သူတို႕ေတြြ…

1 views

အခန္း (၁)

၁၉၉၈ ဧၿပီလ ၁၃ ရက္ (သၾကၤန္အၾကိဳေန႕)

“မိန္းမေရ…မိန္းမ… လာပါဦးဟ…။ အား…”

ရုတ္တရက္ ထေအာ္လိုက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အေဖအသံေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္လန္႕ျဖန္႕ၿပီး ႏိုးသြားပါတယ္..။ အမွန္က ကြ်န္ေတာ္ႏိုးေနပါၿပီ..။ အျခား ေန႕ေတြသာ ကြ်န္ေတာ္အိပ္ပုပ္ၾကီးရင္ၾကီးမယ္ ဒီလိုေန႕မ်ိဳးကေတာ့ မနက္ ၅ နာရီ ၆ နာရီကတည္းက ႏိုးေနၿပီး ဒီသၾကၤန္ဘယ္လိုကဲရမလဲ ဆိုၿပီး ေတြးေနတတ္တာ ကြ်န္ေတာ့္အက်င့္ပါ…။ ကြ်န္ေတာ့္အခန္းက ကြ်န္ေတာ့္အေဖအေမအခန္းႏွင့္ ကပ္လွ်က္အေပၚထပ္မွာရွိပါတယ္..။ (ေပါက္ ကရေတြ လုပ္တတ္လြန္းလို႕ စိတ္မခ်လို႕ သူတို႕ေဘးခန္းေခၚထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။ ခ်စ္လြန္းလို႕ ေခၚထားတယ္ မထင္ၾကပါကုန္ ) ကြ်န္ေတာ္ ကလည္း ဒီေလာက္ၾကီးမေသာင္းက်န္းပါဘူး..။ ညဘက္ လူၾကီးတဲ့အိပ္တဲ့အခ်ိန္ အေနာက္ဘက္ ၀ရန္တာကဆင္း..။ သူငယ္ခ်င္းေတြလာေခၚတဲ့ ကားေပၚတက္..။ Club သြားရံုေလာက္ပါ..။ အဲ့လိုလုပ္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္ကို လူဆိုးမထင္ပါနဲ႕..။ ကြ်န္ေတာ္က ညသာခိုးထြက္တာပါ..။ ၿပီးရင္ေတာ့ လူၾကီးေတြ စိတ္မပူရေအာင္ အေစာၾကီးျပန္လာေလ့ရွိပါတယ္…။

မနက္ ၃ နာရီတို႕ ၄ နာရီတို႕ေလ…။ ပဲျပဳတ္သည္ေတာင္မႏိုးေသးဘူး..။ ဟုတ္တယ္မလား

ဒါနဲ႕ ေစာေစာက စကားျပန္ဆက္ပါ့မယ္…။ အေဖအဲ့လို ရုတ္တရက္ထေအာ္လိုက္တာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမ်ားျဖစ္တာပါလိ့မ္ဆိုၿပီး လန္႕ ျဖန္႕ၿပီး အေဖတို႕ အခန္းဘက္ကို ထေျပးပါေတာ့တယ္…။ အခန္းထဲမေရာက္ခင္ တံခါးအ၀မွာပဲ…။  ကြ်န္ေတာ္အသံတစ္ခုကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္..။ ဒီအသံၾကားလိုက္ရတယ္ဆိုရင္ပဲ….။ ကြ်န္ေတာ္ အထဲကို ဆက္၀င္စရာမလိုေတာ့မွန္း သိလိုက္ပါတယ္…။ တစ္မ်ိဳးမထင္ၾကပါကုန္လင့္….။ ေျပာတာ ကို ဆံုးေအာင္ဆက္နားေထာင္ေစခ်င္ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံကေတာ့….။

“ဗြမ္းးးးးးးးးး….ဟား ဟား ေအာင္ၿပီ…။ ေအာင္ၿပီ…။ ေအာင္ၿပီ…ကြ”

သူ႕ကိုသူ ရဟန္းစားရေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္ထဲက ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီမင္းသားၾကီး ေဇာ္လင္းေအာ္တဲ့ အသံမ်ိဳးျဖင့္ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ ေအာ္ဟစ္ေနတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့ဖခမည္းေတာ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ….။

“အာ…။ ရွင္ သိပ္လူလည္ၾကတယ္…။ ကြ်န္မကဘာမ်ား ျဖစ္လဲလို႕ လန္႕ျဖန္႕သြားတာပဲ…။ ဒါရွင္ မတရားအႏိုင္က်င့္တာ…။ မရဘူး…။ ဒီပြဲကို အသိ အမွတ္မျပဳဘူး…”

“မရေတာ့ဘူး ေကာင္မေလး…။ ပြဲကၿပီးသြားၿပီ…။ ဟဲ ဟဲ…။ အခ်စ္နဲ႕စစ္မွာ တရားတာေတြ မတရားတာေတြမရွိဘူး..။ အခုမွ ဘာမွလာရွင္းျပမေနနဲ႕ ေတာ့…။ ရွင္းျပျခင္လဲ ေနာက္ႏွစ္ေရာက္မွသာ ရွင္းျပေပေတာ့…။ ဟဲ ဟဲ…။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ကိုယ့္အရွံဳးကိုသာ ရဲရဲတင္းတင္းလက္ခံလိုက္စမ္းပါ မိန္းက ေလးရယ္..။ ဟဲ ဟဲ…”

အသံေတြတိုးသြားသည္….။ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူတို႕အခန္းဘက္မွ မိဘႏွစ္ပါး၏ အရွက္ေတာ္ရွ၍ အညိဳျငင္မခံရခင္ တရုတ္သိုင္းသမားတို႕အလား ကိုယ္ေဖာ့ကာ အခန္းအတြင္းသို႕ ျပန္၀င္ၿပီး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္ပါေတာ့တယ္…။ စိတ္ထဲမွာေတာ့….

“အင္း….။ ဒီႏွစ္လဲ ငါ့အေဖပဲ ဖလားသိမ္းသြားျပန္ၿပီ…။ ေစာင့္ေလဦးေပါ့အေမေရ….။ ေနာက္တစ္ႏွစ္…။ ဟီး ဟီး…”

အခန္း (၂)

၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၃ ရက္ (သၾကၤန္အၾကိဳေန႕)

ကြ်န္ေတာ့္အေဖက မနက္အေစာထကာ ဘုရား၀တ္ျပဳေလ့ရွိပါတယ္..။ သူက မနက္ဆို အျမဲ ၅ နာရီ ၆ နာရီဆိုႏိုးတတ္ပါတယ္..။ အရင္ကေတာ့ အဲ့ ေလာက္အေစာၾကီးမထပါဘူး…။ ၇ နာရီ ေလာက္အထိအိပ္တတ္ပါတယ္..။ ေနာက္ပိုင္းသူ Golf ရိုက္ျဖစ္ေတာ့ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္ဆို ႏိုးႏိုးေနတတ္ပါတယ္။ ပံုမွန္ကေတာ့ သူဘုရား၀တ္ျပဳၿပီးတာနဲ႕ Golf သြားသြားကစားေလ့ရွိပါတယ္…။ လြန္ခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းက ကြ်န္ေတာ္ၾကားထားရသေလာက္ ဒီသၾကၤန္ တြင္း သူတို႕ ျပိဳင္ပြဲရွိတယ္ဆိုလားပါပဲ…။ ဒါေၾကာင့္အေဖ အရင္ရက္ေတြထက္ ေစာေစာ ထေနတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…။

ထံုးစံအတိုင္းပဲေပါ့…။ သေကာင့္သားကလည္း တစ္ျခားရက္ေတြသာ ေနဖင္ထိုးေအာင္ အိပ္ရင္အိပ္မယ္…။ ဒီလိုရက္မ်ိဳးကေတာ့ ညကတည္းက သၾကၤန္အတြင္းဆံုရမယ့္ ေကာင္မေလးေတြ (အဲဟုတ္ပါဘူး ) သၾကၤန္အတြင္း ေပ်ာ္ရမယ့္အစီအစဥ္ေလးေတြေတြးၿပီး အိပ္လို႕ကသိပ္ေပ်ာ္တာ မဟုတ္ဘူး..။ အိပ္တစ္၀က္ ႏိုးတစ္၀က္နဲ႕ေပါ့…။ ဒီလိုနဲ႕ မနက္ေရာက္ေတာ့ အေဖဘုရား၀တ္ျပဳတဲ့အသံကို အိပ္ယာထဲက အတိုင္းသားၾကားေနရပါ တယ္..။ စိတ္ထဲမွာလည္း Father ၾကီးလစ္တာနဲ႕ အိမ္ကေနအျမန္ဆံုး ခ်ီတက္ႏိုင္ဖို႕ တိုင္မင္ ကိုက္ေနတာေပါ့…။ အဲ့လုိမ်ိဳး ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ ကိုယ္ျမဴးေနတုန္း….

“အာမဘေႏၱပါ အရွင္ဘုရား….”

“ဗြမ္း….”

ေသၿပီ…။ တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ အလစ္အငိုက္ ျခံဳခိုတိုက္ခိုက္ခံလိုက္ရတာ ေသခ်ာသြားပါၿပီ…။ ဒီႏွစ္ဒိုင္းကိုေတာ့ ဘယ္သူလက္၀ယ္ပိုင္ဆိုင္ သြားၿပီလဲမသိ…။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ့ လက္နက္ပုံးသံုးလိုက္တာေသခ်ာသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္…။

“ဟား..။ မင္းဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ… ဒီမွာ အကုန္ရႊဲကုန္ၿပီ..”

“အိုး…။ ေရေလာင္းပါတယ္ဆိုမွ ရႊဲမွာေပါ့…။ ဒါဆန္းသလား…?”

“အြန္….။ ေရေလာင္းရင္ ရႊဲတာေတာ့ ငါလဲသိတာေပါ့ဟ..။ အခုေျပာတာက လူရႊဲလို႕ေျပာတာမဟုတ္ဘူး..။ ဘုရားခန္းတစ္ခန္းလံုး ေကာ္ေဇာေတြပါ ရႊဲကုန္လို႕ေျပာတာ…။ မင္းဒါေလးေတာင္ နားမလည္ဘူးလား…?”

“ဘာမွလာရွင္းျပမေနနဲ႕ လူကေလး..။ ပြဲကၿပီးသြားၿပီ…။ ဘာတဲ့…။ အခ်စ္နဲ႕စစ္မွာ ဘုရားခန္းမပါဘူးဆိုလား…။ ကဲ..။ ဒီေတာ့ ရွင္းျပျခင္ရင္ ေနာက္တစ္ႏွစ္ကိုသာ ေစာင့္လိုက္ပါေတာ့ရွင္…။ ဟြန္း..။ မွတ္ၿပီလား”

“ေၾသာ္..။ မင္းက ဒီလိုလား…။ ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့…။ လြတ္ေအာင္သာေျပးေပေတာ့….”

“မွီမယ္ထင္ လုပ္လိုက္ေလ… ရွင့္ကိုယ္ရွင္ အရင္ကလို ဗလံေလးမ်ားေအာက္ေမ့ေနလား..။ လာလိုက္စမ္းပါ..”

“အာ ဒီမိန္းမ…။ နာၿပီသာမွတ္…။ ငါလာၿပီ…”

ေနာက္ေတာ့အသံေတြေပ်ာက္သြားသည္…။ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ ကြ်န္ေတာ္လဲမသိပါ..။ အေမက ဘယ္ေျပးလို႕ အေဖက ဘယ္ကိုလိုက္ကာ..။ ဘယ္ေနရာမွာပဲ မိသြားသလား…။ မမိဘူးလား…။ ကြ်န္ေတာ္မသိပါ…။ ကြ်န္ေတာ္သိတဲ့ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့…..။ ဒီတစ္ႏွစ္ အိမ္ေထာင္စု သၾကၤန္ဒိုင္းစုၾကီးကို ကြ်န္ေတာ့္မာတာမိခင္မွ ဂိုးျပတ္သြင္းကာ ရယူသြားပါၿပီ…။

ကြ်န္ေတာ္ ဘာရယ္လို႕မဟုတ္ စိတ္ထဲမွာ အလုိလိုျပံဳးမိသည္…။ အမည္မေဖာ္ျပႏိုင္ေသာ ခံစားမွဳတစ္မ်ိဳး ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ ညိ့မ္ေညာင္းကစီးဆင္း သြားသည္…။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ၾကည္ႏူးမိတယ္…။ သူတို႕ကို ၾကည့္ရင္း ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္ရႊင္မိတယ္…။ တကယ္ပါ…။ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ မိသားစုေလး အရမ္းေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ဗ်ာ….။

အခန္း (၃)

၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၃ ရက္ (သၾကၤန္အၾကိဳေန႕)

ဒီႏွစ္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိသားစုအတြက္ အနဲငယ္ထူးျခားပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ျပည္ပကို ပညာေတာ္သင္သြားဖို႕အတြက္ ရပ္နီးကပ္ေနပါ ၿပီ..။ သၾကၤန္အတြင္း ခြင့္အျဖစ္ ရန္ကုန္ကို ႏွစ္ပတ္ျပန္ခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ေလးပါ..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ျပန္ေရာက္ကတည္းက သြားဖို႕လာဖို႕အတြက္..။ လိုအပ္တာေတြ ျပင္ဆင္..။ ၀ယ္စရာျခမ္းစရာရွိတာေတြ ၀ယ္နဲ႕..။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဗ်ာမ်ားေနပါတယ္..။ ရတဲ့ရက္နဲ႕ ျပင္ဆင္ရတဲ့အခ်ိန္က မနဲေသာ္လည္း..။ စိတ္ထဲေတာ့ မေလာက္သလို ခံစားရပါတယ္..။ အဲ…။ ေနာက္….။ သြားခါနီး လာခါနီး ႏွဳတ္ဆက္စရာေလးေတြ ကလည္းရွိေသး တယ္ေလ…။ ဟဲ…ဟဲ…။ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေျပာပါတယ္…။

ဒီလိုနဲ႕ပဲ သၾကၤန္မတုိင္ခင္ ၄၊ ၅ ရက္အလိုေလာက္ကတည္းကျပန္ေရာက္တာ ရက္ေတြဘယ္လိုကုန္သြားမွန္းေတာင္ မသိလုိက္ရပါဘူး…။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္အေဖလည္း အိမ္မွာမရွိပါဘူး…။ ခရီးသြားေနပါတယ္…။ ျပင္ဦးလြင္ သစ္ေတာေက်ာင္းဆင္းပြဲကိုသြားရင္း..။ အဲ့ဒီ့မွာ သၾကၤန္တြင္း Golf ျပိဳင္ပြဲရွိလို႕..။ ျပိဳင္ပြဲၿပီးမွ (သၾကၤန္ၿပီးမွ) ျပန္လာမယ္လို႕သိရပါတယ္….။ ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး..။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ တစ္မ်ိဳးပဲ ၀မ္းနည္းသလိုလို..။ ဟာေနသလိုလို…။ တစ္ခုခုလိုေနသလိုလိုၾကီးပဲ…။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ျပည္ပကို ႏွစ္ရွည္လမ်ားမသြားခင္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွာ…။ ဒီႏွစ္အတြက္ အိမ္ေထာင္စု သၾကၤန္ဖလားၾကီးကို ဘယ္သူရမလဲဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ကယ္ကို သိခ်င္ေနခဲ့လို႕ျဖစ္ပါတယ္..။

ဒီလိုနဲ႕….. သၾကၤန္အၾကိဳေန႕သို႕ေရာက္ရွိလာပါေတာ့တယ္…။

“တီ တီ … တီ…တီ…”

“ဟုတ္ကဲ့ေျပာပါ…”

“သား..။ ကိုဦးလား…။”

“ဟုတ္ကဲ့ အေဖ… အေဖဘယ္က ဆက္ေနတာလဲ…”

“ေအး…။ အေဖအေရးေပၚကိစၥတစ္ခုေပၚလာလို႕ ရန္ကုန္ကို မေန႕ကပဲ ခ်က္ျခင္းျပန္ဆင္းလာတာ..။ အခု ရန္ကုန္ေရာက္ေနၿပီ..။ အဲ့ဒါ ခဏေနရင္ ေရာက္မယ္..။ ဧည့္သည္ေတြလဲပါတယ္..။ အဲ့ဒါ မင္းအေမကို ေအာက္ဆင္း ေစာင့္ေနပါလို႕ ေျပာလိုက္စမ္းပါ…။”

“ဟုတ္ကဲ့ အေဖ..။ သားေျပာလိုက္ပါ့မယ္..။ ဒါပဲေနာ္…”

“အေမ…။ အေဖ အခုရန္ကုန္ေရာက္ေနၿပီတဲ့..။ ခဏေန အိမ္ေရာက္မယ္တဲ့…။ ေနာက္ၿပီး ဧည့္သည္ေတြပါလာလို႕တဲ့..။ အဲ့ဒါအေမဆင္းၾကိဳပါတဲ့”

“ဟြန္႕…။ ဒါမ်ိဳးေတြ ရိုးေနၿပီလို႕ နင့္အေဖကိုေျပာလိုက္..”

“ဖုန္းျပန္ဆက္ၿပီး ေျပာလိုက္ရမွာလားအေမ.. ဟဲ ..ဟဲ “

“ေသဦးမယ္ ဒီေကာင္ေလး…။ နင့္အေဖဟာေလ..။ သူ႕ဥာဏ္ေလး တစ္ထြာတစ္မိုက္ေလာက္နဲ႕ ငါ့ကို ဒါမ်ိဳးလုပ္လို႕ရမယ္ ထင္ေနသလားမသိဘူး..”

“အာ အေမထင္သလို ဟုတ္ခ်င္မွလည္း ဟုတ္မွာပါ..။ ေတာ္ၾကာ တကယ္ ဧည့္သည္ေတြပါလာလို႕ အေမ့ကိုမေတြ႕ရင္ အေဖတင္းေနဦးမယ္..”

“ေအးပါ..။ အေမဆင္းၾကိဳမွာပါ…။ ဒါေပမယ့္ ဒီအတိုင္းေတာ့မရဘူး..။ ဧည့္သည္မကလို႕ ဘာၾကီးပါပါ…။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ငါအရွံဳးမခံႏိုင္ဘူး..။ ႏွစ္ႏွစ္ ဆက္တိုင္ ေအာင္ပြဲခံႏိုင္မွ ျဖစ္မယ္..။ ေနဦး..။ ေရခြက္သြားယူဦးမယ္…”

ကြ်န္ေတာ္တို႕ သားအမိႏွစ္ေယာက္စကားေျပာေနတာက အိမ္ေရွ႕ဧည့္ခန္း တံခါး၀နားမွာပါ..။ ေျပာေျပာဆုိဆိုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္အေမလည္း ေရခ်ိဳးခန္း ထဲ၀င္သြားၿပီး..။ ေရခြက္တစ္ခြက္နဲ႕ အတူျပန္ထြက္လာပါတယ္..။

“ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့..။ ငါ့ကို ဒီလို သူငယ္ႏွပ္စားနည္းနဲ႕ ဒင္းလုပ္လို႕ရမတဲ့လား…”

“အြန္…။ ဟုတ္ပါၿပီ..။ ေအာင္ျမင္ပါေစ အေမ…ဟဲ ဟဲ”

အေမလဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္ေန ငါလုပ္ျပမယ္ဆိုတဲ့ အမူအယာနဲ႕ အျပင္ထြက္ဖို႕အတြက္ အိမ္တံခါးကို ဖြင့္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ…။

“ဗြမ္းးးးးးးးးးးးးးးးး”

“သၾကၤန္ခါေတာ္ ေရကစားၾကတာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ..။ ေလာင္းကာပက္ကာ ေမာင္ေရးႏွမဖြယ္ ၾကည္လင္စြာ…။ ေၾသာ္ ေမရြက္၀ါ ေမရြက္၀ါ ေရခ်ိဳးရင္..”

“ေတာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာာ္”

ဟိုက္…။ ဘာေတြျဖစ္ကုန္ၿပီလဲ…။ ကြ်န္ေတာ္ပင္ ေၾကာင္သြားပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္လညး္ ကမန္းကတန္း တံခါး၀ကို ေျပးၾကည့္မိပါတယ္…။ လားလား….။ ဘယ္ဟုတ္မလဲ…။ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေတာ့မွ ဖခမည္းေတာ္က တံခါး၀မွာ ဘယ္ကရလာမွန္းမသိေသာ ေရပံုးၾကီးကိုင္ၿပီး သၾကၤန္ သီခ်င္းနဲ႕ ေကြးေနေအာင္က ေနပါေရာလား…။ (ေနာက္ပိုင္းသိရတာကေတာ့..။ ေအာက္ထပ္က ကားေရေဆးတဲ့ေကာင္ေလးကို မုန္႕ဖိုးေပးၿပီး ေရပံုးနဲ႕ေရေတြကို ယူလာတယ္လို႕ သိရပါတယ္ ပိုင္တယ္ေနာ္ ) စိတ္မေကာင္းပါဘူး အေမရယ္..။ ေနာက္ႏွစ္ၾကိဳးစား လိုက္ဦးေပါ့…။

“မင္း ငယ္ပါေသးတယ္ မိန္းမရယ္…။ ဟဲ ဟဲ”

“ရွင္ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ေရာက္ေနတာလဲ…”

“ငါ ကိုဦးဆီဖုန္းဆက္ကတည္းက ေရာက္ေနတာ…ဟဲ ဟဲ..။ မင္းတို႕သားအမိေျပာတာေတြ အကုန္ၾကားရတယ္…။ မင္းေယာက်ာ္းပါကြာ..။ မင္းထက္လည္လို႕ မင္းတို႕အိမ္ေထာင္ဦးစီးလုပ္ေနတာ… ငွဲ ငွဲ…”

ကြ်န္ေတာ့္ ဖခမည္းေတာ္ ျမဴးတူးေနသေလာက္..။ ကြ်န္ေတာ့္မာတာမိခင္မွာေတာ့….။ ႏွဳတ္ဆိတ္…..။

“ေရာ္…။ ခက္လၿပီကြယ္…။ ဒီကေလးေတြမၾကီးမငယ္နဲ႕ တယ္လည္းေဆာ့သကိုး..။ တစ္အိမ္လံုးလဲ ပါေကးေတြေရာ..။ ေကာ္ေဇာေတြေရာ ရႊဲကုန္ၿပီ။ ေနာက္တစ္ခါ ေဆာ့လို႕ကေတာ့ ဒီကေလးႏွစ္ေယာက္စလံုး ေႏွာင္ႏွစ္ခါၾက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပို႕ျပစ္မယ္…။”

“အံမယ္…။ ေသနာေလး..။ နင္က အေဖနဲ႕ အေမကို အခုကတည္းက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပို႕မယ္ေျပာေနတယ္ေပါ့ေလ..။ ေသၿပီသာမွတ္…”

“ေအးဟုတ္တယ္..။ ငါ့မိန္းမကိုေျပာရင္ ငါလည္းမခံဘူး..။ လာမိန္းမ…။ ဒီေကာင့္ကို နဲနဲေလာက္ ၀ိုင္း Lesson ေပးလိုက္ရေအာင္…”

မွားလၿပီ…။ မွားလၿပီ…။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး မွားလၿပီ…။ မာတာမိခင္ရဲ႕ ဖခမည္းေတာ္ေပၚ က်ေရာက္လို႕မရေသာ ေဒါသ (ေဒါသေတာ့ ေဒါသပဲ..။ ဒါေပ မယ့္ ကြ်န္ေတာ္အထင္တာေတာ့ ခ်စ္ေဒါသျဖစ္မယ္…။ ဟီး ဟီး..။ ) မ်ားသည္ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚသို႕ တဟုန္ထိုးတိုက္စစ္ဆင္ပါေတာ့တယ္..။ စီး ပြားေရးသမား ပီသလွေသာ ဖခမည္းေတာ္မွလည္း သူ႕မိန္းမ စိတ္ေကာက္ေျပေစရန္ သူ႕မိန္းမဘက္က လိုက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို ႏွစ္ေယာက္လိုက္ဖမ္း ပါေတာ့တယ္..။ အိမ္က က်င္းတယ္ဗ်ာ..။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးနဲ႕ ပိတ္ဖမ္းမွေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္လြတ္ပါ့မလဲ…။ ဘယ္ေျပာေကာင္း မလဲ မိလဲမိေရာ…။ ႏွစ္ေယာက္ခ်ဳပ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို ကလိ ၀ိုင္းထိုးၾကပါေလေရာဗ်ာ…။ ေၾသာ္…။ (အမွန္က ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေနရာထိုးထိုး ကလိထိုး ရင္မရားတတ္ပါ..။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုျဖစ္တယ္မသိ အဲ့ဒီ့ေန႕ကရားလိုက္တာ..။  အူေတြေတာင္ ျပတ္ထြက္မလား ေအာင့္ေမ့ရတယ္… )

ဒီေန႕ေမာင္ကိုဦး ကံမေကာင္းပါလားေနာ္….။

ဇာတ္သိမ္း

ကြ်န္ေတာ့္မိသားစုေလးထဲမွာ အမွန္တကယ္ တည္ရွိခဲ့တဲ့ သို႕မဟုတ္ တည္ရွိေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အေဖနဲ႕အေမရဲ႕ အစဥ္အလာေလး တစ္ခုပါ..။ သူတို႕ ေတြ အိမ္ေထာင္စက်ကတည္းက အခုခ်ိန္ထိ တစ္ႏွစ္မွ မပ်က္မကြက္ ဆင္ႏြဲခဲ့ၾကတဲ့ အစဥ္အလာေလးတစ္ခုလဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဒီအစဥ္အလာေလး ဟာ အျခားသူေတြအတြက္ေတာ့မသိပါဘူး…။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ တကယ့္ကို ေႏြးေထြးၾကည္ႏူးေစတာ အမွန္ပါပဲ…။ သူတို႕ရဲ႕ အစဥ္အလာ ေလးဟာ ကာယကံရွင္ေတြေပၚမွာသာမက..။ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚမွာပါ လႊမ္းမိုးမွဳရွိပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ပိုင္း မိသားစုနဲ႕ခြဲခြာခဲ့ရသည့္တုိင္ ႏွစ္ တိုင္း သၾကၤန္အၾကိဳေန႕ဆို အႏိုင္အရံဳွးသတင္းကို အျမဲနားစြင့္ေမးျမန္းခဲ့ေလ့ရွိပါတယ္..။ အႏိုင္မ်ားတာကေတာ့ အေဖေပါ့ဗ်ာ…။

ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္…။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ အႏိုင္၊အရွံဳးဟာ အဓိကမက်ႏိုင္ဘူး…။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အဓိကက်တာ ကေတာ့ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦးထားရွိတဲ့ အခ်စ္၊ ေမတၱာတရား..။ ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာင္းလဲသြားျခင္းမရွိတဲ့ သစၥာတရား…။ ေလ်ာ့သြားဖို႕မေျပာနဲ႕ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် တစ္ရစ္ၿပီး တစ္ရစ္ ရစ္ပတ္မ်ားျပားလာတဲ့ သံေယာဇဥ္…။ ဒါေတြဟာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲ တကယ့္ကို နက္နက္ ရွိဳင္းရွိဳင္း ထိုး၀င္ခဲ့ပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္မွတ္မွတ္ရရ..။ ဒီကိုမလာခင္ အဲ့ဒီ့ သၾကၤန္အၾကိဳေန႕က သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ၿပီး မ်က္ရည္၀ဲခဲ့ရပါ တယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မသိပါဘူး…။ ျဖစ္ႏိုင္တာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးေပါ့ဗ်ာ…။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ…။ ဒီႏွစ္ June လဟာ ကြ်န္ေတာ့္အေဖနဲ႕အေမတို႕ရဲ႕ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္ ေငြရတုႏွစ္ျဖစ္ပါတယ္..။ ကြ်န္ ေတာ္ကေတာ့ အနားမွာမရွိႏိုင္ဘူးေပါ့ဗ်ာ…။ သူတို႕ေတြ ဒီလိုပဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆက္လက္ၿပီး အတာေရသဘင္ပြဲကို ႏွစ္ဦးေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆင္ႏြဲႏိုင္ ၾကပါေစလို႕ ကြ်န္ေတာ္အျမဲဆုေတာင္းေနမိပါတယ္..။ သူတို႕ရဲ႕ ဒီအစဥ္အလာေလး တည္ရွိေနသ၍ သူတို႕ရင္ထဲမွာရွိတဲ့ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦးထား ရွိတဲ့ ခ်စ္ျခင္းတရားေတြ၊ ေမတၱာတရားေတြ၊ သစၥာတရားေတြဟာ ကုန္ဆံုးသြားမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ယံုၾကည္ရင္း…။

ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေသာမိဘႏွစ္ပါးအား ႏွစ္သစ္ႏွင့္အတူ အေ၀းမွပင္ ရွိခိုးကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ….။

P.S- မနက္ျဖန္ဆို သၾကၤန္အၾကိဳေန႕ေရာက္ၿပီဗ်ာ…။ (အခုပို႕စ္ေရးေနခ်ိန္ဆို ဒီေန႕ေပါ့..။ နာရီပိုင္းပဲ နဲနဲလိုေတာ့မယ္) …။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘယ္သူ အႏိုင္ရမလဲ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းကိုသိခ်င္ေနမိပါတယ္…။

ေနာက္ဆံုးျဖည့္စြက္ခ်က္…။    ။ ကြ်န္ေတာ္အခုပဲ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ၿပီးပါတယ္..။ အေဖ့ဆီတစ္ေခါက္…။ အေမ့ဆီတစ္ေခါက္ပါ..။ ထံုးစံအတိုင္း ဖခမည္းေတာ္က Golf ကြင္းမွာပါ…။ ဒီႏွစ္အေမႏိုင္သြားပါတယ္..။ ျဖစ္ပံုက ဒီလိုပါ..။ အခုသူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ၾကား ျပႆနာတက္ေနပါတယ္..။ အေဖက အေမ့ကို အေ၀းကေန အႏိုင္ပိုင္းႏိုင္ေအာင္ဆိုၿပီး ေရျပြတ္ေသနတ္ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ၀ယ္ထားမွန္းမသိ၀ယ္ထားပါတယ္…။ အဲ့ဒါ ဒီမနက္ အေဖက ေရျပြတ္နဲ႕ပတ္တာကို အေမက မစိုဘူးခ်ည္း ဘူးခံျငင္းကာ..။ အဲ့လိုျငင္းေနတုန္း အေမက ေရပံုးနဲ႕ ျပန္ေလာင္းလိုက္ပါတယ္..။  အေဖ့ေျပာစကားအရ “မင္းအေမစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ငါသူ႕ပဲ အႏိုင္ေပးလိုက္ပါတယ္ကြာ…” တဲ့… ကြ်န္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီဗ်ာ..။

---