လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျခင္း
နိဒါန္း
သင့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ လမ္းေတြကိုဘယ္အရာနဲ႕ လွမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ပါသလဲ…? ကြ်န္ေတာ္ေရာ ဘယ္အရာျဖင့္ ေလွ်ာက္ေနတယ္လို႕သင္ထင္ပါ သ လဲ?
အခန္း (၁)
သင္ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ခဲ့ဖူးပါသလား…?
အျမင္ နဲ႕ အသံဟာ
ေထာင့္မွန္က်တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိုေပါ့….။
BLACK DREAM
ဒီလိုနဲ႕….
သူ ေလွ်ာက္လက္စ လမ္းကိုသာ ဆက္ေလွ်ာက္ေနလိုက္ပါတယ္…။ ပတ္၀န္းက်င္ကို သိပ္အေလးအနက္ၾကီးမဟုတ္ေတာင္ တစ္ခ်က္ခ်က္ ေတာ့ လူ႕သဘာ၀အတိုင္း ခပ္ေစာင္းေစာင္း သတိထားမိတာေပါ့…။ သူ ေလွ်ာက္လာတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဘယ္အသံကိုမွ တစ္ခ်က္ေလး ေလာက္မွ် ေတာင္ တည့္တည့္မတ္မတ္ မၾကားခဲ့ရပါဘူး..။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါတယ္…။ လူေတြရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းေတြရြဲ႕ ေနၾကလို႕…။ ဒါမွမဟုတ္ ႏွဳတ္ခမ္းေတြေပၚက ထြက္က်လာတဲ့ စကားလံုးေတြကိုယ္တိုင္က ရြဲ႕ေစာင္းေနၾကလို႕..။ ဒါမွမဟုတ္ လူေတြရဲ႕ အတြင္း စိတ္ေတြက ရြ႕ဲေစာင္းေနၾကလို႕…။ ဒါမွမဟုတ္…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကမာေျမၾကီးကို တိုင္က ၂၃ ႏွစ္ပိုင္း တစ္ပိုင္း ဒီဂရီ ရြဲ႕ေစာင္းေနလို႕…။ ဒါမွမဟုတ္ အျခား အျခားေသာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္…။
ဒါေပမယ့္ အသံေတြကေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ အခုခ်ိန္ထိ သူ႕နားထဲကို တည့္တည့္မတ္မတ္ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ၾကျခင္းမရွိေသးပါဘူး..။ သူ မ်က္ႏွာမူ ရာရဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္ (သို႕မဟုတ္) သူ႕ ဦးတည္ရာကေနၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အသံေတြဟာ သူ႕ရဲ႕လားရာေတြနဲ႕ ေထာင့္မွန္ၾကေနပါတယ္…။ သိပ္ၿပီး ေတာ့ ေထြေထြထူးထူး မစဥ္းစားၾကပါနဲ႕…။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ နားေတြဟာ နဖူးေပၚတက္ ေပါက္ေနျခင္းမဟုတ္ပဲ…။ နားထင္ နားတြင္ ေပါက္ေနၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္…။ တကယ္လို႕မ်ား နားေတြဟာ အခုလို နားထင္နားမွာေပါက္တာမဟုတ္ပဲ နဖူးေပၚ၊ ႏွာေခါင္းေပၚ၊ မ်က္ခံုးေပၚ အစရွိသည့္ အေရွ႕မ်က္ႏွာစာျပင္ဘက္တြင္ ေပါက္ေနၾကမည္ဆိုပါက..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၾကားေနရတဲ့ အသံမ်ားသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အာရံုမ်ားထဲသို႕ တည့္တည့္မတ္မတ္ ၀င္ေကာင္း၀င္လာႏိုင္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္..။
ေထာင့္မွန္က်ေနတဲ့ အသံေတြကို အရင္အတိုင္းမသိမသာ နားေထာင္ရင္း သူ႕ ေျခဖေနာင့္ေတြ ဦးတည္ရာသို႕ သူ ပံုမွန္အတိုင္း ဆက္ေလွ်ာက္ေန လိုက္ပါတယ္..။ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို ေကာင္းမြန္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ဖို႕အတြက္ သင့္မွာရွိတဲ့ ဦးေႏွာက္တစ္ျခမ္း၊ မ်က္လံုးႏွစ္ဘက္ နဲ႕ ေျခေထာက္တစ္စံု ဘယ္အရာဟာ ပိုအေရးၾကီးမယ္ထင္ပါသလဲ…။ အေျဖမေပးမွီ သင့္ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြနဲ႕အရင္ လမ္းေလွ်ာက္ ၾကည့္ပါ။ ထိုအခိုက္ အတန္႕ သင့္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္နဲ႕ ေျခေထာက္မ်ားကို လံုး၀အသံုးမျပဳဖို႕လိုပါလိ့မ္မယ္..။ ထုိ႕ေနာက္ သင့္ဦးေႏွာက္ျဖင့္ တစ္ဖန္ထပ္ၿပီး ေလွ်ာက္လွမ္း ၾကည့္ပါ..။ ပထမ အေခါက္ကကဲ့သို႕ပင္ အျခားအရာႏွစ္ခုျဖစ္ေသာ မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ေျခေထာက္မ်ားကို အသံုးမျပဳရပါ..။ ေနာက္ဆံုးတြင္ သင့္ေျခေထာက္မ်ားျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္ပါ…။ ထိုအခိုက္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အျမင္အာရံုအား ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာ့ လ်စ္လွ်ဴရွဳၾကည့္လိုက္ပါ။
အခန္း (၂)
တကယ္ေတာ့ ေတြေ၀မွဳဆိုတာဟာ
မသိစိတ္နဲ႕ သိစိတ္ အားျပိဳင္မွဳၾကားက
ဒဏ္ခံၾကိဳးမွ်င္ တစ္စေပါ့…။
BLACK DREAM
စူးစူးရြားရြား ကားဟြန္းတီးသံတစ္ခုေၾကာင့္ သူ႕ ေျခလွမ္းေတြ အလိုေလွ်ာက္ တံု႕ဆိုင္းၿပီးသားျဖစ္သြားတယ္…။ သူ႕ေရွ႕မွာ အရွိန္ျပင္း စြာေမာင္း ႏွင္လာတဲ့ ကားတစ္စီးကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္…။ အခိုက္အတန္႕တစ္ခုေတာ့ သူ ေတာ္ေတာ္ေလးမင္တက္သြားလိုက္မိတယ္…။ မ်က္လံုးေတြ ျပာထြက္သြားတယ္…။ သူ အဲ့ဒီ့ကားဟြန္းသံကို မၾကားလိုက္မီွကပင္ သူ႕ ေျခလွမ္းကို လွမ္းခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေနခဲ့တယ္ေလ…။ ခဏတာေလးျဖစ္ေသာ အခိုက္အတန္႕ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီးတဲ့ေနာက္ သူကိုယ္တိုင္ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္…။ ေနာက္မွ သူ႕ကိုယ္သူ ျပန္သတိထားမိၿပီး ခပ္မဲ့မဲ့ ျပံဳးျဖစ္ခဲ့ တယ္…။ ဦးတည္ရာအတိုင္း သူ အသာတၾကည္ပဲ ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ့လိုက္တယ္…။
ကြ်န္ေတာ္တို႕လူသားေတြဟာ ဘယ္လိုပဲ အစြဲအလန္းအေဟာင္းေတြ၊ အယူအဆေဟာင္းေတြထဲက ခြဲထြက္ဖို႕၊ လြတ္ေျမာက္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနၾကေပ မယ့္…။ တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့ မသိစိတ္နဲ႕ သိစိတ္ၾကားမွာရွိတဲ့ တင္းအားေတြဟာ တကယ္ကို နားလည္ရခက္ခဲလွပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူ သားေတြရဲ႕ဘ၀မွာ အဲ့ဒီ့ မသိစိတ္နဲ႕ သိစိတ္ၾကားမွာရွိတဲ့ တင္းအား (Tension) ေတြကို ေတြေ၀မွဳ (၀ါ) ေမာဟ (၀ါ) Illusion မ်ားအျဖစ္ ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ် ၾကံဳေတြ႕ေနၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္..။ အဲ့လိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကိုယ္စီကိုယ္စီအလိုက္ ဒဏ္ခံၾကိဳးေလးေတြရဲ႕ အင္အားအေပၚမူတည္ၿပီး ေတာင့္ခံ့ႏိုင္ခဲ့ တဲ့သူမ်ားရွိသလို…။ မၾကာခဏ ျပတ္ထြက္သြားၾကတဲ့ ၾကိဳးမွ်င္ေလးေပါင္းမ်ားစြာကိုလည္း ေတြ႕ရွိရႏိုင္ပါတယ္…။
နဲနဲေသြးေအးသြားတဲ့ ခဏ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ နဲနဲ ရွက္သလိုေတာ့ ျဖစ္သြားလိုက္တယ္…။ ဘာေၾကာင့္မ်ား လူသားေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ေၾကာက္စိတ္ဆိုတဲ့အရာေတြဟာ ကိုယ္နဲ႕ဆုိင္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဆိုင္သည္ျဖစ္ေစ အနဲႏွင့္အမ်ားဆိုသလို ရွိေနတတ္ၾကပါသလဲ..။ ဒါဟာ အေၾကာက္တရားလား…? ဒါမွမဟုတ္ ဒါဟာ သတိတရားတစ္ခုေပပဲလား..? သူေလွ်ာက္လွမ္းရာ ဦးတည္တဲ့ေနရာက တစ္ခု…။ သူ႕ရဲ႕မ်က္ႏွာမူရာ က တစ္ဘက္…။ ေစာေစာက သူ႕ရဲ႕ စိတ္မွာ ျဖစ္သြားတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ေတြရဲ႕ ဦးတည္ရမွဳက တစ္ျခား..။ အားလံုးဟာ ဦးတည္ရာေတြ ေထြျပားေနပံုမ်ား ထူးဆန္းဖို႕ မေကာင္းေလာက္ေအာင္ပင္ ထူးဆန္းခဲ့ေလသည္…။ သူမ်က္ႏွာမူရာ အရပ္ကို တစ္ခ်က္ျပံဳးၿပီး ၾကည့္လိုက္မိသည္..။ ထို႕ေနာက္ မူလ ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့သည့္ လမ္းအတိုင္းပင္ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းလိုက္ပါတယ္…။
အခန္း (၃)
ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးလိုေပါ့ဗ်ာ
အာရံုငါးပါးထဲက တစ္ပါးကိုခဏ အနားေပးလိုက္တဲ့အခါ
ဦးေႏွာက္ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မွဳအား ပိုမိုေကာင္းမြန္ မွန္ကန္လာႏိုင္ေလမလား….?
BLACK DREAM
ေလွ်ာက္လာရင္း ေလွ်ာက္လာရင္း လမ္းကတေျဖးေျဖး ဇေ၀ဇ၀ါ လိုလိုျဖစ္လာသည္..။ မွားသည္ထင္သည္…။ မမွားႏိုင္ပါ…။ ဒီလိုမမွားေအာင္ သူအ ေသအခ်ာ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္…။ ခက္တာက သူ႕အသိစိတ္ေတြထဲမွာ သူ႕အိမ္ႏွင့္နီးလာၿပီဆိုတာ သိေနေသာ္လည္း သူ႕အျမင္အာရံုမ်ားကမူ အိမ္ႏွင့္ အလွမ္းေ၀းလွသည္…။ အေျခအေနက ရွင္းရွင္းေလးႏွင့္ရွဳပ္ေနသည္..။ သူအဆံုးျဖတ္ရ နဲနဲၾကပ္သြားသည္…။ ျမင္ေနတဲ့အတိုင္းလက္ခံရမည္လား? ဒါမွမဟုတ္ အသိဥာဏ္ရဲ႕ ဆင္ျခင္မွဳကိုပဲ လက္ခံရမည္လား? သူေလွ်ာက္လာတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဒီေနရာသည္ အေရးအပါဆံုးဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္မွတ္လိုက္သည္…။ တစ္စံုတစ္ခုကို ဆံုးျဖတ္ရမည္…။ တစ္စံုတစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ရမည္…။ ဘယ္အရာသည္ မွန္ပါသနည္း..။ ဘယ္အရာသည္ မွားေနပါသနည္း…။
ခင္ဗ်ားတို႕ေရာ ဒီလိုအေျခအေနမွာ ဘာကိုေရြးခ်ယ္ၾကမလဲ…? ဘယ္အရာကို ယံုၾကည္ၾကမလဲ…? ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္ၾကမလဲ….? ျမင္ေနတာက အမွန္တရားလား…? သိေနတာက အမွန္တရားလား…? ျမင္ေနတာက ဘယ္ေလာက္ရာခိုင္ႏွဳန္းေသခ်ာပါသလဲ…? သိေနတာေတြ ေတြးထင္ထား တာေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္ရာခိုင္ႏွဳန္း မွန္ကန္ပါႏိုင္သလဲ…? ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဒဏ္ခံၾကိဳး ဘယ္ေလာက္အထိ အားေကာင္းႏိုင္မ လဲ…? တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ဆိုေသာ ဆိုရိုးစကားသည္ ေရကဲ့သို႕ေသာ ဂုဏ္သတိရွိသည့္ အရာမ်ားအတြက္ေတာ့ အခ်ည္းအႏွီးပင္ ျဖစ္ေပ လိမ့္မယ္..။ မွ်ားတစ္စင္းျဖင့္ ငွက္ႏွစ္ေကာင္ပစ္သည္ဆိုေသာ ဆုိရိုးသည္ ငွက္တစ္ေကာင္ထဲတြင္ ေခါင္းႏွစ္လံုးပါေသာ အေကာင္မ်ားအတြက္ဆို လွ်င္မူ…?
သူတစ္စံုတစ္ခုကို ျပတ္သားစြာ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ သူ႕ရဲ႕ေနာက္ဆံုး ေျခလွမ္းကို အသာအယာ ၾကြလိုက္သည္။ သူ႕ေျခလွမ္းျပန္အခ်မွာ သူ႕အိမ္ေပၚသို႕ တက္သည့္ ပထမဆံုး ေလွခါးထစ္ကို ေျခခ်မိလိုက္သည္…။ သူ႕ျမင္ေနရတဲ့အရာေတြ၊ ျမင္ခဲ့တဲ့အရာေတြသည္လည္း ေ၀းလို႕ ေ၀းလို႕သာ က်န္ခဲ့ပါေတာ့တယ္….။
နိဂံုး
ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္အရာကို သံုးၿပီးေလွ်ာက္ခဲ့သည္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း မသိပါ..။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေျပာင္းျပန္ (သို႕) ဖေနာင့္ေတြရဲ႕ ဦးတည္ရာေနာက္ ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္ခဲ့တာကေတာ့ ေသခ်ာပါေပသည္။
P.S- ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ဖတ္ပါ…။ ေျပာင္းျပန္ ျပန္ေတြးပါ…။








အမ ဖတ္ေနတာ ၃ေခါက္ ရွိပီ၊ ေတာ္ေတာ္ ပိန္းတာ ျပန္ဖတ္လိုက္ဦးမယ္
Like or Dislike:
0
0
နားလည္သေလာက္ အသိဥာဏ္ရဲ့ ဆင္ျခင္မႈ ကို လက္ခံသြားတယ္
Like or Dislike:
0
0
ေလးနက္တဲ႔အေတြးေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ဖတ္ျပီးအိပ္ရာေပၚလွဲ ဦးေဏွာက္သက္သက္နဲ႔ လမ္းေတြေလ်ွာက္ေနမိတယ္ ဒဏ္ခံႀကိဳးမ်ွင္ေလး ျပတ္ထြက္မသြားေသးေအာင္လည္း ႀကိဳးစားေနတုန္းပဲေလ ဖေနာင္႔ေတြရဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုလဲ ေရွာင္လြဲမရပဲေလ်ွာက္ေနရတုန္း
Like or Dislike:
0
0
NICE POST !!!!!!!
ေကာင္းတယ္ဘ႐ိုေရ ….
Like or Dislike:
0
0
လမ္းေတြလာေလွ်ာက္သြားတယ္ ေနာက္ျပန္ေတြေကာ အတည့္ေတြေကာ ေဒါင္လိုက္ေတြေကာ နဲနဲေတာ့ မူးသြားတယ္ ဒါေပမယ့္ ဘယ္မွန္းမသိတဲ့ တစ္ေနရာကိုေတာ့ ေရာက္သြားတာ အမွန္ပဲ..။
Like or Dislike:
0
0
အင္း အေၾကာက္တရားက အမွန္တရာထက္ပို ကုရခက္တယ္
Like or Dislike:
0
0
အေတာ္ဒုကၡေပးတဲ့ ကေလးပဲ..း)..
ကိုယ့္ဖာသာ ေလွ်ာက္ေနတာ အဟုတ္သား..
သူ႕လမ္းေလွ်ာက္သီအိုရီ ဖတ္မိေတာ့မွ..
ေရွ႕ေလွ်ာက္ေနတာလား ေနာက္ေလွ်ာက္ေနတာလား
ေ၀ခြဲ မရေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ….း)
အေတြးေတြအမ်ားၾကီးပြားေစတဲ့ပို႕စ္ေလးပါ ေမာင္ေလးေရ
Like or Dislike:
0
0
လမ္းေလ်ာက္ထြက္လာျဖစိပါတယ္…
Like or Dislike:
0
0
အင္းး အခု ခ်ိန္ထိေတာ့ ဒဏ္ခံၾကိဳး ျပတ္မသြားေအာင္ၾကိဳးစားေနတုန္းပဲ….. လမ္းအတူတူလာေလွ်ာက္ၾကည္႕ပါတယ္။ ေရွ႕ကုိေရာက္လုိက္ ေနာက္မွာ ျပတ္က်န္ခဲ့လိုက္နဲ႕……..
Like or Dislike:
0
0
ကိုBDေရ..
ေကာင္းလိုက္တာ.. တန္ဖိုး႐ွိတဲ႔ စာတစ္ပုဒ္ပါပဲ..
မျမင္တာေတြ ျမင္သြားတယ္.. မၾကားတာေတြ ၾကားသြားတယ္.. မသိတာေတြ သိလာတယ္.. ဒီေတာ႔ ေရာက္လိုရာကို ေရာက္ဖို႔ ေသခ်ာေလွ်ာက္မယ္..
ခင္မင္ေလးစားခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္
Like or Dislike:
0
0
အေတာ္ေလး အေတြးေကာင္းတာပဲ။ ေနာက္တစ္ေခါက္ဖတ္ျပီး
ေျပာင္းျပန္ ျပန္မေတြးၾကည္႔မိဖို႔ မလိုပါဘူး။ နဂိုတည္းက အစ္မ အေတြးအေခၚေတြက ေျပာင္းျပန္ဆိုေတာ့ အိုေကတယ္။
Like or Dislike:
0
0
အား…ေတြးထားတာ လက္လက္ကိုထလို႔…ခ်ီးၾကဴးပါတယ္ဗ်ာ..
စတုတၳေနရာက ဝင္ၾကည့္မွျမင္ေတာ့တယ္…ေတာ္လိုက္က်တာ၊၊
Like or Dislike:
0
0
ကိုအိပ္မက္နက္ေရ
မေရာက္တာၾကာၿပီ အလုပ္မ်ားေနလို႔
ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္အရာကို သံုးၿပီးေလွ်ာက္ခဲ့သည္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း မသိပါ..။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေျပာင္းျပန္ (သို႕) ဖေနာင့္ေတြရဲ႕ ဦးတည္ရာေနာက္ ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္ခဲ့တာကေတာ့ ေသခ်ာပါေပသည္။
ဆက္ေလွ်ာက္ပါ။ ပန္းတိုင္ေရာက္မည္။
ခင္မင္လ်က္
Like or Dislike:
0
0
အင္း အေတြးေတြက ဖလန္းဖလန္းကုိထေနေတာ့တာပါပဲလား
နားလည္သည္လည္းရွိ နားမလည္သည္လည္းရွိ ဒီလုိနဲ႕ဟုိေလွ်ာက္ဒီေလွ်ာက္ ခုလုတ္တုိက္တဲ့အခါတုိက္နဲ႔
အင္း အျပန္လမ္းကေတာ့ေခါင္းငုိက္စုိက္ပဲဗ် ကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြထဲ မွာေတာ့ ၾတိဂံေတြ ေထာင့္မွန္ေတြနဲ႔…
Like or Dislike:
0
0
ဦးတည္ခ်က္ ပန္းတိုင္နဲ ့ေလ်ွာက္ေသာလမ္း တစ္ထပ္တည္း က်ပါေစ ေမာင္ေလးေရ……..။ ( မအိ….! )
Like or Dislike:
0
0
မင္းကေတာ့လုပ္ခ်လိုက္ရင္ အလြန္ၾကီးပဲေဟ့ …
ခ်က္ခ်င္းသေဘာမေပါက္ေအာင္ေရးႏုိင္စြမ္းကိုေလးစားတယ္ကြာ
Like or Dislike:
0
0
ညီ ဆိုင္ပိတ္သြားေတာ႔ အရင္လို ၂၄ နာရီ Online မလာႏိုင္ေတာ႔လို႔ ေနာက္က်သြားတာ ေဆာရီးေနာ္ညီ
နားရြက္ေတြဟာ ဘယ္နားမွာဘဲေပါက္ေပါက္ စိတ္ဝင္စားရင္ေတာ႔
ဘယ္အရာမဆိုတည္႔တည္႔ ဘဲဝင္မွာေပါ႔ စိတ္မဝင္စားရင္ေတာ႔ ဦဏွာက္
တည္႔တည္႔ေပါက္လည္းဝင္မွာမဟုတ္ဘူး
ပတ္ဝန္းက်င္ကိုေတာ႔ မ်က္လံုးတဖက္ ပိတ္ နာရြက္တဖက္ပိတ္ၿပီးခံစားေနပါတယ္
ညီစာကို ၂ေခါက္ေတာ႔ မဖတ္မိပါဘူး
ေနာက္တေခါက္ဖတ္မွ ေနာက္တေခါက္ ေရးမယ္ေနာ္
ခုေတာ႔ ကိုကေတာ႔ ဖေနာက္ရဲ႕ ဦတည္ရာကိုမေလွ်က္ဘဲ
စိတ္ရဲ႕ဆြဲေဆာင္ရာကိုလိုက္ေနတယ္ တေန႔ေန႔ေတာ႔ ရပ္သြားႏိုင္ပါတယ္
Like or Dislike:
0
0
း)…
လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနျပီ …
Like or Dislike:
0
0
အေတြးအေခၚေတြကေတာ့ လႊတ္ေကာင္းေနတယ္။
တေယာက္က ေျပာဖူးတဲ့ စကားေလး ရွိတယ္။ အျမင္အာရုံ၊ ဦးေနွာက္နဲ႔ ေျခေထာက္ ဒီ၃ခုထဲက ဘာနဲ႔ပဲ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္၊ ေလွ်ာက္ေနခဲ့တယ္ဆိုရင္ တေန႔က် တေနရာရာကိုေတာ့ ေရာက္လာမွာပဲတဲ့။ေရာက္ခဲ့မွာပဲတဲ့။ေရာက္လိုတဲ့ ပန္းတိုင္လည္း ျဖစ္နုိင္တယ္။ ျဖတ္သန္းသြားရမယ့္ မွတ္တိုင္လည္း ျဖစ္နိုင္တယ္။ မရည္ရြယ္ပဲေပမယ့္ ေရာက္သင့္လို႔ ေရာက္သြားတဲ့ နားခုိရာလည္း ျဖစ္နုိင္တယ္။
ေထာင့္ျဖတ္က်ၿပီး ၀င္လာတဲ့ အေစာင္းအရြဲ ႔ေတြကို နားထားလိုက္စမ္းပါ။
တခါတေလက်ေတာ့ ကိုယ္က လမ္းကို မေရြးခ်ယ္မိပဲ၊ လမ္းက ကိုယ့္ကို ေရြးခ်ယ္သြားတာေတြ ရွိတယ္။
ဘယ္လမ္းကပဲ သြားသြား၊ ဦးတည္ခ်က္ ပန္းတိုင္ဆီ ေရာက္ရင္ ၿပီးေရာ စိတ္ထားနိုင္ရင္ က်န္တာေတြ မမွဳေၾကးေပါ့ကြာ….။
ခင္မင္တဲ့
မွဴးဒါရီ
Like or Dislike:
0
0