြင္….။ ထုိသူတို႕မွပင္ တစ္ဖန္ သက္မဲ့မ်ားသည္ အသက္ရွဴၾကေၾကာင္း….။ သက္မဲ့မ်ားတြင္ ခံစားခ်က္မ်ားရွိေၾကာင္း..။ သက္မဲ့ မ်ားတြင္ အသိဥာဏ္မ်ားရွိေၾကာင္း စတင္ေဖာ္ထုတ္ကာ ျပသနာအား မီးစေမႊးခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္….။
ထိုရလဒ္မ်ားအျဖစ္…
ေနရာမွာ တစ္ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ သက္ရွိသက္မဲ့ တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရးရရွိေရး ဌာနႀကီးရဲ႕ အစည္းအေ၀း ခန္းမအတြင္း ျဖစ္ပါတယ္…။ ခန္းမရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ ထိပ္ဆံုးေနရာတြင္ သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အၾကီးအကဲ မ်ားထိုင္ရန္သတ္မွတ္ေပးထားေသာ စင္ျမင့္ႏွင့္ မိန္႕ခြန္းေျပာစင္ ရွိပါတယ္..။ က်န္တဲ့ ခန္းမတစ္ခုလံုးမွာ ရွိသည့္ ခံုမ်ားကိုေတာ့ Column သုံးခု ပိုင္းျခားသတ္မွတ္ထားပါတယ္..။ လက္၀ဲဘက္အစြန္ဆံုးတြင္ လူမဟုတ္ေသာ သက္ရွိမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေနရာယူၾကပါတယ္..။ အလယ္ Column တြင္ လူသားမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ ေနရာယူ ၾကကာ။ လက္ယာအစြန္ဆံုးတြင္ေတာ့ ယခင္ သက္မဲ့မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရေသာ သက္မဲ့မ်ား (၀ါ) သက္ရွိမ်ား စာရင္းတြင္ အၾကံဳး၀င္ဖို႕အတြက္ ၾကိဳးစားေနေသာ သက္မဲ့မ်ားမွ ေရြးခ်ယ္ေစလႊတ္လိုက္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕မ်ားက ေနရာယူထားၾကပါသည္။ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း တစ္ေထာင္ခန္႕က ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢအဖြဲ႕အစည္း၏ အစည္းအေ၀းခန္းမကို မ်က္လံုးထဲ ျမင္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္)
အစည္းအေ၀းခန္းတစ္ခုလံုးကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းခြဲျခားၾကည့္လိုက္ပါက…။ ေလာကတြင္ (လူမပါ) သက္ရွိမ်ား၊ သက္မဲ့မ်ား မ်ားစြာရွိသည့္အနက္…။ က်န္ေသာ အဖြဲ႕မ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ ရာခိုင္ႏွဳန္း ၆၆.၆၆ သာ အစည္း အေ၀းတက္ေရာက္ခြင့္ရရွိကာ လူလည္ (အလယ္ Column မွာထိုင္ေသာေၾကာင့္ လူလည္ လို႕ေခၚျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ “လူလယ္” ႏွင့္ မမွားၾကပါကုန္…။) မ်ားမွာမူ တစ္ကမာၻလံုးရွိ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့မ်ားအားလံုး၏ ၃၃.၃၃ ရာခိုင္ႏွဳန္း စာ တက္ေရာက္ခြင့္ရရွိေနျခင္းမွာမူ…။
Cateogry : Essay | 11 Comments
အိပ္မက္ လက္ေဆာင္
နိဒါန္း
အေဖ…။ ညက…။ သား…။ အိပ္မက္ေတြမက္တယ္…။ အိပ္မက္ထဲမွာ အေရာင္ေတြ မညီညာဘူး..။ ပညတ္ေတြမညီညာဘူး..။ အသံေတြမညီညာဘူး။ ဘ၀ေတြ မညီညာဘူး..။ အင္း…။ ရင္ခုန္သံေတြလည္း မညီညာဘူးေပါ့ အေဖရယ္…။
အိပ္မက္ (၁)
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ နံရံအခ်ိဳ႕လည္း ပါတယ္ အေဖ..။ ထူးျခားတာက အဲ့ဒီ့နံရံေတြမွာ “နား” မပါၾကဖူးတဲ့ေလ…။ ခပ္သဲ့သဲ့ ငိုရွိဳက္သံအခ်ိဳ႕ၾကားမွာ အခ်ိဳ႕ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ ဘ၀ေတြက ခါးလွပါတယ္ အေဖရယ္..။ ေမတၱာမိုးေခါင္၊ သစၥာေရရွား..။ ဒီသဘာ၀တရား ႀကီးက တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ကယ္ပဲ တရားရဲ႕လား အေဖ…?
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ လူအခ်ိဳ႕…။ အစားတစ္လုပ္စာ လုံေလာက္တဲ့ ေငြအသျပာရဖို႕ သူတို႕အစာအိမ္ကိုသူတို႕ ျဖဳတ္ ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႕ ထုတ္ေနၾကတယ္…။ စပါးလံုးတစ္ေထာက္စာ အေရျပားတစ္ခု အ၀တ္အစား၀တ္ႏိုင္ဖို႕ ကိုယ့္သားေရကို ကိုယ္လွီးထုတ္ ပိတ္စတစ္အုပ္နဲ႕ လဲေနၾကတယ္…။ လူအခ်ိဳ႕ရွင္ သန္ဖို႕…။ လူအခ်ိဳ႕ ယဇ္စဥ္ တက္ေနရတယ္…။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕ရက္တဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္…။ ရုတ္တရက္..။ စုတ္တစ္ခ်က္အမွားမွာ…။ စုတ္ျပတ္သတ္သြားေတာ့..။ စေတးလိုက္ရတာ ဘ၀တစ္ခု လံုးေပါ့ အေဖ..။ ရမၼက္ေတြၾကား ရုန္းကန္လွဳပ္ရွား…။ တစ္ခါတစ္ေလမ်ား..။ သားတို႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အနားေပးဖို႕ေတာင္ ေမ့ခဲ့ၾကတာ ၾကာၿပီ ထင္ပါတယ္ အေဖရယ္…။
အိပ္မက္ (၂)
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ မ်က္မွန္ေတြ အရမ္း ေရာင္းေကာင္းတယ္ အေဖ…။ အဲ့ဒီ့မ်က္မွန္က ဘယ္သူ႕ကိုမဆိုၾကည့္ လိုက္တာနဲ႕ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ေက်ာကုန္းမွာ ေလွခါး ဘယ္ႏွစ္ထစ္ ပါတယ္ဆိုတာ ျမင္ရတယ္…။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ဦးေႏွာက္ ထဲမွာ ဓာတ္ဆီ ဘယ္ႏွစ္ဂါလံ ပါတယ္ဆိုျမင္ရတယ္…။ အင္း…။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ အတၱဘယ္ႏွစ္ပိသာ ပါတယ္ဆိုတာလည္း ျမင္ရတယ္ ဆိုပါေတာ့အေဖရယ္..။
အိပ္မက္ထဲမွာ….။ သားမွ်ားမိတဲ့ငါးက…။ အရိုးထြားတယ္…။ ေခ်းခါးတယ္…။ ေဘးတိုက္သြားတယ္…။ ေရခဲ ရိုက္ထားတယ္…။ ေျခေထာက္မ်ား တယ္..။ ေနာက္ၿပီးေတာ့…။ အင္း…။ နားရြက္လည္း နဲနဲကားတယ္ အေဖ…။ သူကေျပာတယ္…။ ငါဟာ ရွားပါး “ငါး”…။ မင္း မမွ်ားလည္း..။ ငါ့ကို စားခ်င္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးတဲ့…။ စုပ္လည္းဆူး..။ စားလည္းရူး…။ မထူးပါဘူးအေဖရယ္…။ သား…။ စည္သြပ္ဘူးထဲ ထည့္လိုက္တယ္….။
သန္းေခါင္ထက္ ညဥ္႕မနက္ဖူး ဆိုတဲ့စကား…။ မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ၾကားရင္…။ ဟားပါလိ့မ္မယ္ အေဖ…။ အလင္းနဲ႕ အေမွာင္ၾကား…။ သူသိတဲ့ အမွန္တရားက…။ အေရာင္ေတြ သိပ္မမ်ားလွပါဘူး…။ မယံုတစ္၀က္ ယံုတစ္၀က္နဲ႕…။ အလင္းဆိုတာ အေမွာင္ထက္ျမတ္ေၾကာင္း…။ ဘယ္ “ေတာင္” ကိုတက္ၿပီး…။ သားသူ႕ကို သက္ေသထားရမလဲ အေဖ…?
အိပ္မက္ (၃)
အိပ္မက္ထဲမွာ..။ သစ္ပင္ေတြ ေတြ႕တယ္အေဖ..။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့သစ္ပင္ေတြက ေျမျပင္မွာ အျမစ္မတြယ္ပဲ တိမ္ေတြထဲမွာ အျမစ္တြယ္တယ္ေလ..။ သူတို႕က တိမ္ညႊန္႕စားၿပီး ဖြားၾကတာတဲ့…။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ကမာၻ႕ဆြဲငင္အားက ဘယ္သူ႕ကိုမွ လက္လီ၊လကၠား ေစ်းစ ကား မမ်ားခဲ့ဘူး မဟုတ္လားအေဖ…? သူတို႕သစ္ရြက္ေတြ ေၾကြေတာ့လည္း ဒီေျမျပင္ေပၚပဲ သက္ဆင္းခဲ့ရတာပဲ မဟုတ္လား အေဖ?
အိပ္မက္ထဲမွာ…။ ဧရာ၀တီဘက္က ျပန္လာတဲ့…။ ေလေျပအခ်ိဳ႕နဲ႕လည္းေတြ႕တယ္ အေဖ…။ “ဒီေကာင္ ေလပဲ ရွိတာပါကြာ..” လို႕ ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြကို မေက်နပ္လို႕..။ ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္ျခင္း၊ မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ႏိုင္ျခင္း မရွိႏိုင္ေအာင္ေလာက္ေအာင္ ႏူးည့ံေပမယ့္..။ ေလမွာလည္း သူ႕အားနဲ႕ သူရွိ ေၾကာင္းသက္ေသျပၿပီး ျပန္လာတယ္လို႕ေတာ့ ေျပာသံၾကားမိတယ္..။
တစ္ကယ္ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုတာ သားအတြက္ေတာ့ တစ္ခါက ေျပာဖူးသလို….။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေန႕စဥ္ရက္ဆက္မွန္မွန္ စားသံုးခဲ့တဲ့ နံနက္စာ သက္သက္ပါပဲ အေဖရယ္…။
နိဂံုး
ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဖူးေပါ့အေဖရယ္..။ ေလာကမွာ အေဖလို႕ ေခၚႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေလးရွိတုန္း…။ အေဖ့ ေမြးေန႕မွာ..။ အမွတ္တရအေနနဲ႕..။ မက္ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ေလးေတြအေၾကာင္း တိုင္တည္ ရံုေလာက္ပါ…။ သားလို တိုင္တည္ခြင့္မရေတာ့တဲ့ သူေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလည္း ပါတာေပါ့ အေဖ ရယ္…။
P.S- HAPPY BIRTHDAY DAD!!!
Cateogry : Essay | 17 Commentsကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ သူမ (၄)
နိဒါန္း
တစ္ကယ္ေတာ့ သူမဟာ
ေၾကြမက်တတ္တဲ့ သစ္သီးတစ္လံုးမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး
သူကသာလွ်င္ ဆြဲင္အားမဲ့ခဲ့တဲ့ ကမာၻေျမျပင္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တာပါ…။
BLACK DREAM
“Oh think twice, its another day for You and me in paradise”
“ဟဲလို…။ ေမ လား…?”
“ဟုတ္တယ္ ေမာင္…။”
“အဲ့…။ ထူးထူးဆန္းဆန္း ဖုန္းေတြ ဘာေတြေတာင္ ဆက္လို႕ပါလား..? ၾကည့္ရတာ ေကာင္မေလး ေတာ္ေတာ္လြမ္းေနတယ္ထင္တယ္…။ ဟဲ ဟဲ”
“အဟင္း..။ အဲ့ဒါလဲ ပါပါတယ္ ေမာင္ရယ္…။”
“ေနပါဦး အဲ့ဒါလည္း ပါပါတယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဘာအေၾကာင္းရွိ ေနေသးလုိ႕လဲ…?”
“ဟုတ္တယ္ ေမာင္…။ ေမ….။ ေမာင့္ကို အေရးႀကီးတာ ေျပာစရာရွိလို႕ ဆက္လိုက္တာ…။ ေမာင္အခ်ိန္ ရတယ္မလား..? ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာလို႕ ရတယ္မလား ေမာင္…?”
“အင္း…။ ေနဦး..။ အခုက ရံုးမွာ…။ ခဏေနရင္ေတာ့ အိမ္ျပန္မယ္ေလ..။ ေမ အဆင္ေျပမယ္ဆို ၇ နာရီေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ဆက္လို႕ရမလား..။ ေမာင္ ဒီမွာက ေလာေလာဆယ္ အလုပ္ေလးေတြ လက္စသတ္စရာရွိေနလုိ႕…။”
“အိုေက ေမာင္…။ ဒါဆို ေမ ည ၇ နာရီ က်ရင္ ေခၚလုိက္မယ္…။”
“အိုေကဗ်ာ..။ ေစာင့္ေနမယ္…။”
“ေမာင္…..။”
“ဟင္…? ဘာလဲ… ေမ…? ဘာေျပာစရာ ရွိေသးလို႕လဲ…?”
“ဘယ္လိုအေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္ ဘယ္လိုအက်ိဳးဆက္ေတြပဲ ျဖစ္လာခဲ့ ျဖစ္လာခဲ့…။ ေမာင့္ကုိ ေမ အျမဲခ်စ္ေနမယ္ဆိုတာကုိ ယံုေပးပါေနာ္ ေမာင္….။”
“အဲ..။ ဟဲလို…?”
တီ…။ တီ….။ တီ….။ တီ…။ တစ္ဘက္က ဖုန္းခ်သြားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္…။
အခန္း (၁)
ဦးေႏွာက္သည္
ဘ၀အား စစ္ကူေပးေသာအခါတြင္
ႏွလံုးသားသည္ ကားစင္တက္ရေလသည္..။
BLACK DREAM
တစ္ခ်က္ခ်က္ ျမည္ေနေသာ နံရံေပၚက နာရီကိုၾကည့္ရင္း ေမႏွင္းစက္ တစ္ေယာက္ အေတြးစစ္မ်က္ႏွာျပင္မွာ သက္ျပင္းေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ က်ဆံုး လွ်က္ ရွိပါတယ္။ အဆက္စပ္မရွိေသာ အေတြးစအခ်ိဳ႕..။ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္နဲ႕ အနာဂတ္ ဆုိတဲ့ ကာလသံုးပါးၾကား အေျပးအလႊား စစ္ကစား လွ်က္ ရွိေနပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးလိုအပ္ပါသလဲ…? ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳး ရွိသင့္ပါသလဲ..? သူမမွာေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႏွစ္ခုရွိသည္…။ ပထမတစ္ခုက ဦးေႏွာက္နဲ႕ယွဥ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္..။ ဒုတိယက ႏွလံုးသားနဲ႕ယွဥ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္။ ထိုသို႕ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွစ္ခု ထိပ္တိုက္ ရင္ဆိုင္ၾကေသာ အခ်ိန္တြင္မူ…။
လူတို႕သည္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ မိမိကုိယ္တိုင္ ဘာမွန္းမသိေသာ အရာမ်ားအား အရူးအမူး လိုခ်င္ ေတာင့္တတတ္ေလ့ရွိကာ…။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ထိုဘာမွန္းမသိေသးေသာ အလံုးစံု ၿပီးျပည့္စုံမွဳအားရရွိ ရန္အတြက္…။ မိမိတြင္ ပိုင္ဆိုင္ ရရွိၿပီးျဖစ္သည့္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ ပိုင္ဆုိင္မွဳမ်ားကိုပင္ ရူးမိုက္ စြာ စြန္႕လႊတ္တတ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္..။ သူမလည္း ထိုနည္းတူပင္…။ ၿပီးျပည့္စံုေသာ ဘ၀ဆိုသည္မွာ မည္သို႕ေသာ အရာမွန္းမသိသည့္တိုင္ ထိုၿပီး ျပည့္စံုေသာ ဘ၀အား ရရွိပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ သူမ စြန္႕လႊတ္ခဲ့ရသည့္ ပမာဏမွာ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အေတာ္ပင္ မ်ားျပားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သူမ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာကပင္ ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ နားလည္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္…။
သူမေမြးဖြားခဲ့ေသာ အမိေျမ…။ သူမခ်စ္ေသာ မိသားစု…။ သူမခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား…။ ပတ္၀န္းက်င္..။ ရိုးရာ..။ ယဥ္ေက်းမွဳ…။ ဓေလ့ထံုးစံ…။ ေႏြးေထြးမွဳ…။ ေမတၱာတရား…။ ယုတ္စြအဆံုး ေထာင္ျမင္လို႕ စြန္႕လႊတ္လိုက္ရေသာ ရာတန္အခ်ိဳ႕…။ ထားပါေလ…။ ေရႊျပည္ေတာ္ကား ေမွ်ာ္တိုင္း ေ၀းေနေသးသေလာက္ ဒီတစ္ခါ သူမထပ္မံစြန္႕လႊတ္ဖုိ႕ ျဖစ္လာသည့္အရာကေတာ့ သူမ၏ ၀ိဥာဥ္တို႕ ရွင္သန္ အျမစ္တြယ္ရာ သူမ၏ ႏုလံုးသား အလွည့္ ျဖစ္လာခဲ့ေလၿပီ…။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ သူမသည္ ႏုလံုးသားမဲ့သူ တစ္ဦးမဟုတ္ပါ။ ထို႕အတူ။ ေမြးရာပါ ဦးေႏွာက္တစ္လံုး လဲ သူမတြင္ ပါရွိခဲ့ေလသည္။
Cateogry : Essay | 39 Commentsရိုးမ ဆည္းဆာ
နိဒါန္း
Check Mate သည္ စစ္တုရင္ကစား၀ိုင္းတစ္ခုအတြက္ ဇာတ္သိမ္းကကြက္ တစ္ခုျဖစ္သည္ဟု သင္အဆိုျပဳမည္ဆိုပါက..။ Check Mate ဟူေသာ စကားလံုးသည္ ထိုစကားလံုးျဖစ္ေပၚလာဖုိ႕ရန္အတြက္ က်ဆံုးသြားခဲ့သည့္ မ်ားစြာေသာ စစ္တုရင္ တပ္သားမ်ားအားလံုးအား စစ္တုရင္ဘာသာ စကား ျဖင့္ ” အေလးျပဳ” ဟု အမိန္႕ေပးျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သူ ျပန္ေျပာျဖစ္မွာ ေသခ်ာေပသည္…။
အခန္း (၁)
“Love All…”
သူေရာ…။ ေစာအယ္ဒိုေရာ…။ အသံလာရာဆီသို႕ ျပိဳင္တူလွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္…။
ဆည္းဆာသည္ အေနာက္ဘက္ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းတြင္ အဆံုးမရွိေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အား ေရးသားေနသည့္ႏွယ္…။ တစ္ခ်က္ခ်က္ ေတာင္ကုန္းေပၚ ကို ျဖတ္သန္းတိုက္ခိုက္လိုက္ေသာ ေလႏွေအးတစ္ခ်ိဳ႕သည္ မၾကာခဏ ခိုးခိုးခ်လိုက္ေသာ သူ႕ရဲ႕သက္ျပင္းအခ်ိဳ႕အား အဆံုးအစမဲ့ေသာ အနႏၱ စၾကာ၀ဌာဆီသို႕ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္သြားၾကေလသည္…။
” ဗိုလ္လံု…။ သက္ျပင္းေတြ ခ်လွခ်ည္လားဗ်…။ ပစၥဳပၸန္ တည့္တည့္အေပၚမွာပဲ အာရံုထားရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ..။ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္တစ္ခုမွာပဲ အာရံုထားပါ ဗိုလ္လံု..။ အရာအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာရွိတဲ့ လက္တစံုထဲနဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္ကို ဘုရား သခင္က ေပးမထားပါဘူး…။” ေၾသာ…။ သူ႕သက္ျပင္းေတြကို သူၾကားသြားသည္ပဲ…။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ သင့္ရဲ႕ သက္ျပင္းသံမ်ားကိုပင္ သင္လံုျခံဳစြာ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ ေၾကာင္း သင္သိထားႏွင့္ သင့္ပါသည္။
“ခင္ဗ်ားေျပာတာ မွန္ပါတယ္ဗ်ာ…” ျပံဳးရင္း ျပန္ေျဖလိုက္ေသာ သူ႕ရဲ႕ စကားအဆံုးမွာ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ျပံဳးလွ်က္ ၾကည့္ ႏွင့္ေနၿပီးသား ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္..။
ျမင္ကြင္းသည္ ဖုန္အနဲငယ္ထေနေသာေၾကာင့္ မသဲကြဲေပ။ ဖုန္တို႕သည္ လူတို႕၏ျမင္ကြင္းအား နံရံတစ္ခုကဲ့သို႕ လံုး၀ ကြယ္ ေပ်ာက္သြားေအာင္ ကာ ကြယ္ႏိုင္ျခင္းမရွိသည့္တိုင္ အနဲႏွင့္အမ်ားဆိုသလိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အျမင္အာရံုမ်ားကို ေ၀၀ါးသြားေစသည္ မွာေတာ့ ေသခ်ာလွေပသည္…။ သို႕ေသာ္ ထိုမွဳန္၀ါး၀ါး ဖုန္ေတြၾကားထဲ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လက္ကနဲ လက္ကနဲ ျဖစ္သြားေသာ အရာအခ်ိဳ႕ တက္ၾကြ လန္းဆန္းစြာ လွဳပ္ရွားေနၾက သည္ကို သင္သတိထားမိပါက ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါတယ္…။
ဟုတ္ပါတယ္..။ တစ္ေန႕တာကို ႏွဳတ္ဆက္ကာနီး ေနမင္းဆီမွ အလင္းတန္းတို႕သည္ အကၤ်ီခြ်တ္ထားလို႕ ေခြ်းတျပိဳက္ျပိဳက္က်ေနေသာ ပိုက္ေက်ာ္ ျခင္းခတ္ေနၾကသည့္ ႏွစ္ဘက္ေသာ အသင္းသားတို႕၏ ခႏၶာ ကိုယ္ေပၚသို႕ က်ေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ ထိုကဲ့သို႕ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ လက္ကနဲ လက္နဲ ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္အတူ သူ ကစားကြက္ေျပာင္းလုိက္သည္…။ နယ္ရုပ္တစ္ေကာင္ကို ေရွ႕သို႕တစ္ကြက္တက္လိုက္ျခင္းျဖင့္ သူရဲ႕ တိုက္စစ္အဟုန္ ကို ပိုမိုျမွင့္တင္ဖို႕ လွဳပ္ရွားလိုက္ပါတယ္..။
အခန္း (၂)
“ေစာအယ္ဒို..။ ခင္ဗ်ားက ကရင္ျဖစ္ၿပီး ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ ရွမ္းထဲ ေရာက္ေနရတာလဲ..?”
“ဒါ အထူးအဆန္းတစ္ခုလား ဗိုလ္လံု..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ တိုင္းရင္းသားေတြေလ…။ ဒီအမိႏိုင္ငံၾကီးမွာ အတူတကြေပါက္ဖြား ၾကီးျပင္းခဲ့ၾကတဲ့သူေတြ ပဲ မဟုတ္ဖူးလား…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိခင္ၾကီးရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လြတ္လပ္စြာ လွဳပ္ရွား ေနထိုင္ခြင့္မရွိႏိုင္ဖူးလား..? လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ ၾကိဳးစားပိုင္ခြင့္မရွိဖူးလား..? လြတ္လပ္စြာ ရဲရင့္က်ဆံုး ႏိုင္ခြင့္မရွိဘူးလား ဗိုလ္လံု…? “
” မွန္ပါတယ္..။ ဒါကို ကြ်န္ေတာ္မျငင္းပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႕…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိခင္ၾကီးရဲ႕ ရင္ခြင္ၾကီးထဲကေန စြန္႕ခြာသြားမွာကို စိုးရိမ္မိတာ ေတာ့ အမွန္ပဲ ေစာအယ္ဒို..”
ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒီတစ္ခါ သက္ျပင္းခိုးခ်သူမွာ သူမျဖစ္ႏိုင္ေပ..။
” Hope…. Two!”
“ဗိုလ္လံု႕ လူေတြ တယ္စြာသကိုးဗ်…။ ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္ေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႕ထဲမွာဆို တကယ့္ နာမည္ၾကီးေတြဗ်…။ သူတို႕ ရွာတိုက္တဲ့ အရက္ပု လင္းနဲ႕ ေဆးလိပ္ဘူးေတြ ကြ်န္ေတာ္ ေသာက္ခဲ့ရတာ မနဲလွဖူး..။ ဟား..ဟား “
” ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိတာ တစ္ခုရွိတယ္ ေစာအယ္ဒို…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္က လူေတြက ဒီပြဲကို အားကစားတစ္ခုအေနနဲ႕ ယွဥ္ျပိဳင္ေနတယ္..။ ဒါေပ မယ့္ ခင္ဗ်ား လူေတြက တိုက္ပြဲတစ္ခုကို တိုက္ခိုက္ေနသလို ကစားေနတယ္..။ ဒါဟာ သူတို႕အတြက္ ဖိအားကို ပိုမိုျဖစ္ေပၚၿပီး အေရးနိမ့္ဖို႕အတြက္ အခြင့္အလမ္းကို လက္ကမ္းၾကိဳေနသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္…။”
Cateogry : Essay | 15 Commentsျမစ္
အခန္း (၁)
ေလႏွင္ရာလြင့္ရလို႕
ေၾကကြဲရတဲ့အထဲမွာ
ဘယ္တုန္းကမွ
ရြက္ေလွေတြ မပါခဲ့ဘူး…။
BLACK DREAM
သူ႕ရဲ႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ မထင္မွတ္တဲ့အရာေတြ မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မၾကာခဏဆိုသလို ၾကံဳေတြ႕ရတတ္တာ သူ႕အတြက္ အထူးအဆန္း တစ္ခုမဟုတ္ခဲ့တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ…။ အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြထူေျပာပါတယ္ဆိုတဲ့ ဘ၀ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းေတြေပၚကို ငယ္ရြယ္စဥ္အခ်ိန္ ကတည္းက စတင္ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့သူမို႕…။ အခုလို ႏွစ္ကာလ ၾကာရွည္လာၿပီျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕အတြက္ အရာရာဟာ ေနသားက်ေနခဲ့ၿပီ ျဖစ္ ပါတယ္…။ ကိုယ္ပိုင္ ရင္ဆိုင္မွဳ…။ ကိုယ္ပိုင္ သံုးသပ္ခ်က္…။ ကိုယ္ပိုင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ သူေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရာ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ သူ႕ေနာက္က အရိပ္ေတြလို မ်က္ေျခမျပတ္ လိုက္ပါခဲ့ပါတယ္…။ တကယ္ဆို….။ သူေလွ်ာက္လွမ္းရာ ဘ၀ခရီးလမ္းဟာ အမ်ားသူငွာေတြထက္ အခ်ိဳးအေကြ႕ အေျပာင္းအလဲေတြက မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပိုမိုမ်ားျပားလွပါတယ္…။ သာမန္လူေတြ ၾကံဳေတြ႕ေနၾက…။ ၾကီးမားပါတယ္ဆိုတဲ့ ျပႆနာ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူ႕အတြက္ေတာ့ အျပံဳးမပ်က္ေစခဲ့တာ အမွန္ပါပဲ…။
အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြမ်ားလွတဲ့ ဘ၀ျမစ္ေၾကာင္းေတြၾကား အခုဆိုရင္ သူ႕ဘ၀ ရြက္ေလွကို ဟန္ခ်က္ညီညီ ထိမ္းတတ္ခဲ့ပါၿပီ…။ သူျဖတ္သန္းရာ ျမစ္ ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္…။ တစ္ညိမ့္ညိမ့္တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေလႏုေအးေတြကို ခံစားရင္း ရြက္လႊင့္ခဲ့ဖူးသလို…။ ရိုက္ခ်က္ျပင္းျပင္း မုန္တိုင္းေတြရဲ႕ ၾကားထဲမွာလည္း သူတင္ ကိုယ္တင္ ရြက္လႊင့္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္…။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ လူအခ်ိဳ႕သူ႕ရြက္ေလွေလး အေပၚတက္လာၿပီး သူနဲ႕အတူ ခရီးၾကံဳ လိုက္ပါခဲ့ၾကတယ္…။ မၾကာခဏဆိုသလို လိုရာေရာက္သြားတဲ့ လမ္းၾကံဳအခ်ိဳ႕ သူ႕ရြက္ေလွေလးေပၚက ျပန္လည္ထြက္ခြာသြာၾကတယ္…။ အခ်ိဳ႕က လက္ျပႏွဳတ္ဆက္သြားတယ္..။ အခ်ိဳ႕က ေက်ာခိုင္းစြန္႕ခြာသြားတယ္…။ အင္း…။ အခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ပင္ လမ္းတစ္၀က္မွာ ကန္ခ်ခဲ့ဖူးတယ္။
သူ ရြက္လႊင့္ရာ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ မၾကာခဏဆိုသလို သူ႕ဘ၀ရဲ႕ ရြက္ေလွေလးကို ခဏတာ နားခိုဖို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ ေရွ႕ဆက္သြားရမယ့္ ခရီး အတြက္ လိုအပ္တာေတြ ျဖည့္ဆည္းဖို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ ေနာက္ဆံုး ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ အထီးက်န္ခဲ့တဲ့ သူ႕၀ိဥာဥ္ကို အနားေပးဖို႕အတြက္ပဲ ျဖစ္ ျဖစ္ ဆိပ္ကမ္းအခ်ိဳ႕မွာ ဆိုက္ကပ္ခဲ့ဖူးတယ္….။ အခ်ိဳ႕ဆိပ္ကမ္းေတြက သူ႕ရြက္ေလွေလးကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ၾကိဳဆိုၾကတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိပ္ကမ္း ေတြကေတာ့ လူစိမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ သူ႕ကို ႏုလံုးသားအစိမ္းေတြနဲ႕ ၾကည့္ၾကတယ္…။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ဆိပ္ကမ္းေတြၾကေတာ့လဲ မသိလိုက္ မသိ ဖာသာ…။ သူတို႕နဲ႕ မဆိုင္သလို…။ အင္း…။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ပါေစ..။ ေက်းဇူးတင္စရာေလးတစ္ခုကေတာ့ ဘယ္ဆိပ္ကမ္းကမွ သူ႕ကို ခါးခါးသီးသီး ႏွင္မထုတ္ခဲ့ၾကဖူးဘူး..။
အခန္း (၂)
တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ
ပုဇြန္ေခါင္းတစ္ခုေပါ့
လူေတြယိုသမွ် အညစ္အေၾကးအားလံုး
သူ႕ေခါင္းထဲမွာပဲ စုခဲ့ေလရဲ႕…။
BLACK DREAM
သူရြက္လႊင့္ရာ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ သူ႕အတြက္ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ အေတြ႕အၾကံဳေတြကို ရွဴရွိဳက္ခြင့္ရခဲ့တယ္…။ ဘ၀ဆိုတဲ့အရာက လူေတြ ကို ဒုကၡေပးေနတာလား…။ လူေတြက ဘ၀ဆိုတဲ့အရာကို ခုတုံးလုပ္အသံုးခ်ေနၾကတာလားဆိုတာကိုသူ အတိအက်ၾကီးမဟုတ္ေတာင္ အၾကမ္းဖ်ဥ္း ေလာက္ ေလ့လာႏိုင္ခဲ့တယ္…။ သူျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႕ ခ်ိန္ထိုးသံုးသပ္မိတယ္…။ လူေတြဟာ သူတို႕လိုခ်င္တာေတြကို ရရွိပိုင္ဆိုၿပီးတဲ့ ေနာက္ မလုိအပ္ေတာ့တဲ့ အမုန္းေတြ…။ အာဃာတေတြ…။ ေလာဘေတြ…။ ေဒါသေတြ…။ ေမာဟေတြကို အညစ္အေက်း စြန္႕ျပစ္ပစၥည္းတစ္ခု အျဖစ္အသြင္ေျပာင္းကာ ဘ၀ဆိုတဲ့ ျမစ္ျပင္ထဲကို စည္းမရွိ၊ ကမ္းမရွိ စြန္႕ျပစ္ခဲ့ၾကတယ္…။ ပထမ…။ မ်က္ႏွာလႊဲတယ္…။ ေနာက္ သူတို႕ အရွဳပ္ထုပ္ကို ဘ၀ဆိုတဲ့ျမစ္ျပင္ေပၚ သြန္ခ်စြန္႕ျပစ္တယ္…။ ဒီလိုနဲ႕….။ လူေပါင္းမ်ားစြာ….။ အညစ္အေၾကးေပါင္းမ်ားစြာ…။ မ်က္ရည္ေပါင္းမ်ား စြာ….။ ဒီျမစ္ျပင္မွ အဆိပ္မသင့္ ဘယ္သူသင့္မလဲ…။
Cateogry : Essay | 14 Comments