Black Dream

ကြ်န္ေတာ့္ Blog စေရးတဲ့ေန႕က ကြ်န္ေတာ္ ျပည္ပကုိ ေရာက္တဲ့တစ္ႏွစ္ ျပည့္တဲ့ ေန႕ပါ။ အခု ကြ်န္ေတာ့္ Blog သက္တမ္းက ႏွစ္ႏွစ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီေရာက္တာ ၃ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။ အခုေတာ့ ေက်ာ္သြားၿပီေပါ့။

ပညာေရးက ဘာေတြလုပ္ေနတာပါလဲ။

အခု ဒီမွာ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ဘြဲ႕လြန္သင္တန္း တက္ေနပါတယ္…။

ျပည္ပမွာ ေနထိုင္ ပညာသင္ယူရတာ အခက္အခဲေတြ ရွိပါသလား။

ကိုယ့္ေရ ကိုယ့္ေျမမွာေလာက္ေတာ့ ဘယ္မွာမွ လြယ္ကူအဆင္ေျပမယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ မထင္ပါဘူး။ ရုပ္ပုိင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္မွဳေတြ အဆင္ေျပမွဳေတြ
ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ဟာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပည့္စံုရံုနဲ႕ မၿပီးႏိုင္ပါဘူး။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေႏြးေထြးမွဳနဲ႕ လံုျခံဳမွဳဟာလည္း အေရးၾကီး တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ ဓေလ့ထံုးစံကို နားလည္ႏိုင္မွဳေတြကလည္း အေရးပါ ပါတယ္။

ဒါက အားလံုးအတြက္ ျခံဳငံုသံုးသပ္ၾကည့္တာပါ။ ကြ်န္ေတာ္လက္ရွိ ပညာ သင္ၾကားေနတဲ့ေနရာမွေတာ့ အေျခအေနက နည္းနည္း ပိုရွဳပ္ေထြး ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာသံုး ဘာသာစကားကို အသံုးျပဳရတာမဟုတ္ပဲ။ သူတို႕ မိခင္ ဘာသာစကားကိုသာ အသံုးျပဳၾကတာမို႕ ပိုၿပီး အခက္အခဲေတြ ရွိပါတယ္။

အားလပ္ခ်ိန္မွာ ဘေလာ့ဂ္ေရးတယ္ဆိုေပမယ့္ ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေတြ အေတာ္ေလး စံုလင္လွျပီး စာဖတ္ပရိသတ္န႔ဲလည္း အေတာ္ေလး
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေျပာဆိုထားတာ ေတြ ေတြ႔ပါတယ္။ အခ်ိန္ကို ဘယ္လို စီမံခန္႔ခြဲပါသလဲ။

ကြ်န္ေတာ္ အရင္က စာေတာ္ေတာ္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ့မွာ ကိုယ္လည္း သူတို႕လို ေရးၾကည့္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ ေပၚလာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ စာအုပ္ေလးေတြထဲမွာ ကဗ်ာေတြ ဘာေတြ ခ်ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေနာက္ပိုင္းမွာ Internet ေတြ ဘာေတြေပၚလာေတာ့ Planet Myanmar လုိေနရာ မ်ိဳးမွာစၿပီး ကဗ်ာေတြကို Internet ေပၚ စတင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ ဆက္ၿပီး မေရးျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႕ ျပည္ပကိုေရာက္လာတဲ့ အခါမွ ဒီစိတ္က တစ္ဖန္ ႏို္းၾကြလာပါတယ္။ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကေန တဆင့္ Blog ဆိုတဲ့ အရာနဲ႕ စတင္ ထိေတြ႕ သိရွိ ခဲ့ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ စေရးေရးတုန္းက ဘာေရးလုိ႕ ေရးရမွန္းမသိပါဘူး။ စမ္းတ၀ါး၀ါးပါပဲ။ နည္းပညာနဲ႕ ဆိုင္တာဆိုလည္း ေရးပါတယ္။ ကဗ်ာ ဆိုလည္း တင္ ပါတယ္။ Software ဆိုလည္းတင္ပါတယ္။ ကာတြန္းေတြက အစ ကိုယ္ၾကိဳက္တာေလးေတြ ေတြ႕ရင္ တင္ပါတယ္။ တစ္ခုမွ မစြံပါဘူး။

ကိုယ္တိုင္ကလည္း သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြ လုိက္လည္ရေကာင္းမွန္း မသိေတာ့..။ ဘယ္သူမွလည္း ကုိယ့္ဘေလာ့ဂ္ကို မလာၾကပါဘူး။  ဒီလုိနဲ႕ပဲ ေရးလိုက္ ရပ္လိုက္ ျဖစ္ေနရာက ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေသအခ်ာ တိုက္တြန္းမွဳေၾကာင့္ တစ္စိုက္မတ္မတ္ ေရးသားျဖစ္လာခဲ့ပါ တယ္။ သူ႕ရဲ႕အၾကံ ေပးမႈနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္ ဘာကို အဓိက ေရးမယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီ့မွာပဲ ကြ်န္ေတာ္ ၀တၳဳတို ( ကြ်န္ေတာ္ ကေတာ့ Essay လို႕ပဲ သတ္မွတ္ပါတယ္ ) ေရးတဲ့ အပိုင္းကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ ထိပါပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေဆာင္းပါး ဆန္ဆန္ ပို႕စ္မ်ား လည္း ေရးသားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ Blog ေရးတယ္ဆိုတာက ကြ်န္ေတာ္၀ါသနာပါတဲ့ စာေရးသားျခင္းအတြက္၊ အဓိကထားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သီးသန္႕ၾကီး အခ်ိန္ေပးစရာ မလိုပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ခံစားရတာ ေျပာခ်င္တာ ရွိလာတဲ့အခါမွ အာရံုစိုက္ၿပီးခ်ေရးလုိက္ပါတယ္။ ရင္ထဲဘာမွ မရွိတဲ့အခါမွ ဘာမွ မေရးပါ ဘူး။ ဒီအတိုင္း ျပစ္ထားတာ တစ္ခါတစ္ေလ ၁ ပတ္ ၂ ပတ္ေလာက္ အထိ ၾကာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ Blog ေရးဖို႕ သီးသန္႕ အခ်ိန္ ခြဲေ၀ သတ္မွတ္ထားစရာ မလိုခဲ့ပါဘူး။

ဘယ္လို စာေပမ်ိဳးကို ဝါသနာပါ ပါသလဲ။

ဘယ္လို စာေပမ်ိဳးကို ၀ါသနာပါသလဲ ဆိုတာထက္ ဘယ္လို စာေပ အေရး အသားမ်ိဳးကို ကြ်န္ေတာ္ ပိုႏွစ္သက္တယ္ဆိုတာကိုပဲ ေျပာပါရေစ။ ကြ်န္ ေတာ့္အတြက္ စာေပအမ်ိဳးအစားက အဓိကမက်ပါဘူး။ စာေပ အေရးအသား နဲ႕ စာေရးတဲ့သူရဲ႕ အေတြးအေခၚ၊ တင္ျပပံုကိုပဲ အဓိကထားၿပီး ဖတ္ျဖစ္ ပါတယ္။ စဥ္းစားစရာ၊ ေတြးေတာစရာ ပါတဲ့အေရးအသား၊ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို အတံုးလိုက္ အတစ္လိုက္ ခ်ျပတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ စာဖတ္သူရဲ႕ ရင္ထဲကို ပါးပါးေလးနဲ႕ နက္နက္နဲနဲ ၀င္ေရာက္သြားေအာင္ ေရးႏိုင္တဲ့ အေရးအသားမ်ိဳး..။ ေနာက္ဆံုး ရိတယ္ ေထ့တယ္ဆိုလည္း ဆရာ မင္းလူ တို႕လို မ်ိဳး ပညာသားပါပါနဲ႕ မထိခလုတ္ ထိခလုတ္လုပ္တဲ့ အေရးအသားမ်ိဳးေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး ႏွစ္သက္ပါတယ္။

အက္ေဆး အေရးအသားမွာ အေတာ္ေလး ေကာင္းမြန္တာေၾကာင့္ ျမန္မာစာေပကို ဘယ္လိုေလ့လာခဲ့တာပါလဲ။

ကြ်န္ေတာ္ ျမန္မာစာညံ့ပါတယ္။ အခုထိလည္း စာလံုးေပါင္းေတြ မွားတုန္းပါ။ ေက်ာင္းမွာတုန္းကလည္း စာစီစာကုံးဆို ကြ်န္ေတာ္ေရးသမွ် အျမဲတမ္း ဆရာမ ျခစ္ခ်တာ ခံရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္အထင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ အေရးအသားဟာ ျမန္မာစာကုိ ေလ့လာခဲ့တဲ့ အေပၚမွာေတာ့ တိုက္ရိုက္ ၾကီး မူတည္ေနတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္မထင္ပါဘူး။

အက္ေဆးအေရးအသားေကာင္းတယ္ဆိုတာနဲ ႕ ပတ္သတ္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ့္ အေနနဲ႕ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အခုခ်ိန္အထိ အားမရေသးတာ အမွန္ပါ။ အျပင္ စာေရးဆရာေတြထဲက မဟုတ္ဘဲ Blog ေရးသားသူေတြထဲကပဲ ဆိုရင္ တကယ္ အက္ေဆး အေရးအသားေကာင္းတဲ့သူဟာ ကိုမင္းတေစ လို လူမ်ိဳးကိုပဲ သတ္မွတ္သင့္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ တစ္ခုရွိတာက အထက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခဲ့သလိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ ျမန္မာစာညံ့ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ေရးတဲ့စာေတြကုိ သူ႕အတိုင္းအတာနဲ႕ သူ အမ်ားၾကီး မဟုတ္ ေတာင္ ႏွစ္သက္ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒါဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ အထင္ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ Essay ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ဘာသာစကားနဲ႕ မေရးဘဲ ရင္ထဲက ခံစားခ်စ္စစ္စစ္နဲ႕ ေရးတဲ့အတြက္ သူတို႕ရင္ထဲ တည့္တည့္ေရာက္သြား တယ္လုိ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။

ပါစင္နယ္ဘေလာ့ဂ္အျပင္ အျခား နည္းပညာ ေဝမွ်တဲ့ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ားေရာ ရွိပါသလား။

ရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ Myanmar Genius ဆိုတဲ့ Forum တစ္ခုနဲ႕ MMGenius ဆိုတဲ့ wpmu ကိုအေျခခံတဲ့ blog service ဆိုဒ္ေတြကို တည္ေထာင္ ထားပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ အခြင့္အေရး ရရင္ ရသလုိ Web Site အခ်ိဳ႕ကို အခေၾကးေငြယူကာ လုပ္ေဆာင္ေပးျခင္းျဖင့္ မုန္႕ဖိုးရွာပါ တယ္။

ဘေလာ့ဂ္ေရးရတာ ဘာေကာင္းပါသလဲ။

ဘေလာ့ေရးတာ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ခံယူခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ခံစားခ်က္ မတူၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အျမင္လဲမတူႏိုင္ပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ကအေပ်ာ္ ေရးတယ္၊ အေပါင္းအသင္းအသစ္ေတြလုိခ်င္လို႕ ေရးတယ္။ အခ်ိဳ႕ကနည္းပညာေတြ၊ ကိုယ္သိထားတာေတြ မွ်ေ၀ျခင္လို႕ ေရးတယ္.။ အခ်ိဳ႕က ရင္ထဲမွာ စီးဆင္းေနတဲ့ အႏုပညာကို ျဖန္႕ခင္းျပဖို႕အတြက္ေရးတယ္။ ဘယ္လိုပဲေရးၾကေရးၾကပါ.. အက်ိဳးရွိတာေရးရင္ေတာ့ ရလဒ္အက်ိဳးေက်းဇူး ဟာ အေကာင္းေတြပဲ မ်ားႏိုင္ပါတယ္။

အားလပ္ခ်ိန္မွာ ဘာေတြ လုပ္ပါသလဲ။

ကြ်န္ေတာ္ ေဘာလံုးကန္ပါတယ္.။ ဂစ္တာတီးပါတယ္။ ဓာတ္ပံု လိုက္ရိုက္ ပါတယ္။ ဘာမွ လုပ္စရာမရွိရင္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕လုပ္ထားတဲ့ နည္းပညာဆိုဒ္ေတြမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြကို လိုက္ေျဖရွင္းေပးတာ၊ ျပင္တာ ဆင္တာနဲ႕တင္အခ်ိန္ကုန္ေန တာ မ်ားပါတယ္။

စိတ္ဖိစီးမႈေတြ ႀကံဳလာရင္ေရာ ဘယ္လို ေျဖရွင္းေအာင္ျမင္ပါသလဲ။

သန္းေခါင္ထက္ ညဥ့္မနက္ပါဘူး။ စိတ္ညစ္စရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္အရာမွ မျမဲပါဘူး။ အားလံုး ခဏပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ အဲ့လိုပဲ ခံယူပါ တယ္။ ငိုခ်င္လာသလား… ငိုခ်လိုက္ပါ။ ကုိယ့္ကိုယ္ကို ဘာမွမျဖစ္ဘူး ဆိုၿပီး မလိမ္ပါနဲ႕။ အရွိကို အရွိအတိုင္း လက္ခံလိုက္ပါ။ ျဖစ္ေနတာကုိ ျဖစ္ေနတဲ့အတိုင္း နားလည္လုိက္ပါ။ ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ အတိအက်သက္သာရ ရသြားပါလ့ိမ္မယ္။ အရာရာတိုင္းဟာ အေၾကာင္း ရွိလုိ႕ အက်ိဳးရွိ လာခဲ့တာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ခံစားရတဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈ ဆိုတာ ကလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ အတိတ္ရဲ႕ အရိပ္ပါပဲ။ လႊဲေရွာင္လို႕မရပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ကေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ကြ်န္ေတာ္ ၉ တန္းမွာ ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ေလးအတိုင္းေနပါတယ္။ အခုထိပါပဲ။

“ဘ၀ကို ေလးနက္စြာခံယူၿပီး..။ ေပါ့ပါးစြာ ျဖတ္သန္းပါ” ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ခုေလာေလာဆယ္ဘာေတြ လုပ္ေနျပီး အနာဂတ္အစီအစဥ္ ဘာေတြ လုပ္မယ္ စိတ္ကူးထားပါသလဲ။

အခုေလာေလာဆယ္ ထိပ္ဆံုးဦးစားေပးကေတာ့ ေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္ေနတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းစာေတြနဲ႕ နပန္းလံုးေနပါတယ္။ ဒီေႏြရာသီတစ္ ေလွ်ာက္ ကြ်န္ေတာ္ ခရီးေတြ ေတာက္ေရွာက္သြားခဲ့တဲ့အတြက္ ျပစ္ထားတာ ၾကာသေလာက္ျဖစ္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ Forum နဲ႕ Blog Service မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို လိုက္လုပ္ေပးေနပါတယ္။ ကုိယ္ေရးကိုယ္တာ အနာဂတ္အစီအစဥ္နဲ႕ ပါတ္သတ္လို႕ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မမ်ားလွတဲ့ အမာခံ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ အားေပးတိုက္တြန္းမွဳေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ပိုင္း မဂၢဇင္းတိုက္ ေတြကို စာမူပို႕ဖို႕ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္ ေနပါတယ္။

ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာလူငယ္မ်ားအေပၚ အျမင္ေလး သိပါရေစ။

ယေန႕လူငယ္ေတြ အျမင္နဲ႕ပတ္သတ္လို႕ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အရင္တစ္ခါေျပာခဲ့ဖူးသလိုပါပဲ။ လူငယ္ေတြဟာ ထက္ျမတ္တယ္။ သိလြယ္ တတ္လြယ္ တယ္။ ရဲရင့္တယ္။ စြန္႕စားလိုတယ္။ အေရးအၾကီးဆံုးအခ်က္က အဲ့ဒီ့လို အညႊန္႕တလူလူနဲ႕ တက္ၾကြေနတဲ့စိတ္ေတြကို မွန္ကန္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းတစ္ ခု၊ အေျခအေနတစ္ခုအေပၚမွာ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ အသံုးခ်ႏိုင္ဖို႕ပါပဲ။

လူငယ္မ်ားကို ဘာမ်ားအမွာစကားေျပာခ်င္ပါသလဲ။

ကြ်န္ေတာ္လည္း လူငယ္တစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ရြယ္တူအခ်င္းခ်င္း ဆရာၾကီးမလုပ္လိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ တစ္ခုေတာ့
ရွိတယ္။ လူတိုင္းမွာ အိပ္မက္ဆိုတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့အိပ္မက္ကို အိပ္မက္အဆင့္မွာပဲထားရင္ ေန႕သစ္တစ္ခုရဲ႕ မနက္ခင္းနဲ႕အတူ အရာ အား လံုးဟာ ပ်က္သုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္သြားပါလိ့မ္မယ္။ တကယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ ကိုယ့္အိပ္မက္ကို ထာ၀ရ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အျမဲတမ္းအေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္၊ မွန္ကန္ေသာ နည္းလမ္း၊ မွန္ကန္ေသာအခ်ိန္နဲ႕ မွန္ကန္ေသာေနရာမွာ ၾကိဳးစားတတ္ဖို႕ လိုပါလိမ့္မယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ တကယ္ညီညြတ္ရင္ ဘယ္အရာကို မဆို ကြ်န္ေတာ္တို႕ တြန္းလွန္ရရွိႏိုင္မယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။

အခုလိုေမးသမွ်ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖေပးတဲ့ မဟူရာအိပ္မက္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။