ျမစ္
အခန္း (၁)
ေလႏွင္ရာလြင့္ရလို႕
ေၾကကြဲရတဲ့အထဲမွာ
ဘယ္တုန္းကမွ
ရြက္ေလွေတြ မပါခဲ့ဘူး…။
BLACK DREAM
သူ႕ရဲ႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ မထင္မွတ္တဲ့အရာေတြ မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မၾကာခဏဆိုသလို ၾကံဳေတြ႕ရတတ္တာ သူ႕အတြက္ အထူးအဆန္း တစ္ခုမဟုတ္ခဲ့တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ…။ အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြထူေျပာပါတယ္ဆိုတဲ့ ဘ၀ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းေတြေပၚကို ငယ္ရြယ္စဥ္အခ်ိန္ ကတည္းက စတင္ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့သူမို႕…။ အခုလို ႏွစ္ကာလ ၾကာရွည္လာၿပီျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕အတြက္ အရာရာဟာ ေနသားက်ေနခဲ့ၿပီ ျဖစ္ ပါတယ္…။ ကိုယ္ပိုင္ ရင္ဆိုင္မွဳ…။ ကိုယ္ပိုင္ သံုးသပ္ခ်က္…။ ကိုယ္ပိုင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ သူေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရာ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ သူ႕ေနာက္က အရိပ္ေတြလို မ်က္ေျခမျပတ္ လိုက္ပါခဲ့ပါတယ္…။ တကယ္ဆို….။ သူေလွ်ာက္လွမ္းရာ ဘ၀ခရီးလမ္းဟာ အမ်ားသူငွာေတြထက္ အခ်ိဳးအေကြ႕ အေျပာင္းအလဲေတြက မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပိုမိုမ်ားျပားလွပါတယ္…။ သာမန္လူေတြ ၾကံဳေတြ႕ေနၾက…။ ၾကီးမားပါတယ္ဆိုတဲ့ ျပႆနာ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူ႕အတြက္ေတာ့ အျပံဳးမပ်က္ေစခဲ့တာ အမွန္ပါပဲ…။
အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြမ်ားလွတဲ့ ဘ၀ျမစ္ေၾကာင္းေတြၾကား အခုဆိုရင္ သူ႕ဘ၀ ရြက္ေလွကို ဟန္ခ်က္ညီညီ ထိမ္းတတ္ခဲ့ပါၿပီ…။ သူျဖတ္သန္းရာ ျမစ္ ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္…။ တစ္ညိမ့္ညိမ့္တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေလႏုေအးေတြကို ခံစားရင္း ရြက္လႊင့္ခဲ့ဖူးသလို…။ ရိုက္ခ်က္ျပင္းျပင္း မုန္တိုင္းေတြရဲ႕ ၾကားထဲမွာလည္း သူတင္ ကိုယ္တင္ ရြက္လႊင့္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္…။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ လူအခ်ိဳ႕သူ႕ရြက္ေလွေလး အေပၚတက္လာၿပီး သူနဲ႕အတူ ခရီးၾကံဳ လိုက္ပါခဲ့ၾကတယ္…။ မၾကာခဏဆိုသလို လိုရာေရာက္သြားတဲ့ လမ္းၾကံဳအခ်ိဳ႕ သူ႕ရြက္ေလွေလးေပၚက ျပန္လည္ထြက္ခြာသြာၾကတယ္…။ အခ်ိဳ႕က လက္ျပႏွဳတ္ဆက္သြားတယ္..။ အခ်ိဳ႕က ေက်ာခိုင္းစြန္႕ခြာသြားတယ္…။ အင္း…။ အခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ပင္ လမ္းတစ္၀က္မွာ ကန္ခ်ခဲ့ဖူးတယ္။
သူ ရြက္လႊင့္ရာ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ မၾကာခဏဆိုသလို သူ႕ဘ၀ရဲ႕ ရြက္ေလွေလးကို ခဏတာ နားခိုဖို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ ေရွ႕ဆက္သြားရမယ့္ ခရီး အတြက္ လိုအပ္တာေတြ ျဖည့္ဆည္းဖို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ ေနာက္ဆံုး ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ အထီးက်န္ခဲ့တဲ့ သူ႕၀ိဥာဥ္ကို အနားေပးဖို႕အတြက္ပဲ ျဖစ္ ျဖစ္ ဆိပ္ကမ္းအခ်ိဳ႕မွာ ဆိုက္ကပ္ခဲ့ဖူးတယ္….။ အခ်ိဳ႕ဆိပ္ကမ္းေတြက သူ႕ရြက္ေလွေလးကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ၾကိဳဆိုၾကတယ္..။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိပ္ကမ္း ေတြကေတာ့ လူစိမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ သူ႕ကို ႏုလံုးသားအစိမ္းေတြနဲ႕ ၾကည့္ၾကတယ္…။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ဆိပ္ကမ္းေတြၾကေတာ့လဲ မသိလိုက္ မသိ ဖာသာ…။ သူတို႕နဲ႕ မဆိုင္သလို…။ အင္း…။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ပါေစ..။ ေက်းဇူးတင္စရာေလးတစ္ခုကေတာ့ ဘယ္ဆိပ္ကမ္းကမွ သူ႕ကို ခါးခါးသီးသီး ႏွင္မထုတ္ခဲ့ၾကဖူးဘူး..။
အခန္း (၂)
တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ
ပုဇြန္ေခါင္းတစ္ခုေပါ့
လူေတြယိုသမွ် အညစ္အေၾကးအားလံုး
သူ႕ေခါင္းထဲမွာပဲ စုခဲ့ေလရဲ႕…။
BLACK DREAM
သူရြက္လႊင့္ရာ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ သူ႕အတြက္ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ အေတြ႕အၾကံဳေတြကို ရွဴရွိဳက္ခြင့္ရခဲ့တယ္…။ ဘ၀ဆိုတဲ့အရာက လူေတြ ကို ဒုကၡေပးေနတာလား…။ လူေတြက ဘ၀ဆိုတဲ့အရာကို ခုတုံးလုပ္အသံုးခ်ေနၾကတာလားဆိုတာကိုသူ အတိအက်ၾကီးမဟုတ္ေတာင္ အၾကမ္းဖ်ဥ္း ေလာက္ ေလ့လာႏိုင္ခဲ့တယ္…။ သူျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႕ ခ်ိန္ထိုးသံုးသပ္မိတယ္…။ လူေတြဟာ သူတို႕လိုခ်င္တာေတြကို ရရွိပိုင္ဆိုၿပီးတဲ့ ေနာက္ မလုိအပ္ေတာ့တဲ့ အမုန္းေတြ…။ အာဃာတေတြ…။ ေလာဘေတြ…။ ေဒါသေတြ…။ ေမာဟေတြကို အညစ္အေက်း စြန္႕ျပစ္ပစၥည္းတစ္ခု အျဖစ္အသြင္ေျပာင္းကာ ဘ၀ဆိုတဲ့ ျမစ္ျပင္ထဲကို စည္းမရွိ၊ ကမ္းမရွိ စြန္႕ျပစ္ခဲ့ၾကတယ္…။ ပထမ…။ မ်က္ႏွာလႊဲတယ္…။ ေနာက္ သူတို႕ အရွဳပ္ထုပ္ကို ဘ၀ဆိုတဲ့ျမစ္ျပင္ေပၚ သြန္ခ်စြန္႕ျပစ္တယ္…။ ဒီလိုနဲ႕….။ လူေပါင္းမ်ားစြာ….။ အညစ္အေၾကးေပါင္းမ်ားစြာ…။ မ်က္ရည္ေပါင္းမ်ား စြာ….။ ဒီျမစ္ျပင္မွ အဆိပ္မသင့္ ဘယ္သူသင့္မလဲ…။
ကိုယ္က်င့္ တရားကမ္းပါးေတြ ေရစီးကမ္းျပိဳလိုက္လို႕ ျမစ္ျပင္တစ္ေလွ်ာက္ေသာင္ေတြထြန္းၿပီး ကိုယ္စီကိုယ္စီ ဘ၀ရြက္ေလွေတြ ေသာင္တင္ၾက…။ ခရီးေတြဖင့္ၾက…။ အေႏွာင့္အယွက္ေတြျဖစ္ၾကေတာ့…။ ဒီျမစ္ကေသာင္ထြန္းလို႕ အခုလို ဒုကၡေရာက္ရတာပါတဲ့ေလ…။ လူေတြစြန္႕ျပစ္တဲ့ အမွိဳက္သရိုက္ေတြေၾကာင့္ ဘ၀ဆိုတဲ့ ျမစ္ျပင္တစ္ေလွ်ာက္ အၾကည္းတန္ေတာ့…။ ဘ၀ဆိုတာ အနိဌာရံုေတြနဲ႕ ျပည့္ေနတဲ့ ေနရာတစ္ခုလို႕ သတ္မုတ္ၾကျပန္ေလရဲ႕…။ ဒီျမစ္ျပင္ထဲက ေရေတြကိုပဲ စုတ္ထုတ္ ကိုယ္စီ ဘ၀စိုက္ခင္းေတြ စိမ္းလန္းေအာင္ စိုက္ပ်ိဳးခဲ့တုန္းကေတာ့…။ သူတို႕ ေတာ္လို႕ ေအာင္ျမင္ၾကတာတဲ့…။ ဘာမ်ားေက်းဇူးခံ ေက်းဇူးစား ရွိလို႕လဲဆိုၿပီး ပ်က္ရယ္ျပဳလိုက္ၾကပံုမ်ား…။
အလိုမျပည့္မွဳဆိုတဲ့ ကာလ၀မ္းေရာဂါေတြ…။ နာၾကည္းမွဳဆိုတဲ့ Plague ေရာဂါေတြျဖစ္ေတာ့…။ ဒီျမစ္ျပင္ကေရကိုေသာက္လို႕ ဒီလိုျဖစ္ရပါတယ္တဲ့ လက္ညိွဳးထိုးၾကျပန္ေရာ…။ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး…။ ဒီျမစ္ျပင္မွာ ဘာမ်ားအျပစ္ရွိခဲ့လို႕လဲ….။ လူေတြစြန္႕ျပစ္သမွ် အစုတ္အျပတ္ေတြ၊ အညစ္အေၾကး ေတြကိုလည္း စုပံုလက္ခံရေသးတယ္…။ ေနာက္ဆံုး တရားခံရွာျပန္ေတာ့လည္း သူ႕ေၾကာင့္ပဲတဲ့ေလ…။ ကုန္ကုန္ေျပာၾကေၾကးဆို..။ လူေတြ အိမ္သာတက္ၿပီးလို႕ ( )င္ ေဆးတာေတာင္…။ ဒီျမစ္ျပင္ထဲက ေရေတြနဲ႕ပဲ ေဆးခဲ့ၾကတာသတိမွ ရၾကပါေလစ…။ အခုေတာ့လည္း တရားခံက သူပဲတဲ့ဗ်ာ…။ အဲ့ဒီ့ လူေတြေျပာေျပာေနတဲ့..။ အခ်ိဳးအေကြ႕မ်ားလွပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမစ္ျပင္၊ မာယာေတြ ထူေျပာလွပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမစ္ျပင္၊ …။ ျမစ္ျပင္…။ ျမစ္ျပင္…။ အင္း….။ ၾကာလာေလေလ သနားလာေလေလပဲ….။
အခန္း (၃)
ပန္းတိုင္လား?
နီးပါတယ္…။
ခင္ဗ်ားအခုရပ္ေနတဲ့ေနရာက
ခင္ဗ်ားေနာက္ဆံုး အားထုတ္မွဳရဲ႕ ပန္းတိုင္တစ္ခုေပါ့..။
BLACK DREAM
တကယ္ဆို ျမစ္ျပင္ကိုယ္တိုင္က ဒီေလာက္ အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြ မမ်ားခဲ့ပါဘူး…။ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုတဲ့ ကမ္းပါးကို မျပိဳေအာင္ လူေတြ ကိုယ္စီ ကိုယ္ စီ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကမယ္ဆိုရင္ေပါ့…။ ဒီလိုလည္း ျမစ္ျပင္တစ္ေလွ်ာက္ ေသာင္ေတြ ထြန္းလာစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး…။ အခုဆို ျမစ္ျပင္ ခဗ်ာ..။ အေကြ႕အေကာက္ေတြမ်ားရံုမက..။ အထီးက်န္မွဳ ျမစ္က်ိဳးအင္းေတြပါ ျဖစ္ေပၚခဲ့ရေလရဲ႕…။ ကိုယ္စီကိုယ္စီတို႕ရဲ႕ ပန္းတိုင္ကိုေရာက္ဖို႕ အ တြက္..။ ဒီဘ၀ဆိုတဲ့ ျမစ္ျပင္က ေက်ာပိုးၿပီး သယ္ပိုးခဲ့ရသေလာက္..။ ခရီးဆံုးလို႕ ပန္းတိုင္ကိုေရာက္ေတာ့..။ ဒီျမစ္ထဲကေရေတြနဲ႕ပဲ အားရပါး ရ ေျခေဆးသြားၾကပံုမ်ား…။ ကုန္းေပၚတက္ခါနီး လူတစ္ေယာက္က သမင္လည္ျပန္ေလးနဲ႕ အားရပါးရ ေက်းဇူးဆပ္သြားေသးတယ္..။ ” ျမစ္ေရေတြ ကလည္းေနာက္က်ိေနတာပဲ..။ ဟိုတယ္ေရာက္မွ ေရသန္႕ဘူးနဲ႕ ေဆးဦးမယ္” ဆိုလား…။
ျမစ္ျပင္ကိုတစ္လွည့္…။ လူေတြကို တစ္လွည့္…။ အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္ ျပန္သံုးသပ္မိေတာ့…။ ရလဒ္က..။ ခပ္တံုးတံုး သက္ျပင္း တစ္ေကာင္ထက္ မပိုခဲ့…။ သြားစရာေလွမရွိလို႕ သူ႕ရြက္ေလွေလးနဲ႕ တင္ေခၚလာခဲ့ရတဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး သူေက်နပ္မိခဲ့သေလာက္…။ ပင္လယ္နဲ႕နီးလာတာနဲ႕အမွ် မၾကာခဏဆိုသလို သူ႕ေဘးကျဖတ္သြားတတ္တဲ့ ပင္လယ္ကူးသေဘၤာၾကီးေတြကို ၾကည့္ၿပီးလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ေခါင္းငိုက္စိုက္က်ခဲ့ရတာ မေရမ တြက္ႏိုင္ေတာ့ပါ…။ မၾကာခင္ သူ႕ဘ၀အတြက္ ၾကီးမားေသာ အခ်ိဳးအေကြ႕တစ္ခု စတင္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္..။ သူျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ အျမင္က်ဥ္း က်ဥ္း၊ စိတ္ကူးက်ဥ္းက်ဥ္း၊ အေတြးအေခၚက်ဥ္းက်ဥ္း၊ ေနာက္ဆံုး အသက္ရွဴသံ က်ဥ္းက်ဥ္းသာ ရွိတဲ့ ေနရာတစ္ခုသည္ ဆံုးခန္းတိုင္ေတာ့မည္ ျဖစ္ သည္…။ အေရွ႕ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ေတာ့ မ်က္စိ တစ္ဆံုး, အဆံုးမရွိသည့္ ပင္လယ္ျပင္က သူ႕အား ရင္ဘက္ဟင္းလင္းဖြင့္ၿပီး ၾကိဳဆိုေနေလၿပီ..။
ဒီတစ္ခါ သူျဖတ္သန္းရမည့္ ခရီးက..။ အခုသူျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ ခရီးထက္ ပိုမိုေ၀းကြာေပလိ့မ္မည္..။ ပိုမို လွ်ိဳ႕၀ွက္နက္နဲေပလိ့မ္မည္..။ ပိုမို ႏူးညံ့ ရက္စက္ေပလိ့မ္မယ္…။ ေလေျပတို႕ရဲ႕ မ်က္ႏွာဖံုးကို လႊမ္းျခံဳထားေသာ မုန္တိုင္းေပါင္းမ်ားစြာတို႕ ေပ်ာ္ျမဴးသည္။ ဒီခရီးကို သူအဆံုးအထိ ေရာက္ေကာင္းမွ ေရာက္ႏိုင္မည္။ သို႕ေသာ္ သူေက်နပ္သည္။ ဒီခရီးသည္ ရက္စက္ေကာင္း ရက္စက္ေပလိ့မ္မည္..။ သို႕ေသာ္ မယုတ္မာေပ..။ ဒီခရီး သည္ ေ၀းကြာေကာင္း ေ၀းကြာေပလိ့မ္မည္..။ သို႕ေသာ္ မေကြ႕ေကာက္ေပ…။ ဒီခရီးသည္ မွန္ခ်င္မွ မွန္ကန္ေသာ ခရီးတစ္ခုျဖစ္ေပလိ့မ္သည္။ သို႕ေသာ္ မွားယြင္းေသာ ခရီးတစ္ခု မဟုတ္ေပ..။ ဒီခရီးသည္ အနဲဆံုး သူ႕အတြက္ေတာ့ လတ္ဆတ္သည့္ အသက္ရွဴ ခြင့္ကိုေပးလိမ့္မည္…။
မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ သူသည္ ကိုယ္ပိုင္ဘ၀ရြက္ေလွအား ကိုယ္တိုင္ ထိမ္းေက်ာင္း ေမာင္းႏွင္ႏိုင္ခြင့္ရွိေနျခင္းကိုကသည္ပင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အႏွစ္ သာရရွိစြာ ရပ္တည္ႏိုင္ျခင္း ဂုဏ္ျဒပ္တစ္ခုပင္ မဟုတ္ပါလားဗ်ာ…။
P.S- လူေတြရဲ႕ သဘာ၀နဲ႕ ဘ၀ရဲ႕ သေဘာတရား ခပ္ေသးေသးတစ္ခုကို ျမစ္တစ္ခုနဲ႕ တင္စားရံုသက္သက္ ေရးသားပါသည္။
ေကာင္းတယ္ .. မင္းအေတြးေတြကေတာ့ အျမဲလန္းေနတာပဲ ..
အေတြးကို အေရးနဲ႕ေပါင္းလိုက္ေတာ့ လန္ထြက္သြားတယ္ကြာ
Like or Dislike:
0 
0
ပန္းတိုင္လား?
နီးပါတယ္…။
ခင္ဗ်ားအခုရပ္ေနတဲ့ေနရာက
ခင္ဗ်ားေနာက္ဆံုး အားထုတ္မွဳရဲ႕ ပန္းတိုင္တစ္ခုေပါ့..။
အရမ္းေကာင္းတယ္။ ထပ္ျပီး မ်ားမ်ားေရးေပးပါလို႕…
Like or Dislike:
0 
0
ဟုတ္တယ္အစ္ကုိေရ…. လူေတြရဲ႕သဘာဝကုိက အဲဒီလိုျဖစ္ေနတာလား။ ေရွးတုန္းကလူေတြေရာ အဲလုိပဲလား။ ခုေခတ္မွ အဲလုိျဖစ္ေနၾကတာလား။ အင္းး သူမ်ားေျပာလို႕လည္းမထူးပါဘူး။ ကုိယ္လည္း လူတစ္ေယာက္ပဲကုိးး..
Like or Dislike:
0 
0
မာယာျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလ်ာက္ ပင္လယ္၀ေရာက္တဲ့အထိ အလ်ားလိုက္ ရြက္တိုက္ ဖတ္ရွဴမိပါတယ္။ အဆံုးမွာ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ပင္လယ္ျပင္ ေလစိမ္းေတြ ရွဴရႈိက္လိုက္ရသလိုပါပဲ။ စာထဲကရြက္ေလွပိုင္ရွင္ဟာ ခရီးမဆံုးေသးဘူး… အခုမွ ေကြ႕ေကာက္တဲ့ျမစ္ရိုးကို ေက်ာ္လြန္လာရံုပဲ ရွိေသးတယ္။ ပင္လယ္ျပင္မုန္တုိင္းေတြကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ စိန္ေခၚထားတာ ေတြ႕ရတယ္။
ယူထားတဲ့ Metaphor နဲ႔ အေရးအသားဟာ ဟန္ခ်က္ညီလွတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ဘ၀ခရီးကို ရြက္ေလွနဲ႔ ဥပမာေပးတာ ႀကိဳက္တယ္။ တက္နဲ႔ေလွာ္ဖို႔ပ်င္းတဲ့ အေခ်ာင္စိတ္ ကၽြန္ေတာ့္မွာရွိလို႔လည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အနည္းဆံုးေတာ့ ဒါလည္း ေလေၾကာင္းကို အကဲခတ္တတ္တဲ့ ပညာလိုအပ္တာပဲမဟုတ္လား…။
♥ ဒီတစ္ခါ ကမ္းကပ္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏႈိးပါ… မုန္တိုင္းတိုက္ရင္ေတာ့ မႏႈိးပါနဲ႔… ကၽြန္ေတာ္ အလိုလိုႏိႈးလာမွာမုိ႔လို႔ပါ….ခုေလာေလာဆယ္ အိပ္ပါရေစ… ေလေၾကာင္းသင့္ေနတယ္မဟုတ္လား အစ္ကို…. ♥
Like or Dislike:
0 
0
ကုိမဲၾကီးေရ အေတြးအေခၚေတြလား..၊ ခံစားခ်က္ေတြလားဗ်.. မုိက္တယ္ဗ်ာ ေရလည္လန္းတယ္…။
Like or Dislike:
0 
0
အႀကိမ္ေရ နဲသည့္တိုင္ ေရလႊမ္းလို႔ ကမ္းေပ်ာက္တဲ့ အခါေတြ ရွိစေကာင္းပါတယ္ေလ။ ကမ္းေပ်ာက္တဲ့ အႀကိမ္နဲတာဟာ ပင္လယ္နဲ႔ ေ၀းလို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ပင္လယ္နဲ႔ နီးေလ ကမ္းေပ်ာက္တဲ့ အႀကိမ္မ်ားေလပဲေလ။ ဒါဟာ ဓမၼတာပဲ မဟုတ္လား။
Like or Dislike:
0 
0
ေပ်ာက္ေတာ့လည္း ေပ်ာက္လို႔ ျပန္ေပၚလာေတာ့လည္း စာေရးခ်က္က .. အင္းေလ .. ကုိဘလက္ႀကီးပါဆုိမွ
Like or Dislike:
0 
0
ခုမွပဲ…ဖတ္ရေတာ႕တယ္….
တကတည္း……….
Like or Dislike:
0 
0
အစအဆံုး ဆုန္းဆင္း သြားတယ္ အဲဒီျမစ္ထဲ ။
Like or Dislike:
0 
0
ေၾကကြဲျခင္းေတြကို ရြက္ေလွနဲ႕ ပင္လယ္ထဲေမ်ာလိုက္မိတာ အခါခါေပါ့
Like or Dislike:
0 
0
ဖတ္ရတာ အားမရလို ့ ေနာက္တေခါက္ ထပ္ဖတ္သြားတယ္။ ေကာင္းပါ့ကြာ……….
Like or Dislike:
0 
0
ျမစ္ကိုဘ၀နဲ႔တင္စားရင္ ငါ့ျမစ္က ပိုၿပီး အေကာက္အေကြ႕မ်ားလြန္းမယ္ထင္ရဲ႕
…..
…..
(ငါေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ကဗ်ာေလးထဲက အပိုင္းအစတစ္ခုပါ)
ငါ့အေတြးေသးေသးေလးထဲမွာ နင့္ရဲ႕ဦးတည္ရာကို ရွာေဖြမိတာ ျမစ္လား ရြက္ေလွလား မခြဲျခားတတ္ႏိုင္ဘူး။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ နင္ေျပာခဲ့သလိုေပါ့
ေလႏွင္ရာလြင့္ရလို႕
ေၾကကြဲရတဲ့အထဲမွာ
ဘယ္တုန္းကမွ
ရြက္ေလွေတြ မပါခဲ့ဘူး… ဆိုတာ
ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ခ်င္လို႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့လမ္းမွာ ဘယ္အရာမွ ၀မ္းနည္းစရာမရွိဘူးေလ။
Like or Dislike:
0 
0
လူဘဝကလဲ တခါတေလ ျမစ္
တခါတေလ ျမစ္ထဲက လူ
တခါတေလ ကမ္း
ဘယ္ဟာက ဘာမွန္းကို သိရခက္ပါတယ္ကြာ း((
Like or Dislike:
0 
0
ျမစ္ လုိ ့တင္စားထားတဲ့ ဘဝ အေၾကာင္းကုိ ဖတ္သြားတယ္ ကုိBlack dream ေရ …ဘဝ မွာ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့ျဖစ္တည္မွုဟာ အဲဒီလူတစ္ေယာက္ရဲ ့ဘဝအေပၚတန္ဖုိးထားမွုေပၚမူတည္ပါတယ္ …. ဘဝကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တဲ့သူအတြက္ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ လမ္း ျဖစ္ဦးေတာ့ နားခုိစရာ အရိပ္တစ္ခုေတာ့ သူရွာေတြ ့မွာပဲ …. သူ ့ရဲ ့ဘဝ ကုိတန္ဖုိးထားတဲ့ ခံယူခ်က္ကုိ အစြန္းအထင္းခံျပီး ခက္ခဲတ့ဲ ဘဝ လမ္းမွာ သူ ဘယ္ေတာ့မွာ ေနာက္ျပန္လွည့္ဖုိ ့ၾကဳိးစားမွာ မဟုတ္သလုိ အားလည္းသစ္ျမဲ သစ္ေနမိမွာပါ ….ကုိယ္က်င့္တရား၊ အသိ၊ အားထုတ္မွု စတာေတြဟာ သူ ့ဘဝလမ္းအတြက္ ပဲ့ ျဖစ္ေနပါမွ ဘဝ လမ္း ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းမွာ လူးသာလြန္ ့သာ ေမ်ာသာ မွာျဖစ္တယ္ဆုိတာ ဒီ အက္ေဆးေလးက ရသြားပါတယ္ … ဘဝက က်ယ္ေျပာတယ္ မာယာမ်ား တယ္ အခ်ဳိးအေကြ ့ထူထပ္တယ္ ဒါေတြ အတြက္ ၾကံ့ခုိင္တဲ့ ေလွကေလး တစ္ခု ဘဝျမစ္ျပင္မွာ တည္ေဆာက္ေမ်ာလႊင့္ဖုိ ့လုိအပ္တယ္ဆုိတာေလး မွတ္သား သြားပါတယ္ …. ေက်းဇူး အေတြးေကာင္း အေရးေကာင္းတဲ့ အက္ေဆး တစ္ပုဒ္ပါ
Like or Dislike:
0 
0