Black Dream

About Your Dreams & About My Dreams…

About Me

I am a freelance Web Designer & Photographer. Who Loves Arts. Especially Music, Literature & Photography. Yes, Also Addicts To Soccer. Love The Country. Love The Coffee. Love The Cigarettes. Love The Cameras. Love The Guitars & Love My Wife...! (More...)

မွားယြင္းခဲ့ေသာ ေနထြက္ခ်ိန္မ်ား

နိဒါန္း

“တီ…တီ…တီ”

Phone သံကိုပင္ သူၿပီးေအာင္ေစာင့္မေနႏိုင္ေတာ့…။ ခ်င္ျခင္းပင္ေကာက္ကိုင္လိုက္မိပါတယ္..။

“အင္း…ေျပာ”

“…………….”

“ခြပ္….”

သူ႕လက္ထဲမွ လြတ္က်သြားေသာ Mobile Phone ရဲ႕အသံေလာ…။ သို႕မဟုတ္…။ သူ႕ရင္ဘတ္ထဲမွ ႏုလံုးသား၏ အသံေလာ…။ သူတိတိက်က် မေျပာႏိုင္ေသာ တစ္ခ်ိန္ထဲ တစ္ျပိဳင္ထဲ ထြက္ေပၚလာသည့္ ျမည္သံစြဲတစ္ခု….။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ တစ္ပိုင္းတစ္စစီ က်ကြဲ သြားေသာ သူ႕ရဲ႕ Phone ဟာ…။ သူ႕ရင္ဘတ္ထဲမွ ႏုလံုးသားရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ကို အတိအက် နိမိတ္ထင္ဟပ္ ေနေစျခင္းပင္…။

အခန္း (၁)

သူ႕တစ္ကိုယ္လံုး ေခြ်းစီးမ်ားႏွင့္သာ ေမာဟိုက္လို႕ေနပါတယ္…။ တစ္ဘက္မွစကားသံအဆံုး သူ႕ကမာၻတစ္ခုလံုးအေမွာင္ က်သြားပါတယ္..။ ခႏၶာ ကိုယ္တစ္ခုလံုးကို အတြင္းအျပင္ ဆြဲလွန္လိုက္သလို ေ၀ဒနာက နာၾကည္း သည္းထန္လြန္းလွပါတယ္…။ တစ္ခ်ိန္ကသူ႕ရဲ႕ ခပ္မိုက္မိုက္အေတြးေတြ က အခုခ်ိန္မွာ သူ႕ဘ၀ကို တကယ္ပင္ အေမွာင္အတိ ဖုန္းေစခဲ့ပါၿပီ…။ သူ႕ဘ၀ရဲ႕ တက္လမ္း…။ ရည္ရြယ္ခ်က္…။ ေရွ႕ေရး…။ အရာရာဟာ စုတ္ျပတ္သြားပါေတာ့မယ္…။ ဘယ္သူမျပဳမိမိမွဳ…။ ဒါေတြအားလံုးရဲ႕ တရားခံဟာ သူမွလြဲၿပီး  အျခားဘယ္သူမွ မျဖစ္ႏိုင္…။ မျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ အသိစိတ္…။ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ မသိစိတ္…။ အားျပိဳင္မွဳ ႏွစ္ခုၾကား သူ႕ဘ၀လံုးပါးပါးေတာ့ေလမည္…။

တကယ္ဆို ဒါေတြဟာ သူ႕ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳ…။ ေတြေ၀မွဳေတြေၾကာင့္ဆိုတာ သိပ္ထင္ရွားလြန္းပါတယ္…။ ခံစားခ်က္တစ္ခုရဲ႕ အျမင့္မားဆံုးေနရာ တစ္ခု…။ ခပ္သိမ္းေသာ အသိစိတ္တို႕ မွိတ္သုန္း ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့တယ္…။ ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ အသိတရားတစ္ခု လံုးပါးပါးခဲ့တယ္..။ အရာရာဟာ စိတ္ရဲ႕ ေစရာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ခဲ့ၿပီးမွေတာ့…။ ခါးသီးတဲ့ အနာဂတ္တစ္ခုကလြဲလို႕ ဘာမ်ားသူ႕အတြက္ေမွ်ာ္လင့္စရာ ရွိဦးေတာ့မတဲ့ လဲ…။ ဆူပြက္ ေပါက္ကြဲေနတဲ့ အေတြးေတြၾကား…။ အဆံုးအျဖတ္တစ္ခုအတြက္ အခ်ိန္ေတြကလဲ ခပ္ပါးပါးေတာင္ မ်က္ႏွာသာေပးျခင္ပံုမရေတာ့ပါ။

ဘာလုပ္မလဲ…။ ဘယ္လမ္းကိုေရြးမလဲ…။ ဘာေတြက ျဖစ္သင့္တာလဲ…။ ဘာေတြက ျဖစ္ခဲ့ၿပီလဲ…။ ေမးခြန္းေတြ…။ ေမးခြန္းေတြ…။ အဆက္မျပတ္ သူ႕ဦးေခါင္းတစ္ခုလံုး စုတ္ျပတ္သတ္သြားသည္….။ သူ႕အေသြး…။ သူ႕အသား…။ ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး အက္စစ္ကန္ထဲ အစိမ္ခံထားရသလိုခံစား ရသည္…။ အၾကိမ္ၾကိမ္ ခ်ဳပ္တည္းခဲ့တဲ့ အသိစိတ္တစ္ခ်က္ လြတ္အထြက္မွာ…။ ဘ၀ဟာ ဒီေလာက္ စုတ္ျပတ္သြားမယ္မွန္း ဘယ္တုန္းကမွ သူ မမွန္းစမိခဲ့ေပ…။ ကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္းခဲ့တဲ့  အရိပ္ဆိုးတစ္ခု….။ ဘ၀အဆက္ဆက္ သံသရာရွည္ေတာ့ေလမည္သာ….။

အခန္း (၂)

“ငါမသတ္ဘူး…။ မင္းကို ငါမသတ္ဘူး…။ ငါသတ္တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ….”

“ဟား..ဟား…။ ခင္ဗ်ားဗ်ာ…။ ကိုယ့္အသတ္ေသမွာေတာ့ ေၾကာက္တတ္လိုက္တာ…။”

“မဟုတ္ပါဘူးကြာ…။ ငါမင္းကို တကယ္မသတ္ခဲ့တာပါ…။ ငါ့ရဲ႕ ေပါ့….ေပါ့….ေပါ့ဆမွဳ…။ အသံုးမက်မွဳေၾကာင့္ ဒီလို ျဖစ္….ျဖစ္…ျဖစ္ခဲ့ရတာပါကြာ”

“ခင္ဗ်ားဗ်ာ…။ ေျပာထြက္လိုက္တာ…။ ကြ်န္ေတာ့္ဘာမ်ားလုပ္ခဲ့လို႕လဲဗ်ာ…။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာအမွားမ်ားရွိခဲ့လို႕လဲ…။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာအျပစ္မ်ား ရွိခဲ့လို႕ ခင္ဗ်ား ဒီလို ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ခဲ့ရတာလဲဗ်ာ…”

” ငါ…။ ငါ….။ ငါေလ…။ မင္းအေပၚ ရက္စက္ခ်င္လို႕မဟုတ္ပါဘူးကြာ…။ အဲ့ဒါကိုေတာ့ မင္းယံုၾကည္ေပးပါ…။ မင္းအတြက္ တစ္ကယ္ပဲ ငါ့စိတ္ေတြ ထိခိုက္ ေၾကကြဲခဲ့ရပါတယ္ကြာ…။ ငါ့….ငါ့…ငါ့မွာ အျခားေရြးစရာ လမ္းမရွိ …. မရွိ…. မရွိေတာ့လို႕ပါကြာ…..။ ငါ့ကို…ငါ့ကိုေလ….။ ခြင့္လႊတ္ေပးဖို႕ ငါမေတာင္းဆိုလိုပါဘူးကြာ…။ ဒါေပမယ့္…။ ဒါေပမယ့္ေလ…။ ငါ့ကို နားလည္ေပးဖို႕ေတာ့ ငါေတာင္းဆိုျခင္ပါတယ္ကြာ…”

“မရေတာ့ဘူးဗ်ာ…။ အားလံုးဟာ လြန္သြားခဲ့ၿပီ..။ က်ဳပ္ကခြင့္လႊတ္တယ္ထား…။ ခင္ဗ်ားကို ခြင့္မလႊတ္တဲ့သူေတြက မၾကာခင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ အတြက္ လာေခၚၾကလိ့မ္မယ္…။ ေဟာ ဟိုမွာ လာေနၾကၿပီ…။ ကဲ… က်ဳပ္လည္းသြားမယ္ဗ်ာ…။ ကံမကုန္ေသးရင္ေတာ့ ျပန္ဆံုၾကေသးတာေပါ့..”

“ငါမသတ္ဘူး…။ ငါမသတ္ဘူး…။ မင္းကို ငါမသတ္ဘူး…။ ငါ့ကိုနားလည္ပါ…။ ငါ့ကိုနားလည္ေပးပါကြာ…။ ငါ့မွာ ေရြးစရာလမ္းတကယ္ကို မရွိခဲ့လို႕ ပါ..။ ငါ့ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုးလဲ မင္းအတြက္ ေၾကကြဲခဲ့ရပါတယ္ကြာ…။”

“ငါမသတ္ဘူး….”

“ငါ့ကို နားလည္ပါ…”

“ငါမသတ္ဘူး…”

“အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”

အကယ္၍ ဒီအရာသည္သာ အိပ္မက္တစ္ခု မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုေလလွ်င္….။

အခန္း (၃)

“ေသခ်ာသြားၿပီ…။ အခုဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ…?”

“ဟားးးးးးး….” သူစီးကရက္တစ္လိပ္မွ နီကိုဒင္းအဆိပ္ေငြ႕ေတြအားလံုးကို အဆုတ္ထဲ အျပည့္ရွိဳက္သြင္းလိုက္မိသည္..။

“ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..? ထြက္ေျပးလို႕လဲ လြတ္မယ့္ကိစၥမ်ိဳးမွမဟုတ္တာကြာ…။ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ၿပီး..။ ျပင္ဆင္ၾကရံု၊ ရင္ဆိုင္ၾကရံုေပါ့…”

တစ္ဘက္က တိတ္ဆိတ္လွ်က္…။ သူတစ္ေယာက္ထဲသာ စကားေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ဆက္ေျပာေနမိသည္…။

“မင္းအတြက္လည္း ငါစိတ္မေကာင္းဘူးကြာ…။ မင္းစိတ္ထဲမွာ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္ခံစားေနမယ္ဆိုတာကို ငါသိပါတယ္…။ ငါ့ခႏၶာကိုယ္တစ္ခု လံုးလဲ ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ ေခ်ာ္ရည္ေတြ စီးဆင္းေနသလို ခံစားေနရပါတယ္…။ တစ္ကယ္ဆို ဒါဟာ ငါ့ရဲ႕ေပါ့ဆမွဳေတြပါ…။ ငါ့ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳ ေတြပါ…။ ငါ့ရဲ႕ အသံုးမက်မွဳေတြအတြက္ ငါ၀င္ခံပါတယ္…။ ငါ့အျပစ္ေတြအတြက္ ငါေပးဆပ္သြားခ်င္တယ္..။ ေပးဆပ္ခြင့္ရျခင္တယ္…။ ေပးဆပ္ သြားလိုက္ျခင္တယ္…။ ဒါေပမယ့္ကြာ…။ ငါဘယ္လိုပဲ ေပးဆပ္ေပးဆပ္…။ ငါ့ေၾကာင့္ အျပစ္မရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ ….။ ငါ့အျပစ္ေတြ မေၾကႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ငါသိပါတယ္ကြာ….။ ငါေလ…။ ငါ…..။ ငါ….အရမ္း၀မ္းနည္းတယ္ကြာ….။ ဒါေပမယ့္….”

သူ႕အသံေတြထဲ ရွိဳက္သံေတြပါလာခဲ့သည္…။ သူ႕လည္မ်ိဳတစ္ခုလံုးစို႕တက္လာသည္…။ သူ႕ပါးျပင္တစ္ေလွ်ာက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္သည့္ “ေတာက္” ေခါက္သံေတြက တသြင္သြင္ စီးဆင္းလွ်က္…။

” ငါတို႕စီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္းသာ ဆက္လုပ္ၾကရံုေပါ့ကြာ…”

သူ ရွိဳက္ၾကီးတငင္ငင္ ငိုခ်မိလိုက္သည္…။ သို႕ေသာ္ သူ႕ရင္ထဲက အပူေတြကေတာ့ ညိမ္သက္မသြားသည့္အျပင္ ပို၍ ပို၍ တိုးလို႕သာ…။

ဇာတ္သိမ္း

သူစားပြဲေပၚမွ ဖိုင္တြဲတစ္ခုကို ေကာက္ယူကာ ထုတ္ၾကည့္မိလိုက္သည္….။ အထဲမွ စာရြက္စာတမ္းအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ဖလင္ျပားတစ္ခု အလိုက္သင့္ ထြက္က် လာပါတယ္…။ သူ ဖလင္ျပားအား စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ေနမိသည္..။ သူ႕မ်က္၀န္းထဲမွ စီးက်လာေသာ အရာမ်ားသည္ မ်က္ရည္မ်ားမဟုတ္ပဲ ေသြးစက္မ်ား ျဖစ္သြားမေလာက္ပင္ သူ႕ရင္ထဲ နာက်င္လြန္းလွသည္…။ သူအတတ္ႏိုင္ဆံုး စကားလံုးအခ်ိဳ႕ကို အံထုတ္ျဖစ္ခဲ့သည္…။

“တကယ္ဆို…။ တကယ္ဆိုေလ…။ သားကို ေဖေဖ သိပ္ခ်စ္တာေပါ့သားရယ္….။ ေနာင္ျဖစ္ေလရာ ဘ၀တုိင္းမွာလည္း ဒီလို အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးၾကီးနဲ႕ ငါ့သား မၾကံဳရပါေစနဲ႕လို႕ ေဖေဖ ဆုေတာင္းေပးေနပါ့မယ္သားရယ္…။ အခြင့္ရွိေသးရင္ ျပန္လာခဲ့ပါကြာ..။ ေဖေဖေလ…။ ငါ့သားေနာက္တစ္ ခါ ေဖေဖတို႕ ဘ၀ထဲကို ျပန္၀င္လာမယ့္ေန႕ကို ေစာင့္ၾကိဳေနပါ့မယ္သားရယ္….။”

ဆုပ္ကိုင္ ေျခမြထားလို႕ ေၾကမြေနေသာ Ultra Sound ဓာတ္မွန္ျပားတစ္ခု၊ DNC လုပ္ခဲ့သည့္ ေဆးရံုမွ စာရြက္စာတမ္းအခ်ိဳ႕ႏွင့္အတူ သူသည္ လည္း ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕

အရုပ္…………………………….. ၾကိဳး………………………………………….ျပတ္………။

P.S- ျဖစ္ရပ္မွန္တစ္ခုအား ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးႏွင့္ အျပည့္ ခံစားကာ ေရးဖြဲ႕ပါသည္။

Cateogry : Essay

All Rights Reserved. Copyright © & Developed By Black Dream