Black Dream

About Your Dreams & About My Dreams…

About Me

I am a freelance Web Designer & Photographer. Who Loves Arts. Especially Music, Literature & Photography. Yes, Also Addicts To Soccer. Love The Country. Love The Coffee. Love The Cigarettes. Love The Cameras. Love The Guitars & Love My Wife...! (More...)

ဒီရက္ပိုင္းထဲ…

ဒီရက္ပိုင္း လူကေ၀ေလေလျဖစ္ေနပါတယ္..။ ဟိုဟာလုပ္ခ်င္သလိုလို ဒီဟာလုပ္ခ်င္သလိုလို…။ တကယ္တန္းထလုပ္မယ္ဆိုေတာ့လဲ ဘာမွ မလုပ္ ခ်င္ေတာ့ျပန္…။ ဒါနဲ႕ပဲ အာရုံထဲရွိတာေတြ ဟိုေလွ်ာက္လုပ္ ဒီေလွ်ာက္လုပ္နဲ႕ ကိုယ့္ဘာသာ ဘာေတြလုပ္ေနမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး..။ ” အားလား” ေမးရင္လည္း မအားဘူးပဲ ေျဖရမွာပဲ..။ ဘာေတြလုပ္ေနလို႕ မအားတာလဲ..။ ျပပါဦးဆိုေတာ့လဲ..။ ဘာသြားျပလို႕ ျပရမွန္းမသိ..။ ေတာ္ ေတာ္ေလးကို အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားကိုေရာက္ေနပါတယ္…။ လူက Blog မွာလည္း ပို႕စ္ေတြတင္ခ်င္တယ္…။ Forum မွာလည္း အခုရက္ပိုင္း ဘာမွ၀င္မေဆြးေႏြးျဖစ္လို႕ ၀င္ေဆြးေႏြးခ်င္တာေတြ အမ်ားအျပားရွိေနတယ္..။ Blog Service ေပးထားတဲ့ေနရာမွာလည္း wordpress အေၾကာင္းနဲနဲပါးပါးနဲ႕ အခ်ိဳ႕ေတာ္ေတာ္ေလး အသံုး၀င္တဲ့ Plugin ေတြအေၾကာင္းလဲ ေရးခ်င္ေနတာကရွိေသး..။ အထူးသျဖင့္ အခု Blog Service ေပးထားတဲ့ Site ရဲ႕ Theme ကို စိတ္တိုင္းမက်ေသးတာပဲ..။ နဲနဲ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ အဲ့ဒီ့ Blog Service ေပး ထားတဲ့ Site အတြက္ Theme ေတြ ထိုင္ေရြး..။ စမ္းေနတာနဲ႕ တင္အခ်ိန္ကုန္ေနတယ္လို႕ေတာ့ အၾကမ္းဖ်ဥ္းအားျဖင့္ သတ္မွတ္လို႕ရပါတယ္..။

Blog မွာလည္းေရးမယ္ဟဲ့ဆိုၿပီး ရာထားတဲ့ ပို႕စ္ေတြအတြက္ ဇာတ္လမ္းဆင္ထားတာေတြက ၆ ခုေလာက္ရွိတယ္..။ ခက္ေနတာက တစ္ခုမွ စမေရး ခ်င္ဘူး (စမေရးျဖစ္လို႕လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္) ျဖစ္ေနတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္က ဦးေႏွာက္ကလည္း သိပ္မွတ္မိတာမဟုတ္ဘူး..။ ခဏခဏေမ့တတ္တယ္..။ အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ Draft ထဲမွာ ကိုယ္ေရးခ်င္တာေလးေတြကို ျပန္ၾကည့္တာနဲ႕ သတိရႏိုင္ေအာင္လို႕ တစ္ေၾကာင္းစ ႏွစ္ေၾကာင္းစေလာက္ေလးေတြေရးၿပီး သိမ္းထားလိုက္တယ္..။ ေတာ္ၾကာ ဇာတ္လမ္းေတြေမ့သြားရင္ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ယူၾကံဳးမရျဖစ္ရဦးမယ္..။ အဲ့လိုပဲေရးမယ္ဆိုၿပီး မေရးျဖစ္ေတာ့တဲ့ ပို႕စ္ ေတြ..။ စဥ္ထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ေမ့သြားတဲ့ ဟာေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ..။ ဘာလို႕မေရးခ်င္တာလဲဆိုရင္ေတာ့ အဓိက, က မေတြး ခ်င္လို႕ပဲလို႕ ေျပာရမွာပဲ…။ ဒီရက္ပိုင္းေတြးရမယ့္ အလုပ္ကိုေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္ေနမိတယ္…။ ကိုယ္တိုင္လဲ ေလဟာနယ္ထဲ ေျမာေနသလိုပဲ..။ ဘာျဖစ္ေနလို႕ ျဖစ္ေနမွန္း..။ ဘာျဖစ္ခ်င္လို႕ ျဖစ္ခ်င္မွန္း…။ ဘာမွကို စုပ္ကိုင္လို႕မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္…။

Blog မေရးျဖစ္လို႕ Blog ေတြေရာလည္ျဖစ္လာဆိုေတာ့…။ ကိုယ့္ဘေလာ့ေတာင္ ကိုယ္မေရာက္တာ သူမ်ားဘေလာ့ဆိုရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စဥ္း စားရပါလိ့မ္မယ္..။ ဘယ္မွမသြားပါ…။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဘယ္မွမေရာက္ပါ..။ ဒီရက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ျဖစ္တဲ့ဆိုဒ္ေတြက FaceBook, Twitter, MyBlogLog, MMGenius နဲ႕ Myanmar Genius Forum ေတြပဲရွိပါတယ္..။ ၾကိဳၾကားၾကိဳၾကားေတာ့ အာရံုရရင္ ရသလို တစ္ခ်ိဳ႕ဘေလာ့ေတြ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္..။ အမွန္အတိုင္းေျပာတယ္လို႕ပဲ ထင္ထင္..။ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေျပာတယ္လို႕ပဲ ေတြးေတြး ဒီရက္ပိုင္း စာေရး (Blog ေရး) တဲ့ အလုပ္ထက္..။ နည္းပညာနဲ႕ ဆိုင္တာေလးေတြကို ပိုေရးခ်င္ေနမိတယ္..။ ပိုၿပီးေလ့လာ ခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္ေနတယ္…။ အမွန္က ကြ်န္ေတာ္ နည္းပ ညာ ဆိုင္ရာေတြကို အရင္ကတည္းက စိတ္၀င္စားပါတယ္..။ ဘေလာ့မွာလည္းေရးပါတယ္..။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ Essay ေတြေရးတဲ့ ဘက္ကို တေျဖး ေျဖး ေရာက္သြားၿပီး…။ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ျပန္ေရးတာ ဘာျဖစ္လဲဆိုၿပီးေတာ့ ေတြးရင္ေတာင္…။ အခု ကြ်န္ေတာ့္ Blog ရဲ႕ အျပင္အ ဆင္ အေနအထားနဲ႕ အဲ့ဒီလိုပို႕စ္ေတြနဲ႕ မအပ္စပ္သလိုလို မဆီမဆိုင္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က ထင္ေနပါတယ္..။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီမွာမေရးျဖစ္ပါ ဘူး။ MMGenius နဲ႕ Forum မွာပဲ ေရးျဖစ္ပါတယ္..။ သူမ်ားဘေလာ့ေတြေရာက္လို႕ သူမ်ားေတြ အားရပါးရေရးထားတာေတြ ျမင္ရင္ အားငယ္တာ လဲပါပါတယ္..။

ဒီၾကားထဲမေန႕က သတင္းတစ္ခုရလုိက္တယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္ကေလးကတည္းက (ငယ္ဆို ေက်ာင္းေတြစမတက္ခင္ကတည္းကပါ) ခင္ ခဲ့ၾကတဲ့။ သူငယ္ခ်င္းလို႕ေတာင္ သတ္မွတ္လို႕မရေတာ့တဲ့ တကယ့္ညီအစ္ကိုေတြလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဂ်ပန္ကို ထြက္သြားၿပီဆိုတဲ့ သတင္းတစ္ခုၾကားလိုက္ရတယ္…။ ဆိုင္လားမဆိုင္လားေတာ့ မသိဘူး..။ တကယ္ဆုိ အရင္ဆံုးခြဲသြားခဲ့တာ ကိုယ္တိုင္ပါ..။ ဒါေပမယ့္ အဲ့လိုၾကားရ ေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကိုထားၿပီး ထြက္သြားေတာ့မွာလားဆိုတဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ အေတြးမ်ိဳး၀င္လာၿပီး စိတ္ထဲ မေကာင္းသလိုလို ဘာလိုလိုျဖစ္ပါတယ္..။ တစ္ဆက္တည္းပဲ ငယ္ငယ္က အတူတူ ျဖတ္သန္းၾကီးျပင္းခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းေတြ..။ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျမင္ကြင္းေတြက ဆက္တိုက္ဆိုသလို ကြ်န္ေတာ့္ အာရံုေတြကို တိုက္စားပါေတာ့တယ္…။ ညီအစ္ကိုေတြလို ခင္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ကြ်န္ေတာ့္မွာ ၆ ေယာက္ရွိပါတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္အပါဆိုရင္ေတာ့ စုစုေပါင္း ၇ ေယာက္ေပါ့ဗ်ာ..။ အခုရန္ကုန္မွာ ၂ ေယာက္ပဲက်န္ပါေတာ့တယ္…။ ေရွ႕တန္းထြက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကလြဲရင္ က်န္တဲ့သူေတြအားလံုး ျပည္ပေရာက္ကုန္ၾကပါၿပီ…။ ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္း ျပန္စဥ္းစားမိတုိင္း…။ “ငါတို႕ေတြ ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုပံုစံအေနအထားေတြနဲ႕မ်ား ျပန္ဆံုၾကမလဲ?” ဆိုတဲ့အေတြးက အျမဲတမ္း စိုးမိုးေနေလ့ ရွိပါတယ္…။

ဒါေတာင္ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းတုန္းက ခင္ခဲ့တဲ အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းမေတြးေသးပါဘူး..။ တကယ့္ ညီအစ္ကိုလို ခ်စ္ခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြအေၾကာင္း ေတြးတာေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္..။ ဆက္မေတြးတာပဲ ေကာင္းပါတယ္…။ တစ္ခါတစ္ေလ လက္အၿငိမ္မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္နဲ႕ Friendster ထဲမွာရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ Profile ေတြ ဓာတ္ပံုေတြသြားမ်ားၾကည့္မိရင္…။ လူက သူတို႕ရဲ႕ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနတဲ့ဘ၀ေတြ..။ အေျခခိုင္မာၿပီး အညြန္႕တလူလူျဖစ္ေနတဲ့ ဘ၀ေတြျမင္တိုင္း အရုပ္ၾကိဳးျပတ္ဆိုသလိုကို ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္..။ ဒါေပမယ့္လဲ လူ႕ရဲ႕စိတ္ဆိုတာက လည္း အားလံုသိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ..။ ပူပါတယ္ဆိုသည့္တိုင္ နဲနဲေတာ့ တို႕ၾကည့္ ထိၾကည့္လိုက္ရမွ ေနသာထိုင္သာရွိတာမလားဗ်ာ…။ ကြ်န္ေတာ္ လည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ..။ စိတ္ေတြ စုစည္းလို႕မရေတာ့ဘူးဆိုရင္ သူတို႕ရဲ႕ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနတဲ့ ဘ၀ေတြ၊ အခ်ဳပ္အေႏွာင္မရွိတဲ့ဘ၀ေတြ၊ လူငယ္ ဘ၀ကို အျပည့္အ၀ ျဖတ္သန္းခြင့္ရတဲ့ အခြင့္အေရးေလးေတြကို သြားသြားၿပီး ငမ္းမိတာေတာ့ အမွန္ပါ..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီဘ၀အတြက္ ဒီလို အခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြဆိုတာဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္..။ သို႕မဟုတ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ေဘာင္ေတြထဲက လူငယ္ေတြအဖို႕ ဘယ္လိုမွ ျပန္ရႏိုင္စရာ အ ေၾကာင္း မရွိေတာ့လို႕ပါပဲ…။

ရင္ဘတ္ထဲက ဒဏ္ေတြကို ဦးေႏွာက္ကဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္..။ Green Day ကို အခန္းထဲကသူငယ္ခ်င္းေတြမရွိတုန္း အက်ယ္ ဆံုးဖြင့္ၿပီး ေဖာက္ထုတ္လိုက္တယ္…။ အားလံုးက ပံုမွန္နီးပါး ျပန္လည္ လည္ပတ္လာတဲ့အခ်ိန္ၾကမွ..။ Time Of Your Life ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္း တစ္သိုက္ အသဲခိုက္ေအာင္ ၾကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းကေရာက္လာေတာ့..။ ေစာေစာက ျမဴးေနတဲ့စိတ္ေတြ ဘယ္နားကို ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္ ျဖစ္သြားမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး…။ အျမင့္ဆံုးအထိေရာက္ေအာင္ ပို႕ေပးၿပီးသြားမွ လႊတ္ခ်လိုက္သလိုပဲ..။ တကယ့္ကို ဟာကနဲ..။ ဒါမွ မဟုတ္ ၿငိမ့္ကနဲပဲ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ လမ္းခြဲခါနီးတိုင္း ေျပာေနၾက Green Day ရဲ႕ Time Of Your Life သီခ်င္းထဲက စာသားေလး တစ္ခုရွိတယ္..” There’s Something Unpredictable…, But In The End Is Right…, I Hope You Have The Time Of Your Life..!” တဲ့..။

ဆိုင္လားမဆိုင္လားေတာ့မသိဘူး..။ လူက ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ မသိပါဘူးဆိုမွ မေန႕ညက (မနက္ ၂ နာရီ) မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ ဘံုဗိမၼာန္ၾကီးျဖစ္တဲ့ အေဆာင္ၾကီး မီးေလာင္ေတာ္မူပါတယ္..။ အခန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းႏွိဳးမွ သူရဲေကာင္းတို႕ရဲ႕ထံုး ႏွလံုးမူၿပီး  အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ ေအာက္ဆင္းေျပးရပါတယ္..။ ယူဟ..ယူဟ..။ အေရးၾကီးတာေတြယူဟဆိုေတာ့…။ ေခါင္းထဲေပၚလာတာက ဖုန္းရယ္၊ ပိုက္ဆံအိတ္ရယ္၊ ပတ္စပို႕ ရယ္၊ ေက်ာင္းသားကတ္ရယ္..။ ဒါပဲစဥ္းစားမိတယ္…။ လက္သံုးေတာ္ အေမာင္ ကြန္ပ်ဴတာလဲ ဥစၥာေျခာက္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး..။ ေျပးသည္ေပါ့…။ ဒီေလာက္အျမန္ဆင္းေျပးတာေတာင္ အျပင္ေရာက္ေတာ့ ေလွ်ာက္လမ္းတစ္ခုလံုး ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူး..။ မီးခိုးေတြ ဖံုးေနၿပီး..။ အသက္လည္း ရွဴ လို႕ ဘယ္လိုမွမေရေတာ့ပါဘူး..။ ဒါနဲ႕ အသက္ေအာင့္ၿပီး ဆင္းေျပးရပါတယ္..။ ေနတာက ၁၅ ထပ္မွာပါ..။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အထပ္ရဲ႕အေပၚမွာ သိၾကားမင္းပဲ ရွိပါေတာ့တယ္…။ ဆင္းေျပးတာေတာင္ ၁၂ ထပ္ေလာက္ေရာက္တဲ့ အထိ အသက္ရွဴလို႕မရပါဘူး..။ ၁၁ ထပ္ေလာက္ေရာက္မွ မီးခိုး ေတြနဲနဲကြဲသြားၿပီး အသက္နဲနဲရွဴလို႕ရသြားပါတယ္..။ ဒီလိုနဲ႕ ေအာက္မွာ ႏွစ္နာရီခန္႕အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္ရပါတယ္…။

မီးသတ္ကားေတြ ေရာက္လာတာ ျမန္ပါတယ္..။ သို႕ေသာ္…။ မီးသတ္သမားမ်ားရဲ႕ လွဳပ္ရွားသြားလာပံုမ်ားကေတာ့ ေယာကၡမအိမ္မီးေလာင္လို႕ ေပ်ာ္ေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြ..။ မျငိွမ္းခ်င္ ၿငိွမ္းခ်င္နဲ႕ ၿငိွမ္းေပးေနရတဲ့ပံုစံမိ်ဳးေတြနဲ႕ပါ..။ ေတာ္ေတာ္အားရဖို႕ေကာင္းပါတယ္..။ (ရုပ္ရုင္ထဲက မီးသတ္သ မားေတြနဲ႕ကြာပ) ဒီလိုမ်ိဳးမီးေလာင္ရင္ ဘယ္လို ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုတာ လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္ကပဲ ေက်ာင္းသားေတြအားလံုးကို ေလ့က်င့္ေပးပါတယ္..။ အဲ့ဒီ့တုန္းကေတာ့ ေအာ္လိုက္တဲ့ အေဆာင္က Fire Alarm နဲ႕ သတိေပးေျပာေနတဲ့ စကားသံေတြ …။ ေလ့က်င့္ၿပီးသြားလို႕ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္နာရီ ေလာက္ၾကာတဲ့ အထိေအာ္ေနတုန္း..။ မေန႕က တစ္ကယ္လည္း ျဖစ္ေရာ..။ Fire Alarm ေတြ Warining ေတြမေျပာနဲ႕ အေဆာင္ေစာင့္ကိုေတာင္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ျပန္ႏိုးၿပီး ဆင္းေျပးခိုင္းရပါတယ္..။

ဘာပဲေျပာေျပာ မေန႕ညက အဲ့လိုျဖစ္လိုက္ေတာ့ လူက နဲနဲလန္းလန္းဆန္းဆန္း ျဖစ္သြားတယ္ အဲ့ဒါေၾကာင့္ စာေရးခ်င္စိတ္ေလး ေပၚလာတုန္း ေရးခ်င္တာေတြခ်ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။ မီးေလာင္တာကို ေက်းဇူးတင္ရမယ့္သေဘာရွိပါတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မေန႕က မီးေလာင္ တာကိုၾကည့္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းထဲ ပို႕စ္တစ္ခု ထပ္စဥ္းစားမိသြားလို႕ပါ…။ မၾကာမည္ တင္မည္…။ ေမွ်ာ္…..။

P.S- လက္ရွိအေျခအေနအားလံုးကို ရင္ထဲ ျဖစ္ေနတဲ့အတိုင္း ေရးခ်ျခင္း သက္သက္သာျဖစ္ပါသည္။ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ပို႕စ္တစ္ခုကို ဖတ္လို႕ အခ်ိန္ ေတြ အလဟသ ျဖစ္သြားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းေၾကာင္းပါ…။

Cateogry : Personal , Uncategorized

All Rights Reserved. Copyright © & Developed By Black Dream