နိဒါန္း
တစ္ကယ္ေတာ့ သူမဟာ
ေၾကြမက်တတ္တဲ့ သစ္သီးတစ္လံုးမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး
သူကသာလွ်င္ ဆြဲင္အားမဲ့ခဲ့တဲ့ ကမာၻေျမျပင္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တာပါ…။
BLACK DREAM
“Oh think twice, its another day for You and me in paradise”
“ဟဲလို…။ ေမ လား…?”
“ဟုတ္တယ္ ေမာင္…။”
“အဲ့…။ ထူးထူးဆန္းဆန္း ဖုန္းေတြ ဘာေတြေတာင္ ဆက္လို႕ပါလား..? ၾကည့္ရတာ ေကာင္မေလး ေတာ္ေတာ္လြမ္းေနတယ္ထင္တယ္…။ ဟဲ ဟဲ”
“အဟင္း..။ အဲ့ဒါလဲ ပါပါတယ္ ေမာင္ရယ္…။”
“ေနပါဦး အဲ့ဒါလည္း ပါပါတယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဘာအေၾကာင္းရွိ ေနေသးလုိ႕လဲ…?”
“ဟုတ္တယ္ ေမာင္…။ ေမ….။ ေမာင့္ကို အေရးႀကီးတာ ေျပာစရာရွိလို႕ ဆက္လိုက္တာ…။ ေမာင္အခ်ိန္ ရတယ္မလား..? ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာလို႕ ရတယ္မလား ေမာင္…?”
“အင္း…။ ေနဦး..။ အခုက ရံုးမွာ…။ ခဏေနရင္ေတာ့ အိမ္ျပန္မယ္ေလ..။ ေမ အဆင္ေျပမယ္ဆို ၇ နာရီေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ဆက္လို႕ရမလား..။ ေမာင္ ဒီမွာက ေလာေလာဆယ္ အလုပ္ေလးေတြ လက္စသတ္စရာရွိေနလုိ႕…။”
“အိုေက ေမာင္…။ ဒါဆို ေမ ည ၇ နာရီ က်ရင္ ေခၚလုိက္မယ္…။”
“အိုေကဗ်ာ..။ ေစာင့္ေနမယ္…။”
“ေမာင္…..။”
“ဟင္…? ဘာလဲ… ေမ…? ဘာေျပာစရာ ရွိေသးလို႕လဲ…?”
“ဘယ္လိုအေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္ ဘယ္လိုအက်ိဳးဆက္ေတြပဲ ျဖစ္လာခဲ့ ျဖစ္လာခဲ့…။ ေမာင့္ကုိ ေမ အျမဲခ်စ္ေနမယ္ဆိုတာကုိ ယံုေပးပါေနာ္ ေမာင္….။”
“အဲ..။ ဟဲလို…?”
တီ…။ တီ….။ တီ….။ တီ…။ တစ္ဘက္က ဖုန္းခ်သြားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္…။
အခန္း (၁)
ဦးေႏွာက္သည္
ဘ၀အား စစ္ကူေပးေသာအခါတြင္
ႏွလံုးသားသည္ ကားစင္တက္ရေလသည္..။
BLACK DREAM
တစ္ခ်က္ခ်က္ ျမည္ေနေသာ နံရံေပၚက နာရီကိုၾကည့္ရင္း ေမႏွင္းစက္ တစ္ေယာက္ အေတြးစစ္မ်က္ႏွာျပင္မွာ သက္ျပင္းေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ က်ဆံုး လွ်က္ ရွိပါတယ္။ အဆက္စပ္မရွိေသာ အေတြးစအခ်ိဳ႕..။ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္နဲ႕ အနာဂတ္ ဆုိတဲ့ ကာလသံုးပါးၾကား အေျပးအလႊား စစ္ကစား လွ်က္ ရွိေနပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးလိုအပ္ပါသလဲ…? ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳး ရွိသင့္ပါသလဲ..? သူမမွာေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႏွစ္ခုရွိသည္…။ ပထမတစ္ခုက ဦးေႏွာက္နဲ႕ယွဥ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္..။ ဒုတိယက ႏွလံုးသားနဲ႕ယွဥ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္။ ထိုသို႕ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွစ္ခု ထိပ္တိုက္ ရင္ဆိုင္ၾကေသာ အခ်ိန္တြင္မူ…။
လူတို႕သည္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ မိမိကုိယ္တိုင္ ဘာမွန္းမသိေသာ အရာမ်ားအား အရူးအမူး လိုခ်င္ ေတာင့္တတတ္ေလ့ရွိကာ…။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ထိုဘာမွန္းမသိေသးေသာ အလံုးစံု ၿပီးျပည့္စုံမွဳအားရရွိ ရန္အတြက္…။ မိမိတြင္ ပိုင္ဆိုင္ ရရွိၿပီးျဖစ္သည့္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ ပိုင္ဆုိင္မွဳမ်ားကိုပင္ ရူးမိုက္ စြာ စြန္႕လႊတ္တတ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္..။ သူမလည္း ထိုနည္းတူပင္…။ ၿပီးျပည့္စံုေသာ ဘ၀ဆိုသည္မွာ မည္သို႕ေသာ အရာမွန္းမသိသည့္တိုင္ ထိုၿပီး ျပည့္စံုေသာ ဘ၀အား ရရွိပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ သူမ စြန္႕လႊတ္ခဲ့ရသည့္ ပမာဏမွာ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အေတာ္ပင္ မ်ားျပားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သူမ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာကပင္ ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ နားလည္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္…။
သူမေမြးဖြားခဲ့ေသာ အမိေျမ…။ သူမခ်စ္ေသာ မိသားစု…။ သူမခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား…။ ပတ္၀န္းက်င္..။ ရိုးရာ..။ ယဥ္ေက်းမွဳ…။ ဓေလ့ထံုးစံ…။ ေႏြးေထြးမွဳ…။ ေမတၱာတရား…။ ယုတ္စြအဆံုး ေထာင္ျမင္လို႕ စြန္႕လႊတ္လိုက္ရေသာ ရာတန္အခ်ိဳ႕…။ ထားပါေလ…။ ေရႊျပည္ေတာ္ကား ေမွ်ာ္တိုင္း ေ၀းေနေသးသေလာက္ ဒီတစ္ခါ သူမထပ္မံစြန္႕လႊတ္ဖုိ႕ ျဖစ္လာသည့္အရာကေတာ့ သူမ၏ ၀ိဥာဥ္တို႕ ရွင္သန္ အျမစ္တြယ္ရာ သူမ၏ ႏုလံုးသား အလွည့္ ျဖစ္လာခဲ့ေလၿပီ…။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ သူမသည္ ႏုလံုးသားမဲ့သူ တစ္ဦးမဟုတ္ပါ။ ထို႕အတူ။ ေမြးရာပါ ဦးေႏွာက္တစ္လံုး လဲ သူမတြင္ ပါရွိခဲ့ေလသည္။
အခန္း (၂)
ေမွာင္မိုက္တဲ့ ငါ့ကမာၻ
ယံုၾကည္ခ်က္ကိုေထြးပိုက္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕ အိပ္မက္ေတြ စိုက္ခဲ့တယ္…။
BLACK DREAM
“ျမတ္ေသာ္ ျပန္ေတာ့မလို႕လားဟ..? ဒီေန႕ မင္း ျပန္တာ နဲနဲေစာတယ္ထင္တယ္…။”
“ေအးကြာ..။ ငါ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ ကိစၥေလးနဲနဲရွိလုိ႕…။ လူၾကီးကိုေတာ့ မင္းပဲ ၾကည့္ေျပာလိုက္ေတာ့..။ ငါ၀င္မေတြ႕ေတာ့ဘူး…။”
“အာ..။ ရပါတယ္ဟ..။ မင္းက ျပန္တာ ေစာတယ္ဆိုေပမယ့္..။ ရံုးခ်ိန္မၿပီးေသးပဲ ျပန္တာမွ မဟုတ္တာ။ ခါတိုင္းေလာက္ အလုပ္ခ်ိန္ထက္ ေနာက္ၾကၿပီးမေနတာပဲရွိတာ..။ မင္း အလုပ္ကို ဘယ္ေလာက္အထိ တန္ဖိုးထားတယ္ဆိုတာ သူသိပါတယ္ကြ..။”
“ေအးကြာ…။ ေက်းဇူးပဲ…။ အဲ့ဒါဆို ငါလစ္မယ္..။ ေမႏွင္းစက္ ဖုန္းဆက္မယ္တဲ့..။ အေရးတၾကီး ေျပာစရာ ရွိတယ္ ထင္ပါတယ္ကြာ…။”
“အင္း….။ ငါ့အထင္ေတာ့….။” ေအာင္ျပည့္က မ်က္ႏွာေသျဖင့္ ရံုးခန္းနံရံေပၚမွ နာရီကုိ ၾကည့္ရင္း ေျပာလိုက္သျဖင့္…။
“ဟ…။ ဘာလဲဟ..။ မင္းက ဘာထင္လို႕လဲ…။ အူေၾကာင္ေၾကာင္မလုပ္နဲ႕ေနာ္ ငါမနက္ကတည္းက စိတ္ေလးေနတာ…။”
“ဟင္း…။ ငါထင္တာ ေျပာၾကည့္မယ္ေလ…။ မင္းစိတ္ေတာ့ ခိုင္ေပါ့…။”
“ေအးပါ…။ မင္း ဘာထင္တယ္ဆိုတာသာ ေျပာစမ္းပါ..။”
“ဒီလိုေလကြာ…။ ေမႏွင္းစက္ အခု ထြက္သြားတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီ…?”
“အင္း ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီကြ…။ အဲ့ဒီ့ေတာ့…?”
“ဟင္း….။”
“ေဟ့ေကာင္ သက္ျပင္းေတြခ်ည္းပဲ စြတ္ခ်မေနနဲ႕။ ငါ စိတ္ပူလာၿပီ။ ေျပာစရာ ရွိတာ ျမန္ျမန္ေျပာကြာ။”
“ေအးေလ အဲ့ေလာက္သြားတာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့….။ အခု…။”
ျမတ္ေသာ္ ေခါင္းထဲ ၅ ႏွစ္ဆိုတဲ့ ကိန္းဂဏန္းက အေတြးကို လင္းကနဲ ျဖစ္သြားေစပါတယ္…။ တစ္စံုတစ္ခုကို ခံစားမိသလိုလို..။ သိလိုက္သလိုလို..။ ဒါေပမယ့္…။ ခက္တာက အရာရာဟာ ၀ိုးတ၀ါးနဲ႕..။ ဘာကိုမွ မိမိရရ မဖမ္းဆုပ္ႏိုင္…။
“အခု…။ အခု ဘာျဖစ္လဲ ေဟ့ေကာင္…?”
“ေၾသာ…။ အခု ျပန္လာၿပီး..။ မင္းနဲ႕ လက္ထပ္ဖို႕…။ ၿပီးတဲ့အခါက်..။ ကေလးေတြ တစ္လ ကိုးသီတင္း ေမြးခ်င္တိုင္းေမြးဖို႕…။ အဲ့ ..။ ေရႊဘက္ထရီ ေၾကာ္ျငာနဲ႕ မွားသြားၿပီ…။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ေနမွာေပါ့ကြာ လို႕ ေျပာမလို႕ပါကြ..။ ဟဲ ဟဲ..။ ဟီး ဟီး…။”
“အာ…။ ေခြးသူေတာင္းစား…။ မင္း ေသေတာ့မွာပဲ…။ မင္းေတြ႕မယ္..။ မင္းနဲ႕…။ ငါနဲ႕ ေတြ႕မယ္..။ မနက္ျဖန္…။ နာၿပီသာမွတ္…။”
“ေအး..။ ဟီး..။ ဟီး…။ ေတြ႕ရမွာပါ မပူပါနဲ႕…။ မနက္ျဖန္ ရံုးပိတ္ရက္မွ မဟုတ္တာ…။ ဟဲ ..ဟဲ”
ျမတ္ေသာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့…။ ေအာင္ျပည့္အား ေနာက္ျပန္ လက္သီးေထာင္ျပကာ ရံုးမွ ထြက္ခြာသြားၿပီသာ ျဖစ္ပါတယ္…။
အခန္း (၃)
ငါ့အရိပ္ေတြ ျဖဴသြားေလမလား
အတိတ္ကုိ ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးခ်ၾကည့္ေတာ့
စေတးလိုက္ရတာက
ငါ့လက္ထဲက ပစၥဳပၸန္ အခ်ိဳ႕ရယ္သာ…။
BLACK DREAM
အိမ္ျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေမ သူ႕ကို ဘာမ်ားေျပာစရာ ရွိလို႕လဲ ဆိုတဲ့အေတြးေတြက သူ႕အာရံုကို အခ်ိန္ျပည့္လႊမ္းမိုးေနခဲ့ပါတယ္..။ သူတတ္ႏိုင္ သမွ်ကားကို သတိနဲ႕ေမာင္းရင္ ျဖစ္ႏိုင္တာမ်ားကိုေတြး ၾကည့္ေနမိပါတယ္…။ သူနဲ႕ ေမ့ရဲ႕ အေျခအေနက ခ်စ္သူတိုင္း၊ စံုတြဲတိုင္းက အားက်ရ ေလာက္ေအာင္ အေျခအေနေကာင္းပါတယ္..။ ႏွစ္ဘက္မိသားစု အေနအထား အေနျဖင့္လည္း ဘာမွ ေျပာစရာမလိုေအာင္ ျပည့္စံု အဆင္ေျပၿပီး သားပင္..။ “အခ်စ္စစ္တို႕ရဲ႕ လမ္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေျဖာင့္ျဖဴးဘူး”ဆိုတဲ့ စကားပံုဟာ သူတို႕ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ မၾကာခဏ ဟားတိုက္ေလွာင္ေျပာင္ ခဲ့ၾကတဲ့ အေကာင္းဆံုး ပ်က္လံုးတစ္ခု မွ်သာ…။
အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ႏွစ္ကုန္ခါနီးမွာ သူနဲ႕ ေမ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားခဲ့ၾကပါတယ္..။ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ေမ က ဘာသာစံုဂုဏ္ထူး ထြက္ကာ ေဆးေက်ာင္းေရာက္ပါတယ္..။ သူကေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက ရူးသြပ္စြာ စြဲလန္းခဲ့တဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ မိသားစု အားလံုးနဲ႕ ခ်စ္သူက တားေနသည့္တိုင္ စစ္တကၠသိုလ္သို႕ တက္ေရာက္ကာ တပ္မေတာ္အတြင္း ၀င္ေရာက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္..။ သူစစ္တကၠသိုလ္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေရာက္လို႕ ေက်ာင္းဆင္းခါနီးမွာပဲ…။ ေမ ေဆးေက်ာင္းက ထြက္ကာ ျပည္ပသို႕သြားေရာက္ ပညာသင္ၾကားခဲ့ပါ တယ္..။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ပထမဆံုး ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိဳးအေကြ႕တစ္ခုပါပဲ..။
သူ ေမ့ကို ေနာက္ဆံုးေတြ႕ခဲ့ရတာက ဒုတိယႏွစ္ခြင့္ျပန္ၿပီး ျပင္ဦးလြင္ကုိ ျပန္မလာခင္ ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွာ ေတြ႕ခဲ့ရျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္…။ ျပင္ဦးလြင္သို႕ စစ္တကၠသိုလ္တက္ဖို႕ ပထမဆံုးအႀကိမ္ထြက္ခြာစဥ္က ခါးသည္းနင့္နဲစြာ ရွိဳက္ငိုခဲ့ဖူးေသာ ေမ တစ္ေယာက္…။ ေနာက္ဆံုး အႀကိမ္သူ႕အား ေလဆိပ္ သို႕ လိုက္ပို႕သည့္အၾကိမ္တြင္မူ အင္မတန္ပင္ တည္ၿငိမ္ရင့္က်တ္ေနတတ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။ အခု ေမ ျပည္ပကို ပညာသင္ဖို႕ သြားေတာ့ သူလိုက္မပို႕ ႏိုင္ခဲ့ေပ။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ တနဂၤေႏြေန႕ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္..။ သူျမိဳ႕ထဲကေန ဖုန္းဆက္ကာ..။ Check In မ၀င္ခင္အခ်ိန္အထိ ေမနဲ႕ ဖုန္းထဲတြင္ ေတြ႕ဆံုခြင့္ရခဲ့ပါတယ္…။ ေမက သူ Check In ၀င္ေတာ့မယ္လို႕ ေျပာေတာ့ သူ႕နားထဲ လြန္ခဲ့ေသာ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ သူ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ရန္ကုန္မွ ျပင္ဦးလြင္ကို ထြက္ခြာေတာ့ ေမ သူ႕ကို ေျပာခဲ့ေသာစကားတစ္ခြန္းကို သတိရမိလိုက္ပါတယ္..။ “ ေမာင္က ေမ့ကို အရင္ခြဲသြား ႏိုင္ၿပီေပါ့ေနာ္…” တဲ့။ ဒီတစ္ႀကိမ္တြင္မူ….။
အခန္း (၄)
သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့ၾကိဳးကို
တတိတိ မွ်င္းကာျဖတ္ႏိုင္ေသာ
ဓားအား…
မာန ဟု ေခၚေလသည္…။
BLACK DREAM
“Oh think twice, its another day for You and me in paradise”
“ဟဲလို..။ ေမ…။”
“အင္း..။ ေမာင္ေစာင့္ေနတာ ၾကာသြားၿပီလား..။”
“မၾကာေသးဘူး ေမ…။ ေမာင္ ေစာေစာကေလးပဲ ျပန္ေရာက္တယ္..။ ေရခ်ိဳးအ၀တ္လဲၿပီးကာစပဲ ရွိေသးတယ္…။ ထမင္းကေတာ့ ေမနဲ႕ စကားေျပာၿပီး မွပဲ ေအးေဆး စားေတာ့မယ္ေလ…။ ေမ ေျပာစရာရွိတယ္ဆိုတာ ေျပာေလ..။”
“ေမာင္ ေနေရာ ေကာင္းရဲ႕လား..? အလုပ္ထဲမွာေရာ အဆင္ေျပရဲ႕လား..?”
“အင္း..။ ေကာင္းပါတယ္ ေမရဲ႕..။ အားလံုးေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ…။ ဒါေပမယ့္ ဒီလကုန္ရင္ေတာ့ ေမာင္ ရာထူးတိုးနဲ႕အတူ ေျခလွ်င္ဆင္းရလိမ့္ မယ္..။ ေရွ႕တန္းမထြက္ရတာၾကာေတာ့ ကိုယ့္ ႏုိင္ငံကို ေစာင့္ေရွာက္ရင္း၊ အမိေျမၾကီးရဲ႕ ေတာေတာင္ သဘာ၀အလွေတြကို ခံစားရင္း အေညာင္းေျပ အညာေျပ လမ္းေလွ်ာက္ ထြက္ျဖစ္တာေပါ့..။ ဟဲ ဟဲ”
“ေမာင္က ေမာင့္တိုင္းျပည္ကို အရမ္းခ်စ္တာပဲေနာ္…။”
“ဟုတ္တယ္ ေမ…။ ေမာင့္ဘ၀မွာ ေမာင့္အသက္နဲ႕ ခႏၶာျမဲေနသမွ် ေမာင့္တုိင္းျပည္ဟာ ေမာင့္ရဲ႕ အေသြး..။ ေမာင့္ရဲ႕ အသား..။ ေမာင့္ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး ျဖစ္ေနမွာပဲ ေမ…။”
တစ္ဘက္မွ အသံအေတာ္ၾကာေအာင္ တိတ္ဆိတ္သြားပါတယ္…။ ေအာင္ျပည့္ေျပာလိုက္တဲ့ စကား အမွတ္မထင္ ျပန္ၾကားလိုက္မိေတာ့…။
“အား…။ ကိုသိၿပီေမ..။ ဘာလဲ ေမျပန္လာေတာ့မလို႕လား? ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမွာလဲ..? ဘယ္ေလဆိပ္လဲ? ေမာင္ ဘယ္အခ်ိန္လာၾကိဳရမလဲ..? ေအာင္ျပည့္ကေတာင္ ဒီေန႕ေနာက္ေနေသးတယ္..။ ေမ ျပန္လာရင္ တစ္လကိုးသီတင္း ေမြးခ်င္တိုင္းေမြး အားမကုန္ဘူး ဆိုလား..။ အဲ..။ ဟုတ္ပါဘူး..။ ဟဲ ဟဲ။ ဟုတ္လားေမ..။ ေမ ျပန္လာေတာ့မလို႕လား…?”
“မဟုတ္ဖူး ေမာင္….။”
“အင္…။ ဒါဆို ဘာလဲ ေမ…? ေျပာေတာ့ကြာ..? ေမာင္ စိတ္နဲနဲပူလာၿပီ…။”
“ေမ့ ကို ေမာင့္ဘ၀ထဲကေန ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာ့ အၿပီးအပိုင္ ေမ့လိုက္ပါေတာ့ေမာင္..။ ေမႏွင္းစက္ ဆိုတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ ျမတ္ေသာ္ ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ထဲမွာ ဘယ္တုန္းကမွ ျဖစ္တည္ခဲ့ျခင္း မရွိတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ ေမ့ေပးပါေမာင္…။”
တစ္ဘက္မွ မထင္မွတ္ထားေသာ စကားေၾကာင့္ ျမတ္ေသာ ေခါင္းနပန္း ၾကီးသြားပါတယ္..။
“ဘာ…! ဘယ္လိုေျပာလိုက္တယ္? ေမ့ေပးရမယ္…။ ဘယ္တုန္းကမွ ျဖစ္တည္ခဲ့ဖူးျခင္း မရွိတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ ေမ့ေဖ်ာက္ေပးရမယ္..? ေမ..။ မင္းဘာေတြ လာေျပာေနတာလဲ…? ေမာင္ နားမလည္ေတာ့ဘူး..။”
“ဟုတ္တယ္ေမာင္…။ ေမာင္ဘာမွ နားလည္မွာမဟုတ္ဘူး..။ ဒီလိုပဲ ေမကိုယ္တိုင္လည္း အခုအခ်ိန္ထိ ဘာကိုမွ ေသေသခ်ာခ်ာနားမလည္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အရာရာဟာ အိပ္မက္တစ္ခုလို ၀ိုးတ၀ါးနဲ႕ ေမ ကိုယ့္အသက္ရွဴသံေတြကိုေတာင္ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ေနေသးရဲ႕လားဆိုတာကို မသိေတာ့ဘူး ေမာင္..။ အက်ိဳးတရားတိုင္းမွာ အေၾကာင္းတရားဆိုတာ ရွိၾကစျမဲပါေမာင္..။ ဒါေပမယ့္..။ ေမးခြန္းတိုင္းမွာေတာ့ အေျဖရွိခ်င္မွ ရွိပါလိ့မ္မယ္…။ အထူးသျဖင့္ ေမးခြန္းထုတ္တဲ့သူတိုင္ အဲ့ဒီ့ ပုစာၦရဲ႕အေျဖကို မသိတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ပိုဆိုးပါလိ့မ္မယ္ ေမာင္..။ အခု ေမ့မွာ ေမာင့္ဘက္က ေမးလာမယ့္ ေမးခြန္းေတြအတြက္..။ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ..။ အေျဖေတြ မရွိဘူးေမာင္…။ ေမ ကိုယ္တိုင္လည္း အဲ့ဒီ့ အေျဖေတြကို ရွာမရေသးဘူး ေမာင္..။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး မေမးပါနဲ႕..။ ေမ ေျပာသလိုသာ လုပ္ေပးပါ…။”
“ဘာလဲ..? ဘာေတြလဲ..? အေျဖမရွိတဲ့ ေမးခြန္းေတြေရာ…။ အက်ိဳးေတြေရာ..။ အေၾကာင္းေတြေရာ..။ ငါဘာကိုမွ နားမလည္ေတာ့ဘူး…။ ငါ့ကို အေၾကာင္းျပခ်က္ မေပးႏိုင္ရင္ေတာင္ အနဲဆံုး ငါ့အတြက္ မင္းကို တစ္ဘ၀လံုးစာ ခါးသီးျပစ္လိုက္ဖို႕အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ သံသယ တစ္ခုေတာ့ ေပးသင့္တယ္..။”
“ေမာင္ၾကိဳက္သလိုထင္ပါ…။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ေမ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲ ျပန္၀င္မလာႏိုင္ေတာ့သလို..။ ေမာင္ကိုယ္တိုင္လည္း ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ ေမ့ဘ၀ထဲကို ၀င္လာမွာ မဟုတ္ဖူးဆိုတာပဲ ေမာင္..။”
“မင္းက ဘာလို႕ ငါ့ဘ၀ထဲ ၀င္မလာႏိုင္ရမွာလဲ…? ငါကေရာ ဘာေၾကာင့္ မင္းဘ၀ထဲကို မ၀င္ရဲရမွာလဲ? ငါ့ဘ၀မွာရွိတဲ့ သက္ရွိေတြထဲမွာ မင္းကို ဘယ္ေလာက္ ငါခ်စ္တယ္ဆိုတာ မင္းမသိဘူးလား ေမ…?”
“ေမ သိတယ္….။ အဲ့လုိ သိေနျခင္းနဲ႕ အခုလို သက္ရွိတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနရျခင္းကိုကပဲ ေမတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို အေ၀းဆံုး တြန္းပို႕ခဲ့ၿပီေမာင္…။”
“ဘယ္လို..? သက္ရွိတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျခင္းကိုက ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္တစ္ေနရာဆီ အေ၀းဆံုးတြန္းပို႕ခဲ့တယ္..။ ဟုတ္လား…? မင္း ရူးမ်ားသြားၿပီလားဟင္ ေမႏွင္းစက္…?”
“ထားလိုက္ပါေတာ့ ေမာင္..။ ေမ ရူးသြားၿပီလို႕ပဲ ထားလိုက္ပါေတာ့..။ ေမ့မွာ ေမာင့္နဲ႕ စကားဆက္ေျပာဖို႕ အင္အားေတြလည္း မရွိေတာ့ဘူး..။ ဟုတ္တယ္..။ ေနာက္ၿပီး…။ စကားလံုးေတြလဲ မရွိေတာ့ဘူးေမာင္…။ ေမ ထာ၀ရအတြက္ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ပါ တယ္…။”
ေမႏွင္းစက္၏ ေနာက္ဆံုး စကားလံုးေၾကာင့္ ျမတ္ေသာ္ ေဒါသေထာင္းကနဲ ျဖစ္သြားပါတယ္..။ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္၏ မာန…။ အစြန္႕ျပစ္ခံ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္၏ မာန…။ စိတ္ဓာတ္ျပင္းထန္ေသာ စစ္သားတစ္ေယာက္၏ မာန…။ မာနတို႕ မဟာမိတ္ဖြဲ႕ၾကေလၿပီ…။
“မင္းမွာငါ့အတြက္ စကားလံုးေတာင္မရွိေတာ့ဘူး ဟုတ္လား..? ဟုတ္ၿပီ ေမႏွင္းစက္..။ ဒါဆို..။ မင္းမေျပာရင္ ငါေျပာမယ္..။ ဘာလဲ မင္း အဲ့ဒီ့မွာ အသစ္ေတြ႕သြားလို႕လား…? ရတယ္ ေမႏွင္းစက္..။ ငါအဲ့ဒါေတြ စိတ္မ၀င္စားဘူး..။ ငါ့အေၾကာင္းမင္းသိတယ္..။ မင္းလိုမ်ိဳး အခုလို မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ခ်စ္သူ စတာေတြရဲ႕ အေ၀းဆံုး..။ ေႏြးေထြးမွဳ မရွိတဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာ ေနေနရတဲ့သူတစ္ေယာက္အတြက္ ေႏြးေထြးမွဳကို ရွာခဲ့ျခင္းဟာ အျပစ္ တစ္ခုမဟုတ္ဘူး ေမႏွင္းစက္။ ဒီအေၾကာင္းအရင္းေလာက္နဲ႕ေတာ့ မင္းငါ့ကို ေမ့ျပစ္ခိုင္းဖို႕ မသိမ္းသြင္းပါနဲ႕..။”
“ေနာက္ဆံုး ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ကြာ..။ မင္းအဲ့ဒီ့မွာ Living Together ေန ေနတယ္ ဆိုရင္ေတာင္..။ ငါမင္းကို နားလည္ေပးလို႕ရတယ္။ ဒါဘာေၾကာင့္ လဲဆိုတာ ငါထပ္မေျပာခ်င္ဘူး။ မင္းကိုယ္တိုင္လည္း သိပါတယ္..။ ငါမင္းအေပၚထားတဲ့ ေမတၱာတရား၊ ျမတ္ႏိုးမွဳ၊ ယံုၾကည္မွဳနဲ႕ သစၥာ တရားဟာ ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားတစ္လံုးထက္ အမ်ားၾကီး ေလးနက္တယ္ ေမႏွင္းစက္..။ ဒီေလာက္ ထုထည္ ၾကီးၾကီးမားမားနဲ႕ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ငါ့ရဲ႕တန္ဖိုးထားမွဳကို ဘာမဟုတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေၾကာင့္နဲ႕ေတာ့ ငါ ဘယ္လိုမွ အပ်က္အဆီး အတိမ္းအေစာင္း မခံႏိုင္ဘူးဆိုတာ မင္းသေဘာ ေပါက္ထားပါ…။ ေအး ဒါေပမယ့္ ငါနဲ႕လမ္းခြဲမွ မင္းစိတ္ခ်မ္းသာမယ္..။ မင္းအတြက္ အဆင္ေျပမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ရတယ္ ေမႏွင္းစက္..။ ရတယ္..။ မင္း ေနာက္ဆံုး သိထားဖို႕ တစ္ခုကေတာ့ တစ္ခ်ိန္ မင္းစိတ္ေတြ ေျပာင္းသြားလို႕ ငါ့ဆီ ျပန္လာခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ တစ္ေန႕..။ မင္းတံခါးမေခါက္ပါနဲ႕..။ ငါ့ရင္ဘတ္ကို ဖြင့္ႏိုင္တဲ့ တစ္ေခ်ာင္းထဲေသာ ေသာ့ဟာ မင္းဆီမွာ ရွိၿပီးသားပါ..။ ထာ၀ရမဟုတ္ေပမယ့္…။ ငါ ႏွဳတ္ဆက္ပါတယ္…။
တီ….။ တီ…။ တီ…။ တီ….။
ဇာတ္သိမ္း
ေမာင္…။ ကမာၻတစ္ဘက္မွာေန႕…။ ကမာၻတစ္ဘက္မွာည…။ အလင္းက်ေရာက္ပံုျခင္းက ကိုယ္စီ ကိုယ္စီအတြက္ အမွန္တရား တစ္ခုစီပါ။ အလင္း ဟာ လူသားအားလံုးအတြက္ တူညီတဲ့ေႏြးေထြးမွဳကို တစ္ခ်ိန္ထဲ တစ္ျပိဳင္ထဲမွာ ဘယ္လိုမွ မေပးႏိုင္ပါဘူး ေမာင္…။ ဒါေပမယ့္ေမာင္..။ ေမယုံၾကည္ပါ တယ္။ တစ္ကယ္လို႕ တစ္ေန႕ေန႕မွာ အလင္းဟာ ကမာၻေျမေပၚကို တူညီစြာတျပိဳင္နက္ ၾကေရာက္မယ့္ ေန႕မ်ိဳးၾကရွိခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့ဒီ့ေန႕မွာ ေမတို႕ေတြ ျပန္ဆံုၾကဦးမွာပါေမာင္…။
“ေမ…။ ေမာင္နဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ မ်က္ရည္က်ခ်င္တယ္ဆို..။ ေမာင္ တိုက္ပြဲမွာ က်သြားတဲ့အခါ ဂုဏ္ယူလို႕က်တဲ့ မ်က္ရည္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္…။”
တစ္ခါက သူေျပာခဲ့ဖူးေသာစကား..။ သူမ မ်က္ရည္က်ဖို႕ အေျခအေနၾကံဳတိုင္း နိမိတ္မေကာင္းလွေသာ သူ႕စကားေၾကာင့္ မ်က္ရည္မက်မိရေလ ေအာင္ သူမ ႀကိဳးစားတတ္ခဲ့ပါတယ္..။
အခုလည္း သူမ ႀကိဳးစားေနမိတယ္…။ ေအာက္ႏွဳတ္ခမ္းကို သြားနဲ႕ ဖိကိုက္ရင္း ရင္ထဲက လိွဳက္လိွဳက္ တက္တာတဲ့ ဆို႕နင့္မွဳမ်ားကို မ်ိဳခ်ကာ မ်က္၀န္းမွ စီးဆင္းလာမယ့္ မ်က္ရည္ေတြ မက်ေစဖို႕ ထိမ္းခ်ဳပ္မိလိုက္တဲ့ေနာက္….။
ႏွဳတ္ခမ္းက ေသြးတစ္စက္ သူမေရွ႕မွာခ်ထားတဲ့ ခပ္ပါးပါး စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ရဲ႕ အဖံုးေပၚ..။ သို႕မဟုတ္ စာေၾကာင္းတစ္ခုအေပၚသို႕…။ တိက်စြာ က်ဆင္းသြားခဲ့ပါေတာ့တယ္…။
EUROPEAN UNION
UNITED KINGDOM OF GREAT BRITAIN
AND NORTHERN IRELAND
PASSPORT
P.S- ကမာၻတစ္၀ွမ္းလံုးမွာရွိတဲ့ Distance Relationship မ်ား အားလံုးအား ေခတ္အေျခအေနႏွင့္ ယွဥ္ထိုး၍ ရည္ညႊန္းပါသည္။
မိုက္လွေပတယ္..။ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြ တကယ္ရွိတာပါ။
ဂြတ္ထ ….ဂြတ္ထ… း)
ဖတ္ျပီး ငါအရမ္းဝမ္းနည္းမိတယ္
ေၾကကြဲဖြယ္ရာ ဇတ္လမ္းေလးပဲ…။ အားလံုး ေပါင္းႏိုင္ၾကပါေစ…။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္သတ္ဆန္လြန္းတယ္။ မိန္းကေလးက အေၾကာင္းမဲ့ႀကီး ထားသြားတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ဘူး။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးက ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာ ေနခ်င္ၾကတာပါ 
ငါကေတာ့ ႏွလံုးသားရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို နားေထာင္မယ္
ကြဲရတဲ့အေၾကာင္းရင္းေလးက သိပ္ကို ခံစားရတယ္.. တေယာက္က အမိေျမကို ခ်စ္ျမတ္နုိးတဲ့သူ…. တေယာက္က တိုင္းတပါးမွာ ေပ်ာ္ေမြ ့သြားတဲ့သူ… ဖတ္ျပီးျပီးခ်င္းေတာ့ ေမနွင္းစက္ကို ေဒါသထြက္မိတယ္.. ဒီေျမကေန ဆရာ၀န္ျဖစ္တဲ့အထိ ပညာသင္ေပးတာကိုမွ မေထာက္ ဘဲ ကိုယ့္ေျမကို မခ်စ္ရေကာင္းလားလုိ ့… ဒါေပမဲ့လည္း သူ ့ဘ၀တတ္လမ္း အတြက္ သူေရြးတာျဖစ္မွာေပါ့… ဒီလိုေလးေတြအျပင္မွာလည္း တကယ္ ရွိတတ္ၾကပါတယ္… ဘယ္လိုအေနအထားမ်ိဴးပဲျဖစ္ျဖစ္ အမိေျမသာ အေကာင္းဆံုးပါ…. ဦးေနွာက္က ဘ၀ကို စစ္ကူေပးလုိက္လို ့ နွလံုးသား ကားစင္တင္လိုက္ ရတာေပါ့ေလ…..
အားေပးလ်က္
ဟင္းးးး… အမိေျမသည္ အေကာင္းဆံုးပါ ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းလဲ အမိေျမမွာပဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနခ်င္ၾကပါတယ္…
သို႕ေသာ္ သန္းေပါင္း ဆယ္ဂဏန္းနဲ႕ ခ်ီတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ကဲ မင္းတို႕ သြားလိုရာ သြားၾက သူတို႕သြားခ်င္တဲ့ နိုင္ငံေတြကလဲ လက္ခံမယ္ ဆိုရင္..
သိန္းဂဏန္းေလာက္ပဲ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ က်န္ခဲ့မယ္လို႕ ထင္တယ္….
ဒါဟာ ဘာေၾကာင့္လဲ??? အဲဒီလူေတြ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို မခ်စ္လို႕ မဟုတ္ဘူး.. ခ်စ္လွ်က္နဲ႕ ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ ေနခ်င္လွ်က္နဲ႕ ေနလို႕ မရနိုင္ေလာက္ေအာင္ ပူေလာင္မႈေတြ ေပးေနတဲ့ သူေတြ ရွိေနလို႕ပဲ..။
ဇတ္သိမ္း မေရာက္ခင္ ေျပာသြားတဲ့ ေတာ္ကီေလးေတြ အရမ္းထိတယ္ ၊ ဘယ္လို ခ်စ္သူမ်ိဳးလဲ ….,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
I read it with my heart . Thanks for sharing , my brother.
It really touches my heart.
Nice writing!
cheers!
တဖဲ့ျပီး တဖဲ့ ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ ။ ဘယ္လို ဒဏ္ခတ္မွုလဲဗ်ာ ။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူမ ဆိုလို႔ အေျပးအလႊားလာဖတ္သြားပါတယ္။
ဒီေခာတ္ထဲမွာ Distance Relation ေတြမ်ားလာတယ္။ မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် ေၾကကြဲျခင္းေတြလည္း မ်ားလာရတယ္။ နာက်င္ၾကရတယ္။
ဒီသံသရာထဲမွာ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ေပါင္းဘယ္ေလာက္အထိ ဆက္ျပီးက်င္လည္ေနၾကရမလဲဆိုတာ…
ဝွဴးးးးးးးးးးးးးးး
လူတဦးတယာက္ခ်င္းစီမွာရွိေနခဲ႕ၾကတဲ႕
ေခါင္းမာတတ္တဲ႕ ခံယူခ်က္ေတြပဲေပါ႕…..
အဲဒီလိုနဲ႕ပဲ…………
က်ိန္စာသင့္ေနတဲ့ ဘ၀ေတြ လုိ ႔ ပဲ…..
ဘယ္မွာဘယ္ေလာက္ျပည့္စံုေနပါေစ..အမိေျမကိုခ်စ္ၾက အမိေျမမွာပဲေနခ်င္ၾကသူေတြခ်ည္းပါ..
ဆုပ္လဲစူး စားလဲရူး..
မိတကြဲ ဖတကြဲ ..သားတကြဲ မယားတကြဲ ခ်စ္သူတကြဲ ဘ၀ ေလးေတြ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ျငိမ္းခ်မ္းရာ ရပါ့မလဲ..
ဟူး.. ေမာပါတယ္..
ေယာက်ာ္းတေယာက္နဲ႔ မိန္းမတေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ကုိ ဦးစားေပး ခံစားသြား တယ္ အကုိေရ .. ။ ခ်စ္တဲ့သူတုိင္း ညားေစခ်င္ေပမဲ့ အေျခအေန အခ်ိန္ အခါ အျဖစ္အပ်က္ေတြက တကယ့္ကုိ ဆုိးလြန္းၾကပါတယ္ေလ ။
ဖတ္ေနရင္းလဲ ရင္ေမာတယ္ ဖတ္ျပီးေတာ့လဲ ရင္ေမာတယ္။ ဦးေႏွာက္နဲ႕ ႏွလံုးသားၾကား ဗ်ာမ်ားရတဲ့လူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ရွိေနဦးမွာလဲလို႕လည္းေတြးမိတယ္..။ ျဖစ္သင့္တာနဲ႕ ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ ကုိ ခ်ိန္ထိုးရင္း ရင္ေမာရတာေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားရွိေနၾကမလဲ။ ဆႏၵနဲ႕ ဘဝတစ္ထပ္တည္းက်ႏုိင္ၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာေနာ္..(သိပ္မ်ားေလာဘၾကီးေနမလားပဲ =) )
ခံစားသြားပါတယ္ အကို . . .
သူ႔ဘက္က ” က ” ၊ သူမဘက္က ” ယ ” ၊
တစ္ခ်ိန္ …
ဒါေတြအားလံုး ျပည္ဖံုးကားခ်လို႔ရတဲ့အခ်ိန္ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ ရင္ခုန္ေနဖို႔ ဆိုတာ မေသခ်ာေလာက္ဘူးဗ်ာ ။ သူ သို႔မဟုတ္ သူမ ေပါ့ . . . ။
ရင္ေမာတယ္။ ကိုယ္တိုင္မၾကံဳရေသးေပမယ့္.. ၾကံဳထားဘူးသူေတြကိုေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာသား..
***သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့ၾကိဳးကို တတိတိ မွ်င္းကာျဖတ္ႏိုင္ေသာ ဓားအား… မာန ဟု ေခၚေလသည္…။
BLACK DREAM***
ထပ္တူမက်ႏိုင္တဲ့ ယံုၾကည္မွု ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕မာနေတြဟာ.. မနီးစပ္ႏိုင္ျခင္းကိုပဲ..ျဖစ္ေပၚေစတယ္ဆိုတာ….
ဖတ္ရတဲ့သူကေတာ့ ငိုရမလားပဲေဟ့ .. အေရးအသားကေတာ့
ေလးစားၿပီးသားပဲ … အင္း … ျဖစ္တက္ပါတယ္လို႕ပဲ ဆိုရမလားပဲ
“သူကသာလွ်င္ ဆြဲင္အားမဲ့ခဲ့တဲ့ ကမာၻေျမျပင္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တာပါ…။”
ဆြဲအားမဲ့ခဲ့တာ ကမာၻေျမရဲ႕အျပစ္ေတာ့ မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္။ ကံတရားနဲ႔ အျခားအျခားေသာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္လို႔ပဲ မွတ္ခ်က္ခ်ရေတာ့မွာပဲ။
“ဦးေႏွာက္သည္
ဘ၀အား စစ္ကူေပးေသာအခါတြင္
ႏွလံုးသားသည္ ကားစင္တက္ရေလသည္..။”
ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စစ္ကူက ဘဝမွာ အျမဲလိုအပ္ေနေတာ့လည္း ခက္သားလား ေမာင္ေလးေရ။ တခါတခါ ႏွလံုးသားက ခံဘက္က ခ်ည္းလိုပဲ။ ဒီအဖြဲ႔ေလးလွတယ္။
“ဘ၀လံုးစာ ခါးသီးျပစ္လိုက္ဖို႕အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ သံသယ တစ္ခုေတာ့ ေပးသင့္တယ္…”
“ေမ သိတယ္….။ အဲ့လုိ သိေနျခင္းနဲ႕ အခုလို သက္ရွိတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနရျခင္းကိုကပဲ ေမတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို အေ၀းဆံုး တြန္းပို႕ခဲ့ၿပီေမာင္…။”
ဖတ္ၿပီး မ်က္ရည္ေတာင္ ဝဲခ်င္ခ်င္ရယ္။
စာတစ္ပုဒ္အတြက္ အခ်ိန္၊ ခံစားခ်က္နဲ႔ ေလးနက္မႈ ဘယ္ေလာက္ ေပးထားတယ္ဆိုတာ စာဖတ္ၾကည့္ရံုနဲ႔တင္ သိသာတယ္ ေမာင္ေလးေရ။ “ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူမ” ေတြအားလံုးက ထိရွေစတာခ်ည္းပါပဲ…
စာတပုဒ္ျခင္း ခံစားမူ႔တခုစီေပးတယ္ ။
တပုဒ္လံုးျပီးသြားေတာ႔ ခံစားမူ႔ အားလံုး ျပန္ေပါင္းေပးတယ္ ။
ျခံဳေျပာရရင္ ေကာင္းတယ္ ။ ေလးနက္မူ႕ ေပါ႔တယ္ ။ ခပ္ပါးပါး ထိတယ္ ။
ဒါပဲ ။။။ းP
အစ္ကို ကြ်န္ေတာ္ေနာက္က်စြာနဲ႔လာဖတ္သြားတယ္ဗ်။ အဲဒီခံစားမႈ႔မ်ဳိးကြ်န္ေတာ္သိတယ္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္အခုခ်ိန္မွာအဲလိုခံစားမႈ႔မ်ဳိးေတြကိုမခံစားခ်င္ေတာ့ဘူးဗ်။ ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာခ္မွာ တစ္ခါတင္ခဲ့ဖူးသလိုေပါ့အစ္ကို… မိန္းကေလးအမ်ားစုဟာ အစပိုင္းမွာေတာ့ ႏွလံုးသားနဲ႔စဥ္းစားျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ဦးေႏွာက္နဲ႔ဆံုးျဖတ္မႈ႕ပိုမ်ားလာတာမ်ားတယ္ဆိုတာေလ။ ဒါနဲ႔ေနာက္လိုက္ပါဦးမယ္။
@ အပ်ဳိၾကီး “ကိုမ” ႏွလံုးသားရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုနားေထာင္မယ္တဲ့..သူလဲခ်စ္ရမယ့္လူေတြ႔ေနျပီထင္တယ္။
@ ကိုၾကီးလင္းထက္ ကြန္႔သြားတာေလးကို အရမ္းၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ။
ဒါနဲ႔ ဒီဇာတ္လမ္းေလးက အစ္ကို႔အျဖစ္အပ်က္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္???
I like it very much . After reading, I feel sad.
ံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့ၾကိဳးကို
တတိတိ မွ်င္းကာျဖတ္ႏိုင္ေသာ
ဓားအား…
မာန ဟု ေခၚေလသည္…။
ငါမင္းအေပၚထားတဲ့ ေမတၱာတရား၊ ျမတ္ႏိုးမွဳ၊ ယံုၾကည္မွဳနဲ႕ သစၥာ တရားဟာ ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားတစ္လံုးထက္ အမ်ားၾကီး ေလးနက္တယ္ ေမႏွင္းစက္..။ ဒီေလာက္ ထုထည္ ၾကီးၾကီးမားမားနဲ႕ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ငါ့ရဲ႕တန္ဖိုးထားမွဳကို ဘာမဟုတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေၾကာင့္နဲ႕ေတာ့ ငါ ဘယ္လိုမွ အပ်က္အဆီး အတိမ္းအေစာင္း မခံႏိုင္ဘူးဆိုတာ မင္းသေဘာ ေပါက္ထားပါ…။ ေအး ဒါေပမယ့္ ငါနဲ႕လမ္းခြဲမွ မင္းစိတ္ခ်မ္းသာမယ္..။ မင္းအတြက္ အဆင္ေျပမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ရတယ္ ေမႏွင္းစက္..။ ရတယ္..။ မင္း ေနာက္ဆံုး သိထားဖို႕ တစ္ခုကေတာ့ တစ္ခ်ိန္ မင္းစိတ္ေတြ ေျပာင္းသြားလို႕ ငါ့ဆီ ျပန္လာခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ တစ္ေန႕..။ မင္းတံခါးမေခါက္ပါနဲ႕..။ ငါ့ရင္ဘတ္ကို ဖြင့္ႏိုင္တဲ့ တစ္ေခ်ာင္းထဲေသာ ေသာ့ဟာ မင္းဆီမွာ ရွိၿပီးသားပါ..။ ထာ၀ရမဟုတ္ေပမယ့္…။ ငါ ႏွဳတ္ဆက္ပါတယ္…။
တကယ္ေကာင္းပါသည္။ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ရွူခံစားသြားပါသည္။
အက္ကိုေရ ဖတ္လို႕ မဝေသးဘူးဗ်ာ၊ ေနာက္တစ္ေခါက္လာဖတ္အံုးမယ္။
အစ ႏွစ္ပိုင္းပဲ ဖတ္ရေသးတယ္။
ဖုန္းမခ်ခင္ေျပာသြားတဲ့စာသားေလးေတြမိုက္တယ္ဗ်ာ…………..။ အကိုတို႕လိုေရးတတ္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုၾကိဳးစားရဦးမယ္……..။
အင္း …….ကြ်န္ေတာ္တို႔အသိုင္းအဝိုင္းမွာ စကားေတြမိုးမႊန္ေနခဲ့ေပါ့။
စကားေတြနဲ ့ဘဲ ကြ်န္ေတာ္တို ့ကိုရစ္ပတ္ခဲ့။
ဒီစကားေတြနဲ ့ဘဲ ကြ်န္ေတာ္တို ့လြမ္းေဆြးခဲ့ၾက။ ပူေဆြးခဲ့ၾက။ ၾကာလာေတာ့လဲ ……….အဲဒီလို ျပန္လြမ္းခ်င္လို ့ေတာင္လြမ္းလို ့မရ။
အလြမ္းဆို ……..သူ ့အလိုလို ျဖစ္တာ… လုပ္ယူလို ့မွ မရတာ။
ခံစားခဲ့ဘူးတဲ့အတိုင္း..ခံစားမိပါတယ္။
တန္ဘိုးရိွခဲ့တဲ့ ………..အခ်ိန္ေတြ ျဖတ္သန္းခဲ့လို…အခုေတာ့လဲ အားလုံးေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ့ၾကေပါ့။
ကံေကာင္းလို ့ဒီလို ခံစားၾကရတာလို ့မွတ္ပါတယ္။
ဆက္လက္ခံစားျပီး ဆက္လက္ကံေကာင္းၾကပါေစ…..ဒီဇတ္လမ္းကို ဖတ္ေတာ့………..တစ္ခုခုကို သတိရမိသလုိရိွလာတယ္….ေကာင္းပါတယ္…
well, another nice post…sharp words bro.
အစ္ကို့အျဖစ္က သိပ္ခံစားရမွာပဲေနာ္
ကိုယ္႔အတြက္မဟုတ္ေပမယ္႔…..
တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ႔ သူ႔အတြက္လုပ္ေပးရတာေတြလည္း ရွိမွာဘဲ….
Life ကိုထုဆစ္ၾကတဲ႔အခါ တစ္ေျမထဲမွာမရွိႏိုင္မဲ႔ သူေတြအတြက္
ေခတ္ကေပးတဲ႔ side effect ဘဲေလ……
ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ
တကယ္ရွိႀကပါတယ္
ကိုယ့္အတြက္ မၿဖစ္လာေပမယ့္ သူ႕အတြက္ ေကာင္းတာ မဟုတ္နိုင္ရင္ေတာင္မွ အဆင္ေၿပေအာင္ေနေပးနိဳင္ရင္ ေက်နပ္ႀကရမွာေပ့ါဗ်ာ
“ေမ…။ ေမာင္နဲ႕ ပတ္သတ္လို႕ မ်က္ရည္က်ခ်င္တယ္ဆို..။ ေမာင္ တိုက္ပြဲမွာ က်သြားတဲ့အခါ ဂုဏ္ယူလို႕က်တဲ့ မ်က္ရည္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္…။”
ဒီစကားကိုေတာ့ႀကဳိက္တယ္ဗ်ာ
ako a yae a tar ka top byarrrrr,………
lone wa pae,………a yan mite talllllllllll,………
aung myin par say ako,……..
where is 1,2 and 3 ???
အရမ္းကုိေလးနက္လြန္းပါတယ္ဗ်ာ ဖတ္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေလးလည္းခံစားခဲ့ရတယ္ ကြ်န္ေတာ္ဒီကုိမ်က္စိလည္လမ္းမွားျပီးေရာက္လာခဲ့တာအကုိ ကြ်န္ေတာ္အကုိရဲ့ ဂ်ဴနီယာတစ္ေယာက္ပါ ႏွလံုးသားကုိရင္းျပီး မာနနဲ႔ေရွ့ဆက္ေနတဲ့အကုိ႔ကုိကြ်န္ေတာ္ေလးစားပါတယ္အကုိ ကြ်န္ေတာ္ 48 ကပါ အကုိ
သူမက ခု ဘယ္ေရာက္သြားလို႔လဲ….
ကြ်န္ေတာ္နွင္ ့သူမတိုင္း ဟာရင္ နွင္ ့ အမွ်ခံစားေရးထားတယ္ ထင္ပါရဲ ့
blackdream ရယ္
ေၾကကြဲရတာေပါ့ေနာ္blackdreamရယ္
ႏွစ္ေယာက္လံုးကို နားလည္တယ္..ေကာင္မေလးမွာ အခက္အခဲေတြ ရိွေနလိမ့္မယ္..ဘယ္လိုမွ ေပါင္းစပ္လို ့မရေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ” ေမတၱာ. ဂရုဏာ .မုဒိတာ.” ေတြနဲ ့ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ “ဥေပကၡာ”နဲ ့ ဥေပကၡာၿပဳလိုက္ပါလို ့အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္..
ေလးစားစြာၿဖင့္
ေငြအိမ္စံ
တုိက္ဆုိင္လုိက္တာ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ကြက္တိျဖစ္ေနပါလား ။ ႏုိင္ငံေလးကြာေနတာ တစ္ခုဘဲရွိတယ္ ။
က်ေတာ့္ကို ရည္ညြန္းျခင္းမဟုတ္ေပမယ့္ ရည္ညြန္းေနသေယာင္ေယာင္လို့သာ ဆုိခ်င္ေတာ့သည္။
ဘ၀ က လည္း ဦးေနွာက္ကို စစ္ကူမေတာင္းခ်င္ပဲေတာင္းခဲ့ရတာကိုေတာ့
နွလံုးသားတစ္ခု နားလည္နိုင္ေကာင္းရဲ့။း
မ်က္စိလည္ျပီးေရာက္လာခဲ့ေပမယ့္ထိရွမွဳတစ္ခုကိုေပးနုိင္ခဲ့တယ္.
phat pyi ngo chin thor tal Black yae,,,,it’s good and leave something in the heart,,,Life and Love…go ahead bro…
omg~~~ ta nar par tal yaw..