Black Dream » Article http://www.blackdream21.com About Your Dreams & About My Dreams... Sat, 31 Dec 2011 05:41:39 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 ၁၀ နှစ်ကြာသော ခရီးတစ်ခု… http://www.blackdream21.com/2011/10/12/%e1%81%81%e1%81%80-%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%af/ http://www.blackdream21.com/2011/10/12/%e1%81%81%e1%81%80-%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%af/#comments Wed, 12 Oct 2011 18:47:23 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1462 မနေ့က ကျွန်တော့် မိသားစုနဲ့ အတူ ခရီးလေး တစ်ခုထွက်ဖြစ်ပါတယ်…။ သာမန်ခရီးလေး တစ်ခုပါပဲ…။ ကျွန်တော့် အဖေရဲ့ အလုပ်ကိစ္စအတွက် နေပြည်တော် ကိုလာခဲ့ ကြခြင်းဖြစ်ပါတယ်…။ သာမန်အားဖြင့် ကြည့်ရင်တော့ ဘာမှ ထူးထူး ခြားခြားမရှိလှပါဘူး…။ ဒါပေမယ့် သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင် တော့ ဒီခရီးလေးဟာ ကျွန်တော့်အတွက် အလွန်ထူးခြားပါတယ်…။

တစ်ခြားကြောင့်တော့မဟုတ်ပါဘူး..။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစု အတူတူ ခရီးမသွားခဲ့ကြတာဆိုရင် အခုဆိုရင် ၁၀ နှစ်ကျော်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ပါတဲ့ ခရီးတွေမှာ ကျွန်တော့် ညီမလေးမပါ..။ ကျွန်တော့် ညီမပါတဲ့ ခရီးတွေမှာ ကျွန်တော် အဝေးရောက်နေတဲ့ အတွက် မပါနိုင်…။ ကျွန်တော့် ညီမနဲ့ အမေ ကျွန်တော့် ဆီကို လာကြတဲ့အခါ ကျွန်တော့် အဖေမအားလို့ မပါနိုင် စသဖြင့် တစ်ယောက်မဟုတ် တစ်ယောက် ဘက်ပဲ့နေခဲ့တာ အခုဆိုရင် ၁၀ နှစ်ကျော်ခဲ့ ပါပြီ…။

မနေ့က ညနေ ၁ နာရီလောက်မှာ ကျွန်တော့်အဖိုးနေတဲ့ မင်္ဂလာဒုံခြံကနေ ထွက်ခွာခဲ့ကြပါတယ်…။ ကျွန်တော်နဲ့အတူ Lady Black, Sister Black, Daddy Black, Mommy Black နဲ့ ကျွန်တော့် အချစ်တော် ကိုကြီးကျော်တို့ စုစုပေါင်း ၆ ယောက်ဖြစ်ပါတယ်…။ ဒီလို ခရီးမျိုး နောင် ဘယ်နှစ်နှစ်ကြာမှ ပြန်သွားဖြစ် မယ်ဆိုတာကို မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ကျွန်တော့် ဘဝအတွက်တော့ အမှတ်တရ ဖြစ်အောင် ခရီးစဉ်လေးတစ်ရှောက် ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းအတိုအစလေးတွေနဲ့ မိသားစု ဓာတ်ပုံလေးတွေကို တတ်နိုင်သလောက် ရိုက်ကူးမှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပါတယ်…။

မနေ့က တစ်နေကုန်နဲ့ …။ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဖေ့ရဲ့ အလုပ်တွေ ပြီးပြတ်သွားတဲ့ ဒီနေ့ ညနေမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ မိသားစု နေပြည်တော် ရေပန်း ပန်းခြံကို ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်..။ အဖေကတော့ တစ်နေကုန် အလုပ်ကိစ္စတွေ ပင်ပန်းတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူမလိုက်ပဲ ဟော်တယ်မှာပဲ ကျန်နေရစ်ခဲ့ပါတယ်။ သူကျန်နေခဲ့တာ ပိုကောင်းပါတယ်…။ သို့မဟုတ်ရင် ခဏနေ ကျွန်တော်ဆက်ရေးမယ့်အပိုင်းမှာ သူပါရင် ပွဲက ပိုရှုပ်သွားနိုင်ပါတယ်..။

အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် မြန်မာပြည် ပြန်ရောက်တာ ၁ နှစ်ကျော်သွားပါပြီ…။ အခုချိန်အထိ နေပြည်တော်ဆိုတာကို အိပ်မှုန်စုံမွှားနဲ့ အဝေးပြေးကားပေါ်က ကြည့်သွားရုံ၊ မြန်မာပြည် ပြန်ရောက်ရောက်ခြင်း အလုပ်တာဝန်နဲ့ သွားတဲ့အခေါက်မှာ ဝါးတီးဆွဲဖို့နဲ့ ကျန်းမာရေးသွားဖို့ အတွက် ခဏတာ ဝင်ရောက်ရုံလောက်သာ ကျွန်တော် ရောက်ခဲ့ဖူးပါသေးတယ်…။ ဒါဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ဆိုတဲ့ နေရာကို ရောက်ဖူး ခြင်းပါပဲ…။

ကျွန်တော် တစ်ချို့အချက်တွေကို သတိထားပြီး ကြည့်မိပါတယ်…။ ဪ …။ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ကြီးဆိုပါလား…။ လမ်းကြီးတွေက ကျယ်ပါတယ်…။ ဒါပေမယ့် ကတ္တရာလမ်းတွေမဟုတ်ပဲ ကွန်ကရစ်လမ်းတွေသာဖြစ်ပါတယ်…။ ညလုံးပေါက် လမ်းမီးတွေ တစ်လုံးမှ မကျွမ်းပဲ ထိန်ထိန်ငြီးလို့နေပါတယ်…။ ဪ…။ ဒီနေရာမှာ တိုင်စေ့ မီးတွေထွန်းမယ့်အစား …. တစ်တိုင်ကျော်စီသာ ထွန်း…။ ဒါမှမဟုတ် တစ်တိုင်ကို နှစ်လုံးထွန်းမယ့်အစား တစ်လုံးသာထွန်းပြီး..။ ပိုလျှံလာမယ့် လျှပ်စစ်တွေကို တိုင်းပြည်ရဲ့ တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ ကျေးလက်တွေကို ပေးလိုက်ရင် ပိုများကောင်းသွားလေမလား…။ အင်းပေါ့ဗျာ…။ မြို့တော် ကြီးဆိုတော့လည်း မြို့တော် အင်္ဂါရပ်နဲ့ ညီအောင် ဆောင်ရွက်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်မလားဗျာ…။

သဘောကျဖို့ကောင်းတာတစ်ခုကတော့ ရန်ကုန်မှာ လျှပ်စစ်သွယ်တန်းသလို ဓာတ်တိုင်တွေပေါ်မှာ ကြိုးတန်းပြီး သွယ်တာမျိုးမဟုတ်တော့ပဲ…။ ကျွန်တော့် ညီမ ပြောသလို လျှပ်စစ်မီးတွေက ကြိုးပျောက်အင်္ကျီ ကိုယ်စီနဲ့ ပေါ့ဗျာ…။ ဒါကတော့ တကယ်ကိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်စီမံချက်နဲ့ ပြောင်းလဲမှုပုံစံသစ်ပါပဲ..။

ကျွန်တော် ချီးကျူးလို့ သိပ်မဆုံးလိုက်ပါဘူး…။ မိုးတွေ သဲကြီးမဲကြီး ရွာချလာပါတယ်…။ လမ်းကြီးတွေက အကျယ်ကြီး…။ နီယွန်မီးသီးတွေက ထိန်ထိန်ညီးလို့ ….။ ဟွန်း…။ ဘာများ ဂရုစိုက်စရာရှိလို့လဲ…။

ဪ….။ သူလည်း ရန်ကုန်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံပုံရပါသည်…။ လမ်းကျယ်ကြီးတွေပေါ်မှာ ရေတွင် ခြေသလုံးလောက်အထိအောင် မြုပ်လို့…။ ဒါကတော့ တစ်ကယ်ကို မဖြစ်သင့်တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် သုံးသပ်မိပါတယ်…။ ဒီမြို့ကြီးကို တည်ထောင်တဲ့အချိန်ဟာ မြို့ပြလူနေမှုစနစ်၊ အင်ဂျင်နီယာ အတတ်ပညာ…။ နည်းပညာထွန်းကားတဲ့ ၂၁ ရာစုသစ်ကြီးမှာ ဖြစ်ပါတယ်…။ ရှိစေတော့ ရန်ကုန်မြို့ကြီး ရေးကြီးတာ မြို့တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အင်္ဂလိပ် ကောင်ကြီးတွေ အသုံးမကျလို့..။ အမျှော်အမြင်မရှိလို့…။ (မှတ်ချက်…။ ဒီလောက်အမျော်အမြင်မရှိတဲ့ လူကြီးတွေတည်ဆောက်သွားတာကို လက်ရှိ အာရှရဲ့ ကျားကြီးပါဆိုတဲ့ ဆင်ကျားပေါ နိုင်ငံကို တည်ဆောက်တုန်းက အတုယူရဆိုပဲ…။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်တော့ မမြင်ဖူးလိုက်ပါဘူး..။ သူများတွေပြောတာကို ကြားဖူးလို့ ပြန်ရွီးကြည့်တာပါ…။)

ဒီလို ၂၁ ရာစုနဲ့ ကမာ္ယ့တည်ဆောက်မှုအမြန်ဆုံး မြို့တော်အဖြစ် ဂရင်းနစ်စံချိန်တောင် ဝင်ခဲ့တဲ့ မြို့တော်သစ်ကြီးကတော့ ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူးပေါ့လေ..။ (မဆီမဆိုင် အဆိုတော် နေရဲမာန် အခု ဘာအခွေကို ဘယ်အဆိုတော်တွေနဲ့တွဲပြီး..။ မော်ဒယ်ဘယ်နှစ်ယောက်လောက်နဲ့များ တွဲရိုက်ဖို့ လုပ်နေသလဲလို့ တွေးမိပါသေးတယ်…။ ဘာမှမဆိုင်ဘူးနော်…။ ဟုတ်တယ်မလား..? ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ…။ ဘာမှမဆိုင် ပါဘူး…။)

နေပြည်တော်မှာ လမ်းကြီးတွေကျယ်တာရယ်..။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူနေရပ်ကွက်များနဲ့ စားသောက်ဆိုင်များ…၊ ရှော့ပင်းစင်တာကြီးများ ရှိတဲ့နေရာတွေ ရယ်ကလွဲပြီး ကျန်တဲ့နေရာတွေက ထင်သလောက်မစီကားသေးတာတော့ တွေ့ရပါတယ်…။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒါတွေကနောက်ထပ် အများကြီးစောင့်စရာ မလိုပဲ ၅ နှစ်လောက်ဆို သူ့အထိုက်အလျှောက်တော့ စည်ကားလာလိ့မ်မယ်လို့ထင်ပါတယ်…။ ဘယ်နေရာလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် မခေါ်တတ်ပေမယ့် (မခေါ်တတ်ဆို နေပြည်တော်က မြို့နာမည်တွေကို မှတ်ရတာ…။ ပုဂံခေတ်နဲ့ ကုန်းဘောင်ခေတ်တစ်လျှောက်လုံး အာဂုံဆောင်ခဲ့တဲ့ မြို့နာမည်တွေထက် ပိုပြီး လျှာခေါက်လှပါတယ်…။) ကျွန်တော် သဘောကျတဲ့ နေရာလေးတစ်ခုတော့ တွေ့ခဲ့ပါတယ်..။ မေးကြည့်တော့ ဝန်ထမ်းအိမ်ယာတွေလို့ ပြောပါတယ်..။ ဝန်ထမ်း အိမ်ယာတွေကို သဘောကျတာမဟုတ်ပါဘူး..။ အဲ့ဒီ့ပါတ်ဝန်းကျင်လေးကို သဘောကျတာပါ…။ ရေကန် ခပ်ကြီးကြီးလေးတစ်ခုရှိပါတယ်..။ တစ်ဘက်ကမ်းမှာတော့ ဝန်ထမ်းအိမ်ယာတွေ ဖြစ်ပြီး…။ ဒီဘက်အခြမ်း( ကားလမ်းဘက်အခြမ်း) မှာတော့ ကွန်ကရစ် အုတ်ခုံလေးတွေ သေသေချာချာ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့…။ ကျွန်တော်တွေးကြည့်မိတယ်…။ နောင်အနှစ် ၂၀ လောက်မှာ ဒီနေရာလေးဟာ နေပြည်တော် မြို့တော်သစ်ကြီးရဲ့ အင်းယားကန်ဘောင် လေးများ ဖြစ်လာလေမလား…။ အင်း….။ ရာဇဝင်ကြီးခဲ့တဲ့…။ အင်းယားရဲ့ သမိုင်းကိုတော့ ဘယ်မှီနိုင်ပါ့မလဲ…။ သို့ပေမယ့်လဲပေါ့လေ…။

နေပြည်တော်သည်…။ နေတော်တော်ပူပါသည်…။

လမ်းဘေးဝဲယာနဲ့ လမ်းလယ်ကျွန်းတွေမှာတော့ နှစ်ရှည်စီမံကိန်းနဲ့ သစ်ပင်များ စနစ်တကျစိုက်ပျိုးထားပါတယ်..။ မနေ့တစ်နေ့ကမှ စိုက်ထားတာ ဖြစ်တဲ့အတွက မနက်ဖြန်နဲ့ သဘက်ခါမှာတော့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အရိပ်မရနိုင်သေးပါဘူး….။ ဒါပေမယ့် နောက်ထပ် မျိုးဆက် တစ်ခု…။ နောက်….။ နှစ်ခုနဲ့ နောက် ….။ ကြာလာတဲ့အခါမှာတော့ ဒီနေရာများသည်လည်း နေပြည်တော်ကြီး၏ ခရေပင်လမ်းခွဲလေးများ ဖြစ်လာနိုင်မလားဟု ကျွန်တော် စိတ်ကူး ယဉ်ကြည့်မိပါတယ်..။

ကျွန်တော် တစ်ခုတော့ စဉ်းစားမိတယ်…။ ကျွန်တော်ဉာဏ်လေးတစ်ထွာတစ်မိုက်နဲ့ ကြားဖူးနားဝရှိသမျှ မြို့တော်တို့ဟူသည် ပင်လယ်ထွက်ပေါက်ရှိသော နေရာသာဖြစ်သင့်ပေသည်…။ လာအို မြို့တော် ဗီယန်ကျင်းသည် ပင်လယ်ထွက်ပေါက်မရှိပေ..။ အဘယ့် ကြောင့်ဆိုသော် သူ့နိုင်ငံတစ်ခုလုံးသည် ကုန်းတွင်းပိတ်နိုင်ငံ ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်…။ ကုန်စည် စီးဆင်းမှု …။ နိုင်ငံတကာရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှု …။ အစရှိသည့် တိုင်းပြည်၏ အကျိုးစီးပွားကို ဖော်ဆောင်ရာတွင် ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်းသည်….။ လေယာဉ်များထက်ပင် ပို၍ အရေးပါပေသည်..။ အဘယ့် ကြောင့်ဆိုသော တိုင်းပြည်၏ အဓိကထွက်ကုန်များဖြစ်သော သစ်များ၊ ဆန်များ၊ ရေနံများအား လေယာဉ်ပျံဖြင့် စင်းလုံးတိုက်သယ်သွားသည်ဟု ကျွန်တော် မကြားဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်…။ ကျွန်တော် အ ၍ လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်…။ သဘောပေါ်သို့ ကုန်ပစ္စည်းတင်ပို့ ဖို့အတွက် နေပြည်တော်သို့ လာကာ စာရွက်စာတမ်းကိစ္စ လုပ်လိုက်…။ ရန်ကုန်သို့ ပြန်ပြေးကာ သငေ်္ဘာကြီးမထွက်ပါနဲ့ ဦးဗျို့ဟု အော်လိုက် လုပ်ရသော အလုပ်သည် ကုန်စည်စီးဆင်းမှုအဟုန်ကို မည်သို့ မြန်စေမည် ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော့ ဖြုတ်ဦီးနှောက်သည် မစဉ်းစားနိုင်ပေ…။

ကျွန်တော်သည် အမေရိကားသို့ မရောက်ဖူးပေ…။ ရောက်ဖူးဖို့နေနေသာသာ…။ အခု မြန်မာလိုရေးရာမှာပင် အမေရိကားလို့ ရေးရမလား…။ အမေရိကန် လို့ရေးရမလား…။ မဝေခွဲနိုင်ပေ…။ သို့သော် ကျွန်တော် ထပ်စဉ်းစားမိတာ တစ်ခုရှိသည်…။ ကျွန်တော်သည် ရန်ကုန်မှာမွေး ရန်ကုန်မှာကြီးကာ…။ မြန်မာနိုင်ငံ ၏ မြို့တော်သည် ရန်ကုန်မြို့ ဖြစ်ပါသည်ဟု နှုတ်တိုက် ရွတ်ဆိုခဲ့ဖူးသော ချာတိတ်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်..။ ထို့ကြောင့် အခု အရှင်မွေး နေ့ခြင်းကြီးလာသော မြို့တော်သစ်ကြီးနှင့် ကျွန်တော်ချစ်သော ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီးကို ချိန်ထိုးသုံးသပ်ကြည့်သည်…။ အရာတော်တော်များများကို ချိန်ထိုး သုံးသပ်၍ မရကြောင်းတွေ့ရသည်…။ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ ပက်ပက်စက်စက် သာသည်ကိုသာ ကျွန်တော်သိသည်…။ ကျွန်တော် သေသေချာချာ သုံးသပ်မိတာ တစ်ခုတော့ ရှိသည်…။ ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီးသည် အမေရိကားရှိ နယူးယော့် မြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်ပြီး…။ အခုမြို့တော်သစ်ကြီးသည် ဝါရှင်တန် ဒီစီ ဖြစ်နိုင်ပေသည်…။ အကြောင်းအရင်းကိုတော့ ကျွန်တော် မပြောလိုတော့ပေ…။

ကျွန်တော် တွေးမိ….။ ငေးမိသလောက် နေပြည်တော်မြို့သစ်ကြီး၏ အကြောင်းသည် ဒီလောက်သာဖြစ်သည်…။ ကျွန်တော်တို့ ရေပန်း ပန်းခြံထဲသို့ ပြန်သွား ကြပါမည်…။

သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့ညဖြစ်သော ကြောင့်အလွန်စည်ကားပါသည်…။ အရက် ဘီယာများလည်း အခါကြီးရက်ကြီး ပီပီ တော်တော်ရောင်းကောင်းပုံ ရပါသည်…။ မြို့တော်ကြီးက အဆင့်မြင့်ပါသည်…။ အစီအရင်က ခမ်းနားပါသည်…။ ထို့ကြောင့်ပို၍ ခမ်းနားသွားအောင် မခမ်းနားသေးသော လူငယ်တစ်ဖွဲ့ ခမ်းခမ်းနားနားဖြစ်အောင် နေတတ်ဖို့ လက်ပြန် နှစ်ချက်ဆင့်အုပ်ကာ ဆုံးမခဲ့ခြင်းဖြင့် ကျွန်တော်သည် နိုင်ငံကြီးသား တစ်ယောက်ပီသစွာ တိုင်းပြည်နှင့် လူမျိုး၏ အကျိုးစီးပွားကို ရေးရှု၍ ပြည်သူ့တာဝန် ကျေလိုက်ခြင်းဖြင့် နေပြည်တော် ခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပါသည်…။

မနက်ဖြန် ရန်ကုန်ပြန်မည် ဖြစ်ပြီး…။ သဘက်ခါတွင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို သွားရောက်ဖြေဆိုမည်ဖြစ်ပါသည်..။

လောလောဆယ်တွင်မူ ကျွန်တော့်၏ Lady Black ကျွန်တော့်အား အကြီးအကျယ် စိတ်ဆိုးကာ ဖြင့် ခွေခေါက်ထိုးအိပ်နေပါသည်…။ ထိုကဲ့သို့ မိန်းမ စိတ်ကောက်နေသောကြောင့်သာ ကျွန်တော့်၏ လေကြောကို ဒီမျှလောက်နှင့် ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် မျက်စိကိုက်စ ပြုကုန်ပြီဖြစ်သော စာဖတ်ပရိတ်သတ် အပေါင်းတို့ Lady Black အား ကျေးဇူးတင်ကြလေကုန်သောဝ်….။

P.S- အောက်မှာ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် ကျွန်တော်ရိုက်လာခဲ့တဲ့ အချို့ပုံလေးတွေနဲ့ ရေပန်း ပန်းခြံထဲက Video File လေးနှစ်ခုကို ရွှေပြည်ကြီးနဲ့ ဝေးနေသူများ ခံစားနိုင်ဖို့အတွက် ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်….။  ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့လေး တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ…။ (ကျွန်တော်ကတော့ Lady Black ကို ချော့ရပေဦီးမည်…။)

 2011 Thadin Gyut, Nay Pyi Taw Part -1

 2011 Thadin Gyut, Nay Pyi Taw Part -2

]]> http://www.blackdream21.com/2011/10/12/%e1%81%81%e1%81%80-%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ac%e1%80%9e%e1%80%b1%e1%80%ac-%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%af/feed/ 7 Starting With Myanmar Unicode http://www.blackdream21.com/2011/09/21/myanmar-unicode/ http://www.blackdream21.com/2011/09/21/myanmar-unicode/#comments Wed, 21 Sep 2011 05:06:42 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1351 Myanmar 3 Unicode

Unicode ကိုစပြီးသုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်…။ အမျိုးအစားတွေကများတော့ ဘယ်ဟာကို သုံးရမလဲတော့ မစဥ်းစားမိသေးပါဘူး။ စသုံးမယ်ဆိုပြီး စာရိုက် ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတင် ကွဲပြားမှု တော်တော်များများကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ ဇောဂျီနဲ့ မတူပဲ စာရိုက်ရတာ ပိုပြီးစနစ်ကျလာပါတယ်။ အခုမှ စရိုက်ကြည့်ရတဲ့အတွက် လက်က သိပ်တော့ အရှိန်မရသေးတာ အမှန်ပါပဲ..။ နောက်ပိုင်းတော့ အစဥ်ပြေသွားမယ်ထင်ပါတယ်…။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် အမှန် တစ်ကယ် စပြီးသုံးသင့်တဲ့ အချိန်ကို ရောက်လာပြီလို့ ယူဆတဲ့အတွက် စသုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်..။ အခု ဒီပထမဆုံး အပိုဒ်ကို Myanmar 3 နဲ့ ရေး ထားပါတယ်…။ နောက်တစ်ပိုဒ်ကို နောက်တစ်မျိုးနဲ့ ရေးြပါမယ်…။ ဒါမှ ဘယ်အမျိုးအစားက ပိုလှလဲ…။ ရိုက်ရတာ ပိုအဆင်ပြေလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ထဲသာမက စာဖတ်သူတွေလည်း ယှဥ်ထိုးသုံးသပ်ကြည့်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်..။

Ayar Unicode

ဒီ​တစ်​ခါ​က​ Ayar​ ​အ​လှည့်​ပါ​။​ ​ဘာ​ကွာ​သွား​မ​လဲ​ဆိုတာ​ ​သ​တိ​ထား​ရိုက်​ေန​ ​ပါ​တယ်​။​ ​အ​ခု​ရိုက်​ြပီး​ ​သ​ေလာက်​ေတာ့​ Myanmar 3 က​သာ​ပါ​တယ်​။​ ​ကျွန်​ေတာ်​ ​အ​ခု​ ​ရိုက်​ြကည့်​ေန​တာ​ ​အ​ဆင်​မ​ပ​ြပါ​ဘူး​။​ ​ကျွန်​ေတာ်​ ​မ​ရိုက်​တတ်​ေသး​လို့​ ​လဲ​ ​ဖ​ြစ်​နိုင်​ပါ​တယ်​။

MyWin

ဒီတစ်ခါကတော့ Mywin ပါ…။ တော်တော်လေးအဆင်ပြေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အခုရိုက်ပြီးသလောက် Myanmar 3 ထက်တောင် ပိုအဆင်ပြေနေပါတယ်။ ဇော်ဂျီနဲ့ တော်တော်လေးနီးစပ်မှုရှိနေပါတယ်။  စာလုံး Font တွေကတော့ သိပ်မကွာဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..။ ဒီနေ့တော့ ဒီသုံးခုပဲ စမ်းကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။ အခုအောက်ဆုံးအပိုဒ်မှာ Myanmar 3 နဲ့ ပြန်ရေးကြည့်ပါမယ်။

နိဂုံး 

အခု ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ရသလောက်…။ Myanmar 3 က ရိုက်ရတာ အဆင်ပြေတယ်..။ လက်ကွက်က ဇော်ဂျီနဲ့ တော့ ကွဲလွဲမှူ တော်တော်များများလေး ရှိတယ်..။ ကျွန်တော်ရိုက်ချင်တဲ့ စာအားလုံးကို စနစ်တကျပေါ်စေတယ်…။ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စနစ် တော်တော်ပြည့်စုံတယ်လို့ ယျေဘူယျ သုံးသပ်မိပါတယ်..။ MyWin ကတော့ ရိုက်ရတာ တော်တော်လေးကို ဇော်ဂျီနဲ့ တူပါတယ်…။ အဆင်မပြေတာကတော့ ကျွန်တော်ပေါ်ချင်တဲ့ စာလုံးအချို့ စနစ်တကျ မပေါ်ပဲ ၀လုံး လေးတွေနဲ့ပဲ ပြတယ်…။ အဲ့ဒါလေးတွေ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်လိုပဲ စမ်းတဝါးဝါးနဲ့ ဇောဂျီကနေ Unicode ကို ကူးလာတဲ့ သူတွေအတွက် တော်တော် အဆင်ပြေနိုင်ပါတယ်…။ လက်ရှိစမ်းကြည့်သလောက် Myanmar 3 ကတော့ ဇော်ဂျီမှာရိုက်ရတာထက် နဲနဲလေးကွဲလွဲနေတာကလွဲလို့ စာလုံး အားလုံး ကောင်းကောင်းပေါ်တဲ့အတွက် အကောင်းဆုံးလို့ လောလောဆယ် ကျွန်တော် သတ်မှတ်ချင်ပါတယ်…။

တစ်ခြား Unicode အမျိုးအစားတွေ ကျန်ပါသေးတယ်..။ နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး ထပ်ပြီးစမ်းကြည့်ပါဦးမယ်။ ဒီနေ စမ်းသပ်မှုအတွက်တော့ Myanmar 3 ကို ရွေးချယ်လိုက်ပါတယ်။ Ayar ကတော့ အဆင်မပြမှုတွေ များလွန်းတယ်လို့ ယူဆပါတယ်။

တစ်ဆက်တည်း ကျွန်တော် ဟိုတစ်နေက ပြောခဲ့သလို Search Engine မှာ SEO ကောင်းဖို့က အစ…။ ကိုယ့် Site, Blog Visitor Traffic တက်ဖို့အလယ်…။ ပြောင်းလဲ တိုးတက်နေတဲ့ Computer IT ခေတ်ကြီးထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာဘာသာစကား သူများတွေနောက် အပြတ်အသတ်ကျန်ခဲ့ပြီး လူတော မတိုး သူတော မတိုး မဖြစ်စေဖို့အတွက် …။ စာရေးဖို့ Chatting တက်ဖို့ အဆင့်ကနေတက်ပြီး Computer ကို   Voice Command တွေပေးနိုင်အောင်..။ နိုင်ငံတကာ ဘာသာစကားတွေကို ကိယ့်မိခင် ဘာသာစကားသို့ အလွယ်တကူ Translate လုပ်နိုင်အောင် စသဖြင့် လုပ်နိုင်အောင်…

Unicode များကို အမျိုးသားရေးတာ၀န်တစ်ရပ်အနေဖြင့် အသုံးပြုကြပါလို့ တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်…။

P.S- Unicode ျဖင့္ေရးသားထားပါသည္။

]]> http://www.blackdream21.com/2011/09/21/myanmar-unicode/feed/ 7 ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ အစာအိမ္ http://www.blackdream21.com/2011/09/13/%e1%80%a1%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9/ http://www.blackdream21.com/2011/09/13/%e1%80%a1%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9/#comments Tue, 13 Sep 2011 06:49:26 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1305 Post မေရးမိတာ ၂ လ ေက်ာ္သြားပါၿပီ…။ ဓာတ္ပံုေတြ မရိုက္ျဖစ္တာလဲ အဲ့ဒီ့ ပါတ္၀န္းက်င္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္…။ စာလည္းမေရး..။ ဓာတ္ပံုလည္း မရိုက္..။ ဘာေတြမ်ား လုပ္ေနမိပါလိမ့္လို႕ တစ္ခါ တစ္ခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးမိေတာ့…။ အေျဖကလည္း သိပ္ၿပီး တိတိက်က် မရွိ…။

အိမ္ေထာင္က်သြားလို႕ အိမ္မွဳကိစၥေတြ မ်ားေနသလားဆိုေတာ့လည္း…။ သူ႕ေခတ္ သူ႕အခါ ထိုက္သင့္သေလာက္ ျပည့္စံုေနတဲ့ အတြက္ ပူစရာပင္စရာက အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိသာ…။ အလုပ္ခြင္အတြင္းမွာလည္း အရာအားလံုး ေနသားတစ္က်နဲ႕ ေခ်ာေခ်ာခ်ဴခ်ဴပါပဲ…။

အဲ…။ ဆိုးတာေလး အနဲနဲ႕ အမ်ားေတာ့ ရွိေလရဲ႕…။

ကြ်န္ေတာ့္ Viao ေလး ေကာ္ဖီအေသာက္လြန္သြား (တစ္က်ိဳက္ထဲနဲ႕ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္လံုးကုန္ေအာင္ ေသာက္လိုက္) တဲ့အတြက္ ဘယ္လိုမွ ဖြင့္မရေတာ့ပဲ ရာသက္ ပန္ အိပ္စက္သြားပါတယ္။ Hard Disk ကေတာ့ ေကာင္းတုန္းလို႕ရ ယူဆရပါတယ္..။ စက္ပ်က္သြားတာထက္ Hard Disk ဂန္႕မသြားဖို႕က ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အဓိက ပိုၾက ပါတယ္..။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုေတြ..။ ကြ်န္ေတာ္လက္ကျမင္းထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ..။ ကြ်န္ေတာ္ဆြဲထားတဲ့ Themes ေတြ အားလံုး ပါသြားပါတယ္..။

ရန္ကုန္ကို ပိုၿပီး ျပင္ဖို႕ေျပာေပမယ့္..။ သူတို႕ျပင္တာကို စိတ္မခ်တဲ့အတြက္..။ ကိုယ္တိုင္ေဘးနားမွာ ေနခ်င္တဲ့အတြက္..။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မျပင္ေသးပါဘူး..။ (တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေတာ့ B00t တက္လာၿပီး Login လုပ္တဲ့ေနရာ ေရာက္တဲ့အခါမွသာ ဟန္းသြားတဲ့အတြက္ Hard Disk ေကာင္းေသးေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ ယံုၾကည္ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။)

ဒီ့ထက္ နဲနဲေလး ပိုဆိုးတဲ့ အျဖစ္ေလးကေတာ့ ေအာက္ပါအတိုင္းပါပဲ….။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁ လ ေလာက္က အစာအိမ္ အႀကီးအက်ယ္ဒုကၡေပးပါတယ္..။ ေရာဂါ အေနနဲ႕ ျဖစ္ေနတာ ၾကာၿပီလို႕ ယူဆလို႕ရေပမယ့္..။ ဒီေလာက္အထိႀကီးေတာ့ ျပင္းျပင္းထန္ ထန္ ဒုကၡမေပးခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီအတိုင္းပဲ မသိလုိက္ မသိဖာသာ ေနခဲ့မိပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ ၿပီးခဲ့တဲ့လကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အေျခအေနဆိုးလာလို႕ ဆရာ၀န္နဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာျပ …။ ေဆးေတြ ဘာေတြစစ္လိုက္ေတာ့ …။ အေျဖက ေတာ္ေတာ္ရွင္းသြားပါတယ္…။

ဒီအေျဖရဖို႕ ေတာ္ေတာ္လည္း ခံစားလိုက္ရတယ္..။ အစာအိမ္ထဲကို မွန္ေျပာင္းနဲ႕ၾကည့္တယ္..။ ဘယ္ဘ၀က သမ်ားပါးစပ္ထဲ မဆန္႕မျပဲ မေတာ္တရာေတြ ထိုးထဲ့ခဲ့ဖူးလဲ ေတာ့ မသိဘူး..။ အခု ကိုယ့္အလွည့္ကို ဒီမွန္ေျပာင္းျပြန္ႀကီးထိုးထဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ လူက ေခြေခါက္ေနေအာင္ ခံစားရတယ္..။ အစာအိမ္ မွန္ေျပာင္းၾကည့္တာ နဲ႕ ပါတ္သတ္ၿပီး ဗဟုသုတ အျဖစ္ နဲနဲေတာ့ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ေန႕လည္ ၁ နာရီမွာ မွန္ေျပာင္းၾကည့္ပါတယ္..။ ဒီလိုၾကည့္ဖို႕အတြက္ မနက္ ၇ နာရီ ေနာက္ပိုင္း ကတည္းက စၿပီး ဘာမွ မစားရပါဘူး..။ အစာစားထားရင္ အူနဲ႕ အစာအိမ္ထဲမွာ အစာေတြ ျပည့္ေနတဲ့အတြက္ ဘယ္လိုမွ ၾကည့္လို႕မရပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ကို ေတာ္ေတာ္ခြာၿပီး အစာစားထားရပါတယ္…။

အစာအိမ္ထဲကို ၾကည့္တဲ့ မွန္ေျပာင္းက ေတာ္ေတာ္ကို ရွည္ပါတယ္..။ အစာအိမ္ထဲ မွန္ေျပာင္းမထည့္ခင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ပါးစပ္ဟခိုင္းၿပီး ထံုေဆးနဲနဲျဖန္းပါတယ္..။ ၁ စကၠန္႕ ၂ စကၠန္႕….။ ၅ စကၠန္႕ေလာက္ ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ ခံတြင္းက ေတာ္ေတာ္ထံုလာပါတယ္..။ တံေတြးမ်ိဳခ်ျခင္လို႕ က်ိဳးစားတာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားရ ပါတယ္။ ပါးစပ္နဲ႕ ခံတြင္းတစ္ခုလံုးက ထံုၿပီး ဘာအထိအေတြ႕ကိုမွ မသိေတာ့ပါဘူး..။ ကိုယ့္ဘာသာ တံေတြးမ်ိဳခ်မိလား မမ်ိဳခ်မိဘူးလားဆိုတာေတာင္ စဥ္းစားလို႕ မရေတာ့ပါဘူး..။

ထံုေဆးျဖန္းၿပီးတဲ့ ေနာက္ေတာ့ မွန္ေျပာင္းစထည့္ပါတယ္..။ ဘယ္လိုပဲ ထံုေဆးျဖန္းျဖန္း..။ အသားႏုျဖစ္တဲ့ အာေခါင္ကို မွန္ေျပာင္းက လာေထာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ တိုက္ပြဲကစပါတယ္..။ မွန္ေျပာင္းကို ပလပ္စတစ္ကြင္း (အမာ) အ၀ိုင္းေလး တစ္ခုခံၿပီးထည့္ ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ဒါမွ လူနာက မခံႏိုင္လို႕ ေယာင္ယမ္းၿပီး ကိုက္ (ပါးစပ္ကို အတင္းဆြဲပိတ္) တဲ့အခါ မွန္ေျပာင္းပိုက္ကို မကိုက္မိေအာင္ ျဖစ္ပါတယ္…။ ထံုေဆးျဖန္းတာက ျဖန္းတာပါပဲ..။ အာေခါင္ အသားႏုကို မွန္ေျပာင္းနဲ႕ စထိုးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတာ့ လူက ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ပဲ ပ်ိဳ႕ပါေတာ့တယ္..။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပ်ိဳ႕ပ်ိဳ႕ သူတို႕ကေတာ့ သတို႕အလုပ္ ဆက္လုပ္တာပါပဲ…။

ေအာက္မွာ မ်က္ရည္ေတြ ဘာေတြေတာင္ ၀ဲတက္လာတယ္…။ အူထဲစေရာက္သြားတဲ့ အခိ်န္မွာ နဲနဲ ေနသာ ထိုင္သာ ရွိသြားပါတယ္..။ အာေခါင္ထဲမွာတုန္းကေလာက္ အေျခအေနမဆိုးေတာ့ပါဘူး..။ ဒါနဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အိုေကၿပီ..။ ဒီေလာက္ပါပဲ လို႕ စိတ္ေျဖလိုက္မယ္ ၾကံတုန္း..။ လူက အဆမတန္ ပ်ိဳ႕တက္လာပါတယ္…။ အာရံုေတြ ေတာ္ေတာ္ ေ၀၀ါးသြားတယ္..။ သူတို႕ ေျပာေနတဲ႕စကားသံေတြက မၾကားတစ္ခ်က္ ၾကားတစ္ခ်က္ျဖစ္သြားတယ္…။

“ဟာ..။ အစာအိမ္ထြက္ေပါက္ပိတ္ေနတယ္..။ ေလထိုးထည့္လိုက္…”

ေသၿပီ ဆရာပါပဲ..။ အစာအိမ္ထဲကို ပိုက္ထဲက တစ္ဆင့္ ေလေတြ ၀င္လာတဲ့အခါမွာ လူက ဘယ္လိုမွ ထိမ္းမရေတာ့ပဲ ပ်ိဳ႕အန္တက္လာပါတယ္…။ တေ၀ါ ေ၀ါ တ အြတ္ အြတ္နဲ႕ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တစ္ခု သတိထားမိပါတယ္…။

“ငါ ေအာ္ေနပံုက ၀က္သတ္သမားေတြ ၀က္သတ္လို႕ ၀က္ေတြ ေအာ္တဲ့ အသံနဲ႕ ေတာ္ေတာ္တူေနပါၿပီလား…”

ပ်ိဳ႕ရုံတင္မကေတာ့ပါဘူး…။ ဘာမွမရွိတဲ့ အစာအိမ္ထဲက အန္ထြက္စရာ မရွိတဲ့အတြက္…။ ရွိတဲ့ အခြ်ဲေတြ တံေတြးေတြ…။ ေလနဲ႕အတူ အကုန္ ျပန္အန္ထြက္ပါတယ္..။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ လန္႕သြားပါတယ္…။ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ ခႏၶာအတြင္းပိုင္းမွာရွိတဲ့ မသန္႕စင္မွဳေတြနဲ႕ အပုတ္အသိုးေတြကုိ စဥ္ျခင္မိပါတယ္..။ (ပိုက္ထိုးေနတုန္း မဆင္ျခင္ႏိုင္ပါ။ ပိုက္ထိုးၿပီး ေတာ္ေတာ္ ထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္မွ ဆင္ျခင္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။) ဒီခြ်ဲေတြ ဘယ္ကထြက္လာပါလိ့မ္…။ လူတိုင္းရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာေရာ ဒီလို အရိအရြဲေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားျပား ညစ္ပတ္ေနၾကပါလိမ့္…။

ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ ကို နဲနဲ သက္သာသြားခ်ိန္..။ ဆရာ၀န္က တစ္ခါ ထေအာ္ျပန္ပါတယ္…။

“ဟာ ၾကည့္စမ္း…။ အနာေတြ အနာေတြ….။ အေပၚဘက္ အေပၚဘက္..။ ဟာ..။ အဲ့ဒီ့မွာလည္း အနာေလးေတြပါလား”

သြားၿပီ..။ တစ္ေလွ်ာက္လံုးဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးလို႕ မိသားစုကို လိမ္ထားသမွ် ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘယ္လိုမွ လိမ္လို႕မရေတာ့ေပ..။ ေဘးမွာ Lady Black ကလည္း လက္တစ္ဘက္ က ကြ်န္ေတာ့္ကို ကိုင္ထားရင္း တစ္ဘက္က ဖုန္းနဲ႕ ဗီဒီယိုရိုက္ၿပီး အစာအိမ္အတြင္းပိုင္းကို ရိုက္ျပေနတဲ့ TV ကို မွတ္တမ္းတင္ေနပါတယ္…။ (ေနာက္ပိုင္း ျပန္ၾကည့္တဲ့အခါ တစ္ကယ္ကို အနာေတြ အမ်ားအျပားရွိေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္..။)

“ေသြးေၾကာေပါက္ေတာ့မယ့္ လကၡာေတြလဲ ျမင္ေနရတယ္…။ ဟိုမွာေတြ႕လား ညိဳေနတာ..။ အဲ့ဒါ မၾကာခင္ေပါက္ေတာ့မွာ…။ ဒီအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ အသားစ ယူၿပီး စစ္မွ ျဖစ္မယ္..။”

ဆရာ၀န္ရဲ႕ စကားသံၾကားေတာ့ လူက နဲနဲတုန္လွဳပ္သြားတယ္..။

ကြ်န္ေတာ့္အေဖရဲ႕ အေမဟာ အစာအိမ္ ကင္ဆာနဲ႕ ဆံုးပါးသြားတာပါ။ ကင္ဆာဆိုတဲ့အမ်ိဳးကလည္း မ်ိဳးရိုးလိုက္တဲ့ သေဘာရွိေၾကာင္း ေယ်ဘူယ်အားျဖင့္ ဆရာ၀န္မ်ား ကိုယ္တိုင္ အၾကမ္းဖ်ဥ္းလက္ခံထားၾကၿပီးျဖစ္ပါတယ္..။ ဒီလိုအေျခအေနေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ မိသားစုက စိုးရိမ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို အခုလို ေသေသခ်ာခ်ာမွန္ေျပာင္းၾကည့္ ဖို႕ ဖိအားေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ သူတို႕ထင္ထားသလို ကင္ဆာ ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မသိ..။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ အစာအိမ္ နံရံမွာ အနာေလးေပါင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေနတာကိုေတာ့ မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ေနရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။

ဆရာ၀န္ရဲ႕ စကားဆံုးေတာ့ ေစာေစာက အစာအိမ္ မွန္ေျပာင္းပိုင္ထဲကို ဘာမွန္းမသိတဲ့ အေခ်ာင္း (သြပ္နန္းႀကိဳးလို ဟာေလးပါ) ထပ္ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့ အစာအိမ္ထဲမွာ ပူကနဲ တစ္ခ်က္ျဖစ္သြားတယ္…။ ေနာက္မွ သိရတာက အဲ့ဒီ့ သြပ္နန္းေခ်ာင္းေလးဟာ ထိပ္မွာ ညွပ္ေလးပါၿပီး..။ ကြ်န္ေတာ့္အစာအိမ္ရဲ႕ အသားစကို လွီးထုတ္ဆြဲယူသြားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္…။ ဗီဒီယုိျပန္ၾကည့္ေတာ့ အဲ့ဒီ့ညွပ္ေလးနဲ႕ ဆြဲၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အစာအိမ္နံရံထဲ ေသြးေတြ စိမ့္ထြက္လာပါတယ္…။

သူတို႕ဒါနဲ႕အားမရပဲ ထပ္ၾကည့္ၾကပါတယ္..။ (အမွန္ကေတာ့ ေစတနာနဲ႕ပါ) မွန္ေျပာင္းကို လွန္ၿပီး အစာအိမ္အေပၚပိုင္းကုိ ၾကည့္ပါတယ္..။ အစာအိမ္ကို မ်က္လံုးထဲ ျမင္ၾကည့္ ၾကည့္ပါ..။ တကယ္လို႕သာ ပံုမွန္အတိုင္း မွန္ေျပာင္းထည့္ၾကည့္ပါက အစာအိမ္ရဲ႕ အေပၚမ်က္ႏွာျပင္ကို ျမင္ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး..။ (အခ်ိဳ႕ အဲ့လို ၿပီးၿပီးေရာ ၾကည့္တဲ့အတြက္ အစာအိမ္ရဲ႕ အေပၚမ်က္ႏွာျပင္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေရာဂါလကၡဏာေတြကို မေတြ႕ရွိရမွေၾကာင့္ အခ်ိန္မွီ ကုသကာကြယ္မွဳေတြ မျပဳလုပ္ႏိုင္ပဲ အသက္ဆံုးရွဳံးၾကရပါတယ္..။)

အစာအိမ္မွန္ေျပာင္းကို အျပင္ထိန္းခ်ဳပ္ခလုပ္ကေန ေကာက္ၿပီး ဆြဲလွန္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ကိုယ္လံုး ေခြေခါက္သြားပါတယ္..။ သတိထားေနတဲ့ ၾကားက အလိုလို လက္က ပိုက္ (အစာအိမ္မွန္ေျပာင္း) ကို လွမ္းဆြဲမိရက္သားျဖစ္သြားပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ မခံႏိုင္ေတာ့ပါ..။ ဒါႀကီးကို ကြ်န္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲကေန ဆြဲထုတ္ ခ်င္ေနပါၿပီ..။ ဆရာ၀န္ေတြလဲ ခဏမွင္သက္သြားၿပီးေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ့္ လက္ကို အတင္း၀ိုင္းခ်ဳပ္ၾကပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို သတိႀကီးႀကီးထားၿပီး ပိုက္ကို မကိုင္မိေအာင္ ႀကိဳးစားေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေတြက ပိုက္ကို ဆရာ၀န္ေတြ လက္ထဲကေန အတင္းရုန္းထြက္ၿပီး အလိုလို လုဖို႕ ႀကိဳးစားေနပါေတာ့တယ္..။

ဒီလိုနဲ႕ ၁၅ မိေလာက္ အခ်ိန္ဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ၁၅ ကမာၻနီးပါးေလာက္ ခံစားလိုက္ရပါတယ္..။

“ၿပီးၿပီ ၿပီးၿပီ..။ ရၿပီ”

ဆိုၿပီး ပိုက္ကို ကြ်န္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ထဲက ဆြဲထုတ္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္လို ၀မ္းသာလို႕ ၀မ္းသာမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး..။

ကြ်န္ေတာ္ ခဏေလာက္ နားၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာ၀န္က ဒီလိုျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းအရာေတြကို ရွင္းျပပါတယ္..။

အဓိက အခ်က္ေတြကေတာ့..။

(၁) အရက္ေသာက္ျခင္း။

(၂)ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္း။

(၃)အပူ၊ အစပ္မ်ားအလြန္အမင္း စားသံုးျခင္း။

(၄)အစာမွန္မွန္ မစားျခင္း။ တို႕ျဖစ္ပါတယ္..။

အထက္ပါ အခ်က္ေလးခ်က္စလံုးက ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ကြက္တိျဖစ္ေနပါတယ္…။ အရက္ကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ တရားပြဲမွ အျပန္ ဆိုတဲ့ ပို႕စ္ထဲမွာပါတဲ့ တရားပြဲက ျပန္လာကတည္းက လံုး၀မေသာက္ေတာ့ဖို႕ ကိုယ့္ဘာသာ ဆံုးျဖတ္ၿပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္မစိုးရိမ္ပါ..။ အခုထိလည္း ကြ်န္ေတာ္ အရက္မေသာက္ေတာ့ ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ေဆးလိပ္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ျဖတ္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳးစားရဦးမွာပါ။ အပူအစပ္ကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ ေရွာင္ႏိုင္ပါတယ္…။ အစားကို အခ်ိန္မွန္စားဖို႕က လည္း အရင္လို တစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ေတာ့တဲ့အတြက္ ပူစရာမလိုပါဘူး..။ အခ်ိန္မွာ စားဖို႕ တိုက္တြန္းေနတဲ့ Lady Black ရွိပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက မျဖစ္ခင္ ဆင္ျခင္ၾကဖို႕ပါ..။ ျဖစ္ၿပီးမွဆို ဘာမွလုပ္လို႕မရပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ငယ္ငယ္က ဆရာတစ္ေယာက္ေျပာခဲ့တဲ့ စကားရွိပါတယ္..။

“ဘာမွမျဖစ္ရင္ ဘာမွမျဖစ္ဖူး…။ ေအး ျဖစ္လာရင္လည္း ဘာမွလုပ္လို႕မရေတာ့ဘူးကြ…”

အမွတ္တမဲ့အားျဖင့္ ဟာသစြက္ၿပီး ေျပာထားတာျဖစ္ေပမယ့္ တကယ္ကို အဓိပၸါယ္ တာသြားလွတဲ့ စကားတစ္ခြန္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့ ညီေတြ၊ အစ္ကိုေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြအားလံုးကိုလည္း အထူး သတိထားဖို႕ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ အစ္ကိုေတြလိုျဖစ္ေနတဲ့ ကိုလင္းထက္တို႕၊ ကိုမိုးေမာင္တို႕ အဓိက သတိထားၾကပါ..။ အေပၚက အခ်က္ေလးခ်က္စလံုးနဲ႕ ဆရာသမားတို႕ ညိေနပါတယ္။ မိန္းကေလးေတြ အတြက္ကေတာ့ အေပၚက အခ်က္ေလးခ်က္မွာ အပူ၊အစပ္ေလာက္ပဲ ျပႆနာရွိႏိုင္ပါတယ္…။

ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္လို ၀က္ေအာ္မေအာ္ျခင္ရင္၊ ကုတင္ေပၚမွာ ေခြးလို ၀က္လို အခ်ဳပ္မခံရျခင္ရင္၊ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာရွိတဲ့ အရိအရြဲေတြ တေ၀ါ့ေ၀ါ့ အန္မထြက္ျခင္ရင္၊ သို႕ေလာ သို႕ေလာ အနာေတြကို ျမင္ၿပီး စိတ္ထဲမွာ သံသယနဲ႕ ပူေလာင္မွဳေတြ မႀကီးထားျခင္ရင္…။ ေနာက္ဆံုး ကိုယ္မိုက္လို႕ ကိုယ္ခံတယ္ပဲ ထားဦး..။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ကို ခ်စ္တဲ့၊ ခင္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြ၊ မိသားစု၊ ခ်စ္သူ၊ ဇနီးတို႕ ကို စိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္…။

အထူး သတိထားၿပီး ဆင္ျခင္ၾကပါလို႕….။

P.S- ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အသားစ စစ္ေဆးမဳွအေျဖ ဒီေန႕ရပါၿပီ..။ မနက္ျဖန္ရပါမယ္..။ ရင္ခံုစြာနဲ႕ မနက္ျဖန္ကို ရင္ဆုိင္ဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ အားတင္းထားပါတယ္။

]]> http://www.blackdream21.com/2011/09/13/%e1%80%a1%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9/feed/ 10 ယူပါ… http://www.blackdream21.com/2011/06/28/%e1%80%9a%e1%80%b0%e1%80%95%e1%80%ab/ http://www.blackdream21.com/2011/06/28/%e1%80%9a%e1%80%b0%e1%80%95%e1%80%ab/#comments Tue, 28 Jun 2011 03:43:38 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1263 Saving Private Ryan ဆိုတဲ့ကားကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားၾကည့္ဖူးၾကမယ္ ထင္ပါတယ္…။

ဇာတ္လမ္းတစ္ခုလံုးရဲ႕ ဇာတ္ကြက္တိုင္းဟာ အႏွစ္သာရ ျပည့္၀စြာ ရိုက္ကူးတင္ဆက္ထားတဲ့ အႏုပညာေျမာက္ဇာတ္လမ္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္…။ ေျမာက္မ်ားစြာရရွိသြားတဲ့ Oscar ဆုေတြနဲ႕လည္း တကယ္ကိုထိုက္တန္တဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ခုပါ…။

အဲ့ဒီ့ဇာတ္ကားထဲမွာ သင္ယူစရာေတြ၊ သံေ၀ဂရစရာေတြ၊ မွတ္သားစရာေတြ၊ သတိထားစရာေတြ အေျမာက္အမ်ားပါခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီေျမာက္မ်ားစြာထဲက ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ အခုအခ်ိန္မွာ နက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္းထိုးေဖာက္ ေနရာယူေနတဲ့ စကားတစ္လံုးရွိပါတယ္…။

Tom Hanks ေသခါနီးမွာ Private Ryan ကို ေျပာခဲ့တဲ့ …. “Earn it…!” ဆိုတဲ့စကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

သူဆိုလုိတာကေတာ့ ဒီ Ryan ဆုိတဲ့ သာမည စစ္သားေလးတစ္ေယာက္ကို ကယ္ဖို႕အတြက္ စြန္႕လႊတ္စေတးခဲ့ရတဲ့ (သူအပါအ၀င္) ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြရဲ႕ အသက္၀ိဥာဥ္ ေတြနဲ႕ ထိုက္တန္ေအာင္ …။ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ လူ႕သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ တန္ဖိုးရွိေအာင္ေနပါ..။ အဓိပၸါယ္ရွိေအာင္ေနပါ..။ ဒီစြန္႕လႊတ္မွဳေတြကို အလကားမျဖစ္ပါေစနဲ႕ဆိုၿပီး ဆိုလိုတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ ယူဆပါတယ္..။ အဂၤလိပ္လိုကေတာ့ စကားေလးက ႏွစ္လံုးထဲပါ..။ Earn It…!

မေန႕က ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီ့စကားလံုးေလး ႏွစ္လံုးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတယ္…။

ကြ်န္ေတာ္ အခုေနမယ့္ အိမ္ေလးကိုေျပာင္းဖို႕အတြက္ ပထမဆံုးလာၾကည့္ေတာ့..။ အခန္းေလးက ေတာ္ေတာ္ စုတ္ျပတ္ေနပါတယ္..။ အခန္းထဲမွာ ဘိလပ္ေျမအိပ္္ေတြ၊ အုတ္ခဲက်ိဳးေတြပါ ပံုေနပါတယ္…။ အဲ…။ အခန္း၀မွာေတာ့ ေခြေခြေလးအိပ္ေနတဲ့…။ ေရႊ၀ါေရာင္ အေမႊးရွည္ရွည္ေတြ…။ ျပည့္ေဖာင္းေဖာင္း မ်က္ႏွာႀကီးႀကီး တစ္ခုရယ္နဲ႕ Eye Shadow ေတြ ဆြဲထားတယ္လို႕ ထင္ရေလာက္ေအာင္ မဲနက္ၿပီး ၀ိုင္းစက္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စံု ရွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး အိပ္ေနပါတယ္…။

လူသံေတြၾကားေတာ့ ေခါင္းေထာင္လာၿပီး ရွဴးရွဲရွဴးရွဲ ထေဟာင္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ပါလာတဲ့ ဒီေနရာမွာ အရင္ေနႏွင့္တဲ့ Senior က လွမ္းေအာ္လိုက္ပါတယ္…။

“Jackie ၿငိမ္ၿငိမ္ေနစမ္း…..။”

ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေခြးေတာ္ေတာ္ခ်စ္တတ္ပါတယ္…။ ကိုယ္ပိုင္ Passport နဲ႕ တန္ဖိုးႀကီးေခြးေတြကအစ လမ္းေဘး အိမ္ႀကိဳ အိမ္ၾကားက သာမန္ ေခြး ေတြအထိ ကြ်န္ေတာ္ အကုန္ခ်စ္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ ဘ၀မွာ ေခြးကိုက္ခံရတယ္ဆိုတာလည္း တစ္ခါမွ မရွိခဲ့ဖူးပါဘူး..။ ဘယ္ေလာက္ေသာင္းက်န္းပါ တယ္ဆိုတဲ့ ေခြးပဲ ျဖစ္ျဖစ္..။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ မျဖစ္မေနဆံုလို႕…။ အုိ အို အို..။ ေတာက္ေတာက္ေတာက္ ဆိုၿပီး လုပ္လိုက္တာနဲ႕..။ အၿမွီးတႏွံ႕ႏွံ႕ျဖစ္ကာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ငယ္ေပါင္း ႀကီးေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လို ျဖစ္သြားေလ့ရွိပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ္အခုအိမ္ကို မေျပာင္းခင္ ကြ်န္ေတာ့္ေဘးမွာ မိသားစု သံုးစုရွိပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာင္းမလာခင္အထိ Jackie ဟာ အဲ့ဒီ့မိသားစုအိမ္ေတြမွာ ဗိုလ္က်ျခင္တိုင္း ဗိုလ္က်..။ စားခ်င္တဲ့အခ်ိန္စား..။ အိပ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္အိပ္ပါတယ္…။ အျပင္မွာခ်မ္းရင္ အိမ္ထဲအထိ ၀င္အိပ္တတ္ပါတယ္…။ မိသားစုေတြအားလံုးက Jackie အဲ့လိုဆိုးေပမယ့္..။ ကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ အားလံုးက ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ၾကပါတယ္..။ ခ်စ္မယ္ဆိုလည္း ခ်စ္သင့္ပါတယ္…။ သူ႕ရဲ႕ေတာင့္ေတာင့္ဖိုင့္ဖိုင့္ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးရွယ္..။ ေရႊေရာင္အေမႊးရွည္ရွည္ေလးေတြရယ္..။ မည္းနဲ ၀ိုင္းစက္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ႕ အဲ့ဒီ့မ်က္၀န္းေနာက္က ျဖဴစင္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းေလးေတြရယ္ ဟာ ေတြ႕တဲ့သူတိုင္း သူ႕ကို မခ်စ္ပဲ မေနႏိုင္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္…။

Jackie ေရ ထမင္းစားမယ္ဆိုရင္..။ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ပါးစပ္ထဲက သြားရည္ေတြ တေတာက္ေတာက္က်တဲ့အထိ ကေလးဆန္တဲ့သူျဖစ္ပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိသားစုေျပာင္းလာၿပီးတဲ့ေနာက္ Jackie ကြ်န္ေတာ္တို႕အိမ္မွာပဲ စတည္းခ်ပါေတာ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီးကလည္း ေခြးခ်စ္တတ္ေတာ့ Jackie တို႕က အႀကိဳက္ျဖစ္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ အမ်ိဳးသမီးကို သူဆိုးခ်င္တိုင္းဆိုးပါတယ္..။ Lady Black ကလည္း လူေကာင္ေသးေသးဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ Jackie ကုိ သူမႏိုင္ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ရံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္မ်ားဆို Jackie ဗိုလ္က်သမွ် သူခံရပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ကေတာ့ မပ်က္ခဲ့ပါဘူး…။

ၿပီးခဲ့တဲ့ အပါတ္က ကြ်န္ေတာ့္အေမနဲ႕ ညီမ ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို လာလည္ၾကပါတယ္..။ ၂ ပါတ္နီးပါးေလာက္ေနသြားၾကပါတယ္…။ အိမ္ေရွ႕ကို ဘယ္သူလာလာ လူစိမ္း ျမင္တာနဲ႕ ကမူးရွဴးထိုး ေဟာင္တတ္တဲ့ Jackie ဟာ..။ ကြ်န္ေတာ့္အေမကို ျမင္တာနဲ႕ ငယ္စဥ္ကတည္းက သူ႕ကိုေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့ သခင္တစ္ေယာက္ အလား အငန္းမရ ဆီးႀကိဳပါတယ္…။ ဒါေတာင္ မနက္ ၄ နာရီ ေ၀လီေ၀လင္း အျမင္မသဲကြဲေသးတဲ့အခ်ိန္ပါ..။

Jackie ဟာ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ရဲ႕ ဖိနပ္ခြ်တ္မွာအိပ္ရတာ ၀ါသနာပါပါတယ္..။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေမာင္းထုတ္ထုတ္ ေပကပ္ၿပီး အိပ္ေနတတ္ပါတယ္..။ အိမ္က လူ တစ္ေယာက္ေယာက္ အျပင္က ျပန္လာတာနဲ႕ အဲ့ဒီ့လူဆီေျပးသြားၿပီး..။ သူ႕ရဲ႕ ႀကီးမားတဲ့ေခါင္းႀကီးနဲ႕ အတင္းတိုးေ၀ွ႕ႀကိဳဆိုတတ္ပါတယ္…။ သံပန္းတံခါးပိတ္ထား လို႕ အိမ္ထဲ၀င္မရရင္ လက္နဲ႕ ယက္ၿပီး တံခါးကိုဖြင့္တတ္ပါတယ္..။ တစ္ခါတစ္ေလ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္အျပင္က ျပန္လာတာနဲ႕ ဆိုင္ကယ္ (ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ဆီ) ဆီကို ေျပးလာလိုက္ တံခါး၀ကို သြားၿပီး လက္နဲ႕ ပုတ္ျပလိုက္ လုပ္ကာ တံခါးဖြင့္ခိုင္းတတ္ပါတယ္…။

သူဟာ တိရစာၦန္တို႕ သဘာ၀ အျခားေသာေခြးေတြကို အႏိုင္က်င့္တတ္ေပမယ့္ သူအႏိုင္မက်င့္တဲ့ ေခြးမေလးတစ္ေကာင္ရွိပါတယ္…။ အစက ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီ့ ေခြးမ ေလးကို သတိမထားမိပါဘူး..။ အေမတို႕ေရာက္ေနတုန္း တစ္ေန႕မွာ Lady Black က နာမည္ဆန္းဆန္း တစ္ခုကို ပါးစပ္က ေခၚလိုက္လို႕ ..။ ဘာေျပာလိုက္ တာလည္းဆိုၿပီး ေမးေတာ့..။ Lady Black က ရယ္လ်က္ေျပာပါတယ္…။

“ဒီတစ္ေယာက္ၾကည့္ရတာ သိပ္ျပည့္ပံု မရဘူး ကိုရဲ႕ ခ်စ္ဖို႕လည္းေကာင္းတယ္..။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ “ျပား၀က္” လို႕ နာမည္ေပးလိုက္တာ”

ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်သြားတယ္..။ သူေျပာမွ သတိထားၿပီး ၾကည့္မိေတာ့ တကယ္ကို မျပည့္ပံုရပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတာကလည္း အမွန္ပါ ပဲ..။ ေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သတိထားၾကည့္မိပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ရံုးကျပန္လာရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို Jackie နဲ႕အတူ ျပား၀က္လဲ လာႀကိဳတတ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ထူးဆန္းတာက Jackie က ဒီအတိုင္းလာႀကိဳေပမယ့္..။ ျပား၀က္က ကြ်န္ေတာ့္ကို လာႀကိဳၿပီ..။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ လာတာ ျမင္ၿပီဆိုတာနဲ႕ အနားမွာ ရွိတဲ့အရာတစ္ခုခုကို ပါးစပ္နဲ႕ခ်ီၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ဆီ ယူလာေလ့ရွိပါတယ္..။ တစ္ခါတစ္ေလ အ၀တ္စ..။ တစ္ခါတစ္ေလ သစ္သား ျပားေလးေတြက အစ ပါပါ တယ္…။

ေၾသာ တကယ္ကို တစ္၀က္ပဲ ရွိတဲ့ “ျပား၀က္” ပါပဲလား….။

တစ္ခါတစ္ေလ ကြ်န္ေတာ္ Lady Black ကို ေနာက္ေလ့ ရွိပါတယ္…။ ဟိုမွာ ခင္ဗ်ား ခ်စ္ခ်စ္ ဗိုက္ဆာေနၿပီ ထမင္းသြားေကြ်းလိုက္ဦးတို႕..။ သူရန္ကုန္ျပန္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားရည္းစားႀကီး ခင္ဗ်ားကို လြမ္းေနၿပီတို႕ဆိုၿပီး Jackie နဲ႕ ေနာက္ေလ့ရွိပါတယ္…။

တကယ္ဆို Lady Black ေဘးမွာ ကြ်န္ေတာ့္ထက္ပိုၿပီး Jackie က အေနမ်ားခဲ့ပါတယ္…။ Lady Black က သရဲေၾကာက္တတ္သလို..။ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ကလည္း တကယ္ေျခာက္ပါတယ္..။(အခုေတာ့ အိမ္တက္ဆြမ္းေကြ်း၊ ပရိတ္ရြတ္လိုက္ေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး) Lady Black ေၾကာက္မွန္းသိလို႕ပဲလား..။ သူ႕သဘာ၀အရ လား ေတာ့ မသိပါဘူး…။ ကြ်န္ေတာ္ရံုးသြားၿပီဆိုတာနဲ႕ Jackie ကြ်န္ေတာ့္ ဇနီးနားက မခြာေတာ့ပါဘူး..။ တစ္ခါတစ္ေလ သူမီးဖိုထဲ ဟင္းခ်က္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္ေရွ႕ ဖိနပ္ခြ်တ္မွာ ေခြေခြေလးလာအိပ္ေပးေနေလ့ရွိၿပီး..။ တစ္ခါတစ္ေလ အခန္းထဲမွာခင္းထားတဲ့ ေကာ္ေဇာေတြကို ပိုင္ဆိုးပိုင္နင္း နင္းျဖတ္ကာ မီးဖိုထဲအထိ ၀င္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီး ဟင္းခ်က္ေနတဲ့ အနားမွာ လာအိပ္ေနေလ့ရွိပါတယ္…။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္မဟုတ္တဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကမ်ား အိမ္ေရွ႕ကုိ ေရာက္လာ မယ္ဆို တဟုန္ထိုးေျပးၿပီး ေဟာင္ဖို႕ ၀န္မေလးတတ္သူတစ္ေယာက္ပါ….။

“Jackie ရွိတာ သရဲေတာင္မေၾကာက္ေတာ့ဖူး..။ ဟင္းခ်က္ေနတုန္းအိမ္ေရွ႕လွမ္းၾကည့္လိုက္လို႕ ဖိနပ္ခြ်တ္မွာ သူအိပ္ေနတာေတြ႕ရင္ စိတ္ထဲ လံုျခံဳသလို ခံစားရတယ္” ဒါက မေန႕က မနက္က Lady Black ေျပာခဲ့တဲ့ စကားပါ…။

“သူတို႕ကုိေကြ်းဖို႕ ေစ်းသည္ဆီက ၾကက္ေခါင္းနဲ႕ ေတာင္ပံေတြ  ၂ ရက္ျခားမွာထားတယ္…။ ဆန္လည္း သီးသန္႕၀ယ္ထားတယ္…။ တစ္လကို သူတို႕စားရိတ္ ၄ ေသာင္းေလာက္ေတာ့ က်မယ္…။” မေန႕က မနက္ပိုင္းက ေျပာခဲ့တဲ့ Lady Black ရဲ႕ စကားေတြပါ…။

ညေန ကြ်န္ေတာ္ရံုးက ျပန္ေရာက္ၿပီး စိတ္ထဲမွာလည္း အလုပ္လုပ္ခ်င္စိတ္မရွိတာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ အမ်ိဳးသမီးနဲ႕အတူ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ဖို႕ စိတ္ကူးလိုက္ပါတယ္..။ Lady Black က “အျပင္ ျပန္မထြက္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ Jackie တို႕ကို အျပင္ထုတ္ၿပီး..။ ဆိုင္ကယ္သြင္းလိုက္ေတာ့ေလ ကို…။ ေတာ္ၾကာ ျခင္ေတြ၀င္လာေတာ့မယ္..။”

အခ်ိန္က ၅ နာရီ ၀န္းက်င္ေလာက္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္…။ ခါတိုင္းဆို Jackie တို႕က ကြ်န္ေတာ့္ဖိနပ္ခြ်တ္မွာ ညေန ၆ နာရီ ၇ နာရီအထိ ၀င္ေနေလ့ရွိၾကပါတယ္..။

“အင္း..။အင္း…”

Jackie တို႕ကို အျပင္ထုတ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လည္း ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနလိုက္ပါတယ္..။ နာရီ၀က္ေလာက္အၾကာမွာထင္တယ္..။ ေဘးအိမ္က ညီေလးက အေရးတႀကီးေျပးလာေခၚတယ္…။

“အစ္ကို..။ အစ္ကို..။ အေရးႀကီးလို႕..။ ျမန္ျမန္..။”

ကြ်န္ေတာ္ ေျပးထြက္သြားလိုက္တယ္….။

“အစ္ကိုရယ္ ဟိုမွာ Jackie ကိုၾကည့္ပါဦး” ဆိုၿပီး ငိုမဲ့မဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႕ေျပာလို႕ ကြ်န္ေတာ္ၾကည့္လိုက္မိေတာ့….။

ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး ပြင့္ထြက္သြားသလို ခံစားလိုက္ရတယ္..။ အျမဲတမ္းတက္ၾကြလန္းဆန္းၿပီး အသန္႕ႀကိဳက္တဲ့ Jackie တစ္ေယာက္ တစ္ကုိယ္လံုး ရႊ႕ံေတြ အလိမ္းလိမ္း..။ မ်က္ႏွာကလည္း ခ်က္ျခင္းေခ်ာင္က်သြားတယ္…။ လွ်ာလည္းထြက္ေနၿပီ…။ ကြ်န္ေတာ္အိမ္ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္လာလိုက္..။ ဘိုင္းကနဲ ျပစ္လဲ သြားလိုက္…။ ကြ်န္ေတာ္ သိလိုက္ၿပီ..။

Jackie အဆိပ္မိေလၿပီ….။

“ၿဖိဳး ၿဖိဳး လာၾကည့္ပါဦး….”

ကြ်န္ေတာ့္မိန္းမအျပင္ေတာင္မေရာက္လုိက္ Jackie ကို အိမ္ထဲကလွမ္းျမင္လိုက္ကတည္းက သူထိုင္က်သြားတယ္….။

“ညီေလး အခုဘာတိုက္ထားလည္း..”

“ဘဲဥေဖာက္တိုက္ထားတယ္အစ္ကို..။ အစ္ကို႕ဆီမွာ ကန္စြန္းရြက္ရွိရင္ အရည္က်ိတ္ၿပီးတိုက္ရေအာင္…။”

“ကန္စြန္းရြက္ေတာ့မရွိဖူး…။ ထညက္ေတာ့ရွိတယ္…။ သၾကားရွိတယ္..။ တိုက္ထားလိုက္…။ အစ္ကို ဆရာ၀န္ေျပးေခၚမယ္…။ ညီေလး ဒီမွာေနခဲ့..”

ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ေဘးက ညီေလးလည္း မ်က္ရည္စမ္းတမ္းတမ္းျဖစ္ေနပါၿပီ..။ Jackie ကို ထညက္ေကြ်းဖုိ႕အတြက္ သူကိုယ္တိုင္ ၀င္ခ်ဳပ္ပါတယ္..။ တရုတ္ကျပားေလး ဆိုေတာ့ Jackie ကိုယ္က ရြ႕ံေတြရယ္..။ ရွဳန္းရာကေနျခစ္မိတဲ့ ျခစ္ရာေတြရယ္နဲ႕ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ရစရာမရွိေတာ့ပါဘူး…။

ကြ်န္ေတာ္ Jackie ကို တစ္ခ်က္ပြတ္ၿပီး ေျပာလိုက္ပါတယ္…။

“သား..။ ခဏေလးေတာင့္ထားေနာ္..။ ျမန္ျမန္ ျပန္လာခဲ့မယ္…”

ကြ်န္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ကို တဟုတ္ထိုးေမာင္းထြက္ၿပီး ျပင္ဦးလြင္အႏွံ႕ တိရစာၦန္ကုဆရာ၀န္ လိုက္ရွာခဲ့ပါတယ္…။ စိတ္ထဲကလည္း မွီပါေစဆိုတဲ့ ဆုေတာင္းတစ္ခုကုိသာ အထပ္ထပ္ဆုေတာင္းေနမိခဲ့တယ္..။ ေနာက္ဆံုး ဆရာ၀န္ရွိတဲ့ေနရာကို သိၿပီးလိုက္သြားတယ္…။ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာသြားပါတယ္…။

“ကြ်န္ေတာ့္ေခြး အဆိပ္မိလုိ႕ Doctor ရယ္ ျမန္ျမန္ေလးလိုက္ခဲ့ေပးပါ…”

ဆရာ၀န္ကေတာ့ သိပ္ဟန္မပ်က္..။ ဘာမွမျဖစ္သည့္ပံု..။ ကြ်န္ေတာ့္မွာသာ စိတ္ကို မနဲခ်ဳပ္ထားရသည္..။ Jackie ဆီလည္းျပန္ခ်င္ၿပီ…။

“တပ္ထဲမွာ ျပစ္တဲ့အဆိပ္က သိပ္ျပင္းတယ္…။ မမွီေလာက္ဖူးထင္တယ္…” ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ကို ေဒါသထြက္သြားသည္…။ ဒါလားဆရာ၀န္စိတ္ဓာတ္…။ မမွီတာကို ကြ်န္ေတာ္သိသည္..။ ဒါေပမယ့္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ Jackie ကို ညင္ညင္သာသာ ဘ၀ကူးသြားေစခ်င္သည္…။

“မမွီဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္ Doctor. ဒါေပမယ့္ သက္သာေအာင္ တစ္ခုခုေတာ့ လိုက္လုပ္ေပးပါ..” ဆရာ၀န္ရဲ႕ အမ်ိဳးသားကလည္း ေျပာေတာ့မွ မလိုက္ခ်င္ လိုက္ခ်င္နဲ႕ လိုက္လာသည္…။

တကယ္မမွီေတာ့တာကို သူ႕ သမာၻအရသိလို႕ စိတ္ေလ်ာ့ထားမွန္း ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်ိန္မွာ လာပင့္တဲ့သူရဲ႕စိတ္..။ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ မခ်ိမဆန္႕ ခံစားေနရတဲ့ဆိုတဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေတာ့ အနဲနဲ႕အမ်ားရွိသင့္ပါတယ္…။

ဒါေတာင္ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးလိုက္ေသးတယ္.. “ဘာေခြးအမ်ိဳးအစားလဲတဲ့”

ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲ ေထာင္းခနဲျဖစ္သြားတယ္…။ မေကာင္းတတ္လို႕သာ ေတာ္ေတာ္ခ်ဳပ္ထိန္းလိုက္ရတယ္…။ “သာမန္ေခြးပါပဲ Doctor ရယ္..။ ဒါေပမယ့္ လိုင္းခန္းတစ္ခုလံုးက သားသမီးလည္း မရွိၾကေသးေတာ့ သားလို ခ်စ္ရတဲ့ သူျဖစ္ေနလို႕ပါ…။”

ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ Jackie အသက္ရွိေသးသည္…။ ကြ်န္ေတာ့္မိန္းမ ကြ်န္ေတာ့္ဆီ ေျပးလာၿပီး ငိုသံနဲ႕ ေျပာသည္…။

“ကို…။ ျပား၀က္ေလးလဲ ေသၿပီ…။ အျဖဴမနဲ႕ ဖက္ၿပီးေတာ့ ေသေနတာ…။ သနားပါတယ္…” ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ဆို႕သြားသည္..။

သူေျပာတဲ့ အျဖဴမဆိုတာ အလြန္ ေအးေသာ ေခြးမေလးျဖစ္သည္…။ အေကာင္ႀကီးေသာ္လည္း သူမ်ားေတြဆီက အစာကိုလုမစားတတ္..။ သူ႕ကို သီးသန္႕ေကြ်းမွ စားတတ္ေသာ သူျဖစ္သည္။ သူမ်ားေတြရန္လိုလွ်င္လည္း သူစားေနတာကို ဖယ္ေပးေလ့ရွိသည္….။ မနက္ကတင္ သူမ်ားေတြ အႏိုင္က်င့္မွာစိုးလို႕ ကြ်န္ေတာ့္ Lady Black က သူကိုယ္တိုင္ လက္နဲ႕ ခြံ႕ေကြ်းခဲ့ေသးသည္..။ ေသသြားတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေတာ့..။ အခုဆရာ ၀န္လည္း လာၿပီ Jackie လည္း မေသေသးဘူးဆိုေတာ့..။ မရွိမဲ့ ရွိမဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး နဲနဲရွင္သန္လာသည္…။

မွီမ်ား..။ မွီေပဦးမလား…။

လိုင္းခန္းက အရာရွိေတြ Jackie နားမွာ ျပံဳေနသည္..။ ကြ်န္ေတာ္ဖယ္ၿပီး Jackie နားကိုသြားလိုက္ေတာ့ သူေတာ္ေတာ္ေမာေနၿပီ ျဖစ္သည္…။ ဆရာ၀န္က ေဆးထိုးဖို႕ လုပ္သည္..။ ထိုအခ်ိန္မွာ ကန္စြန္းရြက္ျပဳတ္ရည္တိုက္ဆိုေတာ့…။ Jackie ကို ကြ်န္ေတာ္ လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႕ သူေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ခ်ဳပ္ေပး သည္..။ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ေဘးက ညီေလးက ေရွ႕လက္ႏွစ္ဘက္ကိုခ်ဳပ္သည္..။ က်န္တဲ့သူေတြကေတာ့ ၾကည့္သာၾကည့္ေနၾကသည္..။ ကိုင္ဖို႕ေနေနသာသာ အနားေတာင္ သိပ္မကပ္ရဲေပ…။

“ကဲ ညီေလး ပါးစပ္ျဖဲၿပီး ေလာင္းထည့္ကြာ..။ ကိုယ္ခ်ဳပ္ထားမယ္..”

အစာအဆိပ္မိသြားေသာ သူတစ္ေယာက္ပီပီ..။ သူ႕ပါးစပ္ထဲကို တစ္စံုတစ္ခုထပ္ထည့္မွာ အရမ္းေၾကာက္ေနပံုရသည္…။ ျပား၀က္တို႕၊ အျဖဴမတို႕မွာ အေကာင္ေသး သလို..။ စိတ္လည္း သိပ္ျပင္းပံုမရေသာေၾကာင့္..။ အစာစားမိသည့္ေနရာမွာတြင္ ခ်က္ျခင္းေသသြားၾကပံုရသည္…။ Jackie ကေတာ့ စိတ္ေတာ္ေတာ္ ျပင္းပံုရသည္။ သူ အေျခအေနမေကာင္းေတာ့မွန္းသိသည္ႏွင့္ သူ႕ကို အျမဲအစာေကြ်းေလ့ရွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ေဘးက ညီေလးအိမ္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ကို ေရာက္ေအာင္ ျပန္ေျပးလာခဲ့ သည္..။

ကြ်န္ေတာ့္ကို ညီေလး လာမေခၚခင္မွာပင္ Jackie လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ လဲလိုက္ျဖစ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္..။ ကြ်န္ေတာ္ဆရာ၀န္သြားေခၚတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ မိန္းမေျပာျပတာ့..။ သူအိပ္ေနၾက ကြ်န္ေတာ္တို႕ အိမ္ထဲက ဖိနပ္ခြ်တ္ကို အတင္းေျပးၿပီး အဲ့ဒီေနရာမွာ ေခြေခြေလးသြားအိပ္ေနသည္တဲ့…။ သူ႕ကို အဆိပ္ေျပဖို႕ ဘဲဥအႏွစ္တိုက္ဖို႕အျပင္ကုိ မနဲအတင္း ဆြဲထုတ္ရတယ္ ေျပာပါတယ္…။

အခု Jackie ကို ေဆးထိုးေပးတာက တျခားလိုင္းခန္းတစ္ခုေရွ႕ေရာက္ေနပါၿပီ..။ ဆရာ၀န္က ေဆးႏွစ္လံုးထိုးပါတယ္…။ ခဏေစာင့္ၾကည့္မယ္တဲ့..။ သက္သာရင္ ေနာက္တစ္လံုး ထပ္ထိုးမယ္ေျပာတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ Jackie ေျခေထာက္ကို ခ်ဳပ္ထားတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ေတြ အရမ္းစို႕နင့္ေနတယ္..။ လူေတြ အမ်ားႀကီးေရွ႕မွာ မ်က္ရည္မက်ေအာင္ မနဲထိမ္းထားရတယ္..။ စိတ္ထဲကေန သရဏဂံု သံုးပါးရြတ္ေပးေနတယ္..။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ (လူေတြသာမရွိရင္) မင္းဟာ တကယ္ လိမၼာတဲ့အေၾကာင္း..။ ဘာကိုမွ ေနာက္ဆံမတင္းသင့္ေၾကာင္း…။ ဒီဘ၀က လြတ္ကြ်တ္တဲ့အခါ ေနာင္ဘ၀ေကာင္းတစ္ခုကို ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း..။ အခုလို ေမာဟေတြ ေ၀ဒနာေတြနဲ႕ ေသခဲ့ရင္ ဘ၀ေကာင္းတစ္ခုကို ဘယ္လိုမွမေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း..။  တဖြဖြေျပာၿပီး ဘုရားစာကို ပါးစပ္က ထုတ္ၿပီး ရြတ္ေပးလိုက္ ခ်င္ပါတယ္…။

“Doctor ေရတိုက္လို႕ရမလား..”

“ရတယ္ ရတယ္…”

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ခ်ဳပ္ထားသည္..။ ေနာက္ထပ္ ညီေလးတစ္ေယာက္က ပါးစပ္ကို အတင္းၿဖဲၿပီး ေရေလာင္းထည့္သည္..။

“ေျဖးေျဖးလုပ္..။ ပါးစပ္ထဲကေရ ႏွာေခါင္းထဲ၀င္ၿပီး မြန္း….”

တဆက္ဆက္တုန္ၿပီး အတင္းရုန္းေနေသာ Jackie ခႏၶာကိုယ္သည္ ရုတ္တရက္ ခ်က္ျခင္းရပ္သြားတာကို သူ႕ကို ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္သည္…။ သူ႕ခႏၶာ ကိုယ္တစ္ခုလံုး ခ်က္ျခင္းေအးစက္ၿပီး တက္လာသည္…။ ေရတိုက္ဖို႕ ႀကိဳးစားတဲ့သူက ႀကိဳးစားတုန္း…။

“ညီေလး… Jackie သြားၿပီ….”

ကြ်န္ေတာ္ထိုင္ခ်ၿပီး ငိုသာငိုလိုက္ခ်င္သည္….။

ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ညီေလးတစ္ေယာက္ရယ္ Jackie ခႏၶာကိုယ္ကိုႀကီးကို မသြားသည္။ ျပား၀က္တို႕၊ အျဖဴမတို႕ ေသသည့္ေနရာနားတြင္ပင္ျမွဳပ္ရန္ျဖစ္သည္…။

အေရွ႕မွာ ႏွစ္ေကာင္ေသေနတယ္လို႕ သိရေတာ့ Lady Black က ျပား၀က္မျဖစ္ပါေစနဲ႕…။ ဒီတစ္ေကာင္ေတာ့ ခ်န္ခဲ့ေပးပါလို႕ အႀကိႀကိမ္ဆုေတာင္းၿပီး သြားတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ဆုေတာင္းေတြမျပည့္ခဲ့ပါဘူး…။ ကြ်န္ေတာ္ သြားၾကည့္ေတာ့ တကယ္ပဲ ျပား၀က္ေလးနဲ႕ အျဖဴမတို႕ဟာ တစ္ေကာင္နဲ႕ တစ္ေကာင္ ယွက္ၿပီး (ဖက္ၿပီး) ေသေနတာကို သနားစဖြယ္ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့နားမွာပဲ ေနာက္ထပ္ ေခြးအမည္းေလးတစ္ေကာင္လည္း ေသေနပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ စုစုေပါင္း ေလးေကာင္ ေျမျမွဳပ္ေပးခဲ့ပါတယ္…။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ၿဖိဳးလည္း ငိုပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ငိုပါတယ္…။ အေမ့ဆီ ဖုန္းဆက္ၿပီး လွမ္းေျပာေတာ့ အေမလည္းငိုပါတယ္…။ အားလံုးငိုၾကရပါတယ္..။

ဒါဟာ သံေယာဇဥ္ပဲ မဟုတ္လားဗ်ာ…။

ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္မိန္းမ စကားေတြဆက္ေျပာျဖစ္သည္…။ မနက္ကမွ ကြ်န္ေတာ့္ကို လာႀကိဳေနသည့္ Jackie ႏွင့္ သစ္သားျပားေလးကိုက္ၿပီး လာႀကိဳတဲ့ ျပား၀က္ေလး ကို ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ခဲ့ေသးသည္..။ အခုမရွိေတာ့…။

မနက္ျမင္၍…. ညေနမွာ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ေလၿပီ…။

မေသခင္ Jackie ကြ်န္ေတာ့္ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ ၾကည့္သြားတဲ့အၾကည့္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ျမင္ေယာင္ေနမိသည္…။ သူသာ စကားေျပာတတ္ပါက ဘာေတြ မ်ား ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႕ ေျပာသြားခ်င္ပါသလဲ…။

ေလာကရဲ႕ မတည္ျမဲတဲ့ သေဘာတရားေတြလား…။ သံေယာဇဥ္တရားရဲ႕ ေလာင္ကြ်မ္းမွဳေတြအေၾကာင္းလား….။ သံသရာဆိုတဲ့ စက္၀န္းႀကီးတစ္ခုအေၾကာင္း လား..။ ဒါမွမဟုတ္ ..။ ေနာက္ဆံုး..။ အစာအိမ္ပ်က္စီးလို႕ ပူေလာင္ေနတဲ့ သူမပိုင္ေပမယ့္ ပိုင္တယ္လို႕ ထင္ခဲ့တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးရဲ႕ ေ၀ဒနာအေၾကာင္းလား….။ အနဲဆံုး…..

“ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္…” ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခုမ်ားလား….။

ဒါမွမဟုတ္….။ Tom Hanks ေျပာခဲ့တဲ့ “Earn It….!” ဆိုတဲ့ စကားေလမ်ားလား…..။

ေသခ်ာတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရသမွ် ပထမဆံုးေသာသက္ရွိတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲမွာပင္ ဘ၀ကူးသြား ခဲ့ ျခင္း ျဖစ္သည္…။ မ်ားစြာေၾကကြဲရပါသည္…။ မ်ားစြာတုန္လွဳပ္ရပါသည္…။

Jackie ရဲ႕ ေသျခင္းတရားသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အတြက္ အလဟသ မျဖစ္သင့္ဟု ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္သည္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕တြင္ အခ်ိန္ေတြရွားပါးခဲ့ၿပီ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အလွည့္သည္ ဒီေန႕ေလာ မနက္ျဖန္ေလာ မျမင္ႏိုင္ၿပီ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ခဲ့ၿပီေလာ…။ ဒါမွမဟုတ္ မျဖစ္ေသးသေလာ..။ တကယ္လို႕မ်ား ကြ်န္ေတာ္တို႕အေပၚ ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာသာမေပးခဲ့သည့္အခ်ိန္တြင္ Jackie လိုမ်ိဳးေသြးမပ်က္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အဘယ္သို႕ေသာ အသိတရားျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ၾက မည္နည္း..။ အဘယ္သို႕ေသာ သတိၱျဖင့္ ေနာင္ဘ၀ကို ရင္ဆိုင္ၾကမည္နည္း…။

အခ်ိန္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕မပိုင္ပါ..။ ဒီခႏၶာကိုယ္လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕မပိုင္ပါ….။ ေလာကတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘာမွမပိုင္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ပိုင္တာ ပစၥဳပၸန္ဆိုတဲ့ အခြင့္အေရးေလးတစ္ခုသာရွိသည္…။ မနက္ျဖန္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕မပိုင္ေပ…။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ပစၥဳပၸန္အခ်ိန္ကပင္စၿပီး ျပင္ဆင္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္..။

ခင္ဗ်ားေရာ ဘယ္ေတာ့ ျပင္ဆင္မလဲ မိတ္ေဆြ…။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိေရွ႕…။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲတြင္ ဘ၀ကူးသြားေသာ Jackie ရဲ႕ ေသျခင္းတရား ကို အလဟသအျဖစ္ခံမည္မဟုတ္ေခ်…။ ခင္ဗ်ားေရာ ဘယ္လိုခံယူမလဲမိတ္ေဆြ….။

ေသခ်ာတာတစ္ခုေတာ့ ရွိသည္…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးအတြက္… ။ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေသာ ေလာကအတြက္…။ ခင္ဗ်ားတို႕အတြက္….။

“I Will Earn From It…..”

P.S- Jackie၊ ျပား၀က္၊ အျဖဴမနဲ႕ အျခားေသာအဲ့ဒီ့ေန႕က ေသဆံုးသြားတဲ့ သတၱ၀ါအေပါင္းအတြက္ သကၤန္းလွဴကာ ေရစက္ခ်ဖို႕ စီစဥ္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

]]> http://www.blackdream21.com/2011/06/28/%e1%80%9a%e1%80%b0%e1%80%95%e1%80%ab/feed/ 6 ပန္းတို႕ဆိုေသာ “ေတး”… http://www.blackdream21.com/2011/06/14/%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%95%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%b8/ http://www.blackdream21.com/2011/06/14/%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%95%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%b8/#comments Tue, 14 Jun 2011 04:40:56 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1224 ကြ်န္ေတာ္ မေန႕က ပညာ့ေရာင္ျခည္ (အရင္က ပညာ့အလင္း ဆိုၿပီး ကြ်န္ေတာ္ မွားယြင္း သံုးႏွဳန္းထားပါတယ္) အသင္းနဲ႕ ေက်ာင္းေတြကို စားေရး ကိရိယာေတြ ေ၀ဖို႕ လိုက္သြားျဖစ္ပါတယ္..။

ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း ပညာ့ေရာင္ျခည္၊ သႏိ ၱသုခ အပါအ၀င္ အျခားေသာ လူမွဳေရးအသင္းအဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ နီးကပ္စြာ ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္..။ ကိုယ္ တတ္ႏိုင္တဲ့ အပိုင္းေလးေတြ ကူညီရင္း..။ သူတို႕ဆီက လုပ္ပံု လုပ္နည္းေလးေတြလည္း အတုယူရင္းနဲ႕ပါ…။

ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိသေလာက္ ဒီဘက္ေနာက္ပိုင္းမွာ လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ပရဟိတ လုပ္ငန္း (NGO လို႕ေခၚလည္း အဆင္ေျပမယ္ထင္ပါတယ္) ေတြကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စိတ္၀င္စားလာၾကတာေတြ႕ပါတယ္…။ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြစု…။ အလွဴေငြ၊ မတည္ေငြေလးေတြစုၿပီး..။ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ တတက္တအား ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာ ေတြ႕ေနရပါတယ္…။ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ နဲနဲ အၾကံေပးခ်င္တာေလး တစ္ခုရွိပါတယ္…။

အျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး…။ ပရဟိတလုပ္ငန္းဆိုတာ တကယ္လုပ္ၿပီဆုိရင္…။ စိတ္ကူးနဲ႕ လက္ေတြ႕ (Imagination & Ground) ေတာ္ေတာ္ေလး ကြာဟမွဳေတြ ရွိေန ပါတယ္…။ အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံလို အကန္႕အသတ္ အတားအဆီးေတြနဲ႕ ေဆာင္ရြက္ေနရတဲ့ ေနရာမ်ိဳးမွာ..။ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြက ပိုမ်ားပါတယ္…။ စိတ္ရွိ သေလာက္ ကိုယ္မေရာက္ႏိုင္တဲ့ အပိုင္းေတြ မ်ားလြန္းပါတယ္…။ အဆင့္အသီးသီးရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူဖို႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကလည္း ခရီးဖင့္ေစပါတယ္…။ သံသယ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ ရာဇ၀တ္သား တစ္ေယာက္လို မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ ေစာင့္ၾကည့္ခံရမွဳဟာလည္း…။ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြကို ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ေစတနာရွင္ ေတြကို သာမက…။ သူတို႕ဆီက အလွဴလက္ခံရရွိမယ့္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကိုပါ ထိတ္လန္႕ေစပါတယ္…။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ေလ လွဴမယ့္လူက လွဴခ်င္တာေတာင္ …။ အလွဴခံမယ့္ သူက အလွဴမခံရဲဘူး..။ လက္မခံရဲဘူး ျဖစ္ရပါတယ္…။

ေစတနာမွန္ရင္ ေအာင္ျမင္မယ္လို႕ ေယ်ဘူယအားျဖင့္ သတ္မွတ္ႏိုင္ေသာ္လည္း..။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေစတနာမွန္မွန္…။ တစ္ခါက ႏွစ္ခါ…။ ႏွစ္ခါက သံုးခါ…။ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြ..။ အဆင္မေျပမွဳေတြ ေတြ႕ၾကံဳလာရရင္ေတာ့ သူသူကိုယ္ကိုယ္ စိတ္အေျခ ယိုင္ၾကစၿမဲျဖစ္ပါတယ္…။ ဒီလိုဆိုလို႕…။ သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္း ေတြက ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြကို လိုက္လံေႏွာင့္ယွက္တားဆီးေနတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္မဆိုလိုပါဘူး…။ လိုအပ္တာထက္ ပိုၿပီး သတိအထားခံရျခင္းဟာ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြကို လူအား၊ ေငြအား၊  အခ်ိန္အားျဖင့္ အနစ္နာခံေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြအတြက္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္စရာ တစ္ခုျဖစ္ေန တယ္လို႕သာ ဆိုလိုပါတယ္…။ သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းေတြက ပါ၀င္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ အေျခအေနေတြ…။ ျဖစ္စဥ္ေတြလည္း မ်ားစြာရွိပါတယ္…။ တစ္ခါ တစ္ေလ သူတို႕က ကူညီခ်င္လို႕ စံုစမ္းတာေတြ၊ ေမးျမန္းတာေတြလုပ္လာရင္ေတာင္…။ ျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့ရတဲ့ ႏိုင္ငံသမိုင္းေၾကာင္းအေထြေထြေၾကာင့္ …။ သို႕ေလာ သို႕ေလာနဲ႕ အသင္းအဖြဲ႕ေတြမွာ ထိတ္လန္႕ စိုးရြ႕ံရတာေတြ ရွိလာခဲ့ပါတယ္…။ ေစတနာ အမွားေတြမ်ားလား…။ ေ၀ဒနာ သမားေတြလားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဥာဏ္မမွီႏိုင္ေသးပါဘူး…။

ဒါက စနစ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အားနည္းခ်က္တစ္ခုပါ…။ ေနာက္တစ္ခုက လူပါ…။ ပရဟိတလုပ္ငန္းတစ္ခုကို တကယ္ စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ႏွစ္ျမွဳပ္ၿပီး လုပ္ဖို႕ဆိုတာ တကယ္ကို မလြယ္ကူပါ…။ ေတာ္ရံု စီးပြားေရး အေျခခိုင္ၿပီးသား လူတစ္ေယာက္အဖို႕ေတာင္ ေနာက္ဆံတင္းရမယ့္ အေျခအေနေတြရွိေနမယ္ဆိုရင္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ လို..။ သာမန္ ေက်ာင္းသား၊ ၀န္ထမ္း၊ ျပည္သူေတြ အတြက္ဆို ေျပာစရေတာင္ မလိုပါဘူး…။ တစ္ဘက္က ဘ၀တက္လမ္း..။ မိသားစု စား၀တ္ေနေရး…။ ဘ၀အာမခံ ခ်က္ေတြ အတြက္ ႀကိဳးစားရင္း..။ တစ္ဘက္ကလည္း ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြကို ဖိဖိစည္းစည္း လုပ္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာကေတာ့ အိပ္မက္တစ္ခု သာသာပါပဲ…။

ဒီေနရာမွာ ႀကံဳေတြ႕ရေလ့ရွိတဲ့ အေျခအေနေလး တစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ စမယ္ေဟ့..။ ေထာင္မယ္ေဟ့..။ လုပ္မယ္ေဟ့…။ ဆိုတုန္းကေတာ့ သူေရာ..။ ငါေရာ…။ နင္လား..။ ငါလား ..။ အားတတ္သေရာ သူပါမယ္..။ ငါပါမယ္ဆိုၿပီး ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္…။

စၿပီေဟ့…။ လုပ္ၿပီေဟ့…။ ဆိုေတာ့…။ သူလည္း နဲနဲေလ်ာ့သြားတတ္ပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့လိုပဲ ငါလည္း နဲနဲေလ်ာ့သြားတတ္ပါတယ္…။

ျဖစ္ၿပီေဟ့..။ ၿငိၿပီေဟ့…။ အခက္အခဲေတြ ရွိၿပီေဟ့ ဆိုတာနဲ႕…။ သူေတာ္ေေတာ္ေလ်ာ့သြားသလို…။ ငါလည္း ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ့သြားတတ္ပါတယ္…။

အထူးသျဖင့္ အစိုးရရဲ႕ သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႕ စၿပီး ပတ္သတ္လာရၿပီ…။ ထိေတြ႕မွဳေတြရွိလာၿပီဆိုရင္ေတာ့…။ အရင္က တက္ၾကြေနတဲ့ ေျခလွမ္းေတြဟာ ဆုတ္မွန္းမသိ အေနာက္ကို တေျဖးေျဖး ဆုတ္ကုန္ပါတယ္…။

“ငါ အလွဴေငြ ထည့္ေပးပါ့မယ္…။ မင္းပဲ ေကာင္းေအာင္ၾကည့္စီစဥ္လိုက္ပါ…။ မင္းစီစဥ္တာ ေကာင္းၿပီးသာ..။ လိုအပ္တာ ရွိရင္သာေျပာ…။ ငါ ဒီရက္ပိုင္း လုပ္ငန္းေတြ မအားလို႕…။ ေရွ႕တပါတ္ေလာက္ဆို ငါ ဟိုကို ခဏ ျပန္ရဦးမွာမို႕လို႕…” စသည္ စသည္ ျဖင့္ တေျဖးေျဖး အင္အားေတြ ယိမ္းယိုင္လာပါတယ္…။

ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက ကိုယ္မွန္တာကို လုပ္ေနတာျဖစ္တယ္…။ ေကာင္းတာကို လုပ္ေနတာျဖစ္တယ္…။ အစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးစအိုကို တုတ္နဲ႕ထိုးေနတာ မဟုတ္ပါဘူး..။ အာဏာဖီဆန္ဖို႕လည္း ႀကိဳးစားေနတာမဟုတ္ဖူး..။ တိုင္းျပည္ကို သစၥာေဖာက္ဖို႕ ၾကည့္စည္ေနတာ မဟုတ္သလို…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ လူငယ္ ပီပီ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားရွိတဲ့ လူသားမ်ားပီပီ…၊ အရာရာကို စူးစမ္းလိုစိတ္နဲ႕ တက္ၾကြေနတဲ့ လူငယ္ေတြပီပီ..၊ ေလာကရဲ႕ မနက္ျဖန္တိုင္းကို အလွဆင္ျခင္တဲ့ လူသား မ်ား ပီပီ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္က တိုင္းျပည္အတြက္ အုတ္တစ္ခ်ပ္၊ သဲတစ္ပြင့္ ကူညီေနၾကျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဒီလို လုပ္ရပ္ေတြဟာ တိုင္းျပည္ကို သစၥာေဖာက္ဖို႕မေျပာနဲ႕…။ တကယ္တမ္းဆို တိုင္းျပည္အတြက္ ကိုယ့္ျပည္သူလူထုေကာင္းစားဖို႕အတြက္ တစ္ဘက္ တစ္လမ္းက အစိုးရကို ကူညီေနတာပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီလို ျပည္သူေတြဘက္က တစ္တက္တစ္အား ပါ၀င္လာျခင္းဟာ တကယ္ဆို အစိုးရအတြက္ အားျဖစ္ေစသလို..။ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အပူအပင္ေတြကို လည္း ၿငိမ္းေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္…။ ျပည္သူနဲ႕ အစိုးရ တစ္ထပ္တည္းျဖစ္လာျခင္းကို သက္ေသျပရာလည္း ေရာက္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္…။

ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာေတြကို ေစတနာအရင္းခံကာ အေကာင္းဆံုး ႀကိဳးစားရင္း တိုင္းျပည္ေက်းဇူးကို ဆပ္ဖို႕လိုပါတယ္..။ အခက္အခဲ ေတြ..။ အတားအဆီးေတြ ရွိလို႕လဲ..။ စိတ္ဓာတ္မက် ၾကပါနဲ႕…။ ေလာကမွာ ဆိုးတဲ့သူရွိသလို..။ ေကာင္းတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ..။ ေႏွာင့္ယွက္ခ်င္တဲ့ သူေတြရွိသလို…။ ကူညီခ်င္တဲ့သူေတြလည္း ထုနဲ႕ေဒးရွိေနပါတယ္..။

ပရဟိတ လုပ္ငန္းတစ္ခု ေအာင္ျမင္စြာ ေရရွည္ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႕ဆိုရင္ ေငြအင္အား၊ လူအင္အား၊ ညီညြတ္မွဳ၊ ခံယူခ်က္နဲ႕ လုပ္ငန္းကြ်မ္းက်င္မွဳ ေစတနာ အင္အား ျပင္းထန္ဖို႕လိုအပ္ပါ တယ္။ ျမန္္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ တစ္ခုအေနျဖင့္..။ ႏွစ္ေယာက္ရွိရင္ သံုးဖြဲ႕ေထာင္ခ်င္ပါတယ္…။ အစမွာ စည္းလံုးၾကပါတယ္..။ အတူႀကိဳးစားၾကတယ္..။ လုပ္ငန္းေတြ အရွိန္ရလာတယ္..။ ေအာင္ျမင္လာတယ္…။ နာမည္ႀကီး ခ်င္လာ တယ္…။ ေနရာရခ်င္လာတယ္…။ ေပၚလြင္ခ်င္လာတယ္..။ အၾကံဥာဏ္ေပးရမယ့္ အစား..။ အပုပ္ခ်လာတယ္..။ သူလုပ္တာ ဘယ္လို..။ ငါသာလုပ္ရင္ ဘယ္လိုျဖစ္မွာ…။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ရည္ရြယ္ခ်က္ေကာင္းေကာင္း အရွိန္အဟုန္ ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ စတင္ခဲ့တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ..။ အက္ကြဲေၾကာင္းေတြ အထပ္ထပ္နဲ႕ တစ္စစီ..။ တစ္စစီ…။ ျပန္လည္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါတယ္..။

ဒီလို အသင္းအဖြဲ႕ေပါင္း မ်ားစြာ ရွိပါတယ္…။ ေနာက္လည္းရွိေနဦးမွာပါ..။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္အထက္က အခ်က္ ငါးခ်က္ဟာ အေရးႀကီးတယ္လို႕ ဆိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္..။ တကယ့္တကယ္တမ္းမွာ Money Management လုပ္ရတာလည္း လြယ္ပါတယ္..။ Time Management လုပ္ရတာလည္း လြယ္ပါတယ္..။ တကယ္တမ္း ခက္ခဲတာက Man Management ပါပဲ..။ မတစ္ေထာင္သားကို တစ္သားထဲ ျဖစ္ေအာင္ဟာ…။ လြယ္ကူတဲ့ ကိစၥတစ္ခုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ မယ္ မထင္ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုလည္း မဟုတ္ဖူးဆိုတာ…။ ေအာင္ျမင္တဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕..၊ အသင္းအဖြဲ႕ေပါင္း မ်ားစြာက သက္ေသျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္…။

ေနာက္ထပ္ အက္ကြဲေၾကာင္းတစ္ခုကို ျဖစ္ေစတဲ့ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ေငြပါပဲ..။ ပရဟိတ လုပ္ငန္းမွ မဟုတ္ပါဘူး..။ ဘယ္အသင္းအဖြဲ႕မဆို ေငြနဲ႕ လည္ပတ္ရပါတယ္…။ ၀င္ေငြေတြ ရွိပါတယ္..။ ထြက္ေငြေတြရွိပါတယ္…။ အလြဲသံုးစားမွဳဆိုတာလည္း..။ ရည္ရြယ္သည္ ျဖစ္ေစ..။ မရည္ရြယ္သည္ ျဖစ္ေစ မျဖစ္မေန ရွိေနမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ အလြဲသံုးစားမွဳ (စာရင္းကိုင္ အားနည္းမွဳ၊ မွတ္တမ္းစနစ္တက်ထိမ္းသိမ္းရာတြင္ အားနည္းမွဳ တို႕ကိုလည္း အခ်ဳပ္အားျဖင့္ အလြဲသံုးစားထဲ ပဲ ထည့္လိုက္ပါတယ္…။) ေတြကို ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ လုပ္လို႕မရပါဘူး..။ ေလ်ာ့နည္းသြားေအာင္ပဲ လုပ္လုိ႕ရပါလိ့မ္မယ္…။ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မွဳ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားမွဳ၊ အျပန္အလွန္ ထားရွိေသာ သစၥာတရားတို႕နဲ႕ အလြဲသံုးစားမွဳေတြကုိ ေလ်ာ့က်သြားေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ပါတယ္..။ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ လုပ္ဖို႕ေတာ့ မစဥ္းစားေစခ်င္ပါ…။

အထက္က ေျပာခဲ့သလို..။ ေငြၾကးကြာဟမွဳ…။ အထင္လြဲျခင္း..။ သံသယ စတဲ့အခ်က္ေတြ စ၀င္လာတာနဲ႕ တစ္ၿပိဳင္နက္ မူလကစတင္ခဲ့တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဟာလည္း….

ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူငယ္ေတြအေနနဲ႕ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ခ်င္တယ္ဆို..။ ႏွစ္ခါျပန္စဥ္းစားမေနပါနဲ႕..။ လုပ္ၾကပါ..။ ႀကိဳးစားၾကပါ..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ အထက္မွာ ေျပာခဲ့တဲ့ အခ်က္ေလးေတြကိုေတာ့ သတိထားေစခ်င္ပါတယ္..။ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုနဲ႕ ေသခ်ာေပါက္ ရင္ဆိုင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့လို ရင္ဆိုင္ၾကရတဲ့အခါမွာသာ ေနာက္မဆုတ္တမ္း..။ ေသြးမေၾကာင္စတမ္း…။ ကိုယ့္ သစၥာကို သက္ေသျပရဲဖို႕သာ ကြ်န္ေတာ္ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္…။

ဒါကေတာ့ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြကို စိတ္၀င္စားၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕လို လူငယ္ေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ္သိသေလာက္၊ တတ္သေလာက္၊ ဥာဏ္မွီသေလာက္ေလးထဲ က အေရးပါႏိုင္မယ္..။ အေထာက္အကူ ျဖစ္ႏိုင္မယ္လို႕ ထင္တဲ့ ၂ ျပားတန္ အၾကံျပဳခ်က္ေလးတစ္ခ်ိဳ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

အေပၚက စကားကို ျပန္ဆက္ရရင္..။ ကြ်န္ေတာ္ ပညာ့ေရာင္ျခည္ (ျပင္ဦးလြင္) ပရဟိတအသင္းနဲ႕ မေန႕က စာေရးကိရိယာေတြ လွဴဖို႕ လိုက္သြားျဖစ္ပါတယ္…။ သူတို႕ရဲ႕ Plan က ႏွစ္ဖြဲ႕ခြဲသြားပါတယ္..။ တစ္ေနရာထဲကို လူေတြ တျပံဳတမႀကီးနဲ႕ ရွင္ေလာင္းလွည့္သလို ဟိတ္ႀကီး ဟန္ႀကီးေတြနဲ႕ မသြားပဲ..။ အလွဴပစၥည္းေတြကို လိုအပ္တဲ့ေနရာကို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္နဲ႕ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေပးပို႕ႏိုင္ဖို႕အတြက္ တစ္ရက္ထဲမွာတင္ အဖြဲ႕ ၂ ဖြဲ႕ခြဲလိုက္ပါတယ္..။ အဖြဲ႕ခြဲၿပီးေတာ့..။ လမ္းေၾကာင္းဆြဲ ပါတယ္…။ လမ္းေၾကာင္းဆြဲၿပီးတာနဲ႕ အဲ့ဒီ့ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း (အဖြဲ႕ႏွစ္ခုဆိုေတာ့ လမ္းေၾကာင္းႏွစ္ခုေပါ့) ေရွ႕ေျပး ဆိုင္ကယ္ တစ္စီးစီကို နာရီ၀က္ေလာက္ ေစာၿပီး လႊတ္လိုက္ပါတယ္…။

စာအုပ္ေတြ၊ စာေရးကိရိယာေတြ သယ္လာတဲ့ ကားမေရာက္ခင္ ဆိုင္ကယ္က ေက်ာင္းကိုအရင္ေရာက္..။ ေနာက္မွာ လွဴမယ့္သူေတြလာေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး/ ဆရာမႀကီးေတြကိုအေၾကာင္းၾကား..။ လွဴဖို႕အတြက္ ေနရာတစ္ခုစီစဥ္…။ အားလံုးအဆင္သင့္ေလာက္မွာ လွဴမယ့္ကားက ေရာက္လာ..။ ကားေရာက္လာတာနဲ႕ လမ္းေၾကာင္းဆြဲာထးတဲ့အတိုင္း…။ ဆိုင္ကယ္သမားက ေနာက္တစ္ေနရာကို ထပ္ၿပီး ႀကိဳသြား…။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ မနက္ပိုင္းမွာတင္ ေက်ာင္း ၆ ေက်ာင္း ၿပီးသြားပါတယ္…။

ညေနပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ ဆက္မလိုက္ျဖစ္ပါဘူး..။

ဒီေနရာမွာ ျပင္ဦးလြင္က ေက်ာင္းေတြရဲ႕ အေျခအေနကို ကြ်န္ေတာ္ နဲနဲေျပာျပခ်င္ပါတယ္…။ (ျပင္ဦးလြင္မွ ေက်ာင္းမ်ားတင္ မကဘူး လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္)။ ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်ိဳ႕တဲ့ၾကပါတယ္…။ ေက်ာင္းကလည္း ခ်ိဳ႕တဲ့ပါတယ္…။ ဆရာ/ဆရာမေတြလည္း ခ်ိဳ႕တဲ့ပါတယ္..။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္း သူေတြလည္း ခ်ိဳ႕တဲ့ပါတယ္…။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ တစ္ကိုယ္လံုး (လြယ္အိတ္၊ လြယ္အိတ္ထဲက စာေရးကိရိယာအပါအ၀င္) ေပါင္းၾကည့္လို႕မွ..။ ရန္ကုန္ ေက်ာင္းႀကီးေတြမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မိုးတြင္းစီး ဖိနပ္တစ္ရံစာေတာင္ မရွိႏိုင္ပါဘူး…။ ခ်င္းေတာင္ ပန္းသီးကို မုန္႕စားေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ မစားရလို႕ …။ နီးစပ္ရာ အမွိဳက္ေတာင္းထဲ ပစ္လိုက္တဲ့ တရုတ္ျပည္ကလာတဲ့ ေထာင္ေက်ာ္ ပန္းသီးတစ္လံုးဟာ ျပင္ဦးလြင္ က ေက်ာင္းသားေလးေတြ အတြက္ေတာ့ တစ္ပါတ္စာ မုန္႕ဖိုးထက္ အမ်ားႀကီးပိုပါတယ္…။ သူငယ္တန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လည္ပင္းမွာစြဲထားတဲ့ Iphone တစ္ လံုးဟာ ျပင္ဦးလြင္က ေက်ာင္းေတြအတြက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ စာသင္ေဆာင္ တစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…။

ကံ၊ ကံ၏ အက်ိဳးကို ေမ့ထားလို႕မရေပမယ့္…။ ေရမ်ားရာ မုိးလိုက္ရြာတာကိုကေတာ့ မိုးေလ၀သ မမွန္လို႕ပဲ ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ မေန႕ကတစ္ေန႕ထဲ စာအုပ္ေပါင္း ၄၂၀ ဒါဇင္ေက်ာ္၊ ေပတံ၊ ခဲတံ၊ ေဘာပင္၊ ခဲဖ်က္ အေျမာက္အမ်ား လွဴဒါန္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္..။ အင္မတန္ ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့ ကေလးေတြ (ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးမ်ားရဲ႕ ေထာက္ခံခ်က္အရ) အတြက္ တစ္ႏွစ္စာ ပညာသင္စရိတ္ေတြကိုလည္း ေထာက္ပံ့ခဲ့ပါတယ္..။ အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းေတြမွာ တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ..။ အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းေတြမွာေတာ့ ေလး ငါး ဆယ္ေယာက္ပါ။ ထူးခြ်န္ ေပမယ့္ ခ်ိဳ႕တဲ့လို႕ ေက်ာင္းဆက္မေနႏိုင္တဲ့ ကေလးေတြအတြက္ လည္း သီးသန္႕ ေထာက္ပံ့မွဳေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္..။ စာပန္းအိမ္ ေဘာ္ဒါက ပဲ ဒီႏွစ္ ပညာ့ေရာင္ျခည္ အသင္းအတြက္ ထူးခြ်န္/ခ်ိဳ႕တဲ့ တကၠသိုလ္၀င္တန္း က်ာင္းသား မ်ားအတြက္ ၅ ေနရာ လွဴပါတယ္..။ အျခား ေဘာ္ဒါေတြကိုလည္း အလွဴခံထားတာ ရွိပါတယ္..။ လွဴၾကမယ့္ အလားအလာလဲ ရွိပါတယ္..။

ဒီလိုအလွဴတစ္ခုလုပ္ဖို႕ အခု ပစၥည္း၀ယ္ အခုလိုက္လွဴခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ စသိသေလာက္..။ လြန္ခဲ့တဲ တစ္လေက်ာ္..။ ေက်ာင္းေတြ မဖြင့္ခင္က တည္းက..။ အသင္းအေနျဖင့္ ပညာေရး ၀န္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ခံ ခရိုင္ ပညာေရးမွဴးရံုးေတြ၊ ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမွဴးရံုးေတြနဲ႕ ခ်ိတ္ဆက္..။ လိုအပ္တဲ့ စာရင္းဇယားေတြ ေတာင္းခံ (ကိုယ့္ဘက္က စာရင္းေတြလည္း ျပန္ေပးရပါတယ္) ၊ အလွဴလုပ္ဖို႕ ယာထားတဲ့ ေက်ာင္းေတြကို အရင္ကြင္းဆင္း၊ လွဴဒါန္းမယ့္ ပစၥည္း၊ လွဴဒါန္းမယ့္ ပံုစံ၊ ရရွိထားတဲ့ ဘဏၰာေငြ၊ အသံုးျပဳႏိုင္မယ့္ အေနအထား၊ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္တဲ့ ျပႆနာေတြ၊ မိဘ ေက်ာင္းသား ဆရာ နဲ႕ အလွဴရွင္ နားလည္မွဳ မလြဲေရး၊ စသည္ျဖင့္ မ်ားစြာ ျပင္ဆင္ရပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ သိသေလာက္ ဒီအသင္းက အလွဴလုပ္တာ ဒါနဲ႕ ဆို ၃ ႏွစ္ (၃ ႀကိမ္ေပါ့) ရွိပါၿပီ..။ သူတို႕မွာ အေတြ႕အၾကံဳေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ရထားပါတယ္..။ စာအုပ္ေတြ သြားလွဴတယ္..။ အလွဴရွင္ေတြ ျပန္သြားေတာ့ ဆရာမႀကီးက စာအုပ္ေတြ အကုန္ျပန္သိမ္း..။ ေရာင္းစား…။ ဒါမ်ိဳးေတြလည္း ရွိပါတယ္ (မယံုမရွိပါနဲ႕) ..။ အလွဴရွင္ေတြက ဘာေတြလွဴတယ္ ဘယ္ေလာက္လွဴတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေတြကို မိဘေတြကို အသိေပး..။ အဲ့လိုအသိေပးေတာ့..။ ဆရာေတြက သူတို႕ကို မယံုလို႕ လား ဆိုၿပီး အထင္လြဲခံရ..။ အစြပ္စြဲခံရ..။ အလွဴပစၥည္းေတြ ၀ယ္ဖို႕အတြက္ အခ်ိတ္အဆက္ အေကာင္းေတြမရွိေတာ့ (ဥပမာ ဗလာစာအုပ္ေတြေပါ့) အျမတ္ႀကီးစား ခံရ..။ လိုအပ္တာထက္ ပိုကုန္ရေတာ့..။ ၁၀ ဒါဇင္လွဴမယ့္ ေနရာ ၅ ဒါဇင္ေလာက္ပဲ လွဴႏိုင္…။ ဟာကြက္ေတြ..။ ယိုကြက္ေတြ..။ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ကိုယ္က တိုက္ရိုက္ ေရာက္ခ်င္လို႕ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ဆရာေတြနဲ႕ တိုက္ရိုက္ပါတ္သတ္ေတာ့..။ ပညာေရးမွဴးရံုးေတြရဲ႕ အညိဳအျငင္ခံရ (ေႏွာင့္ယွက္တယ္လို႕ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ၿငိဳျငင္တယ္လို႕ေျပာတာပါ၊ သူတို႕ ကူညီၾကတာေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ) စသည္ျဖင့္ အခက္အခဲေတြ၊ အေတြ႕အၾကံဳ ေတြစံုလွပါတယ္…။ ဒီၾကားထဲ အသင္းထဲက အဖြဲ႕၀င္အခ်င္းခ်င္း ဟိုလိုလုပ္မယ္..။ ဒီလုိလုပ္မယ္နဲ႕ သေဘာထား မတိုက္ဆိုင္တဲ့ အခါ ပိုစိတ္ညစ္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္…။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီတစ္ႏွစ္အလွဴလည္း ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ပဲ ၿပီးသြားျပန္ပါတယ္…။ စာအုပ္ေလးေတြ၊ ခဲတံအသစ္ေလးေတြရလို႕..။ တျပံဳးျပံဳး တေပ်ာ္ေပ်ာ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကေလးေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာ…။ ကိုယ့္ခဲတံေလး ကိုယ္ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးေနတဲ့ သူတို႕ရဲ႕ ပံုရိပ္..။ မ်က္ရည္ တ၀ဲ၀ဲနဲ႕ ေျပာသြားတဲ့ “ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္/ခင္ဗ်ာ” ဆိုတဲ့ မပီ့ တပီ စကားသံေလးေတြ..။ ဆရာ/ ဆရာမေတြရဲ႕ သာဓုေခၚသံနဲ႕ ေနာက္လည္း မ်ားမ်ားလွဴဒါန္းႏိုင္ၾကပါေစ..။ အလွဴရွင္ေတြ က်န္းမာ၊ ခ်မ္းသာၾကပါေစဆိုတဲ့ ဆုေတာင္းသံေတြကေတာ့… ျဖစ္ခဲ့သမွ်..။ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရသမွ်..။ အခက္အခဲေတြ၊ အဆင္မေျပမွဳေတြ..။ စိန္ေခၚမွဳေတြရဲ႕ အရွိဳက္ကို တည့္တည့္ႀကီး “ေထ့ၿပံဳး” လက္သီးတစ္ခ်က္နဲ႕ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ကလဲ့စားေခ် ထိုးသြင္းလိုက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။

တစ္နည္းအားျဖင့္ေတာ့ ပန္းတို႕ဆိုေသာ “ေတး” တစ္ပုဒ္ေပါ့ဗ်ာ….။

IMG_6258 IMG_6275 IMG_6284 IMG_6291 IMG_6297 IMG_6302 IMG_6323 IMG_6329 IMG_6334 IMG_6341 IMG_6343 IMG_6363 IMG_6386 IMG_6392 IMG_6408 IMG_6422 IMG_6457 IMG_6458 IMG_6460 IMG_6463 IMG_6465 IMG_6467 IMG_6476 IMG_6491

P.S- ပညာ့ေရာင္ျခည္အသင္းရဲ႕ Website မၾကာမွီ ရက္ပိုင္းအတြင္ တင္ေတာ့မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေကာင္းေလး ပါးလုိက္ပါတယ္..။

]]> http://www.blackdream21.com/2011/06/14/%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%95%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%b8/feed/ 2 ကြ်န္ေတာ္ေလးစားေသာ ျမန္မာ Blogger ႏွင့္ Developer မ်ား http://www.blackdream21.com/2011/06/09/%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ac-%e1%80%98%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%82%e1%80%ab/ http://www.blackdream21.com/2011/06/09/%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ac-%e1%80%98%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%82%e1%80%ab/#comments Thu, 09 Jun 2011 09:29:01 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1221 ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း အဆက္ျပတ္ေနတဲ့ နည္းပညာေတြ၊ စာေပေတြနဲ႕ ျပန္လည္ ထိစပ္မိဖို႕အတြက္ Blog ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လိုက္ၾကည့္ ျဖစ္ပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္ Blog စေရးတာ ၂၀၀၇ က ပါ..။ အခုဆို ၄ ႏွစ္နီးပါး ဆိုေတာ့…။ ဒီရက္ပိုင္းလိုက္ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ Blog ေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ အတူ မေရွးမေႏွာင္းမွာ ေရးခဲ့ ၾကတဲ့သူေတြရဲ႕ Blog ေတြပဲ မ်ားပါတယ္..။ ၂၀၀၆ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းေလာက္က စၿပီး Blogspot ရဲ႕ အရွိန္နဲ႕ က်ယ္ျပန္႕ ပြားမ်ားလာတဲ့ Myanmar Blogger အေရအတြက္ ဟာ အခုဆို ခန္႕မွန္းဖို႕ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ခက္ခဲမယ္ ထင္ပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ စေရးတဲ့ အခ်ိန္ေလာက္ကေတာ့ Blog အေရအတြက္ဟာ အခုလို ေသာင္းေက်ာ္ (ကြ်န္ေတာ့္အထင္)၊ ေထာင္ေက်ာ္မေျပာနဲ႕..။ ရာဂဏန္းေ၀းစြ …။ ၅၀ ေလာက္ေတာင္ ျပည့္မယ္ မထင္ပါဘူး…။

ဒီလိုနဲ႕ ေရးလာလိုက္ၾကတာ…။ ကြ်န္ေတာ့္လို စာေရးရံုနဲ႕ အားမရပဲ ကလိတာ ၀ါသနာပါတဲ့သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား Self-Hosted အျဖစ္ အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ WordPress ဘက္ကို ေျပာင္းသြားၾကပါတယ္..။ ဒီလိုနဲ႕ WordPresser ေတြ..။ Blogger ေတြ ဆိုၿပီး အသံုးအႏွဳန္းေတြ စျဖစ္လာပါတယ္…။ ထမင္းစား၊ ေရေသာက္ ေရးတဲ့ Blog ကေန…။ ရသေတြ..။ ေဆာင္းပါးေတြ…။ သတင္းေတြနဲ႕…။ ေနာက္ဆံုး နည္းပညာေတြ ျဖန္႕ျဖဴးတဲ့ Blog ေတြအထိ တရွိန္ထိုး တိုးတက္လာခဲ့ၾကပါတယ္..။

တစ္ခ်ိဳ႕လည္း တစ္စိုက္မတ္မတ္ ေရးခဲ့ၾကပါတယ္…။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ေပၚလာလိုက္ …။ ေပ်ာက္သြားလိုက္နဲ႕…။ ေရလိုက္ ငါးလိုက္ ပါပဲ…။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ လံုး၀ ေပ်ာက္ ကြယ္သြားပါတယ္…။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ၀က္၀က္ကြဲ ေအာင္ျမင္ၾက စဲျဖစ္ပါတယ္…။

ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေလ့လာၾကည့္ေတာ့..။ သာမန္အားျဖင့္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ Blog ေတြဟာ Quality မမွီလို႕ အားေပးတဲ့ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ မရွိလို႕ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီး…။ ၀က္၀က္ကြဲ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ Blog ေတြကေတာ့ ပက္ပက္စက္စက္ ရသေတြ..၊ သုတေတြ…၊ နည္းပညာေတြ ေပးႏိုင္လို႕ ေအာင္ျမင္ ၾကတယ္လို႕ ယူဆႏိုင္စရာရွိပါတယ္…။

ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ဥာဏ္မွီသေလာက္ကေလး ျပန္ေလ့လာၾကည့္ေတာ့..။ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ Blog ေတြထဲမွာ အင္မတန္ တန္ဖိုးရွိၿပီး…။ အႏွစ္သာရ ျပည့္၀လွတဲ့ (နည္းပညာ ျဖစ္ေစ၊ သုတျဖစ္ေစ၊ ရသျဖစ္ေစ) Blog ေတြ ပါ၀င္ေနၿပီး..။ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ (ကြ်န္ေတာ့္ အျမင္၊ ခံစားခ်က္နဲ႕ ဥာဏ္မွီသေလာက္) Blog ေတြမွာလည္း ဘာအဓိပၸါယ္မွ မရွိတဲ့ Blog ေတြကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ကံ၊ ကံ၏ အက်ိဳးလို႕ပဲ ဆိုခ်င္ဆို..။ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးရဲ႕ ရလဒ္လို႕ ပဲ ေျပာေျပာ..။ ေခတ္မွီ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးစနစ္နဲ႕ အညီ ေၾကာ္ျငာအား ေကာင္းလို႕ပဲ ျဖစ္ေစ…။ နည္းမိ်ဳးစံုေတာ့ ရွိၾကမယ္ထင္ပါတယ္…။

အခ်ိဳ႕ကလည္း Blog ကို Personal Diary ေလး တစ္ခုအေနနဲ႕ ေရးၾကပါတယ္..။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ မွတ္တမ္း ေလး တစ္ခုအျဖစ္အေနနဲ႕…။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ သတင္းဌာန အေသးစားေလး တစ္ခုအေနနဲ႕ အားသန္ရာ အားသန္ရာေလးေတြ ေရးၾကပါတယ္…။ ဘယ္လို အေၾကာင္းအရာပဲ ေရးေရး..။ ကိုယ္မသိေသးရင္ ပညာ ရတာပဲ ျဖစ္သလို…။ နည္းပညာ ေခတ္ႀကီးမွာ Information ေတြကို အခ်ိန္နဲ႕ တေျပးညီ ဖလွယ္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးကေတာ့ ျငင္းမရႏိုင္တဲ့ တန္ဖိုးတစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။

အစက စကားကို ျပန္ေကာက္ရရင္..။ ကြ်န္ေတာ္စေရးကာစက ေရးေဖာ္ေရးဖက္ေတြ ( ကြ်န္ေတာ့္ထက္ ေစာ္တဲ့သူပါသလို၊ ေနာက္က်တဲ့သူလည္း ပါပါတယ္..။ ဒါက အဓိက မက်ပါ။) ရဲ႕ Blog ေတြကို မွတ္မိသေလာက္ လိုက္လည္ ျဖစ္ပါတယ္…။ အဲ့လို လိုက္လည္ျဖစ္ရာကေန ဒီ ေဆာင္းပါးပဲ ေခၚေခၚ…။ အလြမ္းေျပပဲ ေခၚေခၚ Post ကို ေရးျဖစ္ျခင္းပါတယ္…။

ပထမဆံုး Developer ေတြအေၾကာင္းမေျပာခင္ Blogger ေတြအေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္..။ အားလံုးကေတာ့ Blogger ပါပဲ…။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္သူက ဘယ္လို စသံုးလုိက္လဲေတာ့ မသိဘူး..။ သုတ…၊ ရသ…၊ မွ ေပါက္ကရ ေရးသည့္ ဘေလာ့မ်ားအားလံုးကို Blogger လို႕ ေခၚေလ့ရွိၿပီး..။ နည္းပညာ အေၾကာင္းေတြ..။ Tutorial ေတြ….။ ေရးတဲ့သူေတြကိုေတာ့ Developer လို႕ သံုးလာၾကပါတယ္…။

မင္းတေစ

ပထမဆံုး ရသ စာေပနဲ႕ ပတ္သတ္လာရင္..။ ကြ်န္ေတာ္ Essay စမေရးခင္အခ်ိန္ကစၿပီး အခုအခ်ိန္ထိ ကြ်န္ေတာ့္ အႀကိဳက္ဆံုး Blogger ကို ေျပာပါဆိုရင္ ကိုမင္းတေစ ကိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ ရည္ညႊန္းပါရေစ..။ ကြ်န္ေတာ္ေရးတဲ့ ေခ်ာက္တီးေခ်ာက္ခ်က္ စာေတြကို ေကာင္းတယ္လို႕ ထင္သူမ်ား၊ ထင္ခဲ့ဖူးသူမ်ား ..။ သူ႕ရဲ႕ စာေတြကို ျပန္ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အတူတူနည္းပါး စေရးခဲ့ၾကၿပီး..။ တစ္ႏွစ္ မျပည့္ခင္ေလာက္မွာပဲ သူ Blogging ေလာကထဲက ထြက္ခြာ သြားပါတယ္…။

ကိုစိုးထက္

သူကေတာ့ အားလံုးသိၾကတဲ့ အတိုင္း Celebrity ဆိုေတာ့ ေထြေထြ ထူးထူး ရွင္းျပစရာမလိုပါဘူး…။ အဲ့ဒီ့တုန္းက Blogger တိုင္း ထားတတ္တဲ့ ..။ ခ်စ္စႏိုးနဲ႕ ေခၚေလ့ ရွိတဲ့ ဆီဗံုးထဲမွာ…။ မနက္တိုင္း သူ႕ရဲ႕ အျပံဳးကို ေတြ႕ေနၾကပါ..။ လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားၿပီး..။ အစ္ကိုတစ္ေယာက္..။ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ တကယ္ကို ေလးစား၊ အတုယူဖို႕ ေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ…။

ေအးခ်မ္းသူ

မသိတဲ့သူ မ်ားပါလိ့မ္မယ္…။ Blog ေလာကထဲကို ခဏေလးပဲ ၀င္လာၿပီး..။ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာပဲ ျပန္လည္ ထြက္ခြာသြားတဲ့ သူျဖစ္ပါတယ္..။ အေရးအေသားေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းသလို..။ အေၾကာင္းအရာေတြလည္း ခိုင္မာပါတယ္..။

မေရႊျပည္သူ

ကြ်န္ေတာ္ အမ်ားႀကီး ရွင္းျပစရာ မလိုပါဘူး..။ အခုအခိ်န္ထိ သုတ၊ ရသ စာေပါင္းစံုကို ေရးသားလွ်က္ ရွိပါတယ္…။ အေနအထိုင္ ေအးေဆးၿပီး…။ ရွက္တတ္ ေၾကာက္တတ္တဲ့သူပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္လိုပဲ Canon 50D တစ္လံုး၀ယ္ထားၿပီး အားရင္ အားသလို လက္ေဆာ့တတ္ပါတယ္..။ :D

ကိုလင္းထက္

သူကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အစ္ကို တစ္ေယာက္လိုပါပဲ..။ ညီအစ္ကို အရင္းထည့္မေရးရင္ အဆဲခံရမွာစိုးလို႕ ထည့္ေရးတာ မဟုတ္ပါဘူး..။ ကိုလင္းထက္ဟာ ရသ၊ သုတ ေတြေရးတဲ့သူမဟုတ္ပါဘူး…။ ဒါေပမယ့္ သူရဲ႕ ကလိခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုအေပၚ ျပင္းျပစြာ ႀကိဳးစားအားထုတ္တတ္တဲ့ စိတ္က ေလးစားဖို႕ ေကာင္း ပါတယ္…။ သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ Blog မွာဆိုရင္ Blogspot သမားေတြအတြက္ မရွိမျဖစ္ သိထားသင့္တဲ့ အဖိုးတန္ Tutorial ေပါင္းမ်ားစြာရွိပါတယ္…။ ဒါက သူ႕အတြက္ အေသးအမႊားပါ..။ သူတည္ေထာင္လိုက္တဲ့ Manutdmm ဆိုဒ္ ဟာဆိုရင္ အခုအခ်ိန္မွာ soccer myanmar နီးပါးကို Visitor ေတြ Traffic ေတြ ရွိေနပါတယ္..။ ဒါဟာ သူ႕ႀကိဳးစားမွဳရဲ႕ ရလဒ္ပါပဲ..။ ေနာက္ဆံုးအေရးႀကီးဆံုးအခ်က္က WordPress ဆိုတာ ခ်ိဳနဲ႕လားလို႕ ေမးရေလာက္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ တံုးအေနခ်ိန္မွာ..။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ပထမဆံုး WordPress နဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့..။ WordPress သင္စရာ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။

အိုင္လြယ္ပန္ + အမရာ

အႏုပညာကို အသက္လို သေဘာထားတဲ့ ခ်စ္သူစံုတြဲႏွစ္ေယာက္ပါ…။ အႏုပညာအဆင့္အတန္း ျမင့္မားတဲ့ ကဗ်ာေတြနဲ႕ Essay ေပါင္းမ်ားစြာကို ေရးသား ခဲ့ၾကပါတယ္..။ အခုေတာ့ မေရးေတာ့ဘူးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ထင္ပါတယ္…။

Blogger ေတြ အေနနဲ႕ အခုခ်ိန္ထိ ဆက္ေရးေနတဲ့သူေတြေရာ..။ မေရးေတာ့တဲ့သူေတြေရာ..။ ကြ်န္ေတာ္ သေဘာက်တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ပါေသးတယ္..။ ကဗ်ာမွာဆို ညိမ္းညိဳတို႕ ကိုကာင္းကင္ကိုတို႕…။ ၀တၳဳတိုနဲ႕ ေဆာင္းပါးေလးေတြမွာဆိုရင္ ကို ကလိုေစးထူးတို႕ ကိုရင္ေနာ္၊ ခင္ေလးငယ္တို႕၊ မအိမ့္ခ်မ္းေျမ့တို႕၊ Happy Cloud….။ အေထြေထြ သုတ မွာဆို We,She, Me တို႕လို Blog ေကာင္းေလးေတြ အမ်ားႀကီးပါ…။ ဒီ Blog ေတြဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္ကသာ သိတာပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္ Blog ကို ဖတ္ဖူးဖို႕ ေနေနသာသာ နာမည္ေတာင္ ၾကားဖူးၾကမယ္ မထင္ပါဘူး..။

Blogger ေတြ ၿပီးတဲ့ေနာက္ အခု Developer ေတြအေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္…။

ေစတန္ေဂါ့ဒ္

လူခ်င္း လံုး၀မရင္းႏွီးပါဘူး…။ အျပင္မွာလည္း တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးေသးပါဘူး..။ အရင္ကေတာ့ လူႀကီးတစ္ေယာက္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ခဲ့ေပမယ့္..။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ လူငယ္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္မွန္းသိလာခဲ့ရပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ Blogspot ဆိုတာကို စာလံုးေတာင္ မွန္ေအာင္ မေပါင္းတတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာကတည္းက သူ႕ရဲ႕ Blogspot လုပ္နည္း၊ Eot လုပ္နည္း PDF စာအုပ္ေလးေတြကို ဖတ္ၿပီး လုပ္ခဲ့ရပါတယ္..။ ဒီေလာက္ဆို အဆင့္အတန္းျခင္း ကြာျခားပံုကို သေဘာေပါက္ႏိုင္ေလာက္ပါတယ္…။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူဦးစီးၿပီး တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ Mystery Zillion Forum ဟာ ဆိုရင္လည္း ဘယ္ေလာက္အထိ ေအာင္ျမင္ကာ..။ နည္းပညာ ေလာက ကို အက်ိဳးျပဳႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ Internet အသံုးျပဳသူမ်ား သိၾကပါတယ္။ Blogspot မလုပ္ေတာ့လို႕ သူ႕လက္က လြတ္ၿပီလား မွတ္တယ္..။ အခု ကြ်န္ေတာ့္ Blog ကို Iphone, Andriod စတဲ့ Mobile Phone မ်ားအပါ အ၀င္ Zawgyi Font ရမ္းမထားတဲ့ ဘယ္စက္ကမဆို ဖတ္ရင္ ျမန္မာလို ျမင္ရေအာင္ လုပ္ထားႏိုင္တာလဲ သူ႕ေက်းဇူးပါပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္ Eot လုပ္ထားတာ မဟုတ္ပါဘူး..။ သူေရးထားတဲ့ Zawgyi Embed Plugin ကို သံုးထားလုိ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ အခုအခိ်န္အထိ Blogging ကို အားႀကိဳးမာန္တက္ ေရးသားလွ်က္ရွိပါတယ္..။

ကိုသႀကၤန္

WordPress လို႕ စေျပာလိုက္တာနဲ႕ ဘယ္လိုမွ ဖယ္ထားလို႕မရတဲ့ Myanmar WordPresser ေတြရဲ႕ Pioneer တစ္ေယာက္လို႕ ေျပာရင္လည္း ရပါတယ္..။ www.mmwordpress.com ဆိုတဲ့ site ကို ေငြအား..။ လူအား..။ အခ်ိန္ မ်ားစြာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံ႕ၿပီး ျမန္မာလူငယ္ေတြအတြင္း WordPress နည္းပညာကို တိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့တဲ့ သူျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း သူ႕ဆီက ပညာေတြ အမ်ားႀကီး ယူခဲ့ရပါတယ္..။ အခုအထိလည္း တစ္ခါတစ္ေလ သိခ်င္တာ မ်ားရွိရင္ သူ႕ Site မွာမ်ား ရွိေလမလားဆုိၿပီး အေျပးအလႊား သြားသြား ၾကည့္ေလ့ရွိပါတယ္…။ သူေနာက္ဆံုးတင္ခဲ့တဲ့ ပို႕စ္အရ …။ အခုဆို ဆက္မေရးေတာ့ တာ ၂ ႏွစ္ နီးပါး သို႕မဟုတ္ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွိၿပီ ထင္ပါတယ္…။ ကို သႀကၤန္လို လူမ်ိဳး Blogging မလုပ္ေတာ့တာဟာ နည္းပညာ ေလာက အတြက္ တကယ္ကို နစ္နာပါတယ္…။

ထူးေတဇာ

အသက္က ငယ္ငယ္..။ ခင္တတ္ မင္တတ္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ပါ..။ Apple Crazy ေလးပါ…။ ;) လူေကာင္ေသးေပမယ့္ အဆိပ္ျပင္းတဲ့အထဲ သူလည္း ထိပ္ဆံုးက ပါပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အခုအခ်ိန္ထိ သူမ်ားေရးထားတဲ့ Theme ေတြကို Free သင့္တာ Free ..၊ ခိုးသင့္တာ ခိုးၿပီး Site ေတြ လုပ္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္တိုင္ Theme ေတြကို Professional တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ေရးေနတဲ့ သူ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဓာတ္ပံုရိုက္တာလည္း ေကာင္းပါတယ္..။ Video Editing နဲ႕ Design ပိုင္းမွာလည္း ဆရာ တစ္ဆူပါပဲ..။ အခုခ်ိန္ထိ Blog ေရးေနတုန္းပါ..။ သူ႕ Site ကို သြားေလ့လာႏိုင္ပါတယ္…။

ေမွာ္ဆရာ

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ WordPress လက္ဦးဆရာ ျဖစ္ပါတယ္…။ သူ႕ဆီက ကြ်န္ေတာ္ ပညာေတြ အမ်ားႀကီး ရခဲ့ပါတယ္…။ Unicode ကို ခ်စ္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားသူ ျဖစ္ၿပီး..။ အႏုပညာကို ခံုမင္ ရူးသြပ္သူ ျဖစ္ပါတယ္..။ စူးရွ ထက္ျမတဲ့ အေတြးအေခၚနဲ႕ နည္းပညာ ပိုင္းဆိုင္ရာေတြမွာလည္း ထူး ခြ်န္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ႕ Senior ေကာင္း တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္..။ WordPresser , Blogger မ်ား အားလံုးသူရဲ႕ Tutorial ေတြနဲ႕ လြတ္တဲ့သူ မရွိစေလာက္ပါပဲ..။

ရာမည ဖိုးလျပည့္

WordPress ေမွာ္တစ္ဦးပါ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ပထမဆံုး စလုပ္ခဲ့တဲ့ WordPress ကို သူေရးတဲ့ စာအုပ္ေလးဖတ္ၿပီး လုပ္ခဲ့ရတာပါ..။ အခုေတာ့ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာပါ..။ ဆက္ေရးဖို႕ မေျပာနဲ႕…။ Domain ေတာင္ Expire ျဖစ္သြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။

မ်ိဳးဟန္ထြန္း

ကို မ်ိဳးဟန္ထြန္းဟာလည္း WordPress သမား တစ္ဦးပါပဲ…။ Themes ေတြကို ကိုယ္တိုင္ေရးႏိုင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ သူ႕ရဲ႕ အဓိက ထူးျခားခ်က္ ကေတာ့ Graphic Design ေကာင္းတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ Barcamp လို ပြဲေတြ အပါအ၀င္ ျမန္မာ လူငယ္ေတြရဲ႕ NGO အသင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ Logo ေတြ Design ေတြတင္မက Themes ေတြပါေရးေပးခဲ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္…။

ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေလာေလာဆယ္ စဥ္းစားမိသေလာက္နဲ႕ ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း ကြ်န္ေတာ္ သြားဖတ္မိသေလာက္ Blog အခ်ိဳ႕ထဲက ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ မသိတဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ႏိုင္ပါေသးတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ပိုင္း သိရင္ သိလာ သလို..။ ဒီစာရင္းေလးထဲမွာ ထပ္ျဖည့္ေပးသြားပါ့မယ္..။ ဒီ စာရင္းထဲမွာ မပါလို႕ မေကာင္းဘူး..။ အလကားလို႕ ကြ်န္ေတာ္ လံုး၀ လံုး၀ မဆိုလိုပါ..။ ကြ်န္ေတာ္ မသိေသး၊ မဖတ္ဖူး..။ မေရာက္ဖူးေသးလို႕ မပါတာ ျဖစ္ပါတယ္..။

ဒီေန႕အဖို႕ေတာ့ ရံုးလည္း ဆင္းသြားၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီေလာက္ပါပဲ…။ ဒီ Post ကို ဖတ္လိုက္ရလို႕ ဘာ အက်ိဳးမွ မရွိပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္ဆိုရင္လည္း ကြ်န္ေတာ့္ကိုသာ ပက္ပက္စက္စက္ ၾသဘာေပးၾကပါလို႕ ….။

P.S- Keep Rocking Guys!!! You Guys Are Such A Genius!!!!

]]> http://www.blackdream21.com/2011/06/09/%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ac-%e1%80%98%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%82%e1%80%ab/feed/ 1 တရားပြဲမွအျပန္… http://www.blackdream21.com/2011/06/01/%e1%80%90%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b2%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/ http://www.blackdream21.com/2011/06/01/%e1%80%90%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b2%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/#comments Wed, 01 Jun 2011 08:20:03 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1178 ဒီရက္ပိုင္း ျပင္ဦးလြင္တြင္ အထင္ကရ အလွဴပြဲေတြ ဆက္ေနပါတယ္…။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းကပဲ ေပတဒါန (အကြ်တ္အလြတ္ပြဲ) လုပ္သြားပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ တရားပြဲေတြ ဆက္လုပ္ၾကပါတယ္…။

ဒီေနရာမွာ တရားပြဲျဖစ္ေပၚလာရျခင္းရဲ႕ ေနာက္ခံအေၾကာင္းအရင္းေလးကို ကြ်န္ေတာ္ နဲနဲေျပာျပခ်င္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္  အိမ္ေထာင္က်ၿပီးသြားေတာ့ မိသားစု ၀င္ေငြေလး နဲနဲပါးပါး တိုးပြားေအာင္ Website ေတြကို အခေၾကးေငြယူၿပီး စလုပ္ပါတယ္..။ Site လုပ္ေပးတယ္ဆိုေပမယ့္လည္း ထူးေတဇာတို႕လို ကိုယ္တိုင္ Themes ေရးၿပီး လုပ္ေပးရေလာက္ေအာင္ ပညာရည္ မျပည့္၀တဲ့အတြက္ သူမ်ားေရးထားတဲ့ Site ေတြကိုပဲ free ဆိုလည္း free..။ Paid ဆိုလဲ Free  :D ယူၿပီး လုပ္ေပး ပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ တန္ရာတန္ေၾကး (Hosting ဖိုးနဲ႕၊ Domain ) ဖိုးေလာက္ပဲ ယူၿပီး ကြ်န္ေတာ္ လုပ္ေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္…။

ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္အစ္ကိုလို ျဖစ္ေနတဲ့ ျပင္ဦးလြင္ San Francisco က ကိုမင္းညႊန္႕နဲ႕ စကားဆပ္မိသြားရာက ျပင္ဦးလြင္မွာ တည္ေထာင္ထားတဲ့ ပညာ့အလင္း ပညာေရး ပရဟိတ အဖြဲ႕ရဲ႕ Website ကို စလုပ္ျဖစ္ဖို႕ ျဖစ္သြားပါတယ္..။ (သူတို႕ကေန တစ္ဆင့္ပဲ သႏၱိသုခ နာေရးကူညီမွဳအသင္းအတြက္ ထပ္လုပ္ေပးျဖစ္ဖို႕ ဆက္မိသြားတာပါ) အဲ့ဒီ့ ပညာ့အလင္း ပညာေရး ပရဟိတ အဖြဲ႕ထဲမွာ ကိုစည္သူ ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕ အသက္မတိမ္းမယိမ္းေလာက္ပဲ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ သူအဓိက လွဳပ္ရွားေနတဲ့အသင္းက ႏွလံုးလွၾကယ္စင္ ဆိုတဲ့ ေသြးလွဴအသင္းပါ..။ ကြ်န္ေတာ္အခုေျပာခဲ့တဲ့ အသင္းေတြကအားလံုးက ျပင္ဦးလြင္ Base ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ေနာင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္လာရင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအထိ က်ယ္ျပန္႕ေကာင္း က်ယ္ျပန္႕သြားႏိုင္ပါတယ္…။ ျဖစ္လည္း ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္…။

ကိုစည္သူ႕ကို ကြ်န္ေတာ္ ပညာ့အလင္း ပညာေရး ပရဟိတအသင္းရဲ႕ အစည္းအေ၀းသြားတက္ရင္း သိခဲ့ရတာပါ..။ ဒါနဲ႕ အစည္းအေ၀းၿပီးသြားေတာ့ ကိုမင္းညႊန္႕က ႏုလံုးလွၾကယ္စင္ ေသြးလွဴရွင္းအသင္း ျဖစ္လာပံုအေၾကာင္းကို ေျပာျပပါတယ္…။ (ႏုလံုးလွၾကယ္စင္အေၾကာင္းရွင္းျပရတာ ဟာ ေၾကာ္ျငာ၀င္ေပးေန တာ မဟုတ္ပါဘူး..။ ဒီတရားပြဲက သူတို႕ရဲ႕အလွဴပါ..။ ေနာက္ၿပီး ဒီအသင္းေလး ျဖစ္ေပၚလာပံုက စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းတဲ့အတြက္ ရွင္းျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ေၾကာ္ျငာ ၀င္တယ္လို႕ ထင္လည္းေကာင္းပါတယ္..။ ဒီလိုအသင္းမ်ိဳးအတြက္က အခမဲ့ ေၾကာ္ျငာ မ်ားမ်ားလိုအပ္ပါတယ္..။)

အဲ့ဒီ့ ႏုလံုးလွၾကယ္စင္ကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သူက ကိုတိုး လို႕ ေခၚပါတယ္…။ (ကြ်န္ေတာ္လည္း နာမည္အရင္းမသိပါဘူး .. ။ လူကိုေတာင္ မေန႕က တရားပြဲက်မွ ျပန္ခါနီး ခဏေလာက္ပဲ ေတြ႕လိုက္ရတာပါ။) ကိုတိုးက အရင္က ဆံပင္ညွပ္ပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ သူက ပရဟိတ အရမ္းစိတ္၀င္စားပါတယ္..။ ဒါန အလွဴ ကို ေဆာင္ရြက္ရေအာင္ကလည္း ေငြေၾကးျပည့္စံုတဲ့သူမဟုတ္တဲ့အတြက္ သူတတ္ႏိုင္သေလာက္ ကုသိုလ္လုပ္ဖို႕ အျမဲအားသန္ေနခဲ့ပါတယ္..။ ဒါနဲ႕ ေနာက္ဆံုးမွာ သူ႕အတြက္ အဆင္ေျပဆံုး ကုသိုလ္အလုပ္တစ္ခုကို သြားေတြ႕ခဲ့ပါတယ္…။

ျပင္ဦးလြင္ေဆးရံုႀကီးကိုေန႕တိုင္းသြားပါတယ္..။ ေသြးလိုတယ္ဆိုတဲ့လူရွိရင္…။ ပထမ ကိုယ္တိုင္လွဴပါတယ္..။ ေသြးအမ်ိဳးအစား မတူလို႕..။ ဒါမွမဟုတ္ ေသြးထပ္လို လို႕ စတဲ့အေျခအေနေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့…။ ႏုလံုးလွၾကယ္စင္အသင္းရဲ႕ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းဟာ စတင္ခဲ့ပါတယ္…။

လိုအပ္တဲ့ေသြးအမ်ိဳးအစား အလွဴရွင္ေတြကို ကိုတိုးက ၿမိဳ႕ထဲမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လိုက္ရွာေပးပါတယ္…။ နီးစပ္ရာ လွဴခ်င္တဲ့သူေတြကို ဆက္သြယ္ပါတယ္..။ လွဴ မယ့္သူေပၚလာရင္ သူကိုယ္တိုင္ စက္ဘီးေလးနင္းၿပီး သြားေခၚပါတယ္…။ ေဆးရံုကို အဲ့ဒီ့ စက္ဘီးေလးနဲ႕ပဲ လူးလာေခါက္တံု႕ ေသြးအလွဴရွင္ေတြကို ပို႕ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဆိုင္ကယ္ေလး တစ္စင္းေတာင္ မ၀ယ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ဘ၀တစ္ခုပါ…။ ဒီလိုနဲ႕…

အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာပါတယ္…။ တစ္လ…။ ႏွစ္လ… ။ သံုးလ ေလာက္ျဖစ္လာပါတယ္…။ စက္ဘီးေလးနဲ႕ပါပဲ…။ တစ္ေန႕မွာေတာ့ မထင္မွတ္ပဲ ျပင္ဦးလြင္ေဆးရံုမွာ Father တစ္ေယာက္နဲ႕ဆံုပါတယ္…။ ဒီ Father က ကိုတိုးကို ေဆးရံုမွာေတြ႕ေတြ႕ေနတာ ၾကာၿပီလို႕ သိရပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္ေတြ႕ေနရမွန္းေတာ့ မသိခဲ့ပါဘူး..။ အဲ့ဒီ့ေန႕မွာေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ ဘာေၾကာင့္ ကိုတိုးကို ေဆးရံုမွာေတြ႕ရလည္းဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို သိသြားခဲ့ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ Father ကပဲစၿပီး အခု သူေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ကုသိုလ္ (အလုပ္) အတြက္ ဘာလိုအပ္လဲလို႕ ေမးလာပါတယ္…။ သူက စက္ဘီးနဲ႕ ပို႕ေပးရေတာ့ ခရီးမတြင္…။ အေခါက္ေရ မ်ားမ်ားမရတဲ့ အတြက္ ဆိုင္ကယ္ေလး တစ္စီးေလာက္နဲ႕ဆို အဆင္ေျပမယ္လို႕ ရိုးသားစြာပဲ ျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္…။ ခ်က္ျခင္း မဆိုင္းမတြပဲ…။ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ တစ္စီး ၀ယ္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ (တရုတ္ဆိုင္ကယ္တစ္စီး လိုင္စင္နဲ႕မွ ၅ သိန္း မျပည့္ တျပည့္ၾကပါတယ္..။ နာမည္မရွိတဲ့ တရုတ္ဆိုင္ကယ္ 125 ေလာက္ေတာင္မွ လိုင္စင္မပါရင္ ၂ သိန္းခြဲ နဲ႕ ၃ သိန္းၾကားပဲ ေပးရပါတယ္) ဆိုလိုတာက မေျပာပေလာက္တဲ့ ေငြကို ကူညီတယ္လို႕ ေျပာခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး..။ ခယစ္ယန္ ဘာသာ၀င္ ဘာသာေရးအယူအစ မတူညီတဲ့ Father တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနေပမယ့္ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာမေရြး ေကာင္းမွဳကို လုပ္တဲ့သူတုိင္းကို အားေပးတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို ကြ်န္ေတာ္ ခ်ီးက်ဴးလိုတာျဖစ္ပါတယ္..။

အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ပါလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေအာ္ဟစ္နာမည္တပ္ေနၾကတဲ့ သူမ်ားမွာေတာ့ ၅ သိန္းတန္ ဆိုင္ကယ္ေလာက္မေျပာနဲ႕ ေငြ ၅၀၀ ေလာက္ေတာင္ တစ္ခါတစ္ရံမွာ အလွဴအတြက္ တြန္႕ဆုတ္ေနတတ္ၾကပါတယ္…။ ဒီေနရာမွာ အဲ့ဒီ Father မဟုတ္ပဲ မိရိုးဖလာဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ကိုသာ ကိုတိုးအေနနဲ႕ အကူ အညီေတာင္းမိမယ္ဆိုပါက..။ အင္း…။ အဲ…နဲ႕…။ ဇာတ္ေျမာႀကီး တစ္ခု ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္…။ မိရိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာမ်ား ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္သင့္ၾကပါၿပီ..။ လွဴတယ္ဆိုတာ နာမည္ႀကီးခ်င္ဖို႕…။ လွဴအထင္ႀကီး ခံရဖို႕…။ ႏိုင္ငံေတာ္က ခ်ီးျမွင့္တဲ့ သီရိေတြ၊ ၀ဏၰေတြ ရဖို႕အတြက္မဟုတ္ပါဘူး…။ တကယ္လိုအပ္တဲ့ေနရာမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လွဴဒါန္းဖို႕က အဓိက က်ပါတယ္…။

ဒီလိုနဲ႕ ကိုတိုးရဲ႕ ကုသိုလ္လုပ္ငန္းဟာ ပုိၿပီးတြင္က်ယ္လာပါတယ္…။ တစ္ေယာက္ထဲ လုပ္ေနရာကေန လူငယ္ေတြ တေျဖးေျဖးပူးေပါင္းပါ၀င္လာ ပါတယ္..။ လူႀကီးေတြ စိတ္၀င္စားလာတယ္…။ သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းေတြက ကူညီလာတယ္..။ ေဆြးေႏြးစရာ…။ တိုင္ပင္စရာ…။ စတိုင္ထုတ္စရာ…။ ရံုးခန္းေတြ မရွိပါဘူး။ သူတို႕ရဲ႕ အစည္းအေ၀းစားပြဲက မည့္သည္ လဘႅရည္ဆိုင္မွ စားပြဲမဆို ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္သူက ေခါင္းေဆာင္…။ ဘယ္သူက ေနာက္လိုက္ဆိုၿပီး ေနရာတြ မပါဘူး…။ ဘယ္သူက ဘာလုပ္မယ္…။ ဘယ္သူက ဘယ္လိုလုပ္မယ္ဆိုတာပဲပါတယ္…။ ဒီလိုနဲ႕ သူတုိ႕အဖြဲ႕အစည္းေလး တစ္ခုအသြင္ေဆာင္လာတယ္…။ နာမည္ ေလးတစ္ခုေပးလိုက္တယ္…။

ႏုလံုးလွၾကယ္စင္….။

ကိုတိုးနဲ႕ ႏုလံုးလွၾကယ္စင္ရဲ႕ သတင္းေမႊးပ်ံ႕မွဳဟာ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားတယ္…။ တစ္ေန႕မွာ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န (စာေရးဆရာ ေမတၱာရွင္ ေရႊျပည္သာ) ျပင္ဦးလြင္ကို ေရာက္လာပါတယ္…။ ႏုလံုးလွၾကယ္စင္အဖြဲ႕ရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမွဳေတြကိုသိသြားတယ္..။ ဘာလိုအပ္လဲေမးတယ္…။ သူတို႕ကလည္း ရိုးသားတယ္…။ ေဆးရံုက ေသြးအလွဴရွင္လိုရင္ အရင္ကဆို ကိုတိုးရဲ႕ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ေဘးမွာ ရွိတဲ့ အမ်ားသံုးဖုန္းေလးကို ဆက္ၿပီးေျပာရတယ္..။ ဒီေတာ့ အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္ဖို႕ ခက္ခဲတယ္…။ ရိုးရိုးေလးပဲေျပာလိုက္တယ္…။ ဖုန္းတစ္လံုးလိုတယ္…။ ဆရာေတာ္က ခ်က္ျခင္းပဲ လိုအပ္တဲ့ဖုန္းကို ၀ယ္ဖို႕ ေငြ ၇ သိန္းခ်ေပးလိုက္တယ္…။ (အဲ့ဒီ့အခိ်န္က GSM တစ္လံုး ၁၅ သိန္းနဲ႕ သိန္း ၂၀ ၾကားေပါက္ေနတဲ့အခ်ိန္ပါ..။) CDMA တစ္လံုး သူတို႕၀ယ္လိုက္တယ္..။ လုပ္ငန္းေတြ ပိုတြင္က်ယ္လာတယ္..။ သြက္လက္လာတယ္…။ ပထမဆံုး တစ္ေယာက္…။ ေနာက္ႏွစ္ေယာက္…။ သံုးေယာက္…။ အသင္းသားေတြမ်ားလာတယ္…။ အခု ၇၀၀ ေက်ာ္သြားခဲ့ၿပီ…။

လိုအပ္သမွ်ေသြးေတြကို လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ လွဴႏိုင္ေအာင္ ၾကားျဖတ္စီစဥ္ေပးလို…။ ႏွစ္စဥ္ ဒါမွမဟုတ္ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ေတြမွာ ေသြးလွဴပြဲေတြက်င္းပၾကတယ္…။ သူေတာ္စင္ေတြ သူတစ္ပါးရဲ႕ အသက္ဆက္ဖို႕အတြက္ သူတို႕ရဲ႕ အသက္ေသြးေတြကို လာလွဴၾကတယ္..။ တစ္ပုလင္း…။ ႏွစ္ပုလင္း…။ အခု…

မေန႕က ျပင္ဦးလြင္မွာ က်င္းပတဲ့ တရားပြဲဟာ ႏုလံုးလွၾကယ္စင္အသင္းရဲ႕ ေသြးပုလင္း (၁၆၀၀) ေျမာက္ လွဴဒါန္းႏိုင္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႕ ျပဳလုပ္တဲ့ တရားအလွဴပါ…။ အဲ့ဒီ့ပြဲမွာ သူတို႕အသင္းအေပၚ ေက်းဇူးတင္ရွိကာ တိုက္တြန္းအားေပးခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ ဇ၀န ကို ရေအာင္ဖိတ္ၾကတယ္…။ ဂရုဏာတရား ေရွ႕ထား ၿပီး ပြဲေတြဆက္…။ ေနမေကာင္းေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ၾကားက ဆရာေတာ္က ဒီပြဲကို လက္ခံေပးခဲ့တယ္…။ အသင္းသူ အသင္းသားေတြ ေပ်ာ္မဆံုး…။ ျပင္ဦးလြင္ ၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သားေတြ ေမာ္မဆံုး…။ အစီအစဥ္ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ကူညီၾကတဲ့ ရပ္မိရပ္ဖေတြက တၿပံဳးၿပံဳး…။ ျပင္ဦးလြင္တစ္ၿမိဳ႕လုံး အံုးအံုးကြ်တ္ကြ်တ္ထသြားတယ္…။ ေၾသာ္.. သာႆနာ့အေရာင္ဟာ တကယ္ပဲ ထြန္းေျပာင္လွ ပါေပတယ္….။

ပိုထူးျခားတာက ကိုတိုးသည္ ဘယ္လက္လက္တြင္ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ား မရွိ(ငုတ္တိုေလးမ်ားသာရွိသည္)၊ ဘယ္ဘက္ ေျခေထာက္ မရွိေသာ ဒုကၡိတ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနျခင္းပင္…။ လူသာ ဒုကၡိတ ျဖစ္ေသာလည္း စိတ္ဓာတ္ကား ျမင့္ျမတ္လွပါေပသည္…။

ဒါကေတာ့ ဒီတရားပြဲကို ႀကီးမွဴးက်င္းပတဲ့ ႏုလံုးလွၾကယ္စင္ ေသြးလွဴရွင္အသင္းရဲ႕ ေနာက္ခံျဖစ္ေရးေလး တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ မေန႕က ကြ်န္ေတာ္တရားပြဲကို ေရာက္သြားေတာ့ ၇း၁၅ ေလာက္ရွိပါၿပီ…။ လူေတြ..။ ဆိုင္ကယ္ေတြ…။ တိုးမေပါက္ေအာင္ စီကားေနပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ ဒီအသင္းက လူေတြနဲ႕ ရင္းႏွီးၿပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႕ ေနရာေကာင္းတစ္ခုကို ေရွ႕ဆံုးနားမွာ စီစဥ္ေပးပါတယ္…။

ျပင္ဦးလြင္ ခဲလယ္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ေတာ္ေတာ္ေလးက်ယ္ပါတယ္…။ တရားပြဲလုပ္ဖို႕အတြက္ အမိုးနဲ႕ ရံုတစ္ခုလုပ္ေပးထားပါတယ္..။ ေဘးဘက္ကအပြင့္ပါ..။ လူေတြက အဲ့ဒီ့ ရံုနဲ႕မဆ့ံပါဘူး..။ အခ်ိဳ႕က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကြက္လပ္မွာ…။ အခ်ိဳ႕က ဓမၼာရံုေပၚမွာ…။ ပြဲစီစဥ္သူေတြကလည္း ေတာ္ပါတယ္…။ Projector ၃ ခု ေထာင္ေပးထားပါတယ္…။ ရံုထဲမွာတစ္ခု…။ ကြက္လပ္မွာတစ္ခု..။ ဓမၼာရံုထဲမွာ တစ္ခု…။

ဆရာေတာ္ ၾကြမလာခင္ ပရိတ္သတ္ကို သူတို႕က အစီအစဥ္တစ္ခုနဲ႕ ျပသၿပီး ဆြဲေဆာင္ထားပါတယ္…။ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ ကိုေက်ာ္သူရဲ႕ ရန္ကုန္ နာေရးကူညီမွဳအသင္းအေၾကာင္း ရိုက္ထားတဲ့ Documentary အစီအစဥ္ျဖစ္ပါတယ္…။ ရန္ကုန္ နာေရးကူညီမွဳအသင္းကို စတင္တည္ေထာင္ခ်ိန္ကေန ယေန႕ အခ်ိန္အထိ သူတို႕အသင္းရဲ႕ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တဲ့သမိုင္းေၾကာင္းေတြ၊ အခက္အခဲေတြ၊ ေအာင္ျမင္မွဳေတြ၊ ပီတိေတြ၊ ေၾကကြဲမွဳေတြ၊ ရုန္းကန္မွဳေတြ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္မွဳ ေတြအေၾကာင္း ရိုက္ကူးထားပါတယ္..။ ကိုေက်ာ္သူကိုယ္တိုင္ ေနာက္ခဲ့စကားေျပာ Narrator အျဖစ္ ေျပာျပပါတယ္…။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကည္ႏူးဖိုေကာင္း၊ သံေ၀ဂရဖို႕ေကာင္း၊ သာဓုေခၚဖို႕ေကာင္းတဲ့ Documentary တစ္ခုလို႕ ကြ်န္ေတာ္ ခံစားမိပါတယ္…။ ဒီလို ပရဟိတ အသင္းအဖြဲ႕ေတြမွာ ကူညီ ေနၾကတဲ့ အသင္းသူအသင္းသားေတြ၊ တည္ေထာင္သူေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဂုဏ္ယူမိပါတယ္…။ ေလးလည္း ေလးစားမိပါတယ္…။

၈ နာရီ ၁၅ ေလာက္မွာ ဆရာေတာ္ ၾကြလာပါတယ္…။ ဆရာေတာ္ဟာ ကြ်န္ေတာ္ထင္ထားတာထက္ ပိုၿပီးငယ္ရြယ္ပါတယ္…။ ဒီေနရာမွာ ဆရာေတာ္ရဲ႕ စာေပကို ကြ်န္ေတာ္ စတင္သိကြ်မ္းခဲ့ျခင္းအေၾကာင္းေလး နဲနဲေျပာခ်င္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ အရြယ္ေရာက္စာကစၿပီး စာဖတ္ရတာ ေတာ္ေတာ္၀ါသနာပါခဲ့ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စာေပရင္းႏွီး ကြ်မ္း၀င္လာမွဳနဲ႕ ဖတ္ရွဳတဲ့စာေပအမ်ိဳးအစား ေျပာင္းလဲလာမွဳကို အလ်ဥ္းသင့္တဲ့အခ်ိန္ၾကမွ ကြ်န္ေတာ္ Post တစ္ခုေရးပါဦးမယ္..။ စာေရးဆရာ ေမတၱာရွင္ (ေရႊျပည္သာ) ဆိုတာ အရင္က ကြ်န္ေတာ္ ေရးေတးေတးၾကားဖူးပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘုန္းႀကီးေတြေရးတဲ့ စာေတြ ဖတ္ခဲပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ပဲ အ၀ိဇၨာေတြ ဖုန္းေနလို႕လား (ရိုးရိုးေျပာရရင္ ဖင္ေခါင္းက်ယ္တာေပါ့ဗ်ာ) ဘာလားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မသိဘူး..။ ဆရာေတာ္ေတြ ေရးတဲ့ စာေတြကို ကြ်န္ေတာ္ သိပ္ၿပီးေတာ့ ေလးေလးနက္နက္မရွိလွပါဘူး..။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ အခ်ိဳ႕စာေရးေနတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြရဲ႕ အာေဘာ္ နဲ႕ အျပဳအမူေတြကို ကြ်န္ေတာ္ (လံုး၀) မႀကိဳက္ပါဘူး..။ ဆရာႀကီးေလသံေတြ လိုအပ္တာထက္ ပိုပါေနတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ ခံစားရပါတယ္ (ငရဲႀကီးခ်င္လည္း ႀကီးေပါ့ဗ်ာ ဘယ္တတ္ႏိုင္ မလဲ ခံစားရတာကို အမွန္အတိုင္းေျပာတာ..။ ဆရာေတာ္ကို ေ၀ဖန္တယ္ဆိုတာထက္ သူတို႕ရ႕ဲ ကေလာင္၊ အေရးအသားနဲ႕၊ အာေဘာ္ကို မႀကိဳက္တာပါ။) ဒီေတာ့ မဖတ္ျဖစ္ပါဘူး..။

ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႕မွာ ကိုမင္းညႊန္႕က ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမတၱာရွင္ (ေရႊျပည္သာ) ရဲ႕ စာအုပ္ေလး ႏွစ္အုပ္လက္ေဆာင္ေပးပါတယ္..။ ညီေလး စာဖတ္တာ ၀ါသနာပါလား။ ပါရင္ ဒါေလး ဖတ္ၾကည့္ပါလားလို႕ ေျပာပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္ေလ့မရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြေရးတဲ့ စာအုပ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘာမွေျပာမေနပဲ ဟုတ္ကဲ့ပါဆိုၿပီး ယူထားလိုက္ပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ စဖတ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာ လက္ထဲက မခ်ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္…။

အဓိက သတိထားမိသြားတာက ..။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ရိုးသားတဲ့စိတ္ရင္း…။ ရွင္းလင္းတဲ့အေရးအသား…။ ဘာေသာေရးအယူ၀ါဒတစ္ခုထဲမဟုတ္ပဲ ေခတ္ (သိပၸံပညာ၊ ေခတ္မွီအေတြးအေခၚ) နဲ႕ ေလွ်ာ္ညီေအာင္ သံုးသပ္ျပပံု…။ သူ႕ႏုလံုးသားရဲ႕ အနက္ရွိဳင္းဆံုးေနရာက လာတဲ့ ဆရာႀကီးလုပ္တာမဟုတ္ပဲ တကယ္ သိေစခ်င္တဲ့ ေစတနာကို ကြ်န္ေတာ္ ခ်က္ျခင္း ခံစားမိသြားပါတယ္။ (ဆရာႀကီးလုပ္ေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္လဲကြာ..။ သူက ဘုန္းေတာ္ႀကီးပဲ…။ မရပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ ခံစားလို႕မရရင္ ဘုန္းႀကီးေျပာစကားလည္း နားမေထာင္ပါဘူး၊ မိဘေျပာတာလည္း နားမေထာင္ပါဘူး။ ခံစားလို႕ရရင္ သူငယ္တန္း ကေလး ေျပာလည္း ေသေသခ်ာခ်ာနားေထာင္ပါတယ္…။ အရူးေျပာလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္သားပါတယ္…။ သူေတာင္းစားေျပာလည္း လက္ခံပါတယ္..။ )  အဲ့ဒီ့အခ်ိန္က စၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ဆရာေတာ္ရဲ႕ အေတြးအေခၚ၊ အေရးအသားနဲ႕ ကေလာင္စြမ္းကို ေတာ္ေတာ္ၾကည္ညိဳသြားပါတယ္…။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ပဲ ၿပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႕က ေပတဒါနပြဲမသြားခင္ ကိုမင္းညႊန္႕က ညီေလးလာမွာလား ဆရာေတာ္ တရားပြဲရွိတယ္လို႕ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေလးကို ၀မ္းသာသြားခဲ့ပါတယ္..။ မျဖစ္မေနသြားမယ္လို႕လဲ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္…။

ဆရာေတာ္က လူငယ္ပီသပါတယ္…။ ဟာသရသကိုလည္း တန္ဖိုးထားပံုရပါတယ္…။ (ဘုန္းႀကီးဆိုေတာ့ကာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ပံုရတယ္လို႕ ေရးလို႕ကလည္း မျဖစ္ဖူး ေလဗ်ာ) မေန႕က အဓိက ေဟာသြားတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြက ကံငါးပါးကို လံုၿခံဳေအာင္ ထိမ္းသိမ္းဖို႕…။ ထိုသို႕ထိမ္းသိမ္းရျခင္းရဲ႕ အက်ိဳး နဲ႕ …။ သရဏဂံု သံုးပါးေဆာက္တည္ ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးေတြကို ေဟာၾကားသြားပါတယ္…။ ၾကားထဲမွာ ဟာသေလးေတြ (ဟာသဆိုေပမယ့္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ ဟာသေလးေတြပါ) ထည့္ ေျပာ သြားလိုက္…။ အေတြ႕အႀကံဳအျဖစ္အပ်က္ေလးေတြကို ေျပာျပလိုက္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကည္ညိဳဖို႕ေကာင္းပါတယ္…။ ဆရာေတာ့္ရဲ႕ တရားေတာ္ထဲေျမာသြားတာ ရံုးက ျပန္လာလာျခင္း အိပ္ေရးေတြပ်က္လို႕ ေမွးကေန အိပ္ေပ်ာ္သြားရာကေန ၇ နာရီထိုးခါနီးမွ ႏိုးၿပီး အေျပးအလႊားလာရလို႕ ဘာမွ မစားျဖစ္ပဲ ဆာေလာင္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဒုကၡကိုေတာင္ ေမ့သြားပါတယ္….။

ဆရာေတာ္ ေဟာၾကားသြားတဲ့အထဲက ကြ်န္ေတာ္ အႏွစ္ခ်ဳပ္ အခ်ိဳ႕ကို နဲနဲေျပာျပပါ့မယ္…။

ကံငါးပါးထဲက ပထမဆံုးအခ်က္ျဖစ္တဲ့ သူ႕အသတ္ မသတ္ဖို႕ကို ေခတ္နဲ႕ ေလွ်ာ္ညီစြာ ဆရာေတာ္ ေဟာၾကားသြားပံုက စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းပါတယ္..။ ေလာကမွာ ရွိတဲ့ လူအပါအ၀င္ သတၱ၀ါအေပါင္း တန္ဖိုးအထားဆံုးအရာဟာ မိမိတို႕ရဲ႕အသက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ ဒီေတာ့ သူ႕အသက္ကို မသတ္ျခင္း…။ သူ႕အသတ္ သတ္ဖို႕ ေရွာင္က်ဥ္ျခင္းဟာ..။ တစ္နည္းအားျဖင့္ အသက္ကို အလွဴေပးတာနဲ႕ တူပါတယ္ (ဒီအခ်က္ကို ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်သြားပါတယ္)။ အသက္ကို အလွဴေပးတယ္ဆိုမွေတာ့ အျခားေသာ ဒါန ကုသိုလ္ေတြထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ျမတ္သြားပါၿပီ…။

လူေတြဟာ ေအးခ်မ္းျခင္က်ပါတယ္…။ တကယ္လို႕ သူမ်ားပစၥည္းကို ခိုးတယ္ဆိုုရင္..။ အခိုးခံရတဲ့သူေတြဟာ ပူေလာင္ၾကရပါတယ္..။ ခိုးတဲ့သူလည္း ဟိုလူ႕လန္႕ရ၊ ဒီလူ႕ေၾကာက္ရနဲ႕ ပူေလာင္ရပါမယ္..။ ဒီလို ခိုးမယ့္သူေတြသာ မရွိဘူးဆိုရင္…။ လူေတြဟာ စိုးရိမ္စရာ၊ ထိတ္လန္႕စရာ၊ ပူေလာင္စရာ မလိုေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုမခိုးျခင္းဟာ လူေတြရဲ႕ ႏုလံုးသား ေအးခ်မ္းမွဳကို ေပးလွဴတာနဲ႕ တူပါတယ္…။ (ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အထက္က သူ႕အသတ္ မသတ္နဲ႕ အခ်က္နဲ႕ ဆက္စပ္ၿပီး မခိုးျခင္းဟာ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဥစၥာျပန္လွဴတာနဲ႕ တူတယ္လို႕ ခံစားရပါတယ္)

လိမ္ေျပာတာ နဲ႕ သူမ်ားသားမယားကို ျပစ္မွားတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီေနရာမွာ အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီး မေျပာေတာ့ပါဘူး…။

အရက္ေသစာေသာက္စားတာနဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ ဆရာေတာ္က ျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အရက္မူးကာ အေဖကိုသတ္တဲ့ အျဖစ္ပ်က္၊ အေမကို မေသမခ်င္း ဓားနဲ႕ ထိုးသတ္တဲ့ ျဖစ္ရပ္နဲ႕၊ အရက္အလြန္အကြ်ံေသာက္ျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ေဖာက္ျပန္သြားရတဲ့ လူေတြအေၾကာင္း ရွင္းျပသြားပါတယ္…။ ကံငါးပါးကို ေစာင့္ထိမ္းလို႕ ငါးပါးသီလယူၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာတင္ တစ္ခါထဲ ရဟႏာၱျဖစ္သြားတဲ့ ဘုရားရွင္လက္ထပ္က (၅) ႏွစ္သား ကုိရင္ေလး တစ္ပါးအေၾကာင္းလည္း ေဟာၾကားသြားပါတယ္..။

ဒါက ကံငါးပါးနဲ႕ ပါတ္သတ္လို႕ျဖစ္ပါတယ္..။ သရဏဂံုသံုးပါးနဲ႕ ပါတ္သတ္ၿပီးေဟာရာမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ပိုစိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းခဲ့ပါတယ္…။

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္….။ ကြ်န္ေတာ္ ဘုရားမရွိခိုးတာ ၁၀ တန္းေျဖၿပီးကတည္းကပါ..။ ေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းကေတာ့ အတန္းထဲမွာ မနက္တိုင္း ဘုရားရွိခိုး ရတဲ့အတြက္ ရွိခိုးျဖစ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းသားဘ၀ကုန္ဆံုးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ယေန႕အခ်ိန္အထိ ကြ်န္ေတာ္ ဘုရားမရွိခိုးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး (ဘုရားေတြ ဘာေတြ သြားရင္ ဦးခ်တာေလာက္ေတာ့ လုပ္ပါတယ္) ဘုရားမရွိခိုးရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ဘုရားရွိခိုးထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္နားမလည္တဲ့ ပါဌိေတြနဲ႕ ေရးထားတဲ့ ဂါထာေတြ၊ မဆီမဆိုင္ ပင့္ဖိတ္ထားတဲ့ နတ္ေတြရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ မရြတ္ခ်င္လို႕ ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ခံယူခ်က္အရ ဘုရားရွိခိုးတယ္ဆိုတာ ဘုရားကို တကယ္ၾကည္ညိဳလို႕…။ တရားရဲ႕အႏွစ္သာရ (ကိုယ္ရြတ္လိုက္တဲ့ ဘုရားစာရဲ႕ အဓိပၸါယ္) ကိုသိလို႕ ပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္…။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ပဲ ငယ္ငယ္ေလးက တည္းက အေမေတြ၊ အဘြားေတြက ႏွဳတ္တိုက္ခ်က္ေပးထားလို႕ အလြတ္ရေနတဲ့ စကားလံုးေတြကို ႏွဳတ္ကေန ၾကက္တူေရြးစာရြတ္သလို ရြတ္ေနရင္ေတာ့ ဘာမွ အဓိပၸါယ္မရွိဘူးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္လို႕ပါ။ (အဓိပၸါယ္ကို တကယ္သိကာ ေလးေလးနက္နက္ ၀တ္ျပဳ ရြတ္ဖတ္သူမ်ားကို မဆိုလိုပါ) ၾသကာသ က စလို႕ အာမဘေႏၱ ေရာက္သြားလို႕ အာမဘႏၱဆိုတာ ဘာအဓိပၸါယ္မွန္း မသိတဲ့လူေတြရဲ႕ ဘုရား၀တ္ျပဳမွဳမ်ိဳးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ သေဘာမေတြ႕တာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

သို႕ေသာ္….။ ကြ်န္ေတာ္ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္ကစလို႕ အခုခိ်န္ထိ စြဲျမဲစြာ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္..။ အဲ့ဒါ သရဏဂံုတည္တာပါပဲ..။ ဗုဒၶံ= ျမတ္စြာဘုရားကို ၊ သရဏံ = ကိုးကြယ္ဆည္းကာရာ ဟူ၍၊ ဂစာၦမိ = ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏ …။ ဓမၼံ = တရားေတာ္ျမတ္ကို…။ သရဏံ = ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ ရာဟူ၍၊ ဂစာၦမိ = ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏…။ သံဃံ = သံဃာေတာ္ျမတ္ကို…။ သရဏံ = ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရာဟူ၍…။ ဂစာၦမိ = ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏…။

တိုးေတာင္းပါသည္…။ သို႕ေသာ္ အႏွစ္သာရ ျပည့္၀လြန္းသည္…။ အဓိပၸါ့ယ္မ်ားနက္ရွိဳင္းလြန္းသည္…။ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေန႕တာအတြင္း မ်က္စိႏွလံုးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္တိုင္း နဲ႕ မ်က္စိႏွစ္လံုးပိတ္လိုက္ခ်ိန္တိုင္းမွာ သရဏဂံု သံုးပါးကို သံုးေခါက္စီ ရြတ္ပါတယ္…။ လက္အေညာင္းခံၿပီး မ်က္စိႏွစ္လံုးအဖြင့္အပိတ္လုပ္တဲ့ အေၾကာင္းကို ေရးရ ျခင္းက အေၾကာင္းရွိပါတယ္…။ အိပ္ယာက ႏိုးတိုင္း..။ ညအိပ္တိုင္းကို ကြ်န္ေတာ္ ဆိုလိုျခင္းဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အက်င့္ ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ဥပမာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္ႏွာေရွ႕က လက္နဲ႕လွမ္းယမ္းလိုက္လို႕ မ်က္စိ အလိုလိုမွိတ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ကြ်န္ေတာ္ သရဏဂံု သံုးပါးရြတ္ၿပီးသားျဖစ္သြားပါတယ္..။ တစ္ခါတစ္ေလ ပင္ပန္းလို႕ ခံုေပၚမွာ ခဏေလး ေမွာက္ခ်လိုက္တဲ့အခ်ိန္တိုင္းနဲ႕ ျပန္ထလိုက္တဲ့ အခ်ိန္တိုင္း မွာလည္း သရဏဂံု ရြတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္..။ အိပ္ယာက ႏိုးၿပီလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိတာနဲ႕ သရဏဂံု သံုးပါး သုံးေခါက္ရြတ္ၿပီးမွ ကြ်န္ေတာ္ထပါတယ္..။

အစပိုင္းကေတာ့ တမင္တကာ ရြတ္ဆိုခဲ့တာျဖစ္ၿပီး..။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အက်င့္တစ္ခုအေနနဲ႕ လံုး၀ကို စြဲသြားတာ အခုခ်ိန္ထိပါ….။

ဆရာေတာ္က သရဏဂံု သံုးပါးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရံုနဲ႕ အပၸါယ္တံခါးပိတ္တယ္လို႕ ေျပာပါတယ္..။ ေနာက္တစ္ခါသူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို ေျပာပါတယ္..။

လူနာတစ္ေယာက္ (ကြ်န္ေတာ္နာမည္ေမ့သြားၿပီ..။ အဲ့ဒီ့လူရဲ႕ နာမည္နဲ႕ ေပးစာ အခုေနာက္ဆံုးထြက္မယ့္ ဆရာေတာ့္ရဲ႕ စာအုပ္ၾကရင္ ပါပါလိ့မ္မယ္) ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္..။ ႏုစဥ္အခ်ိန္က ဓာတ္ကင္ရင္ ေပ်ာက္မယ္လို႕ ဆရာ၀န္ေတြကေျပာေပမယ့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဓာတ္မကင္ပဲ ေဆးမွီးတိုနဲ႕ ပဲ မွီ၀ဲေနခဲ့ပါတယ္…။ တကယ္တမ္းေရာဂါ ရင့္လာခ်ိန္က်မွ ဓာတ္ကင္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး ဆရာ၀န္ေတြကို ပူဆာပါတယ္..။ ဆရာ၀န္ေတြက ဒီအခ်ိန္ေရာက္မွ အာမ မခံ ေတာ့ ေၾကာင္းေျပာပါတယ္…။ လူနာက အာမ မခံလည္း ကင္ေပးပါလို႕ေျပာတဲ့အတြက္ ေနာက္ဆံုးဓာတ္ကင္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္ေတြက ေျပာပါတယ္…။ အမ်ားဆံုး ေနာက္ထပ္ ၂ ပါတ္ ပါပဲတဲ့…။ ျဖစ္တာက လည္ေခ်ာင္းကင္ဆာပါ..။ အစာစားလည္းနာ..။ အရည္ေသာက္လည္းနာ..။ စကားလည္း ေကာင္းေကာင္းေျပာလို႕မရ…။ ဒီလိုနဲ႕ လူနာဟာ ေဆးရံုကတင္ေပၚမွာ ဒုကၡဆင္းရဲကို ေတာ္ေတာ္ခံစားခဲ့ရပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွာ လူနာရဲ႕ မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္က လူနာဖတ္ဖို႕ဆိုၿပီး ဆရာေတာ္ရဲ႕ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္…။ (သရဏဂံုအေၾကာင္းေရးထားတဲ့ စာအုပ္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္ တိုင္လည္း ဆရာေတာ္ရဲ႕ စာအုပ္ေတြကို စံုေအာင္ မဖတ္ဖူးတာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ စာအုပ္နာမည္ကို ေသေသခ်ာခ်ာမမွတ္မိလုိက္ပါ)

အဲ့ဒီ့လူနာက စာအုပ္ဖတ္ၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သတၱိရွိသြားပါတယ္…။ ဘာသတၱိလဲ…။ ေသရဲဖို႕ သတၱိပါ..။ အားကိုးရသြားလို႕ ျဖစ္ပါတယ္..။ သရဏဂံုတည္ရင္…။ ေနာက္ဆံုးေသခါနီး ေဇာမွာ သရဏဂံုတည္သြားရင္ သူဘယ္လိုမွ အပၸါယ္မက်ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သိသြားလို႕ပါ။ ဒီလိုနဲ႕ သူအဲ့ဒီ့အခ်ိန္က စၿပီး အခ်ိန္တိုင္း သရဏဂံုကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနခဲ့ပါတယ္..။ လူတို႕၏ သေဘာအရ အျမဲတမ္းသရဏဂံုကို ရြတ္ေနေသာေၾကာင့္ သတိကပ္လာပါတယ္..။ သတိကပ္လာတဲ့ အတြက္ သမာဓိေကာင္းလာပါတယ္..။ သမာဓိ ေကာင္းလာတဲ့အတြက္ စိတ္ၾကည္လာပါတယ္..။ စိတ္ၾကည္လာတာနဲ႕ အမွ် ဒီစိတ္ကို အမွီသဟဲ ျပဳၿပီးေနေနရတဲ့ ခႏၶာ ကိုယ္ႀကီးကလည္း က်န္းမာလာပါတယ္…။ ေနာက္ဆံုး လံုး၀ကို ကင္ဆာေရာဂါ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါတယ္….။ အဲ့လိုေပ်ာက္သြားတဲ့အတြက္ ထိုလူမွာက ဆရာေတာ္ ဆီ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္ေရာက္လာဖူးေျမွာ္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလွွ်ာက္ပါတယ္..။ ဒ့ါအျပင္ သူ႕ရြာကိုလည္း ႏွစ္တိုင္း လာေရာက္ တရားေဟာေပးဖို႕ ဖိတ္ၾကားပါတယ္ (အဲ့ဒီ့လူနာရဲ႕ ရြာနာမည္နဲ႕ ..။ အဲ့ဒီ့ရြာနဲ႕ ကပ္လွ်က္မွာရွိတဲ့ ရြာအားလံုးရဲ႕ နာမည္အေၾကာင္း ဆရာေတာ္ေဟာတာ ေတာ္ေတာ္ရယ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္..။ အသံဖိုင္ထဲ မွာ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္..။)

ဒီေနရာမွာ ၾကားျဖတ္တစ္ခုေျပာခ်င္ပါတယ္..။ တစ္သက္လံုး အကုသိုလ္ေတြ မေကာင္းမွဳေတြလုပ္ၿပီး ေသခါနီးက်မွ ဘုရားကိုအာရံုျပဳရံု (အေပၚက စာအရဆို သရဏဂံုကို အာရံုျပဳရံု) နဲ႕ အပၸါယ္က လြတ္ေရာလား…။ အဓိပၸါယ္မရွိတာ..။ လို႕ဆိုလာရင္ ကြ်န္ေတာ္တစ္ခုေျပာခ်င္ပါတယ္…။ ဘယ္သူမဆို ၀ဋ္ကေနေတာ့ မလြတ္ ႏိုင္ပါဘူး (ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္မွ ၀ဋ္ကမလြတ္ကင္းႏိုင္ခဲ့ပါဘူး) ဒါေပမယ့္ အပၸါယ္ကေတာ့ လြတ္ႏိုင္ပါတယ္..။ အပၸါယ္ကေန ဘယ္လိုမွမလြတ္ႏိုင္တဲ့ကံ ကေတာ့ ပဥၥာနႏိၵယကံ တစ္ခုပဲရွိပါတယ္..။ ပဥၥာနႏၵိယကံဆိုတာ ဘုရား၊ သံဃာ၊ ဓမၼ၊ ဆရာ၊ မိဘ တို႕ကို ေစာ္ကား ျပစ္မွားလို႕ ျဖစ္တဲ့အျပစ္ကို ဆိုလိုပါတယ္ (ဆရာႀကီး လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး မသိေသးတဲ့ လူငယ္ေတြ ဖတ္မိရင္ သိေအာင္လို႕ပါ) အဲ့ဒီ့ ကံက လြဲလို႕ အျခားကံမ်ားဟာ ေနာက္ဆံုး ထြက္သက္ေဇာမွာ ဘုရားကိုၾကည္ညိဳတဲ့ စိတ္၊ တရားကိုၾကည္ညိဳတဲ့စိတ္၊ သံဃာကိုၾကည္ညိဳတဲ့စိတ္ျဖစ္ရင္ အပၸါယ္မလားပါဘူး…။

ဆရာႀကီးဦးေရႊေအာင္ေရးသားတဲ့ ဓမၼပဒ စာအုပ္မွာ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ပုဏၰားရဲ႕ သားအေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ ေျပာျပပါ့မယ္..။ ဖတ္ထားတာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့ နာမည္ေတြေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မမွတ္မိပါဘူး..။ အဲ့ဒီ့ ပုဏၰားလင္မယားဟာ တစ္သက္နဲ႕ တစ္ကိုယ္ တစ္ခါမွ အလွဴအတန္းမလုပ္ခဲ့ဖူးပါဘူး…။ (တစ္ခါဆို တစ္ခါမွ ပါ) ဒီလိုနဲ႕ တစ္ေန႕မွာ သူတို႕မွာ သားဦးေလး တစ္ေယာက္ေမြးဖြားလာပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့သားေလးကိုလည္း သူတို႕ရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ဘာကုသိုလ္မွ အလုပ္မခံက်ပါဘူး…။ ဒီလိုနဲ႕ အဲ့ဒီ့သားေလး သိတတ္ စအရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အႀကီးအက်ယ္ ေနမေကာင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ဒီ ကေလးဟာ ေသေတာ့မွာပါ…။ ဒီအေျခအေနကို ျမတ္စြာဘုရားဟာ သူ႕ရဲ႕အတုမရွိ ဥာဏ္ေတာ္နဲ႕ ဆင္ျခင္သိေတာ္ မူပါတယ္..။ ဒါ့အျပင္ ဒီကေလးဟာ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာက ပါရမီရွိတဲ့ကေလး ဒီဘ၀မွာတင္ ေသာတပန္တည္ကာ နိဗၺာန္သို႕ လွမ္းေတာ့ မယ့္သူျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း သိသြားပါတယ္…။ ဒီအတိုင္းေသရင္ေတာ့ ေသာတပန္မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး.. မေသခင္ ကုသိုလ္စိတ္ေလးတစ္ခုေတာ့ ေနာက္ဆံုးလို အပ္ေနတာကို သိတဲ့ သံုးေလာကထြဋ္ထား ျမတ္စြာဘုရားဟာ မဟာဂရုဏာေတာ္ အျပည့္နဲ႕ အဲ့ဒီ့ ပုဏၰားရဲ႕ အိမ္ကို ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူပါတယ္…။ ျမတ္စြာဘုရား ဆြမ္းခံၾကြလာတာကို ျမင္ေပမယ့္ ပုဏၰားလင္မယားက ထြက္လွဴျခင္းမရွိပါဘူး…။ ဒါေပမယ့္ ျမတ္စြာဘုရားကို ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတဲ့ ကေလးက ေတြ႕သြားၿပီး ..။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ညိဳစိတ္ေတြနဲ႕ ပီတိေတြ အရမ္းျဖစ္သြားပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့ခဏမွာပဲ ကေလးဟာ ေသာတပန္ တည္သြားပါတယ္..။ ေသာတပန္တည္ၿပီးတာနဲ႕ တၿပိဳင္နက္မွာပဲ ဒီကေလးဟာ ဆံုးပါးသြားပါတယ္..။ ဆိုလိုခ်င္တာက မည္သို႕ပင္ ကုသိုလ္ေတြမရွိပါေစ၊ အကုသိုလ္ေတြမ်ားပါေစ ေနာက္ဆံုးေသခါနီး စိတ္က အေရး အၿကီးဆံုးျဖစ္ေၾကာင္းေျပာခ်င္တာပါ…။ (ပထမေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရးမျပပဲ ဆရာႀကီး ဦးေရႊေအာင္ေရးတဲ့ ဓမၼပဒ စာအုပ္ကို ရွာဖတ္ခိုင္းမလို႕ပါပဲ…။ ဒါေပမယ့္ ဒီစာအုပ္က ရွာဖို႕မလြယ္ႏိုင္တာကို သိလို႕ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ဓမၼအလွဴအျဖစ္ ေရးျပလိုက္တာပါ။)

ဆရာေတာ္က ပထမပိုင္း တရားေဟာၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ခဏအနားယူပါတယ္…။ ေတာ္ေတာ္လည္း ေနမေကာင္းျဖစ္ေနပါတယ္..။ ေခ်ာင္းေတြဆိုးၿပီး မ်က္စိလည္း နာေနပါတယ္..။ ခါးလည္းကိုက္ေနပါတယ္..။ ဘာေကာင္းလည္း..။ ဘာမွမေကာင္းပါ..။ မီးရွိဳ႕ျပစ္ဖို႕သာေကာင္းတယ္လို႕ သူ႕ဘသာသာသူေျပာပါတယ္..။ ဆရာေတာ္ ခဏ နားသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဂ်ပန္ဆူနာမီအေၾကာင္းျပပါတယ္…။ ဗုဒၶဂါယာအေၾကာင္းျပပါတယ္…။ တိရစာၦန္ေတြကို သတ္တဲ့ ဗီဒီယိုျပပါတယ္ (ဟိုတစ္ခါေတာင္ Facebook မွာ အဲ့ဒီ့ ဗီဒီယိုေတြ႕လို႕ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ Download ခ်ထားတာ ရွိပါတယ္..။ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆို ျပန္ရွာၿပီး တင္ေပးပါ့မယ္) ၊ ေနာက္ၿပီး အသက္ ၁၁၉ ႏွစ္ရွိၿပီ ျဖစ္တဲ့ ကမာၻ႕အသက္အႀကီးဆံုး အမယ္အိုႀကီးအေၾကာင္းျပပါတယ္..။ အကုသိုလ္ေတြ မ်ားလြန္းလို႕ ေမြးလာတဲ့အခါ မ်က္လံုးႏွစ္လံုး ေနရာမွာ ေသြးခဲႀကီး ႏွစ္ခုပါ..။ လက္ေတြ ေျခေတြ အကုန္ပုပ္ေယာင္..။ ႏွဳတ္ခမ္းေတြလည္း ဖူးေယာင္ပုပ္ပြေနတဲ့ ယိုးဒယားမွာေမြးခဲ့တဲ့ ကေလးေလးရဲ႕ ဗီဒီယိုကိုလည္းျပပါတယ္ (ကေလးက လပိုင္းသားေလးပဲ ရွိပါေသးတယ္..။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း အဲ့လိုတစ္ေယာက္ေမြးဖူးတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္)

ဂ်ပန္ဆူနာမီအေၾကာင္းျပရင္း ဆရာေတာ္ထပ္မံရွင္းျပတဲ့ သူ႕အသတ္ သတ္တဲ့ကံနဲ႕ ဆက္စပ္ပံုက သိပၸံနည္းက်ကာ စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ကို သတ္လိုက္တိုင္း အဲ့ဒီ့ ခႏၶာကိုယ္က မီသိန္း ဓာတ္ေငြ႕ေတြထြက္ပါတယ္ (သူ႕ဘာသာသူေသရင္ မထြက္ပါဘူး)။ အဲ့ဒီ့မီသိန္းဓာတ္ေတြဟာ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားပဲ..။ ေနာက္ထပ္ ထပ္ကာထပ္ကာအသတ္ခံရတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ေတြက မီသိန္းဓာတ္ေတြနဲ႕ ေပါင္းသြားပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ မီသိန္း ဓာတ္ေတြမ်ားလာတဲ့ အခါ အိုဇုန္းလႊာကို တိုက္ရိုက္ဒုကၡေပးပါေတာ့တယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာ အပူအေအး လြန္ကဲမွဳေတြ၊ ေလမွဳန္တိုင္းေတြ၊ ေရႀကီးတာေတြ စတဲ့ သဘာ၀ေဘးအႏာၱရယ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္..။ ဆရာေတာ္ ေဟာေျပာခ်က္အရင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ သားအမ်ားဆံုးသတ္တဲ့ ႏိုင္ငံ (အထူးသျဖင့္ ကိုေဘးၿမိဳ႕) လို႕ သိရပါတယ္..။ ကိုေဘးက ထြက္တဲ့ အသားစည္သြတ္ဗူးဟာ ကမာၻမွာ နာမည္ႀကီးတယ္လို႕သိရပါတယ္..။ ကမာၻနဲ႕ခ်ီၿပီးျဖန္႕တဲ့ အတြက္ ကိုေဘးမွာ သတ္တဲ့ အေကာင္ အေရအတြက္မေျပာနဲ႕..။ တစ္ရက္ကို ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ လူဦးေရ ၅ သန္းနီးပါး (၅ သန္းေက်ာ္လားမသိဘူး) အတြက္ တစ္ရက္ကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာတင္ ၀က္အေကာင္ရည္ ၂၀၀၀၀ ေက်ာ္သတ္ေနပါတယ္…။ ျမင္းၿခံလိုၿမိဳ႕ေသးမ်ိဳးမွာေတာင္ တစ္ရက္ကို ၀က္အေကာင္ေရ ၇၀၀ ေက်ာ္သတ္ေနတယ္လို႕ သိရပါတယ္…။ ဒီပမာဏဆို မီသိန္း ဓာတ္ေငြ႕ေတြ ဘယ္ေလာက္ထြက္မယ္ဆိုတာ ခန္႕မွန္းႏိုင္ပါတယ္…။ ဒီလိုေတြေၾကာင့္ ဂ်ပန္ဆူနာမီလို သဘာ၀ေဘးအႏာၱရယ္မ်ိဳး၊ ျမန္မာျပည္က နာဂစ္လို ကပ္ဆိုးမ်ိဳး ေတြ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္..။

ၾကားျဖတ္အေနနဲ႕ ဆရာေတာ္ေျပာတဲ့ လူ႕သက္တမ္းအေၾကာင္းလည္း ေျပာျပလိုပါတယ္..။ လူ႕အသက္ စစ ျခင္းဟာ သက္တမ္း ၈၀၀၀၀ ရွိတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္က လူေတြဟာ အသီးအႏွံကိုသာစားတဲ့ အတြက္ ေရာဂါသံုးမ်ိဳးကလြဲလို႕ ဘာမွမျဖစ္ဖူးလို႕သိရပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေရာဂါသံုးမ်ိဳးက လိုခ်င္တဲ့ ေလာဘရယ္..။ အိုမင္းသြားတဲ့ ဇရာရယ္…။ ေသဆံုးသြား ျခင္းရယ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ပိုင္း လူေတြအသားစစားလာတဲ့အခ်ိန္မွာ သက္တမ္း ၄၀၀၀၀ အထိ ထိုးဆင္းသြားပါ တယ္..။ စၿပီးခိုးၾကဖြက္ၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ၂၀၀၀၀ အထိဆင္းသြားပါတယ္..။ မုသာ၀ါဒ ေတြက်ဴးလြန္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၈၀၀၀ ေလာက္အထိ ခုန္ခ်သြားပါတယ္..။ ဒီလိုနဲ႕ ဆင္းလာလိုက္တာ အခု ၇၀ သက္တမ္းကို ေရာက္သြားပါတယ္…။ ေနာက္ဆံုး ကမာၻပ်က္ကာနီးမွာ ၁၀ ႏွစ္အထိ ဆင္းသြားမယ္လို႕ ဆုိပါတယ္..။ ေနာက္ဆံုး ကမာၻ မပ်က္မွီမွာ လူေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ၇ ရက္အတြင္း အကုန္ သတ္ၾကပါလိ့မ္မယ္..။ အဲ့ဒီ့အခိ်န္မွာ သူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ ထြက္ေျပး ပုန္းေရွာင္ၾကရ ပါလိ့မ္မယ္..။ အဲ့လို လူေတြ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ သတ္ၾကလို႕ အကုန္ကုန္သြားတဲ့အခါၾကမွ သူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ ျပန္လည္ ထြက္ေပၚလာၿပီး ငိုေၾကြးၾကပါ လိ့မ္မယ္..။ သူတို႕ဟာ သူမ်ားအသတ္ သတ္ျခင္း၊ စားျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ၾကပါလိ့မ္မယ္..။ အဲ့ဒီ့အခါမွာ သက္တမ္းေတြဟာ ၁၀ ႏွစ္မွ အႏွစ္ ၂၀..။ အႏွစ္ ၂၀ မွ စသည္ ျဖင့္ ျပန္လည္တက္လာၿပီး…။ လူ႕အသက္ ၈၀၀၀၀ ျပန္ျပည့္တဲ့ေန႕မွာ အရိေမတၱရ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူမယ္လို႕ ေဟာၾကားပါတယ္..။

ဆက္လက္ၿပီးဆရာေတာ္က အခ်ိန္ဟာ အသက္ျဖစ္ေၾကာင္း..။ အခ်ိန္ကို ျဖဳန္းတီးျခင္းဟာ မိမိအသက္ကို ျဖဳန္းတီးျပစ္ျခင္းပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း..။ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း တြင္ ဥစၥာ ဒါမွမဟုတ္၊ ပညာ ဒါမွမဟုတ္၊ တရား…။ တစ္ခုခုရမွာသာ တန္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း..။ တစ္ခုမွ မရပါက အလကားပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာေၾကားပါတယ္..။

အေပၚမွာ ေျပာခဲ့တဲ့ အသက္ ၁၁၉ ႏွစ္ရွိတဲ့အဖြားအိုလည္း ထုိ႕အတူပါပဲ..။ လက္ရွိ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္၀င္ အဖြားအိုမွာ အသက္ ၁၁၄ ႏွစ္သာရွိၿပီးေတာ့..။ ဒီအဖြားအိုက ေတာ့ ၁၁၉ ႏွစ္ရွိပါတယ္..။ ဒီအတြက္ ဆရာေတာ္ဦးေဆာင္ၿပီး ဂရင္းနစ္ထဲပါႏိုင္ဖို႕ကိုလည္း ႀကိဳးစားေနပါတယ္..။ အဓိက ေျပာခ်င္တာက ဂရင္းနစ္ စံခ်ိန္အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး…။ ဒီအဖြားအိုဟာ အသက္ ၃၀ ကစၿပီး သက္သက္လြတ္စားခဲ့ပါတယ္…။ အသက္ ၇၀ ကစၿပီး ဥပုဒ္ေန႕တိုင္း ဥပုဒ္ေစာင့္ခဲ့ပါတယ္။ အသက္ ၁၀၀ ျပည့္တဲ့ေန႕က စၿပီး ေန႕တိုင္ ဥပုဒ္ေစာင့္ခဲ့ပါတယ္….။ အခုလိုအသက္ရွည္ရျခင္းဟာ အသားငါးမစားတဲ့အျပင္ သီလရဲ႕ တန္ခိုးေၾကာင့္လည္း ဆိုႏိုင္ပါ တယ္..။ အဲ့ဒီ့အဖြားအိုဟာ အနယ္အနယ္အရပ္ရပ္က လာေရာကလွဴဒါန္းၾကတဲ့ေငြေတြကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္အသံုးမျပဳပဲ အကုန္ျပန္လည္ လွဴဒါန္းတယ္လို႕လည္း သိရပါတယ္…။

မွတ္ခ်က္။    ။ သတ္သတ္လြတ္စားသင့္ မစားသင့္နဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ နာမည္ေၾကာ တရားေဟာဆရာေတာ္မ်ား အျခင္းျခင္းၾကားမွာပင္ ကြဲလြဲမွဳေတြ ရွိေနပါတယ္။ သူ႕အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕ သူ အားလံုးက ခိုင္မာမွန္ကန္ေနတဲ့အတြက္ မိမိ အားသန္တဲ့ ဘက္ကိုယံုၾကည္ႏိုင္ပါတယ္..။

သတ္သတ္လြတ္စားျခင္းနဲ႕ ပါတ္သတ္လို႕ ႏိၵယႏိုင္ငံႏွင့္ ပါကစၥတန္ ႏိုင္ငံၾကားက ႏိုင္ငံတစ္ခု (နာမည္မမွတ္မိပါ) ဟာ လံုး၀အသားမစားေၾကာင္း သိရတဲ့အတြက္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွ ဆရာ၀န္တစ္ဦးဟာ ၇ ႏွစ္ၾကာ သြားေရာက္ေလ့လာမွဳ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္..။ ၇ ႏွစ္တာအတြင္း မည္သည့္ ေနထိုင္မေကာင္းမွဳေၾကာင့္ လာေရာက္ ကုသရျခင္းမ်ိဳးမရွိသလို..။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာရွိတဲ့ လူအားလံုးဟာလည္း အသက္ ၉၀ ေက်ာ္ၿပီးကာမွသာ ေသဆံုးေၾကာင္း ေလ့လာေတြ႕ရွိခဲ့ရတယ္လို႕ ဆရာေတာ္က ဆက္လက္ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္…။

ဒီလိုနဲ႕ တရားပြဲၿပီးတဲ့အခါ အလွဴေငြေတြ ဆရာေတာ္ကို ေပးအပ္ၾကပါတယ္..။ တစ္ဦးခ်င္း အလွဴေငြ ၁၀ သိန္းမွ ေသာင္းဂဏန္းအထိပါပါတယ္…။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း အတြင္းရရွိတဲ့အလွဴေငြ ၂၅ သိန္းေက်ာ္ပါတယ္ (ညတြင္းခ်င္း၊ ညတြင္းကိုမွ နာရီပိုင္းေလးအတြင္းပါ…။ သီးသန္႕စာအိတ္ေတြနဲ႕ လွဴတဲ့ေငြ မပါ ျဖစ္ပါတယ္)။ စုစုေပါင္း ၅၅ သိန္းေက်ာ္ရရွိပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့အလွဴေငြထဲမွ ဆရာေတာ္က ႏုလံုးလွၾကယ္စင္အသင္းအတြက္ ၁၀ သိန္း၊ ျပင္ဦးလြင္ မိဘမဲ့ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ ဖြင့္ထားတဲ့ သီလရွင္ေက်ာင္းအတြက္ ၃ သိန္း၊ ျပင္ဦးလြင္ ဒိုးကြင္ မ်က္မျမင္ေက်ာင္းအတြက္ သံုးသိန္း (ဒိုးကြင္မွာ မ်က္မျမင္ေပါင္း ၈၀၀ ေက်ာ္ရွိၿပီး ၊ တစ္ေန႕ကို ဆန္အိတ္ ၇ အိတ္ ေက်ာ္ ခ်က္ေကြ်းရပါတယ္၊ တစ္ခါတစ္ေလ အလွဴေငြမရတဲ့အတြက္ ဆားနဲ႕ ၿဖဴးေကြ်းရတဲ့ေန႕ေတြရွိပါတယ္..။ ) ျပင္ဦးလြင္မွာရွိတဲ့ ပရိပတၱိစာသင္ေက်ာင္း သံုးေက်ာင္းအတြက္ တစ္သိန္းစီနဲ႕ သူေရးသားခဲ့တဲ့ စာအုပ္တစ္စံုစီ (၁၀ အုပ္ေက်ာ္ထင္ပါတယ္) ျပန္လည္လွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္..။

ထို႕အျပင္ဆရာေတာ္မွ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ႏုလံုးလွၾကယ္စင္ ေသြးလွဴရွင္အသင္းအတြက္ ရံုးခန္းေလးတစ္ခု သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္သြားေအာင္ လွဴေစခ်င္ပါေၾကာင္း..။ ဒီေခတ္မွာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ဆို သိန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ ကုန္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေစတနာရွင္မ်ားမွ လွဴၾကေစခ်င္ေၾကာင္း..။ သူယေန႕ရတဲ့ ေငြအားလံုးကို လွဴခဲ့ခ်င္ေသာ္လည္း အေၾကြးရွိတဲ့အတြက္ မလွဴခဲ့တာပါလို႕ ဟာသေျပာျပပါတယ္..။ ၿပီးေတာ့မွ အျခားအေႀကြးမဟုတ္ပါဘူး အလွဴေႀကြးပါတဲ့..။ အခု သူ ရြာတစ္ရြာမွာ တံတားတစ္ခုေဆာက္ေနပါတယ္..။ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ တံတားထဲမွာ အရွည္ဆံုး တံတားျဖစ္လာပါလိ့မ္မယ္..။ ေပ ၈၀၀ ေက်ာ္ရွည္ပါတယ္…။ စုစုေပါင္း ေငြက်ပ္ သိန္း တစ္ေသာင္း ေက်ာ္ကုန္ပါလိ့မ္မယ္..။ ဦးေဆာင္ အင္ဂ်င္နီယာမွ သိန္း ၅၀၀ လွဴထားပါတယ္..။ ဆရာေတာ္မွ သိန္း ၁၀၀ လွဴထားပါတယ္..။ အခုလည္း ထပ္လွဴဖို႕ အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္..။

ဒါနဲ႕ တရားပြဲၿကီးၿပီးသြားပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ျပန္လာခဲ့ပါတယ္..။ အခ်ိန္က ၁၁ နာရီခြဲေလာက္ျဖစ္သြားပါၿပီ…။ တရားပြဲတုန္းက ေဇာနဲ႕ မစာခဲ့တဲ့ ဗိုက္က အခုမွ ဆာလာပါတယ္..။ ဒါနဲ႕ မိုးအလင္းဖြင့္တဲ့ ေဒၚခင္သန္းဆိုတဲ့ ဆိုင္မွာ မုန္႕ဟင္းခါးနဲ႕ လက္ဖက္ရည္က်စိမ့္တစ္ခြက္ေလာက္ ၀င္ဆြဲလိုက္ပါတယ္..။ မ်ိဳလို႕ ဆိုလို႕ ၿပီးလို႕ ျပန္မယ္ဆိုၿပီး ဆိုင္ကယ္ကို စက္ႏိွဳးေတာ့ စက္ကလံုး၀ ႏွိဳးလို႕မရေတာ့ပါဘူး Start Motor ေလာင္သြားတယ္ထင္ပါတယ္..။ ကစ္နဲ႕ ႏွိဳးေတာ့လည္း လံုး၀မရ ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေခြ်းျပန္သြားပါတယ္..။ နာရီၾကည့္ေတာ့ ၁၂ ထိုးပါေတာ့မယ္..။ ဘယ္ ၀ပ္ေရွာ့မွလည္း မဖြင့္ေတာ့ပါဘူး..။ စက္ႏွိဳးလိုက္.. ။ ေတာက္ေခါက္လိုက္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ အၾကပ္ရိုက္ပါေတာ့တယ္…။ ေနာက္ဆံုး ဘယ္လိုမွ မရေတာ့တဲ့အခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းထဲ အၾကံတစ္ခုေပၚပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္ သက္တမ္းရဲ႕ သံုးပံု တစ္ပံု ေက်ာ္ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ရြတ္ဆိုခဲ့တဲ့ သရဏဂံု ရြတ္ဖို႕ပါပဲ..။ ဒါနဲ႕ အာရံုကိုေသေသခ်ာခ်ာ စုစည္းၿပီးေတာ့ သရဏဂံု သံုးေခါက္ ျပည့္တဲ့အခါမွာ မယံုတစ္၀က္ ယံုတစ္၀က္နဲ႕ ကစ္ကို နင္းခ်လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆိုင္ကယ္ အင္ဂ်င္က မယံုႏိုင္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ တစ္ခ်က္ထဲနဲ႕ ႏိုးသြားပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ၾကက္သီးေတြ ဘာေတြထလို႕…။ ၾကာၾကာေတာ့ ၾကက္သီးမထႏုိင္ဘူး..။ ဒီတစ္ခါ ဆိုင္ကယ္ စက္ျပန္ေသလို႕ ႏွိဳးလို႕ မရရင္ ပလက္ေဖာင္း ေခါင္းဦးဘ၀ေရာက္ေတာ့မွာမို႕ အိမ္ကိုအျမန္ သုတ္ေျခတင္လိုက္ရပါတယ္…။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ တစ္သက္တာမွာ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္သြားဖူးတဲ့ တရားပြဲေလးရဲ႕ အျပန္ အမွတ္ရစရာ ျဖစ္ရပ္ဆန္းေလး တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္..။ မဆန္းဘူးလို႕ ထင္ရင္လဲရပါတယ္လို႕ ေျပာရင္း…..

P.S-  ေအာက္မွာ ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားအသံဖိုင္ ၅ ဖိုင္တြဲေပးထားပါတယ္..။

ကိုေက်ာ္သူ၏ နာေရးကူညီမွဳအစီအစဥ္အား ၾကည့္ေနေသာ ဆရာေလး... တရားမေဟာမွီ ေဆးေသာက္စဥ္... IMG_6130 ဒိုးကြင္ မ်က္မျမင္ေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသူမ်ား ဒိုးကြင္ မ်က္မျမင္ေက်ာင္းမွ လူငယ္မ်ားလည္း လာေရာက္ တရားနာၾကသည္။ စာေရးဆရာ ေမတၱာရွင္(ေရႊျပည္သာ) ဆရာေတာ္အား အလွဴေငြမ်ား လွဴဒါန္းစဥ္ ပရိပတိၱစာသင္တိုက္မ်ားအတြက္ စာအုပ္တစ္စံုနဲ႕ ေငြ ၁ သိန္းစီ ျပန္လည္ လွဴဒါန္းစဥ္ ဆရာေတာ္မွ ႏုလံုးလွၾကယ္စင္အသင္းအတြက္ ေငြ ၁၀ သိန္း ျပန္လည္ လွဴဒါန္းစဥ္

 

 

 

 

Download Voice File : ေမတၱာရွင္ (ေရႊျပည္သာ) တရားေတာ္ (57) (5.08MB)

Password : www.blackdream21.com

]]> http://www.blackdream21.com/2011/06/01/%e1%80%90%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b2%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/feed/ 3 ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ေပတဒါန http://www.blackdream21.com/2011/05/30/%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7-%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%90%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%94/ http://www.blackdream21.com/2011/05/30/%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7-%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%90%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%94/#comments Mon, 30 May 2011 10:07:56 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1128 မိုးက မနက္ကတည္းက ေတာက္ေလွ်ာက္ရြာေနပါတယ္…။

မိုးျဖဴမစဲ…။ မိုးမဲမရြာဆိုသလို…။ ေကာင္းကင္တစ္ခုလုံုး ျဖဴေဖြးၿပီးေတာ့ ရပ္သြားမယ့္ အေနအထား မရွိပါဘူး…။ ဒါနဲ႕ နာရီၾကည့္ေတာ့ ညေန ၃ နာရီေလာက္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ Lady Black ကလည္း ရန္ကုန္ျပန္သြားေတာ့ ထမင္းကို အျပင္မွာပဲ စားျဖစ္ပါတယ္…။ ဒီအတိုင္း မိုးရြာလို႕ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနရင္ ဒုကၡမ်ားသြားႏိုင္တာမို႕..။ မိုးေရထဲမွာပဲ အျပင္ထြက္ၿပီး စားလိုက္ပါတယ္…။ တဆက္တည္း အျပင္ေရာက္တုန္း သႏိၱသုခကို ၀င္ၿပီး အသင္းကေန ထြက္မယ့္အခ်ိန္ အတိအက်ေမးရင္ ေကာင္းမယ္လို႕ စဥ္းစား မိလိုက္ပါတယ္…။

ပထမတုန္းကေတာ့ စိတ္၀င္စားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက သူတို႕လည္း လိုက္မယ္လို႕ေျပာပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဒီမိုးရြာေနပံုနဲ႕ကေတာ့ ေတာ္ရံုစိတ္၀င္စားရံုနဲ႕ မလိုက္ႏိုင္ ၾကေတာ့ေလာက္ဖူးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ စဥ္းစားမိပါတယ္…။ ကိုယ့္ဘာသာပဲ သြားဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္..။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ သႏၱိသုခ (နာေရးကူညီမွဳအသင္း) ကိုေရာက္သြား ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္သြားေတာ့ အသင္းတစ္ခုလံုး အလုပ္ေတြရွဳပ္ေနပါတယ္…။ လူေတြလည္း အံုးအံုးထေနပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေတာင္ အံ့ၾသသြားတယ္..။ လူေတြ ဒီေလာက္မ်ားမယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ ထင္မထားပါဘူး (ညဘက္ သခ်ိဳင္းေရာက္သြားေတာ့ ပိုအံ့ၾသရပါတယ္..။ ကားႀကီး၊ ကားငယ္၊ သံုးဘီး၊ ဆိုင္ကယ္ အသြယ္သြယ္နဲ႕ လူ ၃၀၀၀ နီးပါး ရွိပါတယ္..။)

ကြ်န္ေတာ္ အသင္းက အတြင္းေရးမွဴးကိုေမးၾကည့္ေတာ့ ၆း၃၀ ေလာက္ ဒီကေန ထြက္ၾကပါမယ္တဲ့..။ ဗိုလ္ႀကီးလိုက္ခ်င္ရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကားနဲ႕ လိုက္ခဲ့လို႕ရပါတယ္။ ဆိုင္ကယ္ အသင္းမွာပဲ ထားခဲ့လိုက္ပါတဲ့…။ ရာသီဥတုကလည္းမေကာင္း (ေမွာင္ကလည္းေမွာင္ေနပါၿပီ) သြားရမယ့္ေနရာကလည္း ေ၀းပါတယ္..။ ကိုရဲေအာင္သူတို႕၊ ေတဇာတို႕ လာတုန္းက သြားေသာက္တဲ့ December Strawberry ၿခံကိုေက်ာ္သြားတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္..။ ဒါဆို ေသခ်ာပါၿပီ..။ အဲ့ဒီေနရာ ကြ်န္ေတာ္ မသိေတာ့ပါဘူး..။ ဒါနဲ႕ သူတို႕ကားနဲ႕ လိုက္ဖို႕ပဲ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္…။ အခိ်န္က ၄း၃၀ ေလာက္ရွိပါၿပီ…။ ဒါနဲ႕ အိမ္ကို ခဏျပန္..။ ေရခ်ိဳး..။ ကင္မရာကို ေသေသခ်ာခ်ာစစ္ (ဓာတ္ခဲအား အျပည့္ရွိမရွိ၊ Memory Card ျပည့္မျပည့္)..။ ဒါမ်ိဳးက ျဖစ္တတ္ပါတယ္..။ လယ္ထြန္သြားႏြားေမ့တာထက္ ဆိုးပါတယ္။ ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႕ သြားပါတယ္ဆိုမွ ဓာတ္ခဲအားသြင္းထားတာကို ေမ့ၿပီး ယူမလာတာတို႕..။ Memory Card က ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ ခ်ိတ္ထားတဲ့ Card Reader ထဲမွာ က်န္ခဲ့တာတို႕ ခဏခဏ ျဖစ္တတ္ပါတယ္..။ ျဖစ္ဖူးတဲ့ သူေတြ အဲ့ဒီ့ Feel ဘယ္ေလာက္ ေကြး ဖို႕ေကာင္းတယ္ ဆိုတာ သိၾကပါတယ္..။

အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ သႏၱိသုခကို ၆း၃၀ အတိေလာက္မွာ ေရာက္သြားတယ္..။ ကားေတြ…။ လူေတြက ေစာေစာကထက္ ပိုၿပီးမ်ားလာတယ္..။ အသင္းက ကားေတြရပ္တဲ့ ကားဂိုေထာင္ထဲမွာ ဒီေန႕ည ေကြ်းဖို႕ ျပဳတ္ထားတဲ့ အမဲသားေတြကို ႏုတ္ႏုတ္စင္းတဲ့သူကစင္း…။ ထမင္းနဲ႕ေရာေမႊတဲ့သူကေမႊနဲ႕..။ အသင္းသားေတြလည္း ေတာ္ေတာ္အလုပ္မ်ားေနၾကပါတယ္…။ ဒီလိုနဲ႕ ဟိုလူ႕ေစာင့္ ဒီလူ႕ေစာင့္နဲ႕…။ အသင္းက ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘုန္းႀကီးႀကိဳဖို႕ စီစဥ္ထားတဲ့ Van ကားနဲ႕ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ အသင္းကထြက္ေတာ့ ညေန ၇ နာရီေလာက္ ျဖစ္သြားပါၿပီ…။

(၈) မိုင္ သုႆန္ကို ကြ်န္ေတာ္ တို႕ ၇း၂၀ ေလာက္မွာ ေရာက္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားပါတယ္..။ ဒါ သခ်ိဳင္းလား ဇာတ္ပြဲလားလို႕ေတာင္ ထင္မိပါ တယ္..။ လူေတြ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကိုမ်ားပါတယ္..။ သုႆန္က က်ယ္လို႕သာ ေတာ္ပါေတာ့တယ္..။ သို႕မို႕ဆို အဲ့ဒီ့သုႆန္မွာေနတဲ့ အိမ္ရွင္ နာမ္ေလာကသားေတြတာင္ ေနစရာ ေနရာရွိေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး…။ အလာတုန္းက လမ္းေပၚမွာ ကားသမားကေတာင္ ေျပာတယ္..။ ၿမိဳ႕ထဲကလူေတြ ဒီေလာက္ အဲ့ဒီ့ကိုသြားေနၾကရင္…။ သုႆန္က ေကာင္ေတြ ေနရာလြတ္ၿပီဟဆိုၿပီး ၿမိဳ႕ထဲေတာင္ ၀င္လာႏိုင္တယ္တဲ့…။

၈ နာရီေလာက္မွာေတာ့ တရားပြဲစပါတယ္…။ တရားေဟာမယ့္ ဆရာေတာ္က မႏၱေလး ျဗဟၼစိုရ္ နာေရးကူညီမွဳအသင္းရဲ႕ နာယကဆရာေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ အရင္က သိသေလာက္ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ ကိုေက်ာ္သူတို႕ရဲ႕ ရန္ကုန္နာေရးကူညီမွဳအသင္းက ပထမဆံုးလို႕ထင္ခဲ့တာ..။ အဲ့ဒီ့ေန႕ညက်မွ ျဗဟၼစိုရ္က ပိုဦးမွန္းသိရပါတယ္..။ အခုဆို ျဗဟၼစိုရ္ နာေရးကူညီမွဳအသင္းတည္ေထာင္တာ ၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္သြားပါၿပီ..။ (ကိုေက်ာ္သူတို႕က ၁၀ ႏွစ္ထင္တယ္…။ ဟိုတစ္ေလာက Facebook မွာ ေတြ႕လိုက္တယ္..။) အဲ့ဒီ့ဆရာေတာ္က ၈ နာရီကေနၿပီးေတာ့ အစာေကြ်းမယ့္အခ်ိန္ (၁၁) အထိ တရားေဟာ ပါတယ္..။

ဆရာေတာ္ေဟာတဲ့ တရားထဲက ကြ်န္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ ျပန္ျပန္ေျပာျပရရင္..။ က်မ္း ႏွစ္ က်မ္းေပါင္းရဲ႕ အဆိုအရ ၿပိတၱာေပါင္း ၃၂ မ်ိဳးရွိပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ တူရာတူရာ အမ်ိဳးတူစုလိုက္ရင္ စုစုေပါင္း အဓိက အမ်ိဳးအစား (၄) မ်ိဳးပဲ ရွိတယ္လို႕သိရပါတယ္…။ ကိုယ္မွာအျမဲတမ္း မီးေလာင္သလို ပူေလာင္ေနတဲ့ သူမ်ား၊ လူေတြ ရဲ႕ အညစ္အေက်းေတြကို စားရတဲ့သူမ်ား.. စသည္ျဖင့္ အဓိက အမ်ိဳးအစား (၄) မ်ိဳးရွိပါတယ္…။

ဆရာေတာ္က ဆက္လက္ၿပီး သရဲေျခာက္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိုလည္း ေဟာၾကားပါတယ္…။ သရဲအေျခာက္ခံရတယ္ဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္..။ ေအာက္ပါအတိုင္း အေျခာက္ခံရျခင္း (၄) မ်ိဳးခြဲျခားႏိုင္ပါတယ္..။

(၁) မိမိမွ ဘုန္းကံ နိမ့္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ျခင္း။

(၂) ၄င္းတို႕မွ မိမိတို႕အား က်ီစယ္လိုေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ျခင္း။

(၃) အကူအညီေတာင္းလိုေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ျခင္း။

(၄) ႏွဳတ္ဆက္ အသိေပးလုိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ျခင္း။

ဆက္လက္ၿပီး ဆရာေတာ္က အပုတ္နံ႕မ်ားနဲ႕ ေျခာက္လွန္႕ျခင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဆက္ေဟာပါတယ္..။ အပုပ္နံ႕ ေပးရျခင္းဟာ အကူအညီေတာင္းလိုျခင္း အမ်ိဳးအစားထဲတြင္ ပါ၀င္ၿပီး ၄င္းအေနျဖင့္ ေကာင္းရာမြန္ရာ ဘံုဘ၀သို႕မေရာက္ရွိပဲ နိမ့္က်သည့္ ဘ၀မ်ိဳးတြင္ ေရာက္ရွိေနေသာေၾကာင့္..။ က်န္ရစ္သူ ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြမ်ားမွ အလွဴအတန္းျပဳလုပ္ကာ ကူညီ (ကယ္ဆယ္) ေပးရန္ အသိေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ အေမႊးနံ႕မ်ားေပးျခင္းကေတာ့..။ ထုိကဲ့သို႕ ေကာင္းမွဳကုသိုလ္မ်ား ျပဳလုပ္ေပးကာ အမွ်အတန္းေပးေ၀ျခင္းေၾကာင့္ ၄င္းတို႕ ေကာင္းရာ မြန္ရာဘံုဘ၀ကို ေရာက္သြားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးျခင္း ျဖစ္ တယ္လို႕ ဆရာေတာ္က ေဟာၾကားပါတယ္…။

ဆရာေတာ္၏ ေဟာၾကားခ်က္အရ နာမ္ေလာကသားမ်ားသည္ သရဏဂံု သံုးပါးတည္ေသာ သူမ်ားႏွင့္ ငါးပါးသီလ လံုၿခံဳေသာသူမ်ားကို ေျခာက္လွန္႕ျခင္း မျပဳလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း…။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႕ရဲ႕ နာေရးအေပၚ အယူသီးမွဳမ်ား..။ လြဲမွားေသာ ခံယူခ်က္မ်ားအေၾကာင္း ေဟာၾကားပါတယ္…။ (မွတ္ေတာ့ မွတ္မိတယ္ဗ်ာ..။ အေသးစိတ္လိုက္ေရးရင္ ဖတ္ရတာ ေလးသြားမွာစိုးလို႕ပါ..။ ဆရာေတာ္ေဟာတာေတြကို အေသးစိတ္ သိခ်င္တဲ့သူမ်ားရင္ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ ပို႕စ္တစ္ခုစာ ထပ္ေရးေပးပါ့မယ္..။)

ဆရာေတာ္ေဟာတဲ့အထဲက ကြ်န္ေတာ္ေကာက္ႏွဳတ္ၿပီး ေျပာခ်င္တဲ့အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေမးေလ့ရွိတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ဆရာေတာ္ ရွင္းလင္း ထားပံုပါ..။ လူေတြက ေမးၾကပါတယ္..။ ကုသိုလ္လုပ္ၿပီး အမွ်ေ၀ရင္ ကိုယ္ပဲ ကုသိုလ္လုပ္တာမို႕လို ကိုယ္ပဲရမွာေပါ့..။ ဘယ္လိုလုပ္ အမွ်ေ၀ရံုနဲ႕ နာမ္ေလာကသား ေတြ ရပါ့မလဲလို႕ ေမးတတ္ၾကပါတယ္..။ အဲ့ဒါကို ဆရာေတာ္ရွင္းျပသြားပံုက လူတို႕သည္ ျမင့္ျမတ္ေသာေၾကာင့္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုေပၚတြင္ ေနၾက သည္ပဲ ဆိုပါေတာ့..။ နာမ္ေလာကသားမ်ားသည္ ေတာင္ကုန္း၏ ေအာက္ေျခမွာ ေနၾကပါတယ္..။ မိုးရြာတဲ့အခါ ေတာင္ကုန္းေပၚကို ေရက်ပါက..။ အဲ့ဒီ့ေရဟာ ေတာင္ကုန္းေအာက္ကို စီးဆင္းသြားသလိုပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳလုပ္ကာ အမွ်ေပးေ၀ပါက ျပဳလုပ္သည့္ ကာယကံရွင္ေလာက္ မဟုတ္ ေတာင္…။ အနဲအက်င္းျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ သူတို႕ စီကို အဲ့ဒီ့ ကုသိုလ္ဟာ စီးဆင္းသြားတတ္ေၾကာင္း ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္…။

ဒီလိုနဲ႕ အစာေကြ်းဖို႕အခ်ိန္ကိုေရာက္လာပါတယ္..။ မိုးကလည္း အဆက္မျပတ္ရြာေနဆဲပါ..။ ဆရာေတာ္ တရားေဟာတုန္းကေတာင္ ထိုင္စရာေနရာမရလို႕..။ မိုးေရထဲ (မိုးဖြဲဆိုေပမယ့္ ၃ နာရီေလာက္ ရပ္လိုက္ေတာ့ ရႊဲတာပဲ…) မွာ ကြ်န္ေတာ့္ ကင္မရာအိတ္ႀကီး လြယ္ရင္း နားေထာင္လိုက္ရတာ လူက ေျခေထာက္ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ေတာင့္သြားပါတယ္…။ ဆရာေတာ္လည္း တရားေဟာၿပီးေတာ့ ျပန္ၾကြသြားပါတယ္…။

အဲ့ဒီ့မွာ ပြဲစပါတယ္…။

ဒီအလွဳရဲ႕ ခင္းက်င္းထားပံုကို ကြ်န္ေတာ္ရွင္းျပပါမယ္..။ သုႆန္မွာ ရွိတဲ့ မီးသၿဂိဳလ္ စက္ရဲ႕ ေဘးမွာ ဇရပ္ရွိပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ဇရပ္မွာက တရားပြဲလုပ္ပါတယ္..။ ဇရပ္နဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာက သူ႕အကန္႕နဲ႕သူ ပရ၀ဏ္ေတြခတ္ထားၿပီး အစာေကြ်းဖို႕အတြက္ ျခံေလးေတြ သီးသန္႕လုပ္ထားပါတယ္..။  အဲ့ဒီ့မွာ သဲပံုေစတီေလး တစ္ခုလည္း ပါပါတယ္..။ ဘာလုပ္ဖို႕လဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ ၿပိတၱာမ်ား အစာလာေရာက္စားေသာက္ၾကသည့္အခါ ဘုရားဖူးလိုက ဖူးႏိုင္ေအာင္လို႕ ေျပာပါတယ္…။

အဲ့ဒီ့ သဲပံုေစတီ ၀န္းေလးရဲ႕ေနာက္မွာေတာ့ သူ႕နာမည္နဲ႕ သူ ျခံ၀န္းေလးေတြခတ္ထားပါတယ္..။ ပထမဆံုးေတြ႕ရတာကေတာ့ ေျမေစာင့္နတ္ကို အစာေကြ်းဖို႕ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္..။ သူ႕ေဘးမွာ သခ်ိဳင္းေစာင့္ အတြက္ အစာေကြ်းဖို႕ ျခံေလးရွိပါတယ္..။ သူ႕ေဘးမွာ ကိုစံမွဲ႕ မဖဲ၀ါ ေမာင္ႏွစ္မအတြက္ ျခံရွိပါတယ္..။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေျမဖုတ္ဘီလူးအတြက္ ေနရာျဖစ္ပါတယ္…။ ေျမေစာင့္နတ္နဲ႕ သခ်ိဳင္းေစာင့္အတြက္ အျပင္အဆင္က မထူးျခားေပမယ့္ ေမာင္ႏွစ္မ ႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ေျမဖုတ္ဘီလူးအတြက္ စီစဥ္ထားတာကေတာ့ ထူးျခားပါတယ္…။ ကိုစံမွဲ႕က အသားစိမ္း ငါးစိမ္းပဲ စားတယ္လို႕ သိရပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕အတြက္ အစားအစာ ျပင္တဲ့အခါမွာ အသားစိမ္း ငါးစိမ္း စီစဥ္ေပးရပါတယ္ (ေအာက္က ပံုမ်ားကိုၾကည့္ပါ) မဖဲ၀ါကေတာ့ သက္သက္လြတ္ ပဲ စားတဲ့အတြက္ သူ႕အတြက္က သီးသန္႕ တစ္ခု ျပင္ဆင္ေပးရပါတယ္..။ သူတို႕ျခံထဲမွာက အျပင္အဆင္ ၂ မ်ိဳး ျဖစ္သြားပါတယ္..။ ေျမဖုတ္ ဘီလူးအတြက္ကေတာ့ သူတို႕ျခံထဲမွာ 3 Column 4 Roll ႀကြင္းထူးထားပါတယ္…။ ပထမ ေကာ္လံက သတ္သတ္လြတ္စားတဲ့ ေျမဖုတ္ဘီလူးေတြအတြက္ပါ..။ ဒုတိယ ေကာ္လံက အစံုစား တဲ့ သူေတြအတြက္ပါ..။ ေနာက္ဆံုးေကာ္လံက (ဒီအခ်က္ကေတာ့ ပြဲစီစဥ္သူေတြကို ေလးစားဖို႕ေကာင္းပါတယ္) ဘာသာ အသီးသီးမွ ေသဆံုးသူေတြကို ဖိတ္ေကြ်းတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘာသာအမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္ စဥ္းစားၿပီး စီစဥ္ေပးထားပါတယ္..။ ဆိုလိုတာက ေနာက္ဆံုး ေကာ္လံမွာ အမဲ၊ ၀က္ မပါ ပါဘူး..။ အျခား အသားေတြနဲ႕ ျဖစ္ပါတယ္…။

ေကြ်းပံုကေတာ့ ထမင္းနဲ႕ အမဲသားနဲ႕ နယ္ၿပီး ဖတ္ေလးနဲ႕ ခင္းၿပီးေကြ်းပါတယ္..။ ေရခြက္ေလးေတြလည္း ခ်ေပးထားပါတယ္..။ သက္သက္လြတ္စားတဲ့သူအတြက္ ဆိုရင္ ထမင္းနဲ႕ ငွက္ေပ်ာ္သီးနဲ႕ ေကြ်းပါတယ္…။ ေကြ်းတဲ့ေနရာမွာလည္း အစဥ္လိုက္ (ပါ၀ါ အစဥ္လိုက္) ေကြ်းရပါတယ္..။

ပထမဆံုး ေျမေစာင့္နတ္မင္းကို အရင္ဆံုး ပင့္ဖိတ္ကာ ေကြ်းပါတယ္..။ ဒုတိယအေနဲ႕ သခ်ိဳင္းေစာင့္ကို ေကြ်းပါတယ္..။ တတိယ ကိုစံမွဲ႕၊ မဖဲ၀ါ ျဖစ္ပါတယ္..။ ေနာက္ဆံုးကေတာ့ ေျမဖုတ္ဘီလူးျဖစ္ပါတယ္..။ အျခားသူေတြကို ေကြ်းတာ ဖက္ရြက္ခင္းေကြ်းတာျခင္းတူေပမယ့္ ေျမဖတ္ဘီလူးကိုေတာ့ ေကြ်း ဖို႕ေတာ့ သူတို႕က ကြ်င္းေလးေတြတူးထားပါတယ္..။ အေပၚမွာ ေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ၁၂ ႀကြင္းမွာ ထမင္းထုပ္ေလးေတြကို ဖက္နဲ႕ထုပ္ၿပီး ေျမႀကီးထဲ ျမွဳပ္ေပးရပါတယ္။

ယခုျပင္ဦးလြင္မွာ ျပဳလုပ္တဲ့အႀကိမ္မွာေတာ့ ဆရာေတာ္ တစ္ပါး ပါမလာလို႕ပါ..။ ပါလာရင္ ေျမဖုတ္ဘီလူးကို ၾကည့္ခြင့္ရွိတယ္လို႕ သိရပါတယ္..။ ေျမဖုတ္ဘီလူးကို ျမင္ရဖို႕ မ်က္စိမွာ အနီေရာင္ ပ၀ါစီးရပါတယ္…။ ဒါဆို ျပတ္ျပတ္သားသား ျမင္ရတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္..။ အျခားၿမိဳ႕မ်ားနဲ႕ အႀကိမ္မ်ားမွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တုန္းက ထူးျခားတဲ့ ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္း မ်ားကိုလည္း ႀကိဳးမ်ားနဲ႕ ခ်ိတ္ဆြဲ ၿပီး ျပသထားေပးပါတယ္…။

ဒီလို ျခံ၀န္းေလးေတြနဲ႕ ေကြ်းတာက ပါ၀ါႀကီးတဲ့ သူေတြကိုပါ..။ အျခား နာမ္ေလာကသားေတြကိုေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ ဖက္ခင္းၿပီး ေကြ်းႏိုင္ပါတယ္..။ သီးသန္႕ ေနရာ သတ္မွတ္ေပးထားတာ မရွိပါဘူး..။ ဒီလိုေကြ်းႏိုင္ဖို႕ (အလွဴလုပ္ႏိုင္ဖို႕) တစ္ရက္ႀကိဳၿပီး ကိုးၿမိဳ႕ရွင္တို႕ ဘာတို႕ ဆိုင္ရာ ပိုင္ရာ နတ္ေတြကို အရင္ ႀကိဳသြားၿပီး ခြင့္ေတာင္းရတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္..။ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က လာၾကတဲ့ နာမ္ေလာကသားေတြအတြက္ ဒီတစ္ည အစာစားဖို႕နဲ႕ ေနာက္ေန႕မနက္ တရားနာ အမွ်ေ၀ႏုိင္ရန္ နယ္ေျမအတြင္းသို႕ ၀င္ခြင့္ေပးရန္ ခြင့္ေတာင္းျခင္း ျဖစ္ပါတယ္…။ (အခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ ေထရ၀ါဒနဲ႕ မညီညြတ္တာေတြ ရွိေပမယ့္ ..။ ေစ်းသံုးလဲ မလြယ္နဲ႕ ေရွးထံုးလည္း မပယ္နဲ႕ဆိုတဲ့အတိုင္း သူ႕စည္း သူ႕ကနားနဲ႕ ေဆာင္ရြက္ရတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္..။)

ဒီလိုမ်ိဳး ကိုးၿမိဳ႕ရွင္တို႕ သခ်ိဳင္းေစာင့္တို႕ ကိုစံမွဲ႕တို႕ ေျမေစာင့္နတ္တို႕က ခြင့္ျပဳမွသာ ဒီနာမ္ေလာကသားေတြဟာ အလွဴလုပ္မယ့္ သုႆန္သို႕ ၀င္ခြင့္ (လာခြင့္) ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္…။

၁၁း ၄၅ ေလာက္မွာ ေကြ်းဖို႕ အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ မီးအားလံုးအေမွာင္ခ်လိုက္ပါတယ္..။ အေမွာင္မခ်ခင္ သႏၱိသုခအသင္းသားမ်ားမွ လူေတြကို အစားအစာ မ်ားနား မကပ္ေအာင္ ေနာက္ဆုတ္ခိုင္းၿပီး သူတို႕က ထိုင္ေစာင့္ေပးပါတယ္…။ မီးအေမွာင္ခ်လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာလည္း လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးထိုးျခင္း၊ ခဲနဲ႕ေပါက္ျခင္း မ်ား မျပဳလုပ္ဖို႕ အထူးတားျမစ္ထားပါတယ္..။ ဒီေပတဒါနပြဲကို ဦးစီးေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့အသင္း (ေမတၱာရွင္ အသင္း) မွ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြေပးေနတဲ့ လူေပးတဲ့ ဥပမာက လည္း မွတ္သားဖို႕ေကာင္းပါတယ္..။

“ပရိတ္သတ္ႀကီးခဗ်ာ..။ ဒီ နာမ္ေလာကသားေတြဟာ ဒီလိုအလွဴပြဲမ်ိဳး (အကြ်တ္အလြတ္) ကို ၾကံဳေတြ႕ရဖို႕ မေန႕တစ္ေန႕ကမွ ၾကားၿပီးလာၾကတာမဟုတ္ပါဘူး..။ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ ႏွစ္ကို ရာနဲ႕ ေထာင္နဲ႕ခ်ီၿပီး ေစာင့္ေနခဲ့ရတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါပါတယ္..။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မီးေတြ မွီတ္လိုက္လို႕..။ သူတို႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ၾကည္ႏူးစြာ စားေသာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတို႕က ဓာတ္မီးနဲ႕ ထိုးတာတို႕ ခဲနဲ႕ေပါက္တာတို႕လုပ္လို႕ သူတို႕ လန္႕ဖ်န္႕ၿပီး မစားပဲ ထြက္ေျပးသြားၾကမယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႕ စဥ္းစားၾကည့္ပါ..။ ခင္ဗ်ားတို႕ ေရေသာက္ခါနီး လက္ကို ရိုက္ခ်ခံရသလို ျဖစ္ပါလိ့မ္မယ္..။ သူတို႕က ဒီလိုမစားလိုက္ရတဲ့အတြက္ ခင္ဗ်ားတို႕အေပၚ ငါတို႕ ဒုကၡေရာက္သလို..။ သူတို႕မေရာက္ၾကပါေစနဲ႕ဆိုၿပီး နာၾကင္ေက်ကြဲစြာ ေမတၱာပို႕သြားရင္ ခင္ဗ်ားတို႕ပဲ ေမတၱာစူးၿပီး ဒုကၡေရာက္ၾကပါလိ့မ္မယ္…”

သူေျပာတာ ယုတၱိရွိတယ္လို႕ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ခံစားရပါတယ္..။ အဲ့လို မီးမွိတ္ၿပီး အစာေကြ်းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆႏၵရွိက ေမတၱာပို႕ႏိုင္ေပမယ့္..။ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ၊ ဂါထာေတြ၊ ဘုရားစာေတြကို မရြတ္ဖို႕လည္း သတိေပးေနပါတယ္…။ အဲ့လို မီးမွိတ္ၿပီး အစာေကြ်းတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း နာမ္ေလာကသားမ်ား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စားႏိုင္ေအာင္ ေတးသီခ်င္းေတြ ဖြင့္ေပးလို႕ ေျပာေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားသြားပါတယ္..။ ဘယ္လို သီခ်င္းမ်ား ဖြင့္မလဲေပါ့…။ ဒီအခ်က္ကေတာ့ ဒီ ေပတ ဒါန အကြ်တ္အလြတ္ပြဲရဲ႕ ရုပ္အပ်က္ဆံုး လုပ္ရပ္တစ္ခုလို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္..။ (ကြ်န္ေတာ္ ထင္တာမွားေကာင္းလည္း မွားႏုိင္ပါတယ္) ကြ်န္ေတာ္ထင္တာက ေျဗာသံေတြ ဘာေတြနဲ႕ အလွဴမွဖြင့္တဲ့ သီခ်င္းမ်ိဳးဖြင့္မယ္ ထင္တာပါ..။ တကယ္တမ္းဖြင့္လာေတာ့ သားစိုးရဲ႕ ေရာသမေမႊတို႕ ဘာတို႕ထဲက Techno သီခ်င္းေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္…။ ဖြင့္တာကလည္း ေလာ္စပီကာနဲ႕ဆိုေတာ့..။

တကယ္ပါ…။ ကြ်န္ေတာ္သာ ၿပိတၱာျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္..။ မကြ်တ္ကာမွေနရာ..။ မစားရကာမွ ေနေရာ..။ ဒီေလာက္ နားၿငီးဆူညံ့ေနတဲ့ ေနရာကိုေတာ့ လံုး၀ လာစား ျဖစ္မယ္ မထင္ပါဘူး…။ သူတို႕က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္စားလို႕ရေအာင္ စီစဥ္ေပးတာနဲ႕ မတူပဲ ေအာ္ဟစ္ေျခာက္လႊတ္ေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါတယ္..။ ဒီအခ်က္ကို ေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ဒီလိုအလွဴလုပ္မယ့္သူေတြ ဆင္ျခင္သင့္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္..။ (ဥပမာ ကြ်န္ေတာ့္လိုေပါ့..။ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူမ်ားေတြ ေျပာေျပာသြားသလို႕ ..။ ေရးထားတဲ့ စာေတြက ဖတ္လို႕ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ စာလံုးေပါင္းေတြက ေသာက္ေသာက္လဲမွားေတာ့ ဒန္ေပါက္ၾကား ခဲညပ္ သလိုျဖစ္ေနတယ္) သူတို႕လည္း ဒီလိုပါပဲ ဒီေလာက္ ျမင့္ျမတ္ၿပီး လုပ္သင့္တဲ့အလွဴကို လုပ္ၿပီးကာမွ မဆင္မျခင္ ဖြင့္တဲ့ သီခ်င္းေၾကာင့္ နာမ္ေလာကသားေတြေတာ့ မသိဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ feel ငုပ္သြားပါတယ္..။

မိနစ္ ၂၀ ခန္႕ နာမ္ေလာကသားမ်ားနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ နားကို ႏွိပ္စက္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ မီးေတြအကုန္ ျပန္ဖြင့္လိုက္ပါတယ္..။ လူေတြလည္း အံုးအံုးကြ်တ္ကြ်တ္ ျဖစ္ကုန္ပါတယ္..။ ဟုတ္ပါတယ္..။ ဒီေန႕ပြဲအတြက္ ဒီအခ်ိန္က အသက္ Climax ပါပဲ…။ ကိုယ္ေကြ်းထားတဲ့ ဖက္ေလးေတြလိုက္ရွာ..။ အလုအယက္ ၾကည့္ၾက..။

နာနာဘာ၀ပဲ ေခၚေခၚ၊ နာမ္ေလာက၊ ပရေလာကသားပဲ ေခၚေခၚ၊ သူရဲ၊ တေစ၊ မွင္စာ၊ ဖုတ္၊ ၾကပ္၊ ၿပိတၱာ ႀကိဳက္သလိုေခၚပါ…။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ေခတ္လူငယ္တစ္ ေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ နာမ္ေလာက တည္ရွိတယ္ဆိုကို လက္ခံေသာ္လည္း မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ဖူးျခင္း မရွိပါသျဖင့္..။ အနည္းနဲ႕အမ်ားဆိုသလို ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ သံသယေတာ့ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္..။ ကာတြန္းေတြ ဂႏၻီရ (ကြ်န္ေတာ္ စာလံုးမေပါင္းတတ္ဖူးဗ်ာ) မဂၢဇင္းေတြထဲမွာ ျမင္ဖူးေန ဖတ္ဖူးေနၾက ျဖစ္ရပ္မ်ားကိုလည္း မၾကာခဏ စိတ္ထဲကေန မကဲ့ရဲ႕မိေတာင္ ေလွာင္ျပံဳးေလးေတာ့ အႀကိမ္ၿကိမ္ ျပံဳးခဲ့ဖူးပါတယ္..။

ဒီတစ္ခါေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မျပံဳးႏုိင္ေတာ့ပါ…။ ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္စိေရွ႕တည့္တည့္မွာ အရာအားလံုးက ရွင္းလင္းလြန္းပါတယ္..။ ျခံ၀န္းေလးေတြထဲမွာ သဲေလးေတြ ခင္းထား ပါတယ္…။ အစာေတြ ၀င္ခ်ၿပီး ပင့္ဖိတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ..။ အဲ့ဒီ့သဲေတြကို အားလံုး ညီညာေနေအာင္ သစ္သားတံုးနဲ႕ ညွိၾကပါတယ္…။ ၿပီးေတာ့ လူေတြ အားလံုးကို မီးမပိတ္ခင္မွာ အစာေကြ်းတဲ့ေနရာနဲ႕ ေ၀းတဲ့ေနရာမွာ စည္းတစ္ခုာထားၿပီး ေနေစပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့လူေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာလည္း အသင္းမွ အသင္းသားမ်ားက လက္မ်ား ခ်ိတ္ကာ အေရွ႕သို႕ မသြားႏိုင္ေအာင္ ကာထားေပးပါတယ္…။

မီး ျပန္ဖြင့္လိုက္တယ္…။

ဖက္ရြက္ေတြ ပလူပ်ံ႕ေအာင္ ပြထေနပါတယ္…။ စားထားတဲ့ ဖက္ရြက္ေတြ အမ်ားအျပားပါ..။ ထမင္းေတြ ေလ်ာ့သြားတယ္ (အကုန္ေတာ့ မစားၾကဘူးဗ်..။ သူတို႕ ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ ဖြဲ႕စည္းပံု (ဘုရားေဟာအရ) နဲ႕ အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ အကုန္ေတာ့ မစားႏိုင္ၾကပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ထမင္းေတြ ဟင္းေတြဟာ သိသိသာသာ ေျခရာ လက္ရာေတြ ပ်က္သြားပါတယ္..။ တစ္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေရာ့သြားတဲ့ ဖက္ရြက္ေတြ အမ်ားအျပားရွိသလို ဘာမွ မစားသြားတဲ့ ဖက္ရြက္ေတြလည္းရွိပါတယ္…။

အထူးျခားဆံုးအခ်က္ကေတာ့ ေျခရာမ်ားနဲ႕ ေျမႀကီးထဲၿမဳပ္ထားတဲ့ ေျမဖုတ္ဘီလူးမ်ားအတြက္ ေကြ်းထားတဲ့ ဖက္ရြက္မ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ အျပင္ဘက္မွာ ဒီအတိုင္း ဖက္ခင္းၿပီးေကြ်းထားတဲ့ေနရာမွာ ထမင္းေတြ ေလ်ာ့သြားတာကလြဲၿပီး မထူးျခားေပမယ့္..။ ျခံနဲ႕ေကြ်းထားတဲ့ (သဲခင္းထားတဲ့ေနရာမွာေတာ့) ေျခရာေတြပါ က်န္ခဲ့ပါ တယ္..။ အရြယ္စံု ဆိုဒ္အဆံုပါပဲ..။ (ၿပိတၱာေတြ ဖိနပ္မစီးဘူးဆိုတာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေျခရာေတြအရသိရပါတယ္..။ အတည္ပါ..။ မေနာက္ပါဘူး) သဲပံုေစတီ..။ ကိုစံမွဲ႕ ၊ မဖဲ၀ါ..။ သခ်ိဳင္းေစာင့္တို႕ရဲ႕ သဲေတြေပၚမွာ ေျခရာေတြ အသီးသီးေပၚေနပါတယ္…။

အထူးျခားဆံုးကေတာ့ ေျမဖုတ္ဘီလူးေနရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕မွာတင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျမျမွဳပ္ၿပီးေကြ်းထားခဲ့တဲ့ ဖက္ရြက္ေတြဟာ အကုန္ ေျမႀကီးအေပၚ ျပန္ေရာက္ေနပါတယ္….။ အပုပ္နံ႕ေပးတာေတြ၊ အေမႊးနံ႕ေပးတာေတြ၊ ၀င္ပူးတာ စီးတာေတြေတာ့ အခု ျပင္ဦးလြင္ပြဲမွာ မေတြ႕ခဲ့ရပါဘူး..။

ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရသမွ် အေသးစိတ္ နီးပါးပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

မိတ္ေဆြတို႕ထင္ႏိုင္ပါတယ္…။ ဖက္ေတြ ေျမႀကီးေပၚ ျပန္တင္ေနတာက မီးပိတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ႀကြက္တို႕ ဘာတို႕ ေျမေအာင္းသတၱ၀ါေတြ လာစားလို႕ (ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္) ..။ ေျခရာေတြ ထင္ေနတာက မီးပိတ္ထားခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္ေယာက္က အဲ့ဒီံအထဲ ခိုး၀င္လို႕ (လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ပါ)…။ စသည္ျဖင့္..။ သို႕ေလာ.. သို႕ေလာ..။ ယံုၾကည္ ႏိုင္ပါတယ္..။ မယံုၾကည္ပဲ ေနႏိုင္ပါတယ္…။

မ်က္စိျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရေသာ ကြ်န္ေတာ့္အား ဒါဆို မင္းက ဘယ္ဘက္ကလည္းလို႕ ေမးရင္..။ ကြ်န္ေတာ့္အေျဖမွာမူ……

IMG_5901 IMG_5902 IMG_5918 IMG_5919 IMG_5920 IMG_5921 IMG_5922 IMG_5923 IMG_5924 လူေတြ ဒီေလာက္မ်ားပါတယ္...။ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ သီလရွင္မ်ားလည္း လာၾကပါတယ္...။ IMG_5946 ငွက္ေပ်ာသီးနဲ႕ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ႀကိဳက္တယ္လို႕ သူ႕သားက ေျပာပါတယ္... ေပါင္မုန္႕ႀကိဳက္တဲ့ သြားေလသူအတြက္ပါ.... အိုးမွာ ကပ္ထားတဲ့အတိုင္းပါ.... အ....နိ....စၥ.... သဲေစတီဖူးရင္း ေရေသာက္လို႕ရေအာင္ပါ...။ ဆရာေတာ္ တရားေဟာစဥ္... IMG_5987 ၿပိတၱာေတြ ေရစက္ခ်ဖို႕ သီးသန္႕လုပ္ေပးထားတဲ့ေနရာပါ...။ ေရစက္ခြက္ပါ ခ်ေပးထားပါတယ္..။ လူေတြအထဲမ၀င္ေအာင္ ဒီလို ကာေပးထားပါတယ္ (မီးပိတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီ့ထက္ ပိုေနာက္ဆုတ္ခိုင္းပါတယ္..။) IMG_6003 IMG_6007 သခ်ိဳင္းေစာင့္မ်ားအား ပင့္ဖိတ္ေကြ်းေမြးစဥ္... IMG_6016 ကိုစံမွဲ႕ ၊ မဖဲ၀ါ ေမာင္ႏွမအတြက္ပါ..။ ဘယ္ဘက္က သက္သက္လြတ္... ညာဘက္က ငါးအစိမ္း..။ ၾကြင္းေလးေတြ တူးထားေပးရပါတယ္...။ ဒီလို ေျမႀကီးထဲမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ျမွဳပ္ပါတယ္...။ အစာထည့္ေပးေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္... မီးပိတ္လိုက္ခ်ိန္မွာပါ... သူ႕အကန္႕န႕ဲ သူ VIP အတြက္ ၿခံေလးေတြ ခတ္ထားပါတယ္...။ ဒါကေတာ့ ပါ၀ါမရွိတဲ့သူေတြကို ရိုးရိုးေကြ်းထားပံုပါ... လက္ ၂ စစ္ေလ်ာ့သြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ေရဘူးပါ... ထမင္းေတြ ဖရိုဖရဲနဲ႕ စားသြားပံုပါ... ဘယ္ဘက္က ထမင္းခဲ တစ္၀က္မရွိေတာ့ပါ... ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ရင္ ငါးေပၚမွာ ကိုက္ရာအခ်ိဳ႕ကို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္... သဲေပၚတြင္ ထင္က်န္ခဲ့ေသာ ေျခရာမ်ား... သဲေပၚတြင္ ထင္က်န္ခဲ့ေသာ ေျခရာမ်ား... ဒီလိုကားႀကီးေတြနဲ႕ လာၾကတယ္...

P.S- ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အစာမေကြ်းခဲ့ပါဘူး..။ ေရဘူးေတာ့ တိုက္ခဲ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ေရဘူး လက္ႏွစ္စစ္ေလာက္ ေလ်ာ့သြားပါတယ္..။ သူတို႕ ဆက္ေသာက္လို႕ ရေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီ့ဘူးကို သုႆန္မွာပဲ ထားခဲ့ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေတာ့ ၁ နာရီထိုးပါၿပီ..။ ေဘာလံုးပြဲ မွီရံုေလးပါ.။ သႏၱိသုခမွ အသင္းသား အခ်ိဳ႕နဲ႕ ေမတၱာရွင္ ေပတဒါနအဖြဲ႕မွ အဖြဲ႕၀င္အခ်ိဳ႕ သုႆန္မွာ အိပ္ဖို႕ က်န္ခဲ့ပါတယ္…။ ေစာေစာကလူေတြ မ်ားလို႕ လာမစားရဲလို႕ မစားခဲ့ရဖူးဆိုရင္ အခုလူေတြ ရွင္းသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ လာေရာက္စားေသာက္ႏိုင္ပါေၾကာင္းနဲ႕..။ မ၀ေသးရင္ မိမိတို႕ ဒီမွာ အိပ္မည္ျဖစ္သျဖင့္ လာေရာက္ေတာင္းခံႏုိင္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားေနသည့္ အသံမ်ားကိုလည္း ၾကားလိုက္ရပါတယ္….။ ပံုတစ္ခုခ်င္းစီရဲ႕ ေအာက္မွာ Description ေတြ ေသေသခ်ာခ်ာေရးေပးခ်င္ေပမယ့္ Connection က အဲ့ေလာက္ အခြင့္အေရးမေပးပါဘူး…။ ပံုေတြကို ၾကည့္ရံုနဲ႕ ဘယ္ပံုက စာထဲမွာ ဘာကို ရည္ညႊန္းတယ္ဆိုတာ သိႏိုင္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္…။

]]> http://www.blackdream21.com/2011/05/30/%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7-%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%90%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%94/feed/ 11 ေပတ ဒါန http://www.blackdream21.com/2011/05/25/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%90-%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%94/ http://www.blackdream21.com/2011/05/25/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%90-%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%94/#comments Wed, 25 May 2011 09:15:18 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1121 ၾကားဖူးသူမ်ား ၾကားဖူး ပါလိ့မ္မည္…။ သိၿပီးသူမ်ားလည္း သိၿပီး ျဖစ္ပါလိ့မ္မည္…။ သို႕ေသာ္ မၾကားဖူးေသာသူမ်ားႏွင့္ မသိေသးေသာ သူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ပါသည္။ ေပတ ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရကို မသိႏိုင္ေသာလည္း ဗုဒၶဘာသာ လူမ်ိဳးတိုင္း ဒါနကိုေတာ့ သိၾကမွာပါ…။ အခု ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ့္ ေပတ ဒါန ဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အလွဴေတြထဲကမွ တစ္ခုပါ…။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားတယ္…။ စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းတယ္…။ အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳ ျပန္းထန္တယ္…။ ကုသိုလ္ရတယ္ (အျခား အလွဴမွာ ရတဲ့ ကုသိုလ္ေတြနဲ႕ မတူပါဘူး..။ ဘာလို႕လဲဆိုတာ ဒီေဆာင္းပါးၿပီးသြားရင္ သိပါလိမ့္မယ္…)

ေပတ ဒါနအေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုး ၾကားဖူးတာကေတာ့ သြားေလသူ စာေရးဆရာ နီကိုရဲ ရဲ႕ “နတ္ငယ္” ဆိုတဲ့ ၀တၳဳထဲမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ၀တၳဳရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ က ေပတဒါန အေၾကာင္းကို လူေတြသိလာေအာင္…။ လွဴဒါန္းၾကေအာင္ ရည္ရြယ္ထားၿပီး…။ အေရးအသားကေတာ့ ဆရာ နီကုိရဲရဲ႕ ပင္ကိုအတိုင္း ရယ္စရာ ဟာသ ၀တၳဳ ေလးတစ္ခုျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားပါသည္…။ ေရးသားပံုႏွင့္ ဇာတ္လမ္းဖြဲ႕စည္းပံုမွာ တကယ္အႏွစ္သာရရွိေသာ (အေပါစားမဆန္နေသာ) ဟာသမ်ိဳး ျဖစ္ေနေပမယ့္…။ အဓိက သူတင္ျပလိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ တကယ္ကို ေလးနက္ လွပါတယ္…။

ရယ္စရာ ဟာသ၀တၳဳတစ္ပုဒ္အေနနဲ႕ ဖတ္ဖူးသူမ်ား အခု ကြ်န္ေတာ္ေျပာတဲ့ ေလးနက္မွဳ အျမင္နဲ႕ တစ္ခါ ထပ္မံဖတ္ေစလိုပါတယ္…။ မဖတ္ဖူးသူမ်ား ရွာေဖြၿပီး ဖတ္ၾကည့္ ေစခ်င္ပါတယ္…။ တကယ္လို႕မ်ား ျပည္ပေရာက္ မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ အဆင္မေျပရင္ …။ PDF file ရွိ/မရွိ ရွာၿပီးေတာ့..။ ရွိရင္ ကြ်န္ေတာ္ တင္ေပးပါ့မယ္..။

ေပတဒါနဆိုသည္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေကြ်းခ်င္တိုင္း စားလို႕မရ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေပးခ်င္တိုင္း… ၀တ္လို႕မရ၊ ေနလို႕မရေသာ သူမ်ား ျဖစ္သည့္ ငရဲ၊ ၿပိတၱာ၊ တိရစာၦန္၊ အသူရကယ္ ဟူေသာ အပါယ္ေလးဘံုေရာက္ သတၱ၀ါမ်ားအတြက္ (အထူး သျဖင့္ ၿပိတၱာ/သူရဲ/တေစ မ်ားအတြက္) ရည္စူးၿပီး လွဴဒါန္းရေသာ အလွဴ မ်ိဳးျဖစ္ပါသည္..။

အျခား ဒါနမ်ားႏွင့္ မတူ ကြဲျပားျခားနားေသာ အဓိက အခ်က္မ်ား ရွိပါတယ္…။ ေပတဒါန တစ္ခု အထေျမာက္ရန္ ေအာက္ပါ အခ်က္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုဖို႕လိုပါသည္။

(၁) လွဴဒါန္းသူ (သို႕) လွဴဒါန္းသူမ်ားသည္ အပါယ္ေလးဘံုမွ ဆင္းရဲဒုကၡအတိရွိကုန္ေသာ သတၱ၀ါမ်ားကိုသာ ရည္စူးရမည္။

(၂) ဘုရားအမွဴးရွိေသာ အက်င့္၊ သိကၡာ၊ သမာဓိ ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ဆရာေတာ္၊ ရဟန္း၊ သံဃာေတာ္မ်ားသို႕သာ လွဴဒါန္းရမည္။

(၃) ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး ဟူေသာ ပစၥည္းေလးပါးကို သာ လွဴဒါန္းရမည္။

(၄) မိမိ ရည္စူးလွဴဒါန္းမွဳအား မည္သူူ႕အတြက္ လွဴဒါန္းသည္ကို အတိအက် ေဖာ္ျပရမည္။ (နာမည္ျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ သို႕မဟုတ္ ဥပမာ..”ယခင္ ဘ၀ေပါင္းမ်ား စြာမွ ေတာ္စပ္ဖူးကုန္ေသာ၊ သို႕မဟုတ္ သိကြ်မ္း၀င္ဖူးေသာ၊ သို႕မဟုတ္ ေက်းဇူးရွိဖူးေသာ ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြ၊ ဆရာသမား၊ မိဘ တို႕အား ရည္စူးပါသည္”) ထိုသို႕ လွဴဒါန္းရာတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘက္မွ အထက္ပါ အခ်က္ (၄) ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုရံုမက…။ အပါယ္ဘုံသားတို႕ဘက္မွလည္း ေအာက္ပါ အခ်က္ (၃) ခ်က္ႏွင့္ ထပ္မံ ျပည့္စံု ရန္ လိုအပ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

(က) အပါယ္ေလးဘံုးရွိ သတၱ၀ါမ်ားသည္ ၄င္းတို႕၏ ဘ၀မ်ားအား အမွန္တကယ္ ၿငီးေငြ႕ၿပီး ေကာင္းေသာဘ၀ကို သြားလိုေသာ ဆႏၵျပင္းျပျခင္း။

(ခ) ထိုသို႕ ဆႏၵျပင္းျပရံုႏွင့္ မၿပီးေသးပဲ ၄င္းကိုယ္တိုင္လည္း ထိုဘ၀မွ ကြ်တ္လြတ္ရန္ မွန္ကန္ေသာ အခ်ိန္ကာလျဖစ္ရန္ လိုအပ္ျခင္း။

(ဂ) မကြ်တ္လြတ္ေသးေသာ ဘ၀မ်ားတြင္ ရွိေနပါက မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားအား ဆက္သြယ္ ႏိုင္ေသာ အေနအထားရွိျခင္း

ေနာက္ဆံုးအခ်က္ (အခ်က္ ဂ) ကိုအနည္းငယ္ ရွင္းလိုပါတယ္..။ ဒီအပါယ္ဘံုသားေတြဟာလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူသားေတြလိုပဲ…။ ဟိုသြား..။ ဒီသြားရွိ တတ္ပါတယ္…။ ဒါေၾကာင့္ အေပၚက အခ်က္ႏွစ္ခ်က္နဲ႕ ျပည့္စံုေနေသာလည္း အမွွ်ေပးေ၀ေသာ အခ်ိန္တြင္ ၄င္းတို႕မရွိက (သို႕မဟုတ္) မသိက ကြ်တ္လြတ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္….။ သူတို႕ရဲ႕ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံအေပၚ မူတည္ၿပီး အမွ် ေခၚႏိုင္ေသာသူ၊ မေခၚႏိုင္ေသာ သူ ဆိုၿပီးေတာ့လည္း ရွိပါေသးတယ္..။ (ပါ၀ါရွိတာနဲ႕ မရွိတာ ကြာတာေပါ့ဗ်ာ…။ ဒီ့ထက္ အေသးစိတ္ ပိုသိခ်င္ရင္ ဆရာ နီကိုရဲရဲ႕ “နတ္ငယ္” ကို ဖတ္ၾကည့္ဖို႕ ထပ္မံ တိုက္တြန္းပါတယ္..။) ဒါေၾကာင့္ ဆက္သြယ္ႏိုင္ေသာ အေနအထားဆိုသည္မွာ..။ အမွ်ေခၚႏိုင္ေသာ ေနရာတြင္ရွိျခင္း၊ အမွ် ေခၚႏိုင္ရန္ ထိုက္သင့္ေသာ ကုသိုလ္ကံ ရွိေနရန္ လိုအပ္ျခင္းထို႕ကို ဆိုလိုပါတယ္..။

ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ သိထား၊ ဖတ္ထားတဲ့အခ်က္ေတြပါ…။

ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ဒီ့ ၀တၳဳကို ဖတ္ထားတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ …။ ၾကာဆိုေပမယ့္ ၃၊ ၄ လ ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္..။ ဖတ္ၿပီးၿပီးခ်င္းေတာ့ ဒီလိုအလွဴမ်ိဳး ငါလုပ္ခ်င္လိုက္ တာဆိုၿပီး စိတ္ထဲမွာ တမ္းတမ္းတတ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္လည္း ပုထုဇဥ္တို႕ရဲ႕ သဘာ၀အတိုင္း ေကာင္းတဲ့ စိတ္ဟာ ၾကာၾကာမခံပါ ဘူး..။ ေလာဘေတြ၊ ေဒါသေတြ၊ ေမာလေတြနဲ႕ ျပန္လည္ ေလာင္ၿမိဳက္ရင္း…။ ဒီအလွဴကိစၥကို ေမ့သြားခဲ့တာ မေန႕က အထိပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္အခု ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕မွာ ရွိတဲ့ သႏၱိသုခ အခမဲ့နာေရးကူညီမွဳႏွင့္ လူမွဳေရး၀န္ေဆာင္မွဳ အသင္းႀကီးအတြက္ Website တစ္ခုလုပ္ေပးေနပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့ Design အၾကမ္းကို မေန႕က သူတို႕ကို သြားျပၿပီး..။ သူတို႕ဆီက လိုခ်င္တဲ့ Data ေတြ ကြ်န္ေတာ္ထပ္ေတာင္းပါတယ္..။ အထူးသျဖင့္ မွတ္တမ္း ဓာတ္ပံုေတြပါ…။ သူတို႕က လည္း ေလာေလာဆယ္ သူတို႕မွာ ရွိသမွ်ေလးေတြ ေပးပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ Site မွာ သံုးဖို႕ အဆင္ေျပတာက ရွားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ သိပ္သေဘာမက်မွန္းသိေတာ့ သူတို႕က ကြ်န္ေတာ့္ကို အၾကံတစ္ခုေပးပါတယ္…။ ဒီလ ၂၈ ရက္ေန႕မွာ သူတို႕အသင္းက ဦးစီးၿပီး အလွဴတစ္ခုလုပ္ဖို႕ရွိတယ္..။ အဲ့ဒီ့မွာ လိုအပ္တဲ့ပံုေတြ ကိုယ္တိုင္ ရိုက္ခ်င္ရင္ လာရိုက္ပါလို႕ ဖိတ္ေခၚပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီအလွဴရွိမွန္းကို အရင္ေန႕ကတည္းက ကြ်န္ေတာ္ သံုးေနၾက အင္တာနက္ဆိုင္မွာ လက္ကမ္းေလးေတြ ေတြ႕ ခဲ့ၿပီးသားပါ..။ ဒါေပမယ့္ သာမန္တရားပြဲလို႕ပဲ ထင္ၿပီး အမွတ္တမဲ့ပဲ ေနခဲ့ပါတယ္..။ သူတို႕ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဖိတ္ေခၚေနတဲ့ အခ်ိန္အထိ သာမန္ တရားပြဲလို႕ပဲ ထင္တုန္းပါ။

ဒါနဲ႕ ညေနဘက္ ကြ်န္ေတာ္ အင္တာနက္ဆိုင္ ျပန္ေရာက္ၿပီး သူတို႕ လက္ကမ္းစာေစာင္ကို ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ၾကည့္လိုက္မွ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းစိတ္၀င္စားတဲ့ ေပတဒါန အလွဴ ျဖစ္ေနမွန္းသိလိုက္ရပါတယ္…။ ေပတဒါန အလွဴဆိုတဲ့ ဆြဲေဆာင္မွဳအျပင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ထပ္ၿပီးဆြဲေဆာင္လိုက္တဲ့ အခ်က္ကေတာ့ အလွဴ ျပဳလုပ္မည့္ အခ်ိန္နဲ႕ ေနရာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

က်င္းပ ျပဳလုပ္မည့္ရက္က ယခုလ ၂၈ ရက္ေန႕ျဖစ္ပါတယ္..။ က်င္းပျပဳလုပ္မည့္ေနရာက ျပင္ဦးလြင္ (၈)မိုင္ သုႆန္ႀကီးတြင္ ျဖစ္ပါသည္။ က်င္းပမည့္အခ်ိန္က ည (၁၁) နာရီ ျဖစ္ပါသည္…။ အလွဴရဲ႕ ပထမဆံုးအစီအစဥ္က…။ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ နာယက ဆရာေတာ္ (၄) ပါးဦးေဆာင္ၿပီး အဲ့ဒီ့ သုႆန္မွာ ေဆြေဟာင္း၊ မ်ိဳးေဟာင္း၊ ၿပိတၱာ (သူရဲ၊ တေစ) မ်ားအား အစားအစာမ်ားေကြ်းေမြးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္..။ အရပ္အေခၚေတာ့ ေခါစာပစ္တယ္ေခၚပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဒီအသံုးအႏွဳန္းကို ကြ်န္ေတာ္ ကေတာ့ ရိုင္းတယ္…။ နာမ္ေလာကသားမ်ားကို ႏွိမ္တယ္လို႕ ယူဆတဲ့အတြက္ အရင္ကတည္း ကြ်န္ေတာ္ မႀကိဳက္ခဲ့ပါဘူး…။

ဒါက (၂၈) ရက္ေန႕မွာ ျပဳလုပ္မယ့္အလွဴပါ..။ ၂၉ ရက္ေန႕ မနက္ (၈) နာရီမွာေတာ့ အဲ့ဒီ့ သုႆန္မွာပဲ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္တို႕အား လွဴဖြယ္ ပစၥည္းမ်ား ဆပ္ကပ္လွဴဒါန္းၿပီး ေရစက္သြန္းခ် အမွ်ေပးေ၀ျခင္းကို ျပဳလုပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္…။

အင္မတန္ ထူးျခားသလို..။ အင္မတန္မွ ရွားပါးေသာ အခြင့္အေရးျဖစ္ကာ….။ အဓိပၸါယ္ရွိ..။ အဖိုးတန္လွေသာ အလွဴတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္..။ ႀကံဳလည္း ႀကံဳႀကိဳက္ခဲပါတယ္…။ ႏိုင္ငံေတာ္က ေပးတဲ့ ဘြဲ႕ထူး ဂုဏ္ထူးမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး သိန္းကို ရာေထာင္ခ်ီကာ လွဴေသာ အလွဴမ်ားထက္ ပိုလက္ေတြ႕က်တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ သံုးသပ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ၂ ရက္စလံုးကို မပ်က္မကြက္ သြားဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္..။ မွတ္တမ္း ဓာတ္ပံုလည္း ရိုက္ဖို႕ စီစဥ္ထားပါတယ္..။ အထူးသျဖင့္ ၿပိတၱာ (သူရဲ၊ တေစ) မ်ားအား အစာေကြ်းတဲ့အခ်ိန္ကို မွတ္တမ္းတင္ဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ အင္မတန္ အားသန္ေနပါတယ္…။ ဘယ္လိုပံုမ်ိဳးေတြ…။ ထူးျခားမွဳေတြ ေတြ႕ရမယ္ဆိုတာ တကယ္ပဲ စိတ္၀င္စားဖို႕ ေကာင္းပါတယ္…။

အဲ့ဒီ့အလွဴၿပီးသြားတဲ့ေန႕ၾကရင္လည္း အလွဴနဲ႕ပါတ္သတ္တဲ့အေသးစိတ္ စီစဥ္ပံုေတြကို (ကိုယ္တိုင္ထိုကဲ့သို႕ေသာ အလွဴျပဳလုပ္ခ်င္သူမ်ား၊ ဗဟုသုတအျဖစ္ သိလိုသူမ်ားအတြက္ ) အေသးစိတ္ မွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေရးေပးပါ့မယ္..။ အခု ဒီေဆာင္းပါးကေတာ့ ေပတဒါန မိတ္ဆက္လို႕ ေျပာလည္းရပါတယ္..။ ေနာက္တစ္ခုက အခုလာမည့္ ၂၈ ရက္ ျပင္ဦးလြင္မွာ ျပဳလုပ္မယ့္အစီအစဥ္ကို စာဖတ္သူ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား အသိေပးျခင္းျဖစ္ၿပီး..။ စိတ္၀င္စားလို႕..။ ကိုယ္တိုင္လာေရာက္ လွဴဒါန္း ျခင္း၊ ေလ့လာျခင္း၊ မွတ္တမ္း ဓာတ္ပံု ရိုက္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လိုပါက ျပဳလုပ္ႏုိင္ရန္အတြက္ အသိေပး ေရးသားလိုက္ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

P.S- ျပင္ဦးလြင္သို႕ လာမည္ဆိုပါက ကြ်န္ေတာ့္အိမ္တြင္ ေနႏိုင္ပါေၾကာင္း…။

]]> http://www.blackdream21.com/2011/05/25/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%90-%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%94/feed/ 2 ၉/ခ စံပယ္ http://www.blackdream21.com/2011/05/23/%e1%80%85%e1%80%b6%e1%80%95%e1%80%9a%e1%80%b9/ http://www.blackdream21.com/2011/05/23/%e1%80%85%e1%80%b6%e1%80%95%e1%80%9a%e1%80%b9/#comments Mon, 23 May 2011 09:11:28 +0000 BLACK DREAM http://www.blackdream21.com/?p=1111 ဇူလိုင္..။ ၾသဂုတ္..။ စက္တင္ဘာ..။ ေအာက္တိုဘာ..။ ႏို၀င္ဘာ..။ ဒီဇင္ဘာ..။ ဇန္န၀ါရီ…။ ေဖေဖာ္၀ါရီ..။ မတ္…။ ဧၿပီ…။ ေမ…။

အခ်ိန္တို႕သည္ ထင္တာထက္ပိုၿပီး လွ်င္လွ်င္ ျမန္ျမန္ကုန္ဆံုးသြားပါတယ္..။ ဘာလိုလိုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္တာ ၁ ႏွစ္ နီးပါးရွိသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ဟာ အခ်ိဳ႕အတြက္ မသိသာပါဘူး..။ မထူးျခားပါဘူး..။ အခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္မေျပာနဲ႕ တစ္စကၠန္႕ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ပိုင္းေလာက္နဲ႕ တင္ အရာအားလံုးကို ေျပာင္းလဲျပစ္ဖို႕ လံုေလာက္ပါတယ္..။

ကြ်န္ေတာ္အတြက္ေတာ့ ဒုတိယအမ်ိဳးအစားက အႀကံဳး၀င္ပါတယ္..။ တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ဟာ ဘယ္လိုကုန္လုိ႕ ကုန္သြားမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ကို လုပ္စရာေတြက စနစ္တက် ျပည့္ေနခဲ့ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ဘ၀အမ်ိဳးအစားအရ ဒါဟာ သိပ္မထူးဆန္းပါဘူး…။ စာဖတ္သူေတြအတြက္လည္း ထူးဆန္းမယ္ မထင္ပါဘူး..။ ဒီကာလတစ္ခုအတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ရရွိခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြ…။ ခံစားခ်က္ေတြဟာ အမ်ိဳးစံုသေလာက္ ရသလည္း စံုလွပါတယ္…။ ဒီအေတြ႕အႀကံဳေတြထဲက ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ ေရာက္လာတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုအေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္…။ ဒီစာကိုဖတ္လိုက္ရလို႕ ကုန္ဆံုးသြားမယ့္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ မိနစ္ပိုင္း စကၠန္႕ပိုင္းအတြက္ မေျပာပေလာက္ေသာ ပမာဏေလးျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ အက်ိဳးရွိေကာင္း ရွိမယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္…။

ပထမေတာ့ ဒီအေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္ ၀တၳဳတို တစ္ပုဒ္အသြင္ေျပာင္းၿပီ ယခင့္ယခင္မ်ားကအတိုင္း ျမွဳပ္ကြက္ေလးတစ္ခုထားၿပီး ေရးမလို႕စဥ္းစားခဲ့ပါေသးတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ရလိုက္တဲ့ သင္ခန္းစာတစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပး (ဆံုးမ) တဲ့အေနနဲ႕ေရာ ကြ်န္ေတာ့္လို အေျခအေနမ်ိဳး (အနဲနဲ႕အမ်ားဆိုသလို) ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ စာဖတ္သူမ်ားအတြက္ေရာ သတိထားမိႏိုင္ေအာင္ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုအေနနဲ႕ပဲ ေဆာင္းပါးပံုမ်ိဳး ေရးဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္..။

ဒီလိုပါ…။

ကြ်န္ေတာ္ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္လာၿပီးကတည္းက အႀကီးမားဆံုးအရူးထေနတဲ့ ေရာဂါကေတာ့ အခုကြ်န္ေတာ္စီးေနတဲ့ကားကို အသစ္လဲခ်င္ေနတာပါပဲ..။ ကြ်န္ေတာ့္ မိသားစုဟာ ေတာ္၀င္အဆင့္၊ Top 10 အဆင့္၀င္ေလာက္ေအာင္ မခ်မ္းသာေပမယ့္…။ သာမန္ထက္ပိုၿပီး ျပည့္ျပည့္စံုစံုေနႏိုင္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ထားပါတယ္။ ဒီ့အတြက္ အေပၚယံအားျဖင့္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကားတစ္စီးလိုခ်င္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဆႏၵ (အရူးထမွဳ) ဟာ ျပႆနာတစ္ခုဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး..။ ႀကိဳက္တဲ့ကား  ေတြ႕လို႕ ေစ်းလည္း သင့္တယ္ (ကြ်န္ေတာ့္အသက္အရြယ္ ကြ်န္ေတာ့္ေသာက္ဆင့္ေလာက္နဲ႕ ေတာ္ရံုတန္ရံုကားဆိုပါေတာ့) ဆိုရင္ အခုစီးေနတဲ့ကား ကို ေပါက္ေစ်းအတိုင္း ရသင့္သေလာက္ရေအာင္ေရာင္းလိုက္..။ ၿပီးရင္ လိုတဲ့ေငြ နဲနဲပါးပါး (ရာေတာ့ေက်ာ္တာေပါ့ဗ်ာ..။ သိန္းရာေက်ာ္တာကို နဲနဲပါးပါး လို႕ ေရးတယ္ဆိုၿပီး ၾသဘာအေပး မေစာၾကပါနဲ႕ဦး။ ကြ်န္ေတာ္အေပၚမွာေျပာခဲ့သလို ဒီေဆာင္းပါးဟာ အမွားကို (အထူးသျဖင့္ကိုယ့္အမွားကို ကိုယ္ ၀န္ခံတဲ့ေဆာင္း ပါး တစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ အစပိုင္းအသံုးအႏွံဳးနဲ႕ အေျခအေနကေတာ့ ၾကြားရာ ႀကီးက်ယ္ရာ ေရာက္ေကာင္းေရာက္ႏိုင္ပါတယ္) အသာတၾကည္  ၀ယ္လိုက္ရံုပါပဲ…။ ဒါေပမယ့္ အဓိက ျပႆကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အေဖပါပဲ…။

ကြ်န္ေတာ့္အေဖဟာ လက္ရွိအေျခအေနထိေရာက္လာဖို႕ ေအာက္ေျခဘ၀ကေနစၿပီး သမာအာဇီ၀ျဖစ္ေသာ လုပ္ငန္းမ်ားကို ႀကိဳးစားရုန္းကန္ရင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိသားစုကို တည္ေထာင္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ဒါ့ေၾကာင့္သူ႕ရဲ႕အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆနဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ ရိုးရွင္းၿပီး ပကာသနကင္းလြန္းလွပါတယ္..။ သူ႕အတြက္ ကားဆိုတာ အလုပ္လုပ္ဖို႕ ျဖစ္ပါတယ္…။ သူ႕အယူအဆအရ လိုခ်င္တဲ့ေနရာကို၊ လိုခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ သြားႏိုင္ဖို႕အတြက္ ကားကို အသံုးျပဳျခင္း (၀ယ္ျခင္း၊ စီးျခင္း) ျဖစ္ပါတယ္..။ ဇိမ္ခံဖို႕ မဟုတ္ပါတဲ့..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနထုိင္ရာ A-1 ၿခံကေန လွည္းတန္းကို သြားမယ္ဆိုပါစို႕..။ သာမန္ရံုးအတက္အဆင္းခ်ိန္သြားမယ္ဆိုရင္ Prado လည္း ၁၅ မိနစ္ ေမာင္းရပါတယ္..။ သာမန္ကားတစ္စီးလည္း ထို မိနစ္ပိုင္းအတြင္းပဲေမာင္းရပါတယ္..။ ကားပိုေကာင္းလို႕ ျမန္ျမန္ပိုမေရာက္ႏိုင္ပါဘူး..။ (အထူးသျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ေမာင္းဘူးတဲ့ သူေတြသိပါတယ္) ဒါေၾကာင့္ မလိုအပ္ပဲ ကားအေကာင္းစား ၀ယ္စီးျခင္းကို အျပင္းအထန္ ကန္႕ကြက္ သူျဖစ္ပါတယ္။ ကား၀ယ္မယ့္ အစား အဲ့ဒီ့ကားထဲ ျမဳပ္သြားမယ့္ ေငြနဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကိုပဲ ဆက္ၿပီး တိုးခ်ဲ့ခ်င္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ။

ကြ်န္ေတာ့္လို ေအာက္သက္မေၾကတဲ့ေကာင္နဲ႕ သူ႕လို ရိုးသားတဲ့သူ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျပႆနာကစပါတယ္…။ ခြန္းႀကီးခြန္းငယ္..။ ျပန္လာတဲ့ေန႕က စလို႕..။ ဒီကား၀ယ္ဖို႕ အေၾကာင္းအရာ ေရာက္သြားတာနဲ႕ ျပႆနာက စပါတယ္…။ အေမေတြ အဖိုးေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ္ေရာ အေဖေရာ ျပေနတဲ့ အေၾကာင္းျပ ခ်က္ကိုယ္စီက သူ႕ဟာနဲ႕ သူခိုင္မာ မွန္ကုန္မွဳ ရွိေနတာေၾကာင့္ ဘယ္သူ႕ဘက္မွ မလိုက္ပဲ ဆိတ္ဆိတ္သာ ေနေနခဲ့ၾကပါတယ္..။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ၾကားက စစ္ေအးတိုက္ပြဲက အခ်ိန္ၾကာလာခဲ့ပါတယ္..။

အဲ့ဒီ့ၾကားထဲမွာ ႀကီးမားတဲ့ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုအျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ေထာင္က်သြားပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့မွာ ပြဲက ပိုဆူသြားပါတယ္..။ နဂိုကတည္းက ကားရူးေနပါတယ္ ဆိုမွ..။ အိမ္ေထာင္က်သြားေတာ့ လူအျမင္မွာ ပိုၿပီးတင့္ေတာင့္ တင့္တယ္ ျဖစ္ခ်င္လာတယ္…။ (ပိုႀကြားခ်င္လာတယ္ပဲ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ…) ဒီအခ်ိန္အေနေတြကို ရိပ္စား မိလာတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အဖိုးက ေနာက္ဆံုး ထြက္ေပါက္တစ္ခုေပးလိုက္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္မလာခင္ကတည္းက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ၀ယ္ထားတဲ့ ျခံတစ္ကြက္ကို သူက ထုတ္ေရာင္းခြင့္ျပဳလိုက္ပါတယ္…။ ဒီၿခံေရာင္းထြက္သြားရင္ မင္းလည္း စီးခ်င္တဲ့ ကား အသင့္အတင့္ တစ္စီး၀ယ္စီး ..။ ပိုတာေတြကို မင္းတို႕ဥာဏ္ရွိသလို သံုးၾက ေပါ့ကြာဆိုၿပီး ျခံေရာင္းခြင့္ေပးလိုက္ပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၀ယ္ထားတုန္းက အဲ့ဒီ့ျခံက အျမတ္ေတာ္ခြန္ေဆာင္အၿပီး ၁၀၀ မျပည့္တျပည့္ပဲ က်ပါတယ္…။ ဒါနဲ႕ ေရာင္းမယ္ဆိုၿပီး ေစ်းေခၚလိုက္ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၈၅၀ ေခၚလိုက္ပါတယ္….။ အိုေက..။ အဆင္ေျပတယ္..။ ပြဲစားေတြကလည္း သေဘာက်တယ္…။ လိုခ်င္တဲ့သူေတြကလည္း သေဘာက်တယ္..။ အုတ္တံတိုင္းခတ္ၿပီးသား ေပ ၁၅၀ ပတ္လည္ေလာက္လဲရွိတယ္…။ အခ်က္အခ်ာက်တဲ့ေနရာမွာလည္း ရွိတယ္…။ လာၾက..။ ၾကည့္ၾက..။ ေမးၾကေပါ့..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ (အဓိက က ကြ်န္ေတာ္ပါ..။ ကြ်န္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီးက ဒါေတြ စိတ္ကိုမ၀င္စားပါဘူး..။ သူ႕ေဘးမွာ ကြ်န္ေတာ္ ရွိေနရင္ သူ႕ေလာက လွပၿပီးသား ျဖစ္ေနၿပီလို႕ ခံယူထားၿပီးသား သူပါ) လည္း တျပံဳးျပံဳးေပါ့..။ ၀ယ္မယ့္သူက မနက္ျဖန္ သဘက္ခါလာေတာ့မယ္..။ စာခ်ဳပ္ေတြ ဘာေတြအားလံုးလဲ ျပင္ၿပီး သြားၿပီ…။

တစ္ဘက္မွာ၀ယ္ဖို႕ ကားေတြ ဘာေတြလည္းၾကည့္ၿပီးၿပီ…။ 5D Mark II ေရာဂါတက္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အရူးထမွဳကလည္း ေနျမင့္တာနဲ႕အတူ ေတာ္ေတာ္ရင့္။ Lady Black က သူလည္း ဓာတ္ပံုရိုက္တာ ၀ါသနာပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က အသစ္၀ယ္ သူက အခု ကြ်န္ေတာ့္ 50D နဲ႕ရိုက္မယ္ဆိုၿပီး Plan ခ်ၾကပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့အထင္ေတာ့ သူ ဒီေလာက္ႀကီး ဓာတ္ပံုရိုက္တာကို ၀ါသနာမပါ ပါဘူး..။ ကြ်န္ေတာ္ 5D Mark II ၀ယ္ဖို႕ တြန္႕ဆုတ္တြန္႕ဆုုတ္ျဖစ္ေနလို႕ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ျပတ္ သားသြားေအာင္ တမင္ကြ်န္ေတာ့္အေဟာင္းေလးနဲ႕ သူရိုက္ခ်င္လို႕ပါဆိုၿပီး အနစ္နာခံျခင္း ျဖစ္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ အတိအက်ယံုၾကည္ပါတယ္…။ တကယ္တမ္း သူတစ္ကယ္၀ါသနာပါတာက ကြ်န္ေတာ္ရိုက္တဲ့ဓာတ္ပံုေလးေတြၾကည့္ၿပီး ဟိုပံုေလးကေကာင္းတယ္..။ ဒီပံုကမေကာင္းဘူး ဆိုၿပီး ေ၀ဖန္တာမ်ိဳး..။ ေနပူက်ဲတဲ ကြ်န္ေတာ္ သြားရိုက္သမွ်ေနရာတိုင္းကို ထီးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ လိုက္မိုးေပးတာမ်ိဳး..။ ဓာတ္ေတာ္ခ်ိဳင့္မွာ သြားရိုက္ခ်င္လွပါၿပီဆိုလို႕..။ အတက္ခ်ည္း ၁ နာရီေက်ာ္တက္ရ တဲ့ေနရာမ်ိဳးကို အပင္ပန္းအဆင္းရဲခံကာ လိုက္တာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

ဒီလိုနဲ႕ အားလံုးအိုေကၿပီ ေရာင္းမယ္ ဆိုၿပီးလုပ္ၿပီးကာမွ…။ အမွတ္မထင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သိလိုက္ရတဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္က ေတာ္ေတာ္ကို အံ့အားသင့္ဖို႕ ေကာင္းသြား ပါတယ္..။ အျခားမဟုတ္ပါဘူး..။ ပြဲစားက တင္ရိုက္ထားပါတယ္…။ ပြဲစားက ၀ယ္မယ့္သူကို ၁၁၀၀ နဲ႕တင္ရိုက္ထားၿပီး ကြ်န္ေတာ့္တို႕ကို ပါးစပ္လာပိတ္ပါတယ္…။ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေန႕ၾကရင္ ဘာမွ၀င္မေျပာပါနဲ႕တို႕..။ ၁၁၀၀ လို႕ေျပာေပးပါတို႕..။ စသည္ျဖင့္…။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္တုန္လွဳပ္မိသြားတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ၿခံ ဒီေလာက္ ေစ်းရတာကို တုန္လွဳပ္သြားတာ လံုး၀မဟုတ္ပါဘူး..။ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းထဲကို အရင္ဆံုး၀င္လာတာက လူေတြရဲ႕ မသမာေလာဘကိုပါ…။ ၿခံအေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ရင္ ပြဲခေပးရတာ မဆန္းပါဘူး..။ သူတို႕ထိုက္ထုိက္တန္တန္ (အခုခတ္ ေပါက္ေစ်းရဲ႕ ၂%) ယူပါတယ္။ အခုလို ပြဲအႀကီးေတြဆို သူတို႕ အတြက္ ဆယ္နဲ႕ခ်ည္ၿပီးက်န္ပါတယ္…။ ဒါကိုတင္အားမရေသးပဲ..။ သူတို႕မပိုင္တဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုအေပၚမွာ သိန္း ၂၅၀ ေက်ာ္ အလကားယူဖို႕ စဥ္းစားတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ကို လိုက္မမွီျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္…။ (မင္းတို႕ကေရာ ေလာဘ မႀကီးလို႕လား ၁၀၀ ေလာက္နဲ႕ ၀ယ္ထားတာကို ၈၅၀ နဲ႕ျပန္ေရာင္းတယ္ဆိုရင္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၀ယ္ထားတာက လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ေလာက္ကပါ။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕က ေစ်းေခၚတယ္…။ ၀ယ္ခ်င္တဲ့သူက သူႀကိဳက္လို႕ တန္တယ္ထင္လို႕ ၀ယ္ပါတယ္..။ အေျဖက ရွင္းပါတယ္)

ဒါနဲ႕အဲ့ဒီ့ပြဲ ပ်က္သြားပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အရွိက္ကို ျဖတ္အထိုးခံလိုက္ရသလို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တေပြ႕တစ္ပိုက္ႀကီး ျဖစ္ၿပီးကာမွ အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ျဖစ္သြား ပါတယ္..။ ဒါနဲ႕ အဲ့ဒီ့ေန႕ ညေန ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ Lady Black ၿမိဳ႕ထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ဆိုၿပီး အျပင္မွာ ဆံုဖို႕ခ်ိန္းလိုက္ၾကပါတယ္…။

ဒီလိုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ လွည္းတန္းမွာ မီးပိြဳင့္မိပါတယ္..။ ညေန ၆ နာရီ ၇ နာရီထံုးစံအတိုင္း ပတ္၀န္းက်င္က ေမွာင္စပ်ိဳးပ်ိဳး..။ ေက်ာင္းျပန္သူေတြ၊ ရံုးျပန္သူေတြ၊ တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ခ်ိတ္ကာ ရံုးလာႀကိဳ ေက်ာင္းလာႀကိဳသူေတြ၊ အေဆာင္သူ အေဆာင္သားေတြ၊ ၿမိဳ႕ျပင္ျပန္မယ့္သူေတြ၊ ၿမိဳ႕ထဲသြားမယ့္သူေတြနဲ႕ လွည္းတန္းလမ္းဆံုရဲ႕သဘာ၀အတိုင္း အေရာင္ေတြ စံုလို႕ေနပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းထဲမွာလည္း ကြ်န္ေတာ္အခုလိုခ်င္ေနတဲ့ ၃၀၀ နဲ႕ ၄၀၀ ၾကားရွိမယ့္ (စက္မဳွဇုန္ထုတ္မဟုတ္တဲ့) ကားအေၾကာင္း၊ မရလိုက္တဲ့ သိန္း ၈၅၀ အေၾကာင္း၊ Range အျပည့္နဲ႕ဆို ၇၀ ေလာက္က်မယ့္ 5D Mark II အေၾကာင္း..၊ လက္မတင္ေလး လြတ္သြားတဲ့ မိန္းမအတြက္၀ယ္ေပးဖို႕ စဥ္းစားထားတဲ့ ၂၀ ၀န္းက်င္ ျမင္းခြာတံဆိပ္ နာရီေလးတစ္လံုးအေၾကာင္း…။ ပူေလာင္မွဳေတြ…။ ေမာဟေတြ…။ ေလာင္ၿမိဳက္မွဳေတြနဲ႕…။ ကြ်တ္တစ္ သပ္သပ္  ေတာက္တစ္ေခါက္ခါက္နဲ႕ေပါ့…။

လွည္းတန္းမီးပြိဳင့္ၾကာတာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကြ်န္ေတာ့္လိုပဲ Lady Black လည္း ေငးခ်င္ရာေငးရင္းေတြးခ်င္ရာေတြးေနပါတယ္…။ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ့္ကား လွဳပ္ကနဲ ျဖစ္သြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ပထမထင္တာက အေရွ႕ကကားပဲ ဘီးလိမ့္လာၿပီး တိုက္သလား..။ အေနာက္က ကားပဲ ကလက္ေခ်ာ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ကားနာက္ကို ၀င္ေစာင့္သလားေပါ့…။ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ကားက ဒီေလာက္ႀကီး အရွိန္ျပင္းျပင္းလွဳပ္သြားတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး..။ အိကနဲ ျဖစ္ရံု ေလာက္ပါပဲ…။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ Mr & Mrs Black ႏွစ္ေယာက္ေဘးဘီကို သတိထားမိ ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့….။

ကြ်န္ေတာ့္ကားက Dagon Jeep ပါ..။ Jeep ကားဆိုေတာ့ နဲနဲျမင့္ပါတယ္..။ ျမင့္ေတာ့ အေပၚတက္ဖို႕ တံခါးေပါက္နားမွာ ေျခနင္းေလး တစ္ခု ပါပါတယ္…။ တစ္စ တစ္စ အေမွာင္ဖံုးလႊမ္းစ ျပဳလာေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး အာရံုစိုက္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ၅ ႏွစ္နဲ႕ ၇ ႏွစ္ ၾကား ကေလးငယ္ေလးတစ္ေယာက္..။ ကြ်န္ေတာ့္ ဂ်စ္ကား ေျခနင္းခံုေလးေပၚ တက္လို႕ (သူ႕အရပ္က ေျခနင္းခံုေပၚမတက္ရင္ မမွီဘူးေလ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း မျမင္ရဘူး)၊ အဲယားကြန္းဖြင့္ထားလို႕ အျပည့္တင္ထားတဲ့ Lady Black ေဘးက မွန္နားမွာ မ်က္ႏွာေလးကပ္လို႕….။ လက္တစ္ဘက္က ျပန္လန္မက်ေအာင္ ကားမွန္ေဘာင္ေလးကို ခဲခဲရင္းရင္းကိုင္လို႕..။ ၀တ္ထားတာ က ႏြမ္းႏြမ္းလ်လ်…။ မ်က္ႏွာေလးက ျငစ္ျငစ္ႏြမ္းႏြမ္း…။ သူ႕ဆီမွာေတာက္ပတာဆိုလို႕ ျဖဴ၀င္းေနတဲ့ မ်က္၀န္းေလးႏွစ္ခုနဲ႕….

လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ လန္းလန္းဆန္းဆန္း စပယ္ပန္းကုန္းေလး တစ္ကုန္း….

“၂၀၀ ထဲပါ ဦးရယ္…။ ယူသြားပါေနာ္…။ တစ္ကံုးထဲ က်န္ေတာ့လို႕ပါ…။”

ကြ်န္ေတာ္ ပထမေၾကာင္သြားပါတယ္..။ ေနာက္ေတြေ၀သြားတယ္..။ ျပန္စဥ္းစားတယ္…။ ကားက သိန္း ၄၀၀…။ ကင္မရာက သိန္း ၇၀…။ စပယ္ တစ္ကုံး ေငြက်ပ္ ၂၀၀…။ လွည္းတန္း မီးပြိဳင့္သည္ အေမွာင္ထုၾကားမွ အစိမ္းေရာင္ တစ္ခ်က္ျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္အား မ်က္စလွမ္းျပစ္ျပသည္။

ကြ်န္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္…။

“မ်ားတယ္ကြာ…”

လန္းဆန္းေသာ စပယ္ပန္းမ်ားကိုင္ထားေသာ ကေလးငယ္သည္ ႏြမ္းလ်ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကား ေျခနင္းခံုေပၚမွ ဆင္းသြားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္ 3C တပ္ထားတဲ့ ၉ခ Dagon Jeep ဟာလည္း ေအးေအးေဆးေဆး ျငင္ျငင္သာသာပင္ လွည္းတန္း မီးပိြဳင့္ကို ေက်ာ္ျဖတ္သြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါေတာ့သည္…..။

P.S- အဲ့ဒီ့ကေလးငယ္အား ေနာက္ေန႕မ်ားတြင္ သတိထားၾကည့္မိေသာ္လည္း လွည္းတန္းမီးပြိဳင့္တြင္ ထပ္မံမေတြ႕ရွိခဲ့ေတာ့ပါ…။

]]> http://www.blackdream21.com/2011/05/23/%e1%80%85%e1%80%b6%e1%80%95%e1%80%9a%e1%80%b9/feed/ 2